Ο αξιωματούχος που επιβλέπει τη μελλοντική διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης λέει ότι, μακροπρόθεσμα, θα ήταν «πιο ειλικρινές» για το μπλοκ να εγκαταλείψει τις συνομιλίες για την ένταξη στην Τουρκία. Την ίδια στιγμή, ο Μάνφρεντ Βέμπερ που είναι υποψήφιος για πρόεδρος της Κομισιόν, διευκρινίζει ότι θα βάλει φρένο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας.

Ο αρμόδιος για τη διεύρυνση Επίτροπος Γιοχάνες Χαν, επισήμανε την Τρίτη στην εφημερίδα Die Welt: «Νομίζω ότι μακροπρόθεσμα θα ήταν πιο ειλικρινής η Τουρκία και η ΕΕ να πάρουν ξεχωριστούς δρόμους και να τερματίσουν τις ενταξιακές συνομιλίες».

Ο Χαν πρόσθεσε ότι «η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ρεαλιστική στο άμεσο μέλλον». Υποστήριξε ότι η προσκόλληση στις συνομιλίες «μπλοκάρει την πορεία προς μια ρεαλιστική, στρατηγική εταιρική σχέση».

Η Τουρκία ξεκίνησε τις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις με την ΕΕ το 2005, αλλά οι συνομιλίες παρακωλύονται εν μέσω ανησυχιών σχετικά με την πολιτική κατάσταση της Τουρκίας, ενώ ορισμένα έθνη ευθέως αντιτίθενται στην ένταξη.

Ο Γερμανός πολιτικός Μάνφρεντ Βέμπερ, ο οποίος σήμερα υπηρετεί ως επικεφαλής του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), που είναι η μεγαλύτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχει εκφράσει ανοιχτά τις αντιρρήσεις του στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Ο Βέμπερ είναι υποψήφιος για να γίνει ο επόμενος ηγέτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις εκλογές του 2019, αντικαθιστώντας τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

 

9 ΣΧΟΛΙΑ

    • Η αναφορά σε «στρατηγική εταιρική σχέση» είναι ίσως πιό ανησυχητική από μια τελωνειακή συμφωνία, αν υπονοεί ευρύτερη ατζέντα συνεργασίας. Φυσικά εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο. Η γραμμή μας θα πρέπει να είναι «ή όλα ή τίποτα». Εκτός και εξασφαλίσουμε κάποια πολύ σοβαρά ανταλλάγματα και από Τουρκία και Ε.Ε.

  1. και τώρα τι θα κάνουμε που είχαμε επενδύσει όλο το κεφάλαιο μας ως χώρα στη λογική ότι η ενταξιακή πορεία θα «δυτικοποιούσε» την Τουρκία και θα οδηγούσε σε απόσυρση των διεκδικήσεων της και της λογικής χρήσης βίας για την επίτευξη πολιτικών στόχων;

    • Ελπίζω να μην το εννοούσαμε πραγματικά. Σε κάποιο βαθμό ήταν ένας τακτικισμός να απαλλαγούμε από το πολιτικό βάρος της μη ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Επίσης επέτρεψε να φέρουμε του Ευρωπαίους εταίρους μας προ των ευθυνών τους, γιατί πριν την αλλαγή της στάσης της Ελλάδας όλοι κάνανε τα γλυκά ματάκια στην Τουρκία. Μετά έδειξαν τις πραγματικές τους προθέσεις.
      Τώρα αν είμαστε τόσο χαζοί που να πιστέψαμε την ίδια μας την προπαγάνδα, τι να πω. Ίσως έχουμε αυτοπαγιδευτεί γιατί αυτή η πολιτική έχει φτάσει στο τέλος της και δεν μπορούμε να βρούμε μια άλλη για να την αντικαταστήσουμε.

      • Η Ελλάδα συλλογικά είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα προκειμένου να διατηρηθεί το παραμυθάκι της «βελτίωσης των Ελληνοτουρκικών σχέσεων». Έχει ξεπεράσει το ιστορικό εκείνο σημείο στο οποίο θα αποδεχτεί ότι απλά έχουμε ανταγωνισμό γεωπολιτικού δυναμικού και θα πρέπει να κάνει δύσκολες επιλογές με κόστος καθώς και να είναι συνεχώς έτοιμη για σύγκρουση προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της.

  2. Η Ελλάς διαχρονικά κινείται σαν κουτοπόνηρος Βαλκάνιος, προτείνοντας αυτοκαταστροφικές λύσεις για «ξεκάρφωμα» και για να «εκθέσει τους κακούς της υποθέσεως». Θα ήθελα να ξέρω τι θα έλεγε αν αντί του σουλτάνου ήταν ένας επιτήδειος «φιλευρωπαίος» και οι μεγάλες χώρες της ΕΕ πρότειναν την πλήρη ένταξη. Δεν νομίζω ότι χρειάζονται ιδιαίτερες πνευματικές αρετές για να διαγνωσθεί ότι ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα σήμαινε την κατάλυση του ελληνικού κράτους ως εθνικού κράτους των Ελλήνων, συγκροτημένου σε έννομη τάξη κατά την κουλτούρα και ιδιοπροσωπία τους (μεταξύ των κρατών μελών ισχύει η ελευθερία εγκατάστασης, οπότε παρίσταται βέβαιο ότι εντός ελαχίστων ετών ο τουρκικός πληθυσμός στην Ελλάδα θα ήταν μεγαλύτερος του ελληνικού, με ό,τι αυτό σημαίνει).
    Δεύτερο παράδειγμα παρόμοιας νοοτροπίας το «δώστα όλα» του Κοτζιά στο Μπούργκενστοκ, υπό τον όρο ότι θα αποχωρήσουν τα κατοχικά στρατεύματα (λες και είναι δύσκολο να γυρίσουν εν μια νυκτί με δύο κύματα ελικοπτέρων απέναντι σε ανοχύρωτη αποστρατιωτικοποιημένη πολιτεία … περίπατος σε σχέση με το 1974). Αν ήταν απέναντι ένας πονηρός Τούρκος και έλεγε «σύμφωνοι!», θα τους δίναμε δηλαδή και τη μισή ελεύθερη Κύπρο … τι να πω … Κι ενώ ξέρουμε ότι η μόνη λύση για να διατηρηθεί μια ανεξάρτητη ελληνική κρατική οντότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, με δικαίωμα στρατιωτικής συγκρότησης προς αποτροπή της σκοπούμενης πλήρους εθνοκάθαρσης της Ανατ. Μεσογείου από το Ελληνικό στοιχείο, είναι εξ ορισμού διχοτομική, αναμηρυκάζουμε τα ΑΚΕΛικά τετριμμένα περί ενός λαού κλπ, που μόνο σκοπό έχουν τη διατήρηση μιας πρόφασης για τις ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ (πολλοί το αγνοούν, γι’ αυτό το τονίζω πάντοτε … είναι έδαφος του Στέμματος!) βρετανικές βάσεις …

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here