Το επόμενο βήμα για την πρόθεση υλοποίησης του εκσυγχρονισμού των F-16 της ΠΑ, όπως το έχουν αναλύσει τόσο από τον παρόντα ιστότοπο όσο –κυρίως- και από τις σελίδες της Π&Δ στα τελευταία τεύχη μας αναζητείται αυτή την περίοδο, ειδικά στο θέμα της χρηματοδότησης του προγράμματος.

Σύμφωνα με όσα προέκυψαν από την τελευταία ενημέρωση της Lockheed Martin προς τους δημοσιογράφους του ειδικού Τύπου και των ΜΜΕ αλλά και από άλλες πηγές, οι νέες διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ξεκίνησαν αμέσως μετά την άφιξη του τελικού σχεδίου LOA (Letter of Offer and Acceptance) στις 11 Δεκεμβρίου 2017. Οι παρατηρήσεις της ελληνικής πλευράς έχουν ήδη κοινοποιηθεί στην USAF και αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη. Η προσδοκία είναι να καταλήξουν πολύ σύντομα σε ένα κοινά αποδεκτό σχέδιο LOA που θα ικανοποιεί πλήρως τις επιχειρησιακές απαιτήσεις της ΠΑ με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Το αρχικό σχέδιο της LOA, που είχε υποβληθεί και εγκρίθηκε από το κογκρέσο των ΗΠΑ, είχε διαβιβαστεί στις αρχές Νοεμβρίου (Π&Δ τ. 379, «F-16 Εκσυγχρονισμός του Αιώνα») και επί αυτού η ελληνική πλευρά προχώρησε στην τελική επιλογή τού προγράμματος που θα υλοποιηθεί: εκσυγχρονισμό Block 52+ & Block 52M, αντί της αρχικής άποψης αναβάθμισης των Block 50 & Block 52+.

Όπως υπογραμμίσαμε στο παλαιότερο άρθρο μας, δεδομένης της διατύπωσης της γνωστοποίησης στο αμερικανικό κογκρέσο που κάλυπτε όλα τα ενδεχόμενα (λόγος άλλωστε που αναφερόταν σε 123 μαχητικά και στο… δυσθεώρητο ύψος των 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων), δεν υπήρξε ανάγκη για επαναγνωστοποίηση και λήψη νέας έγκρισης.

Πηγές προσκείμενες στην κατασκευάστρια εταιρία των F-16 Lockheed Martin διευκρίνησαν άλλωστε οτι: «Σε όλες τις περιπτώσεις η τιμή που δίδεται από την USAF είναι υψηλότερη της τελικής τιμής της σύμβασης που τελικά υπογράφεται». Αυτό συμβαίνει διότι η τιμή που ανακοινώνεται στο Κογκρέσο είναι η υψηλότερη δυνατή (γνωστή και ως τιμή Not to Exceed – NTE), έτσι ώστε να μην απαιτείται εκ νέου η υποβολή αιτήματος προς έγκριση από το Κογκρέσο, σε περίπτωση μεταβολής των απαιτήσεων του χρήστη, και υπάρχουν καθυστερήσεις στην υπογραφή της σύμβασης. Περιέχει δε όλες τις πιθανές options.

Η τελική τιμή της LOA καθορίζεται από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών και τον τελικό καθορισμό των απαιτήσεων του χρήστη. Ως παράδειγμα αναφέρεται από τις ίδιες πηγές ότι στην τελευταία LOA απόκτησης των 30 F-16 Block 52+ Advanced το 2005, η τιμή που ανακοινώθηκε στο Κογκρέσο ήταν 3,2 δις δολάρια, ενώ η τελική LOA που υπεγράφη ήταν 1,9 δις δολάρια. Από το ποσό αυτό περισσότερα των 250 εκ δολαρίων παρέμειναν αχρησιμοποίητα στο τέλος του προγράμματος. Σε κάθε περίπτωση τα ποσά που αναφέρονται στις διακρατικές συμφωνίες είναι προϋπολογιστικά. Η αγοράστρια χώρα πληρώνει κατά την υλοποίηση του προγράμματος τις πραγματικές δαπάνες.

Τελικά μαζί με την ενσωμάτωση ορισμένων ελληνικών παρατηρήσεων διαμορφώθηκε η τελική LOA (πρακτικά μέρος της προηγούμενης), που βρίσκεται πλέον υπό διαπραγμάτευση και εκτός άλλου απροόπτου η υπογραφή συμφωνίας θεωρείται εφικτή μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου.

«Re-scoping» ή αλλιώς συρρίκνωση του κόστους.

Κύριο αντικείμενο της διαπραγμάτευσης είναι το κόστος στο οποίο θα διαμορφωθεί το πρόγραμμα, με την προσπάθεια συμπίεσης να γίνεται από πολλές πλευρές.

Το πρόγραμμα αφορά 84 (πλέον) F-16 Block 52+ και Block 52+ Advanced δεδομένου ότι -δυστυχώς για την ΠΑ- ένα μείζον περιστατικό που εξελίχθηκε στις 2 Νοεμβρίου στην 115ΠΜ την αποστέρησε από ένα F-16 Block 52+. Στο αεροπλάνο ξέσπασε φωτιά ενώ προετοιμαζόταν για αποστολή, έχοντας τροχοδρομήσει από το καταφύγιο και καθ’ οδόν για τον διάδρομο. Στο περιστατικό, στο οποίο υπήρξε και τραυματισμός του πιλότου, είχαν αρχικά αναφερθεί ζημιές, οι οποίες ήταν σοβαρότερες απ’ ό,τι αρχικά εκτιμήθηκε και το αεροσκάφος κρίνεται πλέον μη επισκευάσιμο.

Όπως όμως σημειώνεται, η αμερικανική πλευρά (αμερικανική κυβέρνηση) προτάσσει το πλαίσιο «re-scoping», δηλαδή τον «επαναπροσδιορισμό» του και όχι περαιτέρω «εκπτώσεις». Αυτό σημαίνει ότι επικεντρώνει τη συρρίκνωση του κόστους σε περικοπή κάποιων χαρακτηριστικών του, που σημαίνει ότι κάποιες από τις επιλογές που υφίστανται δεν θα συμπεριληφθούν.

Επίσης εκτιμάται ότι η υπό συζήτηση LOA είναι ένα «πακέτο» στο οποίο πέραν του «πυρήνα» («core», δηλαδή τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών) περιέχονται και ορισμένες άλλες προβλέψεις (πιθανότατα αρχικά ανταλλακτικά ή υποστήριξη) που μπορούν να συμπιεστούν περαιτέρω ή και να μην συμπεριληφθούν καθόλου σε αυτήν τη φάση (δυστυχώς εκ των πραγμάτων έχει επιδειχθεί ότι καθετί που δεν γίνεται στην αρχή ενός προγράμματος… δεν γίνεται ποτέ).

Στα οικονομικά πλεονεκτήματα που θα προσφέρει ο εκσυγχρονισμός των F-16 της ΠΑ αναφέρονται:

  • Οι οικονομίες κλίμακος λόγω κοινής διαμόρφωσης
  • Η αποτελεσματική υποστήριξη και σημαντική μείωση κόστους συντήρησης σε βάθος δεκαετιών
  • Η επίτευξη υψηλής διαθεσιμότητας των αεροσκαφών με το μικρότερο δυνατό κόστος
  • Η βέλτιστη σχέση κόστους / αποτελεσματικότητας
  • Η αύξηση επιχειρησιακού χρόνου ζωής για 30 ακόμα χρόνια
  • Η προστασία αρχικής επένδυσης της χώρας

 

Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, το υπό διαπραγμάτευση κόστος εξακολουθεί να βρίσκεται στα 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια με στόχο να κυμανθεί ανάμεσα στα 1,4 και 1,45 δις δολάρια (1,18-1,22 δις ευρώ, με την τρέχουσα ισοτιμία), πλησιάζοντας περισσότερο την κυβερνητική αναφορά για «1,1 δις ευρώ» όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα μετά το πρωθυπουργικό ταξίδι στις ΗΠΑ.

Ο «σκόπελος» της χρηματοδότησης

Το άλλο, εξίσου σημαντικό πρόβλημα, που υφίσταται και αναζητά λύση είναι οι χρηματοροές. Σύμφωνα με παλαιότερη κυβερνητική ανακοίνωση (ΑΝΥΕΘΑ) η χρηματοδότηση του προγράμματος θα γίνει μέσα από τα υπάρχοντα κονδύλια εξοπλισμών που περιλαμβάνει ο κρατικός προϋπολογισμός για το υπουργείο Άμυνας, περίπου 500 εκατομμύρια ετησίως και για διάστημα τουλάχιστον 10 χρόνων.

Όπως όμως έχουμε σημειώσει, το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα εμπροστοβαρές, αφού το σύνολο των απαρτίων για τις συλλογές μετασκευής των αεροσκαφών θα πρέπει να παραγγελθεί σχεδόν με την εκκίνηση του προγράμματος προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη εξοικονόμηση (έναντι της περίπτωσης σταδιακών αγορών).

Επιπλέον, για την ενεργοποίηση της σύμβασης απαιτείται προκαταβολή 130 περίπου εκατομμυρίων δολαρίων (θα εξαρτηθεί από το τελικό κόστος), κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν συνολικά περί τα 500 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη τριετία (μέχρι το τέλος του 2021 ή τις αρχές του 2022, αναλόγως του χρόνου εκκίνησης). Από εκεί και πέρα όμως τα απαιτούμενα ποσά είναι πολύ μικρότερα κάθε χρόνο.

Φυσικά το τελικό κόστος του προγράμματος δεν μπορεί να είναι γνωστό πριν την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας και τον τελικό καθορισμό των απαιτήσεων της ΠΑ τόσο για τον αριθμό των μαχητικών που θα αναβαθμισθούν, όσο και την διαμόρφωση τους.

Φαίδων Καραϊωσηφίδης, επιπλέον στοιχεία Α. Λεονταρίτης

23 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αύριο κιόλας,μείωση κατά το ήμισυ αρχικά της επιδότησης των συνταξιοδοτικών ταμείων των πορφυρογέννητων.
    Εμπροσθοβαρές είναι το ορθόν.

  2. ετσι οπως παει και αφου δεν εχουμε μια δε βλεπω καμια αναβαθμιση οποτε ας ετοιμαστουμε σιγα σιγα για φινλαδοποιηση των ε.δ.

  3. […] Το αρχικό σχέδιο της LOA, που είχε υποβληθεί και εγκρίθηκε από το κογκρέσο των ΗΠΑ, είχε διαβιβαστεί στις αρχές Νοεμβρίου (Π&Δ τ. 379, «F-16 Εκσυγχρονισμός του Αιώνα») και επί αυτού η ελληνική πλευρά προχώρησε στην τελική επιλογή τού προγράμματος που θα υλοποιηθεί: εκσυγχρονισμό Block 52+ & Block 52M, αντί της αρχικής άποψης αναβάθμισης των Block 50 & Block 52+. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ… […]

  4. Σκέφτομαι όπως το λέει ο Προβοκάτωρ, ότι αν είχαμε κρατήσει στα ταμεία το φετεινό πλεόνασμα, αντί να το σκορπίσουμε σε πολλούς ευνοημένους (ξέρω επιχειρηματία με άνεση που παραδέχεται ότι έχει μια ενδιαφέρουσα δήλωση στην εφορία και έλαβα επίδομα) θα μπορούσαμε να κλείναμε τον εκσυγχρονισμό των F-16 και στην πιο πλούσια έκδοση. Δυστυχώς για μια ακόμα φορά κάνουμε κακές επιλογές.

    • Βλέπετε, σε αυτή την χώρα έχουμε παράδοση στο να γίνονται στοχευμένες κινήσεις τόνωσης του ηθικού του εκλογικού σώματος, εις βάρος βέβαια των θυσιών του συνόλου των φορολογουμένων και των μεσο/μακροπρόθεσμων στόχων της χώρας.

      Δεν πειράζει, όταν θα θέλουμε διαβατήρια για να πάμε πέρα από την Αίγινα, θα φταίνε οι άχρηστοι στρατηγοί που πολεμάνε μέχρι του τελευταίου κληρωτού.

  5. Τελικα τα «ονειρα» κινδυνευουν να «εξαελοθούν»!
    Η οικονομικη διασταση του εγχειρηματος αποδεικενειεται περα των δυνατοτητων της χωρας. Ή περικοπτονται οι παιτησεις ή πρεπει να βρεθουν επιπελον χρηματα.
    Μεχρι σημερα, περα απο την εμπλοκη της ΕΑΒ, αποκλειστικα με το «κουμπωμα» των συστηματων επανω στα εν λογω αεροσκαφη, αντε και καποιο SLEP στα παλαιοτερα, δεν υπαρχει η παραμικρη ενδειξη οτι θα συμμετεχουν και αλλες ελληνικες εταιριες.
    Δεν μπορω να μην παραγνωρισω οτι η λεγομενη απειλη «σημερα», ειναι τα 198 F16C/D B50+ συγκρησιμα σε δυνατοτητες με τα 30 ελληνικα αεροσκαφη τυπου F16C/D B52 Adv+. Καθως φαινεται εκεινο που δεν εχει ληφθει υποψη ειναι οτι εαν τα F16C/D B52 Adv+ ειναι σε θεση αν αντιμετωπισουν σαν ισος προς ισος τα τουρκικα F16C/D B50+, απο τα υπολοιπα διαθεσημα F16C/D της ΠΑ τα 54 Β52+ ειναι εκεινα που χρειαζονται τις λιγοτερες εργασιες και πολυ περιορισμενο αριθμο υποσυστηματων για να ερθουν στο ιδιο και αυτο επιπεδο (link16, (ισως) υπολογιστης αποστολης, οπλα). Αυτη η επιλογη με την σειρα της περιοριζει σημαντικα και την χρηματοδοτικη δεσμευση του ΥΠΕΘΑ. Προκειται για εναν πυρηνα 84 αεροσκαφων! Εαν το επιθυμητο ειναι το 8:10 εναντι του στολου των 198 F16C/D B50+ της ΤΗΚ, το αριθμητικο «κενο» καλυπτεται απο αλλα 74 αεροσκαφη με ισες ή ανωτερες δυνατοτητες. Στην λεγομενη «ζυγαριά» μπαινουν τα 25 Μ2000-5Mk.2 και τα οπλα τους, αφηνοντας στην πραγματικοτητα ενα αριθμητικο κενο 49 αεροσκαφων απο παλαιοτερα F16/M2000 που ειναι αριθμητικα το ελαχιστο υποχρεωτικο και πρεπει να υποβληθουν σε ενα καποιο προγραμμα εκσυγρονισμου. Ετσι λοιπον η αριθμητικη εξισωση για να βρει λυση απαιτει τον εκσυγχρονισμο συνολικα 49 F16/M2000 παλαιοτερων εκδοσεων. Με τα σημερινα δεδομενα, 37 F16Β50 και 12 F16Β30 υπερκαλυπτουν αυτη την αριθμητικη απαιτηση.
    Οι προς αγορα συλλογες με ρανταρ AESA μπροουν να περιοριστουν σε μολις αυτες τις 49! Στα αεροπλανα που δεν θα δεχτουν την πληρη συλλογη, μπορουμε να υποστηριξουμε οτι, με το γνωστο «διαλεγετε και περνετε», οι συλλογες ειτε θα φορεθουν στα νεοτερα Β52 και υστερα με την γνωστη τεχνικη του «Cascade» τα παλαιοτερα θα αποχτησουν ρανταρ και υποσυστηματα απο αυτα, με την αυξημενη επιβαρυνση απο την διπλη εργασια στην ΕΑΒ, ειτε κατευθειαν σε αυτα τα τελευταια και συμπληρωνοτνας απλα στα Β52 τα συστηματα που τους λειπουν ριχνοντας παραλληλα και τις τιμες. Το ζητημα της συμβατοτητας με τα F35 λυνεται ειτε με αναβαθμηση αποκλειστικα του λογισμικου, ειτε σε περιπτωση που αυτο δεν ειναι δυνατο με την ενσωματωση νεου υπολογιστη αποστολης εκει που ειναι απαραιτητο (μαλλον μονο στα 49 παλαιοτερα Β30/Β50). Δεν ειχε συμβει το ιδιο το 1997-98 με τα Β30 που απεχτησαν τον ιδιο υπολογιστη αποστολης των Β50 για να μπορουν να χρησιμοποιουν απορσκοπτα τα ΑΙΜ120 και τα ΑΣΠΙΣ; Νομιζω, εαν δεν κανω λαθος, οτι σε παλιο αρθρο της εποχης της Π&Δ υπηρχε μια αναλογη συγκερημενη αναφορά. Το ποιο ασχημο «σεναριο» θα υποχρεωσει απλα την αλλαγη σε ολον τον στολο (Β30/Β50/Β52) των υπολογιστων αποστολης με την αυξημενη οικονομικη επιβαρυνση.
    Βεβαια μια αναλογη επιλογη υποδεικνειει οτι οι πληρεις συλλογες για F16V περιοριζονται σε μολις 49!
    Δεν γνωριζω το τι θα πραξουν, αλλά ελπιζω οτι το «re-scoping» της LM θα κινηθει με αναλογο τροπο λυσεως του σημαντικου προβληματος χρηματοδοτησης. Εαν το βασικο πακετο συρρικνωθει τοτε θα περισσεψουν και καποια χρηματα που θα επιτρεψουν να αποκτηθει και αριθμος οπλων απο την αρχη και να μην εμφανηστει το φαινομενο που τα ποιο συγχρονα αεροσκαφη της ΠΑ δεν εχουν τα απαραιτητα οπλα που τους επιτρεπουν αν κανουν την διαφορά για 5 ή περισσοτερο χρονια απο την εναρξη εντατικης χρηση τους!

    • Τα 30 blk52Adv έχουν υπολογιστή αποστολής MMC7000 και είναι τα μόνα που δεν χρειάζονται καινούριο. ΟΛΑ τα άλλα, των 52+ (PXIII) συμπεριλαμβανομένων, θέλουν καινούργιο, αλλιώς Link16 (μεταξύ άλλων) δε μπαίνει. Τα PXIII έχουν τον MMC5000. Τα 50άρια μάλλον τον MMC3000.

      Δεν νομίζω πως τα 30άρια άλλαξαν κανένα βασικό απάρτιο, για να αποκτήσουν ικανότητα βολής των ΑΙΜ120. Αναβάθμιση σε νεώτερο tape λογισμικού έκαναν. Αν θυμάμαι καλά αργότερα προτάθηκε εκ νέου αναβάθμιση απο την LM σε επόμενο(α) tape, αλλά αρνηθήκαμε, αφού δεν ενσωμάτωνε νέο όπλο…

      Τα 30άρια πριν πάρουν οτιδήποτε απο άλλα, νεώτερα αεροσκάφη, θέλουν ανακαλωδίωση. Δε ξέρω τι περιλαμβάνεται σε αυτή τη διαδικασία, αλλά φαίνεται πως είναι κάτι αρκετά περίπλοκο, τόσο που οι Αμερικανοί όταν πέρασαν τον δικό τους στόλο F-16C/D απο τη διαδικασία CCIP, τα 30/32 τα άφησαν εκτός. Το ίδιο και οι Τούρκοι, τα (λίγα) 30άρια που έχουν ήταν τα μόνα που δεν αναβάθμισαν σε επίπεδο Adv(M).

      Δε λέω πως δε γίνεται, φαίνεται πως σαν διαδικασία είναι παρόμοια με την αναβάθμιση των Α/Β σε MLU, πάντως ενέχει σοβαρό επιπλέον κόστος. Κόστος που βέβαια δεν περιλαμβάνει δομικές ενισχύσεις, που επίσης «χρωστάνε» τα 30άρια.

      • Tα πολωνικα F-16Bl52+, παραδομενα απο το 2006, αμεσως μετα τα δικα μας, φορανε εξαρχης τον υπολογιστη αποστολης MMC7000 και ουσιαστικα περαν του link-16, εχουν ολες τις δυνατοτητες οπλων και ατρακτιδιων των Β52Μ… Νομιζω οτι αν και τα δικα μας ειχαν εξαρχης τον MMC7000 και link-16, μαλλον τωρα δεν θα μιλαγαμε για αναβαθμιση τους καθολου παρα μονο για τα μπλοκ-50 και οτι αφαιρουταν στα 30…
        http://link.com/press/l-3-successfully-completes-phase-2-upgrades-on-the-polish-f-16-aircrew-training-system
        Τα ελληνικα μπλοκ-30 δεν εχουν αλλαξει υπολογιστη αποστολης, μονο λογισμικο (SCU). Oμως τα αμερικανικα F-16C++ block32 , με την αναβaθμιση Cupid ειχαν ενσωματωσει ακομα και modem ζευξης δεδομενων SADL, με ικανοτητα συνεργασιας με link-16…
        http://www.f-16.net/forum/viewtopic.php?t=997

  6. καταρχαν πρεπει να δουμε το συμφερον μας . το λογικο ειναι τα 30 μπλοκ52μ να παραμεινουν στην ιδια διαμορφωση . τα 52+ με ελαχιστες προσθηκες ( υπολογιστης βολης λινκ 16) να φτασουν στο επιπεδο των 52Μ . ετσι έχεις 84 αεροσκαφη ομοια σε έλαχιστο χρονο . απο εκει και πέρα μένουν 70 μπλοκ30 , 50 . Τα 37 μπλοκ50 τα κάνεις V πλήρες πακέτο και αναλογα το τι θα μεινει τα μπλοκ30 ( βέλτιστη λυση για τα μπλοκ30 – 12 αναβαθμιση τους σε μπλοκ50 και πωληση τους και τα υπολοιπα 20 σε επιπεδο V) , τελικη λύση 84 52Μ + 57Viper συνολο αεροσκαφων 139 αεροσκαφη + 25 μιραζ2000-5 . το συνολο 154 αεροσκαφοι ποιοτικα ανωτερα από τα τουρκικα 200 50+

  7. Το περιστατικό που αναφέρεται πιο πάνω με το Block52+ που υπέστη ζημιές από ανάφλεξη στην διαδικασία της τροχοδρόμησης,συνέβη τον Νοέμβρη του 2016,και όχι τον Νοέμβρη που μας πέρασε έτσι; Δεν το διευκρινίζεται,δεν νομίζω να συνέβη κι’αλλο περιστατικό στην Κρήτη την χρονιά που πέρασε και δεν μάθαμε τίποτα!

  8. Όσο το σκέφτομαι, πιστεύω πως ήταν μεγάλο λάθος η επιλογή των blk52+ & 52M για αναβάθμιση σε Viper.

    Η ΠΑ έκανε αυτή την επιλογή, και όχι την επιλογή αναβάθμισης των Blk50 & 52+, επειδή αφενός έτσι αναβαθμίζονται ελαφρώς περισσότερα μαχητικά σε V αλλά και γιατί η ΠΑ έχει… πικρή εμπειρία με ό,τι σχεδιασμούς έγιναν στο παρελθόν για αναβαθμίσεις μέσων «σε 2η φάση»… το σκεπτικό τους δηλαδή ήταν πως αν αφεθούν τα υπάρχοντα 52Μ ως έχουν, για να αναβαθμιστούν «αργότερα», δε θα αναβαθμίζονταν ποτέ.

    Το πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι πως με την επιλογή που έγινε, η αναβάθμιση των Blk50 με προσπορισμό απαρτίων απο τα νεώτερα α/φ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ αναβάθμιση 2ης φάσης… και αντίθετα απο ότι πιστεύουν πολλοί, αμφιβάλλω πως θα γίνονταν τέτοια αναβάθμιση χωρίς κόστος, απλώς επειδή θα έχουμε έτοιμα τα απάρτια (και επειδή η «συνταγή» αναβάθμισης είναι έτοιμη, με το 50άρι που είχε μείνει στις ΗΠΑ και σταδιακά έγινε 50Adv/M).

    Ας μη ξεχνάμε πως υπάρχει κι εκείνος ο όρος στη σύμβαση, πως όσα τυχόν απάρτια περισσέψουν απο τη διαδικασία, θα τα πάρει πίσω η LM, αφαιρώντας κατιτίς απο το κόστος. Ωραίος όρος, αλλά όχι για κυβερνήσεις που κοιτούν να βγάλουν «κι απο τη μύγα ξίγκι». Προβλέπω (και μακάρι να κάνω λάθος) ό,τι περισσέψει απο τα 52+ και 52Μ να «σκουπιστεί», να έτσι να μη γίνει η παραμικρή αναβάθμιση στα 50άρια.

    Αν εξ’ αρχής είχε επιλεγεί ή άλλη λύση (50άρια και 52+ σε Οχιές, αφήνουμε τα 52Μ ως έχουν προς το παρόν), σε μια 10ετία, δηλαδή λίγο μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, θα είχαμε κάτι παραπάνω απο 70 Οχιές (αντί 84), συν 30 52Μ. Δηλαδή θα είχαμε ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΚΑΤΟ F-16 ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ. Και τα 52Μ, αφενός μετατρέπονται εύκολα σε Viper, αλλά ακόμα κι αν δεν περισσεύουν λεφτά για κάτι τέτοιο, θα μπορούσαμε να τους βάλουμε έστω τις pedestal display, για να έχουν οι πιλότοι τους την ίδια αντίληψη της τακτικής κατάστασης με τους συναδέλφους τους στα Viper. Κατά τ’ άλλα, μια χαρά ικανά είναι και ως έχουν, για πολλά χρόνια ακόμα.

    Με την τωρινή επιλογή, σε μια 10ετία θα έχουμε 84 Οχιές, και τα 50άρια τότε δε θα λογίζονται πια σαν μαχητικά πρώτης γραμμής… με τα F-4 και μάλλον τα EGM/BGM να μας εχουν ήδη αφήσει χρόνους, και τα 30άρια ή το ίδιο ή να ετοιμάζονται, τα 50άρια θα μετρούν κι αυτά ώρες.

    Όλ’ αυτά παίρνοντας σαν δεδομένο πως δε γίνονταν με τίποτα αναβάθμιση 50/52+/52Adv σε Viper, μια κι έξω… που κι αυτό σηκώνει συζήτηση (με κάτι κοινωνικά μερίσματα και λοταρίες εδώ κι εκεί) αλλά χάριν της συζήτησης το προσπερνώ.

    • Ναι, ο όρος να κρατήσει η LM τα απάρτια που βγαίνουν από τα αναβαθμισμένα α/φη υπάρχει και πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο, από τη στιγμή άλλωστε που ακόμα ψάχνουμε τρόπους για να συμπιέσουμε το κόστος κι άλλο.

      Άρα, ναι, θεωρήστε σίγουρο ότι τα Blk50 (PX II) θα μείνουν ως έχουν.

      Η Π.Α. θεώρησε ότι το πρόγραμμα των 84 PX III & IV ήταν αυτό με τον καλύτερο λόγο απόδοσης/κόστος. Προφανώς και θα ήταν καλύτερα να αναβαθμίζαμε τα PX II & III, αλλά το κόστος για κάτι τέτοιο είναι μάλλον ανώτερο του προγράμματος που τελικά προκρίθηκε. Ας μην ξεχνάμε ότι και ο παράγοντας του χρόνου είναι μια σημαντικότατη παράμετρος, θεωρώ ότι πιο γρήγορα θα υλοποιείται η αναβάθμιση σε ένα Blk52+ απ’ότι σε ένα Blk50. Επίσης, με το παρόν πρόγραμμα θα δημιουργηθεί ΕΝΑΣ τύπος Blk72 και όχι δύο (Blk70 & Blk72 συν τα Blk52M που θα παρέμεναν) με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τις οικονομίες κλίμακας.

      Σε κάθε περίπτωση, συμφωνώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις σας, άλλωστε το ιδανικό θα ήταν το πρόγραμμα αναβάθμισης να καλύπτει το σύνολο του στόλου F-16C της Π.Α. (ναι ΚΑΙ των Blk30) αλλά έτσι όπως έχουν τα πράγματα δεν είμαστε σε θέση να το κάνουμε.

      Τουλάχιστον ας εκμεταλλευτούμε την επένδυση όσο καλύτερα γίνεται και να αγοραστούν νέα όπλα και να εξασφαλίσουμε απρόσκοπτο εφοδιασμό με ανταλλακτικά. Μιλάμε για τον κορμό της Π.Α. που θα πρέπει να διαχειριστεί έργο που γίνεται όλο και πιο δύσκολο.

    • Είναι πιο απλά τα πράγματα αν και σαν σκεπτικό δεν έχεις άδικο: Η ΠΑ κοιτάει το μετά το 2025 που οτιδήποτε από blk50 και κάτω θα είναι ξεπερασμένο και παλαιό. Κάλλιο 5 και να πετάει άλλες 2 δεκαετίες παρά 10 και καρτέρι.

      • Ναι αλλά αν εξαρχής γίνονταν V τα PXII, και βέβαια αποκαθίσταντο δομικά, όσα είχαν τέτοια ανάγκη (ναι, θα κόστιζε έξτρα αυτό), το 2025 θα ήταν αξιόμαχα με μετριοπαθή ορίζοντα εκμετάλλευσης ακόμα 20 χρόνια, άνετα, μαζί με τα PXIII και τα PXIV, έστω κι αν τα τελευταία δεν είχαν ραντάρ AESA και τις άλλες βελτιώσεις των V. Η ΠΑ θα είχε (το 2025 πάντα) 37 + 54 = 91 F-16V, συν 30 διόλου ευκαταφρόνητα F-16CM/DM Blk52Adv, σύνολο 121 F-16 με Link16.

        (ίσως «χάνω» κάτι στα νούμερα, διορθώστε με)

        Τώρα, με αναβάθμιση στα PXIII & IV θα έχουμε 84 F-16V, τα 50άρια ΩΣ ΕΧΟΥΝ (τα απάρτια των νεώτερων ξεχάστε τα, θα χαθούν στο… «Re-scoping», δηλαδή στη συρρίκνωση του κόστους) και… αυτά. Μάλλον τα αναβαθμισμένα θα «παίζουν» μόνα τους στο πεδίο της μάχης, με όσα 50άρια μένουν να επιχειρούν με τα M2000-5 Mk2. 30άρια, EGM/BGM και φυσικά τα Φάντομ να ζήσουμε να τα θυμόμαστε.

        • Γιατί να χαθούν στο re-scoping; Τώρα μεταξύ μας τα Phantom, όσο και να τα αγαπάμε (όχι όλοι εδώ μέσα), είναι στο τέλος της επιχειρησιακής τους καριέρας…

          • Δεν υπάρχει ο όρος η LM να κρατήσει τα απάρτια που αφαιρούνται κατά τον εκσυγχρονισμό; Αυτό εννοεί ο Σπύρος.

          • Δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο, αλλά γιατί να το κάνει; μόνο αν υπάρξει κάποια άλλη συμφωνία, που δεν το νομίζουμε. Τα απάρτια προορίζονται για τα Β50, αν κάποια από τα Β52+ «πάνε» για τα Β30 που θα πωληθούν, αυξάνοντας την αξία τους, θα ήταν μια έξυπνη επιλογή.

          • Στα άρθρα του περιοδικού και του blog έχει αναφερθεί πολλάκις πως όσα απάρτια τυχόν περισσέψουν, μπορεί να τα πάρει πίσω η LM, βοηθώντας έτσι στη συμπίεση του κόστους. Αρχικά εννοείται πως το «περισσέψουν» αναφέρεται στη διαδικασία αναβάθμισης δια προσπορισμού στα PXII — μακάρι και στα PXI.

            Επειδή όμως στην Ελλάδα ζούμε, επειδή η αναβάθμιση δια προσπορισμού θα γίνει σε 2ο χρόνο, με ξεχωριστή σύμβαση, και επειδή εδώ όσες δουλειές αφήνονται «για μετά» συνήθως δε γίνονται ποτέ… και αφού πολλά ακούμε (όπως σε αυτό το άρθρο πχ) για συμπίεση του κόστους, όχι με εκπτώσεις αλλά με αλλαγές (βλέπε αφαιρέσεις) σε διάφορα στοιχεία της αναβάθμισης…

            ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ.

  9. Τα Blk50 παραμένουν ως έχουν σε παράλληλη πορεία με τα 30 και τα Mirage EGM ή θα αναβαθμιστούν με απάρτια των νεότερων;
    Επίσης, υπάρχει περίπτωση ή έστω πρόθεση να αποκτηθούν και τα κατάλληλα όπλα/συστήματα για τα εκσυγχρονισμένα ή θα βασιστούν σε LANTIRN και…(με λίγη διάθεση ειρωνείας ομολογώ) καλάθους ρουκετών;

    • Ρουκέτες και για επιπλέον ενίσχυση, θα δώσουμε και 2ο γεμιστήρα στον πιλότο για το πιστόλι του.

  10. Αποψη μου ειναι να μην εκσυγχρονιστούν αλλά να περιμένουμε ακόμα 3-4 χρόνια μήπως βγει τεχνολογία εντοπισμού στέλθ και πιο καλές λύσεις. Έτσι δεσμευόμαστε σε άκυρες λύσεις. Το ίδιο φρεγάτες δεν έχουν ρανταρ ικανό να εντοπίσει Φ35 σε ικανές απόστάσεις

    Οπότε ας περιοριστούμε στις αποδοτικές λύσεις.

    Αυτές είναι νέα υποβρύχια ακόμα και SCORPENE έτσι για την ποικιλία και νέες τορπίλες και μεταχειρισμένα ΜΙΡΑΖ με ΜΙCA NG.

Comments are closed.