Το απόρρητο τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα με  αριθμό 08ATHENS1517 φέρει το τίτλο »GREECE/RUSSIA: KEEPING THE GOG ON THE RIGHT TRACK» δηλαδή »Ελλάδα/Ρωσία: πώς η Ελληνική Κυβέρνηση θα κρατηθεί στο σωστό δρόμο» και δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο wikileaks.org.

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 2/10/2017

 Το τηλεγράφημα φέρει την υπογραφή του τότε πρέσβη στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρτ. Σε αυτό γίνεται μια αποτίμηση των Ελληνορωσικών συμφωνιών σε θέματα ενέργειας, άμυνας, διπλωματίας και εμπορείου, και πως αυτές επηρεάζουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Εκείνη την εποχή η Ρωσία έχει εισβάλει στη Γεωργία και βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σύσσωμη καταδίκη των χωρών της ΕΕ και των ΗΠΑ. Εν όψη της ανάληψης από τη χώρα μας της προεδρίας του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ), επισημαίνεται ότι η Ελλάδα, θα πρέπει να »έρθει» πιο κοντά στα αμερικανικά συμφέροντα. Οι παραδοσιακοί δεσμοί φιλίας και οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ Ελλάδας-Ρωσίας, όπως ο αγωγός South Stream, προκαλούν αρνητικό αντίκτυπο στις σχέσεις Ελλάδος-ΗΠΑ.

 Παρά τις επίσημες δηλώσεις Κ. Καραμανλή και Ν. Μπακογιάννη που καταδικάζουν τις επιθετικές ενέργειες των Ρώσων, το τηλεγράφημα εκτιμά ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει την ατζέντα της όσον αφορά την Ελληνορωσική προσέγγιση σύμφωνα με όσα »εκμυστηρεύτηκε» ο τότε γραμματέας της Βουλής Ν. Στεφάνου στην Αμερικανική Πρεσβεία, περί μεγάλων πιέσεων από τη ρωσική πλευρά. Αναφέρεται συγκεκριμένα η συμφωνία για την αγορά 450 τεθωρακισμένων ΒΜΡ-3 και η επικύρωση από την Ελληνική Βουλή της συμφωνίας για τον αγωγό South Stream.

 Επίσης γίνεται παραδοχή ότι η αμερικανική πλευρά άσκησε και θα συνεχίσει να ασκεί μεγάλες πιέσεις προς την Ελληνική Κυβέρνηση να μην προχωρήσει στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Συγκεκριμένα, όσον αγορά τους αγωγούς, η αμερικάνικη πλευρά αντιτίθεται στο σχέδιο για τον Ελληνορωσικο South Stream και θα πιέσει για την υλοποίηση του αγωγού TGI που θα μεταφέρει αζέρικο αέριο μέσω Τουρκίας και Ελλάδας, στην Ιταλία και τη Δ. Ευρώπη.

 Στο τηλεγράφημα γίνεται αναφορά επίσης στην Αμερικανική δυσαρέσκεια για τη θέση της Ελλάδος στο σκοπιανό ζήτημα και στα συνεχή Ελληνικά βέτο για την ένταξη της »Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Επίσης η Ελληνική Κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να στηρίξει τις κυρώσεις σε βάρος του Ιράν εξαιτίας, σύμφωνα πάντα με το τηλεγράφημα, της εμπλοκής Ελλήνων εφοπλιστών σε οικονομικά deals με τους Ιρανούς.

 Το τηλεγράφημα καταλήγει με μερικές προτάσεις στο θέμα της Ελλάδας. Συγκεκριμένα αναγνωρίζει το δικαίωμα της χώρας μας να διαφυλάσσει τα οικονομικά της συμφέροντα, αλλά όχι σε βάρος των κοινών υποχρεώσεων και θέσεων που απορρέουν μέσα από τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. »Η Ελλάδα πρέπει να πειστεί με λόγια και πράξεις (both in word and in deed), ότι οι επιδιώξεις της θα πρέπει να έρθουν σε δεύτερη μοίρα απ ότι οι ευθύνες της έναντι των Ευρωπαίων και  Νατοϊκών  συμμάχων της».

 Ακολουθεί ολόκληρο το τηλεγράφημα

Classified By: AMBASSADOR DANIEL SPECKHARD. REASONS 1.4 (B) AND (D).

1. (S) SUMMARY AND INTRODUCTION: In the aftermath of its incursion into Georgia and recognition of the independence of South Ossetia and Abkhazia, Russia has gone on a diplomatic offensive to justify its actions and to shore up its interests — particularly in the energy sphere — in the face of international criticism. Greece is on the front line of this offensive, due to its perceived favorable attitude toward Russia, on-going efforts to conclude energy pipeline deals, and professed desire to act as a «bridge» between Moscow and the West. While «no business as usual» was an important message for the Greeks during the initial phase of the Russia/Georgia crisis, we need to address the wider context and implications of Greece’s relationship with Russia. This is particularly important as Greece prepares to assume the position of OSCE Chairman-in-Office beginning in January 2009. END SUMMARY AND INTRODUCTION. BACKGROUND: GREECE IN A TIGHT SPOT ———————————-

2. (S) The Russia/Georgia crisis put Greece in a tight spot due to its historically close ties to both countries. Wary of alienating Moscow with whom PM Karamanlis is eager to conclude energy pipeline deals, but spooked by Russian actions and the international community’s tough response, the GOG at first tried to remain silent on the crisis. Once an EU position took shape, Greece placed itself squarely behind France and began publicly supporting the common EU position. At EU and NATO meetings, FM Bakoyannis came out for the territorial integrity of Georgia and the need for the withdrawal of Russian troops to their pre-crisis positions. Perhaps most significantly, she made a statement following Russian recognition of South Ossetia and Abkhazia in which she expressed «regret» and joined the French Presidency in «condemning» the Russian decision. Though much less forthcoming, PM Karamanlis has also on two occasions spoken of the need to support Georgia’s territorial integrity and sovereignty. Greece volunteered two observers for the initial ten-member OSCE mission and eight military personnel and two vehicles for the EU observer mission. Greece has also contributed substantial funding and materiel to humanitarian relief and reconstruction in Georgia.

3. (C) These developments notwithstanding, Greece also went forward with several moves that contradicted, if not undermined, Greek expressions of support for EU and Alliance positions. During the last week of August, Greece hosted Russian technical advisors to discuss Greek purchase of 450 Russian-made armored personnel carriers (BMPs) — part of the pipeline and arms deal signed by Putin and Karamanlis last December — and the Greek Parliament also ratified the South Stream gas pipeline agreement with Russia, following what Deputy Speaker of the Parliament Stephanou confided to us was «incredible pressure» from the Russians. (By contrast, the Austrians canceled indefinitely their negotiations with Moscow on South Stream. ref A.) On September 5, the Greek Culture Ministry and the Russian Embassy co-hosted a gala concert at the Herodion theater near the Acropolis, marking 180 years of diplomatic relations between Moscow and Athens. In her October 8 remarks delivered by Deputy FM Kassimis to a new «Greek-Russian social forum» in Athens, Bakoyannis was conciliatory toward Russia, noting not only its role in the energy sector but also its role in ensuring stability and security in Europe. PM Karamanlis has been even more generous to Moscow in his public remarks, underscoring the great significance of the Russian-Greek energy partnership.

4. (S) The U.S. made a strong push with the Greeks, urging them to delay or cancel these and any other similar events so as not to signal Moscow that it could expect to conduct «business as usual» with an EU and NATO member as long as it violated international law. The Greek response to us privately and their statements publicly stressed that there was «no connection» between the Russia/Georgia crisis and Greece’s commitments to move forward with its energy deals with Russia. They have argued that we should not «isolate» Russia and that Greece had a role to play as a «bridge» between Moscow and the West. In a major press conference in Thessaloniki on September 7, PM Karamanlis summed up the emerging dual-track Greek policy of supporting in words the EU’s political support for Georgia’s sovereignty, while in deed continuing to strengthen ties with Russia through energy pipelines and other economic measures. Karamanlis claimed the «principal position» of Greek foreign policy was to respect the territorial integrity of states, while at the same time he said it was the «responsible position» of the GOG to secure the country’s energy supplies through its pipeline agreements with Russia. IMPLICATIONS FOR THE U.S.-GREECE BILATERAL RELATIONSHIP ——————————————— ———-

5. (S) Greece’s relationship with Russia in the aftermath of the Georgia crisis has important implications for a number of key issue areas in U.S.-Greek bilateral relations. In some areas, these implications are relatively straightforward; in others, they are much less clear and may only become more so as circumstances develop.

6. (S) INTERNATIONAL STRUCTURES: Greece is a soft target for the Russian diplomatic offensive and needs to be hardened for the sake of maintaining a unified NATO and EU position. Greece has thus far followed the Alliance and EU consensus positions on Russia/Georgia but has been amongst those countries arguing for greater accommodation of Russia. Greece is unlikely to take the lead on Russia issues in either institution but would eagerly join a Moscow-accommodating position led by Germany or another big ally. Greece could, thus, complicate U.S. efforts on the Russia-NATO Council or to take other measures adding substance to NATO and EU rhetoric on Russia/Georgia.

7. (S) One place Greece cannot escape a leadership position is at the OSCE when FM Bakoyannis assumes the position of Chairman-in-Office in January 2009. Even before the recent crisis, Russia had signaled that it sought fundamental changes in the OSCE that would in practice emasculate this key post-Cold War institution. These changes include an effort to control or scale-back ODIHR election-observer missions, which since the collapse of the Soviet Union have been essential to the defense and development of democratic values and practices; placing greater controls (i.e., weakening the independence of) OSCE field missions; and watering down Russia’s OSCE commitments under the guise of institutional «reform.» In this environment, Greece cannot rely on its traditional «bridge» or «split the difference» strategy, which would play right into Russian designs. Rather, we must press Greece to stand fast on OSCE commitments and democratic principles. This will be especially important in the transition phase to a new U.S. Administration in Washington when the Russians may think we have our guard down.

8. (S) ENERGY ISSUES: PM Karamanlis is committed to closer energy relations with Russia. We believe Karamanlis thinks he can mitigate potential downsides on the relationship with Russia by concurrently moving forward with the TGI pipeline, which he views as the second-half of a «balanced» energy policy. As much as we oppose Greece’s support for South Stream, we should take advantage of the pressure Greece feels to move forward on TGI. We believe Karamanlis, fully understanding U.S. anger over Parliamentary ratification of South Stream in September, instructed Development Minister Folias to attend the oil and gas conference in Baku the week of September 8 to continue the GoG’s push for upgraded Greek-Azerbaijani energy relations. Folias asked the Ambassador for U.S. support for the GoG’s dual initiatives of achieving agreement for the supply of an additional 1bcm of Azerbaijani gas to Greece starting in 2009 and for the signing of a four-way political agreement on TGI.

9. (S) For our policy on TGI to be effective, however, we will need to work with Washington and with our Embassies in Baku and Ankara to make certain that there is a viable Caspian gas-supply option. It is simply unrealistic to push the Greeks to move forward with obligating money for the construction of the interconnector to Italy if the viability of Caspian gas remains in question. That means resolving the Azerbaijan-Turkey transit dispute and pressing the GOAJ to sign supply agreements with Greece. As U.S. policy is committed first and foremost to: 1) completion of the Turkey-Greece-Italy (TGI) gas pipeline by extending the existing TG segment to Italy (completion of TGI is the opening wedge to begin delivery of Caspian gas to West European markets), and 2) keeping Turkey focused on the prize: getting Caspian gas to European markets, the transit dispute must be resolved in favor of providing enough gas for the sanction of TGI.

10. (S) TURKEY, CYPRUS, BALKANS: The Russia issue could have implications for our interactions with Greece on several regional issues because of the significant role Russia has played here, as well as Greece’s ability to play either a spoiler (as in the case of the Republic of Macedonia’s NATO bid) or stabilizer role. At the same time, predicting how these implications will play out is tentative, at best, given the complexity of the issues and the many unforeseeable factors. Greek-Turkish relations are a case in point. Greek-Turkish rapprochement has not met the earlier optimistic expectations raised by Karamanlis’ historic January 2008 visit to Ankara, and complaints about Turkey were high on FM Bakoyannis’ agenda for her meetings with S and P on the sidelines of the UNGA. The Russia issue, while not directly related to Greek-Turkish relations, could nevertheless be a factor. The Turks, while outwardly maintaining cordial relations with the Russians, have strongly insisted on the territorial integrity and sovereignty of Georgia (refs B, C, D). This could encourage Moscow to seek to strengthen even further its ties with Greece. On the other hand, the Turks could now have added incentive to move forward with ensuring energy flows through Turkish pipelines to Greece and beyond. As for the Cyprus issue, the Greek Cypriots are seen by Athens interlocutors to be even closer to the Russians than the Greeks and can probably expect strong support for their positions from Moscow in negotiations with the Turkish Cypriots.

11. (S) In the Balkans, Moscow has focused its efforts on building ties to those countries facing the longest roads to Euro-Atlantic integration, including Serbia, Montenegro, and Bosnia. Russia early on recognized the Republic of Macedonia by its constitutional name and appears to be trying to strengthen its ties with Macedonia, particularly as the latter remains frozen outside NATO or the EU. Interestingly, Karamanlis — and seemingly all other pro-Moscow Greeks — have turned a blind eye toward Russian overtures to Macedonia. Events in Georgia have also added to our challenges in encouraging a Greek recognition of Kosovo. Greece has begun citing its «principled» approach of recognizing none of the break-away provinces, quietly hinting that it equates Kosovo with South Ossetia and Abkhazia. Moscow’s diplomatic isolation also gives it added incentive to step up its relations with Serbia, a move Greece would support and one that can only further complicate Kosovo’s prospects.

12. (S) IRAN AND THE MIDDLE EAST: While the U.S. wishes to avoid «business as usual» with Russia, we remain committed to working with the Russians to contain the Iranians, and the Russians have signaled a reciprocal desire to cooperate. This development should help bolster European unity on the Iran issue, which had already shown improvement over the summer. The Greeks have been amongst those nations least interested in implementing sanctions against Iran, due primarily to Greek shippers’ extensive dealings with the Iranians. They should now have even less excuse to do so. As for other areas of the Middle East, any ramifications of Russia’s actions in the Caucasus on the Peace Process appear remote and, thus, would likely have little impact on FM Bakoyannis’ repeated desire for Greece to play a larger role in the Process. OPERATIONALIZING OUR MESSAGE —————————-

13. (S) In the post-crisis phase of Greek-Russian relations, we have moved beyond the message of «no business as usual» to a broader message that aims to shore up Greek resolve to adhere to international principles in relations with Moscow, while recognizing legitimate Greek interests in doing business with the Russians. It will be important to balance recognition of Greece’s legitimate foreign policy and economic interests in its relations with Russia with firm insistence on Greece’s adherence to EU and Alliance positions and OSCE principles, both in word and in deed. We will want to acknowledge Greece’s need to maintain diverse sources of energy and right to secure these sources through agreements with the countries it chooses, including Russia. In pursuing its energy interests, Greece has taken some positive steps, including strengthening ties to Azerbaijan and moving forward on TGI. We also would want to applaud the positive things Greece has said and done regarding Georgia. At the same time, we must insist that Greece’s pursuit of these business interests cannot come at the expense of, and indeed must be subordinated to, Greece’s larger responsibilities to its European and NATO allies. This is particularly important as we move toward FM Bakoyannis’ Chairmanship-in-Office of the OSCE beginning January 1. We must underscore during this transition period that the United States’ commitment to the democratic principles of the OSCE will remain the same through the rest of this Administration and into the next. The Greeks should not succumb to Russian arguments for «splitting the difference» on OSCE issues or think that the election is likely to result in a significant change in U.S. and Allied concern over an increasingly aggressive and authoritarian Russia.

SPECKHARD

44 ΣΧΟΛΙΑ

      • Kοιτα μπεμπη εγω και ο Καρανικας διαβαζαμε απο μικροι πολιτικη ιστορια δεν αγοραζαμε ΠΤΗΣΕΙΣ και 4 ΤΡΟΧΟΥΣ.

          • Ρούλα Κορομηλά στην κρατική, φιλαράκο. Απογευματινομεσημεριανάδικο. Τι να εξαερώσει η Ελενίτσα? Τότε είχε ακόμα μουστάκια κι έπαιζε στο σήριαλ με τον Καρρά. Τον Κώστα … όχι τον Βασίλη …..

  1. «οι επιδιώξεις της θα πρέπει να έρθουν σε δεύτερη μοίρα απ ότι οι ευθύνες της έναντι των Ευρωπαίων και Νατοϊκών συμμάχων της». Αν αυτο δεν ειναι ο ορισμός της υποδουλωμένης αποικίας τότε τι ειναι ; Και να μην ξεχνάμε πως λίγο αργότερα ο Καραμανλής έφυγε νύχτα και ήρθε ο Τζέφρι «λεφτά υπάρχουν» Παπανδρέου και η χώρα μπήκε αρον αρον στα μνημόνια. Καλά το κομμάτι με τις πιέσεις για το όνομα «Μακεδονία» δεν το σχολιάζω καν…

  2. Ελπίζω πως θα αντιδράσουν και στην προσέγγιση της Τουρκίας με τη Ρωσία … και μάλιστα να αντιδράσουν πολύ δυναμικά

    • μείνε ήσυχος άλλο ειδικό βάρος η Τουρκία,και φυσικά λόγο δύναμης(δεν εννοω στρατιωτικής) αλλά και ενιαίας εξωτερικής πολίτικης δεν θα τις κανουν τιποτα

  3. Καμιά έκπληξη. Ό,τι περιμένει κανείς απο την αμερικανική πλευρά. Οι άνθρωποι – και είναι λογικό- κοιτάζουν τα συμφέροντα τους.

  4. Αντίστοιχα στην Αμερικανική πρεβεία στην Άγκυρα θα πρέπει να έχουν πάθει κράμπες τα δάκτυλα τους, να τους έχει σωθεί το μελάνι κ.λπ. κ.λπ.

  5. «…οι επιδιώξεις της (Ελλαδας) θα πρέπει να έρθουν σε δεύτερη μοίρα απ ότι οι ευθύνες της έναντι των Ευρωπαίων και Νατοϊκών συμμάχων της». Ομολογουμενως ο πρεσβης ειναι πολυ ευγενης. Μας κακομαθαινει θα ελεγα!
    https://www.youtube.com/watch?v=C5O0J0sbFf8

  6. Αμ καλά τα έλεγε ο μπούμπης και δεν τον πιστεύατε …… πάνω που θα αγόραζε τα υπέρ-ρωσικά υπέρ – τανκζ και τους υπέρ – ρωσικούς υπέρ – σωλήνες με τα υπέρ – ρωσικά υπέρ – πετρόλαδα να τζάσουν οι τουρκομογγόλοι να πάνε πίσω στην τακλαμακάν …… Καλά με τα ΒΜΡ-3 τι σκάλωμα φάγανε οι Αμερικάνοι? Σιγά τον πολυέλαιο. Λες και θα τα αγοράζαμε. Εδώ ο άλλος είχε γράψει κανονικά τα υποβρύχια που είχαμε ήδη δώσει τόσα δις. ΤΟΜΑ θα αγόραζε. Νόμιζε πως δούλευε τους Ρώσους με τα ΤΟΜΑ και τους Γάλλους με τις φρεγάτες κι αυτοί τον δουλεύανε κανονικά πως δήθεν τσιμπάνε. Πλάκα με κάνετε?

    • Καπου εκει ηρθε και η LoR απο Αβραμοπουλο για Μ-1A1 στα 2δις, με επιθυμιες και για μπραντλεϋ…
      Οποτε καποια σχεση μπορει να υπαρχει, ασχετα αν δεν πηρε τιποτα τελικα η Ελλαδα…

  7. Η εύλογη οργή θα πρέπει να δώσει τη θέση της σε νηφάλιες διαπιστώσεις.
    Για την Ελλάδα ποτέ δεν υπήρχε δίλημμα. Η γεωγραφία τη στρέφει σε συμμαχία με τις θαλάσσιες δυνάμεις. Η Ρωσία είναι ιστορικός ανταγωνιστής της ως πάτρωνας του Πανσλαυϊσμού, με αποκορύφωμα τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου μετά το ρωσοτουρκικο πόλεμο του 1878 που έδινε όλη τη Μακεδονία στη Βουλγαρία, και βέβαια την απόφαση της Κομιντέρν στο Μεσοπόλεμο για ίδρυση ανεξάρτητου μακεδονικού κράτους (μη ξύνουμε πληγές). Το 1913, τις μέρες της δολοφονίας του Βασιλέως Γεωργίου Α΄, στάθμευαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (οδός Εθνικής Αμύνης σήμερα) βουλγαρικά στρατεύματα, και ρωσικά στην Καλαμαριά.
    Την προηγούμενη δεκαετία, η τότε ελληνική κυβέρνηση και η – φιλική προς αυτήν – σέχτα που είχε καταλάβει την ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος επεχείρησαν ανιστόρητη στροφή προς τη Ρωσία, εκθέτοντας τη χώρα αναίτια και χωρίς κανένα όφελος (η Βουλγαρία, όργανο των ΗΠΑ, θα εμπόδιζε έτσι κι αλλιώς τον αγωγό, όπως και έκανε το 2010) σε φρικτά αντίποινα δολιοφθορών και εσωτερικής αποσταθεροποίησης, που κλόνισαν συθέμελα τις αποτρεπτικές παραστάσεις που όφειλε να εκπέμπει η χώρα. Ακόμη χειρότερα, Η Εκκλησία της Ελλάδος (προφανώς με την ανοχή της κυβερνήσεως) αποτόλμησε το ανοσιούργημα (υπόθεση Νέων Χωρών) να δαγκώσει τη σεπτή χείρα της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης, ενισχύοντας έτσι εξ αντικειμένου (αν μη τι άλλο …) τις πάγιες γεωπολιτικές βλέψεις της Ρωσίας να αναδείξει τη Μόσχα σε Τρίτη Ρώμη, εκμηδενίζοντας τον μαρτυρικό Οικουμενικό Θρόνο και υποβαθμίζοντάς τον ντε φάκτο σε Αρχιεπισκοπή Τουρκίας.
    Δίλημμα δεν υπάρχει. Η Ρωσία δεν είναι, λόγω γεωπολιτικής περικύκλωσης, σε θέση να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας παρά μόνο σε χώρες με τις οποίες έχει χερσαία σύνορα. Αποδείχτηκε το 1999 στη Γιουγκοσλαβία, όταν ρωσικά α/φ που μετέφεραν ανταλλακτικά για ΣΑΜ υποχρεώθηκαν από τους Οϋγγρους σε προσγείωση (βλ. και σημερινή είδηση για τα Μιγκ-29 της Σερβίας). Η αμυντική τεχνολογία της – αυτή που εξάγεται, προς άρση παρεξηγήσεων – υστερεί της δυτικής, και λειτουργεί ορθά μόνο εντός του στρατιωτικού δόγματος των ΕΔ της κατασκευάστριας χώρας. Και το σημαντικότερο: Δεν θέλουμε την εξαγωγή στην πολύπαθη πατρίδα μας ενός πολιτικού/κοινωνικού προτύπου όπου ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως δολοφονείται έξω από την έδρα της κυβερνήσεως σε περίπατο με την κοπέλα του, όπου όσοι έχουν αντίθετες με την εξουσία ιδέες ή διαφορετικές από την πλειοψηφία προσωπικές επιλογές διώκονται απηνώς, όπου τάγματα εφόδου λυμαίνονται τη χώρα, όπου πανέμορφα κορίτσια απάγονται καθ’ οδόν προς το λύκειο για να πωληθούν στα σκλαβοπάζαρα του σεξ και αν αντισταθούν λούζονται με βιτριόλι, όπου αντιφρονούντες επιχειρηματίες ρίχνονται για δεκαετίες στη φυλακή, όπου λογής νταβατζήδες κυκλοφορούν με θωρακισμένες αυτοκινητοπομπές πατώντας ή πυροβολώντας ατιμώρητοι όποιον ατυχή βρεθεί στο δρόμο τους (αρκεί προφανώς να δίνουν μερίδιο στην εξουσία, φαντάζομαι). Η Ρωσία αντιπροσωπεύει έναν υποδεέστερο πολιτικό πολιτισμό, στον οποίο ο άνθρωπος δεν κάποια ιδιαίτερη αξία μπροστά στη raison d’ etat. Δεν μπορεί να υπάρξει όσμωση με ένα τέτοιο σύστημα. Εμπόριο ναι, αλλά ως εκεί, και με προσοχή για την αποφυγή της άλωσης των θεσμών μας από δούρειους ίππους. Πρόκειται για μεγάλη και έμπειρη δύναμη, με παράδοση τεραστίου βάθους, που – όπως και οι Αγγλία και Γαλλία – παίζει πάνω από τα κυβικά της, και επιφέρει μεγάλα αποτελέσματα με πενιχρά οικονομικά μέσα και στοχευμένες δράσεις. Απαιτείται εγρήγορση. Δεν έχουμε εχθρότητα για κανέναν, αλλά ούτε και θέλουμε να γίνουμε η μπανανία κανενός.
    Όσο για τις ΗΠΑ, το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η βαθμιαία «στρατηγική κόπωσή» τους και η αποχώρηση από τα διεθνή πράγματα. Η Ελλάδα δεν θα μπορεί να στηρίζεται στο μέλλον στο παροιμιώδες πλέον «αεροπλανοφόρο» που θα μπει ανάμεσα σε μας και στην Τουρκία. Η φιλανδοποίησή μας προ των πυλών …

    • Δεν θα σχολιάσω όλο το κείμενο γιατί είναι μεγάλο. Ίσως συμφωνώ με το θέμα των ρωσικών εγγυήσεων. Αυτό που λες ότι η γεωγραφία μας στρέφει προς τις ναυτικές δυνάμεις δηλ. Η.Π.Α, είναι επιεικώς μπαρούφα… Μια ναυτική δύναμη Όπως εμείς, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία για μια χερσαία δύναμη παρά για ναυτική. Ακόμη, αυτά που λες περί Πατριαρχείου, ανήκουν στη σφαίρα του φανταστικού… Τη δεδομένη περίοδο, Ο @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@, αποτελούν ένα ακόμη τρόπο εκβιασμού μας. Θα έπρεπε να βρίσκεται στην Ελλάδα και ας ονομάζεται Κωνσταντινούπολης.

      • Τα σχόλια δεν πρέπει να περιέχουν απρεπείς εκφράσεις επουδενί. Σας παρακαλούμε πολύ να σεβαστείτε το περιοδικό που φιλοξενεί την άποψή σας.

        • Πριν τα ‘στρογγυλέψω’, είναι ο Πατριάρχης, Τούρκος υπήκοος? Μας εκβιάζουν με αυτό, στο θέμα διαδοχής(βλέπε άλλη τσατσιά με τη Χάλκη)? Ενήργησε ποτέ ο Βαρθολομαίος ελληνικά και όχι σε πλήρη εναρμόνιση με τα κελεύσματα του Τουρκικού κράτους? Αν τον εκβιάζουν ή τον έχουν όμηρο, θα έπρεπε να πάρει την απόφαση να μαζέψει το Πατριαρχείο από τη τουρκική σκέπη και να έρθει εδώ. Φυσικά και φοβάται μη χάσει τη καρεκλίτσα του… Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος, που να πιστεύει ότι αυτό το ανδρείκελο, είναι άξιο του τίτλου του Πατριάρχη ή άξιος συνεχιστής προκατόχων όπως ο Γρηγόριος ο Ε’… Οπότε, για να κλείσω, φυσικά και προτιμώ το Ρωσικό Πατριαρχείο να ‘καπελώνει’, το αντίστοιχο Τουρκικό… Γιατί τέτοιο είναι…

          • Το Πατριαρχείο κάνει ο,τι μπορεί για να επιβιώσει σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον. Σκοπός του δεν είναι να τα βάλει με τον Ερντογάν, σκοπός του είναι να λειτουργεί δίχως δυσκολίες.
            Το ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο ειναι αυτό της Κωνσταντινούπολης, ούτε της Μόσχας, ούτε της Αλεξάνδρειας, ούτε της Ιερουσαλήμ, ούτε κανένα άλλο.

          • Τι ακριβώς δυσκολίες θα είχε, τυχόν μεταφορά του στο Άγιο Όρος; Θα επιτελούσε μια χαρά το έργο του(όχι φυσικά κάνοντας το δεκανίκι του εκάστοτε Τούρκου Προέδρου…); Θα αντιμετώπιζε το θέμα της στελέχωσης του και θα απέκλειε εκβιασμούς τύπου Χάλκης; Στη Κων/πολη, θα μπορούσε να μείνει ένα διάδοχο σχήμα πχ Πατριαρχείο Τουρκίας… Το Πατριαρχείο, για να επιτελέσει σωστά το παγκόσμιο έργο του, οφείλει να μην είναι δέσμιο καμιάς χώρας κατσαπλιά τύπου Τουρκίας, που ειρήσθω εν παρόδω, είναι και η αιτία που παλεύει να επιβιώσει(στη χώρα που κατεξοχήν ευθύνεται για την σχεδόν εξάλειψη του ποιμνίου του…).

  8. Αραγε τα Δεκεμβριανά του ’08 να ήταν μέρος του σχεδίου για να φέρουν την κυβέρνηση κοντύτερα στα
    αμερικανικά συμφέροντα;;
    Και μετά σου λέει ο άλλος πως δεν υπαρχουν συνομωσίες…

    • Τις ημέρες των Δεκεμβριανών προβαλλόταν στην Ελλάδα η ταινία Der Baader-Meinhoff Komlpex, με θέμα τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης RAF στη Δυτική Γερμανία και της ηγεσίας της. Η ταινία αρχίζει με αυτό που θεωρείται η γενέθλιος πράξη της ριζοσπαστικοποίησης τμήματος της γερμανικής νεολαίας και της τρομοκρατίας, με το φόνο του γερμανού φοιτητή Benno Ohnesorg από το περίστροφο του αστυνομικού Karl Heinz Kurras στο Δυτικό Βερολίνο στις 2.6.1967 κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης κατά του Σάχη της Περσίας (που βρισκόταν στο Δ. Βερολίνο σε επίσημη επίσκεψη) και των ΗΠΑ. Λίγες εβδομάδες μετά, εντός του 2009, ερευνητές των αρχείων της ανατολικόγερμανικής Στάζι ανεκάλυψαν ότι ο εν λόγω δυτικοβερολινέζος αστυφύλακας ήταν πράκτορας της ανατολικογερμανικής StaSi. Ο ίδιος σε συνεντεύξεις που ακολούθησαν αρνήθηκε να προβεί σε αποκαλύψεις, και πήρε μαζί του στον τάφο το μυστικό του φόνου του φοιτητή (άλλωστε είχε αθωωθεί, κρίθηκε τυχαία εκπυρσοκρότηση κατά την προσπάθεια σύλληψης). Όλα αυτά είναι καλώς τεκμηριωμένα.
      Φαντάζομαι ότι δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο για μυστικές υπηρεσίες ισχυρού κράτους να πλησιάσουν έναν αστυφύλακα μέσης ηλικίας με συνθλιπτικά οικονομικά προβλήματα, κατάκοιτους γονείς, παιδιά με προβλήματα κλπ και να του ζητήσουν κάτι που από την πρώτη στιγμή φάνηκε (και ήταν) τελείως παράλογη βία, χωρίς βρασμό ψυχικής ορμής, ενεστώσα επίθεση του θύματος ή ό,τι άλλο (από τα χιλιάδες που συμβαίνουν στις ανομικές γειτονιές της Αθήνας χωρίς να ανοίξει ρουθούνι). Επίσης η ετοιμότητα των αντιδράσεων προκαλεί κατάπληξη, μέσα σε δέκα λεπτά από το φόνο καιγόταν η Αθήνα. 24 ώρες νωρίτερα είχε γίνει πρόβα τζενεράλε στη Θεσσαλονίκη (έδρα τότε, παρεμπιπτόντως, του πλέον δραστήριου διπλωματικού – θα τον δούμε πολύ ψηλά στην ιεραρχία του State Dept., είναι απίστευτα ικανός – της υπερδύναμης, που διεξήγε τότε περιοδείες σε χωριά με σλαυομακεδονικό στοιχείο οργανώνοντας … κάτι), με καταδρομική επιχείρηση ξυλοδαρμού του διευθυντή των φυλακών Διαβατών σε επιστημονική εκδήλωση εγκληματολογίας εντός του Α.Π.Θ., προφανώς για να τσεκαριστούν τα ρεφλέξ.
      Η τότε ελληνική κυβέρνηση είχε προειδοποιηθεί έγκαιρα, 18 μήνες πριν, την ημέρα της φωτιάς στην Πάρνηθα (και πολύ πριν την πυρπόληση της Ηλείας) ότι οι αντιδράσεις θα αποκτούσαν κλίμακα άγνωστη έως τότε εκτός Λατινικής Αμερικής με (εκπληκτικά εύγλωττο, δια του συνδυασμού ΟΛΩΝ των θεμάτων του) πρωτοσέλιδο του ΒΗΜΑΤΟΣ.
      https://2.bp.blogspot.com/-eptWUo5LTWk/WI5FMkmaAfI/AAAAAAAAHws/I6gkfSwLbQUz0PQWkXy3inHs0Bsb5hK8QCLcB/s1600/to%2Bvima.jpg
      Πιθανώς έλαβε κάποιες στοιχειώδεις πρόνοιες (ιδίως προς αποτροπή προβοκάτσιας «Σλαυομακεδόνων» στη Θεσσαλονίκη το θέρος του 2007 με συντονισμένη θραύση των αγαλμάτων Μακεδονομάχων ως «πράξη αντίστασης», που είχε αναγγελθεί από αναρχικά ΜΜΕ και τελικά επετεύχθη μόνο στον Άγρα Πέλλης, με βανδαλισμό των προτομών Άγρα και Μίγγα), αλλά δεν έθεσε τέρμα στην άγονη εθνική περιπέτεια, ούτε φαίνεται να έλαβε υπόψη της το μέγεθος των αναμενομένων υπονομευτικών πράξεων (πράγμα που εκθέτει προ πάντων την ΕΥΠ) αφ’ ης στιγμής αποφάσισε να προχωρήσει στην πολιτική που είχε (ατυχώς) χαράξει.

      • Τίποτα δεν ισχυει απο αυτα που λες, ευγενικα θα σε πω ότι ειναι συνομοσιολογια. Ότι έγινε τον δεκέμβρη ήταν κάτι αληθινό, η αφορμή ήταν η δολοφονία του παιδιού και οι αιτείες πολλες όπως τα σκάνδαλα και οι ανεργία και άλλα

        • Σεβαστή η άποψή σας. Θα ήθελα να μπορώ να την πιστέψω και ο ίδιος, θα μου επέτρεπε να κοιμάμαι πιο ήσυχος τις νύχτες. Αλλά:
          1. – Τα «σκάνδαλα» (το εξής ένα: Βιστωνίδος – Βατοπεδίου) αποδείχθηκαν ανύπαρκτα, με τελεσίδικες πλέον δικαστικές αποφάσεις.
          2. – Ανεργία; Το 2008; 8,3% κατά μέσο όρο για το 2007 στην Ελλάδα, 7,6% στην Αττική. Στο ναδίρ. Υπόψη ότι ανεργία 5-6% θεωρείται πλήρης απασχόληση (αφορά ανθρώπους μεταξύ δύο εργασιών λόγω διαρθρωτικών αλλαγών, πτωχεύσεων επιμέρους επιχειρήσεων κλπ.).
          http://www.kathimerini.gr/316971/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/sta8era-ptwtika-h-anergia-to-2007
          Σήμερα με ανεργία 21% τι θα έπρεπε να γίνεται; Εμφύλιος πόλεμος; Ή μήπως οι αυτουργοί δεν ήταν διαμαρτυρόμενοι πολίτες (λες και αυτό νομιμοποιεί τη βία …), αλλά ο ένοπλος στρατός (και ήδη παρακράτος) της σημερινής εξουσίας και έχει λάβει εντολή να θέσει το όπλο παρά πόδα;
          3. Κατά κεφαλήν ΑΕΠ: Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του έτους 2015 κατρακύλησε στο επίπεδο των 16.181 ευρώ, από 16.336 ευρώ το 2014, 16.475 ευρώ το 2013, 17.311 ευρώ το 2012, 18.643 ευρώ το 2011, 20.324 ευρώ το 2010, 21.386 ευρώ το 2009 και 21.845 ευρώ το έτος 2008, που ήταν και το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ που καταγράφηκε διαχρονικά.
          https://www.newmoney.gr/palmos-oikonomias/304768-ellada-girisame-sto-2003
          Ξαναρωτώ: Σήμερα θα έπρεπε να γίνεται εμφύλιος πόλεμος, αν τότε γίνονταν αυτά δήθεν λόγω οικονομικών συνθηκών;
          4. – Όταν το βράδυ της Δευτέρας 8/12/2008, αποκορύφωμα του τρόμου στη χώρα, εμφανίστηκε στο ΑΠΘ πολυμελής συμμορία (σε επιμέρους ομάδες) 13χρονων αλλοδαπών που δεν ομιλούσαν την ελληνική για να πυρπολήσει τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες Νομικής και Οικονομικού (ένα ανοσιούργημα που ούτε οι χιτλερικοί διανοήθηκαν) με μολότωφ που κράδαιναν, συνοδευόμενη από ενήλικο με τροχό για να κόψει την πόρτα ασφαλείας, όλοι αυτοί είχαν «αφορμή τη δολοφονία του παιδιού»; Το ότι βρέθηκε ένας ηρωικός πολίτης που απέτρεψε το ανοσιούργημα μοιράζοντας 20ρικα στους ανήλικους «εξεγερμένους» (αυτά δεν χρειάζονται γνώση της γλώσσας για να γίνουν αντιληπτά, pecunia non odet, έλεγε ο Βεσπασιανός …) συνηγορεί υπέρ του ότι η οργανωμένη κινητοποίηση των πιο σιχαμένων μισαλλόδοξων και μισανθρωπικών στοιχείων του πυθμένα του υποκόσμου ήταν «κάτι αληθινό»;

  9. Αν ημασταν τουρκοι στη διπλωματια πιθανον θα ειχαμε εναν σκασμο Bradley τωρα αν παιζαμε σωστα την μπουρδα των BMP3

    • Αν ειμασταν τουρκοι στη διπλωματια. Μηπως εννοεις εαν ειχαμε τη γεωστρατηγικη θεση και την τεραστια σημασια που εχει η τουρκια για τη δυση.

      • Της Τουρκιας αντιστοιχει σε μεγεθη S400 και F35, η δικια μας θα αντιστοιχουσε σε …. ΤΟΜΑ, εχουμε και εμεις τη σημασιουλα μας 😛

      • Αυτη η θεωρια περι γεωστρατηγικης θεσης της Τουρκιας εχει καταριφθει προ πολλου και οι Αμερικανοι αρχιζουν να το καταλαβαινουν (εστω και αργα)… Ειναι η θεωρια των γραφειοκρατων της Αμερικης…
        Οσων αφορα την διπλωματια της Τουρκιας ειναι υποδειγματικη (θα συμφωνησω με τον Νικο) εδω και πολλα χρονια και ειναι ακριβως αυτη που εκμεταλλευτηκαν για να πετυχουν οσα πετυχαν, σε αντιθεση με την Ελληνικη που μαλλον αλλοπροσαλλη, κοντοφθαλμη και του ποδαριου την χαρακτηριζεις…

        Οσων αφορα τα οσα γραφεις @Nikolaos παραπανω να επισημανω πως οι μεγαλες καταστροφες στην νεοτερη Ιστορια της Ελλαδος δεν προηλθαν απο την «χερσαια» Ρωσσια αλλα απο τις Ναυτικες υπερδυναμεις, και την ανικανοτητα της εξωτερικης μας πολιτικης να τις προγνωσει…
        Επισης να επενθυμησω πως οταν διαδραματίστηκαν τα της Γιουγκοσλαβιας (τοτε) η Ρωσσια ηταν μια κατεστραμενη χωρα μετα την πτωση του σοσιαλισμου και δεν μπορουσε να πραξει απολυτως τιποτα… Η σερβια περασε την τελεια καταιγιδα, κατω απο το αγρυπνο ματι των Γερμανων που απλα περιμεναν την καταλληλη στιγμη…
        Τελος αυτη η συνδεση με ορνιθες, ορνηθοτροφεια και εξωτερικης πολιτικης ειναι καφενειακου επιπεδου και αναξια σχολιασμου… Αν θες να εχεις σοβαρη εξωτερικη πολιτικη απλα την εφαρμοζεις, και τα αποτελεσματα σε δικαιωνουν ή αρχιζεις τα κακαρισματα…

      • «τη γεωστρατηγικη θεση και την τεραστια σημασια που εχει η τουρκια για τη δυση.»
        Δέν νομίζω ότι είναι τόσο κρυστάλλινη αυτή ἡ υπεραξία.
        Αλλά είναι οπωσδήποτε δεδομένη ἡ καψούρα κάποιων κύκλων -σε Δύση και Ανατολή- με την γείτονα χώρα.

        • Καψούρα??? Δες το χαρτη! με την τουρκια στο πλαι της, η ρωσια αποκταει απευθειας εδαφικη προσβαση στην Μεσογειο! Μπορει η τουρκια να μην ειναι πια η μουσουλμανικη – χωρα προτυπο που πράγματι καψουρευοταν ο Ομπαμα , η Κλιντον κλπ. αλλα εξακολουθει να εχει εξαιρετικα στρατηγικη θεση, ειδικα εμπρος στην προοπτικη απωλειας της!

          • Δες και εσύ τον χάρτη καλύτερα… Χωρίς την Ελλάδα εξασφαλισμένη (από το όποιο στρατόπεδο), η Τουρκία χάνει τεράστιο μέρος της γεωπολιτικής της αξίας. Φαντάσου κάθε χώρα, σε αντίπαλο στρατόπεδο… Σφαγή στα πόδια μας… Η χώρα μας, δεν γίνεται να είναι τύφλα αφοσιωμένη, στην ίδια συμμαχία με τη Τουρκία. Μόνο χαμένη θα βγαίνει και πολλαπλώς ωφελημένη η Τουρκία…

          • Τραγικα επικαιρο το θεμα που θετετε περι αλλαγης στρατοπεδου, συνδυασμενο με το θεμα με το μυνημα της Αμερικανικης Πρεσβειας και τις φωτιες του 2007… Το θεμα ειναι οτι η τουρκια εχει σαφως υψηλοτερη γεωστρατηγικη αξια απο την Ελλαδα, η οποια πολλαπλασιαζεται εαν ο Εντογαν αποφασιει οριστικα να αλλαξει στρατοπεδο. Ασχετως του τι κανουμε εμεις.

  10. Αφού λοιπόν oi εποχές της «διπλωματίας της κότας» κατα ΥΠΕΞ Κοτζιά τελείωσαν, θα ζητηθούν εξηγήσεις απο τον κο Πάϊατ για την παρέμβαση στα εσωτερικά του ελληνικού κράτους εκείνης της περιόδου; Ή μήπως η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν έχει συνέχεια (βλέπε μπανανία) οπότε όταν μας φτήνουν, λέμε οτι «βρέχει»; Πάντως, αν η αμερικάνικη πρεσβεία αποφασίσει αναμέτρηση με τον ΙΣ, θα βγει άφθονο γέλιο. Ο Τζέφρυ νομίζει οτι η Ελλάς είναι Ουκρανία και αδυνατεί να κατανοήσει βασικές παραμέτρους στα εσωτερικά πράγματα της χώρας. Υποτιμάται δε εμφανώς η κρίση του κόσμου, που θα απαντήσει δημοκρατικά και εκκωφαντικά στον κο Κοτζιά, όποτε κι αν γίνουν εκλογές. Πάμε τώρα και στα «συμφέροντα» της χώρας τα οποία δήθεν, κατα την κρίση πολλών συνομιλητών, βρίσκονται δίπλα σε υπερδυνάμεις που κυριαρχούν στην θάλασσα. Τα μόνα συμφέροντα που εξυπηρετούνται απο μια τέτοια σύμπλευση, είναι αυτά των ελλήνων εφοπλιστών. Ας σημειώσω οτι οι περισσότεροι εξ’ αυτών δεν φορολογούνται καν στην Ελλάδα, ενώ στα πλοία που έχουν υπο την ιδιοκτησία τους -για φορολογικούς λόγους- υψώνουν «σημαίες ευκαιρίας». Υπήρξαν Έλληνες εφοπλιστές σαν την Μπουμπουλίνα που έδωσαν το βιος τους για την ελευθερία του γένους, υπάρχουν και έλληνες εφοπλιστές που δε δίνουν πεντάρα τσακιστή για τη χώρα, παρα μόνο αν είναι να την πάρουν πίσω εις πολλαπλούν. Αυτοί λοιπόν η, κατα τα λοιπά συμπαθής, επιχειρηματική ομάδα διαθέτει έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ και προσπαθεί εξυπηρετώντας τα στενά οικονομικά της συμέροντα να προσδέσει τη χώρα μας στο άρμα των ΗΠΑ. Προς επιβεβαίωση τούτου, η ελληνική κυβέρνηση έχει κατα καιρούς δεχθεί πιέσεις απο τους ευρωπαίους ετέρους, προκειμένου να φορολογήσει το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο όπως αντίστοιχα πράτουν οι Γερμανοί, προκειμένου να μην συντρέχει λόγος «κρατικής ενίσχυσής τους» και αθέμιτου ανταγωνισμού. Η ελληνική κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς», στα πλαίσια των «ηρωικών της διαπραγματεύσεων» με τους ξένους «τοκογλύφους» (για να θυμηθούμε λίγο και τη φρασεολογία τωφν συριζανελ) διόλου δεν δίστασε να θυσιάσει τους ελεύθερους επαγγελματίες επιβάλλοντάς τους φόρους και εισφορές που προσεγγίζουν το 70% των εσόδων τους! Το ίδιο θάρρος ουδέποτε βρέθηκε προκειμένου να φορολογηθεί το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, το οποίο εν έτη 2018 φορολογείται ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ (!!!). Δηλαδή ο καθένας δίνει οτι θέλει (!!!), άντε να αγοραστούν-εκχωρηθούν στα πλαίσια «εταιρικης ευθύνης» και μερικά ασθενοφόρα προς το ΕΣΥ και ΤΕΛΟΣ. Αυτοί λοιπόν οι κύριοι (οι έλληνες εφοπλιστές) αξιώνουν τη σύμπλευση με τον αμερικανικό παράγοντα, ακόμη κι αν αυτό σημάνει ρήξη με τη ΕΕ!!! Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της σύμπλευσης η ελληνική εξωτερική πολιτική ταυτίζεται ΑΠΟΛΥΤΑ με αυτή των ΗΠΑ και οι Ελλάς σέρνεται σε διπλωματικό-οικονομικό πόλεμο με τη Ρωσία με την οποία όχι μόνο δεν έχει κάτι να μοιράσει, αλλα αποτέλεσε και αποτελεί οικονομικό συνεργάτη τόσο της Ελλάδος, όσο και της ΕΕ. Όχι τυχαία, η απέλαση των Ρώσων διπλωματών δεν πρωτοανακοινώθηκε απο το φιλοκυβερνητικό τύπο, αλλα απο «αντιπολιτευόμενο» συγκρότημα γνωστού εφοπλιστή! Το διατύπωσα κατα καιρούς και το ξαναδιατυπώνω. Όσο η Ελλάς επιλεκτικά αποφεύγει την ουσιαστική σύμπλευση με τους Ευρωπαίους (που είναι αυτοί που πλήρωσαν τη χρεωκοπία μας), τόσο η στασιμοχρεωκοπία θα εδραιώνεται με ολέθριες συνέπειες στο δημογραφικό και στην άμυνα της χώρας. Όσο η Ελλάς παραμένει χωράφι των ΗΠΑ, τόσο θα παραμένει «χέρσα». Κάποιος συνομιλητής προχθές παρουσίασε την επένδυση της Fraport στα περιφερειακά αεροδρόμια ως «υπερατλαντική επένδυση». Παρόμοιες επενδύσεις αναζητούνται με το μεγεθυντικό φακό και μακάρι η ONEX να προχωρήσει στη Σύρο.
    ΥΓ: Η Κυβέρνηση Καραμανλή, αποτέλεσε την τελευταία Κυβέρνηση του τόπου που προσπάθησε με λανθασμένο τρόπο να ασκήσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Μοίρασε την πίτα δίνοντας μερίδα του λέοντος στις ΗΠΑ με την αγορά των τελευταίων F16, ενώ προσπάθησε να αναγάγει σε μικρότερο οικονομικό-στρατιωτικό ετέρο τη Ρωσία με αγορά μεταχειρισμένων ΤΟΜΑ και επιτρέποντας την κατασκευή ενός αγωγού. Η Κυβέρνηση Καραμανλή, δυστυχώς, αποδείχθηκε ανεπαρκής στην εφαρμογή της σωστής πολιτικής και γι’αυτό έγινε έρμαιο του ασύμετρου «υβριδικού» πολέμου που της κήρυξαν αυτοί που διεκδικούν να διαφεντεύουν τον τόπο στους αιώνες των αιώνων.

    • Αποτιμώ μεν αρνητικά (κατά τα όσα έχω αναπτύξει) τη ρωσική στροφή της κυβέρνησης Καραμανλή, αλλά με βρίσκει οξύτατα αντίθετο η προσπάθεια του χώρου της δυναστείας Παπανδρέου (ο ΓΑΠ στους πρώτους λίγους μήνες του εμβάθυνε δραματικά την υπερχρέωση του κράτους που είχε πάρει ήδη επί Καραμανλή διαστάσεις, επισπεύδοντας τη χρεωκοπία και στερώντας από τη χώρα πολύτιμο χρόνο για να αναπτύξει σχεδιασμό ανάταξης) να διακωμωδήσει τα δραματικά αντίποινα ως «συνομωσιολογία». Είναι γεγονότα που προβληματίζουν οξύτατα, αλλά δεν θα επανέλθω γιατί το έχω κάνει.
      Για τον εφοπλισμό όμως οφείλω να πω ότι δεν φορολογείται ως κοινή επιχείρηση σε κανένα μέρος της γης. Είναι δραστηριότητα υψηλής κινητικότητας και πάει όπου προσφέρουν καλύτερους όρους. Τα οφέλη από την πρόσληψη δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων ως πληρωμάτων, ιδίως από άγονα νησιά και πτωχές περιοχές, όπου ο (πικρός, αλλά όχι ευκαταφρόνητος) μισθός ενός Γ’ μηχανικού συντηρεί έως και τρεις οικογένειες, είναι τεράστια για την πατρίδα μας, το ίδιο και από τις υπηρεσίες ναυτικών πρακτόρων, νομικών κλπ δεδομένου ότι πραγματική έδρα οι ναυτιλιακές εταιρίες έχουν τον Πειραιά, αδιάφορο αν έχουν συσταθεί κατά το δίκαιο ξένης πολιτείας.
      Στον Β’ ΠΠ οι Έλληνες πλοιοκτήτες προσέφεραν τα πάντα για την πατρίδα και το συλλογικό αγώνα κατά του Aξονα και δεν αρμόζει να καταφρονείται η προσφορά τους.
      Η πρόσφατη συζήτηση περί φορολόγησης της ναυτιλιακής επιχείρησης στην Ελλάδα ανακινήθηκε από τη Γερμανία, θανάσιμο εχθρό και ανταγωνιστή της ελληνικής ναυτιλίας, και υιοθετήθηκε πρόθυμα από τους αριστερούς εμποράκους του κοινωνικού φθόνου στην πολιτική και στα ΜΜΕ. Η αλήθεια είναι ότι την τελευταία δεκαπενταετία οι Γερμανοί εφοπλιστές έκαναν αστρονομικού ύψους επενδύσεις σε νέες ναυπηγήσεις, που χρηματοδοτήθηκαν από γερμανικές τράπεζες. Ως άπειροι, έπεσαν έξω στον επιχειρηματικό σχεδιασμό τους, με αποτέλεσμα τη χρεωκοπία τους, μαζικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς των νεότατων πλοίων τους, και πτωχεύσεις πολλών τραπεζών ασχολουμένων ειδικά με τη χρηματοδότηση της ναυτιλίας (η πιο ριψοκίνδυνη πιστωτική τραπεζική δραστηριότητα) και τρομακτικές ζημίες για άλλες. Τα εκπλειστηριαζόμενα γερμανικά πλοία «σκούπισαν» πραγματικά οι Έλληνες εφοπλιστές, που ως έμπειροι είχαν κρατήσει ρευστότητα, ιδίως η ικανότατη Αγγελική Φράγκου. Τους τα πήραν όλα. Η Γερμανία επιθυμεί διακαώς το θάνατο της ελληνικής ναυτιλίας κατόπιν αυτού. Πάντα μας ανταγωνιζόταν για το νηολόγιο, αλλά τώρα θεωρεί τις ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις στρατηγικό εχθρό της. Μη μπορώντας να κάνει άλλο τίποτε λοιπόν από το να βγάζει αφρούς, ρίχνει το σύνθημα του λαϊκισμού στην Ελλάδα και περιμένει μήπως βρεθεί κάποια ελληνική κυβέρνηση να ενδώσει στις κραυγές. Αλλά αυτό δεν θα γίνει ποτέ γιατί κάποια ελάχιστα αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης έχουν μείνει ακόμη και στην άθλια χώρα μας.

      • Πέραν το λαϊκισμού, αγαπητέ συνομιλητή, μπαίνει ένα σαφές και ξεκάθαρο ζήτημα: Έχει το δικαίωμα μια επιχειρηματική ομάδα που δεν συνεισφέρει σε φόρους, να επιβάλει πολiτική και δη εξωτερική στη χώρα; To παιχνίδι που παίζεται είναι ξεκάθαρο. Ο μεν έλληνες εφοπλιστές επένδυσαν δισ σε πλοία μεταφοράς αμερικάνικου υγροποιημένου φυσικού αερίου. Ως εδώ κανένα πρόβλημα! Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι έλληνες εφοπλιστές και ο αμερικανικός παράγοντας αντιμετωπίζουν ως «διείσδυση» και δη Ρωσική, τον ανταγωνισμό που δέχεται το προιόν που παράγουν (ΗΠΑ) και μεταφέρουν(εφοπλιστές) στην Ελλάδα με σκοπό βέβαια να πωληθεί και σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία. Προσωπικά δεν έχω τίποτα ούτε με τους Έλληνες εφοπλιστές, ούτε με του Αμερικανούς. Το πρόβλημα μου ξεκινά όταν με τρόπο που αρμόζει σε μπανανίες, καποιοι προσπαθούν να μου πουλήσουν κάτι σε υψηλότερη τιμή καταστρατηγώντας τον ανταγωνισμό. Ανταγωνισμός (και μάλιστα αμείληκτος) πρέπει να υπάρχει και να λειτουργεί προς όφελος της Ελληνικής Οικονομίας. Όποιος στρέφεται κατα της «διείσδυσης», στρέφεται ουσιαστικά κατά του ανταγωνισμού που αποτελεί το κριτήριο εξέλιξης μιας κοινωνίας και μιας οικονομίας. Πίσω απο τα «ανήκωμεν εις την Δύσην» κρύβονται οι προσπάθειες καταστρατήγησης του ανταγωνισμού που τόσο πολύ έχει πληρώσει (και θα συνεχίσει να πληρώνει) ο τόπος μας.

        • Επιτρέψτε μου να επισημάνω τρεις λογικά ανυπέρβλητες αντιφάσεις:
          α) Σε άλλο νήμα αγωνιούσατε για την επένδυση του κ. Σαββίδη στην Ξάνθη και για το ενδεχόμενο να αποθαρρυνθούν άλλες παρόμοιας προέλευσης. Τη σίγουρη επί δεκαετίες επένδυση, τη ναυτιλία που δίνει ψωμί σε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες, ιδίως στα άγονα νησιά μας (δεν υπάρχουν μόνο Μύκονος και Σαντορίνη!), θέλετε όμως να τη διώξετε επιβάλλοντας φορολογία.
          β) Ανάμιξη στην πολιτική: Δεν είναι οι εφοπλιστές που διεκήρυξαν ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης δεν θα γίνει ποτέ πρωθυπουργός (ακούγεται και σαν απειλή όταν προέρχεται από κουμπουροφόρους …). Ούτε και συντηρούν οπαδικά τάγματα εφόδου οι εφοπλιστές.
          γ) Ανταγωνισμός: Η προμήθεια με αγωγό είναι εξ ορισμού μονοπώλιο, η προμήθεια υγροποιημένου με πλοία είναι εξ ορισμού αγορά, αφού οποιοσδήποτε μπορεί να πωλήσει. Μήπως αντιστρέφετε τις έννοιες; Και φυσικά ο σωλήνας είναι (σε αφηρημένη βάση) ασυναγώνιστος σε τιμή, το υγροποιημένο αφορά μόνο τη δυνατότητα αποθεματοποίησης για αντιμετώπιση εμπάργκο από το μονοπώλιο του σωλήνα. Δεν νομίζω ότι κάποιος μπορεί να έχει αντίρρηση σε κάτι τέτοιο … εκτός αν είναι το μονοπώλιο που επιθυμεί να διατηρεί τη δυνατότητα να εκβιάζει, βεβαίως!

          • Επιτρέψτε μου να αποσαφηνίσω και να αποδείξω οτι ουδεμία αντίφαση υφίσταταται στην τοποθέτησή μου:
            α) Δεν τοποθετήθηκα ΠΟΥΘΕΝΑ ενάντια σε επένδυση οπoιουδήποτε (Έλληνες Εφοπλιστές εν προκειμένω). Εκείνο στο οποίο αντιτίθεμαι, είναι το να γίνεται οποιαδήποτε κυβέρνηση υποχείριο οποιασδήποτε επιχειρηματικής ομάδας και οποιουδήποτε ολιγάρχη επιθυμεί να καθορίσει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική ολόκληρης της χώρας προς όφελός του, καταστρατηγώντας τον ανταγωνισμό. Όλόκληρος ο επιχειρηματικό κόσμος πληρώνει φόρους και εισφορές. Κατασκευαστές, Βιομήχανοι, Τουριστικές εταιρίες, εταιρείες διαχείρησης ακινήτων. Και αυτοί βεβαίως δίδουν δουλειές σε πλήθος συμπολιτών μας και ώθηση στην οικονομία μας. Το ίδιο ακριβώς οφείλουν να πράξουν και οι Έλληνες εφοπλιστές (να πληρώνουν τους φόρους και τις εισφορές που τους αναλογούν, καθότι το «παγκόσμιο εισόδημα» ισχύει για όλους). Όχι μόνο οι έλληνες εφοπλiστές, αλλα κανείς, δεν δικαιούται να επεμβαίνει (σε συνεργασία με τον ξένο παράγοντα) στη διαμόρφωση οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής σε βάρος των ανταγωνιστών του.
            β) Αγαπητέ μου, δεν υφίστανται τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί ιδιοκτησίας εφοπλιστών, που ασκούν κριτική και συμβάλουν στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης με βάση τη «γραμμή» των ιδιοκτητών τους; Aκριβώς το ίδιο έπραξε -άκομψα- και ο ΙΣ. Δεν έπραξε κάτι που δεν κάνει -με πιο κομψό τρόπο- ο εφοπλιστής καναλάρχης. Αν η ένστασή σας αφορά την «κομψότητα» της έκφρασης μιας πολιτικής εκτίμησης (πιστεύω να του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα έκφρασης), τότε να συμφωνήσω μαζί σας. Όσο για τους οπαδικούς στρατούς, να σας θυμίσω τα πρόσφατα επεισόδια απο οργανωμένους οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδος ιδιοκτησίας γνωστού εφοπλιστή κατα την ομιλία Τσακαλώτου στον Πειραιά!
            γ) Εν προκειμένω, εκείνοι οι οποίοι επιτίθενται με σκοπό τον εξοστρακισμό των ανταγωνιστών, είναι η συμμαχία ΗΠΑ-ΕΕΦ. Σας διαβεβαιώ πως αν ισχύσει το αντίθετο, θα πάρω το μέρος αυτών που δέχονται την επίθεση! Αλλα εν προκειμένω οι ναυπηγήσεις πλοίων μεταφοράς LNG, μαρτυρά την τεράστια επένδυση που γίνεται απο μέρος της εγχώριας εφοπλιστικής ελιτ και που σε καμία περίπτωση δεν είναι αποφασισμένη να αποδεχτεί ανταγωνισμό (λέγε ρωσική διείσδυση) που θα ανεβάσει το ρίσκο της επένδυσης. Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: Συνύπαρξη και ανταγωνισμός με βάση τους Ευρωπαϊκούς κανόνες για οποιονδήποτε επιθυμεί να επενδύσει. Εδώ μιλάμε όμως για καταστρατήγηση αυτών των κανόνων απο τους Έλληνες Εφοπλιστές. Πώς νοείται ανταγωνισμός στον οποίο ο Γερμανός Εφοπλιστής πληρώνει φόρο, και ο Έλληνας όχι;

  11. Διπλωματάκι για να τσιμπήσουν τα ψάρια και μετά να τα ειρωνεύεστε με άρθρα για λεμόνια κύριοι; Πολύ έξυπνο.

  12. ΜΑ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΕΠΙΕΙΚΩΣ ΑΦΕΛΗΣ ! ΟΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ JUNIOR ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΘΝΟΣ !ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΠΛΑΙΣΙΑ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ.ΤΩΡΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ! ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΛΛΑΣ-ΕΥΡΩΠΗ-ΝΑΤΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΚΟΠΕΦΤΕΙ ΑΠΛΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΩΣ ΛΑΟΣ ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΛΕΩ ΕΓΩ ! ΟΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ.

Comments are closed.