Όταν το Ισπανικό Ναυτικό επέλεξε “Super” Knox, αντί για τα πανάκριβα C.F Adams

8
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Η Ισπανία το 1945 είχε προκηρύξει ένα υπερ-φιλόδοξο ναυπηγικό για την απόκτηση 18 καταδρομικών 6 κορβετών και 6 υποβρύχιων. Παρ ‘ολα αυτά οι πληγές του Εμφυλίου πολέμου ήταν ακόμα βαθιές για την Ισπανία και η άλλοτε κραταιά ναυτική  χώρα αδυνατούσε να αποκτήσει ένα ναυτικό αντάξιο της ιστορίας της αλλά και ικανό να ελέγξει τα υπερπόντια νησιά που ακόμα και σήμερα είναι ισπανικό έδαφος. Μεταξύ 1959-1974  η Ισπανική οικονομία μεγάλωσε  κατά 7 φορές σε μέγεθος σε σχέση με όλη την προηγούμενη 100 ετία.  Η Ισπανία ήταν έτοιμη να αποκτήσει την πρώτη κλάση πλοίων για το ναυτικό της που θα ήταν πραγματικά σύγχρονα και θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την από αέρος απειλή.

Η πιο λογική για τους Ισπανούς επιλογή θα ήταν τα αντι-τορπιλικά C.F Adams τα οποία είχαν αυξημένες δυνατότητες αεράμυνας περιοχής (AAW) και αποτελούσαν τα Arleigh Burke της εποχής. Το κόστος όμως απόκτησης  των C.F Adams το 1965 ήταν αρκετά υψηλό για τους Ισπανούς οι οποίοι επιδίωκαν παράλληλα την απόκτηση 5 μεταχειρισμένων αντιτορπιλικών Gearing τα οποία τελικά απέκτησαν σχεδόν ταυτόχρονα με την Ελλάδα το 1972. Έτσι στράφηκαν στις φθηνότερες αλλά εξαιρετικά ικανές για την εποχή φρεγάτες Knox τις οποίες θα ναυπηγούσαν στα Ισπανικά ναυπηγεία στην Feroll η ναυπήγηση των οποίων ξεκινούσε την ίδια ακριβώς περίοδο στα αμερικάνικα ναυπηγεία. Για να καλύψουν όμως την ανάγκη για πλοία αεράμυνας περιοχής αντικατέστησαν το υπόστεγο των ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων με έναν εκτοξευτή  Mk22  με δυνατότητα βολής  πυραύλων SM1 την τοποθέτηση ενός πανίσχυρου  ραντάρ SPS-52B 3D ενώ στην πορεία έλαβαν ως CWIS  δύο  Meroka.

Το ισπανικό σύστημα εγγύς αυτοπροστασίας Meroca το οποίο μπορεί να εντοπίσει επερχόμενο βλήμα στα 5 χλμ και να το εμπλέξει στα 1500 μέτρα

Παράλληλα διατήρησαν τις εξαιρετικές ανθυποβρυχιακές ικανότητες που είχαν η Knox διατηρώντας τον εκτοξευτή ASROC και τα εξαιρετικά σόναρ που έφερε η αμερικάνικη σχεδίαση. Η εμπειρία που αποκτήθηκε από την ναυπήγηση της κλάσης Baleares από τους Ισπανούς μετουσιώθηκε στην υιοθέτηση 12 χρόνια αργότερα των O.H.Perry από το Ισπανικό Ναυτικό με την κλάση Santa Maria ( 6 πλοία) τα οποία θα αντικατασταθούν από 5 φρεγάτες F110.

 

 

 


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

8
Leave a Reply

Please Login to comment
4 Comment threads
4 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
Nikolaosnigozschikichikid.bAnimades Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Μάλλον το βαρύτερα οπλισμένο μονέλικο “ελαφράς” κατασκευής σκάφος της νεότερης ναυπηγικής ιστορίας (αν και το “ελαφράς” είναι πολύ σχετικό, στις ΗΠΑ, παρά τη θεμελιώδη πολεμική και μεταπολεμική διάκριση μεταξύ μονάδων στόλου και μονάδων συνοδείας, και τα πλοία συνοδείας ήταν υψηλότατων στρατιωτικών προδιαγραφών, βλ. και Oliver Hazard Perry και αντοχή σε πλήγματα …).

chikichiki
Member
Famed Member
chikichiki

Το “ελαφράς” είναι κάτι παραπάνω από σχετικό, τα συνοδά του USN εξελίχθηκαν από σχεδόν αξιοθρήνητες “μεγάλες κορβέτες” του ’40 και ’50 σε τεράστια πλοία με εξοπλισμό εφάμιλλο των μονάδων πρώτης γραμμής. Μόνες ορατές διαφορές ήταν η (ολοένα και υψηλότερη, βέβαια, υποθέτω για ψάρεμα SSN) μέγιστη ταχύτητα και η μονή προπέλα. Δεν νομίζω να υπάρχει άλλο ΠΝ στον πλανήτη που να αποκάλεσε ποτέ “συνοδό νηοπομπών” πλοίο με υπόστεγο, πλήρη σουίτα σόναρ τελευταίας τεχνολογίας, αεράμυνα σημείου (το λιγότερο, οι Perry ήρθαν απ’τη φάμπρικα με SM-1!!!! Γιατί, γιατί όχι ρε αδερφέ!), και αντιπλοϊκούς. Κι εμείς τις S τις λέγαμε “μονάδες στόλου”, τα μπατιράκια…

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Από την ορολογία του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού, το πιο απίστευτο είναι ότι οι τρεις κλασικές πλέον κλάσεις μεγάλων πλοίων αεράμυνας περιοχής με Terrier/SM-2ER, δηλαδή Coontz, Leahy & Belknap απεκαλούντο ως περίπου τις αρχές της δεκαετίας του ’70 ΦΡΕΓΑΤΕΣ (ταξινόμηση DLG), στη συνέχεια τα Coontz ταξινομήθηκαν ως αντιτορπιλλικά κατευθυνομένων πυραύλων (DDG, άδικη η κοινή ταξινόμηση με τα Άνταμς, που έφεραν τους πολύ μικρότερης εμβέλειας Tartar/SM-1MR), οι δε δύο άλλες κλάσεις ως καταδρομικά κατευθυνομένων πυραύλων (CG).

Animades
Member
Noble Member
Animades

(Όταν το Ελληνικό Ναυτικό επέλεξε “Super” μεκο αντι για MEKO 200 TN ή O.H.Perry )
Η επιλογή του ΠΝ των φρεγατών meko 200 , με τον συνδιασμό των όπλων και αισθητήρων τους , στις αρχές της δεκαετίας του 90ήντα , νομίζω ήταν εξαιρετική .
Με τρία απο τα τέσσερα πλοια της κλάσης μάλιστα να έχουν κατασκευαστεί σε ελληνικά ναυπηγεία.

Τώρα το πρώτο και μεγαλύτερο μέλημα του (ΠΝ) θα πρέπει να είναι ο πληρέστερος -ορθολογικότερος εκσυγχρονισμός τους το συντομότερο.

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Περιλαμβανομένου 3D radar & ESSM κατ’ ελάχιστον!

d.b
Member
d.b

Εγω παντως κόλλησα στο οτι οι Ισπανοι δουλευαν σε δικα τους ciws

nigozs
Member
nigozs

Εμείς τοτε είχαμε κολλήσει στο Άρτεμις

nigozs
Member
nigozs

Οι Knox ηταν εύκολα/γρηγορα κατασκευαζομενα να πλοία στο πνεύμα του ψυχρού πολέμου με καθήκον την συνοδεία νηοπομπών ή αεροπλανοφόρων. Προωστηριο σκεύος με ατμό, μονού έλικα και εφεδρικη μηχανή μέγιστης ταχύτητας 4.5 Κόμβων για χρήση διαφυγής σε περίπτωση απώλειας κύριας προωσης ή πλήγματος.
Σε σχέση με τα C.F Adams είχαν πολύ μικρότερες απαιτήσεις σε έμψυχο υλικό και πολύ λιγότερα έξοδα συντήρησης/λειτουργίας.
Οι Ισπανοί είχαν ήδη μπει σε διαδικασίες σχεδιασμού σύγχρονων πλοίων αλλά δεν είχαν τη πρέπουσα ηλεκτρονική τεχνολογία.
Μήπως μας θυμίζει κάτι αυτό ?
Κάπως έτσι ξεκίνησαν και οι Τούρκοι !