Το θωρηκτό Bismarck ήταν το καμάρι της ναζιστικής πολεμικής βιομηχανίας. Ενσωμάτωνε τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας, αλλά όχι μόνο «βυθίστηκε» από τα πεπαλαιωμένα διπλάνα Swordfish, αλλά δε πέτυχε να καταρρίψει ούτε ένα!

To 50.000 τόνων γιγαντιαίο θωρηκτό, εκτέλεσε μόλις μια πολεμική αποστολή που διήρκεσε 8 ημέρες το Μάιο του 1941. Μαζί με το θωρακισμένο καταδρομικό Prinz Eugen, πέτυχαν να βυθίσουν το HMS Hood, το καμάρι του βρετανικού στόλου. Το Bismarck υπέστη ζημιές από τη μάχη και στην επιστροφή στη βάση του, κυνηγήθηκε ανηλεώς από βρετανικά πολεμικά πλοία. 16 απαρχαιωμένα τορπιλοπλάνα Swordfish που απογειώθηκαν από το αεροπλανοφόρο Arc Royal, επιτέθηκαν στις 26 Μαΐου στο Bismarck, με ένα από αυτά να πετυχαίνει με τη τορπίλη του το πηδάλιο, σφραγίζοντας τη μοίρα του πανίσχυρου θωρηκτού. Την επόμενη ημέρα, το ουσιαστικά ακυβέρνητο Bismarck, δέχτηκε επίθεση από 2 θωρηκτά και δυο βαριά καταδρομικά του βρετανικού στόλου. Τελικά το πλήρωμα αποφασίσει να στερήσει τη τιμή από τους Βρετανούς και να βυθίσει μόνο του το Bismarck.

Παραδόξως, τα 15 Swordfish που πέτυχαν το αποφασιστικό πρώτο πλήγμα, δεν είχαν καμία απώλεια από το πανίσχυρο αντιαεροπορικό πυροβολικό του Bismarck.

To γερμανικό θωρηκτό ήταν εξοπλισμένο με 3 κατηγορίες Α/Α πυροβόλων. Βαρέα πυροβόλα των 105mm που λειτουργούσαν με τη βοήθεια ενός πολύπλοκου συστήματος ελέγχου πυρός, μεσαία πυροβόλα των 37mm που χρησιμοποιούσαν εξωτερικούς παρατηρητές για τη κατεύθυνση των βολών και ελαφριά πυροβόλα των 20mm με το κάθε χειριστή να κάνει απευθείας τη σκόπευση.

Το σύστημα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ) των βαρέων πυροβόλων έλεγχε όλα τα όπλα και όχι καθένα μεμονωμένα, με αποτέλεσμα να ήταν εύκολος ο κορεσμός τους αν είχαν να αντιμετωπίσουν πολλούς στόχους. Το ΣΕΠ θα έπρεπε να υπολογίσει μηχανικά το υψόμετρο, τη κατεύθυνση, τη ταχύτητα και την απόσταση του στόχου. Σε όλα αυτά θα έπρεπε να συνυπολογιστεί η κίνηση και το κούνημα του πλοίου που την ημέρα της προσβολής από τα Swordfish ήταν αυξημένη λόγω κυμάτων. Η ακριβής στοχοποίηση μικρών και ευκίνητων αεροσκαφών, καθίστατο σχεδόν αδύνατη και πολλές φορές, οι παράμετροι της βολής διορθώνονταν από εξωτερικούς παρατηρητές, ενώ η εκ των πραγμάτων χαμηλή ταχυβολία αυτών των όπλων, δε βοηθούσε στον υπολογισμό διορθωτικών κινήσεων.

105 mm FlaK 38

Βέβαια τα πυροβόλα του Bismarck δεν ήταν εντελώς άστοχα, δεδομένου πως ορισμένα Swordfish, υπέστησαν ζημιές. Το γεγονός πως κανένα δε καταρρίφθηκε, οφείλεται εν μέρη στη κατασκευή τους. Ο σκελετός αυτών των αεροσκαφών ήταν επενδεδυμένος με λινό ύφασμα, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι σφαίρες να διαπερνούν την άτρακτο χωρίς να προκαλέσουν ζημιά και χωρίς να ενεργοποιηθούν οι πυροκροτητές επαφής.

37 mm SK C/30

Τα 8 μεσαία δίδυμα πυροβόλα των 37mm, εκτελούσαν μόνο βολή κατά βολή, με το κάθε βλήμα να πρέπει να χορηγηθεί χειροκίνητα. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν ο εξαιρετικά χαμηλός ρυθμός βολής.

20 mm Flak 30

Τα ελαφριά μονά πυροβόλα των 20mm ήταν μόλις 12 τον αριθμό, με ακόμη 8 πυροβόλα του ίδιου τύπου σε «τετράδυμη» κατασκευή. Επρόκειτο για ένα όπλο με συχνές εμπλοκές και σχετικά χαμηλή ταχυβολία, διότι οι σφαίρες χορηγούνταν από γεμιστήρες των 20 φυσιγγίων. Τα τετράδυμα των 20mm χρησιμοποιούσαν γεμιστήρες των 40 φυσιγγίων.

20 mm Flakvierling 38

Το Swordfish είχε ένα ακόμη πλεονέκτημα. Ήταν εξαιρετικά αργό και το ΣΕΠ του Bismarck δεν είχε σχεδιαστεί για αυτές τις ταχύτητες. Για να μπορεί να εμπλέκει γρήγορα κινούμενους εναέριους στόχους, το ΣΕΠ θα έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις στην ακρίβεια, ειδικά για χαμηλά κινούμενους στόχους. Αναφορές του γερμανικού ναυτικού είχαν επισημάνει αυτές και άλλες τις αδυναμίες των πυροβόλων του Bismarck, όπως την αδυναμία των βαρέων πυροβόλων των 105mm να στρέψουν πολύ χαμηλά τις κάνες τους, γεγονός που έδινε το πλεονέκτημα στο Swordfish, που ως τορπιλοπλάνο, θα έπρεπε να πλησιάσει το στόχο του πετώντας σχεδόν στο ύψος των κυμάτων.

Οι καιρικές συνθήκες επίσης βοήθησαν τα βρετανικά τορπιλοπλάνα, δεδομένου πως η επίθεση έγινε κατά τη διάρκεια του βραδινού λυκόφωτος, περίπου στις 20:45. Είναι γνωστό πως το λυκόφως επιβαρύνει την οπτική ορατότητα των σκοπευτών, ειδικά εναντίον μικρών στόχων, ενώ η χαμηλής νέφωση, μέσα από την οποία ξεπήδησαν τα Swordfish, επιβάρυνε περισσότερο τη κατάσταση για το Bismarck.

13 ώρες αργότερα, το γερμανικό θωρηκτό θα βρεθεί στο βυθό της θάλασσας.

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου 2018

Διαβάστε επίσης

Ποιος βύθισε το θρυλικό Bismarck;

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το αεροπλάνο πάντα θα περνάει. Ας το πάρουμε χαμπάρι και ας αφήσουμε τις φαντασιώσεις για αδιαπέραστες άμυνες από SAM, επάκτιες συστοιχίες SSM και άλλα στατικά όπλα, που ιστορικά και διαχρονικά είναι ο οπλισμός των ηττημένων. Απλώς, η χρήση της αεροπορίας θέλει τολμηρό σχεδιασμό και ενίοτε (τι έκπληξη …) ενέχει απώλειες αεροσκαφών. Όλα τα άλλα είναι ιστορίες για Α-16 που θα αναχαίτιζαν τα 20.000 σοβιετικά τανκς στις πεδιάδες της Κάτω Σαξωνίας και στο Βαθύπεδο της Φούλντα (ρίχνοντας βιαστικά ένα – δύο Μάβερικ στο γάμο του Καραγκιόζη απο ψηλά και μετά βουρ πίσω …) και για την ελληνική πολιτική ηγεσία και ΠΑ, που καμώνονταν ότι το 1964 στην Τηλλυρία και το 1974 στον Πενταδάκτυλο δεν πολεμούσε ο ΕΣ, αλλά κάποιοι τρίτοι ….
    Το αεροπλάνο, αδέλφια, δεν φτιάχτηκε για αεροπορικές επιδείξεις! Δεν μπορεί να αποδεκατίζεται ο φίλιος στρατός ή στόλος, και τα αεροπλάνα να φυλάσσονται για μια μελλοντική «μεγάλη ώρα»! Τα υπερπολύτιμα (στο ρόλο της αεροπορικής υπεροχής) και αναντικατάστατα (λόγω οικονομικών αρχικά και γαλλικού εμπάργκο έπειτα) Mirage IIICJ του Ισραήλ χρησιμοποιούντο κανονικότατα για σάρωση εχθρικών μηχανοκίνητων φαλάγγων με τα π/β DEFΑ, και το 1967 και το 1973 (ο μέγας άσσος Γιφτάχ Σπέκτορ κατόρθωσε να φάει μια ολόκληρη φάλαγγα σε ένα πέρασμα … σώζεται σε stills …). Το ίδιο τα σπάνια υποστρατηγικά Buccaneer (12?) της Νοτίου Αφρικής στη Ναμίμπια και στην Αγκόλα … Αλλά και τα Mirage F-1CZ/AZ της ίδιας χώρας, επίσης λιγοστά (48 σύνολο) και με αμφίβολη δυνατότητα συμπλήρωσης των αριθμών. Για τα F-4 των Πεζοναυτών στο Βιετνάμ, που σηκώνονταν νύχτα με ό,τι μπορούσε να φορτωθεί για να σώσουν καθηλωμένα περίπολα με πολλαπλά περάσματα πάνω από τον ίδιο στόχο δεν θα πω, γιατί θα αντιλέξει κάποιος για αφθονία μέσων κλπ (ανακριβές, στο τέλος μακράς εφοδιαστικής αλυσίδας … και οι άνθρωποι δεν βρίσκονται εύκολα όσο τα υλικά …).

  2. Η νυχτα ειναι η απαντηση. Κανενα συστημα νυκτερινης σκοπευσης δεν ειχε το Μπισμαρκ και πρακτικα ηταν σχεδον ανυπερασπιστο σε νυχετρινη επιθεση. Αυτος ειναι και ο κυριος λογος που το συνοδο του Μπισμαρκ Prinz Eugen τον Φεβρουάριο του 1942, επέστρεψε απο τη Γαλλια στη Γερμανία μαζί με τα θωρηκτά Scharnhorst και Gneisenau,, περνώντας με επιτυχία μερα μεσημερι μέσα από τη Μάγχη, αιφνιδιάζοντας τους Βρετανούς που περιμεναν την αποπειρα το βραδυ. Τα λιγοστα διαθεσιμα Swordfish δεν θα ειχαν καμμια τυχη σε ημερησια επιθεση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here