30.5 C
Athens
Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου, 2021
- Advertisement -

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 25 Ιανουαρίου / 6 Φεβρουαρίου 1833: Η άφιξη του Όθωνα στο νέο βασίλειο της Ελλάδος, το άδοξο τέλος της επανάστασης;

- Advertisement -

Ο Όθων ο Α΄ φτάνει στην Ελλάδα γενόμενος ο πρώτος βασιλιάς της σύγχρονης Ελλάδας.

Αν και δεν ήταν η πρώτη επιλογή μεταξύ των προσδοκιών της Ελληνικής Επανάστασης για το μελλοντικό καθεστώς στην ελεύθερη Ελλάδα, η βρετανική πολιτική συνετέλεσε δραστήρια στην επιβολή του βασιλικού θεσμού στην Ελλάδα, αφενός ώστε να αποτραπεί η δημιουργία ενός κράτους-ταραξία, ενός αποσπασμένου αβασίλευτου κομματιού της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που η ύπαρξή του θα ενθάρρυνε νέες αποσχιστικές τάσεις μεταξύ των ανήσυχων εθνοτήτων των παλιών αυτοκρατοριών (της Οθωμανικής, της Αυστριακής και της Ρωσικής κατά βάση) αλλά και για να επιτρέψει την καθιέρωση ενός «αρμοστή» που θα δρούσε σαφώς υπό την επιρροή μιας δύναμης (ο Καποδίστριας στη σύντομη του διακυβέρνηση θεωρείτο ρωσικός δάκτυλος από τις άλλες ευρωπαϊκές αυλές λόγω της μακράς θητείας του στην κορυφή της τσαρικής διπλωματίας).

Μεγάλη διαβούλευση υπήρξε σε ανώτατο επίπεδο για την επιλογή του “καταλληλότερου” υποψηφίου. Από τη στιγμή που υπήρχε ένας θρόνος αλλά τρεις προστάτιδες δυνάμεις,η εθνικότητα του βασιλιά όφειλε να είναι κάποιου ουδετέρου, χωρίς δεσμούς με την βρετανική, γαλλική ή ρωσική αριστοκρατίες, για να μην δέχεται επιρροές από το ένα ή το άλλο ανακτοβούλιο. Η επιβολή ενός «ορφανού» αριστοκράτη στον νέο θρόνο θα έφερνε το κράτος στην χορεία των ευρωπαϊκών θεσμών και θα ενέπνεε σταθερότητα και συνέχεια.

Η επιλογή αρχικά του Λεοπόλδου του Σαξωνικού Κοβούργου-Ζάαλφελδ (Sachsen-Coburg-Saalfeld), στην οποία μεσίτευσε και ο ίδιος ο Καποδίστριας κατορθώνοντας μάλιστα να πείσει τον νέο πρίγκηπα να ασκήσει πιέσεις για πιο διευρυμένα σύνορα στο ελληνικό βασίλειο, οδήγησε τελικά σε παραίτηση του πρώτου (θα καταλάβει λίγο αργότερα το θρόνο του νέου κράτους του Βελγίου) και νέα δυναστική κρίση στο «ελληνικό ζήτημα». Με τον Καποδίστρια νεκρό και νέα διαβούλευση των προστατιδών Δυνάμεων επελέγη η «ουδέτερη» λύση του δευτερότοκου πρίγκηπα του βασιλείου του Βαυαρίας Όθωνα, Φρειδερίκου-Λουδοβίκου του οίκου των Βίτελσμπαχ (Otto Friedrich Ludwig von Wittelsbach), μόλις 15 ετών τότε που επελέγη για το θρόνο της Ελλάδος από το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 («πρωτόκολλο της ανεξαρτησίας»).

Ο Όθων, θα φτάσει με βρετανικό πολεμικό στο Ναύπλιο μαζί με πολυπληθή αντιπροσωπεία και στρατιωτικό άγημα 3,000 στρατιωτών που κυβερνώντας με τη βοήθεια μιας τριμελούς αντιβασιλείας τα πρώτα χρόνια θα θέσει τις βάσεις του νέου κράτους. Φορολογία, εκπαίδευση, νομικός κώδικας, στρατιωτική οργάνωση, εμπόριο, οικονομία και οργάνωση της διοίκησης θα οργανωθούν μέσα στην επόμενη τριετία αποκλειστικά με βάση το βαυαρικό πρότυπο διακυβέρνησης της φωτισμένης δεσποτείας, χωρίς την ευαισθησία ή σκέψη για τις αρχές και προσδοκίες που είχαν οι Έλληνες διαφωτιστές και επαναστάτες πριν την επανάσταση και χωρίς σεβασμό για τις θυσίες και προσπάθειες που κατέβαλαν όλα τα προηγούμενα χρόνια πολεμιστές και άμαχοι απέναντι σε Τούρκους, Αλβανούς και Αιγυπτίους. Για πολλούς, η άφιξη του Όθωνα ήταν μια μορφή προδοσίας. Μια έκπτωση από τον αρχικό σκοπό της επανάστασης του 1821 και ζοφερή παρέκκλιση από τις αρχές της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας για τις οποίες πολέμησαν, μάτωσαν και θρήνησαν.

Ήταν, όμως, έτσι; Οι Έλληνες απανταχού, σε Ευρώπη και σκλαβωμένη Ελλάδα επαναστάτησαν πέρα από κάθε λογική και κάθε προγνωστικό για την τύχη τους με γνώμονα ένα ιδανικό πολύ ανώτερο και πολύ πιο ποθητό της ζωής τους. Πολέμησαν με πάθος υπέρ της απελευθέρωσής τους από τον ζυγό ενός ξένου και καταπιεστικού ‘αυθέντη’, την κουλτούρα, την νοοτροπία του οποίου θεωρούσαν παντελώς αλλοδαπή και ασύμβατη με τις αξίες τους, την δε εξουσία του επ’αυτών ανάρμοστη για τον λαό της μακράς τους ιστορίας. Κι αν οι αγράμματοι γεωργοκτηνοτρόφοι και αλιείς είχαν ξεχάσει από καιρό αυτήν την αλήθεια, οι μορφωμένοι Έλληνες Διαφωτιστές προσπάθησαν επί τρεις και πλέον δεκαετίες πριν το 1821 να τους το υπενθυμίσουν, με τραγούδια, περιοδικά, εφημερίδες της διασποράς, διακηρύξεις και άλλους δημιουργικούς τρόπους από τον άμβωνα μέχρι το απάτητο βουνό. Όμως, η ιστορία ρέει και δεν στέκεται.

Einzug König Ottos von Griechenland in Nauplia (είσοδος του βασιλέως Όθωνος της Ελλάδος στο Ναύπλιο, λεπτομέρεια του πίνακα του ζωγράφου Peter von Hess του 1835, σημ. Νέα Πινακοθήκη του Μονάχου)

Τα πράγματα από το 1821 μέχρι το 1833 είχαν αλλάξει πολύ. Η Επανάσταση του 1821 δεν ήταν τελικά ο πανοθωμανικός ξεσηκωμός που πολλοί οραματίστηκαν και προετοίμασαν. Ούτε καν οι Βλάχοι του Βλαδιμηρέσκου δεν τάχθηκαν τελικά στο πλευρό των Ελλήνων κατά του κοινού δυνάστη. Η επανάσταση απέτυχε στην Μικρά Ασία, στην Κωνσταντινούπολη, στη Θράκη, στη Θεσσαλία και στη Μακεδονία και Ήπειρο ακόμα, περιοριζόμενη τελικά στη Ρούμελη, στο Μωριά και σε λίγα νησιά. Στο πλευρό των Οθωμανών με τις ατελειώτες εφεδρείες προστέθηκαν και οι Αιγύπτιοι του Χεδίβη με στρατό γυμνασμένο και με καλό οπλισμό κι ακόμα καλύτερη ηγεσία ενώ οι Έλληνες είχαν να πολεμήσουν κι έναν άλλον εχθρό, τη διχόνοιά τους. Αν δεν ήταν ο ξένος παράγοντας (και λίγη τύχη) με τους στόλους στο Ναυαρίνο και τον ρωσικό στρατό στην Αδριανούπολη, η επανάσταση μάλλον θα είχε σβήσει. Η ξένη βοήθεια δεν έρχεται ποτέ άνευ όρων. Ο όρος στη μεταναπολεόντεια Ευρώπη ήταν η δεσποτεία. Στη συνείδηση των Ευρωπαίων της περιόδου, επαναστάσεις σαν τη γαλλική οδηγούν σε χάος, αναρχία, διατάραξη της αριστοκρατικής τάξης και γκιλοτίνες κι αν ξεφύγουν κι από εκεί ανέρχεται ένας “Ναπολέων” που επί 18 χρόνια σάρωσε σχεδόν τα πάντα από το Λονδίνο μέχρι τη Μόσχα.

Η Ελλάς με όλο το δίκαιο και το ρομαντικό πάθος του Φιλελληνισμού που συγκέντρωσε δεν θα κατόρθωνε ποτέ να γίνει ελεύθερη και είτε “θα αφίετο εις τα χτυπήματα των Οθωμανών”, όπως την ήθελε ο καγκελάριος Μέττερνιχ, είτε θα κέρδιζε μια περιορισμένη αυτονομία, όπως η Μολδαβία και η Βλαχία, που παρέμειναν σε αυτό το στάδιο επί 100 και πλέον χρόνια και μόνο επειδή ήταν η λεωφόρος εισβολής των Ρώσων προς την Κωνσταντινούπολη. Η ανεξαρτησία μετά από όλα αυτά ήταν “δώρο” ανέλπιστο που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα είχαμε ποτέ. Η δημιουργία ενός βασιλείου και η τοποθέτηση ενός βασιλιά ήταν μικρό τίμημα για να μην επιστρέψουν οι Έλληνες στο προηγούμενο καθεστώς, που -το δίχως άλλο- θα λάμβανε οριστικά τα μέτρα του για να μην ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

7 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
7 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Fake news η “συναινετική νηοψία” του Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό σκάφος

Σύγχυση και οργή έχει προκαλέσει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό η είδηση πως το ερευνητικό σκάφος Nautical Geo, που έχει μισθωθεί από την Ελλάδα για...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΕΚΤΑΚΤΟ: Η ΠΑ εκσυγχρονίζει 7 Canadair CL-415 και η Πυροσβεστική 2...

2
 Με νεότερη ανάρτησή της στη σελίδα στο FaceBook, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη Ελλάδα , αποκαλύπτει σήμερα πως πρόκειται να χρηματοδοτήσει τον εκσυγχρονισμό 7 πυροσβεστικών...
- Advertisement -
Card image

September#16 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ August 2020

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2014 September 2014 #340

Αγορά

Related News

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 19 Σεπτεμβρίου 1944: Χούρτγκεν – Σκληρές μάχες στα δάση του Ρήνου

Ξεκινά η μάχη στο δάσος Χούρτγκεν όπου δύο Αμερικανικές στρατιές θα υποβληθούν στη δοκιμασία μιας αδυσώπητης αμυντικής επιβραδυντικής μάχης που θα κρατήσει τρεις μήνες...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 19 Σεπτεμβρίου 1356: Μάχη του Πουατιέ, μια ακόμη μεγάλη ήττα των Γάλλων

Αν και δεν πρόκειται για την ομώνυμη μάχη του 732 κατά των Αράβων που σφράγισε τις τύχες της Ευρώπης, η δεύτερη αυτή μάχη του...

Το διηνεκές Μεσανατολικό ειρηνευτικό πρόβλημα

Ήδη παρήλθε ένας αιώνας από την ήττα των Οθωμανών στη Μέση Ανατολή και τον έλεγχο της λεγομένης ιερής πόλης από τους Βρετανούς που άλλαξε...