10.8 C
Athens
Τρίτη, 18 Ιανουαρίου, 2022
ΝΕΑΙΣΤΟΡΙΑΤα γερμανικά φύλα στα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: καταγωγή και προέλευση

Τα γερμανικά φύλα στα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: καταγωγή και προέλευση

- Advertisement -

Οι γνώσεις μας για την προϊστορία των γερμανικών λαών παραμένουν αρκετά πενιχρές, καθότι τα ρωμαϊκά κείμενα εμπερικλείουν απλώς απόψεις των συγγραφέων τους όπου διακατέχονται, κατά βάση, από μεροληψία και υποκειμενισμό. Η γνωστότερη και εκτενέστερη πηγή είναι η εθνογραφική και ιστορική μελέτη του Τάκιτου, των αρχών του δεύτερου αιώνος μ.Χ., όπου στο έργο του “Germania” μιλάει για την καταγωγή και περιγράφει την κατάσταση των γερμανικών φύλων εκτός των συνόρων της αυτοκρατορίας.

Ο Λατίνος ιστορικός τους παρουσιάζει ως άγριους και σφοδρούς πολεμιστές οι οποίοι, μολαταύτα, διακατέχονταν από κάποια ευγενή και αξιοπρόσεκτα χαρακτηριστικά τιμής και δικαίου, ενώ – παραδόξως ίσως – διατηρούσαν και ένα είδος πρωτόγονων αρχών δημοκρατίας. Τα γραφόμενά του του μπορούν οπωσδήποτε να περιλαμβάνουν ψήγματα αξιοπιστίας και ιστορικής ακριβείας, αλλά καθίσταται σαφές ότι η ηθικολογική πραγματεία του δεν στοχεύει στο να σκιαγραφήσει την εικόνα των Γερμανών στη κοινωνία τους, αλλά να ψέξει τους συμπατριώτες του για τη δική τους συμπεριφορά και τις συνήθειές τους. Συν τοις άλλοις, ο ίδιος ο Τάκιτος δεν ταξίδεψε ποτέ στη Γερμανία, οπότε και δεν υπήρξε αυτόπτης μάρτυς των όσων αναφέρει. Επειδή κάποιες από τις πληροφορίες του είναι αναχρονιστικές, πιστεύεται πως βασίστηκε στην πηγή του Πλινίου του Πρεσβυτέρου (23-79 μ.Χ.), την Bella Germaniae, η οποία δυστυχώς δεν έφτασε ως τις ημέρες μας.

Ο Πόπλιος Κορνήλιος Τάκιτος

Οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις παρέχουν αρκετά στοιχεία, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις μας από κειμενικές αναφορές για τους βορείους αυτούς λαούς, όπου μαρτυρούν την ύπαρξή τους τουλάχιστον από το 1.700 π.Χ. Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της επιστημονικής κοινότητας είναι η μεγάλη δυσκολία διακρίσεως των διαφορετικών εθνοτήτων, βάσει των συλλεγομένων ευρημάτων, και ο ακόλουθος συσχετισμός τους.

Τα γλωσσολογικά στοιχεία, από την άλλη πλευρά, αποτελούν μια ιδιαιτέρως γόνιμη πηγή πληροφοριών, καθώς βοηθούν εξαιρετικά στο να εντοπίζουμε τοπωνύμια, προσωπικά ονόματα και γλωσσικές παραλλαγές μακρυά πίσω στο χρόνο. Μεγάλο κομμάτι της κατανοήσεώς μας για τη προϊστορική περίοδο της κοινωνίας των γερμανικών φύλων οφείλεται σαφώς στη πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα τους η οποία, με το πέρας του χρόνου, διαμορφώθηκε στην πρωτογερμανική. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και στοιχεία που έχουν χρησιμοποιηθεί εντός του εικοστού αιώνος για την κάλυψη αμιγώς πολιτικών συμφερόντων, είτε προς ανάδειξη της ανωτερότητας κάποιας εθνότητας έναντι άλλων, είτε για βλέψεις δικαιωματικής εδαφικής επεκτάσεως βάσει αρχαιολογικών ευρημάτων.

Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, οι γερμανικοί λαοί που συμμετείχαν στις μεγάλες μεταναστεύσεις δεν είχαν σε τίποτα να κάνουν με αυτούς που είχαν παλαιότερα αντιμετωπίσει στρατηγοί αυτοκράτορες όπως ο Ιούλιος Καίσαρας (ως ανθύπατος ακόμα) ή ο Τιβέριος. Οι τελευταίοι ζούσαν κυρίως μεταξύ των ποταμών Ρήνου και Έλβα και είναι οι Δυτικογερμανοί. Η πρώτη γραπτή μνεία για αυτούς γίνεται στο de bello Gallico, όπου περιγράφονται οι νικηφόρες εκστρατείες του Καίσαρος στη Βόρεια και κεντρική Γαλατία.

Κατά την πρώιμη περίοδο, αυτοί οι λαοί αφομοιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αντλώντας πληθώρα στοιχείων από τον λατινικό πολιτισμό και τρόπο ζωής με αποτέλεσμα, μέχρι τον τέταρτο αιώνα, ελάχιστα να ξεχωρίζουν από τους κατακτητές τους. Οι περισσότεροι ζούσαν εντός της ρωμαϊκής επικρατείας, έτσι ώστε απωλέσθη η έννοια των συνόρων με την αυστηρή σημασία της, καθώς ήταν διαδεδομένη η ανταλλαγή προϊόντων και το εμπόριο. Οι υπόλοιποι, παραμένοντας εκτός συνόρων, δεν αναπτύχθηκαν το ίδιο, εξακολουθώντας να ζουν κάτω από πρωτόγονες  συνθήκες με βαρβαρικές συνήθειες και να αποτελούν μια σοβαρή απειλή για τους Ρωμαίους. Τέτοιες φυλές ήταν κυρίως οι Φράγκοι, οι Σάξονες και οι Αλαμαννοί. Οι τελευταίοι, ειδικότερα, είχαν εισβάλει στην αυτοκρατορία τον τρίτο αιώνα. Διέσχισαν τα σύνορα κατά τη δεκαετία του 250 και επιτέθηκαν στην Ιταλία μέχρι που εκδιώχθησαν από τις λεγεώνες τους αυτοκράτορος Γαλλιηνού (218-268 μ.Χ.).

Οι λαοί που προκάλεσαν τα περισσότερα προβλήματα στους Ρωμαίους ήταν αυτοί που ονομάζουμε Ανατολικογερμανούς, συμπεριλαμβανομένων των Γότθων (Βησιγότθων και Οστρογότθων) και των Βανδάλων. Οι ιστορικοί και αρχαιολόγοι έχουν αποφανθεί πως οι γερμανικοί λαοί κατοικούσαν στη Σκανδιναβία προ αμνημονεύτων χρόνων, σε μια περιοχή που εκτείνετο από τις νότιες ακτές της σημερινής Νορβηγίας και Σουηδίας και έφτανε έως τη Δανία και κάποιο μικρό μέρος της Βορείου Γερμανίας στη Βαλτική Θάλασσα. Τον δεύτερο αιώνα μ.Χ. ήταν πιθανότητα που ξεκίνησε η μαζική μετακίνησή τους προς νότιες κατευθύνσεις, εισδύοντας σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και φτάνοντας μέχρι τον Δούναβη.

Μέχρι τη δεκαετία του 350, ίσως και νωρίτερα, διάφορες εθνότητες είχαν ευρέως εγκατασταθεί σε αυτά τα εδάφη, ακριβώς μπροστά από τα σύνορα της αυτοκρατορίας. Ωστόσο, δεν κατέστησαν αμέσως απειλητικοί. Έφτιαξαν χωριά, βιώνοντας αγροτική, ειρηνική ζωή. Αυτό που άλλαξε άρδην την κατάσταση ήταν η άφιξη των Ούννων. Ο νομαδικός λαός με τις τουρκικές ρίζες προήρχετο από την Κεντρική Ασία και αποτελείτο από εφίππους κυνηγούς και πολεμιστές, πολύ διαφορετικούς από τους εγκατεστημένους Γερμανούς στα σύνορα του Δουνάβεως. Ενδεχομένως η ήττα τους από τους Κινέζους να αποτελούσε το λόγο όπου ξεκίνησαν να μετακινούνται προς τα δυτικά, σύμφωνα με το Ρωμαίο ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο (330-391 μ.Χ.). Καθόσον δεν υπήρχε κάποιο φυσικό διαχωριστικό εμπόδιο μεταξύ της Κεντρικής Ασίας και της ρωμαϊκής επικρατείας, δεν μπορούσε τίποτε απολύτως να σταματήσει την αιματηρή πορεία τους που επιρρέασε αρνητικότατα την εξελικτική ιστορία της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

1 ΣΧΟΛΙΟ

Subscribe
Notify of
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ThinkOutOfTheBox: Αντί για κορβέτες, αγορά 6 μεταχειρισμένων Type 23 και εκσυγχρονισμός μαζί με τις 4 ΜΕΚΟ200ΗΝ

 Σήμερα η σελίδα μας θα προσπαθήσει να αλλάξει λίγο την “ατζέντα” της εξελισσόμενης “κορβετιάδας, και θα θέσει, τελείως θεωρητικά, στο τραπέζι μια άλλη “πρόταση”....

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

HF2.jpg

ΕΞΕΛΙΞΗ: Οι Αμερικανοί επιστρέφουν, προσφέρουν εκσυγχρονισμό MEKO200HN, LCS και νέες HF2

152
 Η σελίδα μας, όπως έχουμε ήδη γράψει από τον περασμένο Δεκέμβριο, έχει στη διάθεσή της στοιχεία από την αμερικανική πρόταση για πολεμικά πλοία στα...
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 18 Ιανουαρίου 1955: Μάχη των νήσων Γινγκζιάνγκσαν, Κινέζοι...

0
Σε μια άγνωστη σύγκρουση του Ψυχρού πολέμου, η Κομμουνιστική Κίνα συγκρούστηκε με την Εθνικιστική (Ταϊβάν) για τον έλεγχο δυο μικρών νησιών συνολικής έκτασης 1,2...
- Advertisement -
Card image

December_019 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

November_018 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49

Related News

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 18 Ιανουαρίου 1955: Μάχη των νήσων Γινγκζιάνγκσαν, Κινέζοι εναντίον Κινέζων

Σε μια άγνωστη σύγκρουση του Ψυχρού πολέμου, η Κομμουνιστική Κίνα συγκρούστηκε με την Εθνικιστική (Ταϊβάν) για τον έλεγχο δυο μικρών νησιών συνολικής έκτασης 1,2...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 17 Ιανουαρίου 1991: Ο πρώτος “κεραυνός” της Καταιγίδας της Ερήμου

Ξεκινά τις πρώτες πρωϊνές ώρες η επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» των δυνάμεων της  Δυτικής Συμμαχίας κατά του Ιράκ.Η επίθεση ξεκίνησε με μια καλά οργανωμένη...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 17 Ιανουαρίου 1966: Επεισόδιο του Παλομάρες, πυρηνικές βόμβες πέφτουν στην Ισπανία

Ένα αεροπορικό δυστύχημα, η σύγκρουση στον αέρα μεταξύ ενός ιπταμένου τάνκερ KC-135 κι ενός στρατηγικού βομβαρδιστικού B-52G στη διάρκεια του εναερίου ανεφοδιασμού του τελευταίου...