ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 27 Μαρτίου/8 Απριλίου 1821: Η απελευθέρωση του Βουκουρεστίου και η μοίρα του Βλαδιμηρέσκου

0
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Ελληνική Επανάσταση – Δυνάμεις των επαναστατών υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη εισέρχονται στην πόλη του Βουκουρεστίου απελευθερώνοντάς την. Οι άνδρες του επαναστάτη Τουντόρ Βλαδιμηρέσκου είχαν μπει στην πρωτεύουσα της Βλαχίας 6 μέρες πριν υποδεχόμενοι από τους προκρίτους και ιερείς της πόλης.

Η στάση και δράση του Βλαδιμηρέσκου αποτελούν μια σκιά στην ιστορία της επανάστασης στη Μολδοβλαχία ως σήμερα. Προερχόμενος από μη αριστοκρατική οικογένεια, ο Τουντόρ μορφώθηκε στην υπηρεσία πολιτικών ηγεμόνων ενώ απέκτησε στρατιωτική και διοικητική εμπειρία στο ρωσικό στρατό, συστρατευόμενος στις εξεγέρσεις που υποστήριξαν τους Ρώσους στις εκστρατείες τους στα Βαλκάνια. Μάλιστα, από τους Ρώσους έλαβε το παράσημο του πρίγκηπα Αγίου Βλαδιμήρου 3ης τάξεως, από το οποίο πήρε το επίθετό του. Στις αρχές του 1800, βλέποντας τους Οθωμανούς να λεηλατούν την πατρίδα του και να καίνε το σπίτι του, οργάνωσε μια ομάδα πολεμιστών, τους Πανδούρους και ξεκίνησε αντάρτικο.

ο επαναστάτης Τουντόρ Βλαδημιρέσκου στο απώγειο της εξουσίας του. Φορά το ψηλό καλπάκι που υποδηλώνει τη θέση του ως πρίγκηπα ή μπεη και αποτελεί μέρος της οθωμανικής ενδυμασίας που απαγορευόταν στους μη μουσουλμάνους υποτελείς. Ο ίδιος από ένα σημείο και μετά ήθελε να τον αποκαλούν “Ντομν” (Νοτμνιτόρ: πρίγκηπα, ηγεμόνα) αν και δεν είχε αντίστοιχο τίτλο ή καταγωγή από ευγενή οικογένεια

Στα 1821 ήταν από τους ισχυρότερους πολεμικούς και πολιτικούς παράγοντες στη Βλαχία και ο θάνατος του ηγεμόνα της και Φιλικού Αλεξάνδρου Σούτζου τον Ιανουάριο του έδωσε νέα ώθηση. Ο Βλαδιμηρέσκου θα κυριαρχήσει στη δυτική Βλαχία και θα παρατάξει έναν βλαχικό στρατό αρκετών χιλιάδων ανδρών (5-8,000 κατά προσέγγιση). Με την είσοδο του Υψηλάντη και του στρατού του στη Βλαχία, ο Βλαδιμηρέσκου κλήθηκε σε διαπραγματεύσεις για να ενταχθεί στον αγώνα αλλά αρχικά αρνήθηκε.

Ήταν φανερό, πως ο Τουντόρ Βλαδιμηρέσκου δεν ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρίας και δεν υπάκουγε απαραιτήτως στην εξουσία του Υψηλάντη αλλά η θέση του και ο χαρακτήρας του τον καθιστούσαν σημαντική προσωπικότητα για οποιαδήποτε επαναστατική κίνηση στη Βλαχία. Φυσικά, αυτό δεν διέλαθε της προσοχής και των Οθωμανών, που μετά τις πρώτες ήττες τον προσέγγισαν μυστικά υποσχόμενοι αξιώματα και πλούτη, αν στρεφόταν κατά των Φαναριωτών επαναστατών.

Στεκόμενοι κριτικά απέναντι στην προοπτική αυτή, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πως ο Βλαδιμηρέσκου ήταν πατριώτης αλλά όχι Φιλικός και επιθυμούσε μάλλον μιας μορφής βλαχικού κράτους αλλά απαλλαγμένο εξίσου από την επιρροή των Οθωμανών όσο και των Φαναριωτών. Η κατάληψη του Βουκουρεστίου ήταν δική του νίκη, με τις δυνάμεις του να εισέρχονται στην πόλη και να την καταλαμβάνουν ενώ ήρθε σε συνεννόηση με τη φρουρά των Οθωμανών που άνοιξαν πυρ εναντίον του και μετά από συνομιλίες τους επέτρεψε να αποχωρήσουν. Λίγο μετά, έφτασε και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης με τον στρατό του.

Πανδούροι επαναστάτες διαβαίνουν έναν ποταμό τον Μάϊο του 1821. Με την αποκαθήλωση του Βλαδιμηρέσκου, πολλοί από τον στρατό του εντάχθηκαν υπό τις διαταγές του Υψηλάντη κι άλλοι διασκορπίστηκαν στην ύπαιθρο.

Οι προστριβές ξεκίνησαν καθώς ο Βλαδιμηρέσκου κράτησε πάντα ανοιχτή μια οδό επικοινωνίας με τους Οθωμανούς. Επιπλέον, η υπερβολική επέκταση της εξουσίας του σε μεγάλο μέρος της Βλαχίας και η άρνησή του να συμμορφωθεί σαν απλός υφιστάμενος του Υψηλάντη τον έκαναν αντιπαθή στους Φιλικούς και τους επέτρεψαν να εκμεταλλευτούν στοιχεία απειθαρχίας στον στρατό του (μεμονωμένες λεηλασίες στρατιωτών του στην ύπαιθρο) για να τον εκθέσουν. Με την εμφάνιση επιστολών που αποδείκνυαν τις επαφές του Βλαδιμηρέσκου με την Οθωμανική Πύλη, οι Φιλικοί βάδισαν στο στρατόπεδό του και εξέθεσαν τις ενδείξεις αυτές στους υπαρχηγούς του. Οι τελευταίοι στασίασαν θεωρώντας τον προδότη, τον συνέλαβαν και αφού τον βασάνισαν, διαμέλισαν το πτώμα του και το πέταξαν σε έναν βόθρο.

Σήμερα, η προέλευση και εγκυρότητα αυτών των επιστολών αμφισβητείται αλλά η ουσία παραμένει πως ο Βλαδιμηρέσκου, με όλο τον πατριωτισμό και την αξία του θα προτιμούσε μια αυτόνομη Βλαχία, υποτελή στον σουλτάνο για τους Βλάχους και τον ίδιο ως ηγεμόνα από μια ανεξάρτητη Βλαχία υπό την στενή επιρροή των Ελλήνων Φαναριωτών και της Φιλικής Εταιρίας. Με την επανάσταση σε κρίσιμο στάδιο, την ύπαρξη πρακτικά δύο επαναστάσεων στη Βλαχία και δύο επαναστατικών στρατών, τη Ρωσία να έχει αποκηρύξει τον Υψηλάντη και την επανάσταση και τους Οθωμανούς έτοιμους να εισβάλουν, ο Υψηλάντης έπρεπε να πάρει μια σκληρή αλλά καθοριστική απόφαση όπως κάθε ανώτατος διοικητής σε πολεμική εκστρατεία. Αυτή ήταν η μοίρα του Τουντόρ Βλαδιμηρέσκου που σήμερα αναγνωρίζεται ως εθνικός ήρωας της Ρουμανίας.

Την ίδια μέρα ο Αθανάσιος Διάκος κηρύσσει την επανάσταση στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα ενώ δυνάμεις επαναστατών υπό τον Πανουργιά απελευθερώνουν τα Σάλωνα (Άμφισσα), πρωτεύουσα της Φωκίδας.


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of