H λύση στα F-35 είναι μήπως η απόκτηση Arleigh Burke για το ΠΝ;

48
2547
170718-N-QI061-0031 NORFOLK (July 18, 2017) The guided-missile destroyer USS Arleigh Burke (DDG 51) departs Naval Station Norfolk. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 3rd Class Nathan T. Beard/Released)

 

USS Oscar Austin (DDG 79) (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 2nd Class Ryan Utah Kledzik)

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει πολλές φορές εκφράσει την επιθυμία του να αποκτήσει αμερικανικά αντιτορπιλλικά κλάσης Arleigh Burke. Η πιο ενδιαφέρουσα παράμετρος της απόκτησης πλοίων κλάσης DDG-51 και η ουσία της παρούσας ανάλυσης είναι ο ρόλος που μπορούν να έχουν στην αντιαεροπορική άμυνα της χώρας ενόψει της αναμενόμενης ένταξης σε υπηρεσία των τουρκικών F-35A.

Η ΠΑ είναι υπεύθυνη για την ελληνική αεράμυνα, συνεπώς οποιαδήποτε προσπάθεια αξιοποίησης των σκαφών προς αυτή την κατεύθυνση προϋποθέτει την ένταξή τους στο Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ), που μέσω των τριών Κέντρων Ελέγχου Περιοχής (ΚΕΠ) ελέγχει τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο (χωρισμένο σε τρεις μεγάλους τομείς). Η αποστολή των ΚΕΠ συνοψίζεται στη σύνθεση μιας Διευκρινισμένης Εικόνας Αέρος ή και Επιφάνειας RASP (Recognized Air Surface Picture). Στο πλαίσιο αυτό, η συσχέτιση ιχνών (correlation) είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος για την επίτευξη ικανοποιητικής RASP, αφού αρκετά διαφορετικά ραντάρ μπορούν να εντοπίζουν και να αναφέρουν το ίδιο ίχνος, αλλά με βάση τη θέση τους (σε αυτό εξυπηρετούν τα σταθερά δίκτυα ραντάρ) ο Σταθμός Διοίκησης και Ελέγχου (C2) «αποφασίζει» ποιο σύστημα θα συνεχίζει να αναφέρει για κάθε δεδομένο ίχνος.
Η ΠΑ εκτός από τη χρήση των «buffer» που έχουν αποκτηθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ (SSSB, MASE που χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο NADGE και το NAEGIS) αποφάσισε να αποκτήσει και ένα «εθνικό» σύστημα που είναι το ULS (Universal Link System). Ένας «buffer» όμως όπως το ULS, ανάλογα με την πολυπλοκότητα και το λογισμικό του, μπορεί στην ουσία να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένο σύστημα C2. To ULS είναι στην ουσία ένα σύστημα Ελέγχου & Διοίκησης πραγματικού χρόνου που εκτελεί συσχέτιση ιχνών από ESM ή ραντάρ που χρησιμοποιούν Link-16, IJMS, Link-11A/B, Link-1, ATDL-1 με δυνατότητα μελλοντικών επεκτάσεων (π.χ. Link-22). To ULS υλοποιεί έτσι σύνθεση εικόνας τακτικής κατάστασης (RASP) και την προωθεί στο ΚΕΠ.

USS Oscar Austin (DDG 79)

Χρησιμοποιεί μία μονή ή διπλή κονσόλα, ενώ παρέχεται η δυνατότητα να είναι μια πλήρως μεταφερόμενη μονάδα, όπως αυτή που απέκτησε το Ναυτικό των ΗΠΑ. Η ΠΑ έχει πέντε συστήματα ULS τριών διαφορετικών διαμορφώσεων, τα οποία έχουν εγκατασταθεί μεταξύ άλλων στα τρία ΚΕΠ.
Μια σκέψη που προβάλλει η παρούσα ανάλυση είναι η μετατροπή των πλοίων σε δύο «εναλλακτικά» κινούμενα ΚΕΠ, πλήρως ενταγμένα στο ΣΑΕ στο κομμάτι της αντιαεροπορικής άμυνας (με προφανή πλεονεκτήματα επιβιωσιμότητας) που θα έχουν δυνατότητα ανάθεσης όπλων. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, θα πρέπει τα πλοία να εφοδιαστούν με συστήματα ULS. Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία που συγκροτούν το ΣΑΕ, πέραν των ΚΕΠ, δεν διαθέτουν σήμερα δυνατότητα προώθησης δεδομένων (data forwarding) παρά μόνο συμμετοχή του ραντάρ και του ESM τους στη συσχέτιση ιχνών για την παραγωγή RASP μέσω ζεύξεων δεδομένων. Το forwarding θα έδινε, για παράδειγμα, στα Arleigh Burke τη δυνατότητα επαναπροώθησης της εικόνας τακτικής κατάστασης στα πλοία από το ΣΑΕ μέσω Link-11A και Link-16.

USS Oscar Austin (DDG 79) (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 2nd Class Ryan Utah Kledzik)

Η «προώθηση» θα λειτουργεί φυσικά και αντίστροφα. Για να αντιληφθούμε τα πλεονεκτήματα της ολοκλήρωσης των αισθητήρων, ας δώσουμε ένα απλό παράδειγμα συνεργατικής εμπλοκής στο πλαίσιο του CEC AN/USG-2(V): ένα πλοίο επιφανείας εκτοξεύει και καταυγάζει βλήμα σε στόχο που έχει εντοπισθεί από αεροσκάφος AEW&C και δέχεται ενδιάμεσες ενημερώσεις από έτερο πλοίο επιφανείας. Πρόκειται για την πεμπτουσία της χρήσης του CEC· εμπλοκή στόχου με δεδομένα απομακρυσμένου αισθητήρα (engagement on remote data).
Στο ΣΑΕ θα ενταχθούν στο προσεχές διάστημα και τα εκσυγχρονισμένα P-3B Orion εφοδιασμένα με το ραντάρ ELM-2022 MR και τον εξοπλισμό ESM/ELINT ELL-8385. Τα ΑΦΝΣ θα διαθέτουν και ζεύξη MDM-2022 Link-11A που θα συνεισφέρει έτσι στον σχηματισμό της εικόνας τακτικής κατάστασης κυρίως για στόχους επιφανείας. Εντύπωση προκαλεί η μη υιοθέτηση και Link-16 (που χρησιμοποιείται από τους Αμερικανούς στα αεροσκάφη P-3C), αλλά η απουσία του πιθανά οφείλεται στην περιορισμένη συνεισφορά των ΑΦΝΣ στον σχηματισμό της RASP (αν και το ραντάρ ELM-2022MR παρέχει και στοιχεία για εναέριους στόχους). Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα των αισθητήρων του P-3B θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τα DDG-51.

USS Oscar Austin (DDG 79) σε βολές με το πυροβόλο Mark 38 των 25 mm (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 2nd Class Ryan U. Kledzik)

Σχετικά με τα ρωσικής προέλευσης συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας σε ελληνική υπηρεσία και κυρίως τους S-300PMU-1 εκτιμάται ότι έχει επιτευχθεί λειτουργική ενσωμάτωση στο ΣΑΕ μέσω του συστήματος ULS και ζεύξης Link-11B ή ATDL-1, χωρίς όμως να είναι σαφής ο βαθμός ολοκλήρωσης που έχει επιτευχθεί. Η εφαρμογή ονομάζεται NCULS και προφανώς έχει χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της «διπλής πύλης», δηλαδή παρεμβολή μιας ασφαλούς ζεύξης (εθνικής ή εμπορικής) μεταξύ της ρωσικής ζεύξης και της Link-11B (με την επισήμανση ότι αναφερόμαστε πιθανώς και σε ενσύρματη ζεύξη με τους γνωστούς περιορισμούς, ειδικά για τα συστήματα SHORADS). Η κατάσταση αναμένεται να βελτιωθεί με την εφαρμογή του προγράμματος αναβάθμισης στα F-16C/D Block 50/52+ και την εγκατάσταση σε αυτά Link-16.

Σήμερα η χρήση του Link-16 περιορίζεται στα ΑΣΕΠΕ και τα F-16C/D Block 52+Advanced, αν και πιστεύεται ότι έχει επεκταθεί και στα Patriot, καθώς υπάρχουν πληροφορίες για την εγκατάσταση τερματικών MIDS-LTV(2) στα ICC των τελευταίων. Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, η ΠΑ εκτός από την απόκτηση τερματικών MIDS-LTV(2) για τα αεροσκάφη F-16C/D Block 52+ Advanced προχώρησε το 2008 σε μια ακόμη σύμβαση για την απόκτηση επιπλέον τερματικών MIDS-LTV(2) μέσω FMS, τα οποία προφανώς προορίζονται για τα Patriot. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η Ελλάδα έχει αποκτήσει συνολικά 46 τερματικά MIDS. Η χρήση του Link-16 προσδίδει σημαντικές δυνατότητες στα Patriot καθώς μπορούν να διασυνδεθούν απευθείας με τα EMB-145H (αλλά και τα F-16C/D) με δεδομένο και τον περιορισμό ότι πρόκειται για αντιαεροπορικά συστήματα κάλυψης τομέα.
Τα Arleigh Burke δρώντας στο περιβάλλον του Αιγαίου θα έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν συμπληρωματικά με άλλες μονάδες αεράμυνας, όπως συστοιχίες Patriot, επικοινωνώντας απευθείας μέσω Link-16 και παρέχοντας δεδομένα στόχευσης σε απομακρυσμένους στόχους (remote tracks) που δεν έχει εντοπίσει το ραντάρ των συστοιχιών AN/MPQ-65. Το AN/MPQ-65 καλύπτει τομέα 120 μοιρών και η μέγιστη εμβέλειά του για στόχο με RCS 1 τ.μ. δεν υπερβαίνει τα 100 χιλιόμετρα. Παρέχεται δηλαδή η δυνατότητα σε έτερα συστήματα να υπερβαίνουν τις τεχνικές τους δυνατότητες, λόγος για τον οποίο επιμένουμε πάντα στην αξία της διαλειτουργικότητας (Interoperability). Η ισχύς πυρός των πλοίων με 90 βλήματα έτοιμα για βολή και ένα πανίσχυρο ραντάρ τα καθιστά όπλο υπέρβασης όχι μόνο για το ΠΝ και τον ρόλο που θα κληθεί να παίξει στην ΝΑ Μεσόγειο -σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των P-3B- αλλά και για τη συνολική αντιαεροπορική άμυνα της χώρας.

USS Winston S. Churchill (DDG 57) (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 3rd Class Casey J. Hopkins)

Είναι ωστόσο δεδομένο ότι τα πλοία θα αποτελέσουν πρωταρχικό στόχο κάθε εχθρικής επιθετικής επιχείρησης. Η αυτοάμυνα των πλοίων Flight I/II παρουσιάζει όντως ένα κενό που για το US NAVY καλύπτεται στο Flight IIA με τη χρήση του ESSM (και επιπλέον δεν πρέπει να διαφεύγει την προσοχή μας ότι η κλάση δρα σε ευρύτερους σχηματισμούς/Ομάδες Κρούσης). Όταν τα πλοία θα κληθούν να αντιμετωπίσουν απειλές στελθ στο Αιγαίο όπως το F-35A, τότε είναι δεδομένο πως τα βλήματα SM-2MR δεν αρκούν για να τις αντιμετωπίσουν: ακόμη και εάν τις εντοπίσουν, οι χρόνοι αντίδρασης θα είναι σαφώς μικρότεροι από τους κοινούς στόχους.
Τα F-35A θα προσεγγίσουν και θα προχωρήσουν σε άφεση stand off όπλων όπως οι SOM-J ή οι JSOW από απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων ή JDAM/Paveway II σε μικρότερη απόσταση, άρα το πλοίο θα κληθεί να εμπλέξει τα όπλα και όχι τα αεροσκάφη άφεσης. Ο κορεσμός των δύο Phalanx στην τερματική φάση εμπλοκής είναι δεδομένος και γι’ αυτόν τον λόγο το Αμερικανικό Ναυτικό υιοθέτησε τον ESSM αλλά αντικατέστησε και τα Phalanx με SeaRAM στα αντιτορπιλικά ενταγμένα στον 6ο στόλο. Στην περίπτωση προσθήκης του ESSM σε πλοία Flight I/II με διατήρηση των δύο Phalanx η άμυνά τους ενισχύεται με ένα ενδιάμεσο επίπεδο: θα αντιμετωπίσει τις απειλές που δεν θα αναχαιτιστούν από τα SM-2MR και θα αφήσει όσες «διαφύγουν» στα Phalanx, τα οποία πλέον θα μπορούν να τις εντοπίσουν και οπτικά. Η αυτόνομη χρήση του ESSM Block 2 από το 2020, η οποία δεν απαιτεί τη συνδρομή των ραντάρ καταύγασης των πλοίων αλλά εμπλέκει αυτόνομα στόχους, θα αυξήσει σημαντικά τις επιδόσεις της κλάσης στις επιθέσεις κορεσμού.

USS Donald Cook (DDG 75) σε βολή SM-3 (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 1st Class Theron J. Godbold)

Στο σκεπτικό που αναπτύχθηκε παραπάνω για την προτεινόμενη χρήση των Arleigh Burke μια άλλη σημαντική προσθήκη στο ΣΑΕ είναι το ίδιο το ραντάρ SPY-1D. Για τα δεδομένα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι το ισχυρότερο σύστημα σε υπηρεσία. Τα υφιστάμενα ραντάρ του ΣΑΕ από άποψη μέγιστης ισχύος κινούνται σε σαφώς χαμηλότερα μεγέθη από το SPY-1D και εκτιμάται ότι η μέγιστη ισχύς τους δεν υπερβαίνει τα 3,5 MW (μέση ισχύ 6,2 KW). Το ισχυρότερο σύστημα ραντάρ από άποψη ισχύος του ΣΑΕ είναι πιθανότατα (σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία) το μοναδικό AN/TPS-70, που επίσης λειτουργεί στην μπάντα «S» (2-4 GHz), με μέγιστη εμβέλεια εντοπισμού στόχου RCS 1 τ.μ. στα 370 χιλιόμετρα. Παρεμφερή μέγιστη ισχύ έχει το S-743D Martello, το οποίο ωστόσο λειτουργεί σε χαμηλότερη συχνότητα (1-2 GHz). Οι εκτιμήσεις για την εμβέλεια εντοπισμού στόχου RCS 1 τ.μ. για το Martello φτάνει στα 390 χιλιόμετρα. Ανάλογες επιδόσεις πιθανώς επιτυγχάνει το επίσης ισχυρό RAT-31DL που λειτουργεί στην μπάντα «L», ενώ υποδεέστερες είναι οι επιδόσεις των ραντάρ χαμηλότερης ισχύος που λειτουργούν στην μπάντα «S» (2-4 GHz), όπως το HADR HR-3000 ή το AR-327 Commander. Οι επιδόσεις εμβέλειας του SPY-1D είναι απόρρητες και υπάρχει μόνο μία δήλωση του 2004 που αφορά το SPY-1D(V) και προσδιορίζει την «εμβέλεια εντοπισμού μιας μπάλας του γκολφ σε απόσταση 165 χιλιομέτρων». Με δεδομένο ότι η μπάλα του γκολφ έχει RCS 0,0025 τ.μ., με τις κατάλληλες αναγωγές προσδιορίζεται η εμβέλεια εντοπισμού για στόχο 0,0015 τ.μ. (που είναι το φημολογούμενο RCS του F-35A στην μπάντα «Χ») στα 145 χιλιόμετρα και για στόχο RCS 1 τ.μ. η εμβέλεια εντοπισμού φτάνει στα 737 χιλιόμετρα (!), που είναι όντως υψηλή για ραντάρ μπάντας «S». Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το SPY-1D(V) περιλαμβάνει βελτιώσεις μεταξύ των οποίων και αύξηση της μέσης ισχύος κατά 33%, ήτοι 77 KW, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η (μη επιβεβαιωμένη) πληροφόρηση για εμβέλεια εντοπισμού 550 χιλιομέτρων για στόχο RCS 1 τ.μ. είναι ρεαλιστική. Τότε η αντίστοιχη τιμή για το F-35A προσεγγίζει τα 108 χιλιόμετρα, καθόλου άσχημα όταν η αντίστοιχη δυνατότητα του S-743D περιορίζεται (θεωρητικά) στα 76 χιλιόμετρα. Οι τιμές αυτές αφορούν φυσικά «άκρως συνεργάσιμους στόχους» που πετούν σε μεγάλο ύψος (δεν σημαίνει δηλαδή ότι κατανικάται αυτόματα η τεχνολογία στελθ).

USS Winston S. Churchill (DDG 81) σε βολές του Phalanx (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist Seaman Apprentice Raymond Maddocks)

Επιπλέον, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ο εντοπισμός του αεροσκάφους αλλά και του βλήματος που ενδεχομένως έχει εκτοξεύσει εναντίον του πλοίου. Με μέσο RCS 0,1 τ.μ. για βλήματα αέρος-επιφανείας, το SPY-1D θα εντοπίσει την απειλή σε απόσταση 308 χιλιομέτρων. Ωστόσο, τα βλήματα αυτά δεν είναι «συνεργάσιμοι» στόχοι, γιατί συνήθως πετούν σε χαμηλό ύψος (sea skimming) ή εκτελούν παραπλανητικούς ελιγμούς (π.χ. ελιγμοί pop up). Σε κάθε περίπτωση η παρουσία δύο ραντάρ SPY-1D στο Αιγαίο αποτελεί σημαντική αναβάθμιση των επιδόσεων του ΣΑΕ, όταν μάλιστα λειτουργήσουν σε περιβάλλον πλήρους διαλειτουργικότητας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η πιο ενδιαφέρουσα παράμετρος της απόκτησης πλοίων κλάσης DDG-51 και η ουσία της παρούσας ανάλυσης είναι ο ρόλος που μπορούν να έχουν στην αντιαεροπορική άμυνα της χώρας ενόψει της αναμενόμενης ένταξης σε υπηρεσία των τουρκικών F-35A.
Η ΠΑ είναι υπεύθυνη για την ελληνική αεράμυνα, συνεπώς οποιαδήποτε προσπάθεια αξιοποίησης των σκαφών προς αυτή την κατεύθυνση προϋποθέτει την ένταξή τους στο Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ), που μέσω των τριών Κέντρων Ελέγχου Περιοχής (ΚΕΠ) ελέγχει τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο (χωρισμένο σε τρεις μεγάλους τομείς). Η αποστολή των ΚΕΠ συνοψίζεται στη σύνθεση μιας Διευκρινισμένης Εικόνας Αέρος ή και Επιφάνειας RASP (Recognized Air Surface Picture). Στο πλαίσιο αυτό, η συσχέτιση ιχνών (correlation) είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος για την επίτευξη ικανοποιητικής RASP, αφού αρκετά διαφορετικά ραντάρ μπορούν να εντοπίζουν και να αναφέρουν το ίδιο ίχνος, αλλά με βάση τη θέση τους (σε αυτό εξυπηρετούν τα σταθερά δίκτυα ραντάρ) ο Σταθμός Διοίκησης και Ελέγχου (C2) «αποφασίζει» ποιο σύστημα θα συνεχίζει να αναφέρει για κάθε δεδομένο ίχνος.

Το USS James E. Williams (DDG 95) ενώ αναχωρεί από την Σούδα στις 20 Οκτωβρίου 2017 (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 3rd Class Colbey Livingston)

Η ΠΑ εκτός από τη χρήση των «buffer» που έχουν αποκτηθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ (SSSB, MASE που χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο NADGE και το NAEGIS) αποφάσισε να αποκτήσει και ένα «εθνικό» σύστημα που είναι το ULS (Universal Link System). Ένας «buffer» όμως όπως το ULS, ανάλογα με την πολυπλοκότητα και το λογισμικό του, μπορεί στην ουσία να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένο σύστημα C2. To ULS είναι στην ουσία ένα σύστημα Ελέγχου & Διοίκησης πραγματικού χρόνου που εκτελεί συσχέτιση ιχνών από ESM ή ραντάρ που χρησιμοποιούν Link-16, IJMS, Link-11A/B, Link-1, ATDL-1 με δυνατότητα μελλοντικών επεκτάσεων (π.χ. Link-22). To ULS υλοποιεί έτσι σύνθεση εικόνας τακτικής κατάστασης (RASP) και την προωθεί στο ΚΕΠ. Χρησιμοποιεί μία μονή ή διπλή κονσόλα, ενώ παρέχεται η δυνατότητα να είναι μια πλήρως μεταφερόμενη μονάδα, όπως αυτή που απέκτησε το Ναυτικό των ΗΠΑ. Η ΠΑ έχει πέντε συστήματα ULS τριών διαφορετικών διαμορφώσεων, τα οποία έχουν εγκατασταθεί μεταξύ άλλων στα τρία ΚΕΠ.
Μια σκέψη που προβάλλει η παρούσα ανάλυση είναι η μετατροπή των πλοίων σε δύο «εναλλακτικά» κινούμενα ΚΕΠ, πλήρως ενταγμένα στο ΣΑΕ στο κομμάτι της αντιαεροπορικής άμυνας (με προφανή πλεονεκτήματα επιβιωσιμότητας) που θα έχουν δυνατότητα ανάθεσης όπλων. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, θα πρέπει τα πλοία να εφοδιαστούν με συστήματα ULS. Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία που συγκροτούν το ΣΑΕ, πέραν των ΚΕΠ, δεν διαθέτουν σήμερα δυνατότητα προώθησης δεδομένων (data forwarding) παρά μόνο συμμετοχή του ραντάρ και του ESM τους στη συσχέτιση ιχνών για την παραγωγή RASP μέσω ζεύξεων δεδομένων. Το forwarding θα έδινε, για παράδειγμα, στα Arleigh Burke τη δυνατότητα επαναπροώθησης της εικόνας τακτικής κατάστασης στα πλοία από το ΣΑΕ μέσω Link-11A και Link-16. Η «προώθηση» θα λειτουργεί φυσικά και αντίστροφα. Για να αντιληφθούμε τα πλεονεκτήματα της ολοκλήρωσης των αισθητήρων, ας δώσουμε ένα απλό παράδειγμα συνεργατικής εμπλοκής στο πλαίσιο του CEC AN/USG-2(V): ένα πλοίο επιφανείας εκτοξεύει και καταυγάζει βλήμα σε στόχο που έχει εντοπισθεί από αεροσκάφος AEW&C και δέχεται ενδιάμεσες ενημερώσεις από έτερο πλοίο επιφανείας. Πρόκειται για την πεμπτουσία της χρήσης του CEC· εμπλοκή στόχου με δεδομένα απομακρυσμένου αισθητήρα (engagement on remote data).

Το USS Porter (DDG 78) σε ασκήσεις με βολές του Mark 45 5-inch (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 3rd Class Krystina Coffey)

Στο ΣΑΕ θα ενταχθούν στο προσεχές διάστημα και τα εκσυγχρονισμένα P-3B Orion εφοδιασμένα με το ραντάρ ELM-2022 MR και τον εξοπλισμό ESM/ELINT ELL-8385. Τα ΑΦΝΣ θα διαθέτουν και ζεύξη MDM-2022 Link-11A που θα συνεισφέρει έτσι στον σχηματισμό της εικόνας τακτικής κατάστασης κυρίως για στόχους επιφανείας. Εντύπωση προκαλεί η μη υιοθέτηση και Link-16 (που χρησιμοποιείται από τους Αμερικανούς στα αεροσκάφη P-3C), αλλά η απουσία του πιθανά οφείλεται στην περιορισμένη συνεισφορά των ΑΦΝΣ στον σχηματισμό της RASP (αν και το ραντάρ ELM-2022MR παρέχει και στοιχεία για εναέριους στόχους). Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα των αισθητήρων του P-3B θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τα DDG-51. Σχετικά με τα ρωσικής προέλευσης συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας σε ελληνική υπηρεσία και κυρίως τους S-300PMU-1 εκτιμάται ότι έχει επιτευχθεί λειτουργική ενσωμάτωση στο ΣΑΕ μέσω του συστήματος ULS και ζεύξης Link-11B ή ATDL-1, χωρίς όμως να είναι σαφής ο βαθμός ολοκλήρωσης που έχει επιτευχθεί. Η εφαρμογή ονομάζεται NCULS και προφανώς έχει χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της «διπλής πύλης», δηλαδή παρεμβολή μιας ασφαλούς ζεύξης (εθνικής ή εμπορικής) μεταξύ της ρωσικής ζεύξης και της Link-11B (με την επισήμανση ότι αναφερόμαστε πιθανώς και σε ενσύρματη ζεύξη με τους γνωστούς περιορισμούς, ειδικά για τα συστήματα SHORADS). Η κατάσταση αναμένεται να βελτιωθεί με την εφαρμογή του προγράμματος αναβάθμισης στα F-16C/D Block 50/52+ και την εγκατάσταση σε αυτά Link-16. Σήμερα η χρήση του Link-16 περιορίζεται στα ΑΣΕΠΕ και τα F-16C/D Block 52+Advanced, αν και πιστεύεται ότι έχει επεκταθεί και στα Patriot, καθώς υπάρχουν πληροφορίες για την εγκατάσταση τερματικών MIDS-LTV(2) στα ICC των τελευταίων. Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, η ΠΑ εκτός από την απόκτηση τερματικών MIDS-LTV(2) για τα αεροσκάφη F-16C/D Block 52+ Advanced προχώρησε το 2008 σε μια ακόμη σύμβαση για την απόκτηση επιπλέον τερματικών MIDS-LTV(2) μέσω FMS, τα οποία προφανώς προορίζονται για τα Patriot. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η Ελλάδα έχει αποκτήσει συνολικά 46 τερματικά MIDS. Η χρήση του Link-16 προσδίδει σημαντικές δυνατότητες στα Patriot καθώς μπορούν να διασυνδεθούν απευθείας με τα EMB-145H (αλλά και τα F-16C/D) με δεδομένο και τον περιορισμό ότι πρόκειται για αντιαεροπορικά συστήματα κάλυψης τομέα.

Το USS Jason Dunham (DDG 109) εκτοξεύει πύραυλο SM-2 missile (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 3rd Zachary Van Nuys)

Τα Arleigh Burke δρώντας στο περιβάλλον του Αιγαίου θα έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν συμπληρωματικά με άλλες μονάδες αεράμυνας, όπως συστοιχίες Patriot, επικοινωνώντας απευθείας μέσω Link-16 και παρέχοντας δεδομένα στόχευσης σε απομακρυσμένους στόχους (remote tracks) που δεν έχει εντοπίσει το ραντάρ των συστοιχιών AN/MPQ-65. Το AN/MPQ-65 καλύπτει τομέα 120 μοιρών και η μέγιστη εμβέλειά του για στόχο με RCS 1 τ.μ. δεν υπερβαίνει τα 100 χιλιόμετρα. Παρέχεται δηλαδή η δυνατότητα σε έτερα συστήματα να υπερβαίνουν τις τεχνικές τους δυνατότητες, λόγος για τον οποίο επιμένουμε πάντα στην αξία της διαλειτουργικότητας (Interoperability). Η ισχύς πυρός των πλοίων με 90 βλήματα έτοιμα για βολή και ένα πανίσχυρο ραντάρ τα καθιστά όπλο υπέρβασης όχι μόνο για το ΠΝ και τον ρόλο που θα κληθεί να παίξει στην ΝΑ Μεσόγειο -σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των P-3B- αλλά και για τη συνολική αντιαεροπορική άμυνα της χώρας.
Είναι ωστόσο δεδομένο ότι τα πλοία θα αποτελέσουν πρωταρχικό στόχο κάθε εχθρικής επιθετικής επιχείρησης. Η αυτοάμυνα των πλοίων Flight I/II παρουσιάζει όντως ένα κενό που για το US NAVY καλύπτεται στο Flight IIA με τη χρήση του ESSM (και επιπλέον δεν πρέπει να διαφεύγει την προσοχή μας ότι η κλάση δρα σε ευρύτερους σχηματισμούς/Ομάδες Κρούσης). Όταν τα πλοία θα κληθούν να αντιμετωπίσουν απειλές στελθ στο Αιγαίο όπως το F-35A, τότε είναι δεδομένο πως τα βλήματα SM-2MR δεν αρκούν για να τις αντιμετωπίσουν: ακόμη και εάν τις εντοπίσουν, οι χρόνοι αντίδρασης θα είναι σαφώς μικρότεροι από τους κοινούς στόχους.

Τα συστήματα των αντιτορπιλλικών κλάσης Arleigh Burke (γράφημα Naval Analyses @D_Mitch)

Τα F-35A θα προσεγγίσουν και θα προχωρήσουν σε άφεση stand off όπλων όπως οι SOM-J ή οι JSOW από απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων ή JDAM/Paveway II σε μικρότερη απόσταση, άρα το πλοίο θα κληθεί να εμπλέξει τα όπλα και όχι τα αεροσκάφη άφεσης. Ο κορεσμός των δύο Phalanx στην τερματική φάση εμπλοκής είναι δεδομένος και γι’ αυτόν τον λόγο το Αμερικανικό Ναυτικό υιοθέτησε τον ESSM αλλά αντικατέστησε και τα Phalanx με SeaRAM στα αντιτορπιλικά ενταγμένα στον 6ο στόλο. Στην περίπτωση προσθήκης του ESSM σε πλοία Flight I/II με διατήρηση των δύο Phalanx η άμυνά τους ενισχύεται με ένα ενδιάμεσο επίπεδο: θα αντιμετωπίσει τις απειλές που δεν θα αναχαιτιστούν από τα SM-2MR και θα αφήσει όσες «διαφύγουν» στα Phalanx, τα οποία πλέον θα μπορούν να τις εντοπίσουν και οπτικά. Η αυτόνομη χρήση του ESSM Block 2 από το 2020, η οποία δεν απαιτεί τη συνδρομή των ραντάρ καταύγασης των πλοίων αλλά εμπλέκει αυτόνομα στόχους, θα αυξήσει σημαντικά τις επιδόσεις της κλάσης στις επιθέσεις κορεσμού.
Στο σκεπτικό που αναπτύχθηκε παραπάνω για την προτεινόμενη χρήση των Arleigh Burke μια άλλη σημαντική προσθήκη στο ΣΑΕ είναι το ίδιο το ραντάρ SPY-1D. Για τα δεδομένα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι το ισχυρότερο σύστημα σε υπηρεσία. Τα υφιστάμενα ραντάρ του ΣΑΕ από άποψη μέγιστης ισχύος κινούνται σε σαφώς χαμηλότερα μεγέθη από το SPY-1D και εκτιμάται ότι η μέγιστη ισχύς τους δεν υπερβαίνει τα 3,5 MW (μέση ισχύ 6,2 KW). Το ισχυρότερο σύστημα ραντάρ από άποψη ισχύος του ΣΑΕ είναι πιθανότατα (σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία) το μοναδικό AN/TPS-70, που επίσης λειτουργεί στην μπάντα «S» (2-4 GHz), με μέγιστη εμβέλεια εντοπισμού στόχου RCS 1 τ.μ. στα 370 χιλιόμετρα. Παρεμφερή μέγιστη ισχύ έχει το S-743D Martello, το οποίο ωστόσο λειτουργεί σε χαμηλότερη συχνότητα (1-2 GHz). Οι εκτιμήσεις για την εμβέλεια εντοπισμού στόχου RCS 1 τ.μ. για το Martello φτάνει στα 390 χιλιόμετρα. Ανάλογες επιδόσεις πιθανώς επιτυγχάνει το επίσης ισχυρό RAT-31DL που λειτουργεί στην μπάντα «L», ενώ υποδεέστερες είναι οι επιδόσεις των ραντάρ χαμηλότερης ισχύος που λειτουργούν στην μπάντα «S» (2-4 GHz), όπως το HADR HR-3000 ή το AR-327 Commander. Οι επιδόσεις εμβέλειας του SPY-1D είναι απόρρητες και υπάρχει μόνο μία δήλωση του 2004 που αφορά το SPY-1D(V) και προσδιορίζει την «εμβέλεια εντοπισμού μιας μπάλας του γκολφ σε απόσταση 165 χιλιομέτρων». Με δεδομένο ότι η μπάλα του γκολφ έχει RCS 0,0025 τ.μ., με τις κατάλληλες αναγωγές προσδιορίζεται η εμβέλεια εντοπισμού για στόχο 0,0015 τ.μ. (που είναι το φημολογούμενο RCS του F-35A στην μπάντα «Χ») στα 145 χιλιόμετρα και για στόχο RCS 1 τ.μ. η εμβέλεια εντοπισμού φτάνει στα 737 χιλιόμετρα (!), που είναι όντως υψηλή για ραντάρ μπάντας «S». Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το SPY-1D(V) περιλαμβάνει βελτιώσεις μεταξύ των οποίων και αύξηση της μέσης ισχύος κατά 33%, ήτοι 77 KW, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η (μη επιβεβαιωμένη) πληροφόρηση για εμβέλεια εντοπισμού 550 χιλιομέτρων για στόχο RCS 1 τ.μ. είναι ρεαλιστική. Τότε η αντίστοιχη τιμή για το F-35A προσεγγίζει τα 108 χιλιόμετρα, καθόλου άσχημα όταν η αντίστοιχη δυνατότητα του S-743D περιορίζεται (θεωρητικά) στα 76 χιλιόμετρα.

USS Sterett (DDG 104) (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 1st Class Byron C. Linder)

Οι τιμές αυτές αφορούν φυσικά «άκρως συνεργάσιμους στόχους» που πετούν σε μεγάλο ύψος (δεν σημαίνει δηλαδή ότι κατανικάται αυτόματα η τεχνολογία στελθ). Επιπλέον, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ο εντοπισμός του αεροσκάφους αλλά και του βλήματος που ενδεχομένως έχει εκτοξεύσει εναντίον του πλοίου. Με μέσο RCS 0,1 τ.μ. για βλήματα αέρος-επιφανείας, το SPY-1D θα εντοπίσει την απειλή σε απόσταση 308 χιλιομέτρων. Ωστόσο, τα βλήματα αυτά δεν είναι «συνεργάσιμοι» στόχοι, γιατί συνήθως πετούν σε χαμηλό ύψος (sea skimming) ή εκτελούν παραπλανητικούς ελιγμούς (π.χ. ελιγμοί pop up). Σε κάθε περίπτωση η παρουσία δύο ραντάρ SPY-1D στο Αιγαίο αποτελεί σημαντική αναβάθμιση των επιδόσεων του ΣΑΕ, όταν μάλιστα λειτουργήσουν σε περιβάλλον πλήρους διαλειτουργικότητας.

USS Wayne E. Meyer (DDG 108) (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 2nd Class Z.A. Landers)

Notify of
zapata
Guest
zapata
Offline

Αν και χρειαζομαστε αυτα τα πλοια (τουλαχιστον 4), οχι, δεν ειναι αυτα τα πλοια η λυση για κανενα προβλημα που εχει σχεση με τα F-35.
Με ολο το σεβασμο που εχω στην ομαδα σας, νομιζω οτι ειναι τουλαχιστον αστειο να σκεφτομαστε οτι ενα σκαφος αρκετα παλιο που θα αποδεσμευτει στην Ελλαδα το 2020+ και σιγουρα μονο σε 2 μοναδες (αντι τουλαχιστον 4) θα κανει καμια διαφορα στο αεροπορικο θεατρο.

ΔΙΚΑΙΟΣ Γ
Guest

Το πλοίο έχει μεγάλη εμβέλεια γιατί έχει καλό ραντάρ αλλά για να μην τα λέω εγώ 108 ή 145 χιλιόμετρα ανίχνευσης στο RCS του F-35 είναι λίγα! Παρεπιπτόντως οι Ρώσοι και οι Κινέζοι δίνουν μεγαλύτερο RCS 0.005 για το F-35. Δηλαδή κατά την γνώμη σας δεν θέλουμε νέα ραντάρ αεράμυνας; Θα σας πω πως μπορούμε να βελτιώσουμε όλα τα ραντάρ με φτηνό τρόπο ή πιο ακριβό με 25-50% παραπάνω εμβέλεια μόνο όμως για το F-35 στα AESA δεν γίνετε. Δυστυχώς δεν θέλει η αεροπορία να βρει λύσεις και το λέω αυτό γιατί δεν βλέπω να υπάρχει ενδιαφέρον, εκτός από μερικά… Read more »

Nick Koliopoulos
Guest
Nick Koliopoulos
Offline

Το άρθρο σας για τα πλοία αυτά είναι πολύ ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει εκ νέου την χρησιμότητά τους σαν πολλαπλασιαστή ισχύος για την αμυντική αποτροπή της χώρας και όχι μόνο για την ενίσχυση του πολεμικού ναυτικού. Ο παρόν σχεδιασμός του Αμερικάνικου πολεμικού ναυτικού καθιστά πολύ δύσκολη την αποδέσμευση τέτοιων πλοίων όχι μόνο για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό αλλά για οποιοδήποτε συμμαχικό ναυτικό μέχρι το 2020. Δυστυχώς η ιστορία για τα πλοία αυτά έχει πολλά κοινά με εκείνη των α/τ Kidd τα οποία σε μια περίοδο επίπλαστης οικονομικής ευμάρειας της χώρας μας δεν καταφέραμε να τα αποκτήσουμε. Στην εξαιρετική περίπτωση που αποδεσμευθούν… Read more »

Γιώργος
Guest
Γιώργος
Offline

Το SPY-6 είναι μη αποδεσμεύσιμο, με τα SPY-1D που ήδη φέρουν θα μας τα δώσουν αν ποτέ τελικά έρθουν στην Ελλάδα. Και αυτά καλά είναι, νομίζω κάνουν την δουλειά.

Giorgos Tsagkaris
Guest
Giorgos Tsagkaris
Offline

Ως γνωστον στον πολεμο οτι δεν κινηται πεθαινει..το ιδιο και τα ρανταρ…

Θανάσης Τζουραμάνης
Guest
Θανάσης Τζουραμάνης
Offline

Εκτός κι υπάρχει κανένα phalanx εκεί δίπλα . . .

Gilan
Guest
Gilan
Offline

Σοφή η απόκτηση των ανωτέρω πλοίων, αν ισχύουν όπως τα γράφεται στο άρθρο θα είναι μεγάλη αναβάθμιση της αεράμυνας!

Σημείωση: το άρθρο είναι γραμμένο δύο φορές!

Mich
Guest
Mich
Offline

Ακόμα κι αν τα είχαμε, δύο ΑΒ δεν φτάνουν να καλύψουν και Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Είναι πολλά τα μίλια! Κάτι ακόμα, πρακτικής φύσεως. Σε τί βαθμό επηρεάζει τις εμβελειες στα χαμηλά ύψη ο ορίζοντας ραντάρ;

tsimuha2
Guest
tsimuha2
Offline

Ολες αυτες οι εμβελειες ειναι πραγματικες μονο στην ανοικτη θαλασσα και οχι σε ενα κλειστο χωρο οπως το Αιγαιο.Αν δεν υπηρχαν τα νησια οι εμβελειες αυτες θα ηταν ομοκεντροι κυκλοι, στην πραξη ομως δεν ειναι ετσι, τα σχηματα ειναι τελειως ακανονιστα και με πολυ μικροτερη εμεβελεια.Αν δεν βελτιωθουν τα ιπταμενα ρανταρ δεν βλεπω να προχωραει κατι, αυτα ειναι που θα δωσουν τον πρωτο συναγερμο και θα ενεργοποιησουν μετα ολο το επιγειο και θαλασσιο δικτυο αεραμυνας.Πιο πολλα (για να εχουμε πληρη καλυψη σε 24 βαση-σε περιοδο επιχειρησεων) και πιο ικανα ιπταμενα ρανταρ.

Σπύρος
Guest
Σπύρος
Offline

Αυτό που με προβληματίζει με τα ΑΣΕΠΕ είναι η προστασία τους. Έχουμε λίγα, και πρακτικά, ακόμα και εκτός κρίσης, πάντα θα είναι λίγα… άρα κάθε φορά θα περιπολεί ένα μόνο, με συνοδεία πχ 2 F-16 ή 2 M2000-5Mk2, με το ραντάρ του ίδιου του ΑΣΕΠΕ να προδίδει τη θέση του απο εκατοντάδες μίλια μακριά.

Οπότε, για το ενδεχόμενο που οι απέναντι στείλουν εναντίον του μια δυάδα F-35 οπλισμένα με ΑΙΜ-120D, το ιπτάμενο ραντάρ θα πρέπει να περιπολεί… που; Στο Ιόνιο;

tsimuha2
Guest
tsimuha2
Offline

Mα αμα δεν δει πρωτο τα Φ-35 το AEW μας θα τα δουν τα F-16 η τα επιγεια μας ρανταρ;
Για αυτο λεω νεες εκδοσεις AEW.

Σπύρος
Guest
Σπύρος
Offline

ΟΚ, αισιόδοξο σενάριο: πες πως έχουμε σύγχρονα ΑΣΕΠΕ που μπορούν να δουν το F-35. Έστω πως το ΑΣΕΠΕ είδε τα 2 F-35 στα 150 μίλια. Έστω πως τα F-16 συνοδείας βρίσκονται 50 μίλια δυτικά του ΑΣΕΠΕ και έχουν Link 16, οπότε αποκτούν εικόνα των F-35.

Τα Τούρκικα F-35 πετούν άλλα 20-30 μίλια προς το στόχο (ΑΣΕΠΕ) αγνοώντας τα F-16. Τα τελευταία πρέπει να ‘δουν’ το στόχο με τα ραντάρ τους πριν εξαπολύσουν ΑΙΜ-120 (C). Αντίθετα, οι Τούρκοι πες πως έχουν AIM-120D. Στα 120 μίλια απο το ΑΣΕΠΕ εκτοξεύουν, κάνουν στροφή 180 και φεύγουν…

Που κάνω λάθος; Ελπίζω να κάνω, προφανώς.

tsimuha2
Guest
tsimuha2
Offline

Το AΣΕΠΕ κατα την γνωμη μου ειναι αυτο που πρεπει να δει πρωτα τους στοχους, αν αυτοι πετανε χαμηλα(και πισω απο ενα νησι) δεν θα μπορει να τους δουν ουτε τα επιγεια ρανταρ ουτε αυτα των Burke.Mε το (τονιζω παλι βελτιωμενο) ΑΣΕΠΕ θα εχεις επιγνωση της καταστασης που δεν θα μπορουν να στην δωσουν τα υπολοιπα μεσα.Απο εκει και περα στο παραδειγμα σου εσυ βαζεις AIM-120C για εμας και AIM-120D για τους αλλους , γιατι να ισχυει αυτο; ας εχουν και τα δικα μας D ( η meteor).Σκεψου οτι συμφωνα με το παραδειγμα σου αφου με το AΣΕΠΕ δεν εχεις… Read more »

Σπύρος
Guest
Σπύρος
Offline

«Τα 120 μιλια τα ακουω «βερεσε».Παντα οι μεγιστες εμβελειες ειναι υπο εργαστηριακες συνθηκες , σε μεγαλα υψη, για αεροσκαφη που πετανε ευθεια και εχουν το μεγεθος ενος C-130,που δεν εφαρμοζουν EW κλπ.» Υπενθυμίζω πως στο παραπάνω παράδειγμα, ο στόχος του ΑΙΜ-120 δεν είναι κάποιο μαχητικό που ελίσσεται σαν φίδι, αλλά ένα EMB-145, που πετάει ευθεία, σταθερά και αργάαααα, πολύ αργά, σε μεγάλο ύψος. Αν δεν είναι αυτό εύκολος στόχος για βολή Α2Α σε μεγάλη απόσταση, τότε ποιός είναι; Επίσης στο παράδειγμά μου τα επιτιθέμενα F-35 δεν έκαναν τίποτα στην αρχή της εμπλοκής εναντίον των Ελληνικών μαχητικών συνοδείας (που θα είναι… Read more »

Mich
Guest
Mich
Offline

Ακόμα και στην ανοιχτή θάλασσα δημιουργούνται “νεκρές ζώνες” στα χαμηλά ύψη (shadow zones), λόγω της καμπυλότητας της γης. Προφανώς τα ΑΣΕΠΕ λύνουν το πρόβλημα, το SPY-1, όπως και κάθε άλλο ναυτικό ραντάρ, τι κάνει γι’ αυτό;

manolis
Guest
manolis
Offline

Το μεγαλυτερο προβλημα στη προταση αυτη , δεν θα ηταν ουτε το οικονομικο ουτε ζητηματα πρακτικοτητας (λιμενισμος, πληρωμα, φορτος πυραυλων). ΕΙναι η διαλειτουργικοτητα του ιδιου του ΠΝ με την ΠΑ αφου πρακτικα θετει τις 2 μεγαλυτερες μοναδες του υπο τον ελεγχο αλλου κλαδου. Α, και για να μην ξεχνιομαστε , το ULS (Universal Link System) φτιαχθηκε απο την ελληνικη ISI.

sotbak
Guest
sotbak
Online

oi TIKO den einai kalyteres???

Γιώργος
Guest
Γιώργος
Offline

Όχι, τους ίδιους αισθητήρες φέρουν απλά έχουν τους διπλάσιους πυραύλους έτοιμους προς εκτόξευση ανά πάσα στιγμή. Θεωρώ ότι βολεύει να έχεις τα διπλάσια κελιά σε περίπτωση που διαθέτεις πυραύλους πλεύσης, όπως είναι η μη αποδεσμεύσιμοι Tomahawk (ίδιας κατηγορίας με τους Γαλλικούς Scalp) ώστε να στέλνεις ομοβροντία -πανάκριβων- πυραύλων στην εχθρική αεράμυνα, ειδικά τις πρώτες ώρες του πολέμου.

Γιώργος
Guest
Γιώργος
Offline

Απλά είναι μεγαλύτερες=μεγαλύτερο κόστος απόκτησης και συντήρησης.

sotbak
Guest
sotbak
Online

ναι αλλά στο μπλογκ σε σχετική ανάρτηση λέγανε ότι οι ΤΙΚΟ υπερτερούν νομίζω και στο ραντάρ, κάτι θυμάμαι…

Αντώνης
Guest
Αντώνης
Online

Κόστος απόκτησης γιατί? Υποτίθεται α) μιλάμε για παραχώρηση πλοίων και β) τα Tico είναι κατά βάση παλαιότερα(άρα και φθηνότερα στην ‘παραχώρηση’, από τα Burke). Στη συντήρηση πάλι, σκέψου ότι έχουν πχ τους ίδιους κινητήρες. Οι διαφορές δεν είναι σημαντικές. Είναι αστείο πχ να μπορούμε να έχουμε Burke αλλά όχι Tico. Οι διαφορές κατά βάση είναι τα επιπλέον κελιά(που αν θες τα αξιοποιείς) και το δεύτερο Mk-45. Από εκεί και πέρα, τα Tico σου παρέχουν και τη δυνατότητα για 2 οργανικά ελικόπτερα(ενώ τα πρώτα Burke κανενός…), καθώς και πληρότητας συστημάτων(που στα Burke αναλόγως έκδοσης, απουσιάζουν), όπως 2 phalanx, harpoons κλπ.

chikichiki
Guest
chikichiki
Online

Λίγο άσχετη ερώτηση με το άρθρο, αλλά το MPQ-65 γιατί με κεραία διαμέτρου ~2,5μ φτάνει μόνο ~100χλμ για στόχο 1μ^2; Αν δε κάνω λάθος αυτή ήταν η απόδοση του συστήματος Patriot ήδη από τις αρχικές εκδόσεις. Έχει να κάνει με το εύρος συχνοτήτων στο οποίο λειτουργεί το ραντάρ;

som1els
Guest
som1els
Offline

H μεγ εμβελεια των SM2ΜR (blIIIb που μας αφορα) ειναι 90νμ/167χλμ με δραστικη 60-70νμ≈120χλμ. Επισης πολυ αποτελεσματικα μεσα προστασιας των πλοιων εχουν ιστορικα αποδειχθει τα αντιμετρα με παρεμβολες και decoys. Διαλειτουργικοτητα προκεχωρημενων πλοιων με μαχητικα υπαρχει εδω και δεκαετιες μεσα απο τις ετησιες διακλαδικες ασκησεις και τις αναχαιτισεις των α/φ που παραβιαζουν FIR-ΕΕΧ, παρολ’αυτα το αρθρο σωστα τονιζει την αμεση ενταξη στο ΣΑΕ και την τεχνολογικη πλευρα της εξελιξης απο τα μεσα περιπου της προηγουμενης δεκαετιας που αφορα ζευξεις με μηνυματα καταμερισμου και αναθεσης στοχων αερ-επιφ, αμερικανιστι integrated fire control η’ οπως λενε στο USN “if it floats it fights”.

gk
Guest
gk
Offline

Η δομή του ΣΑΕ έχει αλλάξει από την 2α Αυγούστου 2017.

Εχει δημιουργηθεί η 10η και 11η ΜΣΕΠ προς αντικατάσταση του 1ου και 2ου ΚΕΠ (για το 3ο ΚΕΠ δεν έχει ανακοινωθεί κάτι).
Τον ρόλο τους τον αναλαμβάνει το 1ο ΑΚΕ

https://www.haf.gr/structure/ata/10i-msep/

https://www.haf.gr/structure/ata/1o-ake-aeroporikos-elegchos-meson-aeramynas-kentro-synthesis-kai-paragogis-aeroporikis-eikonas/

Thras
Guest
Thras
Offline

Η ουσιαστικότερη κίνηση ενίσχυσης (και ποιοτικής υπεροχής έναντι της Τουρκίας) μετά τα F16 για την ΠΑ και τον εκσυγχρονισμό των Meko γαι το ΠΝ, είναι η ένταξη στο στόλο 4 τέτοιων αντιτορπιλικών, ώστε να υπάρχουν συνεχώς 2-3 διαθέσιμα.

Οι δυνατότητές τους πηγαίνουν το ΠΝ και μέσω αυτού το σύνολο των ενόπλων δυνάμεων, στον 21ο αιώνα!!!

Φίλιππος
Guest
Φίλιππος
Offline

Μήπως θα ήταν καιρός να εξετάσουμε όχι τις λύσεις που υπάρχουν με βάση την ποιότητα του υλικού αλλά τις λύσεις που μπορούμε να αγοράσουμε με τα χρήματα που διαθέτουμε ;

Thras
Guest
Thras
Offline

Μόνο αν μας τα παραχωρήσουν μπορούμε να πάρουμε ΑΒ…

Φίλιππος
Guest
Φίλιππος
Offline

Η παραχώρηση (όπως έχει αναφερθεί και σε παλαιότερο άρθρο) δεν σημαίνει τσάμπα. Τα ΑΒ έχουν υψηλό κόστος χρήσης – πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα – κόστος που σε τελική ανάγνωση θα μπορούσε ίσως να αποδώσει καλύτερα σε μιά άλλη επένδυση (βλέπε αναβάθμιση ΑΣΕΠΕ και σταθμών εδάφους)

ivychris
Guest
ivychris
Offline

Μέχρι και αν μας τα παραχωρήσουμε, ας προχωρήσουμε πρώτα στην αναγκαία αναβάθμιση των MEKO και όχι στην υποτυπώδη… Με την απόκτηση APAR/SMART-L, καταργούνται τα 2X4 STIR & μεταφέρονται σε 8 “S” και αναβαθμίζονται κατακόρυφα οι ΑΑ δυνατότητες των ΜΕΚΟ & διπλασιάζονται οι των S Ηδη το SMART-L στις Ολλανδικές De Zeven αναβαθμίζεται με Early Warning Capability με δυνατότητα αντιβαλλιστικής αποκάλυψης εμβέλειας 2.000χλμ & Air Defense 480χλμ! Υπάρχει Ελληνική εταιρεία που έχει εμπλακεί στο παρελθόν σε αναβαθμίσεις του ΠΝ. Το Σύστημα μάχης STACOS οφείλει να αντικατασταθεί με το Tacticos, (ομοιογένεια με Roussen, Λασκος & Μαχητής…) το σύστημα υπέρυθρης SIRIUS LR-IRST Link-16… Read more »

Konstantinos Zikidis
Guest

Νομίζω κι εγώ ότι το ραντάρ SMART-L EWC είναι μία από τις σοβαρότερες διαθέσιμες προτάσεις, ενώ υπάρχει και σε έκδοση συμβατικού επίγειου συστήματος. Συμφωνώ με τις προτάσεις σας αλλά κυρίως με την απαίτηση αναβάθμισης των κύριων μονάδων του ΠΝ.

ivychris
Guest
ivychris
Offline

Εξάλλου είναι το αντικείμενό σας, κάτι θα γνωρίζετε παραπάνω…
Έπεσε στην αντίληψή μου τις προάλλες, ότι 5 από τα AB flight IIA που δεν αναβαθμίζονται σε IAMD – ταυτόχρονη αντιβαλλιστική, αντιαεροπορική & anti cruise εμπλοκή- με το Baseline 9C Aegis Combat System γίνεται λόγω μειωμένου budget.
Το κόστος αναβάθμισης $63.1 Εκ για το καθένα…
Πως τη λένε τη παροιμία… τα μεταξωτά βρ#@*ά θέλουν και επιδέξιους…
Αυτη η διελκυστίνδα με τα ΑΒ για το Π.Ν. είναι το αντίστοιχο των F-15 για την Π.Α.
Θα αποτελέσει τραγική αμέλεια, προφανώς με συνέπειες, η μη αναβάθμιση των ΜΕΚΟ

som1els
Guest
som1els
Offline

Δεν μπορουν να μπουν SMART-L και APAR και τετραπλασιου βαρους κανιστρα σε ΜΕΚΟ200. Οι κλασεις που φερουν και δευτερο ρανταρ (ογκου) SMART-L η’ ρανταρ ιδιας κατηγοριας μεγεθους-εμβελειας ειναι διπλασιου και τριπλασιου εκτοπισματος. Οσα λεφτα κι αν εχουμε οι ΜΕΚΟ μπορουν να αναβαθμισθουν αν θελουμε ακομα να πλεουν μεχρι το επιπεδο των αυστραλεζικων Anzac. Με πολλες μετασκευες, προσθαφαιρεσεις, καλωδιωσεις, ανακατανομες κλπ οπως ειναι γνωστες απο τις λεπτομερειες του προγ/τος. The 6-face Ceafar AESA radar will detect and track incoming aircraft and anti-ship missiles; the 4-face Ceamount CW AESA radar is the illuminator/uplink to guide the ship’s Evolved Sea Sparrow Missile (ESSM).… Read more »

ivychris
Guest
ivychris
Offline

Aν, όντως, το APAR λόγω βάρους & ύψους ιστού και όχι το SMART-L, δεν ενσωματώνονται στις ΜΕΚΟ, τότε εναλλακτική επιλογή θα ήταν το Artisan 3D με χρήση στις φρεγάτες Type23 & 26 ή το SeaGiraffe AMB 3D με εμβέλειες 200 & 180 χλμ αντίστοιχα. Οσον αφορά το Artisan “…is capable to detect more than 800 fast inshore attack craft, small aircraft targets as well as panoply of surface and air threats simultaneously, providing a critical, tactical situational awareness for operator’s safety evaluation and defense mechanism…”, για δε το Sea Giraffe “… automatically can detect and track 200 air targets (including… Read more »

som1els
Guest
som1els
Offline

Για το SMART-L μιλαμε, για το early warning που λεει ο Κων/νος. Το APAR απο μονο του με κλειστη υπερκατασκευη και νεο ιστο φυσικα χωραει σε φ/γ μεγεθους ΜΕΚΟ. Το CEAFAR που μπηκε στα αυστραλεζικα ειναι ενα APAR Active Phased Array Radar, αντιστοιχα υπαρχουν πολλες ελαφριες κλασεις που εχουν εναν κυριο ιστο (τα γνωστα integrated mast). Μπορει να χρειαστει και μεταφορα των χαρπουν επειδη το APAR φαινεται να εχει μεγαλυτερη επιφανεια σε σχεση με τα μικροτερα συγκροτηματα σταθερων ρανταρ, αλλα δεν μπορουμε να ξερουμε τετοιες λεπτομερειες αν δεν λαβουμε γνωση μελετης απο το ΠΝ. Τα ΑΜΒ,Artisan διαφημιζονται ως εξαιρετικα ρανταρ… Read more »

som1els
Guest
som1els
Offline

Διορθωση να αναβαθμιστει ο Mk48 για 32βλ.

ΔΙΚΑΙΟΣ Γ
Guest

Η βελτίωση συμβατικών ραντάρ για να ανιχνεύουν σε μεγαλύτερες αποστάσεις, αεροπλάνα χαμηλής παρατηρητικότητας. Γράφει ο Δικαίος Γ. Αφού πρώτα δείξαμε της λύσεις για τα UHF, VHF ραντάρ με δυο λύσεις: την σύνθετη και πολύπλοκη με μεγαλο κόστος και διάρκεια εξέλιξης, με βελτίωση από 40-45% σε εμβέλεια για το RCS του F-35 και την απλή με 20-25% σε αύξηση εμβελείας για το RCS του F-35. Το κάναμε αυτό για να δείξουμε και να αναδείξουμε τα προβλήματα που υπάρχουν και ας παραξένεψαν κάποιους με αυτά που διάβασαν. Λυπάμαι για αυτό αλλά οι λύσεις είναι πολύπλοκες και σύνθετες και πολλές φορές δεν σε… Read more »

GK
Guest
GK
Offline

Καλημερα σας, το αρθρο σας ειναι σημαντικο. Προκρινει μια «ασυμετρη» λυση στο προβλημα της αεροπορικης απειλης των αεροσκαφων stealth F35A. δυστυχως ορισμενα σημεια χρηζουν βαθυτερης προσοχης. Η αναλογιες εντοπισμου που αναφερετε οτι ισχυουν μαλλον δεν ειναι αντικειμενα ορθες, εκτος και εαν χρησιμοποιησετε την μαθηματικη εξισωση των ρανταρ (βλεπε σχετικα μελετη Ζηκιδη & συνεργατων στην αεροπορικη επιθεωρηση) εχοντας τις αριθμητικες παραμετρους. Η απλη αναγωγη δεν μπορει να θεωρηθει αξιοπιστη γιατι ο μαθηματικος τυπος για τον υπολογισμο της εμβελειας δεν επιτρεπει αξιοπιστες αναλογες διαπιστωσεις, χωρις την ενσωματωση των αριθμητικων δεοδμεων των παραμετρων. Η μειωμενη εμβελεια των ρανταρ ειναι γεγονος αλλα παραμενει σχετικα… Read more »

ΔΙΚΑΙΟΣ Γ
Guest

Σπύρος η εμβέλεια ενός πυραύλου δεν είναι η πραγματική αλλά η θεωρητική!
Άλλο να εκτοξεύσεις έναν πύραυλο υποηχητικά με άλλο από ένα F-15 ME 2.5 μάχ δεν θα έχουν την ίδια εμβέλεια!
Στην πράξη την μισή εμβέλεια μπορείς να αξιοποιήσεις και μπορεί να είναι ακόμα μικρότερη για μαχητικά αεροσκάφη

Σπύρος
Guest
Σπύρος
Offline

Επαναλαμβάνω:

Στο παράδειγμά μου, ο στόχος του ΑΙΜ-120D δεν είναι κάποιο μαχητικό που ελίσσεται πετώντας με 1.5 μαχ, αλλά ένα EMB-145, που πετάει ευθεία, σταθερά και πολύ αργά (δείτε σε τι γωνία είναι τοποθετημένο το ραντάρ στη ράχη του, για να καταλάβετε πόσο αργά), σε μεγάλο ύψος.

ΔΙΚΑΙΟΣ Γ
Guest

Άλλες λύσεις για τον εντοπισμό αεροσκαφών F-35 Αναφέραμε λύσεις απλές και σύνθετες για ραντάρ UHF,VHF και για τα συμβατικά ραντάρ. Εδώ όμως υπήρξε μια απορία στην πολύπλοκη συνθέτη λύση γιατί θα έχει παραπάνω εμβέλεια το ραντάρ; Θα σταθούμε και θα το εξηγήσουμε αναλυτικά; Γιατί όμως θα έχει περισσότερη εμβέλεια στο ραντάρ κατά 50% και 25% από την προηγούμενη απλή λύση- μέθοδο; Γιατί κατά την επιστροφή στον δέκτη, τα τρία Η/Μ σήματα δεν θα έχουν την ίδια ισχύ. Είναι ανάλογα με το πώς θα χτυπήσουν επάνω στην RΑΜ του F-35 και ποιο θα καταστραφεί πρώτα από τα τρία. Εδώ δεν μπορούν… Read more »

alex
Guest
alex
Offline

Με λιγα λογια θεωρεις καλυτερο το spy 1 η το νεο smart l mm/n??

dimitrov
Guest
dimitrov
Offline

Μην ζμπρώχνετε κύριοι. Μην ζμπρώχνετε. Τα ΑΒ θα παρουν κι αυτά τη σειρά τους όπως τα kiowa, τα 5 chinook, ο εκσυγχρονισμός των F-16, των ΜΕΚΟ200ΗΝ, κλπ, κλπ, κλπ. Όλα θα γίνουν. Όταν το πρωί βγει ο ήλιος από τα δυτικά.

ΔΙΚΑΙΟΣ Γ
Guest

Τα παθητικά ραντάρ και οι επιδόσεις τους στην αντιμετώπιση του αεροσκάφους VLO F-35. Γραφεί ο Δικαίος Γ. Με αφορμή της είδηση που δημοσιεύτηκε στο μπλοκ Προέλαση ότι: Η ΕΑΒ ετοιμάζει την λύση στον εντοπισμό των αεροσκαφών stealth, Θα ήθελα να αναφέρω περαιτέρω στοιχεία για αυτήν την προσπάθεια Που εδώ συμμετέχουν και ο Κωνσταντίνος Ζηκίδης στο πρόγραμμα εκ μέρους της σχολής Ικάρων. Δεν είχα ασχοληθεί με την λύση των παθητικών ραντάρ. Ίσως έκανα ένα μεγάλο λάθος τόσα χρόνια που δεν είχα κάνει μια έρευνα πάνω σε αυτό το ζήτημα, για να δώσουμε λύσεις στην αντιμετώπιση του αεροσκάφους F-35. Χθες το βράδυ… Read more »