Ήξερα έναν Ταγματάρχη του 2ου ΤΕΑΣ που όταν πετούσε δοκιμή έπαιρνε και τον σκύλο του μαζί. Και αυτός καθόταν στην καμπίνα του Huey σοβαρός και πειθαρχημένος, σαν πλήρωμα αέρος, ακόμη και στην άσκηση αυτοπεριστροφής! Η USAF κάνει το ίδιο τώρα, αλλά πιο οργανωμένα.

Στρατιωτικοί σκύλοι εργασίας και οι χειριστές τους πέρασαν από εκπαίδευση αέρος στην αεροπορική βάση Fairchild, πετώντας για πρώτη φορά με UH-1N του 36th Rescue Squadron. Αρχικά οι χειριστές Κ9 του 92nd Security Forces Squadron και οι τετράποδοι συνάδελφοί τους έμαθαν πώς να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται με ασφάλεια, πώς να συμπεριφέρονται κατά την πτήση και τί να κάνουν σε περίπτωση ανάγκης, με έμφαση στην σωστή έξοδο από το ελικόπτερο.

Μετά, εφοδιασμένα με ειδικό εξοπλισμό (γυαλιά και ωτοασπίδες και φυσικά φίμωτρο) τα σκυλιά πέταξαν με ένα από τα Twin Huey του 36th RQS –μια καινούργια εμπειρία για τα περισσότερα. Ωστόσο αυτή δεν ήταν παρά μια πτήση εθισμού. Μέχρι να μπορούν να πετάξουν κανονικά σε επιχειρησιακές αποστολές, θα πρέπει σταδιακά να διασφαλισθεί ότι η πτήση θα διεξαχθεί ασφαλώς, χωρίς κίνδυνο για το πλήρωμα αέρος, τον σκύλο και τον χειριστή του, επισημαίνει η USAF.

Γι’ αυτό και προηγήθηκε η εξοικείωση ζώων και χειριστών με το ελικόπτερο και το εσωτερικό του. Μετά το πρώτο στάδιο (cold-engine familiarization) ακολούθησε live εκκίνηση κινητήρων προκειμένου να εξοικειωθούν τα σκυλιά με τα νέα ερεθίσματα που θα συναντήσουν στις αποστολές τους: τον στακάτο ήχο των στροφείων, τον θόρυβο των T400-CP-400 Turbo Twin Pac και την μυρωδιά καμμένου καυσίμου.

«Όταν παίρνουν μπροστά οι κινητήρες, η προσοχή του χειριστή θα πρέπει να είναι στον σκύλο του, εντοπίζοντας οποιαδήποτε αλλαγή στην συμπεριφορά του» τονίζει ο Επιλοχίας Τζάστιν Μπένφερ, επικεφαλής του κυνοτροφείου του 92nd SFS. «Μερικά σκυλιά αισθάνονται άνετα ενώ άλλα μπορεί να φοβηθούν. Επαφίεται στον χειριστή τους να «διαβάσει» τα σημάδια και να καταλάβει πως αντιδρά ο σκύλος του» λέει.

Στόχος της εκπαίδευσης είναι η δυνατότητα ανάπτυξης στρατιωτικών σκύλων εργασίας (Military Working Dog teams) με ελικόπτερο για διάφορες αποστολές. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν από έλεγχο οδών/δρομολογίων, συνοδεία διακεκριμένων επισκεπτών, ακόμη και τον εντοπισμό αγνοουμένων.

Η αμερικανική Ακτοφυλακή πάντως έχει ήδη προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο. Σε βίντεο που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου (ΕΔΩ) σκύλοι και χειριστές Κ9 της USCG Maritime Safety Team του Σαν Φρανσίσκο ανεβαίνουν και κατεβαίνουν με την βοήθεια βαρούλκου ελικοπτέρου της California Highway Patrol Golden Gate Division Air Operations στο πλαίσιο άσκησης.

Η συγκεκριμένη ομάδα της Ακτοφυλακής έχει ως αποστολή της τον έλεγχο των φέρρυ και άλλων πλοίων για βόμβες ή εκρηκτικά. Ως εκ τούτου, η δυνατότητα άμεσης ανάπτυξης εκπαιδευμένου σκύλου σε ένα σκάφος εν πλω προσδίδει αναμφίβολα μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία.

 

Αλέξανδρος Θεολόγου

 

 

 

 

 

 

 

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «…ήξερα έναν Ταγματάρχη του 2ου ΤΕΑΣ που όταν πετούσε δοκιμή έπαιρνε και τον σκύλο του μαζί…»

    Παλιοί καταδρομείς και στελέχη ειδικών δυνάμεων, θυμούνται τον «Χ» (εα στρατηγό με ζηλευτή καριέρα στις ειδικές δυνάμεις – το επίθετό του θυμίζει… παραδοσιακή σούπα) που ως νέος αξιωματικός στη ΣΧΑΛ και αργότερα σε «ειδικά τμήματα», είχε φτιάξει ειδικό harness το οποίο προσάρμοζε στο τεραστίων διαστάσεων αρσενικό γερμανικό ποιμενικό του – στην πραγματικότητα αρκουδόσκυλο – το οποίο προσάρμοζε στην εξάρτηση του αλεξιπτώτου, όπως περίπου το σακίδιο μάχης. Ο «ΛΟΚ» (το εμβληματικό όνομα του σκύλου) ήταν χωρίς αμφιβολία ο πρώτος σκύλος που είχε την τιμή να έχει εκτελέσει παρέα με το αφεντικό του αρκετές δεκάδες άλματα και δικαιωματικά έφερε το ανάλογο διακριτικό. Όταν ο σκύλος «ΛΟΚ» γέρασε και πέθανε, το αφεντικό του (ο σημερινός εα στρατηγός και εμβληματική μορφή για τις Ελληνικές ειδικές δυνάμεις), μεγάλωσε τον «ΛΟΚ #2» ο οποίος επρόκειτο να αναπτυχθεί σε μέγεθος το ίδιο και περισσότερο με τον προηγούμενο (μα τι τους τάϊζε;) και να ακολουθεί το αφεντικό του παντού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here