Τα μεγαλύτερα υποβρύχια όλων των εποχών δεν κατασκευάστηκαν σε αμερικανικά ναυπηγεία, αλλά σε σοβιετικά. Τα σκάφη κλάσης Akula, είχαν τη δυνατότητα να εξαφανίσουν ολόκληρες χώρες από το χάρτη, εξαιτίας του τρομερού αριθμού πολεμικών κεφαλών που διέθεταν.

Πρόσφατα κυκλοφόρησαν φωτογραφίες από το μοναδικό εν υπηρεσία υποβρύχιο κλάσης Akula (κατά NATO: Typhoon), το Dmitriy Donskoy (TK-208), με το σκάφος να μοιάζει σαν να βγήκε μόλις από το ναυπηγείο.

Συνολικά κατασκευάστηκαν 6 υποβρύχια της κλάσης μεταξύ 1976-1986 και μόλις 1 παραμένει σε υπηρεσία, αφού υπέστη εκσυγχρονισμό το 2012 για να μπορεί να φέρει βλήματα Bulava.

Τα Akula ήταν πραγματικά μεγαθήρια, αφού με πλήρες φορτίο, εκτόπιζαν 48.000 τόνους. Με μήκος 175 και πλάτος 23 μέτρα, διέθετε άνευ προηγουμένου χώρους ενδιαίτησης του προσωπικού. Μπορούσε να μείνει σε κατάδυση για 120 ημέρες ή και περισσότερο εάν κρινόταν απαραίτητο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η ΕΣΣΔ πληροφορήθηκε το σχέδιο των ΗΠΑ για τη κατασκευή των υποβρυχίων κλάσης Ohio, που θα ήταν σε θέση να φέρουν έως 192 πυρηνικές κεφαλές.

Τα Akula σχεδιάστηκαν με ενισχυμένο κύτος για να είναι σε θέση να αναδύονται κάτω από τους πάγους της Αρκτικής και να εκτοξεύσουν το οπλοστάσιό τους. Από εκείνες τις περιοχές, τα υποβρύχια θα ήταν αρκετά κοντά στην ΕΣΣΔ για να βρίσκονται υπό τη προστατευτική ομπρέλα της Σοβιετικής Αεροπορίας και Ναυτικού.

Η απόσταση εκτόξευσης επέβαλε την ανάπτυξη ενός νέου βλήματος, του SS-NX-20 “Sturgeon” με βάρος 84 τόνων και εμβέλεια άνω των 8.000 χιλιομέτρων, που επέτρεπε τη προσβολή στόχων σε όλη την αμερικανική επικράτεια. Τα Akula μπορούσαν να μεταφέρουν 20 τέτοιους πυραύλους, ενώ τα Ohio, 24 Trident. Αυτή η διαφορά, ώθησε τους Σοβιετικούς στην ανάπτυξη δεκαπλής κεφαλής (έκαστη 100 κιλοτόνων) που μπορούσαν να πλήξουν δέκα διαφορετικούς στόχους, με συνολικό αριθμό κεφαλών τις 200 για κάθε σκάφος.  Αντίστοιχα, ο κάθε Trident μπορούσε να μεταφέρει έως 8 κεφαλές και κάθε υποβρύχιο Ohio, έως 192 κεφαλές. Οι συνολικά 200 (και 192 για τα Ohio) πυρηνικές κεφαλές που μπορούσαν να εκτοξεύσουν τα Akula, μπορούσαν κυριολεκτικά να σβήσουν μια χώρα από το χάρτη.

Αν και τα δυο υποβρύχια διέθεταν ανάλογες καταστρεπτικές δυνατότητες, η ουσιαστική διαφορά ήταν στο εκτόπισμά του (48.000 τόνοι για τα Akula, 18.750 για τα Ohio), γεγονός που φανερώνει ουσιαστικές διαφορές στη σχεδιαστική και επιχειρησιακή φιλοσοφία των δυο υπερδυνάμεων.

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 7 Αυγούστου 2018

Διαβάστε επίσης

Ι-400: το υποβρύχιο αεροπλανοφόρο

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προσωπικά προτιμώ τα μικρότερου εκτοπίσματος υποβρύχια γιατί καταρχάς τα Αμερικάνικα έρχονται σε λιγότερο από τη μισή τιμή, απλά και μόνο λόγω του λιγότερου χάλυβα που απαιτείται, δεύτερον λόγω του μειωμένου προσωπικού που αυτό συνεπάγεται (πέρα της περαιτέρω μείωσής του λόγω των αυτοματισμών που συνεπάγεται ότι εδώ κυρίως παίζει ρόλο η πρόοδος στην τεχνολογία) και τρίτον διότι δε θεωρώ ότι οι νέου τύπου πόλεμοι που γίνονται χρειάζονται τόσο μεγάλες πυρηνικές (σαν έσχατη λύση) ή συμβατικές κεφαλές, μιας και ως γνωστόν δε πάμε να σκοτώσουμε μία μύγα κατεδαφίζοντας, από την ισχύ της βόμβας που θα ρίξουμε, δεκαπέντε τετράγωνα. Τέλος για μένα, ακόμα και τα θερμοβαρικά τα θεωρώ υπερβολικά όταν υπάρχουν πολύ μικρά, αλλά κατευθυνόμενα -έξυπνα- όπλα, απλά χτυπάς την κεφαλή ή τα ηγετικά στελέχη και πρακτικά νίκησες λόγω ανοργανωσιάς των από κάτω και είναι μετά απλά θέμα χρόνου μέχρι να παραδοθούν και να υποταχθούν και καταστρέφεις όσο λιγότερο γίνεται από την υποδομή της χώρας που πας να καταλάβεις.

  2. Τα υποβρύχια Acula δεν είχαν καμία ελπίδα στους ανοιχτούς ωκεανούς όπως τα Ohio.
    Ήταν πολύ εύκολα στον εντοπισμό. Η μόνη τους κάλυψη ήταν οι πάγοι. Όλες οι αποστολές τους ήταν να … λουφάζουν κάτω από αυτούς. Συνήθως το ΝΑΤΟ ήξερε ακριβώς που περιπολούν πολλές φορές και κάτω από τους πάγους.
    Αυτό βέβαια δεν ακυρώνει το λόγο που κατασκευάστηκαν. Πιθανότατα όμως σε περίοδο έντασης να είχαν πάντα ….. δυτική συνοδεία.

    • Κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα εντοπισμού. Αν από την ώρα που έφευγε από το μουρμανσκ δεν υπήρχε ένα LA class από πίσω του δεν τα έβρησκες με τίποτα.
      Ειδικά κάτω από τους πάγους ….
      Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι ΗΠΑ επιστράτευαν μέντιουμ, η άλλες ψυχοκινητικές μεθόδους για να αποκαλύπτουν τις θέσεις των υποβρυχίων …
      Εποχές με εντάσεις, πολύ χρήμα, και περιορισμένη τεχνολογία, αξίζει να γίνει ´ενα άρθρο με τα ευτράπελα (για τα σημερινά δεδομένα) προτζεκτ και προγράμματα που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου και από την ΕΣΣΔ και τις ΗΠΑ και τους Βρετανούς.

  3. Βλεπω αρνητικα σχολια 🙂
    Προσωπικα τα θεωρω θαυματα απο αποψη μηχανικης. Οπως και αλλα υ/β της πρωην ΕΣΣΔ…

    • Δημήτρη μπερδεύτηκες λίγο και εσύ, λογικό είναι, ότι έχει να κάνει με την Ρωσία είναι μπερδεμένο. Akula είναι το επίσημο Ρωσικό του όνομα, το Typhoon είναι κατά όνομα ΝΑΤΟ. Αντίστοιχα το όνομα Akula κατά ΝΑΤΟ είναι το Project 971 Щука-Б Shchuka-B, ‘Shchuka’ σημαίνει pike η αλλιώς το ψάρι Λούτσος. Υπήρχε και μια παλαιότερη κλάση Σοβιετικών υποβρυχίων την περίοδο του Β’ ΠΠ με το όνομα Shchuka εξ ου και η ονομασία Shchuka-B

  4. Παιδιά η σύγκριση των Akula/Typhoon με τα Ohio είναι άστοχη από κάθε πλευρά. Τα δόγματα χρήσης των στρατηγικών υποβρυχίων ήταν διαφορετικά για τις δύο πλευρές και τα Akula/Typhoon ήταν ειδικά σχεδιασμένα για να εκπληρώσουν πολύ συγκεκριμένους ρόλους στο πλαίσιο του σοβιετικού δόγματος. Γι’ αυτό (και όχι μόνο γι’ αυτό) δεν υπήρξαν ποτέ και η μόνη κλάση υποβρυχίων στρατηγικών βαλλιστικών πυραύλων στο σοβιετικό/ρωσικό οπλοστάσιο, εν αντιθέσει με ότι συμβαίνει με τα Ohio στο USN. Τα Ohio λοιπόν, θα ήταν ορθότερο να συγκριθούν (τόσο από άποψη χαρακτηριστικών, όσο και από άποψη ρόλου) π.χ. με την οικογένεια Delta, από τα περισσότερα μέλη της οποίας υπερισχύουν σαφώς.

  5. Οταν το καθενα αποτελειται απο συνενωση δυο κητων κατω απο ενα ενιαιο κελυφος δεν το λες κ αχρηστο ουτε αναχρονιστικο.Οι τεχνολογικες καινοτομιες του ηταν απιστευτες.Κατι σαν το χβ 70 των ωκεανων.Τωρα οπως ειναι γνωστο, οσα δεν φτανει η αλεπου …
    Για οσους δεν εχουν δει την σχεδιαση ας κανουν ενα σερτς στο γκουγκλ.

    • Και κατι ακομα. Η τεχνολογικη υπεροπλια των ΗΠΑ στο θεμα του θορυβου ελαβε τελος το 84 με την κλαση Akula (προτζεκτ 971). Εκτοτε δεν υπαρχει το χασμα των προηγουμενων δεκαετιων σε επιπεδο θορυβου.Ηταν η πρωτη κλαση που καταφερε επανηλημενα να ενεδρευει Αμερικανικα υ/β εξω απ οτυς ναυσταθνους τους.Και ο λογος που -κατα πολλους- αναψε την σπιθα εναρξης ναυπηγησης νεων προγραμματων απο πλευρας Δυτικων.

  6. Είναι από τα χειρότερα μέρη για να δώσεις μάχη.
    Τα πληρώματα των υποβρυχίων είναι αξιοθάυμαστα.
    Με μηδενική διαφυγή, είσαι καταδικασμένος σε ένα βασανιστικό θάνατο, αν δεν είχες την τύχη να πεθάνεις σε μια έκρηξη.
    Όπως και να το κάνεις είναι πολύ όμορφη σιλλουέτα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here