30.4 C
Athens
Δευτέρα, 8 Αυγούστου, 2022
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΑΡΘΡΑΗ πρώτη επιτυχής εγκατάλειψη με F-104G στην Ελλάδα – Παιχνίδια κατασκοπείας στην...

Η πρώτη επιτυχής εγκατάλειψη με F-104G στην Ελλάδα – Παιχνίδια κατασκοπείας στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου (B’ Μέρος)

- Advertisement -

Τα τελευταία δευτερόλεπτα στο πιλοτήριο και το απέραντο γαλάζιο…

Ήμουνα κρεμασμένος από τις ζώνες και περιστρεφόμενος ένοιωθα τα ρυθμικά χτυπήματα του SHAKER και του KICKER και με ύστατη προσπάθεια με τα άκρα των δακτύλων μου τράβηξα το «D RING» (χειρολαβή σχήματος D για εκτόξευση του καθίσματος που βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια)». Στη συνέχεια οι ενέργειες έγιναν αυτόματα και με την σειρά τους δηλαδή, ασφαλίστηκαν οι ζώνες, τα σπηρούνια μάζεψαν τα πόδια, τα δίχτυα των φρουρών βραχιόνων (LEG GUARDS) μάζεψαν τα χέρια μου, εκτοξεύθηκε η καλύπτρα, εκτοξεύθηκε το κάθισμα (ευτυχώς προς τα επάνω με το αεροπλάνο περιστρεφόμενο), ο κόφτης (μπαλντάς) διαχώρισε τα σπηρούνια από τα συρματόσχοινα, στο μέγιστο ύψος του καταπέλτη έφυγε το κάθισμα, παρέσυρε την λαβή του αλεξιπτώτου και άνοιξε μόνο του σε ελάχιστο ύψος από την θάλασσα του Θερμαϊκού.

Μόλις είδα την θάλασσα να πλησιάζει αστραπιαία τράβηξα τα κορδονάκια και φούσκωσε το σωσίβιο. Τότε ήλθε στη μνήμη μου η παράσταση ενός πιλότου που έπεφτε στη θάλασσα και τον ακολουθούσε η βάρκα φουσκωμένη με τα μέσα του κυτίου επιβίωσης. Την φωτογραφία αυτή την είχε αναρτήσει στον ειδικό πίνακα της ασφαλείας πτήσεων κάποιο χέρι συναδέλφου που γνώριζε ότι τέτοιες εικόνες τις είχαμε ανάγκη όσοι είμαστε οπτικοί τύποι. Αστραπιαία τράβηξα τον κίτρινο μοχλό που έγραφε “RELEASE ME ” (απελευθέρωσέ με) και αμέσως προσθαλασσώθηκα. Βυθίστηκα στη θάλασσα ένα έως δύο μέτρα και το σωσίβιο εκτελώντας την αποστολή του με έβγαλε στην επιφάνεια. Η βρεγμένη φόρμα, οι ιμάντες του αλεξιπτώτου και τα άρβυλα πτήσεων είχαν αρκετό βάρος και η διαδρομή μου φάνηκε αιώνας. Φυσούσε άνεμος που βοήθησε να μην με σκεπάσει ο θόλος του αλεξιπτώτου. Κοντά μου επέπλεε η βάρκα φουσκωμένη, δεν είχε απομακρυνθεί γιατί ήταν συνδεδεμένη με κορδονάκι από το κυτίο επιβιώσεως. Την έφερα κοντά μου και στηρίχθηκα επάνω της για να πάρω την πρώτη ανάσα.

Στιγμιότυπο από την εκπαίδευση στην εγκατάλειψη F-104G από την Luftwaffe. H Γερμανική αεροπορία είχε τραγικές απώλειες.

Λένε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το πιο δύσκολο είναι η λήψη αποφάσεως για εγκατάλειψη και είναι φυσιολογικό γιατί όταν κάθεται ο οργανισμός νοιώθει αδυναμία να εκτεθεί σε μια νέα και άγνωστη κατάσταση. Ο οργανισμός μου ήταν σε μεγάλη υπερένταση, είχε ξεπεράσει τα όρια του ανθρώπου και υπάκουε μόνο στο ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως. Λένε ότι τα ένστικτα της αυτοσυντήρησης και της αναδημιουργίας δεν νικιόνται από καμμιά δύναμη.

Η πρώτη επιτυχής εγκατάλειψη με F-104G στην Ελλάδα – Παιχνίδια κατασκοπείας στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου (Α’ Μέρος)

Όταν στηρίχθηκα στη βάρκα και ο εγκέφαλος άρχιζε να ταξινομεί τις άλλες σκέψεις και την διαμορφωθείσα κατάσταση, αισθάνθηκα ισχυρό πόνο στο αριστερό μου πόδι και οι κινήσεις του άρχισαν να περιορίζονται όσο πάγωνε. Κατάλαβα, το αριστερό LEG GUARD το είχε μαζέψει πριν από την εκτόξευση, για να μην κοπεί κατά την έξοδο, επειδή βρισκόταν έξω από το επίπεδο του καθίσματος. Είχε εκτελέσει και αυτό θαυμάσια την αποστολή του.

Το εκτινασσόμενο κάθισμα Martin Baker Mk7 που ήταν εφοδιασμένα τα F-104G. Ένα τέτοιο κάθισμα χρησιμοποίησε ο Ταξίαρχος Μιχαλακόπουλος όταν εγκατέλειψε το αεροσκάφος που είχε πέσει σε περιδίνηση.

Μετά από αρκετή ώρα κατόρθωσα να ανεβώ στη βάρκα που ήταν γεμάτη νερό. Παρατήρησα την θάλασσα γύρω μου που είχε κιτρινίσει καθώς διαλύθηκε το σακουλάκι με την ειδική σκόνη για τους καρχαρίες. Θυμήθηκα ότι δεν πρέπει να αφαιρέσω την βρεγμένη φόρμα και τα άρβυλα πτήσεων, αυτοί που μας το δίδαξαν ξέρουν. Ένοιωσα καυστικό πόνο στη βουβωνική χώρα και στο λαιμό. Κατά το άνοιγμα του αλεξιπτώτου η μεγάλη ταχύτητα και οι χαλαροί ιμάντες του αλεξιπτώτου με τίναξαν σαν τα λουλουδάκια του κάμπου που τα χτυπά ο ισχυρός άνεμος και μου δημιούργησαν εκδορές με ελαφρά αιμορραγία στο λαιμό και τα πόδια και το θαλασσινό νερό άρχισε να τις ψήνει.

Σχεδιάγραμμα του Harness, των ζώνων του εκτινασσόμενου καθίσματος Martin Baker Mk7 που δένεται ο κορμός του χειριστή και το αλεξίπτωτο που είναι ενσωματωμένο στο κάθισμα.

Πρόσεξα καλλίτερα. Η φόρμα ήταν χιλιοτρυπημένη, το φερμουάρ είχε ανοίξει προς τα επάνω και η λαβή του μου προκάλεσε σοβαρή εκδορά στο λαιμό. Η κάσκα και η μάσκα έφυγαν όταν εκτέθηκα στο ελεύθερο ρεύμα αέρα των 400 μιλίων και είχαν αφήσει και αυτές τα σημάδια τους. Ρίχνω ματιά στην απέραντη θάλασσα και μια σκέψη, που έφθασε στο μέγιστο βεληνεκές της, καρφώθηκε στο μυαλό μου: Τι ήταν πολυτιμότερο εκείνη την στιγμή η ζωή μου ή όλα τα χρυσάφια του κόσμου; Nα γιατί διαφέρει η νοοτροπία των αεροπόρων και δεν πρόκειται να τους καταλάβουν ποτέ οι άλλοι άνθρωποι.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε την παράλειψη της Πολεμικής Αεροπορίας να εφοδιάσει με ειδικές φόρμες χρώματος πορτοκαλί τους πιλότους, αντιγράφοντας έτσι αεροπορίες προηγμένων χωρών. Πιο επιτακτικό κρίνεται τούτο για την Ελλάδα όταν υπολογίσου με ότι τα 2/3 της χώρας μας καλύπτονται από θάλασσες και οι προαναφερόμενες φόρμες είναι εύκολα σημάδι για εντοπισμό.

Η αιμορραγία δεν ήταν σοβαρή. Ηρέμησα περισσότερο και έριξα μια ματιά στο ρολόι μου, έδειχνε 09.15. Άλλη μια ματιά στο βάθος του ορίζοντα που μέσα από το πέλαγος ξεφύτρωνε η κορυφή του Άθω, με ένα συννεφάκι επάνω της. Κάποιοι μυστήριοι συνειρμοί συνδύασαν τον Άθω με τα μοναστήρια, τους καλόγηρους, τις εκκλησίες, την θρησκεία, την ανωτέρα δύναμη, και το χέρι μου κινήθηκε μηχανικά για να φτιάξει το σημείο του σταυρού. Συλλογίστηκα ότι πολλά χρόνια είχα να θυμηθώ τον Θεό και να πάω στην εκκλησία και έκοψα το σταυροκόπημα. Πίστεψα ότι έτσι ήμουνα πιο ειλικρινής μαζί του. Ρίχνω γρήγορη ματιά στο ρολόι και βλέπω 09.15. Νόμισα ότι, είχε σταματήσει. Όλα όσα περιέγραψα έλαβαν χώρα σε λίγα δευτερόλεπτα που μου φάνηκαν ώρες. Το ρολόι, εργαζόταν κανονικά και, συνεχίζει, και τώρα να με ενημερώνει, σωστά.

Το κύμα ωκεάνιο αλλά ομαλό με οδηγούσε νοτιοανατολικά με μεγάλη ταχύτητα, γιατί παρατήρησα ότι απομακρυνόταν δυτικά μου η ανατολική ακτή της Μαγνησίας και το Πήλιο φαινόταν μικρότερο. Οι ώρες περνούσαν και η βοήθεια δεν ερχόταν από πουθενά.

Στις 11 περίπου είδα ένα ζευγάρι αεροπλάνα F-5 που είχαν απογειωθεί από την Αγχίαλο, πετούσαν χαμηλά και πέρασαν 4-5 μίλια βορειότερα. Μετά από ημέρες έμαθα ότι ένας ήταν ο συμμαθητής μου στη Σχολή Ικάρων Κώστας Δαφνάς που είχε πληροφορηθεί την απώλεια μου και απογειώθηκαν για να με εντοπίσουν. Δεν γνωρίζω πόσο κόστισε στο Δημόσιο εκείνη η πτήση, όμως το κουράγιο που μου έδωσαν ήταν πολυτιμότερο από τα καύσιμα που απαιτήθηκαν για την αποστολή εκείνη. Πλησίαζε το μεσημέρι, η σκέψη γρηγορότερη από το φώς έφθασε στις αλυκές της Κάτω Αχαΐας και θυμήθηκα ότι είχα ραντεβού για μεσημεριανό φαγητό. Μέσα στα βάσανά μου το φαγητό μου έλειπε. Μετά από μερικές ώρες είχα κουραστεί πολύ. Παρατήρησα το δέρμα μου που είχε ασπρίσει και μαλακώσει και τα χέρια μου είχαν γίνει σαν σφουγγάρι όπως όταν πλένουν στη σκάφη για πολλές ώρες. Οι τρίχες είχαν αγριέψει και ρίγη άρχισαν να διαπερνούν το κορμί μου.

Όσο έβλεπα τον ήλιο να κρατάει την ημέρα ήταν και το ηθικό ακμαίο, στη σκέψη όμως ότι θα νύχτωνε κατέρρευσα. Παρατήρησα βόρεια, περίπου στο ύψος της Κασσάνδρας και είδα ένα C-47 (DACOTA) που έκανε στροφές. Πήρα κουράγιο πίστεψα ότι έψαχνε για μένα, σε λίγα λεπτά θα έφθανε επάνω μου και οπωσδήποτε θα με εντόπιζε γιατί το αλεξίπτωτο, η βάρκα, σωσίβιο και η σκόνη που επέπλεε είχαν χαρακτηριστικά χρώματα. Όπως είχα καρφωμένα τα μάτια μου επάνω του, το είδα να απομακρύνεται, βόρεια και χάθηκε στον ορίζοντα. Μετά από ημέρες έμαθα ότι το είχαν στείλει από το Σέδες να ερευνήσει την θάλασσα μήπως με εντοπίσει.

Λήψη του εκτινασσόμενου κάθισματος Martin Baker Mk.7A όπου από διακρίνεται στην βάση του καθίσματος το «D RING», η χειρολαβή σχήματος D που χρησιμοποιείται για την εκτόξευση του καθίσματος και βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια του χειριστή.

Όμως σε λίγο η σωτηρία ήλθε από Νότια καθώς είδα ένα καράβι να έχει βάλει την πλώρη του επάνω μου. Καινούργιες ελπίδες γεννήθηκαν ότι θα με εντοπίσουν και θα με περισυλλέγουν. Σκέφτηκα το ειδικό καθρεφτάκι, τα καπνογόνα, τον ασύρματο, κ.λπ. που βρίσκονταν μέσα στο κυτίο επιβιώσεως. Θέλησα να τα χρησιμοποιήσω όμως διαπίστωσα ότι είχε χαθεί ολόκληρο το SURVIVAL KIT. Έτριψα τα μάτια μου μήπως αυτό που έβλεπα ήταν οπτασία. Όχι, ήταν καράβι και πλησίαζε. Ήταν αληθινό γιατί σε λίγο ο ήχος από τις ισχυρότατες σειρήνες του έφθασε στα αυτιά μου, που με προειδοποιούσαν και μου έδιναν κουράγιο ότι με έχουν εντοπίσει και ότι η σωτηρία μου είναι γεγονός. Ο χρόνος που πέρασε μέχρι να έλθει δίπλα μου δεν είχε πλέον σημασία.

Ήταν ένα φορτηγό από το ΜΑΛΤΣΟΟΥ της Ανατολ. Γερμανίας. Παρακολουθούσα τις κινήσεις των ναυτών καθώς φορούσαν τα σωσίβια τους και ένας γερανός τους κατέβασε μέσα σε μια εξάκωπη, λέμβο στη θάλασσα. Μέχρι να προσθαλασσωθεί η βάρκα τους το ρεύμα με είχε απομακρύνει αρκετά. Υπολόγισα ότι πρέπει να είχα φθάσει περισσότερα από 30 μίλια από το σημείο που έπεσα με το αλεξίπτωτο το πρωί. Σε λίγα λεπτά ήμουνα μέσα στη βάρκα και στη συνέχεια μέσα στο καράβι…

Συνεχίζεται

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

4 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
4 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ThinkOutOfTheBox: Λάθος ο σχεδιαζόμενος εκσυγχρονισμός των ρουκετοβόλων RM-70, πρέπει να αλλάξει

Πριν λίγους μήνες, όταν είχε ξεκινήσει μια συζήτηση για την παραχώρηση μεταχειρισμένων, σοβιετικής εποχής, οπλικών συστημάτων από τον Ελληνικό Στρατό στην Ουκρανία, είχαμε προτείνει...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΑΝΑΛΥΣΗ: To Αμερικανικό Ναυτικό κάνει τα ελικοπτεροφόρα του μίνι-αεροπλανοφόρα με F-35B

27
Των Φαίδωνα Γ. Καραϊωσιφίδη και Brian Schofield - aerospace & defense analystH STOVL έκδοση του JSF αποτελεί ένα τεράστιο άλμα για τη Ναυτική Αεροπορία...
- Advertisement -
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7 Αυγούστου 2008: Ο Πόλεμος της Νότιας Οσσετίας,...

2
Σε μια απονενοημένη κίνηση, εν μέσω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 στο Πεκίνο, ο γεωργιανός στρατός προσβάλει τις αυτόνομες περιοχές Νότιας Οσσετίας και Αμπχαζίας. Οι...
- Advertisement -
Card image

July #026 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

June #025 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49

Related News

Δεν υπάρχει μόλυνση στην περιοχή που έπεσε το Antonov στην Καβάλα, συνεχίζεται η άρση των πυρομαχικών

Καμία ανησυχία δεν προκαλούν τα αποτελέσματα των μετρήσεων για την ύπαρξη τυχόν τοξικών ουσιών γύρω από την αγροτική περιοχή όπου κατέπεσε το βράδυ της...

“Είμαστε Αστρόσκονη”: Απεβίωσε ο αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος

Απεβίωσε χθες, σε ηλικία 79 ετών, ύστερα από μάχη με τον καρκίνο, ο Διονύσης Σιμόπουλος, ο εμβληματικός και επί πολλά χρόνια επικεφαλής του Πλανηταρίου...

«Ναι» στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα λένε οι αναγνώστες της Sunday Times

Ποσοστό 78% των αναγνωστών της Sunday Times λέει «ναι» στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η εφημερίδα...