Τα μεγαλύτερα υποβρύχια όλων των εποχών δεν κατασκευάστηκαν σε αμερικανικά ναυπηγεία, αλλά σε σοβιετικά. Τα σκάφη κλάσης Akula, είχαν τη δυνατότητα να εξαφανίσουν ολόκληρες χώρες από το χάρτη, εξαιτίας του τρομερού αριθμού πολεμικών κεφαλών που διέθεταν.

Πρόσφατα κυκλοφόρησαν φωτογραφίες από το μοναδικό εν υπηρεσία υποβρύχιο κλάσης Akula (κατά NATO: Typhoon), το Dmitriy Donskoy (TK-208), με το σκάφος να μοιάζει σαν να βγήκε μόλις από το ναυπηγείο.

Συνολικά κατασκευάστηκαν 6 υποβρύχια της κλάσης μεταξύ 1976-1986 και μόλις 1 παραμένει σε υπηρεσία, αφού υπέστη εκσυγχρονισμό το 2012 για να μπορεί να φέρει βλήματα Bulava.

Τα Akula ήταν πραγματικά μεγαθήρια, αφού με πλήρες φορτίο, εκτόπιζαν 48.000 τόνους. Με μήκος 175 και πλάτος 23 μέτρα, διέθετε άνευ προηγουμένου χώρους ενδιαίτησης του προσωπικού. Μπορούσε να μείνει σε κατάδυση για 120 ημέρες ή και περισσότερο εάν κρινόταν απαραίτητο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η ΕΣΣΔ πληροφορήθηκε το σχέδιο των ΗΠΑ για τη κατασκευή των υποβρυχίων κλάσης Ohio, που θα ήταν σε θέση να φέρουν έως 192 πυρηνικές κεφαλές.

Τα Akula σχεδιάστηκαν με ενισχυμένο κύτος για να είναι σε θέση να αναδύονται κάτω από τους πάγους της Αρκτικής και να εκτοξεύσουν το οπλοστάσιό τους. Από εκείνες τις περιοχές, τα υποβρύχια θα ήταν αρκετά κοντά στην ΕΣΣΔ για να βρίσκονται υπό τη προστατευτική ομπρέλα της Σοβιετικής Αεροπορίας και Ναυτικού.

Η απόσταση εκτόξευσης επέβαλε την ανάπτυξη ενός νέου βλήματος, του SS-NX-20 “Sturgeon” με βάρος 84 τόνων και εμβέλεια άνω των 8.000 χιλιομέτρων, που επέτρεπε τη προσβολή στόχων σε όλη την αμερικανική επικράτεια. Τα Akula μπορούσαν να μεταφέρουν 20 τέτοιους πυραύλους, ενώ τα Ohio, 24 Trident. Αυτή η διαφορά, ώθησε τους Σοβιετικούς στην ανάπτυξη δεκαπλής κεφαλής (έκαστη 100 κιλοτόνων) που μπορούσαν να πλήξουν δέκα διαφορετικούς στόχους, με συνολικό αριθμό κεφαλών τις 200 για κάθε σκάφος.  Αντίστοιχα, ο κάθε Trident μπορούσε να μεταφέρει έως 8 κεφαλές και κάθε υποβρύχιο Ohio, έως 192 κεφαλές. Οι συνολικά 200 (και 192 για τα Ohio) πυρηνικές κεφαλές που μπορούσαν να εκτοξεύσουν τα Akula, μπορούσαν κυριολεκτικά να σβήσουν μια χώρα από το χάρτη.

Αν και τα δυο υποβρύχια διέθεταν ανάλογες καταστρεπτικές δυνατότητες, η ουσιαστική διαφορά ήταν στο εκτόπισμά του (48.000 τόνοι για τα Akula, 18.750 για τα Ohio), γεγονός που φανερώνει ουσιαστικές διαφορές στη σχεδιαστική και επιχειρησιακή φιλοσοφία των δυο υπερδυνάμεων.

Διαβάστε επίσης

Ι-400: το υποβρύχιο αεροπλανοφόρο

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προσωπικά προτιμώ τα μικρότερου εκτοπίσματος υποβρύχια γιατί καταρχάς τα Αμερικάνικα έρχονται σε λιγότερο από τη μισή τιμή, απλά και μόνο λόγω του λιγότερου χάλυβα που απαιτείται, δεύτερον λόγω του μειωμένου προσωπικού που αυτό συνεπάγεται (πέρα της περαιτέρω μείωσής του λόγω των αυτοματισμών που συνεπάγεται ότι εδώ κυρίως παίζει ρόλο η πρόοδος στην τεχνολογία) και τρίτον διότι δε θεωρώ ότι οι νέου τύπου πόλεμοι που γίνονται χρειάζονται τόσο μεγάλες πυρηνικές (σαν έσχατη λύση) ή συμβατικές κεφαλές, μιας και ως γνωστόν δε πάμε να σκοτώσουμε μία μύγα κατεδαφίζοντας, από την ισχύ της βόμβας που θα ρίξουμε, δεκαπέντε τετράγωνα. Τέλος για μένα, ακόμα και τα θερμοβαρικά τα θεωρώ υπερβολικά όταν υπάρχουν πολύ μικρά, αλλά κατευθυνόμενα -έξυπνα- όπλα, απλά χτυπάς την κεφαλή ή τα ηγετικά στελέχη και πρακτικά νίκησες λόγω ανοργανωσιάς των από κάτω και είναι μετά απλά θέμα χρόνου μέχρι να παραδοθούν και να υποταχθούν και καταστρέφεις όσο λιγότερο γίνεται από την υποδομή της χώρας που πας να καταλάβεις.

  2. Τα υποβρύχια Acula δεν είχαν καμία ελπίδα στους ανοιχτούς ωκεανούς όπως τα Ohio.
    Ήταν πολύ εύκολα στον εντοπισμό. Η μόνη τους κάλυψη ήταν οι πάγοι. Όλες οι αποστολές τους ήταν να … λουφάζουν κάτω από αυτούς. Συνήθως το ΝΑΤΟ ήξερε ακριβώς που περιπολούν πολλές φορές και κάτω από τους πάγους.
    Αυτό βέβαια δεν ακυρώνει το λόγο που κατασκευάστηκαν. Πιθανότατα όμως σε περίοδο έντασης να είχαν πάντα ….. δυτική συνοδεία.

  3. Βλεπω αρνητικα σχολια 🙂
    Προσωπικα τα θεωρω θαυματα απο αποψη μηχανικης. Οπως και αλλα υ/β της πρωην ΕΣΣΔ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here