10.9 C
Athens
Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου, 2021
- Advertisement -

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 20 Μαρτίου 2003: “Operation Enduring Freedom”, η δεύτερη εισβολή στο Ιράκ

- Advertisement -

[Πόλεμος του Κόλπου] – Ξεκινά τις πρώτες πρωϊνές ώρες η εισβολή στο Ιράκ, γνωστός και ως Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου. Στον Συνασπισμό συμμετέχουν εκτός από τις ΗΠΑ, δυνάμεις από το Ηνωμένο Βασίλειου, την Αυστραλία και την Πολωνία.

Με τον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου να θεωρείται η σύγκρουση Ιράν-Ιράκ μεταξύ 1980-1988 και τον Δεύτερο (1990-1991) την επιχείρηση για την έξωση του Ιράκ από το Κουβέιτ από μια Συμμαχία Δυτικών και Αραβικών κρατών, ο Τρίτος Πόλεμος ήταν απλά η συνέχεια μιας παλιάς αναμέτρησης της Δύσης με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, του Μπααθιστή δικτάτορα του Ιράκ. Σύμμαχος των ΗΠΑ και της Δύσης και σημαντικός εισαγωγέας όπλων και τεχνολογίας, ο Χουσεΐν ήταν κάποτε σύμμαχος και ο μεγαλύτερος εγγυητής των δυτικών συμφερόντων στην περιοχή, ειδικά έναντι του Ιράν, που από προμαχώνας των δυτικών αξιών και συμφερόντων είχε περάσει στο αντίθετο άκρο με την Ισλαμική Επανάσταση.

Ωστόσο, η άμβλυνση των αντιπαλοτήτων με το Ιράν μείωσε τη σημασία του Ιράκ, που θέλοντας να επανέλθει ως δύναμη αξίας στην περιοχή εισέβαλε στο γειτονικό Κουβέιτ το 1990 και διεκδίκησε τον έλεγχο της τιμής εμπορίας του πετρελαίου που εξήγαγε το Ιράκ. Οι δυνάμεις της Συμμαχίας τότε (1990) συγκεντρώθηκαν και εξαπέλυσαν μια επιχείρηση με συγκεκριμένους στόχους: την έξωση του Ιράκ από το Κουβέιτ και την αποσόβηση του κινδύνου για την περιοχή. Με την διάλυση του Ιρακινού Στρατού και Αεροπορίας και την εκκαθάριση του Κουβέιτ, η επιχείρηση “Καταιγίδα της Ερήμου” έληξε, ως προς τους στρατιωτικούς της σκοπούς και το Ιράκ αφέθηκε να αναλωθεί σε μια εσωτερική σύγκρουση με τις ένοπλες δυνάμεις του να έχει απαγορευτεί να πλησιάσουν στα Βόρεια ή Νότια σύνορά του.

Κάποιες δυνάμεις εντός των ΗΠΑ δεν δέχτηκαν ποτέ αυτόν τον διακανονισμό. Με το βλέμμα στον έλεγχο των πετρελαίων της περιοχής, εντός και εκτός Ιράκ, επιθυμούσαν μια επιθετική επιστροφή και προωθούσαν έναν πολεμικό λόγο στις τοποθετήσεις τους καθόλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90. Οι δυνάμεις αυτές, ενεργές στην πολιτική, στην δημοσιογραφία, στην ακαδημαϊκή κοινότητα και στους μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, κατηγορούσαν στην ουσία την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του 1990 για ημιτελές έργο και αποτυχία στην επιδίωξη των στόχων των αμερικανικών σμυφερόντων. Ο πρόεδρος Μπους, όμως, και οι στρατιωτικοί ηγέτες είχαν δίκαιο. Η επιδίωξη μεγαλεπίβολων στόχων σε μια περιοχή που τα αμερικανικά συμφέροντα και δυνάμεις δεν ήταν καλά ριζωμένα θα οδηγούσε τις ΗΠΑ σε ένα ατέρμονο κύκλο βίας, σπατάλης πόρων και προσωπικού και θα εξέθετε τη χώρα και τον λαό σε τεράστιες θυσίες αποδυναμώνοντάς τους. Η απόφαση ήταν σωστή καθώς τα φαντάσματα του Βιετνάμ -μιας άλλης διεθνούς περιπέτειας που δεν έληξε καλά για τις ΗΠΑ- ήταν ακόμα νωπά στους πρωταγωνιστές της.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ένα ηχηρό χτύπημα της οργάνωσης Al Qaeda στην καρδιά των ΗΠΑ με τη χρήση κατειλημμένων εμπορικών αεροσκαφών οργάνωσε ένα πολεμικό κλίμα στις ΗΠΑ και έκανε τις φωνές που ακούγονταν για επιστροφή και “ολοκλήρωση της δουλειάς” στη Μέση Ανατολή να ακουστούν δυνατότερα και καθαρότερα. Όμως, εν πρώτοις, η Al Qaeda δεν είχε σχέση με τη Μέση Ανατολή αλλά με το Αφγανιστάν. Ο επικεφαλής της και φερόμενος τότε οργανωτής και χρηματοδότης των επιθέσεων, Οσάμα Μπιν Λάντεν, ήταν γόνος πλούσιας σαουδαραβικής οικογένειας που είχε πολεμήσει τους Σοβιετικούς στο Αφγανιστάν σαν αντάρτης και πλέον διοργάνωνε μια διεθνή εκστρατεία προπαγάνδας κατά των ΗΠΑ, βοηθώντας όποιον επιθυμούσε να καταφέρει χτυπήματα εναντίον της. Ο Μπιν Λάντεν είχε βρει καταφύγιο μεταξύ των Ταλιμπάν στο ορεινό Αφγανιστάν. Οι τελευταίοι ήταν η επίγονος κατάσταση που δημιουργήθηκε στο Αφγανιστάν μετά από 10 χρόνια πολέμου και σοβιετικής κατοχής και επιπλέον 10 χρόνια εμφυλίου πολέμου μεταξύ φατριών και ομάδων ανταρτών. Διακατέχονταν από μια ιερή ισλαμική πίστη αλλά τα κίνητρά τους ήταν πολιτικά και τοπικιστικά. Ο Μπιν Λάντεν πλήρωσε πλουσιοπάροχα τους Ταλιμπάν, που με τη σειρά τους ήταν οι μόνοι που του προσέφεραν διαμονή και σχετική ασφάλεια στο αχαρτογράφητο κενό που αποτελούσε το Αφγανιστάν.

Ενώ, όμως, όλοι περίμεναν πως ο νέος πρόεδρος Μπους ο νεώτερος (γιός του προηγουμένου προέδρου του 2ου Πολέμου του Κόλπου) θα κατευθυνόταν κατά του Αφγανιστάν και του δικτύου του Μπιν Λάντεν, ο τελευταίος ξεκίνησε μια εκστρατεία ανακατεύθυνσης των αμερικανικών και δυτικών συμφερόντων κατά του Ιράκ. Πλαισιωμένος από ένα επιτελείο που παρέμενε σχεδόν απαράλλαχτο από εκείνο του πατέρα του, ο Μπους και οι συνεργάτες του διακήρυσσαν πως ο δρόμος για την εξάρθωση της διεθνούς τρομοκρατίας περνούσε όχι από το Αφγανιστάν αλλά το Ιράκ. Ελάχιστοι τον πίστεψαν, αφήνοντας εκείνη τη φορά τις ΗΠΑ μόνες ουσιαστικά να κυνηγήσουν τους δικούς τους ανεμόμυλους. Μετά από ένα σχεδόν έτος επιτυχημένου πολέμου στο Αφγανιστάν, με τη χρήση εξειδικευμένων μονάδων ειδικών επιχειρήσεων και συλλογής πληροφοριών, οι ΗΠΑ κατευθύνθηκαν πλέον προς το Ιράκ, όχι ιδεαλιστικά για την εξάρθρωση της φύσης του καθεστώτος του, όχι για τα εγκλήματα που είχε διαπράξει ο Χουσεΐν κατά του λαού του αλλά για την υποτιθέμενη κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής.

Τα τελευταία ήταν υπαρκτά, χωρίς μεγάλη αμφιβολία, αφού τόσο το Ιράκ όσο και το Ιράν τα είχαν χρησιμοποιήσει το ένα κατά του άλλου στον πόλεμο του 1980 αλλά και οι δύο κατά των Κούρδων αμάχων που ζούσαν στα βόρεια των συνόρων τους αλλά μετά από τόσα χρόνια, ο αριθμός τους είχε μειωθεί σημαντικά και τα μέσα παράδοσής τους (αεροσκάφη, πυροβολικό, πύραυλοι) είχαν απομειωθεί καθιστώντας τα μη χρησιμοποιήσιμα ή έστω πολύ λιγότερο επικίνδυνα από ότι 10-20 χρόνια πριν. Οι ΗΠΑ εκτέθηκαν ιδιαίτερα για την εμμονή τους σε μια ιδεαλιστική σταυροφορία όταν όλοι σε διεθνές επίπεδο έβλεπαν τον μακιαβελικό σκοπό της. Όμως, τον Μάρτιο του 2003, η επιχείρηση για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν και του Μπααθικού καθεστώτος άρχισε με τη συγκέντρωση μιας εντυπωσιακής και πάλι δύναμης.

Η επιχείρηση “Enduring Freedom” καλύφθηκε πίσω από το πέπλο του αγώνα κατά της Διεθνούς Τρομοκρατίας, ενός ακαθόριστου σε μεγάλο βαθμό και παγκόσμιου εχθρού. Ο εχθρός δεν είχε χώρα, δεν είχε εγκαταστάσεις, δεν είχε ένα σύγχρονο δίκτυο ανεφοδιασμού, δεν είχε τίποτα στην ουσία που να βασίζεται ώστε η στέρησή του να τον αποδυναμώσει και να τον καταβάλλει. Οι επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν είχαν αποδείξει ακριβώς αυτό. Το Ιράκ, από την άλλη, σημαντικά αποδυναμωμένο από το 1991, εμφάνιζε όλα τα στοιχεία ενός απτού αντιπάλου, κάτι που η πιο σύγχρονη και έμπειρη πολεμική μηχανή του πλανήτη μπορούσε να εντοπίσει και να χτυπήσει. Αυτός ήταν ο 3ος πόλεμος του Ιράκ, ένα μεγάλο επεισόδιο στη μεγαλύτερη πολεμική περιπέτεια των ΗΠΑ και λόγος της σημαντικής της αποδυνάμωσης, πολιτικά, οικονομικά και ηθικά. Οι ΗΠΑ έθεσαν πόδα στο Ιράκ -στην “ευρύτερη Μέση Ανατολή”, όπως την ονόμαζαν περιλαμβάνοντας μεγάλο μέρος της Αφρικής και της δυτικής και κεντρικής Ασίας- και ενδυνάμωσαν τον έλεγχό τους στα στρατηγικά αποθέματα της περιοχής αλλά έπαψαν να είναι “το περιστέρι της ειρήνης”, όπως διατείνονταν σε κάθε πολεμική σύγκρουση που αναλάμβαναν τα τελευταία 100 χρόνια. Ο πόλεμος του Ιράκ ήταν το τέλος της αθωότητας ακόμα και για τους πιο ρομαντικούς.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

8 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
8 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Gowind HN: Eίναι τα πλοία που θα αντικαταστήσουν τις Kortenaer στο ΠΝ;

Η απόφαση για την αγορά των φρεγατών FDI HN θεωρείται ως το σημείο καμπής της αλλαγής της ισορροπίας ναυτικής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Η...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

H Γαλλία με την Ελλάδα και η Ισπανία με την Τουρκία,...

16
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μόνο δε διαθέτει κοινό γεωστρατηγικό πλάνο, αλλά πολλές φορές, κάποιες χώρες, όχι μόνο υποδαυλίζουν τους εταίρους τους, αλλά ζημιώνουν την...
- Advertisement -
Card image

November_018 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 30 Νοεμβρίου 1853: Nαυμαχία της Σινώπης, οι Ρώσοι καταστρέφουν...

1
Η Μοίρα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας βομβαρδίζει και καταστρέφει πλήρως ναυτική μοίρα του Οθωμανικού ναυτικού που βρισκόταν αγκυροβολημένη στο λιμάνι της Σινώπης,...
- Advertisement -
Card image

October_17 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

September#16 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49

Related News

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 30 Νοεμβρίου 1853: Nαυμαχία της Σινώπης, οι Ρώσοι καταστρέφουν τον τουρκικό στόλο

Η Μοίρα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας βομβαρδίζει και καταστρέφει πλήρως ναυτική μοίρα του Οθωμανικού ναυτικού που βρισκόταν αγκυροβολημένη στο λιμάνι της Σινώπης,...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 30 Νοεμβρίου 1939: Η σοβιετική εισβολή στην Φινλανδία

Λίγες μέρες μετά από ένα προσχεδιασμένο επεισόδιο (βομβαρδισμός της Μαϊνίλα), 450.000 Σοβιετικοί στρατιώτες (21 Μεραρχίες) επιτίθενται σε όλο το μήκος της Φιννο-Σοβιετικής μεθορίου χωρίς...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 30 Νοεμβρίου 1942: Ναυμαχία της Τασσαφαρόγκα ή πώς να μην υποτιμάς τον αντίπαλό σου

Αμερικανική μοίρα 5 καταδρομικών και 4 αντιτορπιλικών εκτελεί νυχτερινή επίθεση εναντίον 8 ιαπωνικών αντιτορπιλικών κοντά στο Γκουανταλκανάλ. Χρησιμοποιώντας πληροφορίες και έχοντας το πλεονέκτημα του...