32.4 C
Athens
Τετάρτη, 5 Αυγούστου, 2020
Αρχική MEDIA VIDEO ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - 2 Ιουλίου 1937: Η τελευταία πτήση της Amelia Earhart

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 2 Ιουλίου 1937: Η τελευταία πτήση της Amelia Earhart

Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Τα μεσάνυχτα της 2ας Ιουλίου 1937 (ώρα Greenwich) ένα μοναχικό Lockheed Electra απογειωνόταν από το μεγάλο αεροδρόμιο στο Lae της Παπούα-Νέα Γουινέα. Το βαρυφορτωμένο αεροσκάφος είχε μόλις δύο άτομα πλήρωμα και μια μεγάλη αποστολή: να κάνει το γύρω του κόσμου πάνω από τη γραμμή του Ισημερινού. Δυστυχώς, κανείς δεν ξαναείδε το αεροπλάνο αυτό ή τους επιβάτες του ποτέ ξανά.

Το αεροπλάνο της ιστορίας μετέφερε μια σημαντική προσωπικότητα της διεθνούς αεροπλοΐας, την Amelia Earhart. Πρωτοπόρος γυναίκα της αεροπορίας, με πολλές διακρίσεις, παράσημα, φήμη και ακόρεστη επιθυμία να πετυχαίνει εκεί που άλλοι δεν είχαν πάει ποτέ, η Earhart ήταν μια ισχνή φιγούρα με όμορφο και κάπως μελαγχολικό πρόσωπο.

Γεννημένη στο Atchison του Κάνσας το 1897, η Αμέλια μεγάλωσε κυρίως στο πλούσιο σπίτι των παππούδων της, καθώς ο πατέρας της αντιμετωπίζοντας προβλήματα με το αλκοόλ και την ικανότητα να βρει μια σταθερή δουλειά, δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει ένα σταθερό εισόδημα για την οικογένειά του. Το γεγονός επηρέασε την νεανική ζωή της Αμέλια που στα εφηβικά της χρόνια άλλαξε συχνά κατοικία και σχολείο και την επηρέασε σίγουρα στις μελλοντικές επιλογές της.

Η Αμέλια Έρχαρτ ανέπτυξε από νωρίς την προτίμηση να μένει μακρυά από το σπίτι, προτιμούσε να παίζει έξω, να εξερευνά την εξοχή του Κάνσας και διακρίθηκε στα αθλήματα ενώ από μικρή έδειξε ενδιαφέρον για τη μηχανική. Αν και εξωτερικά είχε ένα ήρεμο και μάλλον μοναχικό προφίλ, χωρίς να λέει πολλά ή να δείχνει πολύ συναισθηματισμό. Ο τελευταίος θα έβρισκε, ωστόσο, άλλες οδούς για να εκτονωθεί.

Μετά το Γυμνάσιο, η Αμέλια εγγράφηκε στη Σχολή για νεαρές κυρίες του Ogontz στη Φιλαδέλφεια, που παρείχε μια βαθμίδα εκπαίδευσης σε γυναίκες μετά το σχολείο. Η Αμέλια παράτησε τη Σχολή για να γίνει νοσοκόμα και να βοηθήσει στην αποκατάσταση τραυματιών του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου που επέστρεφαν από την Ευρώπη και για ασθενείς της Ισπανικής Γρίπης του 1918. Το 1920, παρακολούθησε ένα Air Show στην Καλιφόρνια και από τότε η ζωή της άλλαξε για πάντα.

Η Αμέλια πραγματοποίησε την πρώτη της πτήση τον Ιανουάριο του 1921 και κατά τα λόγια του εκπαιδευτή της ήταν “όχι ακριβώς χαρισματική”. Παρόλα αυτά, το πείσμα, η σκληρή δουλειά και το πάθος της για βελτίωση αναπλήρωσε τις κακές της επιδόσεις και την έλλειψη φυσικού ταλέντου. Έως τον Μάιο πήρε το δίπλωμα πιλότου, η 16η γυναίκα πιλότος στον κόσμο που αποφοιτούσε. Δούλεψε σε διάφορες δουλειές για να πληρώσει για τα μαθήματα πτήσης και μάζεψε λεφτά για να αγοράσει το πρώτο της αεροπλάνο, ένα διπλάνο Kinner Airster μεταχειρισμένο σε ανοιχτό κίτρινο χρώμα. Του έδωσε το όνομα “Καναρίνι”.

Πέτυχε πολλές πρωτιές, τόσο σαν αεροπόρος όσο και σαν γυναίκα, δεδομένου του κοινωνικού αποκλεισμού και των δυσκολιών που είχαν οι γυναίκες σε θέματα οικονομικής ανεξαρτησίας. Στις 22 Οκτωβρίου 1922 έγινε η πρώτη γυναίκα που πέταξε στα 14,000 πόδια. Τον Ιούνιο του 1928, ένα χρόνο μετά την πρώτη υπερατλαντική πτήση του Charles Lindbergh, η Αμέλια πέταξε με ένα Fokker F.Vllb με τους Wilmer “Bill” Stultz και Louis E. “Slim” Gordon από το Trespassey Harbor, Newfoundland στο Burry Point, της Ουαλλίας μέσα σε 20 ώρες και 40 λεπτά. Αν και δεν έκανε πολλά πράγματα, με τον Stultz στα χειριστήρια, η Αμέλια έγινε η πρώτη γυναίκα που διέσχιζε τον Ατλαντικό με αεροπλάνο. Εξέδωσε το βιβλίο ’20 Hrs., 40 Min.’, με την εμπειρία της κι έλαβε ένα τιμητικό δείπνο στον Λευκό Οίκο προς τιμήν της και το παρατσούκλι “Lady Lindy” (ο Λίντμπεργκ που είχε προηγηθεί αποκαλείτο από τους δημοσιογράφους “Lucky Lind”). Η ίδια δήλωσε ότι ένιωθε πολύ άχρηστη στην πτήση, “σαν αποσκευή ή σαν σακί με πατάτες”, “μια μέρα ίσως το προσπαθήσω μόνη μου”, πρόσθεσε.

Μια και το καταπίστευμα από την περιουσία των παπούδων της είχε εξαντληθεί έκανε πολλές δουλειές, σερβιτόρα, τηλεφωνήτρια, πωλήτρια, αρθρογράφος στο Cosmopolitan ακόμα και διαφήμιση για την Transcontinental Air Transport (μετέπειτα TWA) ενώ δούλεψε και για την National Airways.

Η Έρχαρντ ήταν πολύ ευαίσθητη σε ό,τι αφορούσε τα δικαιώματα των γυναικών, όπως ήταν αναμενόμενο. Αρθρογράφησε με πάθος και προσπαθούσε να δείξει με το παράδειγμά της πως δεν υπήρχαν περιορισμοί λόγω φύλου σε επαγγέλματα και τομείς. Η ίδια προβαλλόταν ως εξαιρετική πιλότος αλλά η αλήθεια ήταν πως μάλλον ήταν μέτρια ως προς τις επιδόσεις της, τις οποίες φρόντιζε να αντισταθμίζει με το πάθος για τον αέρα και τη σκληρή δουλειά. Η εξέλιξη των οργάνων πτήσης στη δεκαετία του ’30, στη μηχανική πλοήγηση και τις γνώσεις μετεωρολογίας όμως την ξεπέρασαν και η ίδια δεν κατάφερε ποτέ να τις κατακτήσει πλήρως.

Στις 20 Μαΐου 1930 πραγματοποίησε την πρώτη solo πτήση γυναίκας πάνω από τον Ατλαντικό, πετώντας από το Newfoundland στη Βόρειο Ιρλανδία αντιμετωπίζοντας κακοκαιρία και μηχανικές βλάβες που κόντεψαν να της στοιχίσουν ακριβά. Λίγα χρόνια μετά πέταξε από τη Χονολουλού της Χαβάης στο Ώκλαντ της Καλιφόρνια γενομένη ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό και Ειρηνικό ωκεανούς. Μεταξύ 1930 και 1935 κατέρριψε επτά ρεκόρ ταχύτητας και απόστασης για γυναίκες και το 1935 πέταξε από το Λος Άντζελες στη Νέα Υόρκη με ενδιάμεσο σταθμό στο Μέξικο Σίτυ. Έγινε σύμβουλος του πανεπιστημίου Purdue για θέματα αεροναυτικής όπου άρχισε να σκέφτεται την ιδέα μιας πτήσης γύρω από την υδρόγειο.

Τα επόμενα χρόνια αγόρασε ένα Lockheed Electra L-10E και συγκέντρωσε ένα ικανό πλήρωμα για να κάνει το γύρο του κόσμου: Harry Manning, προσωπικός πιλότος του προέδρου Roosevelt, τον Fred Noonan, έναν εξαιρετικά έμπειρο πλοηγό πάνω από ξηρά και θάλασσα και τον Paul Mantz, που ήταν πιλότος ακροβατικών στο Hollywood και προσελήφθη ως τεχνικός σύμβουλος. Το σχέδιο ήταν να πετάξουν από τις ΗΠΑ προς τα δυτικά πάνω στη γραμμή του Ισημερινού.

Από αριστερά: Paul Mantz, Amelia Earhart, Harry Manning και Fred Noonan

Τα προηγούμενα χρόνια πολλοί είχαν πετάξει γύρω από τον κόσμο αλλά σε διαδρομές κοντά στον Βόρειο Πόλο που η απόσταση ήταν μικρότερη. Πετώντας στη γραμμή του Ισημερινού, στη χαβάη, την Νέα Γουινέα, την Αυστραλία και μέσα από την βόρεια Ινδία στην Αφρική και τον Παναμά θα κάλυπταν τη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση και έτσι θα κατέρριπταν το ρεκόρ όχι επειδή η Ερχαρντ ήταν γυναίκα αλλά και μεγάλη και ικανή αεροπόρος.

Μετά από ένα ατύχημα τον Μάρτιο του 1937 που τραυμάτισε το πλήρωμα και προκάλεσε ζημιές στο Electra που έπρεπε να επισκευαστούν, η πτήση απογειώθηκε ξανά την 1η Ιουνίου από το Μαϊάμι με τρομερή δημοσιογραφική κάλυψη. Μαζί με την Αμέλια πετούσε αυτή τη φορά μόνο ο Fred Noonan, καθώςο Manning είχε άλλες υποχρεώσεις ενώ διαφώνησαν με τον Mantz, άλλοι λένε λόγω χρηματικών διαφορών και άλλοι επειδή ο τελευταίος πίστεψε πως το ατύχημα του Μαρτίου οφειλόταν σε λάθος της Earhart.

Αυτή τη φορά η αλλαγή των καιρικών συνθηκών έκανε το ταξίδι να αλλάξει πορεία προς τα Ανατολικά. Έτσι, αφού πέταξαν νότια στην κεντρική και νότια Αμερική, πέρασαν πάνω από τον Ατλαντικό στην Αφρική και από εκεί διέσχισαν τον Ινδικό ωκεανό και στις 29 Ιουνίου προσγειώθηκαν στη Νέα Γουινέα. Τα 22,000 από τα 29,000 μίλια του ταξιδιού είχαν πραγματοποιηθεί μόλις ο Ειρηνικός τους χώριζε από τον στόχο τους.

Εκεί, παρέμειναν μερικές μέρες με την Έρχαρντ να υποφέρει από δυσεντερία ενώ βελτίωναν το πρόγραμμά τους. Στόχος ήταν πλέον το νησί Howland 2,556 μίλια ανατολικά, μια επίπεδη ατόλη 2,000×500 μέτρων, που ξεφύτρωνε μόλις 6 μέτρα πάνω από τη θάλασσα μεταξύ Αυστραλίας και Χαβάης. Έρχαρντ και Νούναν άφησαν πίσω τα αλεξίπτωτά τους, αφού δεν θα τους χρειάζονταν πάνω από τον ωκεανό, φόρτωσαν περισσότερο καύσιμο και υπολόγισαν τη θέση τους με βάση τα αστέρια και διαρκή επικοινωνία με την αμερικανική ακτοφυλακή. Αν έπεφταν, υπολόγιζαν στα άδεια κουτιά καυσίμου για να δράσουν ως πλωτήρες.

Earhart και Noone λίγο πριν την τελευταία τους πτήση

Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 2ας Ιουλίου 1937 το Electra των Έρχαρντ και Νούμαν απογειώθηκε για τελευταία φορά. Πίσω τους άφησαν και τους ασυρμάτους μικρής εμβέλειας για λιγότερο βάρος και περισσότερο καύσιμο αν και στη Νέα Γουινέα δεν υπήρχε αρκετό καύσιμο υψηλής περιεκτικότητας σε οκτάνια. Το αεροσκάφος πετούσε με 3,785 λίτρα, 190 λιγότερα από το πλήρες φορτίο του.

Προβλήματα αναφέρθηκαν από την αρχή. Ένας κακός ελιγμός πρέπει να προκάλεσε ζημιές σε μια κεραία επικοινωνίας, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. Ο καιρός δεν ήταν καλός, με την ορατότητα να είναι κακή και τις συνθήκες να προκαλούν προβλήματα στις επικοινωνίες ενώ οι χάρτες ήταν ανακριβείς θέτοντας το Howland 6 μίλια εκτός πραγματικής θέσης. Επιπλέον, το αεροσκάφος έχασε επαφή με την ακτοφυλακή.

Στις 7:20 π.μ. η Έρχαρντ δήλωσε τη θέση της περίπου 20 μίλια νοτιο-δυτικά των νησιών Nukumanu. Στις 7:42 π.μ. η ακτοφυλακή έπιασε ένα μήνυμα από την Έρχαρντ:
“Πρέπει να πετάμε από πάνω σας αλλά δεν μπορούμε να σας δούμε. Καύσιμο χαμηλό. Δεν μπορούσαμε να σας πιάσουμε στον ασύρματο. Πετάμε στα 1,000 πόδια”.

Η ακτοφυλακή προσπάθησε να απαντήσει αλλά δεν έφτασε το αεροπλάνο της Έρχαρντ. Η τελευταία επικοινωνία ήταν στις 8:43 π.μ. Το μήνυμα ήταν συγκεχυμένο αλλά πιστεύεται πως οι Έρχαρντ και Νούμαν πίστευαν πως πετούσαν κατά μήκος της νήσου αλλά αυτό είναι περίεργο αν σκεφτεί κανείς ότι οι χάρτες τους ήταν ανακριβείς. Η ακτοφυλακή έβαλε φωτιά σε βαρέλια με λάδι για να καθοδηγήσει τους πιλότους με τον καπνό αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Αμέσως μετά εξαπολύθηκε μια γιγάντια για την εποχή επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. 9 πλοία και 66 αεροπλάνα χτένισαν τεράστιες αποστάσεις στον ωκεανό σε μια προσπάθεια που κόστισε 4 εκατομμύρια δολάρια και διατάχθηκε από τον πρόεδρο Ρούζβελτ λόγω της φήμης των δύο πιλότων. Δυστυχώς, η προσπάθεια δεν είχε αποτέλεσμα. Το Electra και οι δύο πιλότοι χάθηκαν στην απεραντοσύνη της θάλασσας χωρίς ίχνη.

Στις 18 Ιουλίου η επιχείρηση τερματίστηκε. Φίλοι και γνωστοί επιχειρηματίες έδωσαν χρήματα συνεχίζοντας τις έρευνες με τη βοήθεια ειδικών, φυσικών, πλοηγών και ναυτιλιακών αναλυτών αλλά χωρίς τύχη. Τον Οκτώβριο του 1937 οι ελπίδες να βρεθούν ζωντανοί έσβησαν. Το 1939 η Έρχαρντ κηρύχθηκε επίσημα νεκρή από δικαστήριο του Λος Άντζελες.

Βρέθηκαν τα οστά της Amelia Earhart σύμφωνα με νέα έρευνα

Θεωρίες Συνωμοσίας

Όπως είναι φυσικό, πολλές θεωρίες έχουν δημιουργηθεί για την πιθανή τύχη των δύο αεροπόρων καθώς η ανθρώπινη φαντασία καλπάζει και δεν μπορεί να αποδεχθεί πώς δύο επαγγελματίες εξαφανίστηκαν από το πρόσωπο της γης χωρίς να αφήσουν ίχνη.

Η επικρατέστερη εξήγηση είναι πως το αεροπλάνο έπεσε στη θάλασσα από έλλειψη καυσίμων και όλα τα στοιχεία και τα σώματα διαλύθηκαν. Η εξήγηση είναι πως το αεροσκάφος δεν είχε καλά καλά καύσιμα για να φτάσει στη νήσο Howland με καλές καιρικές συνθήκες και το πιθανότερο είναι πως κατέπεσε 35-100 ναυτικά μίλια πριν το νησί. Η απεραντοσύνη του ωκεανού και η απομόνωση του συγκεκριμένου γεωγραφικού σημείου κάνουν την εξήγηση πιθανή για αυτό και έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία των ειδικών της εποχής.

Άλλοι πάλι, θεωρούν πως η Έρχαρντ και ο Νούμαν μπορεί να έχασαν τον προσανατολισμό τους και να προσγειώθηκαν τελικά στον ακατοίκητο κοραλιογενή ύφαλο Nikumaroro, μια μικρή νησίδα 350 μίλια ΝΑ του Howland. Εκεί και πέθαναν ενταλώς απομονωμένοι. Το 2012 βρέθηκαν στο νησί αυτό μικρά κομμάτια από ανθρώπινα κατασκευάσματα, κομμάτια αλουμινίου, ένα κομμάτι πλεξιγκλας συμβατό με το αλεξινέμιο του Electra, κόκκαλα, αυτοσχέδια εργαλεία και ένα βάζο κρέμα για φακίδες.

Το 2017 μια φωτογραφία που ανακαλύφθηκε στα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ πιστεύεται πως απεικονίζει τους Earhart και Noonan. Η φωτογραφία πυροδότησε το σενάριο πως οι δύο πιλότοι αιχμαλωτίστηκαν από τους Ιάπωνες και μεταφέρθηκαν στη νήσο Saipan. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτό πέρα από μια μικρή φωτογραφία με μια λεπτή φιγούρα που στρέφεται προς την πλάτη και λέγεται πως είναι η Αμέλια και έναν μελαχροινό άνδρα με μαλλιά που μοιάζουν με το χτένισμά του ενώ ένα πλοίο στο βάθος ρυμουλκεί κάτι που μοιάζει με αεροπλάνο.

Το 2017, ενδελεχής έρευνα με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά στον ύφαλο Nikumaroro, αποκάλυψε ανθρώπινα κόκκαλα που συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν με τη μέθοδο του DNA. Αν και τα αποτελέσματα απέδειξαν πως ανήκαν σε ανθρώπους ευρωπαϊκής καταγωγής, δεν έδειξαν να ταυτιζονται αρχικά με της Earhart αλλά περαιτέρω αναλύσεις και φωτογραφίες έδειξαν πως ίσως να ήταν δικά της.

Τις αναλύσεις των οστών έρχονται να επιβεβαιώσουν ραδιοσήματα κινδύνου που καταγράφηκαν στις 4 Ιουλίου, δύο μέρες μετά την εξαφάνιση του αεροσκάφους και αργότερα και ειδικοί ταύτισαν τον χρόνο εκπομπής τους με τις αλλαγές της παλίρροιας στο Nikumaroro. Στο πρώτο από αυτά, ένας κάτοικος του Σαν Φρανσίσκο άκουσε το σύντομο μήνυμα: “(είμαι) ακόμα ζωντανή-βιαστείτε-πείτε στο σύζυγο (ότι) είμαι καλά”. Τρεις μέρες μετά ένας κάτοικος στον ανατολικό Καναδά άκουσε στο ράδιο: “Με ακούτε; Με ακούτε; Είμαι η Αμέλια Έρχαρτ… απαντήστε παρακαλώ”. Το τελευταίο πιστεύεται πως είναι η τελευταία καταγραφή της Έρχαρτ”.


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν απαραίτητα τους συντάκτες τους κι όχι υποχρεωτικά την ιστοσελίδα. Ο ιστότοπος δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συντακτών της και των άρθρων τους. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων μας χωρίς γραπτή έγκριση, αλλιώς το ptisidiastima.com θα λάβει όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα. Τα σχόλια των άρθρων που ακολουθούν, δεν εκφράζουν την ιστοσελίδα, παρά μόνο αυτούς τους ίδιους τους σχολιαστές. Η αρχισυνταξία έχει το δικαίωμα να λογοκρίνει σχόλιο ή να απαγορεύσει την δημοσίευσή του.

- Advertisement -

2 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
2 Comments
oldest
newest most voted
Inline Feedbacks
View all comments
VAGGELAS

Εξαιρετικό άρθρο. Περιεκτικό, ζωντανό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Συγχαρητήρια κε Βασιλείου.

Nikolaos

Ευχαριστούμε θερμά τον αγαπητό κ. Στάθη Βασιλείου για το θαυμάσιο πορτραίτο μιας μυθικής προσωπικότητος της αεροπορίας. Ομολογώ ότι είναι η πρώτη φορά που διαβάζω τόσα πολλά για την πορεία αυτής της θρυλικής γυναίκας, και η πρώτη φορά που βλέπω αυτό το υπέροχο πρόσωπο, πρόσωπο στ’ αλήθεια αιωνίας εφήβου ….

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τα ελληνικά F-16V θα μπορούν να κάνουν ηλεκτρονική κρούση και παρεμβολή σε Α/Α πυραύλους με το ραντάρ APG-83 SABR, όπως τα F-35!

 https://www.youtube.com/watch?v=wIwAOupjMeM&list=FLsGKVYAYKXMlZgBWVtW-j-A&index=170Ήταν κάτι που το "υποπτευόμασταν" αρκετό καιρό τώρα, και το είχαμε γράψει μερικές φορές, αλλά χωρίς να είμαστε και πολύ "κάθετοι". Αφορούσε τις δυνατότητες...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

Κύριο Άρθρο

MMSC και Ελλάδα, έννοιες ασύμβατες ή απλά πυροβολούμε τον πιανίστα;

217
Είναι γνωστό ότι για περισσότερο από δέκα χρόνια το ΠΝ επιθυμεί την ενίσχυση του με κάποιο ή κάποια ναυπηγικά προγράμματα. Δυστυχώς, τα τελευταία προγράμματα...
Card image

ΠΤΗΣΗ August 2020

Αγορά 3.99
Card image

ΠΤΗΣΗ 2017 November #378

Αγορά 1.99
Card image

ΠΤΗΣΗ 2014 June 2014 #337

Αγορά

Related News

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 5 Αυγούστου 1964: Επιχείρηση “Pierce Arrow”

– Σε απάντηση του χθεσινού επεισοδίου στον κόλπο του Τονκίνου όταν βορειοβιετναμικές τορπιλάκατοι υποτίθεται πως επιτέθηκαν στο αντιτορπιλικό USS Maddox, ο πρόεδρος Λύντον...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 5 Αυγούστου 1796: Μάχη του Castiglione

– Ο Ναπολέων νικά τους Αυστριακούς στο Καστιλιόνε αποτρέποντας την ανακούφιση της Μάντουα και κερδίζοντας ένα σημαντικό προβάδισμα στην κυριαρχία του στην Ιταλική...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 5 Αυγούστου 1781: Ναυμαχία του Dogger Bank, σκληρός αγώνας για την κυριαρχία των θαλασσών

Οι Ολλανδικός και Βρετανικός στόλοι συγκρούονται στη Βόρειο Θάλασσα με έπαθλο την θαλάσσια κυριαρχία και τις ναυτικές σχέσεις με την Αμερικανική ήπειρο, που τότε...

Τα «μυστικά των μυστικών» της Επιχείρησης Neptune, Φωτογραφίες της Ημέρας

Καλημέρα! Περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις έδωσε η φωτογραφία που διέρρευσε χθες ενός Stealth Hawk (που κάποιοι αναφέρουν και ως EH-60L), που πιστεύεται ότι χρησιμοποιούν οι...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…Μια εκπομπή ντοκουμέντο για την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο

46 χρόνια μετά την εισβολή στην Κύπρο.Ένα μοναδικό τηλεοπτικό ντοκουμέντο στο ΙΟΝΙΑΝ TV χρόνια μετά από την εισβολή στη Κύπρο οπλίτες της ΕΛΔΥΚ θυμούνται...
- Advertisement -