Οι Δυνατότητες Ανάπτυξης της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας

0
101

Κατά την ομιλία του κου Γεωργίου Τρουλλινού, Διευθύνοντος Συμβούλου της INTRACOM DEFENSE, στη AmChamGR DIGITAL TALKS & EVENTS παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, ως εξής:
«Ο Γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας ως πυλώνας σταθερότητας & συνεργασίας, αλλά και ως παράγοντας αποτρεπτικής ισχύος στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου»
Όπως είναι γνωστό, οι Ένοπλες Δυνάμεις μαζί με την αμυντική βιομηχανία μιας χώρας, συγκροτούν τον βασικό αμυντικό μηχανισμό της, του οποίου η αποστολή είναι η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και η συμβολή στην επίτευξη των εθνικών στρατηγικών συμφερόντων. Στο μηχανισμό αυτό η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αναπτύσσεται στοχευμένα, με υπευθυνότητα και με συνέργειες έτσι ώστε να προσδίδει ποσοτικό, ποιοτικό αλλά και τεχνολογικό στρατιωτικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα να διαμορφώνει το ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος της χώρας.
Είναι διαπιστωμένο ότι λόγω των μειωμένων εξοπλιστικών προϋπολογισμών από την πρόσφατη οικονομική κρίση, οι χώρες που θεωρούν σημαντική την ύπαρξη αμυντικής βιομηχανίας, έδειξαν έμπρακτα την απαραίτητη καλώς εννοούμενη αυτοσυντήρηση για την προστασία της αμυντικής βιομηχανικής δυνατότητάς τους. Αυτό έγινε με συνέργειες από ένα συνδυασμό φορέων του κράτους, των ενόπλων δυνάμεων, του ιδιωτικού τομέα, της πανεπιστημιακής κοινότητας και των ερευνητικών φορέων, στοχεύοντας σε εξειδικευμένες μεσοπρόθεσμες επιχειρησιακές δυνατότητες. Σήμερα σαν παράδειγμα επιτυχίας θα μπορούσα να αναφέρω την αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ, μιας χώρας 9 εκατομμυρίων, που πλέον μόνο από τις εξαγωγές αμυντικού υλικού έχει ετήσια έσοδα 4 δις € και διαθέτει 50.000 εργαζόμενους. Η δε Τουρκία έχει φτάσει να έχει 4 εταιρείες της αμυντικής της βιομηχανίας στις 100 μεγαλύτερες παγκοσμίως, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Στην τελευταία 15ετία, οι ελληνικές δαπάνες για την άμυνα συρρικνώθηκαν αισθητά, χωρίς όμως στοχοθέτηση ή προγραμματισμό τουλάχιστον για τη διατήρηση της βιομηχανικής ικανότητας της χώρας. Σήμερα η ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας θεωρώ ότι πρέπει να στηρίζεται σε 3 στρατηγικούς πυλώνες:
Πρώτον, στην συμμετοχή σε εξοπλιστικά προγράμματα που αφορούν στην προμήθεια συστημάτων από τρίτες χώρες, έτσι ώστε να αναπτυχθούν κατασκευαστικές και υποστηρικτικές υποδομές που θα δύνανται να καλύψουν τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων μακροπρόθεσμα και να μειώσουν σημαντικά το κόστος κύκλου ζωής των οπλικών συστημάτων. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο βέβαια εξαρτάται από τις δυνατότητες, τη στρατηγική και τη στοχοθέτηση της κάθε εταιρείας, αλλά πρωτίστως από την απαίτηση του Υπουργείου Άμυνας να διασφαλίζεται σημαντικό ποσοστό εγχώριας παραγωγής στα προγράμματα αυτά. Τρέχοντα εξοπλιστικά προγράμματα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όπως της Ισπανίας, της Τσεχίας, της Βουλγαρίας, ακόμη και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν ως απαίτηση συγκεκριμένο ποσοστό εγχώριας συμμετοχής. Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη απαίτηση αποτελεί στρατηγικό στόχο της πολιτικής ηγεσίας των χωρών αυτών.
Θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι η συμμετοχή της Intracom Defense στο Ελληνικό πρόγραμμα Patriot μας έδωσε τη ευκαιρία μέσω σύμβασης με την NSPA, όχι μόνο της εγχώριας συντήρησης των ελληνικών Patriot, αλλά και της συντήρησης όλων των συστημάτων Patriot που είναι εγκατεστημένα στη Ευρώπη την τελευταία δεκαπενταετία. Επιπρόσθετα, οι εξαγωγές υποσυστημάτων Patriot στη διεθνή αγορά, έχουν φτάσει μέχρι σήμερα περίπου σε μισό δισεκατομμύριο δολάρια, με ότι αυτό συνεπάγεται θετικά για την οικονομία της χώρας. Παρ’ όλα αυτά, μεμονωμένα τέτοια παραδείγματα δεν συνθέτουν την εικόνα μιας χώρας που δρα προς αυτήν την κατεύθυνση ενσυνείδητα και συστηματικά. Σημαντική ένδειξη της πολιτικής της χώρας μας θα είναι η διασφάλιση της συμμετοχής της ελληνικής βιομηχανίας στα επικείμενα προγράμματα, όπως στο πρόγραμμα πρόσκτησης νέων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού, που αφορά εκταμίευση δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ο δεύτερος πυλώνας ανάπτυξης είναι η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας σε προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα προγράμματα αυτά εμπλέκουν τη βιομηχανία στις τεχνολογικές εξελίξεις που εστιάζουν σε μελλοντικές επιχειρησιακές δυνατότητες. Δίνουν έτσι στις εταιρείες τη δυνατότητα να αναπτύξουν συστήματα και προϊόντα τεχνολογίας αιχμής που θα προμηθευτούν στο μέλλον οι χώρες που συμμετείχαν επενδυτικά, αλλά και όχι μόνο. Η επιτυχία σε αυτόν τον πυλώνα ανάπτυξης εξαρτάται από τρείς παράγοντες:
α.    Την παρακολούθηση των εξελίξεων των ευρωπαϊκών προγραμμάτων από την πλευρά του Υπουργείου Άμυνας και τη στόχευση σε συγκεκριμένες επιθυμητές δυνατότητες.
β.    Την ενεργή συμμετοχή της χώρας σε αυτά τα προγράμματα έτσι ώστε να μπορεί να συμμετέχει και η βιομηχανία της, και
γ.    Την δραστηριοποίηση αλλά και την ικανότητα της κάθε εταιρείας να διεκδικήσει ένα μερίδιο στο διεθνές περιβάλλον του υψηλού ανταγωνισμού. Στο σημείο αυτό θα μπορούσα να αναφέρω σαν παράδειγμα την επιτυχία των ελληνικών προτάσεων στα προγράμματα EDIDP της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να σταθώ στην πρόταση της Intracom Defense, σε συνεργασία με αριθμό άλλων εταιρειών και ερευνητικών ιδρυμάτων, η οποία επιλέχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ανάπτυξη του μοναδικού τακτικού μη-επανδρωμένου αεροσκάφους που πρόκειται να χρηματοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο άμεσο μέλλον.
Ο τρίτος πυλώνας που στηρίζει την ανάπτυξη της βιομηχανίας είναι η προϊοντική της βάση σε συνδυασμό με την εξωστρέφειά της. Με αυτό εννοώ την ενεργή παρουσία μιας εταιρείας στο χώρο, ώστε να μπορεί να στοχεύσει επιτυχώς στην ανάπτυξη ιδίων τεχνολογιών, προϊόντων και συστημάτων, στα οποία πρέπει να επενδύσει με στόχο τις εξαγωγές.
Κάθε εταιρεία πρέπει να λάβει υπ’ όψιν τις επιχειρησιακές ανάγκες, τις τεχνολογικές εξελίξεις, τον ανταγωνισμό, αλλά και τη δυνατότητα πωλήσεων των προϊόντων της. Σε αυτήν την κατεύθυνση σημαντικό ρόλο έχουν οι συνεργασίες με εταιρείες του εξωτερικού, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν το φορέα εφαρμογής των τεχνολογιών και των προϊόντων αυτών σε δικά τους ευρύτερα αμυντικά συστήματα.
Σημαντικό όμως ρόλο έχει και η ενεργή συμμετοχή του Υπουργείου Άμυνας για την εισαγωγή ενός νέου προϊόντος στην αγορά. Ο ρόλος του έγκειται στην πιστοποίηση αυτών των νέων προϊόντων και τεχνολογιών, όπως και στην εγχώρια πιλοτική εφαρμογή τους στο πεδίο. Στόχος εδώ είναι η αξιολόγηση από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και η παροχή αναφοράς χρήσεως (Reference), η οποία είναι απαραίτητη για την εξαγωγή τους.
Στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης, η Intracom Defense επενδύει περισσότερο από το 6% του ετήσιου κύκλου εργασιών της. Η τήρηση αυστηρών διαδικασιών σε συνδυασμό με την σύγχρονη βιομηχανική υποδομή της, έχουν καθιερώσει την Intracom Defense ως ένα αξιόπιστο συνεργάτη μεγάλων διεθνών αμυντικών βιομηχανιών σε τομείς που εμπλέκουν υψηλή τεχνολογία. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η επιλογή της εταιρείας Israel Aerospace Industries, της ΙΑΙ, να ενσωματώσει Υβριδικό Σύστημα Ηλεκτρικής Ισχύος της εταιρείας μας σε δικό της ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα.
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός ότι παρότι η χώρα έχει συρρικνώσει σε μεγάλο βαθμό τα εξοπλιστικά της προγράμματα τα τελευταία χρόνια χωρίς ιδιαίτερη μέριμνα για την στήριξη της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, διαθέτει ακόμη εταιρείες που έχουν την δυνατότητα να επιβιώσουν και να επιτυγχάνουν εξαγωγές. Παρόλα αυτά όμως, το μέγεθος και το εύρος των δραστηριοτήτων της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας δεν είναι ακόμη αυτό το οποίο δύναται να στηρίξει τη χώρα στρατηγικά στην Άμυνα και την Οικονομία της. Συνειδητοποιώντας λοιπόν ότι έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο, χρειάζεται να γίνουν καθοριστικά βήματα από την πολιτική ηγεσία της χώρας και με στόχευση σε βάθος χρόνου.

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
dlj78

Αγαπητή Πτήση.
μπορούμε για μερικές μέρες θέματα “κονσέρβα” να μην μπαίνουν στην 1η θέση. Plz… έχουμε καυτά θέματα τώρα…

Mikros-hroas

Για να αναπτύξεις πολεμική βιομηχανία πρέπει να το θέλεις πρώτα!
Μετά πρέπει να κάτσεις κάτω και να δουλέψεις να βγάλεις πρότζεκτ!
Μην φοβάσαι τον ανταγωνισμό, θα μπορούσα να σου βγάλω μια
προδιαγραφή οπλικού συστήματος για θωρακισμένο 6Χ6, μια για Λάιτ τομα
και μια για ελαφρύ άρμα που δεν θα μπορούσε να την υπολοποιήσει κανείς ξένος.
Τόσο δύσκολη προδιαγραφή θα είναι με συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Επειδή συνεχώς μου γράφουν την καραμέλα ξέρεις πόσο στοιχίζει;
Όταν τους έβαλα φτηνά οπλικά συστήματα έκαναν όλοι την παλαβή.
Ας σοβαρευτούμε έφτασα τα 58, ασχολούμαι από το 1977 με το να διαβάζω για οπλικά συστήματα, αν και διάβαζα από το Δημοτικό για Στρατιωτική Ιστορία.
Ξεκίνησα να έχω της ενστάσεις μου και να σχεδιάζω από το 1980.
Κάθε τι που διάβαζα και είχα ιδέες το βελτίωνα προς το καλύτερο.
Πχ: το βοηθητικό αεροπλανοφόρο των Βρετανών, ένα CARGO LINEAR με
ξύλινο κατάστρωμα απογείωσης, με σκί τζαμπ και τα 6 σή χάριερ και 2 ελικόπτερα
δεξιά του διαδρόμου.
Η δική μου ιδέα προκάτ υπόστεγα με δυο χάριερ μέσα ή δυο ση Κινγκ. Με ειδικό εμπορευματοκιβώτιο με τον ιστό του ραντάρ. Με δυο εμπορευματοκιβώτια με οπλισμό στην οροφή με δυο πυροβόλα των 30 χιλιοστών και 4 πυραύλους ΑΙΜ9L ή πυροβόλα των 40 χιλιοστών.
Ένα πίσω εμπορευματοκιβώτιο με εκτοξευτή αεριόφυλλων κλπ.
6 χάριερ και 2 ση Κινγκ ήταν η πρόταση των βρετανών για πτήση 50 ωρών κάθε μήνα.
8 χάριερ και 4 ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους η δική μου μέσα σε υπόστεγα με καλύτερη συντήρηση κλπ με 80-100 ώρες πτήσης κάθε μήνα αναλόγως το μέγεθος του πλοίου.
Έχω προτείνει την κατασκευή ειδικά σχεδιασμένων φορτηγών οχηματαγωγών που θα μπορούσαν να μεταφέρουν χάριερ, ελικόπτερα και σινούκ!
Θα μπορούσαν να είχαν τοποθετημένο τον οπλισμό και τα ραντάρ, να πήγαιναν στα ναυπηγεία για να μπει το σκι τζαμπ και να βγουν τα πλαινά στηρίγματα καταστρώματος.
Θα τα είχαμε στης γραμμές Ιταλίας Ελλάδος 4 από αυτά, με άμεση κινητοποίηση σε περίπτωση πολέμου σαν βοηθητικά αεροπλανοφόρα- πλοία μεταφοράς ενισχύσεων με δυνατότητες απόβασης.
Το ίδιο θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για 8 επιβατικά οχηματαγωγά θα μπορούσαμε να τα έχουμε και με σονάρ στης γραμές Ιταλίας Ελλάδας και Πειραιά Κρήτης.
Με επιδότηση μέρος του κόστους του πλοίου στους εφοπλιστές και χαμηλό δάνειο αγοράς.
Και τα ναυπηγεία μας θα είχαν δουλειά και θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τους σκοπέλους της ΕΟΚ και θα δίναμε φτηνά καινούργια πλοία στην ακτοπλοία μας.
Όλα υπάρχουν μελέτες κόστος ποιος ενδιαφέρθηκε;

Stratilatis

Συγνώμη αλλά ο κύριος στην ομιλία του λέει αρλούμπες ή πως να μας πληρώνει ο φορολογούμενος και εμεις να βγάζουμε λεφτά.
1ο, δεν είναι υποχρεωτική η κρατική συμμετοχή σε ένα πρόγραμμα για να συμμετάσχει καιμία εταρία. Πιο εύκολο γιατί το πακέτο συμμετοχής το διαμοιράζει ο υπουργός ναι, αλλά όχι υποχρεωτικό.
2ο. Τι επανεπένδυση σε νέα τεχνολογία έχει κάνει η Ελληνική Αμυντική βιομηχανία που μας παρουσιαζει όλο προϊόντα περασμένης δεκαετίας;
Για παράδειγμα τους αντίστοιχους διεθνείς ετήσιους διαγωνισμούς innovation, τους χρηματοδοτεί η βιομηχανία και όχι το κράτος τόσο στην Τουρκία, όσο και στο Ισραήλ αλλά και στις άλλες χώρες. Πόσους τέτοιους διαγωνισμούς έχει κάνει η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία;
3ο. Ποιά η συμμετοχή της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας στα προγράμματα της Ευρώπης που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαικό Ταμείο ανάπτυξης; Να μην σας βάλω να ψάχνετε είναι μηδανική. Αυτή τη στιγμή τρέχουν προγράμματα drone ( αγορά 80 δισεκατομμυρίων), νέων μπαταριών (αγορά 400 δισεκατομμυρίων) νέων υλικών ( αγορά 1 τρις ) νέων οπτικών συστημάτων ( αγορά 1 τρις ) και πολλά άλλα.
Σε όλα αυτά τα προγράμματα που προσωπικά παρακολουθώ έχω δεί Ισπανία, όλες τις ευρωπαικές χώρες του βορρά, της Γιουγκοσλαβίας και οι μόνοι που λείπουν είναι οι Ιταλοί, οι Έλληνες, οι Βούλγαροι και οι Ρουμανοι ( οι συνήθεις κατεστραμένοι δηλαδή) Μία μόνο Ελληνική εταιρία από την Κρήτη έχω δει να συμμετάσχει. και προς τιμή τους. Αλλά σύμφωνα με τις αρλούμπες του κυρίου πρέπει το ΥΠΕΘΑ να παρακολουθεί τις εξελίξεις να τους λέει ποια είναι τα σύγχρονα προϊόντα να τους πληρώνει να τα φτιάξουν για να τα εξάγουν. Ο ορισμός του κρατικοδίαιτου καρεκλοκένταυρου.