Η πρώτη στην ιστορία εξωατμοσφαιρική κατάρριψη από αεροσκάφος (βίντεο)

12
9255
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1985, έλαβε χώρα η πρώτη εξωατμοσφαιρική κατάρριψη από αεροσκάφος. Ο Επισμηναγός Wilbert “Doug” Pearson πετούσε πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, σε υψόμετρο 38.000 ποδών και με ταχύτητα 1 Mach. Ο στόχος του βρισκόταν 480 χιλιόμετρα ψηλότερα και κινούταν με ταχύτητα 28.160 χιλιομέτρων την ώρα…

Ο Pearson ήταν ο πιλότος ενός F-15A και η αποστολή του ήταν να καταρρίψει το δορυφόρο P78-1, δοκιμάζοντας για πρώτη φορά το βλήμα ASM-135 ASAT. Επρόκειτο για ένα ολοκαίνουργο πύραυλο πολλών ορόφων (σταδίων), σχεδιασμένο αποκλειστικά για καταρρίψεις δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά. Η πλατφόρμα εκτόξευσης δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από το F-15, δεδομένου πως ο ASM-135  ζύγιζε 1.180 κιλά και θα έπρεπε να εκτοξευτεί από ύψος τουλάχιστον 35.000 ποδών, με το αεροσκάφος να βρίσκεται σε ανοδική πορεία 65 μοιρών με υπερηχητική ταχύτητα.

Η αλήθεια είναι πως οι ΗΠΑ είχαν προσπαθήσει ξανά στα τέλη της δεκαετίας του ’50 να κατασκευάσουν έναν αερομεταφερόμενο καταστροφέα δορυφόρων, αλλά οι περιορισμένες τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής, σήμαινε πως μόνο εάν ήταν εξοπλισμένος με πυρηνική κεφαλή θα είχε πιθανότητες να καταστρέψει κάποιο δορυφόρο. Σχεδόν την ίδια εποχή και οι Σοβιετικοί προσπάθησαν να αναπτύξουν όπλα κατά δορυφόρων, αλλά με διαφορετική φιλοσοφία που αφορούσε αποκλειστικά πυραύλους που εκτοξεύονταν από το έδαφος.

Στη περίπτωση της δοκιμής του 1985, ο ASM-135 διέθετε τρεις ορόφους με τον πρώτο να αποτελεί το πυραυλοκινητήρα στερεών καυσίμων, το δεύτερο το αδρανειακό σύστημα καθοδήγησης και το τρίτο να κουβαλά υγρό ήλιο για τη ψύξη του αισθητήρα υπερύθρων.

Στο τρίτο “όροφο” βρισκόταν επίσης το “miniature kill vehicle” (MKV) που περιλάμβανε τους αισθητήρες, τον υπολογιστή ναυτιλίας και 63 μικροσκοπικούς πυραυλοκινητήρες για τη διεξαγωγή ελιγμών και διορθώσεων της πορείας. Ο υπολογιστής ζύγιζε μόλις 362 γραμμάρια και είχε (την “αστεία” για την εποχή μας) υπολογιστική ισχύ των 24.000 bytes.

Σύμφωνα με την αποστολή, ο πρώτος όροφος, δηλαδή ο κυρίως πυραυλοκινητήρας, θα τοποθετούσε το βλήμα στο κατάλληλο τροχιακό υψόμετρο και σε πορεία σύγκρουσης με το δορυφόρο. Ο δεύτερος όροφος θα γυρνούσε το βλήμα προς την ακριβή θέση του στόχου, ούτως ώστε ο υπέρυθρος αισθητήρας του τρίτου ορόφου να τον “κλειδώσει”, δίνοντας παράλληλα δεδομένα στον υπολογιστή ναυτιλίας για να εκτελεστούν οι αναγκαίες “μανούβρες” και διορθώσεις πορείας, ώστε το MKV να συγκρουστεί με το στόχο και να τον καταστρέψει.

Αυτό ακριβώς συνέβη στη δοκιμή της 13ης Σεπτεμβρίου 1985. Οι Αμερικανοί πέτυχαν να χτυπήσουν μια “σφαίρα”, χρησιμοποιώντας μια άλλη “σφαίρα” με τις μεταξύ τους (σχετικές) ταχύτητες να φτάνουν μέχρι 30.000 χιλιόμετρα την ώρα.

Αν και η δοκιμή στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και ο Επισμηναγός Wilbert Pearson πέρασε στην ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος που κατέρριψε δορυφόρο, ο ASM-135 ουδέποτε εισήλθε σε μαζική παραγωγή εξαιτίας μεγάλων υπερβάσεων στο κόστος ανάπτυξης.

Δείτε τη ψηφιακή αναπαράσταση της αποστολής αλλά και πρωτότυπα πλάνα μέσα από το πιλοτήριο στο παρακάτω βίντεο του Smithsonian Channel.

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 8 Μαΐου 2018


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

12
Leave a Reply

avatar
  
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
7 Comment threads
5 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
9 Comment authors
recceNikosSpyrosNikolaosAndreas Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Tango Alpha
Guest
Tango Alpha

Αν θυμάμαι καλά υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις τότε για τα διαστημικά “σκουπίδια” που δημιουργήθηκαν αλλά και γιατί ο δορυφόρος ήταν ακόμα σε λειτουργία.

Manos
Guest
Manos

Αναρωτιέμαι πως να γινόταν η επιλογή και ο αρχικός εντοπισμός/εγκλωβισμός του στόχου ώστε στην συνέχεια ο πύραυλος να κάνει την ιχνηλάτηση; Πώς ο χειριστής γνώριζε που και πότε να εκτοξεύσει τον πύραυλο;

STRATOS
Guest
STRATOS

Εδώ μπορείς να βρεις περισσότερα στοιχεία για την κατάρριψη:

https://www.airspacemag.com/military-aviation/first-space-ace-180968349/

Προφανώς τον στόχο τον γνώριζαν και ξέραν την τροχιά του…. οπότε από εκεί και πέρα τα πάντα ήταν μαθηματικά και πιστή τήρηση των χρονικών περιθωρίων, ταχύτητας και ύψους για την εκτόξευση του πυραύλου (waypoints). Όπως γράφει και η ΠΤΗΣΗ, ο πύραυλος είχε υπέρυθρο ανιχνευτή (για τον εντοπισμό του θερμικού ίχνους του δορυφόρου) και δυνατότητα μικροδιορθώσεων πορείας.

Andreas
Guest
Ανδρέας

Τι μου θυμίσατε!

Nikodimos
Editor
Trusted Member

Τι?

STRATOS
Guest
STRATOS

Η μεγάλη πλάκα ήταν ότι το 2007 ο απόστρατος Maj.Wilbert Pearson συναντήθηκε με το γιό του – πιλότο F-15!! (ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα) – και το ιστορικό αεροσκάφος (που βρισκόταν τότε ακόμη σε υπηρεσία 22 χρόνια μετά την κατάριψη)!

https://www.avgeekery.com/that-time-an-f-15-pilot-shot-down-a-satellite-32-years-ago-this-week/

Andreas
Guest
Ανδρέας

Μια παλιά εποχή που είχα κρατήσει την φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο σε ασπρόμαυρο, τα πρώτα τεύχη της Πτήσης, και τα βίντεο της τηλεόρασης για το SDI. Ιδιαίτερα τη λύσσα πολλών επειδή η Αμερική είχε καταφέρει κάτι τέτοιο.

Spyros
Guest
Σπύρος

Εγώ πάλι θυμήθηκα κάτι ωραίες δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών μετά απ’ αυτό, πως αν εκτοξεύσουν οι Τούρκοι κατασκοπευτικό δορυφόρο θα τον καταρρίψει η ΠΑ…

Nikolaos
Guest
Nikolaos

Και όχι μόνο! Και δορυφόρους εκπομπής τηλεοπτικού σήματος που θα έπλητταν το μονοπώλιο της ΕΡΤ του Χατζάρα, της Ράπτη και λοιπών “πολιτικών επιτρόπων” του Ανδρέα. Ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Μαρούδας το είχε πει ρητά: Δορυφόροι που θα παραβιάσουν τον εθνικό εναέριο χώρο θα καταρρίπτονται smile

Spyros
Guest
Σπύρος

Μάλλον θυμόμουν αυτό… κάτι είχα στο μυαλό μου για ΕΡΤ αλλά σκέφτηκα μπά, δε μπορεί να ήταν τόσο βλάκες… για κατασκοπευτικό δορυφόρο θα ήταν η κουβέντα!

Ευχαριστώ για τη διόρθωση… και με τις υγείες μας.

Nikos
Guest
Nikos

Το θυμάμαι σαν είδηση εκείνη την εποχή. Μοντελιστικά, το θέμα το τίμησε η Esci στην 1/72:

https://www.scalemates.com/kits/136475-esci-ertl-9050-f-15

recce
Guest
recce

“υπολογιστική ισχύ των 24.000 bytes” Tα bytes είναι μονάδα μέτρησης μνήμης (ή μεγέθους χωρητικότητας αποθηκευτικού χώρου δυαδικών ψηφίων) και όχι υπολογιστικής ισχύος(?). Η υπολογιστική ταχύτητα μετριέται ως συνήθως (και μεταξύ άλλων) σε (m)ips -> (million) instructions per second ή, ακόμα καλύτερα, σε (m)flops -> (mega) floating point operations per second. Τώρα, στα ~24kbytes μνήμης (μάλλον ROM) οι μηχανικοί λογισμικού έπρεπε να χωρέσουν το πρόγραμμα κατεύθυνσης και τους drivers που ‘μιλούσαν’ με τους αισθητήρες (sensors) και τους μικρούς πυραυλοκινητήρες (actuators). Κατά πάσα πιθανότητα η μνήμη καθορίστηκε αφότου γράφτηκαν τα κομμάτια κώδικα και είδαν ότι χρειάζεται αυτό το μέγεθος. Η ‘λογική’ του… Read more »