«Αποκάλυψη Τώρα!» – Το αντιπολεμικό έπος 40 χρόνια μετά

24
2192
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Μια ταινία έπος για την τρέλα του πολέμου, από έναν ιδιοφυή και μεγάλο μάστορα του κινηματογράφου, τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, ένα επιτελείο εξαιρετικών συνεργατών και μεγάλων ηθοποιών, με πρώτο τον Μάρλον Μπράντο και η σκληρή, απρόβλεπτη και φημισμένη περιπέτεια των γυρισμάτων, που εξελίχθηκε σε θρίλερ, για τον Ιταλοαμερικανό σκηνοθέτη, καθώς κινδύνευσε με χρεοκοπία. «Αποκάλυψη Τώρα»..

Σκηνή Πρώτη: Κάδρο με ένα εξωτικό δάσος από φοίνικες. Σιγά-σιγά κίτρινοι καπνοί βγαίνουν από την κάτω μεριά του πλάνου. Οι καπνοί πληθαίνουν, μια κιθάρα κλαψουρίζει, ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος των ελικοπτέρων και ξαφνικά το ειδυλλιακό τοπίο φλέγεται, ενώ ακούγεται ο Τζιμ Μόρισον να τραγουδά «This the end». «Αυτό είναι το τέλος». Ένα «τέλος» που δεν τελειώνει ποτέ, όπως και η τρέλα των πολέμων, πολλές φορές στο όνομα της «ελευθερίας», της «ειρήνης» και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Σαράντα χρόνια μετά από την πρώτη προβολή του «Αποκάλυψη Τώρα!», η αριστουργηματική δημιουργία του Φράνσις Φορντ Κόπολα παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ. Έκφραση κλισέ. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό, όπως αντιλαμβάνεται ακόμη και αυτός που ζει μακάρια, σε ένα νησί στο αρχιπέλαγος Γκαλαπάγκος.

Τώρα που οι κραυγές θανάτου αντηχούν όλο και πιο κοντά στα αυτιά μας, από τις έξυπνες ρουκέτες και τις τηλεκατευθυνόμενες βόμβες, είναι ώρα να θυμηθούμε το μεγαλοπρεπές αντιπολεμικό έπος του Κόπολα, μια ταινία που θα σημαδέψει τον κινηματογράφο και πολλούς σκηνοθέτες, αν και ένα πράγμα που παρατηρεί κάποιος μελετητής είναι η έλλειψη ανάλογων παραγωγών. Και ο λόγος δεν είναι μόνο η πολιτική των τεχνοκρατών των στούντιο, αλλά κυρίως η έλλειψη κινηματογραφιστών με όραμα, με ιδέες, με πολιτικό στοχασμό, που είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την καριέρα τους για να κάνουν αυτό που έχουν στο κεφάλι τους, για μια δημιουργία, που μπορεί να τους στοιχίσει οικονομικά. Και παράλληλα, να βρουν τους συνεργάτες, ηθοποιούς, μοντέρ, φωτογράφους, τεχνικούς και ηθοποιούς, να ενστερνιστούν τις ίδιες ιδέες και να βάλουν και αυτοί το κεφάλι τους στον ντορβά.

Πριν λίγο καιρό, με την ευκαιρία των 40 χρόνων από την πρώτη προβολή της ταινίας, ο Κόπολα ξανακάθισε μπροστά από τη μονταζιέρα για ένα τελικό μοντάζ. Όπως είπε ο ίδιος η έκδοση «Redux», που ο ίδιος κυκλοφόρησε το 2001, με τα 50 επιπλέον λεπτά από την πρώτη εκδοχή, ήταν κάπως υπερβολική. Έτσι, η τελευταία έκδοση είναι 14 λεπτά μικρότερη από εκείνη του Redux και αυτή που «προσφέρει την πιο ισχυρή αποσαφήνιση της μελέτης της ανθρώπινης ηθικής από την ταινία», όπως λέει ο Κόπολα. Αυτά όμως έχουν μικρή σημασία, μπροστά στο μέγεθος της ταινίας του και τα μηνύματα που εκπέμπει.

Η Περιπέτεια της Παραγωγής

Αλλά ας πάρουμε την ιστορία της ταινίας από την αρχή. Η παραγωγή της ήταν μία διαρκής πάλη καθώς ο Κόπολα στριφογύριζε τα βράδια στο κρεβάτι του, πολλές φορές σε μια ψάθα, για περίπου πέντε χρόνια, μέχρι να βγει στους κινηματογράφους κι ενώ είχε στο ενεργητικό του τις απίστευτες επιτυχίες του «Νονού» 1 και 2 και βεβαίως το αριστουργηματικό «Συνομιλία». Ο Ιταλοαμερικανός σκηνοθέτης παίρνοντας ένα τεράστιο καστ και ένα πολυμελές συνεργείο πήγε στις Φιλιππίνες για γυρίσματα. Είχε υπολογίσει πέντε μήνες γυρίσματα. Έγιναν 16 μήνες, μετά από ισχυρές καταιγίδες κι έναν φοβερό τυφώνα που κατέστρεψε τα σκηνικά και τα σχέδιά του. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ταυτόχρονα, ο πρωταγωνιστής Μάρτιν Σιν, που είχε αντικαταστήσει τον Χάρβεϊ Καϊτέλ, μετά από δυο εβδομάδες γυρισμάτων έπαθε έμφραγμα. Γρήγορα ήρθε και η σύγκρουση του σκηνοθέτη με τον Μάρλον Μπράντο, ο οποίος εκτός από ότι ήταν απροετοίμαστος για το ρόλο και ιδιαιτέρως υπέρβαρος, διαφωνούσε και με το φινάλε της ταινίας, αναγκάζοντας τον πρώτο να βρει εναλλακτικές λύσεις, ώστε να επιστρέψει ο ιδιότροπος σταρ στα γυρίσματα. Ηθοποιοί και τεχνικοί έμεναν άπραγοι στα ξενοδοχεία τους κοιτώντας τον καιρό και τις διαθέσεις των Μπράντο-Κόπολα. Ακολούθησε η περιπέτεια του μοντάζ, με τα πολλά χιλιόμετρα φιλμ να δημιουργούν νέες περιπέτειες στον σκηνοθέτη και να καθυστερούν την προβολή της ταινίας ακόμη ένα χρόνο. Ο προϋπολογισμός εκτοξεύθηκε σε τέτοιο ύψος που έφτασε τον Κόπολα στα όρια της χρεοκοπίας.

Η Απόλυτη Δικαίωση

Το αποτέλεσμα δικαίωσε απολύτως τον Κόπολα. Τεράστια επιτυχία στο κοινό, «Χρυσός Φοίνικας» στις Κάννες και υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ενώ οι κριτικοί της εποχής παραληρούσαν. Ωστόσο, αυτά όλα είναι λεπτομέρειες μπροστά στη δύναμη και την επιρροή της ταινίας. Όλα οφείλονται στον Κόπολα και βεβαίως στους συνεργάτες του. Το εμπνευσμένο κοφτερό μοντάζ του Ρίτσαρντ Μαρξ, αλλά πάντα κάτω από την επίβλεψη του Κόπολα, η εξαίσια φωτογραφία του ανυπέρβλητου Βιτόριο Στοράρο (βραβείο Όσκαρ), το έμφυτο ταλέντο του σκηνοθέτη στο ντεκουπάζ, ο ανατριχιαστικός ήχος του πολέμου (ακόμη ένα βραβείο Όσκαρ) και η μουσική τού πατέρα του, Καρμίνε Κόπολα, ένας μοναδικός συνδυασμός, ένα κινηματογραφικό θαύμα. Και βεβαίως ειδική αναφορά στο σενάριο, που έγραψε ο Κόπολα με τον Τζον Μίλιους, οι οποίοι βασίστηκαν στη νουβέλα του Τζόζεφ Κόνραντ, «Η Καρδιά του Σκότους», προσαρμόζοντάς το στον πόλεμο του Βιετνάμ, ενώ ταυτόχρονα πήραν στοιχεία και από το βιβλίο του Μάικλ Χερ και την ταινία του Βέρνερ Χέρτζογκ «Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού». Μαζί πήραν και τις τεράστιες δυσκολίες και τα απρόοπτα των γυρισμάτων του Γερμανού σκηνοθέτη.

Η Φρίκη του Πολέμου

Η υπόθεση συνοπτικά: Ο λοχαγός Γουίλαρντ αναλαμβάνει μια απόρρητη αποστολή, με μια μικρή ομάδα στρατιωτών: Να εξοντώσει τον συνταγματάρχη Κουρτς που χαρακτηρίζεται παράφρονας και πλέον διοικεί μια δική του στρατιά από ιθαγενείς στην ουδέτερη Καμπότζη. Με μια βάρκα του ναυτικού ο Γουίλαρντ με τους άνδρες του θα αρχίσουν την ανάβαση του ποταμού Μεκόνγκ που οδηγεί στον Κουρτς και που μοιάζει με την κατάβαση στην κόλαση του Δάντη. Η ταινία ξεκινάει ως γνήσια πολεμική περιπέτεια και σιγά-σιγά, άψογα κλιμακούμενη, εξελίσσεται σε έναν εφιάλτη, που μαρτυρά την ευθύνη του δημιουργού απέναντι στη συλλογική ιστορία.

Με τη μοναδική μαεστρία του Κόπολα μεταφέρεται αυτούσια η φρίκη του πολέμου, ενώ παράλληλα σχολιάζει τη διαχρονική μανία των ανθρώπων της εξουσίας, την εθελούσια συμμετοχή των φαντάρων στη σφαγή των άλλων και της δικής τους, από την πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί, αλλά και τα υπαρξιακά διλήμματα, που δύσκολα μπορούν να απαντηθούν μέσα σε αυτή την φρίκη. Ο Κόπολα παίρνει σαφή θέση: Η βαρβαρότητα του πολέμου αγγίζει όλα τα αντιμαχόμενα μέρη, αλλά δεν έχουν όλοι την ίδια ευθύνη. Ο ιμπεριαλιστής δεν είναι απλά ένας κατακτητής. Είναι ισοπεδωτικός. Ο φόνος, εξολόθρευση αμάχων διασκέδαση. Για τον μιλιταριστή το μεγαλύτερο βάσανο είναι η σιωπή των φαντάρων, καθώς αυτό σημαίνει η επαφή με τη συνείδηση, με ιδέες επικίνδυνες για την επίτευξη της ισοπέδωσης των αντιπάλων, της νίκης. Ίσως γι’ αυτό και τα μεγάφωνα στα στρατόπεδα έπαιζαν συνεχώς ποπ επιτυχίες ή έδιναν τον τόνο και το πνεύμα των στρατοκρατών, μέσα από απλές ανακοινώσεις ή προπαγανδιστικά κείμενα και τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ περίσσευαν.

Ο Μάρτιν Σιν, ο Ρόμπερτ Ντιβάλ και ο Μπράντο

Πραγματικά μια μεγαλειώδης δημιουργία, που φέρει την υπογραφή του Φράνσις Φόρντ Κόπολα, ένα κινηματογραφικό επίτευγμα, που θα μας ακολουθεί και θα μας στοιχειώνει για πάντα. Όμως θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφερθούμε και στους ηθοποιούς, που έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους στην επιτυχία της ταινίας, πέρα από την ερμηνευτική τους δεινότητα. Ο Μάρτιν Σιν, δίνοντας μια εσωτερική ερμηνεία στο ρόλο του λοχαγού, είναι συγκλονιστικός, αλλά του κλέβει, θα ‘λεγε κανείς, την «κρέμα» της δόξας αυτός ο ραδιούργος Ρόμπερτ Ντιβάλ. Στο ολιγόλεπτο ρόλο του «αρπαγμένου» αντισυνταγματάρχη του ιππικού, που κάθεται και απολαμβάνει τη μυρωδιά της κηροζίνης από τις βόμβες ναπάλμ, λέγοντας ότι «είναι η μυρωδιά της νίκης», τοποθετεί δικαίως το όνομά του στους πολύ μεγάλους της υποκριτικής. Επίσης, άψογοι οι Φρέντερικ Φόρεστ, Λόρενς Φίσμπερν, Ντένις Χόπερ και Άλμπερτ Χολ. Για να φτάσουμε στο μεγάλο σταρ Μάρλον Μπράντο, που παρότι πιστεύει για τον εαυτό του ότι είναι κάτι παραπάνω από ένας καλός ηθοποιός, είναι ανέτοιμος και υπερβολικά βαρύς, έχει αυτό το θεϊκό χάρισμα και θα μνημονεύεται για όσο υπάρχουν πόλεμοι, με τις τελευταίες λέξεις που λέει στο φινάλε της ταινίας: «Ο τρόμος, ο τρόμος…»

Ο Κόπολα κι εμείς

Η «Αποκάλυψη Τώρα!» θα μείνει για πάντα. Γιατί αν για τους Αμερικανούς το Βιετνάμ είναι μια ιστορία ντροπής, για τους μισούς για αυτά που έκανε εκεί ο στρατός τους και για τους υπόλοιπους γιατί ηττήθηκαν από κάποιους «κοκαλιάρηδες», για όλους τους υπόλοιπους είναι η φρίκη του πολέμου, η απανθρωπιά των αξιωματούχων και των στρατηγών, η παράνοια, που υπό τον μανδύα ευγενικών δικαιολογιών, συνεχίζει ακόμη και σήμερα να έχει το πάνω χέρι στα κέντρα εξουσίας και να βρίσκει την αποδοχή, στα ευήκοα ώτα των απλών ανθρώπων. Μπορεί να μην υπάρχουν άγγελοι στα χαρακώματα, αλλά μάλλον δεν υπάρχουν αθώοι ούτε μακριά απ’ αυτά. Ο Κόπολα έκανε το χρέος του. Εμείς;

ΑΠΕ-ΜΠΕ


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

24
Leave a Reply

avatar
  
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
11 Comment threads
13 Thread replies
1 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
13 Comment authors
NikolaosSpyrosΓιώργοςStavroginVAGGELAS Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Απίθανες εικόνες, μουσική, σκηνικά… αλλά προσωπικά θεωρώ πως το σενάριο της ταινίας είναι μακράν το χειρότερο απ’ όλες τις μεγάλες ταινίες με θέμα το Βιετνάμ.

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Κατά βάθος όμως ξέρουμε ότι δεν είναι μια (ακόμη …) ταινία με θέμα το Βιετνάμ, όχι; wink

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Το ξέρουμε… όμως ως τέτοια ταινία προωθήθηκε και μάλλον είναι, για το ευρύ κοινό, γι’ αυτό έγραψα “ταινίες με θέμα το Βιετνάμ” παραπάνω.

Αλλά δεν επιμένω, γιατί μάλλον επηρεάζομαι από μια έντονη αντιπάθεια προς τον κ. Μπράντο… η κατάντια του οποίου με κάνει να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν άραγε σήμερα ο Τζέιμς Ντιν, αν δεν είχε μπει σε εκείνη τη Πόρσε;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Guest
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Πριν μια εβδομάδα έκατσα με τα παιδιά μου να δούμε αυτή την ταινία! Εκπαιδευτική τηλεόραση wink

Chris
Member
Noble Member
Chris

Για μένα μια καταπληκτική και η παρουσία των Γάλλων αποικιοκρατών που δείχνει την επανάληψη της ίδιας ιστορίας με αλλαγή προσώπων, αλλά και τη χρεωκοπία των προηγούμενων κατακτητών, που προμυνήει και τη μοίρα των τωρινών. Εξαιρετική και η σκηνή του δείπνου μέσα στη φυτεία, ένα δείπνο δυτικής μεγαλοαστικής τάξης με ακριβά σερβίτσια και υπηρέτες , ξένη και παράταιρη μέσα στην ασιατική ζούγκλα, μας δείχνει πόσο ξένη είναι η παρουσία των αποικιοκρατών. Αργότερα η σύζυγος του Γάλλου ιδιοκτήτη των φυτειών δίνεται στον Αμερικανό αξιωματικό για να της δώσει ένα παιδί που δεν μπορεί ο ηλικιωμένος άντρας της. Η γαλλική αποικιοκρατία έχει πεθάνει,… Read more »

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην εκπληκτική (αν και φαινομενικά ασύνδετη με την κυρίως αφηγηματική γραμμή) παρέκβαση του γεύματος με τους Γάλλους αποικιοκράτες. Νομίζω ότι υπάρχει μόνο στο Redux …

Chris
Member
Noble Member
Chris

Ναι στην αρχική κόπια δεν υπήρχε η σκηνή. Νομίζω ότι με αυτή μπαίνει στην ουσία του πολέμου του Βιετνάμ. Επεκτείνοντας το ιστορικό βάθος του πολέμου ως ένα μέρος της γενικότερης αποικιοκρατικής περιπέτειας της Ευρώπης και της Αμερικής στην περιοχή και όχι ως ένας αγώνας μεταξύ κομμουνισμού και καπιταλισμού.
Αντίστοιχους συμβολισμούς έχει η ταινία ο Πύργος ή το Κάστρο με φόντο την Ευρώπη του Β’ΠΠ. Με επίσης εξαιρετικούς ηθοποιούς (Bart Lancaster, Peter Falk) αλλά όχι το αριστούργημα που είναι το Αποκάλυψη Τώρα.

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Ίσως η μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία του κινηματογράφου (άντε, ίσως με την εξαίρεση του Eisenstein … ίσως …). Τελείως υποκειμενική κρίση βέβαια, και κάθε αντίλογος δεκτός. Η πραγμάτευση αιωνίων διλημμάτων στο πλαίσιο ενός – δικαίως ή αδίκως – αμφιλεγόμενου πολέμου, που δεν ετύγχανε καθολικής αποδοχής (και εκείνοι στις ΗΠΑ που έβρισκαν κάποια υπαρκτή και πειστική ατζέντα στη συμμετοχή στα τεκταινόμενα της ΝΑ Ασίας γρήγορα έφθασαν να επιθυμούν την απεμπλοκή με κάθε κόστος μπροστά στο θέαμα μιας χώρας που έσχιζε τις σάρκες της και σε σκηνές που κανείς δεν θα ήθελε ποτέ να δει στην Αμερική, π.χ. Kent State shootings 1970… Read more »

VAGGELAS
Member
Trusted Member
VAGGELAS

Να προσθέσω Νικόλαε, αν μου επιτρέπεις, στην τελευταία σου φράση σχετικά με την αποτροπή των πολέμων, την επικράτηση δημοκρατικών καθεστωτων, καθώς και τις οικονομικές-εμπορικές συναλλαγές, η ύπαρξη των οποίων μειώνει κατά πολύ τις πιθανότητες πολεμικών συγκρούσεων. Το αξίωμα του Thomas Friedman, περί μη πολεμικής εμπλοκής μεταξυ χωρών που δραστηριοποιείται η McDonald’s (ως σύμβολο της παγκοσμιοποιημενης οικονομίας), μπορεί να καταρριφθηκε σε Γιουγκοσλαβια και Κριμαία, αλλά το κεντρικό μήνυμα παραμένει ισχυρό. Η επικράτηση του λαϊκισμού σε πολλές Δυτικές Χώρες σίγουρα δεν βοηθά, όπως επίσης η έλλειψη Ηγετών με ειδικό βάρος, σθένος, αρχές και όραμα. Φοβάμαι ότι η Δύση σε μεγάλο βαθμό έχει… Read more »

Gerasimos
Member
Member
Gerasimos

Εξαιρετικό κείμενο! Μπράβο στον αρθρογράφο (Θάνος Επαχτίτης).

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Guest
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Αρθρογράφος είναι ο Χάρης Αναγνωστάκης του ΑΠΕ. Δεν θεώρησε αναγκαίο να το αναφέρει ο Θάνος μας

Flight and Space
Admin
Famed Member

Μήπως αναφέρεται στο κείμενο κι εσείς δεν το έχετε δει;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Guest
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Το όνομα του αρθρογράφου; Όχι… Το ΑΠΕ-ΜΠΕ είναι διακριτικό, ούτε εγώ το είδα στην αρχή, απλά διάβασα το ίδιο άρθρο και σε άλλο σάιτ

Marines575
Member
Member
Marines575

Α)Καταπληκτικό άρθρο από την Πτήση.Τα σέβη μου.
Β)Η ταινία είναι αριστούργημα…Από όλες τις ταινίες με θέμα το Βιετνάμ η “Αποκάλυψη” είναι αυτή που περιμένει τον θεατή να ωριμάσει ο ίδιος για να την καταλάβει σε όλο της το μεγαλείο. Με 2η και 3η θέαση μετά από χρόνια έχει ακόμα πράγματα να δώσει…Το σενάριο,η σκηνοθεσία,οι χαρακτήρες και η μουσική,τοThe End του Μόρισον, έχουν μια ελεγειακή ένταση που παραπέμπει σε αρχαιοελληνική τραγωδία.
O κόππολα κατάφερε να αποτυπώσει σε φιλμ το βλεμμα των 1000 γυαρδων….The Horror

stepa
Guest

ενα πραγματικο κινηματογραφικο επος….ενα εργο μνημεοωδες που χρησιμοποιει τον πολεμο του Βιετναμ για να καταδειξει την ανθρωπινη φυση οταν τα πραγματα οδηγουν την λογικη στο οριο θραυσης της. Η ταινια αυτη δεν προσφερεται για κριτικη, διασκεδαση η για μια ευχαριστη σπαταλη χρονου, .Τα μηνυματα που περνα θα ειναι αντικειμενο μελετης για πολλα χρονια…….επικαιρη οσο ποτε

Jorge
Guest
Jorge

Αντιπολεμικές ταινίες είναι σαν να γυρίζεις αντιπαγετονικες ή αντισεισμικές ταινίες ένα πράγμα, έτσι πάει ο κόσμος, το πιο τρομακτικό είναι το catch22 του heller , ασυνήθιστο άρθρο για ένα τέτοιο χώρο.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Guest
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Η απόλυτη αντιπολεμική ταινία για μένα είναι το “Ο Τζόνυ πήρε το όπλο του”

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Θυμάμαι έναν έγκριτο σινεφίλ παλαιό συμμαθητή, είχε διαβάσει σε ανύποπτο χρόνο μια συνέντευξη του Φράνσις Φορντ Κόππολα για την ταινία, όπου έλεγε ότι έκανε μια ταινία για το μεγαλείο του πολέμου, δεν μπορεί οι άνθρωποι να επιδίδονται με τέτοια διαχρονική εμμονή στον πόλεμο και αυτός να μην έχει κάποια μαγεία, κάποιο μεγαλείο … Και πράγματι, η επική, εμβληματική σκηνή της επίθεσης στο χωριό υπό τους ήχους του Βάγκνερ, από τις μεγάλες στιγμές του κινηματογράφου, φαίνεται να δικαιολογεί αυτό το επίπεδο ανάγνωσης. Υπάρχουν όμως πολλά επίπεδα ανάγνωσης ακόμη, και σταχυολογώ μόνον όσα η περιορισμένη κινηματογραφική μου παιδεία μου επέτρεψε να συλλάβω,… Read more »

Γιώργος
Guest
Γιώργος

Λυπάμαι αλλά η αναφορά στην επιχείρηση Tailwind είναι λανθασμένη. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η αναφορά σε αμερικανούς στρατιωτικούς που είχαν αυτομολήσει, όπως και η χρήση χημικών όπλων έχει αποδειχθεί να είναι δημοσιογραφική επινόηση: https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Tailwind#False_reporting_accusations […] On 7 June 1998 a controversial version of the above events was broadcast during the premiere of the Cable News Network’s NewsStand CNN & Time in a report entitled “Valley of Death”. The segment alleged that Operation Tailwind had been devised simply to eliminate a group of Americans who had defected to the enemy and were holed up in a Laotian village. The broadcast went… Read more »

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Πολύ ενδιαφέρον, σας ευχαριστώ για την επισήμανση, δεν είχα παρακολουθήσει τις εξελίξεις στο θέμα έως τέλους. Η ασυνήθιστη φύση της επιχείρησης και ο διακλαδικός χαρακτήρας που προσέλαβε ήταν αναμενόμενο ότι θα γεννούσαν ερωτηματικά και σενάρια. Τα περί Σαρίν ήταν προφανές ότι ήταν βλακώδη. Οι πρώιμες αναφορές (ιδίως στη βίβλο του Philipp Chinnery για τις επιχειρήσεις ελικοπτέρων στον πόλεμο του Βιετνάμ) είναι ελλειπτικές, αλλά οι ημερομηνίες είναι ακριβείς, όπως και ο διακλαδικός χαρακτήρας αλλά και η εμπλοκή SOG σε κάτι που μοιάζει με αποστολή ελαφρού πεζικού σε μεγάλο βάθος για ανακούφιση φίλιας δύναμης (καμιά σχέση με τις τυπικές αποστολές του SOG,… Read more »

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Ο φίλος αναγνώστης Marines575 ανέδειξε με το εκπληκτικό του σχόλιο τη συγκλονιστική δύναμη της εναρκτήριας σκηνής, και ιδίως της μαγνητικής μουσικής του Μόρρισον. Ο Μόρρισον, πνεύμα ανήσυχο και αυθεντικός ποιητής, με σημαντική έκθεση στο έργο πολύ μεγάλων ομοτέχνων του του παρελθόντος αλλά και με καθαρά προσωπική υπερρεαλιστική ματιά, έχει όμως και μια άλλη απροσδόκητη σύνδεση με τον Πόλεμο του Βιετνάμ: Ήταν γιος του Υποναύαρχου (δύο αστέρων) George Stephen Morrison, ο οποίος ήταν ο διοικητής των αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων στον Κόλπο του Τονκίνου τον Αύγουστο του 1964, κατά το χρόνο που εκτυλίχθηκε το διαβόητο “επεισόδιο του Κόλπου του Τονκίνου”, αιτία (αφορμή… Read more »

VAGGELAS
Member
Trusted Member
VAGGELAS

Όντως στη φώτο ο πατέρας θυμίζει έντονα Στηβ Μακουίν!!!! Εύγε Νικόλαε!!!

antonios
Guest
antonios

Και το “Ψυχη Βαθεια” ειναι διδακτικη. Δειχνει και την ΠΡΩΤΗ υπηρεσιακα χρησιμοποιηση βομβων ναπαλμ στον κοσμο εναντια σε Ελληνες! Και ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ αυτο το αρθρο λεει για την φρικη του πολεμου που τοσο μαεστρικα ο Κοπολα εδειξε εμεις σαν ΕΛΛΗΝΕΣ δεν πρεπει να ξεχναμε δυο σκηνες απο δυο διαφορετικες ταινιες απο ηθοποιους που ΕΖΗΣΑΝ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ σαν συμπολεμιστες (Κατρακης-Παπαγιαννοπουλος) και σαν “εχθροι” και στην ταινια Ταξιδι στα Κυθηρα και στην πραγματικοτητα. 1η σκηνη απο το Ταξιδι στα Κυθηρα. https://www.youtube.com/watch?v=XUj1uV2blr0 , δευτερη σκηνη απο το Ψυχη Βαθεια. https://www.youtube.com/watch?v=5-3z7-Kn7gA Μυνηματα απο ΤΕΡΑΤΑ της υποκριτηκης αλλα που εζησαν αυτα που υποδυονται… Read more »

Stavrogin
Member
Noble Member
Κωνσταντίνος Βορδοναράκης

πολεμος είναι η πραγματικότητα που ολισθένει σε μια άλλη διάσταση. δεν ειναι συνηθες να μιλας σε καποιον και μετα απο λογο να γινεται αληφή από βολή πυροβολικού ουτε να μιλάς στο κινητο ενω πίσω σου 5-6 κουτάβια μασουλάνε ένα πτωμα οπως ειδα σε φωτο στη Συρία. δεν ειναι παραλογο, ειναι ενας άλλος κόσμος ασύλληπτος απ’ εξω. γι αυτο τα ναρκωτικά για αυτο το ptsd. μπαινεις μεσα αλλα δεν μπορεις να βγεις. διπλα στις ανθρωπινες ασχημιές η αισθητική τελειότητα. Τα τροχιοδικτικά την νυχτα τα ασυληπτα λασπωμενα καταρημαγμένα post-apocalyptic τοπία…εξ ου κι ο τίτλος “αποκάλυψη τωρα”. ειναι πιο πίθανο να δεις μπροστά… Read more »