Γιατί το υπερσύγχρονο Bismarck δεν μπόρεσε να καταρρίψει κανένα Swordfish;

8
11788
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Το θωρηκτό Bismarck ήταν το καμάρι της ναζιστικής πολεμικής βιομηχανίας. Ενσωμάτωνε τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας, αλλά όχι μόνο “βυθίστηκε” από τα πεπαλαιωμένα διπλάνα Swordfish, αλλά δε πέτυχε να καταρρίψει ούτε ένα!

To 50.000 τόνων γιγαντιαίο θωρηκτό, εκτέλεσε μόλις μια πολεμική αποστολή που διήρκεσε 8 ημέρες το Μάιο του 1941. Μαζί με το θωρακισμένο καταδρομικό Prinz Eugen, πέτυχαν να βυθίσουν το HMS Hood, το καμάρι του βρετανικού στόλου. Το Bismarck υπέστη ζημιές από τη μάχη και στην επιστροφή στη βάση του, κυνηγήθηκε ανηλεώς από βρετανικά πολεμικά πλοία. 16 απαρχαιωμένα τορπιλοπλάνα Swordfish που απογειώθηκαν από το αεροπλανοφόρο Arc Royal, επιτέθηκαν στις 26 Μαΐου στο Bismarck, με ένα από αυτά να πετυχαίνει με τη τορπίλη του το πηδάλιο, σφραγίζοντας τη μοίρα του πανίσχυρου θωρηκτού. Την επόμενη ημέρα, το ουσιαστικά ακυβέρνητο Bismarck, δέχτηκε επίθεση από 2 θωρηκτά και δυο βαριά καταδρομικά του βρετανικού στόλου. Τελικά το πλήρωμα αποφασίσει να στερήσει τη τιμή από τους Βρετανούς και να βυθίσει μόνο του το Bismarck.

Παραδόξως, τα 15 Swordfish που πέτυχαν το αποφασιστικό πρώτο πλήγμα, δεν είχαν καμία απώλεια από το πανίσχυρο αντιαεροπορικό πυροβολικό του Bismarck.

To γερμανικό θωρηκτό ήταν εξοπλισμένο με 3 κατηγορίες Α/Α πυροβόλων. Βαρέα πυροβόλα των 105mm που λειτουργούσαν με τη βοήθεια ενός πολύπλοκου συστήματος ελέγχου πυρός, μεσαία πυροβόλα των 37mm που χρησιμοποιούσαν εξωτερικούς παρατηρητές για τη κατεύθυνση των βολών και ελαφριά πυροβόλα των 20mm με το κάθε χειριστή να κάνει απευθείας τη σκόπευση.

Το σύστημα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ) των βαρέων πυροβόλων έλεγχε όλα τα όπλα και όχι καθένα μεμονωμένα, με αποτέλεσμα να ήταν εύκολος ο κορεσμός τους αν είχαν να αντιμετωπίσουν πολλούς στόχους. Το ΣΕΠ θα έπρεπε να υπολογίσει μηχανικά το υψόμετρο, τη κατεύθυνση, τη ταχύτητα και την απόσταση του στόχου. Σε όλα αυτά θα έπρεπε να συνυπολογιστεί η κίνηση και το κούνημα του πλοίου που την ημέρα της προσβολής από τα Swordfish ήταν αυξημένη λόγω κυμάτων. Η ακριβής στοχοποίηση μικρών και ευκίνητων αεροσκαφών, καθίστατο σχεδόν αδύνατη και πολλές φορές, οι παράμετροι της βολής διορθώνονταν από εξωτερικούς παρατηρητές, ενώ η εκ των πραγμάτων χαμηλή ταχυβολία αυτών των όπλων, δε βοηθούσε στον υπολογισμό διορθωτικών κινήσεων.

105 mm FlaK 38

Βέβαια τα πυροβόλα του Bismarck δεν ήταν εντελώς άστοχα, δεδομένου πως ορισμένα Swordfish, υπέστησαν ζημιές. Το γεγονός πως κανένα δε καταρρίφθηκε, οφείλεται εν μέρη στη κατασκευή τους. Ο σκελετός αυτών των αεροσκαφών ήταν επενδεδυμένος με λινό ύφασμα, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι σφαίρες να διαπερνούν την άτρακτο χωρίς να προκαλέσουν ζημιά και χωρίς να ενεργοποιηθούν οι πυροκροτητές επαφής.

37 mm SK C/30

Τα 8 μεσαία δίδυμα πυροβόλα των 37mm, εκτελούσαν μόνο βολή κατά βολή, με το κάθε βλήμα να πρέπει να χορηγηθεί χειροκίνητα. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν ο εξαιρετικά χαμηλός ρυθμός βολής.

20 mm Flak 30

Τα ελαφριά μονά πυροβόλα των 20mm ήταν μόλις 12 τον αριθμό, με ακόμη 8 πυροβόλα του ίδιου τύπου σε “τετράδυμη” κατασκευή. Επρόκειτο για ένα όπλο με συχνές εμπλοκές και σχετικά χαμηλή ταχυβολία, διότι οι σφαίρες χορηγούνταν από γεμιστήρες των 20 φυσιγγίων. Τα τετράδυμα των 20mm χρησιμοποιούσαν γεμιστήρες των 40 φυσιγγίων.

20 mm Flakvierling 38

Το Swordfish είχε ένα ακόμη πλεονέκτημα. Ήταν εξαιρετικά αργό και το ΣΕΠ του Bismarck δεν είχε σχεδιαστεί για αυτές τις ταχύτητες. Για να μπορεί να εμπλέκει γρήγορα κινούμενους εναέριους στόχους, το ΣΕΠ θα έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις στην ακρίβεια, ειδικά για χαμηλά κινούμενους στόχους. Αναφορές του γερμανικού ναυτικού είχαν επισημάνει αυτές και άλλες τις αδυναμίες των πυροβόλων του Bismarck, όπως την αδυναμία των βαρέων πυροβόλων των 105mm να στρέψουν πολύ χαμηλά τις κάνες τους, γεγονός που έδινε το πλεονέκτημα στο Swordfish, που ως τορπιλοπλάνο, θα έπρεπε να πλησιάσει το στόχο του πετώντας σχεδόν στο ύψος των κυμάτων.

Οι καιρικές συνθήκες επίσης βοήθησαν τα βρετανικά τορπιλοπλάνα, δεδομένου πως η επίθεση έγινε κατά τη διάρκεια του βραδινού λυκόφωτος, περίπου στις 20:45. Είναι γνωστό πως το λυκόφως επιβαρύνει την οπτική ορατότητα των σκοπευτών, ειδικά εναντίον μικρών στόχων, ενώ η χαμηλής νέφωση, μέσα από την οποία ξεπήδησαν τα Swordfish, επιβάρυνε περισσότερο τη κατάσταση για το Bismarck.

13 ώρες αργότερα, το γερμανικό θωρηκτό θα βρεθεί στο βυθό της θάλασσας.

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 2 Αυγούστου 2018

 


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

8
Leave a Reply

avatar
  
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
5 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
6 Comment authors
STRATOSΛάμπρος Ε. Π. - Η.Π.Α.ManolisΕυαγγελοςNikolaos Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Andreas
Guest

Μη μου το χαλάτε! στην ταινία είχαμε καταρρίψεις.

Nikolaos
Guest
Nikolaos

Το αεροπλάνο πάντα θα περνάει. Ας το πάρουμε χαμπάρι και ας αφήσουμε τις φαντασιώσεις για αδιαπέραστες άμυνες από SAM, επάκτιες συστοιχίες SSM και άλλα στατικά όπλα, που ιστορικά και διαχρονικά είναι ο οπλισμός των ηττημένων. Απλώς, η χρήση της αεροπορίας θέλει τολμηρό σχεδιασμό και ενίοτε (τι έκπληξη …) ενέχει απώλειες αεροσκαφών. Όλα τα άλλα είναι ιστορίες για Α-16 που θα αναχαίτιζαν τα 20.000 σοβιετικά τανκς στις πεδιάδες της Κάτω Σαξωνίας και στο Βαθύπεδο της Φούλντα (ρίχνοντας βιαστικά ένα – δύο Μάβερικ στο γάμο του Καραγκιόζη απο ψηλά και μετά βουρ πίσω …) και για την ελληνική πολιτική ηγεσία και ΠΑ,… Read more »

Manolis
Guest
manolis

Η νυχτα ειναι η απαντηση. Κανενα συστημα νυκτερινης σκοπευσης δεν ειχε το Μπισμαρκ και πρακτικα ηταν σχεδον ανυπερασπιστο σε νυχετρινη επιθεση. Αυτος ειναι και ο κυριος λογος που το συνοδο του Μπισμαρκ Prinz Eugen τον Φεβρουάριο του 1942, επέστρεψε απο τη Γαλλια στη Γερμανία μαζί με τα θωρηκτά Scharnhorst και Gneisenau,, περνώντας με επιτυχία μερα μεσημερι μέσα από τη Μάγχη, αιφνιδιάζοντας τους Βρετανούς που περιμεναν την αποπειρα το βραδυ. Τα λιγοστα διαθεσιμα Swordfish δεν θα ειχαν καμμια τυχη σε ημερησια επιθεση.

Ευαγγελος
Guest
Ευαγγελος

Εάν ενα οπλικό σύστημα και ο χειριστής του μπορούν να κάνουν κατι καλά και με σωστή στρατηγική να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες δράσης…τότε η τεχνολογική γενιά που ανοίκει το οπλικό σύστημα μπορεί να μην εχει και τόση σημασία…η ακόμη καλύτερα μπορεί και να μπερδέψει τον πιο σύγχρονο αντίπαλο… Στις μέρες μας δείχνει να υπάρχει μια υπερτίμηση της ψηφιακής τεχνολογίας και των πανάκριβων οπλικών συστημάτων…αλλα πολυ υποπτεύομαι-για να πάμε στην ουσία που ειναι το impact και το μέγεθος κρούσης- ότι εάν για παράδειγμα ενα καταφόρτο Α7 προσεγγιζε με χαμηλή διείσδυση μια εχθρική αποβατικη ενέργεια θα έφερνε πολυ μεγαλύτερη καταστροφή απο ενα… Read more »

Manolis
Guest
manolis

Για να φτασει το ενα καταφόρτο Α-7 με χαμηλή διείσδυση πανω απο μια εχθρική αποβατικη ενέργεια (αφου δεν εχει distance οπλα , σημαινει οτι τουλαχιστον αλλα 10 εχουν καταριφθει απο εχθρικα μαχητικα και την εχθρικη αεραμυνα, ενω απωλειες πιθανως θα υπαρχουν και στα φιλια μαχητικα που θα τα συνοδευουν αναγκαστικα. Ακομα και το ενα αυτο Α-7, για να ριξει τα οπλα του (μερικες -μαλλον μη κατευθυνομενες- βομβες 1000 λιβρων ή απλες διασπορας) θα μπει στην εμβελεια των Atilgan ή Zipkin των αποβατικων δυναμεων ή ακομα και ενος απλου Στινγκερ που μπορει να κουβαλαει ακομα και μια ομαδα πεζικου. Eαν λοιπον… Read more »

Λάμπρος Ε. Π. - Η.Π.Α.
Guest
Λάμπρος Ε. Π. - Η.Π.Α.

Αγαπητέ Μανώλη – Με αυτή την λογική λοιπόν ΔΕΝ πρέπει κάν να υπάρξει φίλια αεροπορική ενέργεια προς αντιμετώπιση εχθρικής αποβατικής ενέργειας στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου εάν – σύμφωνα με τα γραφόμενά σας – δεν εκτελεσθεί με Κ/Β Α/Ε. Φυσικά τα πράγματα δεν πρόκειται να λειτουργήσουν έτσι διότι και η αποβατική ενέργεια πρέπει να προσβληθεί (π.χ., εμπειρία της μάχης των νήσων Φάλκλαντς 1982 όπου τα Αργεντικά μαχητικά Α/Φ ενήργησαν ΟΠΩΣ και με Ο,ΤΙ διέθεταν), και τα Α/Φ με τις καλλίτερες δυνατότητες Κ/Β Α/Ε όπως τα F-16 Block 50/52+ μάλλον θα είναι απασχολημένα αλλού. Ας μην λησμονούμε ότι κι εκείνα τα… Read more »

STRATOS
Guest
STRATOS

Το Α-7 ήταν υπερόπλο. Την ίδια άμυνα που είχε ο τουρκικός στόλος-στρατός-αεροπορία πριν 25 χρόνια , την ίδια έχει και τώρα, με εξαίρεση κάποιες μικρές αναβαθμίσεις (στα συστήματα ελέγχου πυρός των πλοίων και τα ιπτάμενα ραντάρ της τουρκικής αεροπορίας)..

Σε μία επίθεση κορεσμού από Ελληνικά Α-7 στον τουρκικό στόλο και σε τουρκικές αποβατικές δυνάμεις δεν θα έμενε τίποτε όρθιο..

Μην ξεχνάς ότι τα Ελληνικά Α-7 αξιοποιούσαν AGM-88, AGM-65 Maverick, AFDS κτλ και είχαν σύστημα αυτοπροστασίας, επομένως την πλειοψηφία των αντιαεροπορικών μέσων του εχθρού μπορούσαν να την εκμηδενίσουν από απόσταση..

Από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που έγιναν ποτέ, η απόσυρση των Α-7E/H Corsair.

STRATOS
Guest
STRATOS

Συγχαρητήρια για το εκπληκτικό άρθρο. Απίστευτα στοιχεία για τα γερμανικά αντιαεροπορικά πυροβόλα μπορεί να βρεί κάποιος στο Βιβλίο του Στρατηγού Παπαγεωργόπουλου «Μνήμες Πολέμου και Ειρήνης» Α’ τόμος. https://www.politeianet.gr/books/9789607185150-papageorgopoulos-kuriakos-dilos-mnimes-polemou-kai-eirinis-protos-tomos-172342 Ειλικρινά αγόρασα αυτό το βιβλίο για να το διαβάσω, γνωρίζοντας ότι ο στρατηγός (σαν νεαρός αξιωματικός) είχε υπηρετήσει στον Ιερό λόχο στην μέση ανατολή.. Προς μεγάλη μου έκπληξη διάβασα ότι ο εν λόγω αξιωματικός ξεκίνησε την καριέρα του στο πυροβολικό του Ε.Σ. Μάλιστα εστάλη στην Γερμανία παραμονές του Β παγκοσμίου πολέμου για εκπαίδευση στα Flak 17 88mm (το θρυλικό αντιαεροπορικό πυροβόλο που στα χέρια των ανδρών του στρατηγού Ρόμελ (Afrika Corps) έγραψε… Read more »