27 C
Athens
Δευτέρα, 27 Ιουνίου, 2022
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΙστορικά ΑεροσκάφηCANSA FC.20: Το αποτυχημένο αναγνωριστικό που αναγεννήθηκε ως βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης

CANSA FC.20: Το αποτυχημένο αναγνωριστικό που αναγεννήθηκε ως βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης

- Advertisement -

H ιταλική CANSA (Costruzioni Aeronautiche Novaresi S.A.) ήταν θυγατρική της FIAT, αλλά διέθετε δικό της εργοστάσιο, καθώς και το αεροδρόμιο Cameri στη Βόρεια Ιταλία. Με τις σημαντικές προόδους της, κατόρθωσε να ανοίξει νέες οδούς στον τομέα της τεχνολογίας για τη χώρα της.

Το πρωτότυπο που δεν έπεισε ως αναγνωριστικό

Συμμετέχοντας σε κάποιον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε το 1937 για τη δημιουργία ενός δικινητήριου αναγνωριστικού, ο μηχανικός Giacomo Mosso άρχισε το επόμενο έτος να δουλεύει επάνω στο project, που του δόθηκε η ονομασία FC.20. Αυτό υπήρξε το πρώτο και μοναδικό αεροσκάφος της CANSA που κατασκευάστηκε εξ αρχής για πολεμική χρήση, γι’αυτό αποτέλεσε αληθινή πρόκληση για τη μικρή εταιρεία. Βασιζόταν στις πτέρυγες, τη δομή και τους κινητήρες του FIAT CR.25, ενώ ο Mosso επανασχεδίασε την άτρακτο με διαφανές ρύγχος και διπλό κάθετο ουραίο.

Το πρωτότυπο FC.20

Η διοίκηση της Ιταλικής Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας δεν ενθουσιάστηκε με το αποτέλεσμα, έχοντας το βλέμμα της στραμμένο στα πολλαπλών ρόλων Caproni Ca.310.

Ca.310: ο «νοτιοδυτικός άνεμος» της Caproni

Επίσης εξέταζε και το Ca.313 και ανέμενε και το πολλά υποσχόμενο Ca.331. Αυτή η δυσπιστία, σε συνδυασμό με τα οργανωτικές δυστοκίες της εξελισσόμενης ακόμη εταιρείας, οδήγησε στη μακρά καθυστέρηση του προγράμματος.

Caproni Ca.313 και Ca.314: η διπλή προσπάθεια βελτιώσεως του προβληματικού Ca.310

Ως αποτέλεσμα, η πρώτη πτήση του αεροσκάφους έλαβε χώρα στις 12 Απριλίου του 1941 με τον πιλότο δοκιμών Fausto Moroni στο κόκπτιτ. Στις αξιολογήσεις έπιασε ταχύτητα 467 χλμ. την ώρα, έχοντας εμβέλεια 1.300 χλμ. Για τη Regia Aeronautica, οι επιδόσεις του ήταν μάλλον απογοητευτικές.

Ο διοικητής της Regia Aeronautica, Rino Corso Fougier

Η μοίρα του καινούριου αναγνωριστικού φαινόταν να είχε ήδη σφραγισθεί, έως ότου ο Rino Corso Fougier ανέλαβε τη διοίκηση της Regia Aeronautica. Ο ίδιος είχε κατανοήσει την εξαιρετική σημασία των βαρέων μαχητικών, καταλλήλων για την προσβολή τεθωρακισμένων οχημάτων, γνωρίζοντας τις επιτυχίες της Luftwaffe στο ρωσικό μέτωπο με τα Ju.87, Ju. 88 και τα τροποποιημένα Hs-129. Έτσι, έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στο αποτυχημένο αεροσκάφος να αναδειχθεί σε έναν νέο ρόλο.

To FC.20bis

Η ελπίδα αναγεννάται μέσα από μια νέα ιδιότητα

Η CANSA προχώρησε στον επανασχεδιασμό του FC.20 και σύντομα ολοκληρώθηκε το δεύτερο πρωτότυπο που πήρε την ονομασία FC.20bis. Στο διαφορετικό συμπαγές ρύγχος προσαρμόστηκε ένα Breda πυροβόλο των 37 χλστ. Ο οπλισμός συμπλήρωναν με δύο πολυβόλα Breda-SAFAT των 12,7 χλστ., στις βάσεις των πτερύγων, και ενός ακόμη στο ραχιαίο περιστρεφόμενο πυργίσκο Caproni-Lanciani Delta. Η καταπακτή στην άτρακτο μπορούσε να δεχθεί 126 βόμβες των δύο κιλών εκάστη, ενώ κάτω από τις πτέρυγες τοποθετήθηκαν ράγες μεταφοράς επιπροσθέτων βομβών βάρους 100 κιλών.

Οι αλλαγές επεκτάθηκαν στο ουραίο τμήμα, το σύστημα προσγείωσης, τις δεξαμενές καυσίμου τους υδραυλικούς μηχανισμούς και στο κόκπιτ, το οποίο μεταφέρθηκε πιο μπροστά στο κοντύτερο ρύγχος. Έτσι το FC.20bis παρουσιάστηκε ως ένα εντελώς νέο αεροσκάφος από απόψεως σχεδιασμού, ρόλου, καθώς και κατανομής φορτίου. Από καθαρά αναγνωριστικό, είχε μεταμορφωθεί σε βομβαρδιστικό καθέτων εφορμήσεων. Εν συνεχεία, μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο Guidonia (το πειραματικό κέντρο της Regia Aeronautica) για ενδελεχείς δοκιμές.

Η άτρακτος, μέχρι όλο το πλάτος των πτερύγων, ήταν από χαλυβδοσωλήνες και καλυπτόταν από λεπτά φύλλα ντουραλουμινίου. Η υπόλοιπη είχε υφασμάτινο περίβλημα εκτός της ντουραλουμινένιας ουράς. Ύφασμα κάλυπτε επίσης και τα πηδάλια διεύθυνσης. Οι ολομεταλλικές πτέρυγες κατέληγαν σε στρογγυλεμένες άκρες. Στηρίζονταν σε δύο κεντρικούς δοκούς οι οποίες συμπληρώνονταν με νευρώσεις και περίβλημα ντουραλουμινίου. Το σύστημα προσγείωσης έγινε τώρα όλο αναδιπλούμενο. Προστέθηκαν επίσης γρίλιες καταδυτικών φρένων τα οποία ανασύρονταν προς τα πίσω στις άκρες των κινητήρων.

Οι δεξαμενές καυσίμου (τέσσερις στις πτέρυγες και μια στην άτρακτο) έφεραν προστατευτική θωράκιση. Τροφοδοτείτο με δύο αερόψυκτους δεκατετρακύλινδρους διπλής σειράς Fiat A.74 RC38, των 840 ίππων έκαστος, που περιέστρεφαν τρίφυλλες μεταλλικές έλικες μεταβλητού βήματος. Το μήκος του ήταν 12,18 μέτρα, το άνοιγμα πτερύγων 16 και το ύψος 3,81. Έφτανε την τελική ταχύτητα των 420 χλμ. την ώρα και το ανώτατο ύψος των 22.750 ποδιών, ενώ η εμβέλειά του ήταν 1.150 χλμ.

Οι ακόλουθες εκδόσεις

Μετά το FC.20bis, ακολούθησε το FC.20ter το οποίο προέκυψε από μετατροπές του πρώτου πρωτοτύπου. Επανήλθε το μακρύ διαφανές ρύγχος και εφοδιάστηκε με τους ισχυροτέρους δεκαοκτακύλινδρους Fiat A.80 RC41, των 1.000 ίππων έκαστος. Διέθετε και αυτό καταδυτικά φρένα, ενώ το πυροβόλο των 37 χλστ. μεταφέρθηκε πολύ πιο μπροστά. Ο περιστρεφόμενος ραχιαίος πυργίσκος αφαιρέθηκε με τον πυροβολητή να επανέρχεται πίσω από το πιλοτήριο.

To FC.20ter

Το τελευταίο ήταν το quater που προήλθε από το FC.20bis. Τα πολυβόλα των 12,7 χλστ. στις πτέρυγες αντικαταστάθηκαν από πυροβόλα Mauser MG 151 των 20 χλστ., όπως και το Breda των 37 χλστ. από Mauser ιδίου διαμετρήματος. Τέλος, δύο υδρόψυκτοι Daimler-Benz DB 601 των 1.250 ίππων ανέβασαν την απόδοση του αεροσκάφους, όπου στις δοκιμές φάνηκε γρηγορότερο κατά 80 χλμ. Το βάρος του ήταν 5.220 κιλά και η άνοδος στα 6.000 μέτρα γινόταν εντός 13’36”. Αργότερα, ο τύπος αυτός εγκαταλείφθηκε και έτσι έμεινε ο ένας και μοναδικός.

To FC.20quater

Αύριο θα ολοκληρώσουμε με τις επιχειρήσεις στις οποίες ενεπλάκη το βομβαρδιστικό FC.20

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

6 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
6 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

EKTAKTO: Η Ιταλία προσφέρει στο ΠΝ τις δύο πρώτες φρεγάτες PPA (Thaon di Revel) στο ΠΝ αν επιλέξουμε την πρόταση της Fincantieri

Θεωρούμε πως η αποκλειστική μας είδηση πως η Fincantieri προσφέρει 2 από τις ήδη κατασκευασμένες ελαφριές φρεγάτες Doha Class στο ΠΝ, με τη σύμφωνη...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ThinkOutOfTheBox: Gowind HN, πως μπορούν οι Γάλλοι να πάρουν και το...

67
Οι εξελίξεις στο πρόγραμμα των κορβετών είναι κυριολεκτικά καταιγιστικές. Τόσο καταιγιστικές, που ακόμη κι εμείς δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε τις αγαπημένες μας «προβλέψεις». Και...
- Advertisement -
Card image

June #025 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 26 Ιουνίου 1936: Το πρώτο ελικόπτερο στον κόσμο,...

1
H ιδέα της κάθετης απο-προσγείωσης γεννήθηκε ταυτόχρονα με το όνειρο της επανδρωμένης πτήσης αλλά ήταν δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Στη δεκαετία του 1920 ένας ισπανός...
- Advertisement -
Card image

Μάιος #024 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

Απρίλιος #023 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49

Related News

Gloster Meteor Mk.IΙΙ: το αντίπαλον δέος του Messerschmitt Me 262

Το Meteor «Mk.III (G-41C)» ήταν ο πρώτος τύπος που τέθηκε σε πλήρη παραγωγή. Κατασκευάστηκαν 210 μονάδες, με τις παραδόσεις να ξεκινούν τον Δεκέμβριο του...

Gloster Meteor: Η έναρξη μιας νέας εποχής για τη Βρετανία με το turbojet μαχητικό

Υπήρξε το πρώτο βρετανικό επιχειρησιακό αεριωθούμενο και το μοναδικό μαχητικό των συμμαχικών δυνάμεων με ενεργό δράση κατά τον Β' Π.Π. Τη μεταπολεμική περίοδο, υπηρέτησε...

To πολυεργαλείο Douglas A-20 Havoc στην υπηρεσία της RAF

Tα DB-7 προορίζονταν αρχικώς για τη γαλλική αγορά, φέροντας την ονομασία «Boston II». Όταν τελικώς έφτασαν στους Βρετανούς, οι τελευταίοι έδειξαν απρόθυμοι να τα...