Πριν λίγες μέρες, η Boeing με πανηγυρική της ανακοίνωση ανέφερε ότι ολοκλήρωσε τη συναρμολόγηση του 100ου αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας (ΑΦΝΣ) P-8 Poseidon.

To συγκεκριμένο αεροσκάφος είναι σχεδιαστικά βασισμένο στο υπάρχον πετυχημένο εμπορικό μοντέλο Boeing 737 και συγκεκριμένα στην πιο πρόσφατη έκδοση αυτού, την 800ERX. Προορίζεται να αντικαταστήσει σε υπηρεσία τα P-3C Orion του αμερικανικού Ναυτικού ενώ προσφέρεται και για εξαγωγές.

Το αεροσκάφος έχει εξαχθεί στην Αυστραλία που έχει ήδη παραλάβει δυο και έχει ακόμα σε παραγγελία άλλα δέκα. Η Ινδία επίσης έχει παραγγείλει και παραλάβει οκτώ αεροσκάφη του τύπου, στην ιδιαίτερη έκδοση P-8I. Η Νορβηγία έχει παραγγείλει πρόσφατα πέντε αεροσκάφη που θα παραλάβει από το 2022 και εξής, όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο που έχει παραγγείλει εννέα αεροσκάφη.

Ο μεγαλύτερος πελάτης βέβαια είναι το αμερικανικό Ναυτικό που έχει παραλάβει μέχρι στιγμής περί τα 84 αεροσκάφη και έχει προς το παρόν δεδηλωμένο στόχο την παραλαβή συνολικά 122 αεροσκαφών.

Θα είναι προφανώς μικρότερος αριθμός από τα υφιστάμενα P-3C Orion λόγω της μεγαλύτερης τιμής ανά μονάδα, όμως πρόκειται για ικανότερο αεροσκάφος και θα επιχειρεί σε αμερικανική υπηρεσία σε συνεργασία και με στρατηγικά UAV HALE τύπου MQ-4C αυξάνοντας έτσι την επιχειρησιακή του ευελιξία.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το P-8 κοστίζει από ότι είδα γύρω από 201.500.000 ως 275.000.000 ντόλαρς,o εκσυχρονισμός των Orion θα κοστίσει 500.000.000 ευρώ,δεν θα ήταν καλύτερα να παίρνανε 2 ολοκαίνουργια P-8 που δεν έχουν καμια σχέση με τα P-3.

    • Χωρίς ανταλλακτικά, εξομοιωτές, εκπαίδευση πληρωμάτων ή τεχνικών, εξοπλισμό συντήρησης, δε θα το έλεγα και καλύτερα…

    • Ο εκσυγχρονισμός των Ρ-3 δεν θα κοστίσει 500 εκατ.
      2 Ρ-8 δεν φτάνουν για να γίνει δουλειά. Πέρα από αυτό για να αξίζει να γίνει η αγορά ενός τέτοιου αεροπλάνου θα πρέπει να αγοραστούν 4. Όπως και να έχει το Ρ-8 είναι ακριβό και υπερβολικό για την Ελλάδα. Το ιδανικό θα ήταν το Ρ-99 ή αλλιώς ελικοφόρα αεροπλάνα σαν αυτά που έχουν αγοράσει οι τούρκοι.

  2. Τα 8 αυστραλέζικα P-8 κοστίζουν 4 δις δολάρια Αυστραλίας, 3,6 δις αμερικάνικα την εποχή της αγοράς, κάπου 450 εκατομμύρια το ένα. Όσο το κόστος όλου του ελληνικού προγράμματος αναβάθμισης.

    Αυτές οι συγκρίσεις με τις τιμές που αγοράζουν οπλικά συστήματα οι Αμερικανοί για τον εαυτό τους, χωρίς καν το κόστος ανάπτυξης που έχει ήδη καταβληθεί, δεν έχουν βάση για την Ελλάδα που θα έβλεπε τελείως διαφορετικές τιμές, πιθανόν πάνω και από το κόστος για την Αυστραλία που αγοράζει περισσότερα αεροσκάφη.

  3. Εκτός του κόστους του αεροσκάφους (που ούτως ή άλλως είναι απαγορευτικό…) πρέπει να συνυπολογισουμε το κόστος χρήσης και κύκλου ζωής γενικότερα. Μην το συζητάμε, ξεφεύγουμε…

    Προφανώς, ο εκσυγχρονισμος των P-3 ήταν η φθηνότερη δυνατή λύση για ένα τεράστιο πρόβλημα που δεν είχε να κάνει μόνο με την εθνική άμυνα, αλλά κυρίως με τις Νατοϊκές μας υποχρεώσεις και τον ρόλο μας σε θέματα επιτήρησης, έρευνας και διάσωσης κλπ στις περιοχές εντός του FIR Αθήνας, Λευκωσίας και όχι μόνο.

    Η Τουρκία έχει δαπανήσει πολλά δις δολάρια σε αντίστοιχες πλατφόρμες και η Ελλάδα μετά από σκανδαλώδη αδράνεια πολλών ετών (που μας κόστισε πολιτικά και οικονομικά) επιτέλους βρήκε και διέθεσε τα απαραίτητα κονδύλια.

  4. Τα Ρ8 πανάκριβα,η τούρκικη λύση καλη αλλά με ακτίνα δράσεις που μετά βίας μπορούν να καλύψουν το μισό αιγαίο,οπότε πάλι καταλήγουμε στα Ρ3 που οικονομικά μπορούν να κυνηγήσουν τούρκικα υποβρύχια στην μισή Μεσόγειο,ας τα δούμε λοιπόν στους ελληνικούς να είναι καλότυχα χωρίς να έχουν επηρεαστεί από τους γκρινιάρηδες !

  5. Πάντως η Boeing κατορθώνει σταθερά να παραδίδει εντός χρονοδιαγράμματος και εντός (ή και κάτω του) προϋπολογισθέντος κόστους (ενίοτε και βάρους). Το είδαμε και στο Σούπερ Χόρνετ. Βοηθά ασφαλώς ότι τα σχέδια της είναι εξελικτικά μάλλον παρά εικονοκλαστικά, και έχει και τις άσχημες στιγμές της (π.χ. πολύ όψιμη διαπίστωση προβλήματος αποχωρισμού φορτίων στο Σούπερ Χόρνετ και τοποθέτηση των φορέων – προς θεραπεία του – υπό γωνία και με τεράστια οπισθέλκουσα), αλλά γενικά έχει μια άλλης τάξεως ακρίβεια στην κοστολόγηση, καρπό ασφαλώς της επί δεκαετίες εμπειρίας στην πολιτική αγορά και τις πάρα πολύ πιεστικές απαιτήσεις της ως προς τη διαμόρφωση των συμβατικών όρων.

Comments are closed.