Το πρότζεκτ «Κρητικός Αστροναύτης» είναι μια φοιτητική πρωτοβουλία μίας ομάδας προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών, που έχει ως σκοπό να στείλει τον «Μανούσο» σε υψόμετρο 30 χιλιομέτρων (σχεδόν 100.000 πόδια). Η όλη προσπάθεια στηρίζεται από το Youth Entrepreneurship Club.

Η ομάδα έχει δημοσιεύσει μία σειρά από ενημερωτικά βίντεο σχετικά με το πρότζεκτ, ένα από τα οποία στο οποίο παρουσιάζονται κάποια μέλη της ομάδας και οι στόχοι της είναι το εξής:

Με λίγα λόγια, ο σκοπός του πρότζεκτ είναι η μεταφορά στην στρατόσφαιρα μίας ανθρώπινης φιγούρας ενός κρητικού αστροναύτη (του Μανούσου) και στην συνέχεια η ασφαλής επαναφορά της φιγούρας αλλά και του οχήματος μεταφορά της.

Ενημερωθήκαμε για το πρωτότυπο αυτό πρότζεκτ και φυσικά αποφασίσαμε να μάθουμε περισσότερα για αυτό, ειδικά μάλιστα εφόσον αφορά μία μάλλον σπάνια στις μέρες μας τεχνολογική πρωτοβουλία από νέους στην Ελλάδα, όπου η καινοτομία κι η αριστεία κινδυνεύουν να στιγματιστούν ως ποινικό αδίκημα.

Στα πλαίσια αυτά είχαμε μία μακροσκελή τηλεφωνική επικοινωνία με τον κύριο Θάνο Παράσχο που εκ μέρους της ομάδας μας ενημέρωσε αναλυτικά για την έμπνευση, τους σκοπούς και τις προοπτικές του πρότζεκτ και τον ευχαριστούμε για αυτό.

Η πρώτη μας απορία ήταν βέβαια πώς ακριβώς θα γινόταν η τοποθέτηση της φιγούρας στην στρατόσφαιρα, δηλαδή ποιο θα ήταν το μέσο μεταφοράς και τι ιδιαιτερότητα είχε. Το μέσο μεταφοράς θα ήταν σε πρώτη φάση ένα απλό αερόστατο με ήλιο το οποίο όμως αφενός μεν θα ήταν πλήρως ελεγχόμενο με αυξομείωση της ποσότητας του ηλίου, κι αφετέρου δε θα ήταν επανεκτήσιμο εκ κατασκευής.

Για τον σκοπό αυτό, τόσο το κυτίο στο οποίο θα τοποθετούνταν η φιγούρα όσο και το σύνολο των απαραίτητων ηλεκτρονικών πτήσης κι ελέγχου, σχεδιάζονται και κατασκευάζονται εκ του μηδενός από τα παιδιά της ομάδας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα κι οι ηλεκτρονικές πλακέτες των συστημάτων ελέγχου δεν αγοράζονται έτοιμες από το εμπόριο, αλλά σχεδιάζονται και τυπώνονται επί τούτου στο ειδικό εργαστήριο που έχει πρόσβαση η ομάδα.

Ο σκοπός της τοποθέτησης σε στρατοσφαιρικό ύψος (30 χλμ = 98.425 πόδια) μίας ανθρώπινης φιγούρας προφανώς είναι καθαρά συμβολικός στην παρούσα φάση. Είναι δηλαδή αυτό που λέμε «proof of concept», δηλαδή η απόδειξη ότι η ιδέα είναι εφικτή, ο σκοπός μπορεί να επιτευχθεί και τελικά όλα αυτά να παρουσιαστούν στην πράξη με την ίδια την μεταφορά της φιγούρας σε υψόμετρο μεγαλύτερο από αυτό που πετούν τα επιβατικά αεροσκάφη. Τυπικά, το όριο μεταξύ γήινης ατμόσφαιρας και διαστήματος ορίζεται από τη Γραμμή Κάρμαν, στα 100 περίπου χιλιόμετρα υψόμετρο.

Στην συνέχεια, οι πρακτικές εφαρμογές είναι αρκετές. Το γεγονός ότι το όχημα θα είναι επανεκτήσιμο, όπως εξάλλου είναι κι η διεθνής τάση για το σύνολο των οχημάτων που επιτρέπουν πρόσβαση σε μεγάλα υψόμετρα και στο διάστημα, συνεπάγεται πολλαπλά πλεονεκτήματα, όπως ουσιαστική μείωση του κόστους χρήσης και ασφαλή επανάκτηση του εξοπλισμού αποστολής.

Από την στιγμή που η δοκιμαστικές πτήσεις πετύχουν με μικρότερα αερόστατα στην αρχή, προβλέπεται να γίνει η κυρίως πτήση του πρότζεκτ, με την οποία θα αποδειχθεί ότι οι σκοποί του είναι εφικτοί.

Από εκεί και πέρα, το μεταφερόμενο φορτίο (payload) δεν θα είναι πλέον απαραίτητο να είναι μία συμβολική ανθρώπινη φιγούρα, αλλά μπορεί να έχει αρκετές μορφές κι οι πιθανές εφαρμογές είναι πολλές.

Η πρώτη και προφανής είναι όργανα μετρήσεων για μετεωρολογικές εφαρμογές. Η ΕΜΥ εξάλλου και σήμερα χρησιμοποιεί μπαλόνια για τον σκοπό αυτό, αλλά ως επί το πλείστον… απλά χάνονται καθώς δεν είναι εφοδιασμένα με κάποια μέθοδο επανάκτησης.

Άλλη εφαρμογή θα ήταν η αναμετάδοση τηλεπικοινωνιακών σημάτων, ξεπερνώντας φυσικά εμπόδια (ορεινούς όγκους). Επίσης, με τις κατάλληλες συσκευές, κι η συλλογή τηλεπικοινωνιακών σημάτων (SIGINT).

Ακόμα και εφαρμογές τηλεπισκόπησης θα μπορούσαν να είναι εφικτές, με κόστος σημαντικά μικρότερο από αυτό ακόμα και μη επανδρωμένων αεροχημάτων.

Δυστυχώς τα εμπόδια είναι πολλά και φαίνεται ότι η χρηματοδότηση και οι τεχνικές δυσκολίες είναι μόνο μερικά από αυτά κι ενδεχομένως τα πιο απλά στην αντιμετώπισή τους.

Ένα από τα εμπόδια το οποίο εμφανίστηκε απροσδόκητα είναι ότι η πρώτη δοκιμαστική πτήση του αρχικού μπαλονιού δοκιμών είναι ανέφικτη προς το παρόν λόγω του ότι είναι αδύνατο να εξασφαλιστεί η σχετική άδεια πτήσης από την Υ.Π.Α.

Η άδεια αναμένεται να εγκριθεί μετά από τουλάχιστον 2 μήνες, διότι, όπως ήταν η απάντηση που πήραν, η υπηρεσία είναι υπερβολικά απασχολημένη λόγω του ότι βρίσκεται σε φάση μετακόμισης σε νέες εγκαταστάσεις.

Δεν θα θέλαμε να το σχολιάσουμε περαιτέρω, θεωρούμε ότι ως προς αυτό ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του, όμως το γεγονός είναι ότι αν θέλουμε την καινοτομία από νέους ανθρώπους στην χώρα μας πρέπει να την διευκολύνουμε, όχι να την «τρενάρουμε».

Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχηθούμε στην ομάδα κάθε δυνατή επιτυχία με την προσδοκία αφού πετύχουν τους στόχους τους να επιλέξουν να επενδύσουν την γνώση τους και την όρεξη τους για δουλειά στην Ελλάδα, πράγμα εξ ορισμού πολύ δύσκολο με δεδομένες τις επικρατούσες συνθήκες στον συγκεκριμένο χώρο σήμερα.

Ο κ. Παράσχος ακούστηκε αισιόδοξος ως προς αυτό και θεωρεί ότι οι προοπτικές ακόμα και στην Ελλάδα είναι σημαντικές, κι ειδικά αν το πρότζεκτ πετύχει και αποδείξει ότι η ιδέα είναι λειτουργική θα ανοίξουν οι δρόμοι για πολλά περισσότερα.

Όποιος θα ήθελε να υποστηρίξει έμπρακτα την προσπάθεια αυτή, μπορεί να το κάνει ακολουθώντας τον εξής σύνδεσμο:

https://www.pitchstor.com/campaign/cretan-astronaut-

Η επίσημη σελίδα του πρότζεκτ στο Facebook:

https://www.facebook.com/pg/cretanastronaut/

 

16 ΣΧΟΛΙΑ

  1. »τεχνολογική πρωτοβουλία από νέους στην Ελλάδα, όπου η καινοτομία κι η αριστεία κινδυνεύουν να στιγματιστούν ως ποινικό αδίκημα.»
    Δεν τιμά την πτήση τέτοια λαϊκίστικη οπτική, όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι η εξωστρέφεια είναι στρατηγικό όπλο μας, ζητώ συγγνώμη, δεν το αξίζετε αυτό, πάντα φανατικός αναγνώστης σας.

    • Είναι τραγικό πάντως να πρέπει να πάρουν άδεια από την Υ.Π.Α. και εκείνη να επικαλείται την μετακόμιση σε νέους χώρους για το οτι καθυστερεί.
      Μαζί σου οτι δεν είναι σωστό να ρίχνουμε πέρισσότερο χώμα από όσο χρειάζεται αλλά η Υ.Π.Α. έχει κατηγορηθεί πολλές φορές ως δυσκίνητη υπηρεσία.

    • Καθόλου λαϊκίστικη οπτική, μια χαρά περιγραφή είναι, στη χώρα που επιτυχημένος θεωρείται κυρίως αυτός ή αυτή που διορίστηκε κάπου.

      Αν όλοι γύρω σας έχουν συνειδητοποιήσει την αξία της εξωστρέφειας, ειλικρινά σας ζηλεύω. Ελπίζω πραγματικά η δική σας οπτική επι του θέματος να είναι ο κανόνας και η δική μου η εξαίρεση.

  2. Απολυτα ρεαλιστικη οπτικη.

    Χωρα παριας με υποθηκευμενη δημοσια περιουσια για 99 χρονια, χρεος > Ευρ 700Β, εμπορευσιμα αγαθα εντασεως εργασιας – και λιγα γραφει το αρθρο!

    Οσο για την προσπαθεια των φοιτητων, υλοποιειται απο σχολεια στην Αμερικη πλεον για να εχουμε ενα μετρο της τεχνολογικης οπισθοδρομησης.

  3. καινοτομία κι η αριστεία

    στην Ελλάδα οι συγκεκριμένες λέξεις είναι συνωνυμες με: πολιτικό μέσο, παράνομες επιχορηγήσεις απο τα κρατικά ταμεία, εκμετάλευση κρατικών πόρων και μάυρο χρήμα.

  4. Το εν λόγω χαριτωμένο ταξιδάκι/πειραματάκι το κάνουν μπαμπάδες με τις κορούλες τους και έχει γεμίσει το YouTube βιντεάκια με την Barbie στην στρατόσφαιρα!
    https://www.youtube.com/watch?v=z3KHnsyWXbc
    Ζήτω η ελληνική πρωτοπορία ….αν και …ακόμα κι εδώ σας πρόλαβε άλλος Έλληνας
    https://www.youtube.com/watch?v=277DJCNh3wo (να βρει και κάτι να φαει ο Μανούσος)
    Αν η όποια διαφημιζόμενη και προωθούμενη καινοτομία στην Ελλάδα δεν είναι τίποτα άλλο από κακέκτυπο πειραμάτων νηπιαγωγείου των ΗΠΑ και Ε.Ε. τότε λέω να αναβάλω την επιστροφή μου στην πατρίδα για καμιά 20αριά χρόνια ακόμα!

  5. »Χωρα παριας με υποθηκευμενη δημοσια περιουσια για 99 χρονια, χρεος > Ευρ 700Β, εμπορευσιμα αγαθα εντασεως εργασιας – και λιγα γραφει το αρθρο!»

    Χώρα πάριας μια μέση περιφερειακή δύναμη και πρότυπο πλέον μεταρρυθμίσεων, δεν τα λέω εγώ αλλά ο Αμερικάνος πρέσβης και Ευρωπαίοι εταίροι, ένταση εργασίας στην χωρά που εξάγει πλέον παραπάνω υψηλή τεχνολογία παρά ελαιόλαδο και γενικά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και υψηλής κατάρτισης ανθρωπίνου κεφάλαιου, ακόμα και σαν ανερχόμενο hub, στην διαστημική αγορά προϊόντων;

    Κρατήστε την μίζερη λογική για τον εαυτό σας, όσο για τα 99 έτη ήταν απολυτά αναγκαία η επιτήρηση αυτή για την συντριβή του ψηφοθηρικού οικονομικού λαϊκισμού.

    • εκτός του μισθού από τις ΕΔ (κατά δήλωσή σου), αμοίβεσαι και με το σχόλιο?
      Μας λες δλδ, ότι ήταν αναγκαία η υποθήκευση για 99 χρόνια για να συντριβεί ο ψηφοθηρικός οικονομικός λαϊκισμός, ενώ τα 2 προηγούμενα χρόνια οι ίδιοι κύριοι από διαφορετικά έδρανα, με τη συμπαράσταση ορισμένων λαλίστατων Καθηγητών Πανεπιστημίου πχ Κασιμάτης…,κατακεραύνωναν τους προηγούμενους για την αλλαγή Δικαίου από Ελληνικό σε Αγγλικό στα Κρατικής έκδοσης Ελληνικά ομόλογα, τα οποία έχουν διάρκεια 3-5-7 ή 10 χρόνια χωρίς εμπράγματη ενεχυρίαση.
      Τώρα είναι Παρασκευή…

      * και να του πεις του γελαστού πρέσβη, ότι κάνει λάθος γιατί το 1ο εξαγώγιμο Ελληνικό προϊόν είναι τα επεξεργασμένα προϊόντα πετρελαίου

  6. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι οι βαρύγδουπες εκφράσεις «Το γεγονός ότι το όχημα θα είναι επανεκτήσιμο, όπως εξάλλου είναι κι η διεθνής τάση για το σύνολο των οχημάτων που επιτρέπουν πρόσβαση σε μεγάλα υψόμετρα και στο διάστημα». Φυσικά δεν φταίνε τα παιδιά, απλώς οι καθηγητές τους είναι εκτός τόπου και χρόνου. «ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΑ» ειδικά οι τεχνικοί. Αν κλείσεις τα μάτια νομίζεις ότι ακούς παιδάκια δημοτικού. Αν τα ανοίξεις βλέπεις μούσια.

  7. Το να γεμίσεις ένα μπαλόνι με ήλιο και να στείλεις στο πουθενά είναι εύκολο. Το θέμα είναι να μπορείς να το ανακτήσεις πίσω. Διαβάστε προσεκτικά το άρθρο.

    Αντί να βάλουν την κούκλα σε ένα πείραμα που κοστίζει, θα έπρεπε να βάλουν κάποια ηλεκτρονική συσκευή (έστω ένα απλό ρολοϊ). Μια εξελιγμένη version θα μπορούσε να είναι (επαναχρησιμοποιήσιμα) μπαλόνια με εξελιγμένα ηλεκτρονικά/ radar στα πλαίσια μιας λύσης επιβίωσης ενός first strike χτυπήματος. Τροφή για σκέψη.

  8. αρκετοί βιάζονται να κατακρίνουν τη εξαιρετική προσπάθεια των φοιτητών, οι οποίοι πραγματοποιούν ένα άθλο με δεδομένη τη μηδενική υποστήριξη της πολιτείας & την αδιαφορία του κρατικού εκπαιδευτικού συστήματος.
    Τα τελευταία 3 χρόνια έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τους Πανελλήνιους διαγωνισμούς ρομποτικής & αυτοματισμού από μαθητές πρωτοβάθμιας & δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι ασχολούνται εκτός ωραρίου με θέματα STEM (science-technology-engineering-mathematics), το 90% των οποίων συμμετέχουν ως ομάδες-αντιπρόσωποι από Ιδιωτικά εκπαιδευτικά σχολεία…, είναι οφθαλμοφανές ότι όσο και αν πολεμηθεί, λόγω κουλτούρας & ιδεοληψίας, η αριστεία & ή άμιλλα δεν πρόκειται να νικηθεί.
    Οι πρωτεύσαντες λαμβάνουν μέρος στη Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής που κάθε χρόνο λαμβάνει μέρος και σε διαφορετική χώρα.
    Αυτά τα παιδιά είναι οι αυριανοί φοιτητές και οι μελλοντικοί επιστήμονες που θα στελεχώσουν εταιρείες υχηλής τεχνολογίας.
    Τέτοιες προσπάθειες λοιπόν πρέπει να υποστηριχθούν από Ιδιωτικά Ιδρύματα ( Νιάρχου, Λάτση, Ωνάση) και να μη περιμένουμε το πτωχευμένο, σε νοοτροπία κυρίως, Ελληνικό Δημόσιο, να κάνει τη δουλειά.
    Η ελπίδα είναι στο άμεσο μέλλον οι Ελληνίδες μαμάδες να παροτρύνουν τα παιδιά τους να συμμετάσχουν σε αυτούς τους διαγωνισμούς, όπως ακριβώς πράττουν οι Ισραηλίτισσες μαμάδες και όχι για συμμετοχή στη Eurovision…

  9. Πολύ ωραίο θέμα! Καί στην Ελλάδα υπάρχει ένας αθέατος κόσμος, αυτός της ρομποτικής, της πληροφορικής και της καινοτομίας ο οποίος δειλά δειλά ενισχύεται με κεφάλαια από διάφορες διακρατικές δομές που στοχεύουν στο R &D.

    Μιας και ο νεοέλληνας δεν κρατιέται και κριτικάρει τα πάντα, κυρίως αυτά που δεν καταλαβαίνει, μιλάμε για κάποια πρωτο-κύτταρα επιχειρηματικότητας που προσπαθούν να επιβιώσουν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό χωρίς καμία βοήθεια (στην χειρότερη με έντονο σαμποτάζ από κρατικές δομές και τράπεζες).

    Στα Χανιά υπάρχει και εταιρία με R&D για αεροπορικούς κινητήρες μικρών αεροσκαφών και drones και αξίζει η Πτήση και Διάστημα να αναδείξει αυτόν τον αναδυόμενο κόσμο.

    Για μέτρο σύγκρισης, μπορούμε να βάλουμε δίπλα δίπλα, από τη μία την ομάδα των φοιτητών που από δική τους πρωτοβουλία προσπαθούν κάτι αρκετά δύσκολο (ακούγεται εύκολο όταν το διαβάζεις αλλά στην πράξη δεν είναι) και από την άλλη χιλιάδες καλοπληρωμένους δημόσιους υπαλλήλους (ή και ιδιωτικούς υπαλλήλους «δυνατών» εταιρειών…) που όταν τους κάνεις μια ερώτηση «εκτός πλαισίου» σου λένε με ύφος κλαρινογαμπρού ότι «αυτό που ρωτάτε δεν υπάρχει».

  10. Διάβασα το άρθρο και τα σχόλια. Μιας και έχω σπουδάσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ζω εκτος Ελλάδος τα τελευταία 20 χρονια και ασχολούμαι επαγγελματικά με την ερευνα (σε ιδιωτικό ερευνητικό κέντρο και σε πανεπιστήμιο) έχω να κάνω μερικές παρατηρήσεις

    – Είναι γεγονός ότι η εργασία των φοιτητών είναι αξιέπαινη ειδικά αν λάβουμε υπόψιν τα προβλήματα που παρουσιάζουν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια (ήταν δύσκολα στην εποχή μου και από ότι ακούω από συναδέλφους έχουν γίνει χειρότερα τα πράγματα). Από την άλλη πρέπει να αποφασίσουμε πιο είναι το μέτρο σύγκρισης. Ακολουθούμε την νοοτροπία που λέει καλο για τα Ελληνικά δεδομένα ή ανταγωνιζόμαστε με βάση τα διεθνή πρότυπα; Κατά την γνώμη μου αν θέλουμε να προχωρήσουμε και να γίνουμε καλύτεροι πρέπει να είμαστε σκληροί με τους εαυτούς μας και να προσπαθούμε να μάθουμε από τους καλύτερους. Με βάση αυτή την λογική η εργασία των φοιτητών είναι ενδιαφέρουσα αλλα ως εκεί. Τώρα βεβαια υπάρχει η πιθανότητα η εργασία αυτή να έγινε μονο για λόγους εκπαιδευτικούς οποτε έχει καλύψει τις απαιτήσεις που χρειάζονται αλλα σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να λέγονται μεγάλα λόγια και να δίνεται η λάθος εντύπωση.

    – Αυτό που λείπει από την ερευνα στην Ελλάδα (εκτος από τα χρήματα που δυστυχώς είναι ένας παρα πολύ σημαντικός παράγοντας) είναι η έννοια της εργασιακής ηθικής και η ιδέα της ομάδας. Ελάχιστοι προσπαθούν να προσεγγίσουν ένα θέμα αδιαφορώντας για τα προβλήματα που τους δημιουργούνται από το περιβάλλον τους. Οι περισσότεροι δυστυχώς κρύβονται πίσω από τα εξωτερικά προβλήματα και παραιτούνται ακόμα και από έρευνες που απαιτούν πολύ λίγους πόρους. Προσέξτε δεν λέω ότι τα πρβλήματα που προκαλεί η γραφειοκρατία ή η έλλειψη χρημάτων δεν είναι σημαντικά. Αυτό που λέω είναι ότι αντί να παραπονιόμαστε για το τι δεν μπορούμε να κάνουμε ίσως θα ήταν καλύτερα να προσπαθούσαμε να συγκεντρωθούμε σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε.

    – Τέλος ένα σχόλιο για τους Έλληνες φοιτητές. Επειδή λόγω επαγγέλματος συναναστρέφομαι με φοιτητές όλων των βαθμίδων από όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ πιστεύω ότι οι Έλληνες φοιτητές είναι γενικά καλοί. Το σημαντικότερο παράπονο που έχω εγώ από αυτούς είναι η έλλειψη εργασιακής ηθικής (αυτό είναι γενικότερο πρόβλημα σε όλη την χωρα και σε πολλές άλλες χώρες στην Ευρώπη) αλλα κυρίως η ελλειπή κατανόηση του πως λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος. Με αλλα λόγια ο μέσος Έλληνας φοιτητής δεν έχει την έκθεση και τις διεθνείς παραστάσεις που έχουν οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοι συνάδελφοι του και αυτό φαίνεται στον τρόπο που αντιμετωπίζει τα διαφορα προβλήματα. Αν θέλω να είμαι σκληρός και να χρησιμοποιήσω γενικολογίες θα πω ότι ο Έλληνας φοιτητής μπορεί να λύσει οποιαδήποτε διαφορική εξίσωση με τρεις διαφορετικούς τρόπους αλλα είναι ανίκανος να λύσει ένα απλό τεχνικό πρόβλημα της καθημερινότητας. Αυτή η συμπεριφορά και νοοτροπία θα αλλάξει όταν αποφασίσουμε να ανοίξουμε τα φτερά μας και να μην φοβόμαστε τις συγκρίσεις, τις αξιολογήσεις και όταν γενικά μάθουμε να είμαστε αυτό που οι Αγγλοσάξονες ονομάζουν outwards looking.

    Η βασική φιλοσοφία μου στην ζωή και την επιστήμη μου ήταν πάντα να προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο μπορώ με τις δικες μου δυνάμεις πριν αρχίσω τα παράπονα για όλα αυτά που δεν έχω η δεν υπάρχουν. Παρα το γεγονός ότι πολλοί στην πατρίδα μας ακολουθούν αυτή την ιδέα θα ήθελα να ήταν ακόμα περισσότεροι.

    Ελπίζω στο εγγύς μέλλον οι απόψεις μου να ακούγονται ως παράπονα ενός γεροξεκούτη (γιατί κανένας μας δεν γίνεται νεώτερος δυστυχώς) και όχι ο κανόνας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here