24.8 C
Athens
Σάββατο, 8 Αυγούστου, 2020
Αρχική ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - 15 Ιουλίου 1974: Έγκλημα και προδοσία στη διχασμένη Κύπρο...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 15 Ιουλίου 1974: Έγκλημα και προδοσία στη διχασμένη Κύπρο ανοίγουν την πόρτα της εισβολής

Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Πραξικόπημα υποκινούμενο από την κυβέρνηση των Αθηνών θα ανατρέψει τον Πρόεδρο της Κύπρου, αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον ΙΙΙ , ξεκινώντας έναν βαθύ διχασμό στο νησί. Νεός πρόεδρος ορίζεται ο Νικόλαος Σαμψών, αρχηγός της οργάνωσης «ΕΟΚΑ-Β΄». Το πραξικόπημα και η πολιτική αναταραχή θα δώσουν στην Άγκυρα την αφορμή που ζητούσε για να εισβάλει στο νησί.

Το 1974 η νεαρή Κυπριακή Δημοκρατία δεν μετρούσε ούτε 15 χρόνια ύπαρξης. Δημιούργημα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959, η πρώην βρετανική αποικία, με τον πλειοψηφούντα ελληνικό πληθυσμό είχε περάσει μια 30-ετία αναταραχών και 5 χρόνια ενόπλου αγώνα από την ελληνική οργάνωση της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και μια λυσσώδη βρετανική προσπάθεια να κρατήσουν το νησί στο καθεστώς αποικίας πριν αποφασίσουν τελικά μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα και τρομερή έκθεση της Βρετανίας στην διεθνή κοινή γνώμη να παραχωρήσουν στο νησί καθεστώς ανεξαρτησίας.

Φεύγοντας, οι Βρετανοί άφησαν παρακαταθήκη ένα εξαιρετικά αποδοτικό σύστημα οργάνωσης και δημόσιας διοίκησης, δυο μεγάλες στρατιωτικές βάσεις που θα έμεναν υπό τον έλεγχό τους και μια υφέρπουσα αντίθεση και καχυποψία μεταξύ των τουρκικής και ελληνικής καταγωγής κατοίκων που αποτέλεσε τη βάση του διχασμού.

Αν, όμως, η βρετανική ανισοβαρής αντιμετώπιση των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ήταν η βάση, ο καταλύτης του διχασμού ήταν οι ειδικές πρόνοιες των συμφωνιών ανεξαρτησίας. Η Κύπρος θα γινόταν ανεξάρτητη, για να μην γίνει μέρος της Ελλάδας. Ακολουθώντας το δυναμικό παράδειγμα του Κρητικού αγώνα για Ένωση με το ελληνικό κράτος, η ΕΟΚΑ της Κύπρου προπαγάνδισε θετικά την Ένωση ως αυτοσκοπό του Κυπριακού αγώνα.

Η Βρετανική διοίκηση, με εμπειρία αιώνων στην αντιμετώπιση τοπικών αναταραχών και εξεγέρσεων στις αποικίες της, εφάρμοσε την τακτική “διαίρει και βασίλευε”. Εντόπισε την επόμενη ισχυρότερη ανταγωνιστική δύναμη, την προσέγγισε και την προσεταιρίστηκε. Οι Τουρκοκύπριοι έγιναν προνομοιακοί συνεργάτες των Βρετανών κατά τη διάρκεια της κυπριακής αντίστασης από το 1930 και μετά και οι επαφές με την “μητέρα” Τουρκία δεν πρέπει να αποκλείονται. Άλλωστε, η Κύπρος ήταν πάντα στρατηγικό στήριγμα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και οθωμανικό έδαφος (τυπικά) ως το 1878. Αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις, με τους Βρετανούς να τηρούν ζηλόφθονα τα αρχεία της εποχής στο απόρρητο, μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι οι σχέσεις Βρετανίας-Τουρκίας συζεύτηκαν για να αποτρέψουν την Ένωση Κύπρου-Ελλάδος.

Η Κύπρος γινόταν, λοιπόν, ανεξάρτητο κράτος αλλά τελούσε ακόμα υπό καθεστώς εγγυήσεων: της Βρετανίας, ως πρώην κυρίαρχο, της Ελλάδας ως εκπροσώπου της φυλετικής πλειοψηφίας και της Τουρκίας ως αναλόγου της φυλετικής πρώτης μειοψηφίας.

Το καθεστώς εγγυήσεων καθιέρωνε συννενόηση και ίση θέση μεταξύ των εγγυητριών αλλά στην πράξη είχε μέσα του το σπόρο της σύγκρουσης. Το Σύνταγμα του 1960 που έδινε στην Τουρκοκυπριακή μειοψηφία δικαιώματα και προνόμοια πολύ μεγαλύτερα της θέσης τους δεν βοήθησε περισσότερο τα πράγματα ενώ η ασύδοτη δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών πυροδότησε εθνοτικές διαμάχες και δύο κύκλους συγκρούσεων μέσα στην πρώτη πενταετία ύπαρξης του κυπριακού κράτους. Ο κύκλος του αίματος είχε ανοίξει.

Το 1974, η επιθυμία του “αοράτου δικτάτορα”, Δημητρίου Ιωαννίδη να ελέγξει με μια αιφνιδιαστική κίνηση την εξουσία στην Κύπρο, άνοιξε την πόρτα του μεγαλύτερου εθνικού δράματος από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης ήταν μέλος των πραξικοπηματιών του 1967, μέλος του παλιού ΙΔΕΑ και μέλος ή κεφαλή πολλών προσπαθειών συνωμοσιών και κινημάτων εντός στρατεύματος και κατά της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα ακόμα και πριν το 1967. Το 1973, αμέσως μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, ανέλαβε δράση και ανέτρεψε την κυβέρνηση Μαρκεζίνη θέτοντας σε περιορισμό τον συνταγματάρχη Γ. Παπαδόπουλο, που είχε αυτοχριστεί πρόεδρος της δημοκρατίας.

Θέλοντας, πιθανότατα, να ισχυροποιήσει τη θέση του στην εξουσία, ο Ιωαννίδης ήρθε σε συνεννόηση με Αμερικανικούς συντηρητικούς κύκλους για να ανατρέψει τον πρόεδρο της Κύπρου, αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να επιφέρει την πολυπόθηση σε Ελλάδα και Κύπρο ένωση. Ο Ιωαννίδης ήταν αρκετά έξυπνος για να αντιληφθεί πως οι ΗΠΑ, ως κυρίαρχος δύναμη στη Μεσόγειο, δεν ήταν σώφρον να τηρηθούν στο σκοτάδι. Δεν ήταν, όμως, αρκετά ευφυής για να καταλάβει πως οι Μεγάλες Δυνάμεις κοιτούν πρώτα τα συμφέροντά τους και αυτά δεν ταυτίζονται πάντα με τις προσδοκίες των μικρότερων.

Ο Ιωαννίδης υπερθεμάτισε το γεγονός ότι ο Μακάριος ήταν οπαδός της ουδετερότητας, φλέρταρε με το ‘κίνημα των Αδεσμεύτων’ και είχε χρεωθεί με την αποτυχημένη προσπάθεια μυστικού εξοπλισμού της Κύπρου με σοβιετικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους το 1965-66. Ως δεδηλωμένος αντι-κομμουνιστής και αξιωματικός εκπαιδευμένος στο ΝΑΤΟ, ο Ιωαννίδης θεωρούσε τον εαυτό του φυσικό σύμμαχο των ΗΠΑ και πίστεψε πως θα υποστηριζόταν σε μια προσπάθεια ελέγχου της Κύπρου και πραξικοπηματικής ανατροπής του καθεστώτος γενόμενος ήρωας στην Ελλάδα και έμπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ. O Ιωαννίδης ζήτησε και πιθανόν έλαβε ρητές εγγυήσεις πως οι ΗΠΑ θα έμεναν αμέτοχες και θα κρατούσαν και την Τουρκία αμέτοχη. Δεν υπολόγισε, ατυχώς, ότι οι ΗΠΑ θα έλεγαν ψέμματα.

Ο Μακάριος είχε γίνει στόχος της δικτατορικής κυβέρνησης των Αθηνών από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Δύο προσπάθειες δολοφονίας του (1970 και 1973) από την καθοδηγούμενη οργάνωση “Εθνικό Μέτωπο” είχαν αποτύχει και το πνεύμα καχυποψίας μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αξιωματικών και αξιωματούχων είχε εξελιχθεί σε πραγματική έχθρα σε σημείο ο Μακάριος να οργανώσει σωματοφυλακή και να ιδρύσει μηχανισμούς που παρέπεμπαν σε πολιτική παραστρατιωτική δύναμη κατ’ αντιγραφή της Εθνικής Φρουράς, που ως οργανωμένη και στελεχωμένη από αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, θεωρείτο εν δυνάμει απειλή. Αυτό έκανε τον Μακάριο να παραμελεί τον εξοπλισμό της με νέα όπλα και να μειώνει την δύναμή της με κάθε ευκαιρία.

Το 1967 ο Γεώργιος Γρίβας “Διγενής” οργάνωσε την ΕΟΚΑ Β΄, σκιά του παλιού εαυτού της οργάνωσης αντίστασης στους Βρτετανούς, με σκοπό την προστασία και καταπολέμηση της πολεμικής δύναμης των Τουρκοκυπρίων, που οργανωμένοι από την τουρκική ΤΜΤ (όργανο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών) όπλιζαν τους Τουρκοκυπρίους και δολοφονούσαν Έλληνες δημιουργώντας θύλακες εκτός ελέγχου της κυβέρνησης της Λευκωσίας με άξονα τα τουρκοκυπριακά χωριά. Ο πόλεμος ΕΟΚΑ Β΄και ΤΜΤ ήταν βρώμικος αλλά δικαιολογημένος, μπροστά στα διέξοδα του συντάγματος του 1960. Με τον θάνατο του Γρίβα, ο έλεγχος της ΕΟΚΑ Β΄πέρασε στην ελληνική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών που αμέσως στράφηκε κατά του Μακαρίου και έγινε κεντρικό όργανο των σχεδίων του Ιωαννίδη.

Στις 2 Ιουλίου 1974, μετά την ανακάλυψη εγγράφων που πιστοποιούσαν τις σχέσεις ΕΟΚΑ Β΄ και κυβέρνησης των Αθηνών για ανατροπή του με τη συμμετοχή της Εθνικής Φρουράς, ο Μακάριος απαίτησε την άμεση ανάκληση όλων των Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στην κυπριακή Εθνική Φρουρά και νομοθέτησε την πρόωρη απόλυση των κλάσεων μειώνοντας τη δύναμή της κατά 60%. Η πράξη αυτή κινητοποίησε τις δυνάμεις του πραξικοπήματος. Στις 15 Ιουλίου, ώρα 08:15 το πρωί, μονάδες αρμάτων Τ-34 και Marmon Herrington με τη συμμετοχή καταδρομών και πεζικού κινήθηκαν κατά του προεδρκού μεγάρου για να καταβάλουν τη φρουρά και να συλλάβουν τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να εξουδετερώσουν το Εφεδρικό Σώμα που είχε ιδρυθεί για να τον προστατέψει.

Οι πρώτες συγκρούσεις με το Εφεδρικό προειδοποίησαν τη φρουρά στο Προεδρικό Μέγαρο και φυγάδεψαν τον Μακάριο, που δεχόταν επίσκεψη από σχολική αντιπροσωπεία από την Αίγυπτο, μέσω ενός μυστικού περάσματος μακρυά από το μέγαρο και σε ένα μοναστήρι του Τρόοδος. Καθώς ο Μακάριος φυγαδευόταν, τμήμα του Εφεδρικού έφτασε στο άδειο προεδρικό ξεκινώντας μια έντονη αλλά άνιση και άσκοπη μάχη με τις μονάδες του πραξικοπήματος που οδήγησε σε πολλές απώλειες και την καταστροφή του Προεδρικού Μεγάρου. Με τη λήξη της υπήρχαν 91 νεκροί και 250 τραυματίες ενώ αγνοείτο η τύχη του Μακαρίου. Στις 15:00 με τον νόμιμο αντικαταστάτη του Γλαύκο Κληρίδη (πρόδρος της Βουλής) να παραμένει κι αυτός άφαντος, οι πραξικοπηματίες ενημέρωσαν την Αθήνα και εξέλεξαν, μετά από αρκετές αρνήσεις υποψηφίων, τον βουλευτή Νίκο Σαμσών ως πρόεδρο της Δημοκρατίας κηρύσσοντας τον Μακάριο νεκρό.

Ο Μακάριος, στο μεταξύ, είχε φτάσει στην Πάφο από όπου εμφανίστηκε και έκανε παγκύπριο ραδιοφωνικό διάγγελμα αποκηρύσσοντας το πραξικόπημα και τον ρόλο των Αθηνών καλώντας σε αντίσταση. Το μήνυμά του θα αναμεταδοθεί σε παγκόσμιο επίπεδο από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Τελ Αβίβ. Μία μέρα μετά, οι δυνάμεις του πραξικοπήματος είχαν κυκλώσει και την Πάφο αλλά ο Μακάριος είχε ήδη φύγει στο εξωτερικό με τη συνδρομή των Βρετανών.

Ο απόηχος του πραξικοπήματος δεν είχε ακόμα καταλαγιάσει στην Κύπρο, που πολλές πολιτικές φατρίες θα διαγκωνιστούν συχνά με τα όπλα ξεκαθαρίζοντας παλιούς λογαριασμούς. Ο νέος πρόεδρος Σαμσών, παλιό μέλος της ΕΟΚΑ, ήταν πιο γνωστός ως αρχηγός νέων παραστρατιωτικών ομάδων που έδρασαν σε συγκρούσεις κατά των ενόπλων Τουρκοκυπρίων συχνά ανταποδίδοντας την ίδια και χειρότερη αγριότητα, δεν ήταν όμως πρόσωπο κοινής αποδοχής και σίγουρα δεν ήταν έτοιμος για τις καταλυτικές αποφάσεις.

Στην Αθήνα επικρατούσε μάλλον μια συγκρατημένη σύγχιση, αφού ο Ιωαννίδης που επίσημα δεν είχε αξίωμα στο πολιτικό σκηνικό, δεν είχε ενημερώσει ούτε τους αρχηγούς ενόπλων δυνάμεων ούτε τους ανώτατους άρχοντες (πρόεδρο της δημοκρατίας στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη και πρωθυπουργό Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο) που ο ίδιος είχε ορίσει. Η Τουρκία, προφανώς πληροφορημένη, εξέφραζε δημόσια την ανησυχία της ενώ την επομένη (17 Ιουλίου) το σύνολο σχεδόν της τουρκικής κυβέρνησης θα συναντηθεί με τον Βρετανό πρωθυπουργό για την κατάσταση στην Κύπρο λεπτά μόνο μετά τη συνάντηση του τελευταίου με τον Μακάριο.

Ο Μακάριος θα πετάξει για τη Νέα Υόρκη όπου θα απευθύνει το γνωστό διάγγελμα στις 19 Ιουλίου αναφέροντας μεταξύ άλλων πως η ενέργεια ήταν αποκλειστική ευθύνη του καθεστώτος των Αθηνών, πως επρόκειτο για εισβολή και καλούσε τις εγγυήτριες δυνάμεις (Βρετανία και Τουρκία) να επέμβουν άμεσα για ένα θέμα που με βάση τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου αφορούσε και τους Τουρκοκυπρίους. Η φρασεολογία και η έμφαση σε αυτά τα τρία σημεία είχαν αναφερθεί ρητά (και “αθώα”) από τον Βρετανό πρωθυπουργό Χ. Γουίλσον στη συνάντησή τους δυο μέρες πριν. Λίγες ώρες μετά την ομιλία, στις 20:00 το βράδυ, ο τουρκικός στόλος αποπλέει από τη Μερσίνα με δύο πλήρεις Μεραρχίες Πεζικού ενώ το ισοδύναμη άλλης μίας επιβιβάζεται σε αεροσκάφη και ελικόπτερα για να ενισχύσει τους τουρκοκυπριακούς θυλάκους. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

Οι ΗΠΑ στο μεταξύ ανέπτυξαν έντονη δραστηριότητα προσπαθώντας να πείσουν την Αθήνα να μην αντιδράσει και πυροδοτήσει πόλεμο με την Τουρκία. Ο Ιωαννίδης θα διαπραγματευτεί, όπως πίστευε, από τη θέση του ισχυρού αλλά η παγίδα την οποία άνοιξε και μέσα της παρέσυρε όλη την ελληνική κυβέρνηση, την Ελλάδα και την Κύπρο, παραδόξως παραμένει αόρατη για τον ίδιο.

Σήμερα, 46 χρόνια μετά, τα πράγματα φαίνονται αρκετά καθαρά παρά το ότι οι πολιτικές παρωπίδες και τα μυστικά είναι πολλά. Αν έπρεπε να κατηγορήσουμε έναν για την τραγωδία της Κύπρου αυτός θα ήταν σίγουρα ο “αόρατος δικτάτορας” Ιωαννίδης, που με την επίφαση της ικανότητάς του να ραδιουργεί στα ελληνικά πράγματα νόμιζε πως μπορούσε να κάνει το ίδιο και στα διεθνή. Η ευθύνη, όμως, βαρύνει κι άλλους που μέχρι και σήμερα δεν αντιλαμβάνονται ότι η περιοχή των γεωπολιτικών παιγνίων της Μεσογείου είναι ένα πεδίο ανταγωνισμού για μεγάλους και ικανούς παίκτες και ότι οι κανόνες του πολιτικού κυνισμού δεν μπορούν να αγνοούνται χάρη των ευσεβών τους πόθων.


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν απαραίτητα τους συντάκτες τους κι όχι υποχρεωτικά την ιστοσελίδα. Ο ιστότοπος δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συντακτών της και των άρθρων τους. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων μας χωρίς γραπτή έγκριση, αλλιώς το ptisidiastima.com θα λάβει όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα. Τα σχόλια των άρθρων που ακολουθούν, δεν εκφράζουν την ιστοσελίδα, παρά μόνο αυτούς τους ίδιους τους σχολιαστές. Η αρχισυνταξία έχει το δικαίωμα να λογοκρίνει σχόλιο ή να απαγορεύσει την δημοσίευσή του.

- Advertisement -

16 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
16 Comments
oldest
newest most voted
Inline Feedbacks
View all comments
GK21

Προσωπικα δεν πιστευω πως ο Ιωαννιδης εκανε οτι εκανε για την ενωση.Μοναδικο του κινητρο ηταν η επιβιωση του γελοιου καθεστωτος που ηγειτο.Το τσιρκο της χουντας ειχε πληροφοριες πως ο τεως μοναρχης και καποιοι παλιοι πολιτικοι θα σχηματιζαν εξοριστη κυβερνηση στην Κυπρο και αυτο ηθελε να προλαβει.Και φυσικα πιστευε πως θα εκανε και χαρη στους αμερικανους ανατρεποντας τον “Καστρο της Μεσογειου”. Οσον αφορα το πραξικοπημα απο τις καταθεσεις στην επιτροπη της βουλης γιατο φακελο της Κυπρου,προκυπτει πως γνωριζαν γι’αυτο και ειχαν συμμετοχη στη σχεδιαση και εκτελεση του οι Μπονανος(Α/ΑΕΔ),Γαλατσανος(Α/ΓΕΣ),Γκιζικης(“προεδρος της δημοκρατιας),Παπαδακης(πρωην επιτελαρχης ΓΕΕΦ),Κονδυλης(πρωην ΔΚ/ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ) και Ανδρουτσοπουλος(” πρωθυπουργος).Τα μικρα “ψαρια” δεν… Read more »

GrandTurkeyShoot

Μήπως και του Μακάριου το κίνητρο ήταν αντίστοιχο του Ιωαννίδη, η προσωπική και πολιτική επιβίωση. Με τη διαφορά οτι ο πρωτος είχε ταυτιστεί με την κυπριακή υπόθεση ενω ο δευτερος με το διχαστικό κυνηγι ” μιασμάτων “.

GK21

Μαλλον η φυσικη επιβιωση ηταν το βασικο κινητρο του Μακαριου.Οι χουντικοι η καποιοι απο τους χουντικους μαζι με καποιους κυπριους,ηθελαν τη φυσικη του εξοντωση.Απο εκει και περα εννοειται πως τον ενδιεφερε και η πολιτικη του ηγεμονια.Αλλα οπως λες και εσυ,ο ενας ηταν μια διεθνως αναγνωρισμενη προσωπικοτητα και αρχηγος κρατους και αλλος ενας ταξιαρχος που μοιραζε σκαμπιλια στο ΕΑΤ/ΕΣΑ…..

STRATOS

Διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα στον τρίτο κόσμο με συμπεριφορά και ήφος πλανητάρχη.

Pantelis82

Εννοείται! Αφού και καλά τον πρόδωσαν τον καημένο οι ΗΠΑ γιατί δεν πήγε να τους πει “οκ μάγκες, πάρτε πίσω τους Τούρκους τώρα αλλιώς αύριο έχω στείλει στην Βουλγαρία (και από εκεί Μόσχα) δυο φορτηγά με όλα τα σχέδια του ΝΑΤΟ αλλά και ότι αμερικανικό οπλικό σύστημα έχει η Ελλάδα που θα ήθελε η Ρωσία να εξετάσει πχ F4 Phantom. ” Αλλά για να κάνεις κάτι τέτοιο θα πρέπει να είσαι πρώτα πατριώτης και όχι πρώτα αντικομμουνιστής. Έτσι κι αλλιώς είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο δεν θα βρισκόταν πια στην εξουσία.

STRATOS

Τα έχεις μπερδέψει. Προδότες, πεμπτοφαλαγγίτες και ηλίθιοι ήταν (και είναι) οι μακαριακοί (και οι ακελιστές και άλλοι ψευτοαριστεροί που τους υποστηρίζουν)..Αυτοί βοήθησαν κατά τον καλύτερο τρόπο τα σχέδια της τουρκίας κατά τα 15 χρόνια που προηγήθηκαν της εισβολή με τον διχασμό των Ελλήνων της Κύπρου και την τρομοκρατία.. Ήταν επιλογή του μακαρίου από εθνικός κυβερνήτης να καταντήσει κοινός προδότης για να ικανοποιήσει την ματαιοδοξία του… Επίσης μην ξεχνάς ότι την βεντέτα με την χούντα την ξεκίνησε ο ίδιος με την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Παπαδόπουλου (που οργάνωσε ο υπουργός εσωτερικών του Γεορκάτζης με τον πληρωμένο πράκτορα παναγούλη) που προηγήθηκε των… Read more »

GK21

ΟΚ φιλος καταλαβα.Να μας ζησει ο στρατος Μακαρεζος-Παττακος…..

flashg

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν ο Παπαδόπουλος θέλει να μεταβίβαση την εξουσία σε πολιτικούς και να κάνει εκλογές. Εκεί αντιδρούν οι πολιτικοί παλαιάς κοπής Καραμανλής και Παπανδρέου και φοβούμενοι μην χάσουν την ελπίδα για εξουσία έχουμε με την βοήθεια των ξένων δυνάμεων των “ξεσηκωμό” δυνάμεων στην Ελλάδα με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Δυστυχώς μετά τα γεγονότα έρχεται στην εξουσία ένας άνθρωπος μειωμένης αντίληψης ο Ιωανίδης. Έτσι οι πολιτικοί στο εξωτερικό μαζί με τις ξένες δύναμης βάζουν σε λειτουργία το σχέδιο για την πτώση της Χούντας και την επαναφορά των παλαιάς κοπής πολιτικών. Έτσι δίνετε η μισή Κύπρος στην Τουρκία ως… Read more »

Tango.Alpha

Αναρωτιέμαι αν θα εκτιμήσουμε ποτέ το αληθινό κόστος της Μεταπολίτευσης στην Ελλάδα.

kakaouskia

Καλησπέρα Δυστυχώς ο Μακάριος αποδείχθηκε “λίγος” στο χειρισμό των γεγονότων του 1974. Χαρακτηριστική η δήλωση του στον ΟΗΕ ότι η το πραξικόπημα συνιστά εισβολή της Ελλάδος και ότι κινδυνεύουν οι Τουρκοκύπριοι. Όλα αυτά ενώ ολόκληρη η Κύπρος γνώριζε ότι ο Τουρκικός στόλος ετοιμαζόταν για απόβαση (αν και Τουρκία / ΗΠΑ διαβεβαίωναν ότι πρόκειται περί γυμνασίων). “As I have already stated, the events in Cyprus do not constitute an internal matter of the Greeks of Cyprus. The Turks of Cyprus are also affected. The coup of the Greek junta is an invasion, and from its consequences the whole people of Cyprus… Read more »

Diogenis

Ο Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείο” – 46 χρόνια από το πραξικόπημα στην Κύπρ Βενιζέλος Κώστας Το πόρισμα του Φακέλου της ΚύπρουΗ χούντα από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας στην Ελλάδα επιδίωξε την αποδυνάμωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με την πρόκληση αντιπαράθεσης και τη δημιουργία εσωτερικής κρίσης. Στόχος η δημιουργία έκρυθμης κατάστασης, η οποία να δικαιολογεί την εκδήλωση πραξικοπήματος και την ανατροπή του Μακαρίου. Προς τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε διάφορους μηχανισμούς, μεταξύ των οποίων αριθμό Ελλαδιτών αξιωματικών που υπηρετούσαν στην Κύπρο και οι οποίοι διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Αιχμή αυτής της πολιτικής ήταν το κλιμάκιο της ελληνικής ΚΥΠ στη Λευκωσία και το… Read more »

STRATOS

Το πόρισμα το εξέδωσαν πολιτικοί της κυπριακής βουλής συμπεριλαμβανομένου και βουλευτές του ακελ (no further comment..).. Ρωτήστε τον μακάριο και τους πραιτοριανούς του για το πόσο στεναχωρήθηκαν όταν αποχώρησε η Ελληνική μεραρχία??!!!! Επίσης έχουν ελεγχθεί τα γεγονότα της Κοφίνου και ποιος διέταξε στρατιωτική επιχείρηση?? Όσον αφορά τις πραγματικές δυνατότητες της Ελληνικής μεραρχίας!!! Που παρουσιάζεται σαν πανάκεια στο αμυντικό πρόβλημα της Κύπρου την δεκαετία του 1960, σας παραπέμπω στο βιβλίο του Στρατηγού Δελή («Η Αυτοθυσία της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου») όπου παρουσιάζεται η εκτίμηση των επιτελών της ίδιας της μεραρχίας!!!, όσο και στις διαπιστώσεις του στρατηγού Τσουμή, επιτελή της 5551 μονάδας της… Read more »

Last edited 22 days ago by STRATOS
kakaouskia

Καλησπέρα  STRATOS – με το συμπάθιο, αλλά αυτά που γράφεις δεν στέκουν. “Προδότες, πεμπτοφαλαγγίτες και ηλίθιοι ήταν (και είναι) οι μακαριακοί (και οι ακελιστές και άλλοι ψευτοαριστεροί που τους υποστηρίζουν)” Το ΑΚΕΛ τι σχέση έχει με την υπόθεση; Αν ήξερες Κυπριακή ιστορία θα γνώριζες ότι ένοπλες ομάδες είχε η ΕΔΕΚ του Βάσσου Λυσσαρίδη, που διενήργησαν και πολεμικές επιχειρήσεις στον Πενταδάκτυλο εναντίων Τουρκοκυπριακών οχυρών τα χρόνια πριν τον πόλεμο. Αυτές οι ένοπλες ομάδες “απαντούσαν” στις επιθέσεις της ΕΟΚΑ Β΄ (και το ανάποδο). Οι δε “Μακαριακοί” βρήκαν – οι πλείστοι – στέγη στο ΔΗΚΟ μετά τον πόλεμο. “διοργάνωσε εκλογές παρωδία που έπαιρνε… Read more »

STRATOS

Καλησπέρα  kakaouskia – με το συμπάθιο, αλλά αυτά που γράφεις δεν στέκουν. Το ακελ τι σχέση έχει με την προδοσία της Κύπρου??!! χαχα θα αστειεύεσαι προφανώς… Τι σχέση έχει ο λόχος του λυσαρίδη που ήταν παραστρατιωτική οργάνωση της κυβέρνησης μακαρίου και είχε κάποια δράση στα γεγονότα 1963-64??.. Οι κουμουνιστές (ακελ) ήταν συνεργάτες των Άγγλων, ελέγχαν πάνω από 100 επιχειρήσεις στην Κύπρο (ήδη από αγγλοκρατίας), καταδίκασαν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 και κατέδωσαν τον αρχηγό της!!.. Υποστήριξαν πολιτικά τον μακάριο από το 1959 μέχρι την καταστροφή του 1974. Σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία της Εθνικής φρουράς, κατά την επιστράτευση του 1974,… Read more »

SAAB

Η Ελλάδα και η Κύπρος τα χρόνια εκείνα έζησαν έναν τύπου εμφύλιο πόλεμο εξαιτίας κομματικών ιδεολογιών. Το φιτίλι άναψε με την μη στήριξη των ΗΠΑ στον Γέρο της Δημοκρατίας μετά την διαφωνία του με τον Τζόνσον. Τον έριξε με την αποστασία ενόσω η αριστερά καιροφυλακτούσε. Τότε αριστερά σήμαινε εισχώρηση στο Ανατολικό Μπλοκ ή μια ουδέτερη τρίτη δύναμη (τροτσκιστές) που επιτέλους θα έβρισκαν κρατική εξουσία. Το ΝΑΤΟ δεν άφησε κομμουνιστές και τροτσκιστές να επιτύχουν τον σκοπό τους στην Ελλάδα στρατικοποιόντας το ζήτημα διά της χούντας. Από εδώ και πέρα “κολλάει” η Κύπρος. Σύμβουλος του Μακαρίου ήταν ο Μιχάλης Ράπτης, ο επονομαζόμενος… Read more »

STRATOS

Η καλύτερη και ποιο συνοπτική ανάλυση της τραγωδίας σε μία παράγραφο με στοιχεία που αγνοούσα αλλά θεωρώ πέρα για πέρα αληθινά δεδομένου ότι ήταν γνωστό ότι ο μακάριος στηριζόταν πολιτικά από το ακελ και ήταν όμηρος του.

Το Σχόλιο της Ημέρας

AOZ: Μειωμένη επήρεια για την Κρήτη. Προδοσία ή Διεθνές Δίκαιο;

Όπως γράψαμε και σε προηγούμενο άρθρο, οι χώρες που έλαβαν μέρος στην UNCLOS (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας) προσπάθησαν να διατυπώσουν κάποια φόρμουλα...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

Κύριο Άρθρο

Υπεγράφη ιστορική συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου για την οριοθέτηση ΑΟΖ (Βίντεο)

12
ΑΠΕ-ΜΠΕhttps://youtu.be/Zm9WUBuvzEM Ιστορική χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα «γιατί πριν από λίγο υπογράψαμε τη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ των χωρών μας», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος...
Card image

ΠΤΗΣΗ August 2020

Αγορά 4.49
Card image

ΠΤΗΣΗ 2017 June #373

Αγορά 2.29
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 November 2015 #354

Αγορά

Related News

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7 Αυγούστου 626 μ.Χ. : Η Κωνσταντινούπολη σώζεται από τους Αβάρους και Πέρσες

Λύεται η πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τους Αβαροσλάβους και Σασανίδες Πέρσες με θρίαμβο των Βυζαντινών όπλων.Η πολιορκία ξεκίνησε τον Ιούνιο σε μια καλά ενορχηστρωμένη...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 26 Ιουλίου / 7 Αυγούστου 1822: Μάχη των Δερβενακίων, η συντριβή του Δράμαλη

Σε μια από τις μεγαλύτερες και εμβληματικότερες μάχες της επαναστάσεως, οι Έλληνες καταστρέφουν μια ολόκληρη τουρκική στρατιά 30,000 ανδρών ενεδρεύντάς την στα στενά των...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7 Αυγούστου 322 π.Χ. : Μάχη της Κρανώνος

– Η είδηση του θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου προέτρεψε πολλές ελλαδικές πόλεις-κράτη να επαναστατήσουν κατά της μακεδονικής εξουσίας.Αρχικά, σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες, νικώντας τις...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7 Αυγούστου 1946: Η κρίση με την ΕΣΣΔ οδηγεί την Τουρκία στην αγκαλιά της Δύσης

Κρίση ξεσπά στις Σοβιετο-Τουρκικές σχέσεις όταν οι Σοβιετικοί απαιτούν με νότα την απελευθέρωση των περιορισμών της συνθήκης του Montreux για την ελευθεροπλοΐα στα Στενά...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7 Αυγούστου 2008: Ο Πόλεμος της Νότιας Οσσετίας, η σύγκρουση των 10 ημερών

Σε μια απονενοημένη κίνηση, εν μέσω των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο, ο γεωργιανός στρατός προσβάλει τις αυτόνομες περιοχές Νότιας Οσετίας και Αμπχαζίας.Οι περιοχές αυτές,...
- Advertisement -