Μετά την Αυστραλία, που επίσης είχε σωρεία προβλημάτων με τα ελικόπτερα του τύπου, κι η Πολωνία βρίσκεται στο χείλος της πρόωρης απόσυρσης των ναυτικών ελικοπτέρων SH-2G Super Seasprite της αμερικανικής εταιρείας Kaman.

Η αιτία σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα φέρεται να είναι η ίδια, δηλαδή κωλυσιεργία από τον κατασκευαστή για την απρόσκοπτη υποστήριξη του τύπου, όπως τουλάχιστον δήλωσε ο υφυπουργός Άμυνας της χώρας Wojciech Skurkiewicz πριν λίγες μέρες. Η απόσυρση αναμένεται να ολοκληρωθεί σταδιακά μέσα στα επόμενα χρόνια.

Η «Ταξιαρχία Ναυτικής Αεροπορίας» του πολωνικού Ναυτικού διαθέτει αυτή τη στιγμή με τέσσερα ελικόπτερα SH-2G τα οποία επιχειρούν από τις δυο φρεγάτες κλάσης Oliver Hazard Perry Generał Kazimierz Pułaski (272) και Generał Tadeusz Kościuszko (273) που αποκτήθηκαν μεταχειρισμένες από το αμερικανικό Ναυτικό το 2002 και το 2003 αντίστοιχα.

Με τον τρόπο αυτό, οι μοναδικοί χρήστες του τύπου σε διεθνές επίπεδο απομένουν η Νέα Ζηλανδία, η Αίγυπτος και το Περού. Τα ελικόπτερα της Πολωνίας είχαν κατασκευαστεί τη δεκαετία του ’90. Όπως δήλωσε ο υφυπουργός, ο κατασκευαστής δεν παρέχει πλέον υποστήριξη για τον συγκεκριμένο τύπο ελικοπτέρου, αν και έχουν φτάσει μόνο το 50% της επιχειρησιακής τους ζωής.

O Πολωνός υφυπουργός Άμυνας σε συνέντευξη τύπου (φωτό αρχείου – defence24.com)

Ο Skurkiewicz παραδέχτηκε ότι η απόκτηση νέων ελικοπτέρων ASW είναι η πιο επείγουσα ανάγκη του ναυτικού αυτή τη στιγμή, κι εφόσον τα SH-2G θα αποσυρθούν, θα πρέπει να αποκτηθούν τέσσερα άλλα ελικόπτερα ίδιας κατηγορίας με διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας, που να μπορούν να εκτελέσουν αποστολές ASW αλλά και CSAR.

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Τι συμπτωση! Ακριβως το ιδιο προβλημα εχουμε κι’εμεις. Με ολα τα ιπταμενα μεσα και ολους τους κατασκευαστες! Νισαφι πια!

    • Μια χαρά είναι τα NH-90 μην αναπαράγεται βλακείες…
      Αν έχουμε υπογράψει FOS δεν φταίει το μέσο…
      Με την ίδια λογική με τα αρχικά προβλήματα που παρουσιάζονται στα F-35 θα έπρεπε να αποσυρθούν.

      • Δεν είχα καθόλου τα Ελληνικά ΝΗ-90 κατά νου. Τις διαθεσιμότητες των Γαλλικών και Γερμανικών (ίσως και των Ιταλικών) σκεφτόμουν.

  2. Οι «παλαιοί» θα θυμούνται τις έντονες προσπάθειες για την πώληση του στην Ελλάδα, ευτυχώς κάποια προνοητικά τζίνια κοιτώντας στο μέλλον επιλέξανε το S-70B Aegean Hawk και ησυχάσαμε παρά τις όμορφς διαφημιστικές καταχωρήσεις της Kaman.

    Μετά την αποτυχία της «μπιζνας» εδώ προσπάθησαν να πουλήσουν 12 ή 15 στους Τούρκους πακέτο με τις Knox, κρίμα που δεν τα επιλέξανε.

    Όσον αφορά για τα NH-90 της Α.Σ. να ναι καλά οι πωλητές και οι εδώ καλοθελητές τους (πολιτικοί και ένστολοι) που το αγόρασαν με φυλλάδιο. Θα θυμούνται οι παλαιοί ότι ανάμεσα σε UH-60, Cougar, Mil MI-17, που διαγωνίζονταν και είχαν κάνει και πτητικές δοκιμές με καταδρομείς στο Στεφανοβίκιο μπήκαν μετά τα «φυλλαδιακά» ΝΗ-90, S-92 με τα γνωστά αποτελέσματα, δλδ 600 κάτι μύρια να κατασπαταληθούν για 20 ελικόπτερα (από τα αρχικά προβλεπόμενα 36-40) και μια δεκαετία και βαλε μετά να έχουμε 12 περίπου με χαμηλή διαθεσιμότητα και να ψάχνουμε στην άδεια μας τσέπη για FOS ή ανταλλαγή των μη παραληφθέντων για ανταλλακτικά κατά τα πρότυπα των C-27G.

    Υ.Σ. Επιχειρήματα του τύπου «the art of technology»+ μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα + είναι το Ευρωπαϊκό ελικόπτερο + θα πάρουμε και άλλα με την option κλπ ήτανε της πλάκας για να δικαιολογηθεί η αρπαχτή.

    Υ.Σ. Θα το ξαναπώ, ΕΥΓΕ στα στελέχη του ΠΝ που επιλέξανε τότε το S-70B.

  3. Γιατί η Ελλάδα είναι ο πιο αποτυχημένος launch customer – όλοι οι άλλοι έχουν παροχές για αντιστάθμισμα των προβλημάτων , εμείς έχουμε προβλήματα σε αντιστάθμισμα των δυσκολιών που έχει η ένταξη ενός νέου υλικού σε υπηρεσία ώστε να επωφεληθούν οι επόμενοι αγοραστές!

  4. Τίποτε απο αυτά δεν εκπλήσσει: Κάποιοι αγοράζουν ένα σύστημα που, ήδη κατά το χρόνο προμηθείας του, δεν υπηρετεί με τις ΕΔ της κατασκευάστριας χώρας (είχε υπάρξει προοπτική αναβάθμισης των -F του USN σε -G, αλλά τελικά ο τύπος αποσύρθηκε ολοσχερώς χάριν του SH-60B), δεν υπηρετεί με άλλους ξένους πελάτες (πέραν των δύο-τριών που ταυτόχρονα διαπραγματεύονται), και η κατασκευάστρια εταιρία, κάποτε πρωτοπόρος και μέγας προμηθευτής όλων των κλάδων των ΕΔ των ΗΠΑ, είναι σκιά του εαυτού της και παράγει μόνο ένα ιδιαίτερης χρήσεως ε/π εξωτερικής μεταφοράς αναλογικώς βαρέων φορτίων (κορμούς δέντρων για βορειοαμερικάνικες υλοτομικές επιχειρήσεις κλπ.), το K-Max.
    Ουδείς σώφρων, και προπάντων χώρα που αντιμετωπίζει προοπτική πραγματικών επιχειρήσεων, δεν προμηθεύεται συστήματα υπό τους παραπάνω όρους. Σύστημα που δεν βρίσκεται σε ευρεία υπηρεσία με την κατασκευάστρια χώρα και με πολυάριθμους διεθνείς πελάτες (άρα με εξασφαλισμένη την προοπτική υποστήριξης για πολλά πολλά χρόνια) δεν έχει θέση στις ελληνικές ΕΔ. Το λέω γιατί κατά καιρούς πολυάριθμοι σεβαστοί συνομιλητές, προφανώς εμφορούμενοι από γνήσια αγωνία για το αμυντικό πρόβλημα της χώρας, εισηγούνται εξωτικές λύσεις, άλλοτε για απεξάρτηση, άλλοτε για να «τιμωρήσουμε» τους συνήθεις προμηθευτές μας επειδή πωλούν και στην Τουρκία κλπ. Δυστυχώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.

Απάντηση