Το F-15 είναι για την USAF κάτι περισσότερο από ένα αεροσκάφος-θρύλος, καθως ήταν, και παραμένει, ο θεμέλιος λίθος της αμερικανικής αεροπορικής υπεροχής. Το αεροσκάφος που σχεδιάστηκε να το αντικαταστήσει, το F-22, τελικά ποτέ δεν το αντικατέστησε, αφού ακόμη και μετά την εισαγωγή των F-22 σε υπηρεσία, το F-15 είναι αυτό που ουσιαστικά προστατεύει τους αμερικανικούς ουρανούς, αλλά και αυτό που προσφέρει τις «υπηρεσίες» του σε ρόλο εναέριας υπεροχής όπου αυτό απαιτείται στον πλανήτη. Το F-16 με την σειρά του είχε, και συνεχίζει να έχει σαν κύρια αποστολή την κρούση, το F-22 δεν έχει εισαχθεί σε υπηρεσία με ικανούς αριθμούς, συνεπώς η USAF (και η ANG) δεν έχει άλλη επιλογή από το να βασίζεται στο F-15C/D.
Το πρόβλημα όμως είναι πως και οι θρύλοι γερνάνε. Στην περίπτωση του F-15 το πρόβλημα του «γήρατος» δεν μπορεί να λυθεί με ένα απλό λίφτινγκ ή μεταμόσχευση νέων ηλεκτρονικών (ραντάρ). Τα F-15 διαπιστωμένα χρειάζονται δομική ανακατασκευή, ή για να γίνουμε πιο σαφείς, χρειάζονται «ώρες πτήσεις». Η δομική κατασκευή πολλών από τα F-15 έχει πλέον φτάσει στα όριά της, ή για να μην γίνουμε τόσο δραματικοί, φτάνει στα όριά της πολύ συντομότερα από όσο υπολόγιζε η αμερικανική αεροπορία. Σύμφωνα με τον επικεφαλή της Air Combat Command (ACC), πτέραρχο Mike Holmes, το κόστος ανακατασκευής της ατράκτου κάθε F-15 μπορεί να φτάσει και τα 30 ή 40 εκ. δολάρια (όπως δημοσίευσε πρόσφατα και το έγκυρο περιοδικό Aviation Week). Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχει πολύ μεγάλη περίπτωση τα F-15C/D να αποσυρθούν «μαζικά» (η είδηση εδώ), καθώς το κόστος ανακατασκευής είναι αρκετά υψηλό για τα 236 F-15 που ενισχύουν αυτή την στιγμή την USAF.

Η λύση που ακούστηκε σαν η πρώτη επιλογή είναι η αντικατάστασή τους από εκσυγχρονισμένα F-16 (με APG-83 SABR AESA). Η λύση είναι προφανώς αυτή με το χαμηλότερο κόστος, αλλά το ραντάρ AESA και η τεχνολογία που ενσωματώνει δεν μπορεί να «νικήσει» τους νόμους της φυσικής. Για να εξηγούμαστε, το μεγαλύτερης διαμέτρου ραντάρ του F-15 μπορεί να εντοπίζει στόχους σε μεγαλύτερη απόσταση, και το πανίσχυρο ραντάρ του είναι ένα από αυτά που του δίνουν τα χαρακτηριστικά εναέριας υπεροχής. Η Αμερικανική Εθνοφρουρά έχει προδιαγράψει μια άμεση ανάγκη για εκσυγχρονισμό 72 F-16 με ραντάρ AESA (APG-83 SABR), κάτι που ήδη δοκιμάζεται (η είδηση εδώ). To APG-83 όμως, όσο προηγμένο κι αν είναι, δεν μπορεί να αντικαταστήσει το APG-63 (έστω και την μη AESA έκδοση), τουλάχιστον σε ακτίνα αποκάλυψης εχθρικών μαχητικών. Σε όλα αυτά αν συγκρίνουμε και το οπλικό φορτίο του F-16 σε σχέση αυτό του F-15, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η πιθανότητα «αντικατάστασης» των F-15 από F-16AESA μάλλον απομακρύνεται.
Η άλλη λύση είναι ο εκσυγχρονισμός τελικά των F-15, κάτι όμως που δεν είναι ίσως το βέλτιστο για την USAF, γιατί στο κόστος εκσυγχρονισμού πρέπει να προστεθεί και το κόστος της αντικατάστασης του ραντάρ με νέο AESA (APG-63v3 όπου δεν έχει ήδη τοποθετηθεί). Αλλα τότε το κόστος θα εκτοξευτεί, και η USAF αν και θα έχει ένα ικανό και πάλι μαχητικό, δεν θα έχει πλέον το συγκριτικό πλεονέκτημα που είχε τρεις δεκατίες με το F-15 αφού παγκοσμίως υπάρχουν πλέον αρκετά αντίστοιχα και ισάξια μαχητικά.
Σαν πιθανός αντικαταστάτης προτάθηκε και το F-35A (η είδηση που γράψαμε εδώ, δεν ήταν και πρωταπριλιάτικη), καθώς παρά το ότι έχει σχεδιαστεί σαν αεροσκάφος κρούσης, διαθέτει ισχυρότατο ραντάρ, προηγμένο αισθητήρα IRST και κορυφαίο fusion στις πληροφορίες που φτάνουν στον πιλότο. Η απόσυρση των F-15 θα εξοικονομούσε περίπου 1,3 δις δολάρια ετησίως από την USAF, και παρά το αρχικό κόστος τα νούμερα χρήσης «ευνοούν» το F-35. Το θέμα είναι ποιος στην USAF θα ήθελε να δει ένα F-35A σε ρόλο F-15C/D.
Αυτός είναι και ο λόγος που ενώ δεν εχει προταθεί, η λύση της αγοράς νέων F-15 2020C από την USAF είναι μια λογική επιλογή. Τα F-15 2020C όμως κάθε άλλο παρά φθηνή λύση είναι, αλλά σίγουρα θα έχει πολλούς υποστηρικτές μέσα στην αμερικανική αεροπορία.

Ίσως η πιο «προχωρημένη» πρόταση είναι η επανέναρξη της παραγωγής του F-22, μια απολύτως λογική επιλογή, αν φυσικά οι «πόροι» της USAF ήταν ανεξάντλητοι. Μια ακόμη λύση θα ήταν το περίφημο PCA (Penetrating Counter-Air), το νέο πρόγραμμα μαχητικού που συζητείται στις ΗΠΑ (περισσότερα γιαυτό το πρόγραμμα σύντομα στις σελίδες του περιοδικού μας). Αλλά το πρόγραμμα Penetrating Counter-Air δεν έχει καν ξεκινήσει, άρα θα υπάρξει ένα κενό στην αεράμυνα των ΗΠΑ που ίσως να ξεπεράσει και την δεκαετία.

Την ίδια στιγμή η Ρωσία προσθέτει στην δύναμή της -μικρούς αριθμούς- Su-35, ενώ κάποια στιγμή θα μπει σε υπηρεσία και το αρκετά καθυστερημένο Τ-50Α. Ακόμη χειρότερα, η Κίνα προσθέτει με την σειρά της στο δυναμικό της μαχητικά νέας γενιάς με πολύ υψηλούς ρυθμούς και σε ικανούς αριθμούς, ενώ η αστάθεια αυξάνεται σε πολλά σημεία του πλανήτη.

Είνια λοιπόν σαφές πως το «πρόβλημα των F-15» είναι αυτό που θα απασχολήσει την USAF τα επόμενα χρόνια. Υπάρχει όμως πάντα μια «κρυφή» ελπίδα για τους αμερικανούς επιτελείς. Αυτή είναι τα F-15 να είναι σε καλύτερη κατάσταση από όσο φαίνεται αυτή την στιγμή και τελικά το κόστος αποκατάστασης της δομικής κόπωσης να είναι μικρότερο. Αυτός είναι ο λόγος που η Boeing υπέγραψε ένα αρκετά σημαντικό συμβόλαιο που αφορά την μελέτη δομικής κόπωσης για τα F-15C/D αλλά και F-15E. Ήδη δυο F-15C δοκιμάζονται στο Saint Louis (σε δοκιμές τεχνιτής γήρανσης και επαναλαμβανόμενων κύκλων φορτίσεων) ενώ σύντομα το πρόγραμμα θα επεκταθεί σε πολλά περισσότερα μαχητικά, έτσι ώστε η USAF να γνωρίζει επακριβώς τις ανάγκες και το κόστος της δομικής αναβάθμισης για κάθε ένα αεροσκάφος. Κανείς όμως δεν είναι τόσο αισιόδοξος για την κατάσταση των F-15C/D, ενώ αντίθετα τα F-15E έχουν μάλλον αρκετό χρόνο «ωφέλιμης» ζωής μπροστά τους.
Κλείνοντας, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως τα F-15C/D είναι από τα πολυτιμότερα αεροσκάφη για την αμερικανική αεροπορία αυτή την στιγμή. Η πιθανότητα «παραχώρησής» τους σε τρίτους δωρεάν (ή με μικρό κόστος) είναι πολύ μικρή ως ανύπαρκτη.

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αφου τα 200+ F-15E εχουν αρκετες ωρες ας αναλαβουν αυτα ρολους αεραμυνας (με αποσυρση των C/D ) ,το κενο στην κρουση θα το καλυψουν τα F-35 και τα F-16.

    • Έτσι θα έχουμε κενό μετά στην κρούση. Γιατί καλή η αναχαίτηση και η ενάερια υπεροχή, αλλά ποιος θα ρίχνει τον όγκο βομβών που πρέπει εκεί που πρέπει;

      • Ισως για βομβαρδισμο η λυση ειναι η κατασκευη μεγαλων UAV stealth τεχνολογιας.
        Ετσι εκσυχρονιζεται η Αεροπορια, και εφοσονθεωρηθει οτι τα F-15E και F-22 σε ρολους αεροπορικης υπεροχης εχουν εξασφαλισει το πεδιο απο εχθρικα μαχητικα.
        η λυση αυτη εξασφαλιζει νεα τεχνικα μεσα και κερδιζει χρονο για την λυση που θα καλυψει το νεο μαχητικο αεροπορικης υπεροχης.

  2. Τελικά ρουφήχτρα αυτό το F-35!!! Τους έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στον Π/Υ τους. Ελπίζω να πάνε σε F – 15 2020C!! (Επειδή βασικά είναι πανέμορφο!!! 🙂 )

  3. Άμα έχουνε τέτοια προβλήματα …. έχουμε κάτι πάτριοτ και κάτι φι 16 να τους πουλήσουμε. Από 1ο χέρι, ολοκαίνουρια. Τεφαρίκι πράμα. Έτσι κι αλλιώς σε μας δεν θα χρειαστούν για πολύ. Τα μιράζια -5μκ2 και τα ες300, που είναι και ρούσικα φτάνουν για ερ πόλισινγκ, στην Ελλάδα του κοντινού μέλλοντος.

  4. Αναρωτιέμαι πάντως, αν την ενδοχώρα την προστατεύει το εξαιρετικό για την εποχή του F15, το F22 για τι το έχουνε; Να κυνηγά σαπάκια του ψυχρού πολέμου όταν οι ΗΠΑ εξάγουν δημοκρατία; Αυτό δεν το έκανε μια χαρά και το F15;

    Και αν υπάρχει θέμα τώρα που τα ρωσικά και κινέζικα αντίστοιχα του F22 είναι σε πρώιμο στάδιο… Αν μπούνε σε υπηρεσία τι θα γίνει;

  5. Το σενάριο επανέναρξης παραγωγής του F-22 είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται η USAF, έστω και αν είναι από δύσκολο έως μη ρεαλιστικό. Η γραμμή παραγωγής βρίσκεται εκτός, το ίδιο και τo supply chain (contractors) και το εξειδικευμένο προσωπικό. Δηλαδή, θα χρειαστεί χρόνος και χρήμα, που δεν είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν (για το χρήμα ας όψεται το F-35). Επίσης, όσο τραγικό και αν ακούγεται, το Raptor ακόμα βρίσκεται σε διαδικασία ενσωμάτωσης κρίσιμων τεχνολογιών όπως HMD, Link 16 και δυνατότητα χρήσης πυραύλων τελευταίας γενιάς (AIM-9X, AIM-120D), ενώ δεν διαθέτει ΙRST. Παρ’ όλα αυτά παραμένει μια εξαιρετική πλατφόρμα air/tactical superiority με δυνατότητα κρούσης και εφόσον αναβαθμιστεί θα παραμείνει επίκαιρο για πολύ καιρό ακόμα.

  6. …Και αγορασουν ολοκαινουργια τα αεροσκαφη μονο σε οτι αφορα το δομικο κομματι και τους «περασουν» ολα τα εν χρηση υποσυστηματα αυτουσια; αυτο δεν φαινεται να το σκεφτηκε κανενας.
    Η ποιο λογικη λυση, σε οτι αφορα, την εναερια υπεροχη, σχετιζεται με τους νεκρους χρονους που ειναι απαραιτητο να ενταχτουν σε υπηρεσια νεας κατασκευης αεροσκαφη για την αντικατασταση των F15C. Εαν ειναι απαραιτητο, σε λιγοτερο απο 5 χρονια, το F22 ειναι μονοδρομος στην μορφη που ειναι. Εαν ομως υπαρχει μεγαλυτερο χρονικο διαστημα διαθεσημο, μπορει να «βγει» κατι ποιο «νεοτερο», ειτε το ιδιο σε βελτιωμενη μορφη (ας μην ξεχναμε οτι το πρωτοτυπο «YF» εμφανιστηκε δημοσια το 1992-93), ειναι κατι τελειως ολοκαινουργιο σαν σχεδιαση, που χρησιμοποιει ομως πολλα κοινα υποσυστηματα.
    Για να δουμε τι θα αποφασισουν τελικα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here