Τι προέβλεπε η Συνθήκη INF και γιατί η Ρωσία μπορεί να είναι ο μεγάλος χαμένος από την ακύρωσή της

12
3806
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Σϋμφωνα με αμερικανική ανακοίνωση οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχώρησαν πλέον (02-08) από την συμφωνία INF (Intermediate-Range Nuclear Forces) μετά την εξάμηνη προθεσμία που είχαν θέσει οι Ηνωμένες Πολιτείας στις 2 Φεβρουαρίου 2019 αφού η Ρωσική Ομοσπονδία δεν συμμορφώθηκε σχετικά με τις παραβιάσεις για τις οποίες η Ουάσιγκτον κατηγορούσε τη Μόσχα.

H συμφωνία INF είναι νεκρή! Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει

Η Συνθήκη INF (Intermediate-Range Nuclear Forces) που υπεγράφη στις 8 Δεκεμβρίου 1987 από τον Πρόεδρο Ρήγκαν και τον Σοβιετικό ομόλογό του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ απαγόρευε την ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων με βεληνεκές από 500 έως 5.500 χλμ, οδηγώντας ουσιαστικά στην εξάλειψη πυρηνικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς όπως τους αμερικάνικους Pershing II και τους σοβιετικούς SS-20 Saber (РСД-10 ‘Пионер’) από την Ευρώπη. Ήταν μια συμφωνία ιστορικής σημασίας και δικαίως χαρακτηρίσθηκε τότε ως ακρογωνιαίος λίθος στρατηγικής σταθερότητας.

Για πρώτη φορά ακύρωνε μια ολόκληρη κατηγορία βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων cruise, θεσπίζοντας παράλληλα ένα άνευ προηγουμένου σύστημα επιθεωρήσεων που έθετε φραγμό σε μια επικίνδυνα κλιμακούμενη κούρσα εξοπλισμών μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Μέχρι τον Ιούνιο του 1991, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταστρέψει 846 τέτοια όπλα και η ΕΣΣΔ 1.846 ενώ οι επιτόπιες επιθεωρήσεις εμπειρογνωμόνων για να διαπιστωθεί η συμμόρφωση με τους όρους της Συνθήκης θα συνεχίζονταν για μια περίοδο 10 ετών.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, η ΕΣΣΔ ανέπτυξε το βλήμα μέσου βεληνεκούς με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικής κεφαλής, SS-20, με σκοπό να το χρησιμοποιήσει εναντίον νατοϊκών βάσεων στην Ευρώπη, δίνοντας μια αξιοπρεπή δυνατότητα επιτυχούς πρώτου πλήγματος.

Οι ΗΠΑ απάντησαν με την ανάπτυξη αντίστοιχων βλημάτων μέσου βεληνεκούς Pershing II και Gryphon (επίγεια έκδοση του Tomahawk). Η ΕΣΣΔ συνειδητοποίησε γρήγορα πως το σχέδιό της εκπυρσοκρότησε. Ο σοβιετικός SS-20 δεν ήταν σε θέση να πλήξει τις ΗΠΑ (δεν ήταν εξάλλου αυτός ο ρόλος του), αλλά τα αμερικανικά βλήματα και ειδικά ο Pershing II που μπήκε σε υπηρεσία το 1983, μπορούσε να πλήξει ακόμη και τη Μόσχα, σε μόλις 8 λεπτά από τη στιγμή της εκτόξευσης. Ο χρόνος αντίδρασης των Σοβιετικών ήταν σχεδόν ανύπαρκτος και οι Αμερικανοί θα μπορούσαν θεωρητικά να εξαϋλώσουν το Κρεμλίνο και την ηγεσία της ΕΣΣΔ, πριν η τελευταία προλάβει να αντιδράσει.

Όπως προαναφέραμε, η Συνθήκη INF απαγόρευσε τους επίγειους πυραύλους μέσου βεληνεκούς από τα οπλοστάσια των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, αλλά ήδη από το 2014, η Ουάσιγκτον άρχισε να διατυπώνει ανησυχίες πως η Μόσχα αναπτύσσει όπλο που παραβιάζει τη Συνθήκη, που στη πορεία ταυτοποιήθηκε ως “9M729.”

Η ανάπτυξη του επίγειου 9M729, ίσως αποτελούσε μονόδρομο για τη Ρωσία. Ενώ η INF απαγορεύει την ανάπτυξη και χρήση επίγειων βλημάτων μέσου βεληνεκούς, δεν επιβάλει κανένα περιορισμό στη χρήση βλημάτων μέσου βεληνεκούς που εκτοξεύονται από θαλάσσιες, υποβρύχιες και εναέριες πλατφόρμες, όπως ο Tomahawk και ο JASSM-ER.

Το πρόβλημα με τη Ρωσία είναι πως είναι μια υπερδύναμη που έχει δώσει έμφαση σε χερσαία συστήματα, ενώ δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί ούτε ποσοτικά, ούτε ποιοτικά με τις ΗΠΑ στο τομέα των βομβαρδιστικών, των πλοίων και των υποβρυχίων. Αντί επομένως να ακολουθήσει την “ακριβή” (και νόμιμη βάση INF) οδό για την ανάπτυξη περισσοτέρων αεροσκαφών και λοιπών πλατφορμών μεταφοράς βλημάτων αυτής της κατηγορίας, προτίμησε μια οικονομικότερη λύση, αναπτύσσοντας τον 9M729.

Επομένως με την λήξη της INF, η Ρωσία πιθανότατα θα βρεθεί με ένα μεγάλο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικής κεφαλής, κυριολεκτικά στη πίσω αυλή της.

Ακόμη και το σενάριο τοποθέτησης αντίστοιχων ρωσικών πυραύλων κοντά στις ηπειρωτικές ΗΠΑ, φαντάζει απίθανο, δεδομένου πως όποια χώρα τολμήσει να τους δεχτεί, θα δεχτεί σφοδρές κυρώσεις, ή και χειρότερα.

Το μόνο αντίμετρο είναι η χρήση πυρηνοκίνητων ρωσικών υποβρυχίων κοντά στις αμερικανικές ακτές, οι οποίες ωστόσο διαθέτουν ένα εξαιρετικά πυκνό και προηγμένο δίκτυο προστασίας από τέτοιες απειλές.

Επομένως, ίσως ο Πούτιν τελικά έπεσε στο λάκκο που ο ίδιος έσκαψε, αφού η παρουσία αμερικανικών βλημάτων στην Ευρώπη (και τώρα πια και στην Ανατολική που βρίσκεται στους κόλπους του NATO), σημαίνει πως το “παράθυρο” των 8 λεπτών, μπορεί να είναι ακόμη μικρότερο, και η Ρωσία μάλλον δεν διαθέτει ίδιο “χρονικό” αντίμετρο. Φανταστείτε λοιπόν στον παρακάτω χάρτη, ένα σύγχρονο αμερικανικό “Pershing II”, όχι στη Δυτική Γερμανία (περίπου 2.000 χιλιόμετρα από Μόσχα) του Ψυχρού Πολέμου, αλλά σε κάποια χώρα της Βαλτικής που συνορεύει απευθείας με τη Ρωσία (πχ Λετονία – Μόσχα, απόσταση 600 χλμ).

Η ιστορία επαναλαμβάνεται;

Η ανάπτυξη του σοβιετικού SS-20 Saber στα τέλη της δεκαετίας του ’70, οδήγησε στην μεγάλη αύξηση του αμερικανικού οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων με δυνατότητα πυρηνικού πλήγματος, με την τοποθέτησή τους σε συμμαχικά κράτη της Δυτικής Ευρώπης. Το 1979, όταν ελήφθη αυτή η απόφαση, η ΕΣΣΔ είχε διαθέσιμους ελάχιστους SS-20, ενώ συνολικά θα κατασκευάσει 654 βλήματα. Το NATO και οι ΗΠΑ επιχείρησαν να διαπραγματευτούν με την ΕΣΣΔ τον περιορισμό αυτών των όπλων, ωστόσο ουδέποτε επιτευχθεί συμφωνία, και οι ΗΠΑ ανέπτυξαν στην Ευρώπη 572 βλήματα Pershing II και Gryphon (εικόνα εξώφυλλου). Η Ρωσία, μην μπορώντας να ακολουθήσει αυτή την εξοπλιστική φρενίτιδα, θα υπογράψει τελικά τη Συνθήκη INF στις 8 Δεκεμβρίου 1987.

Το ερώτημα είναι λοιπόν εάν η ιστορία επαναληφθεί και οι ΗΠΑ αναπτύξουν βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς στην Ευρώπη, πως θα αντιδράσει η Ρωσία; Θα μπορέσει να ακολουθήσει μια νέα κούρσα εξοπλισμών, ή θα αναζητήσει μια πιο “διπλωματική” λύση; Σε κάθε περίπτωση, το “πρόβλημα” της Κίνας -που ουδέποτε περιορίστηκε από κάποια συνθήκη- θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Επομένως θα συνεχίσει να υπάρχει και η ανάγκη ανάπτυξης αντίστοιχων βαλλιστικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς για αντίμετρο.


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

newest oldest most voted
Notify of
Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Πολύ πειστικό άρθρο. Η αποσταθεροποιητική δυναμική αυτής της κατηγορίας όπλων είναι τεράστια, καθώς δημιουργεί τον προφανή πειρασμό πρώτου πυρηνικού πλήγματος “αποκεφαλισμού”. Ορθά επισημαίνετε ότι η ΕΣΣΔ τότε (και η Ρωσία σήμερα …) είχε να χάσει περισσότερα από την εισαγωγή αυτής της κατηγορίας πυραύλων (η πρωτεύουσά της και τα κέντρα διοίκησης και ελέγχουν αεράμυνας και στρατηγικών όπλων της βρέθηκαν εντός βεληνεκούς μη ανασχέσιμων τότε όπλων, με προειδοποίηση ελαχίστων λεπτών, που ίσως και να μην επαρκούσε για μαζική πυρηνική απόκριση με στρατηγικά όπλα κατά των ΗΠΑ). Ωστόσο, η ίδια η ΕΣΣΔ ήταν αυτή που εισήγαγε αυτή την κατηγορία όπλων στην Ευρώπη, το… Read more »

kakaouskia
Guest
kakaouskia

Καλησπέρα

“Επομένως με την λήξη της INF, η Ρωσία πιθανότατα θα βρεθεί με ένα μεγάλο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικής κεφαλής, κυριολεκτικά στη πίσω αυλή της.”

Επειδή ο πλανήτης Γη δεν είναι επίπεδος, υπάρχει και μια άλλη χώρα που μπορεί να βρεθεί με αυτό τον πονοκέφαλο:
comment image

Και για κατάληξη, δεν υπάρχει καμία σημασία αν μπορείς εγγυημένα να καταστρέψεις τον αντίπαλο σου 2-3-5-10 φορές.

Μια είναι αρκετή.

plm
Guest
plm

αν μπουν poseidon και avangard στην εξισωση η Ρωσια εχει το πανω χερι κατι που εχουν παραδεχθει οι Αμερικανοι στο Κογκρεσο.

x-m
Member
Noble Member
x-m

Όχι ότι δεν έχουν δυνατότητα να χτυπήσουν τις ΗΠΑ, αλλά το σημείο είναι τόσο κακό όσο και το να βάλουν οι τούρκοι τους S400 στη Σμύρνη

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Είχε η Πτήση ένα άρθρο χθες-προχθές για δοκιμή αντιβαλλιστικού συστήματος Arrow στην Αλάσκα…

plm
Guest
plm

Το MAD δεν σπαει για καμια απο τις πλευρες. Η διαφορα ειναι οτι πλεον μπορουν να χτυπησουν 3ες χωρες πιο ευκολα.

Epam Papas
Guest
Epam Papas

Ολα αυτα θα ειχαν καποια βαση αν δεν υπηρχε μια μικρη λεπτομερεια. Οι αμερικα οι ειναι αυτοι που αποχωρουν απο τη συνθηκη. Απο μια ακομα συνθηκη. Μια συνθηκη που προστατευε τους λαους της Ευρωπης μιας και αφορουσε οπλα με εμβελεια που δεν απειλουσε τις ΗΠΑ. Μια συνθηκη που προστατευε και την ιδια τη Ρωσια. Να το λογικο κενο λοιπον. Απο την αλλη οι ΗΠΑ ειχαν καθε λογο να αποχωρησουν γιατι ηταν δεσμιες και δεν μπορουσαν να απαντησουν στα κινεζικα οπλα τυπου DF21. Η Κινα δεν ηταν μελος της συνθηκης φυσικα. Τα καιρια αυτα αντεπιχειρηματα ειναι σε ολες τις σοβαρες αμερικανικες… Read more »

kakaouskia
Guest
kakaouskia

Καλησπέρα “Οι αμερικανοι ειναι αυτοι που αποχωρουν απο τη συνθηκη. Απο μια ακομα συνθηκη” Αυτό ακριβώς είναι κατ’ εμένα το μεγαλύτερο πρόβλημα στην διεθνή σκακιέρα του σήμερα. Ότι με τη στάση τους τα τελευταία χρόνια οι ΗΠΑ έδειξαν ότι είναι ανάξιες συμφωνιών. Παρ΄ ότι κατανοώ την ανυσηχία των ΗΠΑ για την Κίνα και την λογική του να φέρουν σε μια νέα συνθήκη και άλλες χώρες πέραν της Ρωσίας, το γεγονός ότι με κάθε αλλαγή προέδρου ακυρώνονται συμφωνίες που χρειάστικαν δεκαετίες διαπραγματεύσεων, το ότι πλέον υπάρχουν τόσες αντιμαχόμενες ομάδες συμφερόντων εντός ΗΠΑ που προσπαθούν να επιβαλούν τις ιδεές τους παγκόσμια γιατί… Read more »

Epam Papas
Guest
Epam Papas

Πραγματικά οι ΗΠΑ είναι αναξιόπιστη χώρα στο θέμα της τήρησης διεθνών συμφωνιών. Η παρούσα κυβέρνηση το παράκανε βέβαια αλλά και πριν δεν ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Τώρα πλέον δύσκολα κάποιος θα κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μαζί τους με ειλικρινή διάθεση τουλάχιστον. Όπως στρώνεις θα κοιμηθείς που λέει και η παροιμία. Ταυτόχρονα πλήττεται και το προφίλ του διεθνούς αστυνόμου και δικαστή που ήθελε να επιβάλει μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου (παρακάμπτωντας τον ΟΗΕ ο οποίος δημιουργήθηκε ακριβώς γιατί στο παρελθόν κάποιοι είχαν προσπαθήσει να το παίξουν αστυνόμοι και δικαστές). Να σημειώσουμε πως οι διεθνείς συμφωνίες είναι κομμάτι του… Read more »

x-m
Member
Noble Member
x-m

Νόμιζα ότι είχαμε ξεφύγει απο τα στερεότυπα της δεκαετίας του ’80: “κακοί” αμερικανοί ,”καλοί” ρώσοι. Οι ρώσοι “σπάνε ” τη συνθήκη και οι αμερικανοί με αυτό έστω πρόσχημα αποχωρούν. Γιατί φταίνε οι αμερικανοί; Επίσης, γιατί θεωρείτε ότι πρέπει να απαντήσουν στους DF 21 των κινέζων ; Γιατί να τους απειλήσουν απο που ; Απο την Αλάσκα; Δεν τους φτάνουν πιστεύετε οι SLBM και οι ICBM για να νιώθουν ασφαλείς; Γιατί έτσι κι αλλιώς δεν μιλάμε για τακτικά πυρηνικά, το πανηγύρι δεν θα έχει επιστροφή.

dimitrisx
Member
Active Member
dimitrisx

Εκείνη που χάνει είναι η Ευρώπη. Γιατί τα όπλα που αναπτύσσονται λόγο βεληνεκούς έχουν χρήση μόνο στην Ευρώπη. Πάλι η Ευρώπη φαντάζει ως ένα μεγάλο πεδίο μάχης όπου ταυτόχρονα συνθλίβαιτε η ανεξάρτητη εξωτερική και αμυντική πολιτική της ΕΕ, από τους δυο στρατιωτικούς γίγαντες.

Z10V
Guest
Z10V

H Μόσχα από την Θράκη απέχει λιγότερο από 1800χλμ, και λιγότερο από την απόσταση Δυτικής Γερμανίας – Μόσχας όπου είχαν εγκατασταθεί οι Pershing επί εποχής ψυχρού πολέμου.

Μήπως θα ήταν καλή ιδέα να ζητήσουμε να τοποθετηθούν τέτοιες συστοιχίες από τους Αμερικάνους και σε εμάς στην Θράκη με κάποια ανταλλάγματα?