32.1 C
Athens
Δευτέρα, 26 Ιουλίου, 2021
- Advertisement -

Όσα θέλετε να μάθετε για τον εκσυγχρονισμό (ή μη) των Mirage 2000EGM/BGM

- Advertisement -


Καθώς ανοίξαμε τον φάκελο των «εκσυγχρονισμών» για τα μαχητικά 3ης και 4ης γενιάς της Πολεμικής μας Αεροπορίας (με τα Block30/50 και Block52/52Adv) δεν θα μπορούσαμε να μην δώσουμε καίριες απαντήσεις και στο θέμα του εκσυγχρονισμού των Mirage 2000EGM/BGM.

Το Mirage 2000 ήταν ανέκαθεν ένα πολύ ιδιαίτερο αεροσκάφος για την Πολεμική μας Αεροπορία. Συνεχιστής της κληρονομιάς των F-1CG, κουβαλά τις πολεμικές περγαμηνές των Mirage III, ενώ άνετα κερδίζει σε καλλιστεία τα υπόλοιπα μαχητικά της γενιάς του (κι όχι μόνο). Η ύπαρξή του στο ελληνικό οπλοστάσιο ήταν μέχρι πριν λίγα χρόνια ένα σημείο διαφοροποίησης από την τουρκική πολεμική αεροπορία, ένας άγνωστος Χ σε μια ενδεχόμενη σύρραξη.

Στην εξελικτική πορεία του στόλου των Mirage 2000 της ΠΑ, αν και συνήθως προβάλλεται η διάσταση του ατού της διαφορετικότητας από τα F-16 της THK και η υπεροχή του -5Mk2 στο θέατρο του Αιγαίου, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ειδικά ενόψει των επικείμενων αποφάσεων εκσυγχρονισμού.

Για να τοποθετήσουμε το θέμα στο σωστό του πλαίσιο, θα πρέπει να πάμε μερικά βήματα πίσω και στην απόφαση για την προμήθεια του Mirage 2000-5Mk2, που ουσιαστικά ήταν μια συνέχεια της πρακτικής του 1986, δηλαδή να «μοιραστεί η τράπουλα των εξοπλισμών και να πάρουν κάτι και οι Γάλλοι». Να σημειώσουμε ότι η απόφαση του 1986 υπέρ της λύσης «40+40» μαχητικών (από τα 120 των προβεβλημένων αναγκών και τα 100 της αρχικής εισήγησης) μεταφράστηκε σε παραγγελία 36 Mirage 2000EGM και 4 Mirage 2000BGM.

Να υπενθυμίσουμε ακόμη ότι οι παραδόσεις τους ξεκίνησαν μεν το 1988, αλλά σημείωσαν σημαντική καθυστέρηση λόγω της άρνησης της ελληνικής πλευράς να συνεχίσει τις παραλαβές μετά τη διαπίστωση ότι το ραντάρ RDM ήταν υποδεέστερο των προδιαγραφών και «έπασχε» από σοβαρές αδυναμίες σε λειτουργίες look down-shoot down. Ο συμβιβασμός που επήλθε με τη γαλλική πλευρά και η αναβάθμιση του ραντάρ στην έκδοση RDM-3 επέτρεψαν την ολοκλήρωση των παραδόσεων (αν και πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν επιλύθηκαν όλα τα προβλήματα).

Επιπλέον, έβαλαν στο ελληνικό οπλοστάσιο και τους πυραύλους αέρος-αέρος Matra Super 530, που έδωσαν στην ΠΑ ένα –πραγματικά προσωρινό- πλεονέκτημα, με άλλο ένα βλήμα BVR (πέραν των AIM-7) και μάλιστα από τη «διαφορετική» πλατφόρμα που διέθετε σε σχέση με τα μαχητικά της THK.

Έτσι, όταν τον Αύγουστο του 2000 υπογράφτηκε η σύμβαση για τα Mirage 2000-5Mk2, τα παλαιότερα μαχητικά του προγράμματος «Τάλως» είχαν ηλικία κατά μέσο όρο μόλις 10 έτη. Η απόφαση για την απόκτηση των 25 Mirage 2000 «3,5+ γενιάς» (15 νέας κατασκευής και 10 εκσυγχρονισμένα από τα εν υπηρεσία) αντιμετωπίστηκε τότε -στη μετά τα Ίμια εποχή- και δικαιολογημένα με… πανηγυρισμούς.

Μια δεκαπενταετία όμως αργότερα, μπορεί πια να ιδωθεί περισσότερο «ψύχραιμα» και να αναζητηθούν απαντήσεις για μερικά εύλογα ερωτήματα. Το κυριότερο από αυτά είναι γιατί δεν επιδιώχθηκε τότε ο εκσυγχρονισμός του συνόλου του υπάρχοντος στόλου των Mirage 2000EGM/BGM, που αριθμούσε ελάχιστες απώλειες, (το πρώτο Mirage 2000 που είχε πραγματοποιήσει ανώμαλη προσγείωση στις σιδηροδρομικές γραμμές κοντά στην Τανάγρα είχε στη συνέχεια επισκευαστεί) και προτιμήθηκε η αγορά 15 νέων μαχητικών.

Οι περισσότερες πηγές υποστηρίζουν ότι τη συγκεκριμένη περίοδο (μεσούσης της διαμάχης F-16 Block 52+ Vs F-15H) η αγορά Mirage 2000 δεν υπήρχε καν στο τραπέζι αρχικά. Μπήκε όμως αργότερα ως συμπλήρωμα της αγοράς των Fighting Falcon, με τους Γάλλους να βρίσκουν την ευκαιρία να πουλήσουν ένα «πακέτο», το οποίο είχε ως δέλεαρ την αποδέσμευση των Scalp, κάτι που ενδιέφερε πάρα πολύ την Ελλάδα. Το «αντίτιμο» θα ήταν τελικά τα «15+10» Mirage 2000-5Mk2, για τα οποία αρκετές από τις παραπάνω πηγές αναφέρουν ότι το κόστος ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο από τον εκσυγχρονισμό 35 Mirage 2000EGM/BGM από εκείνα που υπήρχαν τότε σε υπηρεσία με τις δύο Μοίρες της 114ΠΜ.

Για την ΠΑ αυτό σήμαινε 15 επιπλέον νέα μαχητικά υψηλών επιδόσεων και 10 αναβαθμίσεις στο ίδιο επίπεδο, ταυτόχρονα όμως δημιουργούσε θέμα ανομοιογενούς στόλου και σ’ αυτόν τον τύπο, όπως ήδη συνέβαινε με τα F-16. Παρά τα όσα έχουν γραφεί σχετικά, η προαίρεση που υπήρχε στη συμφωνία των -5Mk2 δεν αφορούσε στα «υπόλοιπα» EGM/BGM αλλά μόλις 8 (3 νέες κατασκευές και πέντε αναβαθμίσεις).

Φαίνεται δηλαδή ότι υπήρχε το σκεπτικό συγκρότησης τελικά δύο Μοιρών από τα νέα Mirage, αφήνοντας την 332 με 18-20 από τα παλαιότερα αεροπλάνα και την ελπίδα νέου προγράμματος εκσυγχρονισμού στη συνέχεια, κάτι όμως που δεν συνέβη (και δεν ήταν η πρώτη φορά!). Το πρώτο εκσυγχρονισμένο -5Mk2 πέταξε τον Ιανουάριο του 2005, ενώ τα νεοκατασκευασμένα μαχητικά άρχισαν να παραδίδονται από τον Ιούλιο του 2007. Η τύχη του στόλου των Mirage «σφραγίστηκε» τότε, αλλά οι επιπτώσεις εκείνων των εξελίξεων έρχονται να αφήσουν το αρνητικό τους αποτύπωμα σήμερα, όπως αναλύουμε παρακάτω.

Mirage 2000-5

Προγράμματα εκσυγχρονισμού μαχητικών εκπονούνται βασιζόμενα σε  διάφορους παράγοντες, όπως η επιχειρησιακή αξία του σχετικού «πακέτου» έναντι του κόστους, η «κρίσιμη μάζα» αεροσκαφών που μπορούν να εφαρμοστούν και κατ’ επέκταση οι δυνητικοί πελάτες και η βιομηχανική υποστήριξη, όλα τοποθετημένα μέσα στο «σωστό» χρονικό πλαίσιο και συγκυρία.

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και είναι δύσκολο να γίνουν άμεσα συγκρίσεις μεταξύ προγραμμάτων, όπως αναφέραμε πρόσφατα στην ιστορική αναδρομή για το Gripen (Π&Δ Νο 362, «Saab Gripen Echo, Smart Fighter»). Η περίπτωση του Mirage 2000 έχει ορισμένα πολύ ιδιάζοντα χαρακτηριστικά που εκπορεύονται από το γεγονός ότι η έκδοση Μ2000C της Armee de l’Air (με ραντάρ RDI) προσηλωμένη στην αεράμυνα ήταν διαφορετική από την εξαγωγική -πολλαπλών ρόλων- M2000E, αυτή δηλαδή που αγόρασαν αρχικά οι περισσότεροι χρήστες (μεταξύ αυτών και η Ελλάδα).

Το M2000-5 που ακολούθησε ήταν μια προσπάθεια, που χρηματοδότησε η Dassault με την (τότε) Thomson-CSF, προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα του γαλλικού μαχητικού έναντι του σκληρού ανταγωνισμού που προερχόταν κυρίως από το F-16: αναβάθμιση του πιλοτηρίου και των ηλεκτρονικών γύρω από το νέο ραντάρ RDY. Η κίνηση υποστηρίχθηκε και από τη Γαλλική Αεροπορία που αναβάθμισε 37 M2000C στο νέο πρότυπο M2000-5F, προσελκύοντας μια πρώτη παραγγελία από την Ταϊβάν (που μην έχοντας άλλες επιλογές για σύγχρονα μαχητικά) απορρόφησε και μέρος του κόστους του προγράμματος.

Το Mirage 2000-5Mk2 ήταν η επόμενη προσπάθεια ενίσχυσης του προϊόντος δέκα χρόνια αργότερα σε μια αγορά μαχητικών στην οποία η Dassault έβλεπε το μερίδιό της να συρρικνώνεται συνεχώς. Αυτή τη φορά το πρόγραμμα βρήκε διεθνή χρηματοδότηση από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που ήταν ο αρχικός πελάτης, με παραγγελία 32 νέων Mirage 2000-9, αναβαθμίζοντας μαζί και 30 υπάρχοντα Mirage 2000 στο ίδιο πρότυπο. Η ελληνική προμήθεια και οι γαλλικοί χειρισμοί (και «παραχωρήσεις») στο θέμα θα πρέπει να ιδωθούν σε αυτό το πλαίσιο, της προώθησης στη διεθνή αγορά μιας τρίτης γενιάς του Mirage 2000, που προσπαθούσε να ανταγωνιστεί και πάλι τα F-16 3,5 Gen με ορισμένα προηγμένα χαρακτηριστικά, αρκετά από τα οποία προέρχονταν απευθείας από την εξελικτική ανάπτυξη του Rafale.

Υπό αυτό το πρίσμα, η ελληνική προμήθεια των M2000-5Mk2 ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για την Dassault, με την υποστήριξη φυσικά της γαλλικής κυβέρνησης που οδήγησε και στην προγραμματική συμφωνία (Exocet, Scalp). Η προσπάθεια όμως περαιτέρω πωλήσεων -5Mk2/-9, είτε ως «πακέτο» εκσυγχρονισμών για τους (λίγους) χρήστες είτε ως νέες παραγγελίες, απέφερε φτωχά αποτελέσματα και οδήγησε τελικά στον τερματισμό του προγράμματος (κάποια απροσδιόριστη χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 2000).

Η «αποτυχία», ειδικά στην προσέλκυση νέων πελατών, πέρα από άλλους παράγοντες όπως το υψηλό κόστος, αποδίδεται και σε έναν τακτικισμό των Γάλλων, που τελικά δεν τους… «βγήκε»: το Mirage 2000-5Mk2/-9 χρησιμοποιήθηκε ως «ενδιάμεση πρόταση» μέχρι το Rafale να γίνει διαθέσιμο για εξαγωγή. Σε κάποιες όμως χώρες όπου το M2000 μπορεί να είχε κάποια τύχη, το Παρίσι επέλεξε να τις κρατήσει μακριά προκειμένου να μην μειώσει τις πιθανότητες μελλοντικής πώλησης του μαχητικού τέταρτης γενιάς. Τέλος, σε άλλες (μη εξαιρουμένης και της Ελλάδας) υποσχόταν μια «γέφυρα» διαδοχικών αγορών Mirage 2000-5Mk2 και στη συνέχεια Rafale. Η πρακτική δεν είναι φυσικά πρωτόγνωρη, ειδικά σε περιόδους μετάπτωσης ενός προγράμματος μαχητικού σε άλλο. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό.

Συνέπεια της απόφασης τερματισμού του προγράμματος Mirage 2000-5Mk2/-9 ήταν και η διακοπή της παραγωγής των μεγάλων απαρτίων που εξόπλιζαν το συγκεκριμένο μοντέλο. Η γαλλική πλευρά σε χρόνο πρωθύστερο είχε αναφερθεί πολλές φορές σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο προσπαθώντας τότε να ασκήσει πιέσεις σε υποψήφιους πελάτες. Έτσι το 2011, όταν επιτέλους η Ινδία υπέγραψε τη συμφωνία για τον εκσυγχρονισμό των Mirage 2000H/TH σε Ι/ΤΙ (σε μια χώρα όπου η μέση διάρκεια διαπραγμάτευσης προγραμμάτων ξεπερνά τα 10 χρόνια), η σχετική προσπάθεια βασίστηκε σε μια νέα διαμόρφωση που περιλαμβάνει κάποια μόνο απάρτια του Mirage 2000-5Mk2/-9.

Το πρότυπο αυτό με κάποιες διαφοροποιήσεις φαίνεται να είναι η βάση της πρότασης που εισηγήθηκε η ΠΑ για τα Mirage 2000GR-UPG και στο οποίο είχαμε αναφερθεί επιγραμματικά στο τεύχος Νο 361 (δυστυχώς στο σχετικό άρθρο, ενώ σωστά επισημάναμε το πρόβλημα της ανομοιογένειας υλικού, η εκ παραδρομής αναφορά στα ραντάρ RDM-3 & RDY-2/-3 δημιούργησε σύγχυση την οποία και αποσαφηνίζουμε παρακάτω).

Να υπογραμμίσουμε για τα όσα ακολουθούν ότι η εισήγηση της ΠΑ για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Mirage 2000EGM είχε δύο σκέλη: ένα που αφορά μια βασική διαμόρφωση και ένα που έχει κοστολογηθεί ξεχωριστά από μια σειρά επιπλέον επιλογών ως προαιρέσεις με επιπλέον κόστος.

Στη βασική διαμόρφωση πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνται (κάποια αλλά, όχι όλα) τα χαρακτηριστικά από το ινδικό πρότυπο εκσυγχρονισμού που έχει την ίδια γενική δομή με αυτό του Mirage 2000-5Mk2/-9: αντικατάσταση του συνόλου του εξοπλισμού μάχης του αεροσκάφους και πυρήνα το ραντάρ RDY-3 στη θέση του RDM-3 (αντί του RDY-2 του -5Mk2 που δεν παράγεται πλέον).

Το σύστημα αυτό της Thales είναι -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις- ένα εξελικτικό παράγωγο του αρχικού (Thomson-CSF) RD-400 ως RC-400 που είχε σχεδιαστεί για διάφορα προγράμματα εκσυγχρονισμών χαμηλού κόστους από την κοινοπραξία Thales Sagem ASTRAC (Aviation Sagem Thales Retrofit Avions de Combat) και μια του εφαρμογή είναι η αναβάθμιση των μαροκινών Mirage F.1. Πρόκειται για ένα συμβατικό ραντάρ μηχανικής σάρωσης πολλαπλών λειτουργιών, του οποίου όμως οι δυνατότητες παραμένουν άγνωστες λόγω της καχυποψίας των Γάλλων για αποδέσμευση στοιχείων, και έτσι οι εκτιμήσεις διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την πηγή.

Κάποιοι (και οι πλέον… αισιόδοξοι) αναφέρουν ότι το RC-400 και το RDY-2 έχουν τα ίδια βασικά απάρτια (back-end), άρα και τις ίδιες λειτουργικές επιδόσεις. Διαφέρουν όμως στο μέγεθος της κεραίας (και την ισχύ εκπομπής), ώστε ο μικρότερος δίσκος να προσαρμόζεται σε στενότερο ρύγχος, όπως αυτό των F.1. Άλλες πηγές ισχυρίζονται ότι το RC-400 και το RDY (των Mirage 2000-5) είναι αντίστοιχα «ομόσταβλα» και «back-ended» όμοια, ενώ τέλος, αρκετοί υποστηρίζουν ότι πρόκειται για διαφορετικές οικογένειες ραντάρ.

Σε κάθε περίπτωση όμως το RC400 στη μετάπτωσή του σε RDY-3 (για την περίπτωση των M2000I/TI) φέρεται να έχει εκμεταλλευτεί τη «μεταμόσχευση» απαρτίων από τα RDY/-2. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν το ινδικό πρόγραμμα βρισκόταν σε τελική διαπραγμάτευση το 2009, το ραντάρ που θα υιοθετούσε φερόταν να είναι το RDY-2, ενώ το RDY-3 πρωτοαναφέρθηκε το 2010, κάτι που ίσως τοποθετεί χρονικά τη μετάπτωση της διαθεσιμότητας.

Το σίγουρο είναι ότι το RDY-3 στα M2000GR-UPG, ακόμη και εάν έχει παραπλήσιες δυνατότητες με το RDY-2 των Mirage 2000-5Mk2, δημιουργεί μια εστία πολυτυπίας που είναι ακριβώς αυτό που τα προτεινόμενα προγράμματα εκσυγχρονισμού που επιδιώκει η ΠΑ προσπαθούν να εξαλείψουν.

Από την άλλη, η υιοθέτηση του RDY-3 σε αντικατάσταση του (25 ετών) RDM-3 αποτελεί ένα τεράστιο άλμα αύξησης δυνατοτήτων. Σε λειτουργία αέρος-αέρος (με ικανότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 24 στόχων, ιχνηλάτησης 8 και προσβολής 4, όσο δηλαδή και το -5Mk2) θα επιτρέψει στα Mirage 2000GR-UPG να αξιοποιούν πλήρως MICA EM/IR. Σήμερα τα M2000EGM, αν και μπορούν να φορτώσουν MICA IR, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα του πυραύλου της MBDA σε προσβολές BVR (που είναι και το μεγάλο ατού που προσφέρουν εκτελώντας επίθεση χωρίς προειδοποίηση ενεργού ερευνητή ραντάρ).

Το ραντάρ θα συνεργάζεται με νέο υπολογιστή αποστολής αρχιτεκτονικής EMTI (Ensemble Modulaire de Traitement de l’Information, μονάδα επεξεργασίας δεδομένων σπονδυλωτού τύπου) της ίδιας οικογένειας μ’ αυτήν που βρίσκουμε στο Mirage 2000-5/Mk2 και το Rafale. Το συγκρότημα (με δύο υπομονάδες, μία σε λειτουργία και μία σε εφεδρεία με δυνατότητα όμως και παράλληλης/ταυτόχρονης επεξεργασίας) περιλαμβάνει και άλλα υποσυστήματα, όπως συμβολογεννήτριες που θα υποστηρίξουν το νέο πιλοτήριο, το οποίο θα είναι συμβατό με διόπτρες νυχτερινής όρασης και διαμόρφωση αντίστοιχη του -5Mk2: HUD ευρείας γωνίας θέας, τριών οθονών MFD και πιθανότατα HLD (Head Level Display). Παράλληλα, εκσυγχρονίζεται η υποδομή ασυρμάτων με μονάδες SATURN/Have Quick II, εξοπλισμό που φέρουν και τα -5Mk2.

Με δεδομένο ότι το πιλοτήριο αποκτά νέα υποδομή φόρτωσης δεδομένων με μαγνητικό μέσο για την υποβοήθηση της προετοιμασίας-σχεδίασης αποστολών (που γίνεται σήμερα χειροκίνητα) και την απενημέρωση (που υποστηρίζεται αυτή τη στιγμή από ένα strap-on εμπορικό GPS Tracker), θα αναλάβει αυτοματοποιημένο σύστημα (πιθανότατα το SLPRM-Systeme Local de Preparation et de Restitution de Mission) στη θέση του OPERA (Outil de Preparation et de Restitution de mission Avance) των -5Mk2.

Στο πρόγραμμα βασικού εκσυγχρονισμού υπάρχει πρόβλεψη για την αναβάθμιση του υπάρχοντος ολοκληρωμένου συστήματος αυτοπροστασίας ICMS-1 σε επίπεδο όσο το δυνατόν πλησιέστερο αυτού του ICMS-3 που «φορούν» τα -5Mk2 (και θεωρείται ως ένα από τα αποτελεσματικότερα του είδους παγκοσμίως). Αναφέρεται ότι, επειδή η αντικατάσταση του παλαιότερου συστήματος από νεότερο είχε μεγάλο οικονομικό κόστος, απορρίφθηκε ώστε (μαζί με άλλες περικοπές) η συνολική δαπάνη του προγράμματος να κρατηθεί σε «λογικά» επίπεδα. Έτσι το ICMS-1 (που μοιράζεται το ίδιο υποσύστημα διανομής αναλωσίμων Spirale με το ICMS-3) αναμένεται να διατηρήσει το υποσύστημα RWR και οι όποιες επεμβάσεις να γίνουν στον παρεμβολέα του.

Στον εκσυγχρονισμό περιλαμβάνεται η εγκατάσταση υποδομής ασφαλούς ραδιοζεύξης επικοινωνιών με άλλα αεροπλάνα εντός σχηματισμού τύπου IDM (Improved Data Modem), εξοπλισμός που υπάρχει και στα -5Mk2 και επιτρέπει την αυτόματη διανομή στοιχείων κρίσιμων για την αποστολή (στοχοποίηση από κάθε αεροπλάνο, διαθέσιμα υπολειπόμενα όπλα, απόθεμα καυσίμων έως την κατάσταση «Bingo» κ.ά.). Δεν προβλέπεται όμως MIDS Link 16, ούτε ως option, αλλά δημιουργείται υποδομή για την εγκατάστασή του καθώς προβλέπεται νέο IFF.

Συνολικά το “πακέτο” περιλαμβάνει:

  • Ραντάρ Thales RDY-3
  • Νέος υπολογιστής αποστολής αρχιτεκτονικής EMTI με παρελκόμενο εξοπλισμό υποστήριξης (αρτηρίες διασύνδεσης, συμβολογεννήτριες κ.ά).
  • Νέο πιλοτήριο με 3+ οθόνες συμβατές με ΔΝΟ και HUD στο επίπεδο -5 Mk2
  • Νέες μονάδες ασυρμάτων SATURN/Have Quick II
  • Υποδομή ραδιοζεύξης εντός σχηματισμού τύπου IDM
  • Νέο IFF (με υποδομή δυνητικής εγκατάστασης MIDS Link 16)
  • Αναβάθμιση του συστήματος αυτοπροστασίας ICMS-1
  • Δυνατότητα ανάρτησης δύο MICA IR/EM στους εξώτερους πτερυγικούς φορείς
  • Διατήρηση δυνατότητας βολής AM.39 Exocet
  • Υποστήριξη από το αυτοματοποιημένο σύστημα σχεδίασης αποστολής και απενημέρωσης (SLPRM)

Επειδή έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στη ζωτική προσθήκη εξοπλισμού Link 16 στον στόλο των ελληνικών μαχητικών, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι απαιτήσεις για τη διαδικασία ποικίλουν σημαντικά ανάμεσα σε τύπους και μοντέλα. Ειδικά στα παλαιότερα μοντέλα, στα οποία τα συνεργαζόμενα απάρτια με το MIDS Link 16 -όπως το IFF- δεν είναι συμβατά (καθώς προϋπήρχαν της εμφάνισης του συστήματος), είτε πρέπει να αναπτυχθούν λύσεις κατά περίπτωση (με τη χρήση διεπαφών-interfaces), κάτι που απαιτεί εκτεταμένη ανάπτυξη και αυξημένο τεχνολογικό ρίσκο, είτε πρέπει να υπάρξει αντικατάσταση απαρτίων, που ενέχει υψηλό κόστος.

Το μέγεθος του εγχειρήματος είναι πολλές φορές τέτοιο που εν τέλει η διαδικασία μπορεί να γίνει μόνο ως μέρος προγράμματος ευρύτερου εκσυγχρονισμού και οι προθέσεις της ΠΑ για τα Mirage 2000 και φυσικά τα F-16 είναι η καλύτερη ευκαιρία.

Στον τομέα του οπλισμού και άλλων εξωτερικών φορτίων στη διαμόρφωση βασικού εκσυγχρονισμού το Mirage 2000GR-UPG διατηρεί τους ίδιους πέντε φορείς που διέθετε ως M2000EGM. Να αναφέρουμε ότι στα ελληνικά μαχητικά του τύπου τα τέσσερα κοιλιακά σημεία ανάρτησης στις «ρίζες» των ημιπτερύγων δεν βρίσκονται σε χρήση. Ο λόγος είναι ότι στην αγορά των M2000EGM η ΠΑ είχε προσηλωθεί στον ρόλο της αναχαίτισης, που έκανε τους «περιμετρικούς» αυτούς φορείς περιττούς, καθώς δεν μπορούν να φιλοξενήσουν «έξυπνα» όπλα (βλέπε Π&Δ Νο 361, «Γαλλικοί Αντικατοπτρισμοί, Βελτιστοποίηση αξιοποίησης»).

Έτσι τα M2000EGM, στον αποκλειστικό ρόλο αεράμυνας που είχαν, φόρτωναν έως τέσσερις R550 ή δύο Magic και δύο Super 530D, όσο οι τελευταίοι βρίσκονταν σε χρήση. Ωστόσο, μετά τον προτεινόμενο βασικό εκσυγχρονισμό τους θα μεταφέρουν δύο MICA EM/IR μόνο στους εξώτερους πτερυγικούς φορείς που καλωδιώνονται κατάλληλα (στο πρότυπο των -5Mk2), αν και με την άσκηση σχετικής προαίρεσης οι τέσσερις κοιλιακοί «περιμετρικοί» φορείς που προαναφέρθηκαν «ενεργοποιούνται» και αποκτούν καλωδίωση με τη μεταφορική ικανότητα να επεκτείνεται τελικά στο ίδιο επίπεδο με τα -5Mk2, δηλαδή συνολικά έξι βλήματα MICA.

Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η αξιοποίηση της επένδυσης που προτείνεται για τα M2000FR-UPG, τουλάχιστον στον τομέα του οπλισμού, απαιτεί οπωσδήποτε την άσκηση του «πακέτου» προαιρέσεων ώστε να αποκτήσουν τη δυνατότητα έξι έναντι των -μόλις- δύο βλημάτων της βασικής διαμόρφωσης. Οι R550 Magic II αφαιρούνται από το οπλοστάσιο των εκσυγχρονισμένων αεροσκαφών ώστε να περιοριστεί το κόστος (παρτίδες Magic II αναφέρεται ότι έχουν ξεπεράσει το όριο ζωής τους και δεν υπάρχει προς το παρόν πρόβλεψη επαναπιστοποίησης).

Τα αεροπλάνα στη βασική διαμόρφωση θα διατηρήσουν την ικανότητα βολής AM.39 Exocet, αν και γι’ αυτό θα απαιτηθεί η αναβάθμιση των πυραύλων του ελληνικού αποθέματος στην πλήρως ψηφιακή έκδοση Block 2 Mod 2 (απαιτώντας και επαναπιστοποίηση επί του νέου προτύπου του αεροσκάφους).

Να υπενθυμίσουμε ότι σε συνέντευξή του ο τέως Α/ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Χρήστος Βαΐτσης είχε αναφερθεί στο ζήτημα της επαναπιστοποίησης των Exocet, μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει το 2014. Αντίθετα δεν επιδιώκεται σ’ αυτήν τη φάση η απόκτηση δυνατότητας βολής SCALP (που προσφέρεται ως προαίρεση) από τα Mirage 2000GR-AUP λόγω του επιπλέον κόστους και δεδομένου ότι η σχετική ανάγκη καλύπτεται από τα -5Mk2. Το ίδιο ισχύει και με τα ατρακτίδια ASTAC, για τα οποία δίνεται η δυνατότητα αξιοποίησής τους ως προαίρεση, αλλά θεωρείται ότι δεν θα ασκηθεί.

Όπως είχαμε αναφέρει σε παλαιότερο τεύχος μας, η υποστήριξη αυτών των ατρακτιδίων ELINT από την Thales έχει ορίζοντα το 2018, οπότε και η ΠΑ αποφάσισε να τα διατηρήσει με τον τότε φορέα τους, τα RF-4E, έως και το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας.
Η διατήρηση της ικανότητας ELINT από την Πολεμική Αεροπορία επαφίεται πέραν αυτής της ημερομηνίας σε διακλαδικό πρόγραμμα υπό το ΓΕΕΘΑ, για το οποίο στο παρελθόν έχει αναφερθεί η επιχειρησιακή απαίτηση απόκτησης UAV με ευρύτερο ρόλο συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης ISR (Intelligence, Surveillance, Reconnaissance).

Από την παραπάνω ανάλυση γίνεται φανερό ότι ο προτεινόμενος εκσυγχρονισμός επιλύει μεν το πρόβλημα της απαξίωσης των 17 Mirage 2000EGM (τα δυο διθέσια BGM δεν εντάσσονται στον προγραμματισμό, καθώς αυτός δεν περιλαμβάνει δομική αποκατάσταση και ο εναπομείναν χρόνος «ορίου ζωής» των αεροσκαφών είναι μικρός, αφού σήκωσαν το βάρος της εκπαίδευσης για 30 περίπου χρόνια). Κάνει όμως μερικά μόνο βήματα στην ομογενοποίηση του στόλου των γαλλικών μαχητικών σε ελληνική υπηρεσία και όπως θα δούμε παρακάτω με άκρως αμφιλεγόμενα αποτελέσματα απόδοσης έναντι κόστους.

Τι πρέπει να κάνει η ΠΑ;

Η οικονομική διάσταση των επιδιωκόμενων ΕΜΖ και ειδικά το αποτέλεσμα κόστους-απόδοσης αποτελεί τη «λυδία λίθο» για την όποια προσπάθεια. Σ’ αυτόν τον τομέα, όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, τα στοιχεία που υπάρχουν διαθέσιμα δεν είναι απολύτως ξεκάθαρα, καθώς οι κατασκευαστές δεν αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα στην πρώιμη αυτή φάση στην οποία δεν υπάρχουν καν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Έτσι παρουσιάζουμε παρακάτω τις καλύτερες δυνατές εκτιμήσεις, που όμως πιστεύουμε ότι είναι αρκετά ακριβείς για να γίνουν συγκρίσεις και να εξαχθούν συμπεράσματα.

H Dassault δεν έχει ποτέ αποκαλύψει κοστολογημένες προτάσεις στην Ελλάδα (πέραν κάποιων αναξιόπιστων «διαρροών», που και πάλι όμως κυμαίνονται σημαντικά μεταξύ τους), ενώ ο πολύ περιορισμένος αριθμός χρηστών του Mirage 2000 δεν έδωσε πολλές ευκαιρίες για την αποκόμιση τέτοιων στοιχείων διεθνώς. Τη μοναδική εξαίρεση αποτελεί το ινδικό πρόγραμμα, στο οποίο όμως και πάλι τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά εμπεριέχουν σημαντικούς παράγοντες αβεβαιότητας.

Όπως είχαμε σημειώσει παλαιότερα για τον εκσυγχρονισμό των 51 M2000H/TΗ στο επίπεδο M2000I/TI (Π&Δ Νο 349, «Όταν τα ινδικά Mirage έγιναν M2000-5 Mk2»), το κόστος από τον τότε Ινδό υπουργό Άμυνας το 2013 -στη διάρκεια κοινοβουλευτικού ελέγχου- είχε αναφερθεί για κάθε αεροπλάνο σε 1,97 ή 2,14 δις ρουπίες ή 28,76 και 31,25 εκατομμύρια δολάρια με τη σημερινή (μέση) ισοτιμία (πιθανότατα η διαφορά αναφέρεται σε μονοθέσια και διθέσια αεροσκάφη).

Ινδικό M2000I

Ινδικές όμως δημοσιογραφικές πηγές στις οποίες απευθυνθήκαμε μας επισήμαναν ότι οι τιμές αυτές περιλάμβαναν απροσδιόριστα «κρυμμένα κόστη», όπως υποδομές στις εγκαταστάσεις της ινδικής HAL, αλλά κυρίως τις εργασίες της τελευταίας ως κυρίου αναδόχου και την αξία του έργου άλλων ινδικών εταιρειών που εμπλέκονται ως υποκατασκευαστές. Υπήρχαν επίσης επιπλέον κόστη ενδιάμεσων συμφωνιών ανάμεσα στη HAL και σε άλλες γαλλικές εταιρείες. Εκτίμηση των πηγών αυτών είναι ότι το πραγματικό τελικό κόστος του εκσυγχρονισμού κάθε αεροσκάφους (θέμα που βρίσκεται ακόμη υπό κοινοβουλευτική διερεύνηση) κυμαίνεται από 36-42 εκατομμύρια δολάρια (31-37 εκατομμύρια ευρώ).

Το… δυσθεώρητο ύψος του κόστους του ΕΜΖ φαίνεται ότι οδήγησε την Dassault, όπως προαναφέρθηκε, στον τακτικισμό να «σπάσει» την πρόταση προς την Πολεμική Αεροπορία σε δύο μέρη: ένα «πακέτο» βασικού εκσυγχρονισμού και ένα «πακέτο» προαιρέσεων. Το πρώτο φέρεται ότι είναι της τάξης των 600 εκατομμυρίων ευρώ και οι προαιρέσεις έρχονται με επιπλέον κόστος 150 εκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή ένα σύνολο 750 εκατομμυρίων ή 44,15 εκατομμύρια ευρώ ανά αεροσκάφος (εάν υποθέσουμε ότι η πρόταση αφορούσε τα 17 μονοθέσια, που είναι και το πιθανότερο). Αλλά όπως θα δείτε παρακάτω κλιμακώνεται περαιτέρω…

Επισημαίνεται όμως ότι και στην περίπτωση αυτή ίσως υπάρχουν επιπλέον κόστη, όπως η δημιουργία της απαραίτητης υποδομής στην ΕΑΒ, που αναμένεται να αναλάβει το έργο, και ίσως συμφωνίες με άλλες γαλλικές εταιρείες για τα παρελκόμενα του συνολικού προγράμματος.

Οι γαλλικές απαιτήσεις, όπως άλλωστε και στο παρελθόν, είναι υπερβολικές και πλησιάζουν τα όρια του «παραλόγου» στο πλαίσιο των επιδιώξεων που έχει ένα πρόγραμμα ΕΜΖ. Το όλο πλαίσιο μάλιστα κάνει πολύ πιθανή την υπόθεση που εκφράζουν κάποιοι ότι «οι Γάλλοι προσπαθούν πλέον να αποφύγουν τον εκσυγχρονισμό των Mirage 2000, που θεωρούν σκόπελο για ένα μελλοντικό πρόγραμμα νέου μαχητικού, όταν αυτό έλθει». Έτσι προτιμούν να προσπεράσουν τον ΕΜΖ τώρα, για να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση, όπως ελπίζουν, στο μέλλον.

Ακόμη όμως και εάν τα κόστη ΕΜΖ των Mirage 2000 και F-16 ήταν αντίστοιχα, υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι που θα συνηγορούσαν κατά της πρόκρισης της γαλλικής πρότασης στους εξαιρετικά δύσκολους οικονομικά καιρούς που ζούμε.
Η τεράστια επένδυση που απαιτείται αποδίδει τελικά ένα μαχητικό σχεδιασμένο τεχνολογικά τη δεκαετία του ’90 χωρίς σύγχρονους αισθητήρες, όπως ραντάρ AESA, που θα κληθεί όμως να υπηρετήσει στις επόμενες δεκαετίες σε έναν κόσμο όπου θα κυριαρχούν τα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης ως αντίμετρα σε τεχνολογίες στελθ. Η κατάσταση ίσως να ήταν διαφορετική εάν η πρόταση αφορούσε ένα «πακέτο» γύρω από ραντάρ RBE2 AA (έστω και… PESA) με ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες OSF και σύστημα αυτοπροστασίας Spirale προερχόμενο από το Rafale. Τότε όμως είναι σχεδόν σίγουρο ότι η γαλλική απαίτηση σε επίπεδο κόστους θα ήταν ακόμη πιο… εξωφρενική.

Φυσικά δεν περιλαμβάνει και Link 16, άκρως απαραίτητη προσθήκη για τα μελλοντικά μαχητικά της ΠΑ. Το τεράστιο αντίτιμο του ΕΜΖ προορίζεται να εξασφαλίσει -το μέγιστο- 15 περίπου χρόνια επιχειρησιακής υπηρεσίας στα Μ2000 που έχουν ήδη 25 χρόνια στα φτερά τους (ή μέχρι την εξάντληση του ορίου δομικής ζωής τους), κάτι που αποδίδει έναν εξαιρετικά φτωχό λόγο κόστους-απόδοσης.

Επιπλέον, ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι ο εκσυγχρονισμός των Mirage 2000 προχωρήσει παρά το δυσθεώρητο κόστος του, διαιωνίζει την πολυτυπία, καθώς δημιουργεί ένα ακόμη πρότυπο, έστω και αν αυτό βρίσκεται πολύ κοντά στο Mirage 2000-5 Mk2 κατά τους γαλλικούς ισχυρισμούς.

Η αξιοποίηση όμως των εκσυγχρονισμένων αεροσκαφών θα απαιτήσει περαιτέρω μεγάλη επένδυση σε βλήματα MICA, που όμως δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν πουθενά αλλού παρά μόνο στα γαλλικά μαχητικά. Εκτός βέβαια και αν συνεχιστεί η… συνήθης τακτική, τα επιπλέον μαχητικά να μοιραστούν το (μικρό) αρχικό απόθεμα των πυραύλων της MBDA, ακυρώνοντας δηλαδή τον πανάκριβο εκσυγχρονισμό στην πράξη.

Για όσους βέβαια αναρωτιούνται ακόμη για το ινδικό πρόγραμμα των Mirage 2000I/IT (που αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2022, σχεδόν δέκα χρόνια από την έναρξή του), αποτελεί για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν σκάνδαλο πρώτου μεγέθους σε μια χώρα βέβαια όπου ο ορθολογισμός δεν ήταν ποτέ το δυνατό σημείο των εξοπλισμών της! Το κεφάλαιο των Mirage 2000EGM/BGM κλείνει δυστυχώς -υπό το βάρος λανθασμένων αποφάσεων των παρελθόντος- με τα μαχητικά πιθανότατα να ολοκληρώνουν την καριέρα τους σε μια επιταχυνόμενη απαξίωση κάποια στιγμή μέσα στη δεκαετία του 2020.

Το τελικό κόστος και επίλογος
Πληροφορίες μας αναφέρουν πως το συνολικό τίμημα για 17 αεροσκάφη ανέρχεται θα ξεπεράσει στα 981 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 57,7 εκατομμύρια ευρώ ανά αεροσκάφος. Στην προσφορά της Dassault δεν περιλαμβάνονται και τα κόστη της Ελληνικής Αεροπορικής βιομηχανίας που ανέρχονται στο ποσό των 40 εκατομμυρίων ευρώ.
Επίσης δεν περιλαμβάνονται κόστη όπως αναβάθμιση των υπαρχόντων όπλων (πχ βλήματα επιφανείας Exocet λόγω λήξης ορίου ζωής) το κόστος των οποίων ανέρχεται περίπου στα 183 εκατομμύρια ευρώ. Επίσης τα μαχητικά δεν θα διαθέσουν ραντάρ AESA, Link 16 ούτε σκοπευτικό επί κάσκας παρόμοιο με το JHMCS.

Συμπερασματικά, το συνολικό κόστος του προγράμματος εκσυγχρονισμού μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 1,2 δισ. Ευρώ (για 17 μαχητικά!). Συμπεραίνεται ότι το κόστος είναι απαγορευτικό και κινείται εκτός πλαισίων πραγματικότητας με αποτέλεσμα να οδηγηθούν μοιραία στην απαξίωση τα μαχητικά Mirage 2000EGM/BGM. Τα τελευταία θα συνεχίσουν να υπηρετούν οπλισμένα με πυραύλους Magic II, και θα έχουν και σαν αποστολή την ναυτική κρούση με πυραύλους Exocet AM39.

Οι τελευταίοι θα σταματήσουν να υπηρετούν με την ΠΑ, όταν τα Mirage 2000EGM/BGM αποσυρθούν στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον (κάποια στιγμή μέσα στην επόμενη δεκαετία). Τα Mirage 2000-5Mk2 θα συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην ΠΑ, καθώς μπήκαν σε υπηρεσία πριν πολύ λίγα χρόνια, αν και υστερούν σε σχέση με τα F-16C/D Block 52+ Adv (και επίσης υστερεί συντριπτικά σε σχέση με το πρότυπο F-16V).

Σημειώνουμε πως τυχόν ιδέες για συμπλήρωση του αριθμού των Mirage 2000-5MK2  με μεταχειρισμένα μαχητικά του τύπου από διάφορους χρήστες, δεν γνωρίζουμε αν θα είχαν κάποια τύχη, καθώς κανείς χρήστης μέχρι τώρα δεν έχει σκοπό να αποσύρει το μαχητικό καθώς το πάντα αρχικό υψηλό κόστος κτήσης δεν επιτρέπει την σύντομη αποδέσμευσή του από υπηρεσία. Επίσης, ακόμη κι αν αυτό συνέβαινε, η παραχώρηση δεν θα ήταν “δωρεάν” αλλά με αποτίμηση της τρέχουσας αξίας του σαν μεταχειρισμένο.

Défilé du 14 juillet 2017 : Champs-Élysées, Paris.
Défilé aérien.
Rafale B et Mirage 2000 N.

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -
Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Προβοκάτωρ

Ρεαλιστικές επιλογές:
1)Πρόταση για αντικατάσταση όλων των Μ με κάποιον τύπο-υς Rafale σε αναλογία 1:2 και ευνοϊκό πρόγραμμα αποπληρωμής της διαφοράς.
2) Αναζήτηση μεταχειρισμένων ΕF και αναβάθμιση τους με το εγχείρημα να χρηματοδοτείται από την πώληση όλων των Μ.

Em.Ti

Ευχαριστούμε για άλλη μία χρήσιμη ανάλυση.
Το κατ’αρχάς λάθος του παρελθόντος ήταν η επιλογή του Μ2000 στην τότε “Αγορά του Αιώνα”.
Ενδεχομένως να μπορούσαμε να το διορθώσουμε με την επιλογή του εκσυγχρονισμού στο πρότυπο -5Mk2 όλου του στόλου, αντί για αγορά νέων α/φ.

Άγγελος

50+ εκ ανά αεροσκάφος με αποτέλεσμα ένα σαφώς υποδεέστερο του F-16V αεροσκάφος, μερική μόνο επίλυση του προβλήματος πολυτυπίας και υποστήριξης και χωρίς σημαντικές νέες δυνατότητες είναι σκάνδαλο αν προχωρήσει στη σημερινή συγκυρία.
Τέτοιο κόστος για αποτέλεσμα που θα είναι έτσι και αλλιώς παροχημένο σε 7 χρόνια δεν δικαιολογείται. Καλύτερα η απόσυρση και η επένδυση επιπλέον χρημάτων για βλήματα κρούσης, τορπίλες για το ναυτικό κτλ.
Τα Μ2000-5 μπρούν να συνεχίσουν να προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες σε ρόλο πλέον κρούσης σε μικτά πακέτα με F-16blk52 και ας ελπίσουμε V.
Κρίμα πάντως το πείσμα των Γάλλων να μην κάνουν κάτι ανάλογο με αυτό που έκαναν οι Αμερικάνοι με τον εξυγχρονισμό F-16 όσο ακόμα είχαν δυνητικούς πελάτες, το αεροσκάφος θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες άνετα μέχρι το 2025-2030.

Spyros

Sacre bleu!

GOODBYE

Πολύ κατατοπιστική παρουσίαση. Για 1,2 δισ. δολλάρια θα προτιμούσα 15? καινούργια F-16V σε συμφωνία πακέτο μαζί με τον εκσυγχρονισμό των υπολοίπων…

Κωστας Phantom Phixer

Είμαστε η γενιά που θα δει τα περισσότερα λουκέτα στην ΠΑ… 🙁

Παλιουρας

Ενα σεναριο του στυλ αγορα 12 2000-5 απο Καταρ με ποσο Χ, χρηματοδοτουμενο απο πωληση των 2000 -σε καμμια Κολομβια η Αργεντινη – με ποσο Χ/2 θα ηταν ρεαλιστικη?

Erevos

Λύση στο θέμα αυτό είναι μόνο τα 62 μεταχειρισμένα 2000-9 των ΗΑΕ…ετσι διατηρούμε συγχρονα μαχητικά αεροσκάφη αλλα και αριθμούς καθως έπεται αποσυρση των f-4 AUP και των 2000EGM/BGM και επειδή λόγου και του εκσυχρονισμού των f-16 χρήμα δεν θα υπάρχει, ανταλλαγή τους με τα NH90 μας…. Που ακριβώς υστερεί το 2000-5 mk2 σε σχέση με το block 52+ adv ?

p270

και για να είμαι ο απαισιόδοξος τις παρέας για άλλη μια φορά και επειδή δεν βλέπω να γινεται τιποτα προς την κατεύθυνση τις αναβάθμισης των f16 ,μαλλον θα βγω δυστυχώς αληθινός στην πρόβλεψη μου ότι δεν υπάρχει περίπτωση να προχώρηση το θέμα
όποτε ειναι και περιττό να μιλάμε για τα M2000
Φυσικά εσείς καλά κάνετε και τα γράφετε για να μαθαίνουμε

ΧΧ

Το άρθρο σας για τα Μ2000 κατέδειξε με σαφήνεια αυτό που διακριτικά φάνηκε στο αντίστοιχο άρθρο για τα F16. Με δική μου ανάγνωση,
α. το θέμα δεν είναι ο εκσυγχρονισμός των F16 ή/και Μ2000 αλλά η διατήρηση της μαχητικής ικανότητας της ΠΑ
β. οι θεωρητικά διαθέσιμοι πόροι δεν επαρκούν για κανένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρά μόνο μεταθέτουν το πρόβλημα στο άμεσο μέλλον
γ. τυχόν συγκέντρωση των πόρων σε μικρό πρόγραμμα επιλύει μεν ένα τοπικό πρόβλημα (π.χ..PXII) αλλά σε καμία περίπτωση δε λύνει το συνολικό πρόβλημα (μαχητικά ΠΑ)
δ. με τα σημερινά δεδομένα κανένα πρόγραμμα δε δικαιολογεί εύκολα το λόγο κόστους αποτελεσματικότητας σε επίπεδο κόστους κύκλου ζωής
ε. η ‘εξίσωση’ της μαχητικής ικανότητας σε περιβάλλον εξαιρετικά περιορισμένων πόρων προσεγγίζεται μόνο με το μετασχηματισμό της ΠΑ
στ. ο μετασχηματισμός είναι πολύ δύσκολος στην ανάπτυξη του και ιδιαίτερα επώδυνος στην εφαρμογή του καθώς αγγίζει στρατηγική, δομές και συστήματα

ΓΙΑΝΝΗΣ

Έπρεπε πρώτα να εκσυγχρονιστούν όλα τα Μ-2000 μας και μετά αν χρειάζονταν να πάρουμε μερικά καινούρια -5. Ήταν πασιφανές ότι στην τότε αγορά νέων μαχητικών έπρεπε όλοι οι νταβατζήδες μας να πάρουν από ένα συμβόλαιο για καινούρια αεροπλάνα. Έτσι οι γάλλοι πήραν το συμβόλαιο για τα 15 καινούργια -5. Επιθυμητά τα συμβόλαια για εκσυγχρονισμούς από τις κατασκευάστριες εταιρίες αλλά φαίνεται πως περισσότερο επιθυμητή είναι η κατασκευή νέων αεροπλάνων γιατί έχει πιο πολύ κονόμα ενώ φαίνεται και πως κάνουν προσπάθεια να μένει ανοιχτή η γραμμή παραγωγής. (για όσο πάει..) Πιστεύω πως ο Σημίτης ήξερε ότι οι επιλογές του ήταν λάθος από πρακτική άποψη αλλά για πολιτικούς λόγους δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Η αγορά των 15 νέων -5 έβαλε ταφόπλακα στον εκσυγχρονισμό των Μ-2000 που φυσικά δεν θα εκσυγχρονιστούν ποτέ.
Σε ότι αφορά τα 18 παλαιά Μ-2000ΕGM/BGM-3 σε μερικά χρόνια θα πρέπει να αποσυρθούν.
Αναφορικά με τον εκσυγχρονισμό των τότε 17 μονοθέσιων (απωλέσθη ένα) σε -5 από τα στοιχεία που πήρα από μία πηγή πριν 2 χρόνια οι γάλλοι ζητούσαν ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Δηλαδή κόστος 58,8 εκατ. δολ. για κάθε αεροπλάνο. Ο εκσυγχρονισμός δεν συμπεριλάμβανε ραντάρ AESA, Link-16, κάσκα JHCMS και το κόστος των εργασιών στην ΕΑΒ που ρώτησα να μάθω πόσα λεφτά είναι και μου είπαν 40 εκατομμύρια.
Πιστεύω πως σε μερικά χρόνια η Π.Α θα μείνει με τα 25 Μ-2000-5 που θα πετάνε λίγα.
Κανονικά υπό νορμάλ -οικονομικές- συνθήκες πιστεύω μπορούν να γίνουν 2 πράγματα. Ή να αποσύρουμε-πουλήσουμε τα παλαιά -EGM και να βρούμε από κάπου 10-15 -5 (να τα αγοράσουμε) ή να πουληθούν όλα και να αντικατασταθούν από ένα άλλο τύπο μαχητικού. (γιατί όχι 30-40 μεταχειρισμένα F-16 Block 50 από την USAF… ) Έτσι θα μειωθεί και η πολυτυπία.

dimitrisx

Η επιλογή σκοπευτικού επί κάσκας της elbit και του ραντάρ elta 2052 aesa για το σύνολο του στόλου των mirage σε βάθος χρόνου σε συνεργασία με την ισραηλινή εταιρεία, η οποία έχει μεγάλη εμπειρία σε εκσυγχρονισμούς αεροσκαφών. Με πιο πρόσφατη την επιλογή εκσυγχρονισμού των Ινδικών jaquar. Και παράλληλα την επιλογή βασικού ”πακέτου” των Γάλλων , σπονδυλωτά, λόγο και της ικανότητας που έχουν επιδείξει στην ενσωμάτωση συστημάτων χωρίς τους πηγαίους κωδικούς, ώστε να έχουμε ένα αντίστοιχο του viper. Ένεκα και της ”στρατηγικής συμμαχίας” με το Ισραήλ . Όσον αφορά την ΕΑΒ δεν υπάρχει η σχετική υποδομή και τεχνογνωσία από το πρόγραμμα -5mk2; Βέβαια πολλά μπορούμε να προτείνουμε οι ”ειδικοί” !

Antonis-Loukas

Καθαρά θεωρητικά, σε τυχόν αγορά Rafale, πόσο εφικτή θα ήταν η ενσωμάτωση του RBE2-AA και άλλων υποσυστημάτων από αυτό, στα mirage(όλα ή μόνο τα EGM)? Το κόστος, δεν θα ήταν παραπλήσιο ή και χαμηλότερο από τις προτάσεις που αναλύετε? Ίσως και το κίνητρο των Γάλλων μεγαλύτερο?

Nikolaos

Προμηθεύτηκα, ανοίγοντας γραφείο προ 16 ετών, πολυμηχάνημα εκτύπωσης/σάρωσης/αντιγραφής παγκοσμίου φήμης κατασκευαστού. Επτά χρόνια μετά την αγορά ο αξιοθρήνητος Έλληνας διανομέας (εγώ φταίω που δεν έκανα μια επιστολή στον κατασκευαστή) με ενημέρωσε ότι δεν το υποστηρίζει πλέον. Σημειωτέον ότι ο κατασκευαστής, αν και είχε παύσει να το διαθέτει στις ΗΠΑ πολύ πριν το αγοράσω εγώ καινούριο, το υποστήριζε ακόμη πλήρως στην αμερικάνικη αγορά! Άρχισα την εισαγωγή αναλωσίμων από ΗΠΑ (με εκτελωνισμούς κλπ. φθηνότερα από Ελλάδα!). Τελικά, ο νταβατζής Έλληνας διανομέας πέτυχε το στόχο του όταν σε βλάβη δεν υπήρχε ανταλλακτικό. Σε όλα αυτά τα χρόνια θρασύτατα μου ζητούσε να το ανταλλάξω με νεότερο. Φυσικά το χάρισα στους γύφτους αντί να ενδώσω στον ωμό εκβιασμό. Μέχρι το θάνατό μου δεν πρόκειται να προμηθευτώ κάτι από τον κατασκευαστή αυτό (ο διανομέας του τον πήρε στο λαιμό του, όπως συχνά γίνεται). Θα μπορούσε να λέγεται και Dassault … Αρκετά πια με τους νταβατζήδες! Μια ζωή περνούσε η μπογιά τους γιατί αγνοούσαν εμπάργκο (Χιλή, Ν Αφρική κλπ.), και γενικά ήταν αξιόπιστοι προμηθευτές (πράγμα που χρέωναν αδρά). Θα μας πωλούσαν όταν οι ΗΠΑ θα μας είχαν σε εμπάργκο (από το οποίο θα επιβιώναμε …) … Τώρα όλοι πωλούν. Ο ρόλος τους έληξε. Οι ελάχιστοι διαθέσιμοι πόροι πρέπει να οδηγήσουν στον μέγιστο ΑΡΙΘΜΟ αξιόμαχων μαχητικών. Πλήρης αναβάθμιση όλων των παρτίδων σε F-16V και οριστικό αντίο στους Γάλλους ΤΩΡΑ.

ikaros

Πάντως οι Γάλλοι αποδείχθηκαν τυχοδιώκτες στην ιστορία Mirage 2000 και ΠΑ. Να θυμίσω πως μετά την ανακοίνωση της επιλογής του Eurofighter και την ένταξη της Ελλάδας ως 5ου μέλους της κοινοπραξίας για 60+30 (περασμένα μεγαλεία) με σκοπό την αντικατάσταση των F-4/A-7, οι Γάλλοι προσπαθούσαν από το παράθυρο να βάλουν το Rafale στην ΠΑ καθώς έβλεπαν πως με 60-90 Eurofighter εξανεμίζονταν οι όποιες ελπίδες είχε το γαλλικό και στην επόμενη αγορά ΝΜΑ από την ΠΑ για την αντικατάσταση των F-16/Mirage της “αγοράς του αιώνα” θα ήταν φαβορί το F-35. Έτσι προσπαθούσαν με όποιο τρόπο μπορούσαν να πιέσουν την μετατροπή του συμβολαίου για τα Mirage 2000-5 σε Rafale (αν θυμάμαι καλά η πρόταση ήταν για 18 Rafale). Τότε η πρόταση ήταν εξωπραγματική αλλά με την εξέλιξη των πραγμάτων (ακύρωση Eurofighter – Mirage 2000 2 ταχυτήτων κτλ) ίσως να ήταν καλύτερη επιλογή, με ερωτηματικό βέββαια στο τελικό κόστος και τι δυνατότητες (πρώιμες ίσως) θα είχαν τα Rafale που θα παραλαμβάναμε.

Θανασης

Μην με δειρετε:
Ξεχασαμε να βαλουμε στο κοστος της αναβαθμισης ,τις ραχιαιες δεξαμενες καυσιμων..

Alex

Αγαπητό ΠΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΑ επιτέλους και μία ανάλυση για τα Mirage.. Απ ότι καταλαβαίνουμε θα εγκαταλειφθούν στην μοίρα τους λόγω κόστους..
Κάποιες ερωτήσεις προς απάντηση αν μπορείτε.
1) Θεωρείται την ύπαρξη μαχητικών που είναι εκτός από τις ΗΠΑ μεριά απαραίτητο στοιχείο στο ελληνικό οπλοστάσιο ώστε σε μία κρίση να υπάρχει πάντα και μία βοήθεια από έναν άλλον σύμμαχο?
2) Σε μία 3 ετία αν θεωρητικά δεν υπάρχει τόση ασφυκτική οικονομική εποπτεία, έχουμε θεωρητικά ανάπτυξη θα μπορούσαμε θεωρητικά να πουλήσουμε όλα τα mirage καινούργια και παλιά, να αποσυρθούν τα f4 σιγά σιγά και να συνάψουμε διακρατικό δάνειο με Γαλλία πχ για την αγορά 25 rafale όπως προσπαθεί ο Ερντογάν με την Ρωσία??
3) Ποια θεωρείται κατά την γνώμη σας πως πρέπει να είναι τα ελάχιστα αποτελέσματα για να είναι επιτυχημένη η διαπραγμάτευση για την παραχώρηση της Σούδας? Θεωρείται πχ δυνατό να αποσπάσουμε μεταχειρισμένο υλικό δωρεάν ή μεταχειρισμένο υλικό σε προνομιακή τιμή? Θεωρείται πως μπορούν να προσφέρουν θεωρητικά όταν μπορέσουμε να πάμε σε νέο μαχητικό επίσπευση των χρόνων παράδοσης? Μπορούμε σε μία 3 ετία να αποσπάσουμε δάνειο για στρατιωτικό υλικό με προνομιακούς όρους?? Πολιτική στήριξη?? Κάποια ελάχιστα αποτελέσματα πρέπει να αναμένουμε καθώς γνωρίζουμε πως αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για μεταχειρισμένο υλικό. Άρα μήπως καλά κάνει η κυβέρνηση και περιμένει να περάσει μία 5 ετία ώστε η Ελλάδα να είναι σε καλύτερη δημοσιονομική κατάσταση και να μπορεί να υποστηρίξει καλύτερα την όλη διαπραγμάτευση??

tkostas

Αναδημοσίευση του έντυπου άρθρου δεν είναι ή κάνω λάθος;;;

Nick

Το κοστος ειναι τεραστιο για την αναβαθμιση των αεροσκαφων και βεβαια παρωχημενο με τα σημερινα δεδομενα.
Η Π.Α θα μπορουσε να αξιοποιησει τα παλια Μirage Σαν φορεις MICA για τα 5ρια .
Δηλεδη να βγαινουν σε μικτους σχηματισμους και ο υπολογιστης του 2000-5 να βλεπει τους πυραυλους του
του 2000 ( Σαν 2ρη αποθηκη οπλων ) να τους καθοδηγει και να τους πυροδοτει .
Ετσι ενα ζευγος 2000 και 2000-5 θα μπορουν να εχουν 10 MICA + 2MAGIC για την αμυνα του απλου 2λιτρου
Το σκεπτικο – καλωδιωση σε τεσσερις πυλωνες με τριγκερ αφεσης πυροδοτησης + υπολογιστη επικοινωνιας
+ κεραια δεδομενων προς τον υπολογιστη του -5 ( για το διλιτρο )
Για το 5ρι αναβαθμιση software οπλικου φορτιου + ζευξη δεδομενων με τον υπολογιστη του 2λιτρου….
Ποιο ΣΚΡΟΥΤΖ δεν γινεται !!!!!!!
Καλημερα !!!!!!

stefanos

Πολλές φορές στο παρελθόν ελήφθησαν αποφάσεις σχετικές με εξοπλιστικά προγράμματα καθ΄υπέρβαση των τεχνοκρατικών αναλύσεων των Επιτελών. Ίσως μάλιστα αυτό να μην είναι η εξαίρεση, αλλα ο κανόνας. Σε μια χώρα που εδώ και χρόνια αποφεύγει την επίσημη χρεωκοπία μέσω δανείων κυρίως απο Γερμανία-Γαλλία και λιγότερο απο ΗΠΑ (ΔΝΤ), είναι λογικό οι βασικοί δανειστές να διεκδικούν αντίστοιχη μερίδα απο την πίτα των υποδομών (λιμάνια, αυτοκινητόδρομοι), των εξοπλισμών, των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν είναι λογικό να αγοράζει ο μη ευρωπαίος υποδομές μπιρ-παρά, που έχουν κατασκευασθεί σε περιβάλλον που δημιουργήθηκε με Ευρωπαϊκό χρήμα. Κατα συνέπεια δεν πρέπει κανείς να εκπλαγεί αν δει την αναβάθμιση των mirage να προχωρά, παρότι όπως αναλύει το άρθρο, είναι οικονομικά ασύμφορη. Ούτε ιδιαίτερη έκπληξη θα προκαλούσε το γεγονός αντί της αναβάθμισης των F16, να επιλεγεί αγορά μεταχειρισμένων EF. Xωρίς την παραμικρή τεχνοκρατική λογική. Με πολιτικά -καθαρά- κριτήρια. Σε αυτό το περιβάλλον χειραγώγησης του δανειζόμενου (πανάρχαια ιστορία) θα ήταν μεγάλη επιτυχία αν σε βάρος της ποσότητας, επιτυγχάνοταν αναβάθμιση της ποιότητας. Αν -όπως αναφέρουν κι άλλοι σχολιαστές- τα mirage2000 μπορούσαν να αντικατασταθούν με σαφώς μικρότερο αριθμό rafale (στο παιχνίδι και το leasing) που όμως δεν θα χρειαζόταν νέα όπλα, θα ήταν -τηρουμένων τω αναλογιών- επιτυχία. Μάλιστα αναμένεται αναβάθμιση του rafale με αντι-stealth χαρακτηριστικά. Ούτε M2000, ούτε M2000-5. Ένας τύπος μαχητικού rafale και άλλος ένας F16V. Kαι τα δυο με link16. Tο τέλειο θα ήταν να μπορούσαμε να μπορούσαμε να αναβαθμίσουμε το σύνολο των αφων μας. Όταν αυτό δε γίνεται, δεν υπάρχει επιλογή απο το να πας στο επόμενο βήμα. 130 Viper, 15-20 rafale και αναβάθμιση Patriot με απάιτηση δικτυοκεντρικής τους λειτουργίας είναι οτι πιο καλό μπορεί να επιτευχθεί για την ώρα. Ελπίζω να είναι και ρεαλιστικό…
Ο εκσυχρονισμός των block30 απο απάρτια των 50, 52 είναι μια λύση που σαφώς δεν απορρίπτεται. τα αν θα παραμέινουν στην κατοχή μας είναι θέμα που καθορίζουν οι οικονομικές συγκυρίες και η ζήτηση.

aris32

δυστυχως τα μη εκσυχρονισμενα μ2000 θα αποσυρθουν οπως αγοραστηκαν . η ευκαιρια χαθηκε οταν αποφασισαμε την αγορα 15 και οχι τον εκσυχρονισμο του στολου και την συμπληρωση με καινουρια των αριθμων ωστε να εχουμε 40 μ2000-5 . μονη λυση ειναι η αντικατασταση τους με μεταχειρισμενα μ2000-5(το καταρ αγοραζει νεα οποτε τα 12 μ2000 που εχει μαλλον θα ειναι μια ευκολη προσθηκη) αλλιως ολα τα λεφτα στα φ16 και μονο λινκ16 στα νεα μ2000-5 . αν θελουμε να εχουμε μικα εξοσετ και σκαλπ( η γαλλικη εκδοση δεν μπαινει στα εφ2000 – αλλη μια χαζομαρα της ευρωπαικης αμυντικης βιομηχανιας) μονη λυση ειναι η αγορα ραφαλ .

Θανασης

Aπο το να συζητάμε για κοστολογεια για αεροσκάφος που δεν παραγεται πλεον αρα σε λιγα χρονια εκτος το ότι θα είναι πανάκριβες δεν θα υπαρχουν κιολας.
Αντίθετα με μεταχειρησμενα αεροσκφαφη που υπαρχουν διαθέσιμα και με μερικες βελτιώσεις μπορουν να κοστολογειθουν στις ιδιες τιμες και μαλιστα δικηνητηρια.
Όμως το συστημα θα κανει μια αλλαγη που θα φερει την Π.Α. σε καλυτερη θεση από ότι ηταν όταν παρελαβε τα F-4E το 70;
Η μεχρι τωρα σταση της ηγεσιας δειχνει ότι πρατει το αντιθτο.

Νίκος

Εντύπωση μου κάνει το γεγονός ότι η συνολική πολιτική και συμπεριφορά της Dassault είναι ακριβώς ίδια με εκείνη πολλών εγχώριων κρατικοδίαιτων “μεγάλων” εταιριών.
Όσο για την ιδέα τους, να κάνουν ασύμφορο τον εκσυγχρονισμό των Μ2000, ώστε να βρεθούμε στην ανάγκη να αγοράσουμε Rafale, τι να πω, ασχολίαστο.

gm

Όλοι μα όλοι οι σύμαχοι μας έχουν επενδύσεις εκατοντάδων δις $ στην ανατολική ακτή του Αιγαίου. Λέτε να θέλουν πολύ να τους τις χαλάσουμε?

Ranger

Πτήση, αν και άκαιρη ερώτηση, δεδομένου ότι τα ΗΑΕ έχουν πιστοποιήσει to κατευθυνόμενο όπλο al tariq (πρώην umbani) στα mirage 2000 9 τους, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στα δικά μας mirage; ‘Έχω την εντύπωση ότι και οι Ινδοί έχουν πιστοποιήσει τους spice στα δικά τους, που δεν μοιάζουν όμως καθόλου όπως γράφετε με τα δικά μας. Βέβαια, όποιος έχει λεφτά πιστοποιεί ότι θέλει, και εμείς δεν έχουμε.

Κώστας Σ

΄Για να μας πει κάποιος και την ιστορία των F-16 σε υπηρεσία στην ΠΑ, τα περίφημα προγράμματα δομικής αποκατάστασης, την απελπιστικά λάθος επιλογή συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου, την επιλογή δύο τύπων κινητήρων και για τα κόστη του συζητούμενου εκσυγχρονισμού τους. Οι Γάλλοι είναι οι εύκολοι στόχοι, η Lockheed όχι.

georgosk

Για τον εκσυγχρονισμό τον mirage 2000EGM η ανάλυση εδώ και στο περιοδικό τα λέει όλα….. αν επιλεγεί ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν λύνει κανένα πρόβλημα, προσφέρει ελάχιστα σε ποσότητα και ποιότητα και μόνο να σκεφτεί κανείς που αλλού θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το ποσό αυτό (που δεν υπάρχει έτσι και αλλιώς) για την άμυνα νομίζω κλείνει το θέμα…. Τα 17 εναπομείναντα αεροσκάφη μπορούν να προσφέρουν ως έχουν για μια ακόμα δεκαετία ως φορείς exocet και ως ευέλικτα αναχαιτιστικά στην καθημερινή μάχη των αναχαιτίσεων στο Αιγαίο. Εκεί δεν χρειάζεσαι τόσο τα ηλεκτρονικά και θα ελαφρύνουν άλλους τύπους….. Μετά θα αποτελέσουν μια καλή πηγή ανταλλακτικών για τα -5ΜΚ2 για τα κοινά μέρη – συστήματα.
Κάποιες, κατά την γνώμη μου, επισημάνσεις σε όσους φίλους σκέφτονται εναλλακτικές:
1) ΚΑΝΕΝΑ μαχητικό 4ης γενιάς (και με όσα + θέλετε δίπλα) δεν έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικά και σημαντικά παραπάνω στην ΠΑ σε σχέση με τα F-16V (επίσης 4ης γενιάς και με πολλά +) . Απλά θα επιβαρύνει με το κόστος δημιουργίας από την αρχή μιας υποδομής υποστήριξης που σήμερα δεν υπάρχει και οικονομικά δεν αντέχουμε. Ίσως το EF 2000 με CAPTOR – E (όταν γίνει διαθέσιμο) να ξεχωρίζει κάπως από τα αεροπλάνα της γενιάς του αλλά δεν νομίζω πως και αυτό ξεφεύγει από όσα γενικά έγραψα….
2) Για τα Καταριανά mirage 2000 δεν πρέπει να μας διαφεύγει η ειδική σχέση του Κατάρ με την Τουρκία. Η τελευταία στα δύσκολα εγγυήθηκε την ασφάλειά τους, λέτε οι Καταριανοί να είναι τόσο αγνώμονες να δώσουν αεροσκάφη στην Ελλάδα?

Παλιουρας

Τελικα απο οτι φαινεται, η καλυτερη λυση ειναι πωληση (σε πρωτη φαση των παλιων 2000) και αντικατασταση τους απο μεταχειρισμενα μεν, νεοτερης τεχνολογιας δε…..Οπως λ.χ. EF εξ Ιταλιας…για εισαγωγη σε εναν τυπο που τελικα φαινεται να ηρθε για να μεινει…και που σιγουρα ταιριαζει με το δογμα της “αμυνας” που εχει υιοθετησει η ΠΑ….
Δευτερο βημα η πληρης απαγκιστρωση απο το mirage….με πωληση και των υπολοιπων….
Με αυτον το τροπο, θα μπορεσουμε να εχουμε “ανεβει” μια γενια Α/Φ, να εχουμε διατηρησει ενα κομματι non-US, non-Turkey (αν ειναι τοσο σημαντικο αυτο) στο οπλοστασιο και να μην μειωθει ο αριθμος της οροφης αισθητα για καποια χρονια…Δυστυχως διακρινω μια “παγιωση” στα μυαλα των υπευθυνων της ΠΑ…που μοιαζει με ανευθυνο-υπευθυνοτητα…η τεχνολογια των Α/Φ προχωραει γρηγορα, δεν γινεται να μενουμε προσκολλημενοι σε 3 τυπους των οποιων η αρχικη εισαγωγη εγινε την δεκαετια του 80 (το νεοτερο εξ αυτων)…Λεμε οτι οι Ιταλοι πανε να ξεφορτωθουν τα EF Trance 1 block 2 και δεν λεμε που θα ειχανε εδω και δεκαετιες στειλει πχ τα Φαντομ, αν ειχανε….
Χρειαζεται μια γενικοτερη ανανεωση, οπτικης κυριως…..η πολυτυπια σιγουρα εχει δυσκολιες, αλλα απο το μη αεροσκαφη,,,ή το παναρχαια αεροσκαφη…καλυτερα να μπουνε και αλλοι τυποι στην εξισωση (και να μαθουν και οι old dogs -κυριως προσωπικο εδαφους- new tricks)

ΔΝΤ

Μ-2000 αλα Α-7/Φ-4 αποσυρση ΧΩΡΙΣ αντικατασταση! Τα μκ2 πωληση σε αργεντινη/περου να πιασουν τοπο τα λεφτα στην αναβαθμιση των Φ-16

ariseagle

Επειδή δεν βλέπω να έχει αναφερθεί στα παραπάνω σχόλια, η περίπτωση των -5F της Γαλλίας τα οποία φέρουν μίκα και λινκ 16, με αποκλειστικό ρόλο Α2Α. Γνωρίζετε αν έχουν ορίζοντα αξιοποίησης από την γαλλική αεροπορία; Δεν νομίζω να κοστολογούνται με 55 εκ ευρώ η μονάδα..

teo

τα Mirage 2000-9 των ΗΑΕ είναι η μόνη λύση για μεταχειρισμένα και έχουν αναφερθεί ότι είναι προς πώληση σε πολλούς ιστοτόπους … απ ότι διαβάζω σε άλλα sites τα ΗΑΕ ζήτησαν τιμή για τα blk30 που έχουμε… άρα μια ανταλλαγή των 32 blk30 με τα 60 Mirage2000-9 με την αντίστοιχη φυσικά διαφορά τιμής από μέρους μας … ισως και να…
Σε αυτή την απίθανη περίπτωση πάντως θα είχαμε 120 f-16 και 85 Mirage 2000-5/9 και 18 Mirage 2000… θα μπορούσαμε να διωξουμε τα f4… μια αναβάθμιση CCIP των f16 σε blk 52+Adv και κλείνουμε με αναβαθμίσεις αεροσκαφων 3ης γενιάς…
πλάκα – πλάκα, εκεί κάτω έχουν χωριστεί σε δύο στρατόπεδα με Τουρκία, Πακισταν, Καταρ από την μία και Σαουδ. Αραβία, Αίγυπτο κ.α από την άλλη, μήπως να πηγαίναμε να κλαφτούμε και σε τίποτα εμίρηδες; νομίζω ότι Αμερικάνους και Γάλλους στα συγκεκριμένα θέματα τους έχουμε πρήξει…..

GK_

Το κειμενο σας, απλα, επιβεβαιωνει τις «αμαρτιες» του παρελθοντος.
Ειναι τραγικο, να διαβαζει καποιος για οικονομικα μεγεθη της ταξεως του 1 Δις εκ. ε για μολις 17 αεροσκαφη, που «θα» αποχτησουν μια διαμορφωση που επρεπε να εχουν πριν απο 15 ή ακομη χειροτερα πριν 25 χρονια (βλεπε περιπτωση Ταϊβαν MICA EM/Magic-2).
Ετσι οπως ειναι τα πραγματα με τα οικονομικα μεγεθη να μιλανε απο μονα τους και τα δημοσιονομικα να «κραζουν» οχι απλα για «ισχνες αγελαδες», αλλα για ακομη χειροτερες καταστασεις, η δεσμευση παραπλησιων κονδυλιων για κατι που ηδη με τα τεχνολογικα δεοδμενα του σημερα ειναι κατι το ξεπερασμενο και παλιο, μπορει να θεωρηθει ακομη και μια διασπανθηση δημοσιου χρηματος, οδηγοντας πολιτικα και μη προσωπα σε εξεταστικη επιτροπη της Βουλης, οπως ηδη συνεβη και στο προσφατο και μη παρελθον ουκ ολιγες φορες.
Με τα σημερινα δεδομενα το συγκεκρημενο κονδυλι μπορει να θεωρηθει πολυ ποιο αποδοτικο εαν επενδυθει σε νεας γενιας αεροσκαφη. Ειναι λογικο οτι τα Μ2000EGM θα επρεπε εδω και καιρο να ειχαν ηδη αποσυρθει.
Σημερα η μονη λογικη λυση ειναι: τα κονδυλια του κρατικου κορβανα για την ΠΑ να συγκεντρωθουν σε δυο προγραμματα. Ενα, εκεινο του εκσυγχρονισμου του στολου των F16 και ενα αλλο στην αγορα των F35A.
Σε οτι αφορα τους exocet, μου φαινεται οτι παλαιοτερα η πιστοποιηση τους στα M2000-5Mk.2, απο οτι θυμαμαι, ειχε κοστολογηθει στα 50 εκ € πανω κατω. Και περισσοτερα χρηματα να ηταν, παλι ποιο οικονομικο θα ειναι απο το να συντηρεις ολοκληρη μοιρα που κοστιζει σε ετησια βαση περιπου 15 εκ €, αν οχι περισσοτερο, αποκληστικα για την εκτελεση αποστολων TASMO με αυτα τα βληματα.

Kosyfi

Οπως το βλέπω:
1) η θα πρεπει να τα ξεφορτωθουμε στο συνολο τους αρων αρων οσο ειναι καιρός ακομα και πιανουν κανα φράγκο. Τα φράγκα αυτα θα χρηματοδοτήσουν αγορά μτχ F16.
2) ή θα πρεπει να συμπληρώσουμε τον αριθμό των -5 με αλλα ιδιου τυπου (Κατάρ εσενα βλέπω) αρκεί η τιμή φυσικά να ειναι λογική.
Οι Γαλλοι μας εχουν στοιχησει πολυ ακριβά στα εξοπλιστικα μας προγράμματα και πραγματικά δεν νομιζω οτι θα πρεπει να ξανασχοληθουμε μαζί τους. Ειναι μαλακια να σε εκβιάζει ο προμηθευτης σου κατ αυτον τον τρόπο και θα πρεπει να τους δοθεί ενα σχετικό μάθημα.

Jerry

Κι αν σκεφτούμε οτι η απόσυρση εδώ και αρκετό διάστημα των Α-7H & A-7E και η σχετικά πρόσφατη των RF-4E, αντί να αφήνει “κάβα” τα κόστη χρήσης των, ακόμη ψαχνόμαστε για τα αυτονόητα των F-16….
Αλήθεια τί άθροισμα θα ήταν αυτό το κόστος μέχρι τέλος χρόνου?

sotbak

η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι τα Μ 2000 ήταν καλά, αλλά ακριβά, πολύ ακριβά για αυτό που παρείχαν. Χαλάλι όμως γιατί λίγο αυτά λίγο τα Φ-16 το κρατήσαμε μέχρι σήμερα το Αιγαίο ελληνικό.
Όμως σήμερα οι προκλήσεις είναι πολλές:
α) η τεχνητή οικονομική κρίση του 2008 επ.,
β) η ανατροπή του 7/10 με την Τουρκία και ο υπερεξοπλισμός της,
γ) η ανάγκη παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο όχι μόνο για την προστασία της Κύπρου (αυτονόητο), αλλά και για τα κοιτάσματα και το “παιχνίδι” των αγωγών-εμπορικών οδών κλπ.,
δ) η γεωπολιτική θέση της χώρας και η αστάθεια των νοτίων Βαλκανίων,
ε) η ισορροπία αυτή καθεαυτή εντός του ΝΑΤΟ, δηλαδή η διατήρηση ισοζυγίου και μεταξύ συμμαχικών κρατών απέναντι στο αντίπαλο δέος (Ρωσία),
στ) η θέση μας ως δυτικού κρίκου στο “θαλάσσιο”-περιμετρικό αποκλεισμό της Ρωσίας,
ζ) η έστω καιροσκοπική, αλλά υπαρκτή, μεταστροφή της Ρωσίας ως προς την Ελλάδα και η στροφή της προς την Τουρκία λόγω πωλήσεων αμυντικού υλικού στην τελευταία (Σ-400),
η) η συνεχής πρόσδεση της αγγλοσαξονικής εξωτερικής πολιτικής στην Τουρκική οπτική σε σχέση με την Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή,
θ) η απαξίωση (έστω σταδιακή) των Ε/Δ από το πολιτικό προσωπικό της χώρας,
Όλα τα ανωτέρω επιβάλλουν άμεσο επανακαθορισμό των αμυντικών εξοπλισμών/προμηθειών της χώρας υπό το πρίσμα αφενός της διατήρησης ικανού στρατιωτικού προσωπικού και μέσων σε τέτοια ποιότητα και ποσότητα ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να επιτελούν το αποτρεπτικό έργο τους από τη μία και από την άλλη να είναι σε θέση αν απαιτηθεί να ενεργήσουν και επιθετικά, όπου αυτό απαιτηθεί από την εκάστοτε συγκυρία (πολιτική, αμυντική, πολεμική κλπ.).
Με δεδομένα τα ανωτέρω η ταπεινότητά μου στο αεροπορικό όπλο φρονεί ότι με σειρά προτεραιότητας και λαμβάνοντας υπόψη τη θέση της χώρας στο ανωτέρω γίγνεσθαι, επιβάλλονται τα κάτωθι:
Α) άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ για προμήθεια Φ-35 σε συνδυασμό με αναβάθμιση μέρους του στόλου των Φ-16 και πάντοτε με το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και
Β) αναβάθμιση ΑΣΕΠΕ & επίγειων ραντάρ για την αντιμετώπιση των νέων δεδομένων (Φ-35 Τούρκων)
Γ) Παρακολούθηση του προγράμματος ΝΕΥΡΩΝ για την συμπαραγωγή-προμήθεια με τη Ντασώ 150 τουλ. UCAV, σε αντιστάθμιση – ως προς το γαλλικό παράγοντα – για την εγκατάλειψη όποιου προγράμματος αναβάθμισης Μ-2000 λόγω υπερβολικού/ληστρικού κόστους,
Δ) εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας προμήθειας μεταχειρισμένων Α/Φ (σε κάθε περίπτωση θα είναι παρωχημένα τεχνολογικά σε σχέση με το Φ-35 και τα αναβαθμισμένα (όσα) Φ-16).

zolotas

Αξιοπρόσεκτη όλη η σειρά δημοσιεύσεων. Το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει από εμάς τους “ειδικούς” είναι ότι δεν υπάρχει διάθεση για την εκπόνηση μακροπρόθεσμου πλάνου. Τότε που είχαμε το αξιόχρεο ψωνίζαμε ότι θέλαμε, τώρα σκεπτόμαστε τα μπαλώματα. Γιατί σε ένα πλάνο με στόχο την διατήρηση με αναβάθμιση ΟΛΩΝ των υφιστάμενων κύριων οπλισκών συστημάτων μέχρι το 2040+ και με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2025-2027 θα μπορούσαμε π.χ.
(1) το πρόγραμμα του Viper: να συμπεριλάβει και τα PX I, να αντικατασταθούν τα διαφορετικά υποσυστήματα (HUD κ.ο.κ.) των Block από νέα κοινά και να συμμετάσχουμε στο καταρτιζόμενο πρόγραμμα SLEP των Viper της USAF, (2) για τα Μ2000, να μπούμε στο πρόγραμμα SLEP των Γάλλων για τα Μ2000D που ανακοινώθηκε στο Bourget με δέσμευση εφαρμογής σε όλα τα υφιστάμενα αεροσκάφη και πρόσκτηση των 24 -5F σε αντικατάσταση των EGM-BGM προκειμένου να διατηρηθούν οι οροφές και εκπόνηση AUP σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς αν οι Γάλλοι θέλουν να προωθήσουν το Rafale F4 κατα το 2025, (3) CH47: αναβάθμιση των -SD σε -F ΚΑΙ δέσμευση για αναβάθμιση των -D σε Block ΙΙΙ από το 2023 και μετά, (4) πρόσκτηση 1 GlobalEye και αναβάθμιση σε Erieye-ER και τοποθέτηση εξοπλισμού SIGINT-ELINT στα υφιστάμενα, (5) ολοκλήρωση του EDA των KIOWA, EDA για UH60-L και εφαρμογή Common Digital Cokpit σε ΟΛΑ τα μέσα (Chinook, Kiowa, Blackhawk, Seahawks), (6) πρόγραμμα αναβάθμισης-αντικατάστασης ηλεκτρονικού εξοπλισμου των Aegean Seahawks (7) φρεγάτες S: εκπόνηση προγράμματος LO από το ΕΜΠ και δομικής αναβάθμισης των σκαφών, τοποθέτηση MAST, VLS ανάλογα με την αποστολή, αναβάθμιση Ηλεκτρονικών ASW και προωστήριου συστήματος σε Full Electric, και αναβάθμιση των εναπομείναντων 212 σε -Y (VIPER) αν δεν είναι δυνατή η πρόσκτηση μέσω EDA SH-60F και η προσαρμογή τους στο πρότυπο Aegean Hawk, (8) MEKO: μετατροπή σε AAW-BMD με τοποθέτηση SPY-6 AEGIS και SM-6 (και σε τουλάχιστον 3 ‘S’), αναβάθμιση προωστήριου συστήματος αν απαιτείται και εφαρμογή δομής LO, (9) 209-1200, αναβάθμιση συστήματος μάχης των 3 που έμειναν εκτός εκσυγχρονισμού AIP με εισαγωγή IDAS για Α/Α κάλυψη του υποβρύχιου στόλου, και (10) ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ 10-15ετών FOS από την ολοκλήρωση των παραπάνω προγραμμάτων. Ξέρω, λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν, όμως είναι “Οικονομίες Κλίμακος” you stupid…

GeoLo

Οι ανωτέρω αναφορές όλων ειναι ορθές.Ρωταω όμως,μήπως πάντα τα οικονομικά μας ήταν για 120 μαχητικά οροφή;;;;
Ο γόρδιος δεσμός πρέπει να κοπεί!!!
120 f16V(όχι blk30) μέχρι το 2025 και μετά βλέπουμε για αγορά ΝΜΑ.
Γνώμη μου ειναι ότι η ΠΑ το εχει αποδεχτεί και αυτό φαίνεται ότι θα γινει

tsimuha2

Θα κανω λιγο το συνηγορο του διαβολου και θα υπερασπιστω τη Dassault.
H συγκριση με τους αμερικανους και το F-16 ειναι αδικη.Το Μ2000 κατασκευαστικε σε 600+ μοναδες εναντι κατι χιλιαδων του F-16.Aυτο και μονο ριχνει το κοστος δραματικα για τα F-16.Eπανω σε αυτο εχουμε για τους αμερικανους και τις αγορες μεσω προγραμματων FMS κατι που επισης λογω οικονομιας δεν μπορουν να προσφερουν οι Γαλλοι.Η ιδια η USAF εχει αγορασει χιλιαδες F-16, αρα το κοστος ερευνας και αναπτυξης εχει προ πολλου αποσβεστει και ετσι η κατασκευαστρια εταιρεια μπορει να εχει χαμηλες τιμες.Αντιθετα με αυτο η μικρη παραγωγη του Μ2000 εχει σαν αποτελεσμα υψηλες τιμες και στο αεροπλανο και στα ανταλλακτικα του. Η ιδια η γαλλικη πολεμικη αεροπορια περα απο την αγορα των 37 Μ2000-5 δεν προχωρησε σε καμια αλλη αναβαθμιση στο επιπεδο -5, αρρα παλι η εταιρεια αναγκαζεται να εχει υψηλες τιμες για τους πελατες της.Αν αυτοι οι πελατες ( που εχουν περιπου 300 Μ2000 )ελεγαν ΟΛΟΙ μαζι στην Dassault , κανε μας αναβαθμιση στο επιπεδο -5 εχεις κανεις διαφωνια οτι η τιμη ανα μοναδα δεν θα ηταν μικροτερη;Αντιθετα εχουμε το φαινομενο ενας να ζηταει αναβαθμιση για 10 αεροπλανα, μετα απο μερικα χρονια αλλος για 30 , υστερα αλλος για 50 κλπ.Ετσι δεν μπορει καμια εταιρεια να προγραμματισει για το μελλον,ουτε η ιδια αλλα ουτε και οι υποκατασκευαστες που κατασκευαζουν τα διαφορα απαρτια.Να θυμισουμε πχ οτι οταν η USAF κανει μια αναβαθμιση την κανει πχ για 500 αεροπλανα μαζι.Αν πχ το Μ2000 δεν ηταν γαλλικο αλλα γερμανικο και ειχε τον ιδιο ογκο παραγωγης και τον ιδιο αριθμο εξαγωγων, το κοστος αναβαθμισης απο τους γερμανους για μια παρτιδα 30 αεροσκαφων θα ηταν μικροτερο απο αυτο των γαλλων , δεν το νομιζω, θα ηταν το ιδιο ψηλο.Απο την αλλη οταν εχεις μονο 300 εξαγωγες ( και αυτοι δεν συμφωνουν για αναβαθμιση ταυτοχρονα) και η ιδια η ΠΑ της χωρας σου δεν εχει αντιστοιχο προγραμμα αναβαθμισης ειναι λογικο να ασχοληθεις μονο με το μελλον που λεγεται Rafale και να κοιτας να πουλησεις μονο αυτο.Ετσι πρωτου κατηγορησουμε του γαλλους να σκεφτουμε αν απο τα δεδομενα παραγωγης(και τον χρονο και τον αριθμοαναβαθμισης που ζηταει ο καθε πελατης) μπορουν να κανουν μικροτερες τιμες.Οι τιμες δηλαδη των αγγλων για την πωληση των tornado και την αναβαθμιση τους μετα στην Σαουδικη Αραβια ηταν φτηνες;Το προβλημα αυτο ειναι προβλημα για ολη την Ευρωπαικη αμυντικη βιομηχανια.Σε τι κοστος και με τι δυνατοτητες αγορασαν τα EF οι αυστριακοι, ποσο κοστιζει μια αναβαθιση αυτων των αεροσκαφων σtα προτυπα των τελευταιων tranche.Ποσο κοστιζει η αντιστοιχη αναβαθμιση των ιταλικων, αγγλικων, γερμανικων EF στα προτυπα παλι των τελευταιων tranche.

dimitrov

Το πρόγραμμα των Μ2000 από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν και είναι 1 καταστροφή. Η οποία υπονόμευσε άπαξ την μαχητική ισχύ της ΠΑ και το μέλλον της ΕΑΒ.
Κι αν υποθέσουμε πως η αρχική αγορά ήταν 1 λανθασμένη απόφαση βασισμένη σε στρεβλές απόψεις και εμμονές ιδεολογικές της τότε κυβέρνησης ……. για την 2η επιλογή των Μ2000(10+15) μπορούμε να πούμε πως ήταν σκέτη βρωμιά.
Ειδικά από την πλευρά των Γάλλων.
Έπρεπε να εκσυγχρονιστούν όλα τα Μ2000 σε συνδυασμό με την αγορά των 15 κι αυτό μόνο στη βάση της αναγκαιότητας των scalp.
Αν κάποιος βρεθεί και δώσει λεφτά για τα 17 Μ2000 να τα εκσυγχρονίσουν θα είναι προδότης κι εγκληματίας. Με τα μισά χρήματα κάνουμε τα 30άρια βάιπερ. Τα Μ2000 egm/bgm ας γίνουν όταν αποσυρθούν ανταλλακτικά για τα υπόλοιπα Μ2000.

Konstantinos_Zikidis

Θα μου επιτρέψετε να μην συμφωνήσω με αρκετά σημεία του άρθρου, το οποίο μου δίνεται η εντύπωση ότι διαπνέεται από μία προκατάληψη εναντίον των Mirage. Δεδομένου ότι σχεδόν στο σύνολο του υπηρεσιακού μου βίου μέχρι στιγμής έχω ασχοληθεί με τα γαλλικά Α/Φ (Mirage F1/2000/-5), θα αναγκαστώ να κάνω τον “δικηγόρο του διαβόλου” (ίσως και χωρίς εισαγωγικά, λαμβάνοντας υπόψη το πνεύμα του άρθρου σας).
Για να μην πάμε στην αγορά του αιώνα, η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελείται από 80-100 Μ2000 (γιατί όχι;), με συμπαραγωγή στην ΕΑΒ, ας μιλήσουμε για τις προμήθειες από το τέλος της δεκαετίας του ’90 και πέρα. Εξ όσων γνωρίζω, το κόστος ενός Μ2000-5 σε ευρώ ήταν λίγο παραπάνω από αυτό ενός F-16 Block52+ (χωρίς σύστημα αυτοπροστασίας) σε δολ. Βεβαίως, η ισοτιμία της εποχής ευνοούσε κατά πολύ το δολάριο, οπότε το F-16 ήταν φθηνότερο από το Μ2000-5. Επιχειρησιακά όμως, νομίζω ότι το F-16 Block52+ υπολειπόταν στους περισσότερους τομείς σε σχέση με το Μ2000-5, όσον αφορά κυρίως τις αποστολές α-α.
Λόγω των προβλημάτων του ICMS Mk3, το 2004 “κόψαμε” το Μ2000-5 (χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό, γιατί ήμουν μέλος της επιτροπής πτητικών δοκιμών), ενώ περίπου την ίδια εποχή η ΠΑ παραλάμβανε τα F-16 Block52+, χωρίς σύστημα αυτοπροστασίας. Τα προβλήματα του ICMS Mk3 βεβαίως αποκαταστάθηκαν στη συνέχεια…
Το επόμενο έτος αποφασίσαμε την προμήθεια των F-16 Block52+ Adv. (PXIV), τα οποία είναι σαφώς πολύ καλύτερα από τα F-16 Block52+ της ΡΧΙΙΙ.
Ισχυρίζεστε ότι “τα Mirage 2000-5Mk2 … υστερούν σε σχέση με τα F-16C/D Block 52+ Adv”. Αυτό που βασίζεται;
Θεωρείτε το AN/APG-68(V)9 καλύτερο του RDY-2 σε λειτουργίες α-α; Για να σας προλάβω, το APG-68(V)9 είναι μάλλον καλύτερο σε λειτουργίες α-ε, καθώς διαθέτει λειτουργία SAR.
Θεωρείτε το ASPIS II καλύτερο του ICMS Mk3;
Θεωρείτε τον AMRAAM ΑΙΜ-120 C-7 καλύτερο του MICA EM/IR; Έχετε καταλάβει το προτέρημα του MICA IIR, ο οποίος είναι από τους ελάχιστους πυραύλους BVR που δεν παρέχει την παραμικρή προειδοποίηση στον αντίπαλο; Έχετε συνειδητοποιήσει τι πλεονέκτημα προσφέρει η δυνατότητα εξαπόλυσης δύο διαφορετικών πυραύλων (με καθοδήγηση ραντάρ ή IIR) χωρίς να γνωρίζει ο αντίπαλος τι θα του έρθει; Τι ενέργειες αυτός θα κάνει; Θα ρίξει Chaff ή flare; Τι ελιγμό θα κάνει; Θα βάλει ΑΒ ή όχι;
Επίσης, θεωρείτε καλύτερο τον JSOW από τον SCALP EG;
Ναι, το -5 δεν έχει σκοπευτικό επί κράνους, αφού δεν αγοράσαμε (δεν ασκήσαμε το σχετικό Option). Ναι, το -5 δεν παίρνει βόμβες, γιατί δεν αγοράσαμε, αλλά παρ’όλ’αυτά είναι έτοιμο να τις πάρει (προβλέπονται στις προδιαγραφές του). Ναι, το -5 δεν φέρει pod κατάδειξης ή φωτογράφισης, γιατί δεν αγοράσαμε. Τέλος, το -5 θα μπορούσε να φέρει και Exocet αλλά δεν ασκήσαμε το ανάλογο option.
Και βέβαια να μην μιλήσουμε για δομική αντοχή, η οποία είναι παροιμιώδης σε όλα τα Mirage.
Επομένως, δεν είναι τόσο προφανές ότι το -5 υστερεί σε σχέση με το Adv.
Όσον αφορά την αναβάθμιση των ινδικών Μ2000 (παρόμοιων με τα δικά μας EGM), την οποία θεωρείτε ως “σκάνδαλο πρώτου μεγέθους”, θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα:
Η Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες χώρες στον κόσμο, με εκπεφρασμένη την απαίτηση για πάνω από 40 πολεμικές μοίρες, διαθέτει ρωσικά, γαλλικά και ινδικά Α/Φ. Στον πρόσφατο διαγωνισμό MMRCA, διαγωνίσθηκαν μαχητικά από όλο τον κόσμο και κέρδισε το Rafale, αν και τελικά δεν προχώρησε η υπόψη προμήθεια (παραγγέλθηκαν 36 Rafale αλλά απευθείας από την Dassault, χωρίς συμπαραγωγή). Παρά τις δυνατότητες προμήθειας Α/Φ από όλο τον κόσμο, οι Ινδοί αποφάσισαν – μεταξύ άλλων – την αναβάθμιση των περίπου 50 Μ2000 που είχαν, αν και το κόστος της αναβάθμισης ήταν όντως μεγάλο. Προφανώς έκαναν τις ανάλογες μελέτες, λαμβάνοντας υπόψη την αξιοπιστία των Μ2000 κατά τα παλαιότερα επεισόδια με το Πακιστάν, και αποφάσισαν την αναβάθμισή τους, γιατί προφανώς το θεώρησαν πιο συμφέρον (υποθέτω σε σχέση με προμήθεια νέων Α/Φ). Ποιο είναι το σκάνδαλο πρώτου μεγέθους; Λέτε να ήθελαν να χαρίσουν λεφτά στους Γάλλους; Να υπενθυμίσω ότι η Ινδία θα αναβαθμίσει και τα Jaguar και μάλιστα με ραντάρ AESA. Μήπως είναι σκάνδαλο και αυτό;
Εν κατακλείδι, η αναβάθμιση των Μ2000 της ΠΑ όντως ενέχει σοβαρό κόστος, αν και οι ακριβείς τιμές δεν είναι επισήμως γνωστές (αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι μικρότερες από τις τιμές που αναφέρονται στο άρθρο). Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται ενδελεχής μελέτη, με διακλαδική ιεράρχηση των απαιτήσεων, συγκρίνοντας το κόστος αναβάθμισης των Μ2000 με την προμήθεια καινούργιων Α/Φ με ανάλογες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Alex

Νομίζω αγαπητό ΠΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΑ παρόλο που τονίσατε καθαρά και μόνο την οικονομική διάσταση του θέματος, άθελά σας δημιουργήσατε ένα αντι Γαλλικό ρεύμα που αδικεί την όλη κατάσταση που είναι πιο πολύπλοκη.. Ότι τα εξοπλιστικά των Γάλλων είναι πανάκριβα είναι γνωστό από παλιά.. Καλό όμως είναι να μην χρεώνουμε στους έξω όλα τα λάθη της Ελληνικής στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας όπου αν ξεκινήσουμε δεν θα έχουμε τελειωμό.. Όλοι εμείς τώρα που καταριόμαστε του Γάλλους ήμασταν αυτοί που αναφέραμε μέχρι προσφάτως, ευτυχώς που υπάρχει και κανά Mirage να κρατάμε λίγο τις ισορροπίες με τους απέναντι.. Μην ξεχνάμε πως οι Γάλλοι ήταν που αποδέσμευσαν όπλα για το Ελληνικό οπλοστάσιο που ούτε τα φανταζόμασταν.. Επίσης από θέμα διπλωματίας είναι σημαντικό να υπάρχει και ένας άλλος δρόμος.. Καλό είναι να είμαστε πιο προσεχτικοί και να μην λαικίζουμε στους σχολιασμούς μας.. Όσον αφορά τα Mirage φυσικά και δεν πρέπει να εκσυγχρονιστούν αλλά όταν μπορέσουμε, με πρώτη προτεραιότητα την αγορά των F35, να πωληθούν όλα τα Mirage και να υπάρξει μία μοίρα από Ευρωπαικό μαχητικό..Αν ήμασταν Ισραήλ τότε μόνο Αμερικανικα θα έπρεπε να μιλάγαμε..Αλλά είμαστε Ελλάδα και πρέπει να μιλάμε έστω και λίγο Ευρωπαικά.. Ας είναι και πανάκριβα..

Ευσταθιος

Μπορει να γινει αναβαθμιση με μονη προσθηκη Optronique Secteur Frontal (OSF)η καποιο παρομοιο κ την δυνατοτητα μεταφορας 6 mica ?

Dimitris

Η Γαλλία δυστυχώς βρίσκεται σε βιομηχανικό και οικονομικό μαρασμό. Τη δεκαετία του ’80 ο Ανδρέας Παπανδρέου έπαιξε ένα πολιτικό και στρατιωτικό στοίχημα με την επιλογή των Mirage. Όπως και η ευρύτερη λογική του, βραχυπρόθεσμα απέδωσε, μακροπρόθεσμα απέτυχε. Μια χώρα με μια καθημαγμένη οικονομία δεν έχει την πολυτέλεια να συντηρεί μια απ’ τις ισχυρότερες αεροπορίες στην Ευρώπη ούτε να εκτελεί αποστολές αναχαίτισης με τους σημερινούς ρυθμούς. Αν αυτά μάλιστα τα είχε σκεφτεί η πολιτική ηγεσία μέσα στη πρώτη δεκαετία του αιώνα η άμυνα της χώρας θα ήταν σαφώς καλύτερα προετοιμασμένη για τη σημερινή οικονομική συγκυρία. Δεν υφίσταται ερώτημα Mirage ή F-16 γιατί πολύ απλά δεν έχουμε τη δυνατότητα να συντηρούμε μεγάλους αριθμούς αεροσκαφών. Η κατάσταση έχει ως εξής:
Σε καθεστώς ειρήνης, θα πρέπει να διατίθεται στην πολιτική ηγεσία η ανα πάσα στιγμή απειλή κατάρριψης των αεροσκαφών που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Σε καθεστώς πολέμου θα πρέπει να διατηρούμε τη δυνατότητα επικράτησης στον αεροπορικό αγώνα, όχι πλέον μέσω των αριθμών αλλά μέσω ενός προληπτικού πλήγματος.
Για τον πρώτο στόχο, ο συνδιασμός της αεράμυνας με μια μικρή καλοσυντηρημένη δύναμη F-16 Block 52+ Adv. αρκεί για τα τουρκικά F-16. Απέναντι στο F-35 ΔΕΝ υπάρχει βέβαιη απάντηση. Και τους αριθμούς των τουρκικών F-35 δεν μπορούμε να τους έχουμε.
Για τον δεύτερο στόχο η απόκτηση F-35 από την Ελλάδα αποτελεί μονόδρομο. Αν υπήρχε η δυνατότητα να αγοράσουμε κάποιο ευρωπαϊκό UCAV (π.χ. αν είχε τελεσφορήσει το NEURON), τότε ίσως είχαμε εναλλακτικές. Η Ευρώπη όμως δεν έχει την απαραίτητη πολιτική βούληση ή τα χρήματα για εξοπλισμούς. Επομένως και με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές προοπτικές η βέλτιστη επιλογή είναι η αγορά των F-35. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει μια αεροπορία με 60 αεροσκάφη με μια δύναμη (40 F-16 + 20 F-35). Με την μείωση του αριθμού των αναχαίτησεων και την αλλαγή δόγματος, η αεροπορία διατηρεί ελπίδες συνέχειας της αποστολής της. Διαφορετικά τα ελληνικά αεροδρόμια θα γίνουν στόχος των τουρκικών F-35 ενόσω εμείς ακόμα θα ψάχνουμε για υβριδικές λύσεις αντιμετώπισής τους. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι η αναχαίτηση των F-35 αλλά η δυνατότητα ακινητοποίησης της τουρκικής αεροπορίας στην αρχή μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης.

STRATOS

Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που αναφέρει η ΠΤΗΣΗ, πολύ ενδιαφέροντα και όσο αναφέρουν και οι υπόλοιποι σχολιαστές και ο κ.Ζικήδης.
Δυστυχώς τα χρήματα που ζητάν οι Γάλλοι (τόσο για τον εκσυγχρονισμό των Ελληνικών Μ2000 όσο και η συμφωνία που έκλεισαν με την Ινδία) είναι εκτός της σημερινής Ελληνικής πραγματικότητας.
Ακόμη και την ποιο φτηνή εκδοχή να πάρουμε των 600-750 εκατομμύριων ευρώ που ζητάν οι Γάλλοι για τον εκσυγχρονισμό των 16 x Μ2000, με αυτά τα χρήματα μπορούμε να αναβαθμίσουμε τα Ελληνικά F16 block 30/50 σε αντίστοιχο επίπεδο με τα τουρκικά F-16 και να περισσέψουν και χρήματα για την αναβάθμιση του συστήματος ελέγχου πυρός και τοποθέτηση Link 16 στα F-16 block 52+. Έτσι η ΠΑ, ακόμη και χωρίς ραντάρ AESA, θα έχει 1 στόλο 155 F-16 αντίστοιχων με τα σημερινά τουρκικά και τα αμερικάνικα. Νομίζω προτιμότερο από το να εκσυγχρονίσει 16 Μ2000 (χωρίς Link-16).
Το Μ2000-5 είναι εκπληκτικό αεροσκάφος. Μου φαίνεται είναι το μοναδικό αεροσκάφος στον κόσμο που έχει καταρρίψει στόχο σε άσκηση με βολή MICA – over the shoulder!!! με στοιχεία που έπαιρνε από άλλο M2000-5 μέσω Link-16 (ή ADM??).
Αλλά το κόστος εκσυγχρονισμού των Ελληνικών Μ2000 σε -5 είναι απαγορευτικό.
Νομίζω η μόνη επιλογή που έχει σήμερα η ΠΑ, είναι να διατηρήσει τα M2000 σε υπηρεσία με επαναπιστοποίηση των Exoset και των Magic.
Έτσι θα μπορούν να δρουν σε περίοδο επιχειρήσεων εξαρχής σαν αεροσκάφη καθαρά ναυτικής συνεργασίας ( ευχάριστα νέα για το ΠΝ)…. ενώ σε ειρηνική περίοδο θα μπορούν να βοηθάν και στις αναχαιτίσεις – αναγνωρίσεις στο Αιγαίο.
Θα ήταν ευχής έργο αν με μία αναβάθμιση του συστήματος ελέγχου πυρός θα μπορούσαν οι MICA να συνεργαστούν με το σημερινό ραντάρ του αεροσκάφους?? Αλλά για να μην το αναφέρεται δεν θα προσφέρεται τέτοια δυνατότητα από τους Γάλλους.
Μία άλλη επιλογή θα ήταν ο εκσυγχρονισμός ASTRAC που έκανε το Μαρόκο στα Mirage F1? Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί σε αυτούς ο εκσυγχρονισμός κόστισε 14 εκατομμύρια δολάρια (!!) για κάθε αεροσκάφος και σε μας για τον εκσυγχρονισμό ποιο καινούριου αεροσκάφους το κόστος ανεβαίνει στα 30+ εκατομμύρια ευρώ ανά μονάδα??
Η ποιο extreme απόφαση θα ήταν (όπως ανέφερε και κάποιος φίλος προηγουμένως) ο εκσυγχρονισμός των M2000 στο Ισραήλ στα πρότυπα του Kfir block 60 με ραντάρ AESA της ELTA. Θα μπορούσαμε να στείλουμε 1 Μ2000 για να φτιαχτεί το πρωτότυπο και να τεσταρηστεί από την ΠΑ. Ούτως η άλλος τώρα τα Μ2000 ή είναι καθηλωμένα (λόγω αδιαφορίας των πολιτικών του υπουργείου να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα κονδύλια για την συντήρηση των αεροσκαφών) ή πετάν με όπλα που θέλουν (ή θα θέλουν σύντομα) επαναπιστοποίηση.
Άλλα όλα τα παραπάνω πιστεύω είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας με την σημερινή θλιβερή κατάσταση.
Η μόνη ρεαλιστική εκδοχή είναι η διατήρηση των Μ2000 ως έχουν με επαναπιστοποίηση των όπλων τους.
Επίσης αυτό που αναφέρεται ποιο πάνω (από διάφορους σχολιαστές) για πώληση των Μ2000 σε χώρες της λατινικής Αμερικής μου φαίνεται τελείως ανέφικτο. Η ΠΑ ποτέ δεν κατάφερε να πουλήσει αεροσκάφη σε άλλη χώρα και ακόμη και να τα πουλήσει (στην κατάσταση που είναι) σε καμία περίπτωση δεν θα φτάσουν τα χρήματα για εκσυγχρονισμό μέρους των F-16 (όπως αναφέρεται). Επίσης αυτός που θα τα αγοράσει θα επωμιστεί και το υπέρογκο κόστος εκσυγχρονισμού (αφού το αεροσκάφος σήμερα είναι σχεδόν άοπλο)..

Emmanuil

Συμφωνόντας με τον STRATOS, θα συμπλήρωνα ότι με επαναπιστοποίηση των όπλων τους, πιθανότατα στην παρούσα του μορφή, να αποτελούσε ένα απόλυτα ιδανικό α/φος ναυτικής συνεργασίας και κρούσης, με πολλαπλά οφέλη του υποστηρικτικού του ρόλου στο ΠΝ. Ναι, απαιτείται ανασχεδιασμός και αναθεώρηση κάποιων τακτικών από το Π.Ν. αλλά, τελικά, αυτό δεν αποτελεί λύση ανάγκης. Προς Θεού. Θα το ονόμαζα πολλαπλασιασμό δυνατοτήτων στις επιχειρήσεις του Π.Ν. εκμεταλλευόμενο ένα άριστο (μην ξεχνάμε ότι το Μ συνήθως προσέφερε περισσότερα απ’ όσα του ζητούνταν) όπλο υποστήριξης.

Kapoios

Πολύ καλό άρθρο αλλά επίσης κάπως προκατειλημμένο εναντίων του Μ2000 και υπέρ του F-16. Λύσεις υπάρχουν και πολλές ιδέες από αυτές που αναφέρθηκαν στα σχόλια είναι τεχνολογικά απολύτως εφικτές, μερικές ακόμα και οικονομικά, αρκεί να υπάρχει οργανωμένη -σοβαρή- προσπάθεια, πολιτική βούληση και η αντίστοιχη διεθνής υποστήριξη (ελέω μνημονίων). Φυσικά πρώτα από όλα θα πρέπει να αποφασίσει η ΠΑ τι ακριβώς θέλει και αν αξίζει να επενδύσουμε χρήματα στον εκσυγχρονισμό του (όχι μόνο των EGM).
Παραθέτω πληροφοριακά την πρόσφατη είδηση, κατά την οποία η εταιρία ATAC θα εκσυγχρονίσει μέρος των 63 Mirage F-1 που αγόρασε πρόσφατα με ψηφιακούς παρεμβολείς και ραντάρ AESA προκειμένου να παρέχει υπηρεσίες aggressors για την εκπαίδευση της USAF.
https://theaviationgeekclub.com/atac-upgrade-new-mirage-f1-fighters-aesa-radars/

zolotas

Ναί, κύριοι. Πλήρης εκσυγχρονισμός με τις καλύτερες λύσεις ακόμη και σαραντάχρονα συστήματα. Αν έχουμε την δυνατότητα να φτιάξουμε ένα “νέο” σκάφος-αεροσκάφος-ελικόπτερο στο 60% του κόστους αντικατάστασης ένα προς ένα Ισυμπεριλαμβανόμενου στο 60% και του κόστος συνοδών όπλων) καλύπτοντας τις επιχειρησιακές ανάγκες για τα επόμενα 20-25 χρόνια, για ποιά υποβάθμιση μιλάμε; Το block 70 δεν είναι ουσιαστικά νέο σύστημα; Και ακόμη, συμμετέχοντας σε πιθανό πρόγραμμα ευρωμαχητικού 6ης γενιάς κερδίζουμε σε χρόνο και κόστος.

ΓΙΑΝΝΗΣ

Αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι τα Μ-2000EGM θα υπηρετήσουν ακόμη για κάποια χρόνια, δεν θα εκσυγχρονιστούν, και θα αποσυρθούν πιθανότατα μάλιστα χωρίς αντικαταστάτη. Η Π.Α θα μείνει με τα 25 Μ-2000-5 τα οποία θα τα κρατήσει όσο πάνε.
Από την στιγμή που χρειάστηκαν 5 χρόνια για να αγοραστούν τακάκια για τα φρένα τους, και που τόσο καιρό δεν υπογράφεται η F.O.S , που κακά τα ψέματα αυτή την εποχή για την Ελλάδα δεν είναι λίγα λεφτά τα 140 εκατ. ευρώ για την 5ετή υποστήριξη ενός τύπου αεροπλάνου, μην περιμένει κανείς εκσυγχρονισμούς. Πέρα τον εκσυγχρονισμό τους υπάρχει -οικονομικό- πρόβλημα για την επαναπιστοποίηση των Μάτζικ-2 και των Εξοσέτ.

Giorgos tsagaris

EΛΕΟΣ πια μ’αυτα τα τακακια…….
αν το ηξερα θα τα εβαζα απο την τσεπη μου…..

Δημήτρης

Μα καλά μετά από όσα γίνονται πιστεύει κανείς πως θα δώσουν F 35 στους τούρκους; Δεν βλ´επετε τι γίνετε, κούρδοι, S400 (που ρίχνουν και F22), διώξεις, το ΔΝΤ σε 2 χρόνια θα τους δανείζει, πόρτα από την Γερμανία.
Σαφώς και όταν σφίξουν τα ζόρια, πριν ξεκινήσουν με τους κούρδους θα ανοίξουν μέτωπο με εμάς, απλά και μόνο για να εξάγει την κρίση.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ότι και να αγοράσουμε ή να αναβαθμίσουμε δεν θα προλ´αβουμε να το χρησιμοποιήσουμε.
Ο ορίζοντας είναι το πολύ μια διετία. Ότι προλάβουμε να κάνουμε μέχρι τότε.

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Φρεγάτες κλάσης “ΥΔΡΑ”: Οι απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού 

Αν και ο ΕΜΖ (Εκσυγχρονισμός Μέσου Ζωής) των Φ/Γ τύπου ΜΕΚΟ 200HN έχει περάσει στη σκιά του κυρίου προγράμματος προμήθειας νέων φρεγατών πολλαπλών ρόλων...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΕΚΤΑΚΤΟ: Το Αμερικανικό Κονγκρέσο ετοιμάζει εμπάργκο στην Τουρκία σχετικά με εξαρτήματα...

11
 Οι Αντιπρόσωποι της Κάτω Βουλής των ΗΠΑ (Βουλή των Αντιπροσώπων) Cicilline και Bilirakis, ετοιμάζουν ένα σχέδιο Νόμου, που αφορά και τα δυο κόμματα (διακομματικό...
- Advertisement -
Card image

July#13 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 October 2015 #353

Αγορά
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2016 October 2016 #365

Αγορά 2.29

Related News

Φρεγάτες κλάσης “ΥΔΡΑ”: Οι απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού 

Αν και ο ΕΜΖ (Εκσυγχρονισμός Μέσου Ζωής) των Φ/Γ τύπου ΜΕΚΟ 200HN έχει περάσει στη σκιά του κυρίου προγράμματος προμήθειας νέων φρεγατών πολλαπλών ρόλων...

Προκλητικές, αβάσιμες και ανιστόρητες δηλώσεις Λαβρόφ κατά του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης

Δεν αποτελεί μυστικό πως η Ρωσία χρησιμοποιεί την Ορθόδοξη Πίστη για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Ιδιαίτερα όσον αφορά το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, το...

Smartphones: Η δυνητική ψηφιακή “Κερκόπορτα” των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων

Ο πόλεμος στις μέρες μας δεν διεξάγεται μόνο στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και στο ψηφιακό. Έχοντας ως αφορμή το χθεσινό μας άρθρο, που πραγματεύεται...