34.4 C
Athens
Σάββατο, 2 Ιουλίου, 2022
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΙστορικά ΑεροσκάφηBristol 163 Buckingham: Άλλαζε ρόλους συνεχώς αλλά πάντα έβρισκε μπροστά του το...

Bristol 163 Buckingham: Άλλαζε ρόλους συνεχώς αλλά πάντα έβρισκε μπροστά του το de Havilland «Mosquito»

- Advertisement -

Από το 1939, το Βρετανικό υπουργείο Αεροπορίας άρχισε να καταστρώνει σχέδια για την αντικατάσταση του πεπαλαιωμένου βομβαρδιστικού Bristol Blenheim, το οποίο είχε καταδείξει τις αδυναμίες του από την πρώτη του κιόλας εμπειρία μάχης. Η απόσυρσή του συνεπώς κρίθηκε παραπάνω από επιβεβλημένη.

Τον Ιανουάριο κιόλας, η Bristol κατέθεσε μια πρόταση για τη δημιουργία ενός τριθέσιου βομβαρδιστικού επί τη βάσει του «Type 156» που παρήχθη με την ονομασία Beaufighter.

Bristol Beaufighter: Ο «αθόρυβος θάνατος»

H πρόταση αρχικώς δε βρήκε ανταπόκριση, δεδομένου ότι οι Βρετανοί αρέσκονταν στην αγορά μεσαίων βομβαρδιστικών από την Αμερική, εστιάζοντας οι ίδιοι στην κατασκευή βαρέων. Τα πράγματα άλλαξαν κατά τα τέλη του 1939, καθότι η δυνατότητα χρήσεως εξαρτημάτων από το Beaufighter και οι έτοιμες τεχνικές λύσεις θεωρήθηκαν καλές προϋποθέσεις για τη μείωση του χρόνου των εργασιών και του κόστους παραγωγής.

To πρώτο πρωτότυπο, δίχως οπλισμό, στο Filton τον Ιανουάριο του 1943

Στις αρχές του 1940, όλοι οι κύριοι κατασκευαστές αεροσκαφών έλαβαν εγκύκλιο με τις προδιαγραφές B.7/40 για ένα νέο βομβαρδιστικό. H πρόταση για χρήση εξαρτημάτων από το Beaufighter, κατέστησε την Bristol ως την επικρατέστερη για την ανάθεση του έργου. Η εταιρεία ξεκίνησε τον επανασχεδιασμό του τελευταίου της project, το «Type 161», γνωστό ως «Beaumont». Διέθετε νέο κεντρικό και εμπρόσθιο τμήμα ατράκτου που φιλοξενούσε διθέσιο πιλοτήριο, αλλά η κατάληξή της και η ουρά προέρχονταν από το Beaufighter. Θα εξοπλιζόταν με κινητήρες Hercules ή Merlin, τέσσερα πολυβόλα σε ραχιαίο πυργίσκο, καθώς και δύο στο ρύγχος. Η δυνατότητα μεταφοράς βομβών, συνολικού βάρους 1.815 κιλά, του έδινε ταχύτητα υπολογιζομένη στα 475 χλμ/ώρα και εμβέλεια 1.450 χιλιομέτρων. Μετά από τις τροποποιήσεις της εγκυκλίου του 1940, το βομβαρδιστικό μετονομάστηκε «Type 162».

Το δεύτερο πρωτότυπο σε δοκιμές με τον οπλισμό του

Oι απαιτήσεις μεγάλωσαν στις αρχές του 1941, καθόσον το «Type 162» δεν είχε να προσφέρει τίποτα περισσότερο από το Douglas Α-20 «Boston» που ξεκινούσε να μπαίνει σε υπηρεσία. Κατά συνέπεια, οι προδιαγραφές B.7/40 αντικαταστάθηκαν από τις B.2/41. Οι σχεδιαστές της Bristol, με επικεφαλής τον L. Fries, κλήθηκαν να επανεπεξεργαστούν το έργο τους.

Τώρα πια δεν υπήρχε καμία ομοιότητα με το Beaufighter. Ως κινητήρες είχαν επιλεγεί οι Centaurus. Το πλήρωμα αυξήθηκε κατά ένα μέλος, η χωρητικότητα της καταπακτής βομβών παρέμεινε η ίδια, ενώ στον οπλισμό προστέθηκαν δύο ακόμη πολυβόλα στην κοιλιά της ατράκτου. Η εμβέλεια, με το μισό βάρος βομβών, υπολογιζόταν σε 1.610 χλμ. με ταχύτητα πορείας 483 χλμ/ώρα και μέγιστη ταχύτητα 595 χλμ. Βέβαια, το «Type 162» δεν κάλυπτε πλέον την ιδιότητα του βαρέως επιθετικού αεροσκάφους, οπότε ορίστηκε ως ευέλικτο βομβαρδιστικό ημέρας/νυκτός με επαρκή οπλισμό και ικανοποιητική ταχύτητα.

Bristol Buckingham, 1945

Σύντομα μετονομάστηκε σε «Type 163 Buckingham», ενώ το Μάϊο του 1941 έλαβε χώρα και η πρώτη παραγγελία για τέσσερα πρωτότυπα. Το project κρίθηκε ως υψίστου προτεραιότητος από τη Διοίκηση Βομβαρδιστικών, προοριζόμενο να αντικαταστήσει το «Blenheim», «Boston» και «Mitchell». Είχε επίσης αποφασισθεί μια αρχική παραγωγή 400 αεροσκαφών (το συμφωνητικό περιελάμβανε τη δυνατότητα παραγγελίας και άλλων 800 ακόμη) με ρυθμό παραδόσεως 60 αεροπλάνων το μήνα έως το 1944.

Τα πλάνα για τον τρόπο αξιοποιήσεως του «Buckingham» άλλαξαν άρδην, όταν οι ρόλοι του ως ευέλικτο βομβαρδιστικό ημέρας, τορπιλοφόρο και καταδυτικό βομβαρδιστικό πέρασαν στο de Havilland DH.98 «Mosquito». Μέχρι το τέλος του 1941, η παραγγελία των 400 κομματιών διατηρήθηκε μεν, αλλά χωρίς να ενεργοποιηθεί και η δυνατότητα αυξήσεώς της. Επίσης, κρίθηκε απαραίτητο να μεγαλώσει κι άλλο η εμβέλεια, κάτι φυσικά που επέφερε αύξηση του βάρους απογειώσεως στα 15.436 κιλά και εν συνεχεία στα 16.344 κιλά. Στο πλήρωμα θα προστίθετο κι ένα ακόμη μέλος επιπλέον.

Το Μάρτιο του 1942 το έργο αναθεωρήθηκε ακόμη μία φορά. Το καινούριο «Buckingham» έπρεπε να φτάνει σε ταχύτητα τα 571 χλμ/ώρα, ύψος 6.100 μέτρων και εμβέλεια 2.574 χιλιομέτρων. Ο ραχιαίος οπλισμός ήταν τέσσερα πολυβόλα των 7,7 χλστ. σε πυργίσκο Bristol B.14 που ελέγχονταν από τον βομβαρδιστή, ενώ υπήρχαν δύο ακόμη αμυντικά. Το νέο ρύγχος είχε τώρα γωνίες εκτροπής 25° προς τα πλάγια και 60° προς τα κάτω. H εγκατάσταση όμως του πυργίσκου είχε προβλήματα, οπότε τα επιθετικά όπλα θα αντικαθίσταντο από τέσσερα σταθερά πολυβόλα που θα χειριζόταν ο πιλότος. Τέσσερα επιπλέον τοποθετήθηκαν στο ραχιαίο πυργίσκο και δύο στην κοιλιά της ατράκτου.

Με την τελευταία του ιδιότητα, ως μεταφορέας

Η πρώτη πτήση ενός πειραματικού Buckingham, άνευ οπλισμού, πραγματοποιήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1943 στο Filton, βόρεια του Bristol. Το συγκεκριμένο (όπως και το τρίτο και το τέταρτο που κατασκευάστηκαν) έφερε κινητήρες Bristol Centaurus IV, ισχύος 2.400 ίππων. Μολαταύτα, τα πρώτα από τη σειρά παραγωγής του Φεβρουαρίου του 1944, εφοδιάστηκαν με Centaurus VII και XI ιδίας ισχύος, όμως το μέγιστο υψόμετρο ήταν αισθητά χαμηλότερο. Η συναρμολόγηση γινόταν στο Filton με εξαρτήματα που παρέχονταν από υπεργολάβους. Ο σκοπός ήταν να επιταχυνθεί η ανάπτυξη της παραγωγής, η οποία όμως διεκόπη πολύ γρήγορα από τη Διοίκηση βομβαρδιστικών που έκρινε πως δεν υπήρχε πλέον ανάγκη χρήσεως του Μπάκιγχαμ επί ευρωπαϊκού εδάφους. Υπήρχαν ακόμη πλάνα δράσης του στην Άπω Ανατολή, γιαυτό και είχε παραγγελθεί και μία τροπική του έκδοση.

Το «Buckingham» B Μκ.I δεν είχε κανένα πλεονέκτημα έναντι του «Mosquito» που ήταν ήδη εν υπηρεσία. Είναι αλήθεια πως έφερε ικανοποιητικό αμυντικό οπλισμό, αλλά δεν υπερείχε αυτού του Mitchell III, το οποίο χρησιμοποιείτο ως βομβαρδιστικό ημέρας. Το μήκος και ύψος του ήταν 14,27 και 5,33 μέτρα αντίστοιχα, ενώ η έκταση πτερύγων έφτανε τα 21,89 μέτρα.

Κατά συνέπεια, η παραγγελία για το «Buckingham» μειώθηκε σε 300 κομμάτια, όπου τελικώς κατασκευάστηκαν μόνο 119. Λιγότερα από τα μισά παραδόθηκαν στην έκδοση του βομβαρδιστικού, ένω τα υπόλοιπα διετέθησαν ως μεταφορικά. Ήταν όμως και αρκετά βομβαρδιστικά που μετατράπηκαν σε μεταφορικά αργότερα. Ακόμη και με αυτήν την ιδιότητα όμως, χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα. Πολλά «Buckinghams» κατέστησαν ανενεργά μετά από λίγες μόλις ώρες πτήσεως. Το τελευταίο που επέζησε χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1950 για χερσαίες μόνο δοκιμές.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

1 ΣΧΟΛΙΟ

Subscribe
Notify of
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΑΠΟΨΗ: Γιατί έχοντας αγοράσει Rafale, πρέπει να αγοράσουμε και F-35;

Υπάρχει ένας "ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο", και κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά για αυτόν. Και δεν είναι άλλος από το F-35, ενώ το...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

Όχι δεν αγοράσαμε F-35!

To «σπασμένο τηλέφωνο» (ή και η ηθελημένη παραπληροφόρηση click-bait) καλά κρατεί στην… ενημέρωση και φυσικά η Άμυνα όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά είναι...
- Advertisement -
Card image

June #025 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 2 Ιουλίου 1937: Η τελευταία πτήση της Amelia...

0
Τα μεσάνυχτα της 2ας Ιουλίου 1937 (ώρα Greenwich) ένα μοναχικό Lockheed Electra απογειωνόταν από το αεροδρόμιο στο Lae της Παπούα-Νέα Γουινέα. Το βαρυφορτωμένο αεροσκάφος...
- Advertisement -
Card image

Μάιος #024 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

Απρίλιος #023 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49

Related News

Saab 21/21R: το ιδιόμορφο σουηδικό μαχητικό

Το Saab 21 ήταν ιδιάζον όχι μόνο λόγω των προηγμένων χαρακτηριστικών του, αλλά και λόγω του ότι υπήρξε ένα εκ των δύο αεροσκαφών που...

Messerschmitt Me 261: το δικινητήριο που σκόπευε σε παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας και αποστάσεως

Το Messerschmitt Me 261 ήταν ένα φιλόδοξο project που προηγήθηκε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και γεννήθηκε καθαρά για λόγους προπαγάνδας, αφού επρόκειτο να παρουσιαστεί...

Sukhoi Su-8: το πολλά υποσχόμενο δικινητήριο, που δεν πέρασε στην παραγωγή λόγω κόστους και πολεμικών εξελίξεων

Οι πολεμικές επιχειρήσεις κατά τα πρώτα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο Ανατολικό Μέτωπο, κατέστησαν επιτακτική την παραγωγή ενός νέου σοβιετικού αεροσκάφους για την...