Οι αμερικανικές “αντίκες” του Ιράν θα συνεχίσουν να πετούν μέχρι το 2040 (τουλάχιστον)

7
4799

Η πολιτική απομόνωση του Ιράν σε συνδυασμό με τη διστακτικότητα τρίτων χωρών να του πουλήσουν νέο εξοπλισμό, σημαίνει πως τα αμερικανικής προελεύσεως μαχητικά που αγοράστηκαν σωρηδόν στα μέσα της δεκαετίας του ’70, θα συνεχίσουν να πετούν μέχρι το 2040, ή ακόμη περισσότερο.

Το Ιράν υπήρξε στενότατος σύμμαχος των ΗΠΑ έως το 1979 και την Ισλαμική Επανάσταση και την ανατροπή του Σάχη. Τα ιρανικά πετροδόλαρα της εποχής, επέτρεψαν την αγορά μεγάλου όγκου αμερικανικού εξοπλισμού, ανάμεσά τους, 166 μαχητικά F-5E/F Tiger II, μια έκδοση βασισμένη στο F-5A/B Freedom Fighter.

Από το 1979 και μετά όμως, η υποστήριξη των αμερικανικών οπλικών συστημάτων σταμάτησε, και το Ιράν αναγκάστηκε να καταφύγει σε λύσεις ανάγκης, όπως η αντίστροφη κατασκευή υποσυστημάτων, για να μπορέσει να κρατήσει ενεργά αυτά τα όπλα.

Η περίπτωση των ιρανικών Tiger II, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σύμφωνα με το Aviation Week & Space Technology, το Ιράν διαθέτει 44 μονοθέσια F-5E και 15 διθέσια F-5F, σε ενεργή κατάσταση. Για να επιτευχθεί αυτό, το ιρανικό καθεστώς απευθύνθηκε στα μέσα της περασμένη δεκαετίας, στον στρατό και την τοπική ακαδημαϊκή κοινότητα, για να βρεθούν τρόποι να συνεχίσουν τα αεροσκάφη να πετάνε.

Ως αποτέλεσμα, το Ιράν σήμερα είναι σε θέση να κατασκευάζει μόνο του τα περισσότερα (αλλά όχι όλα) υποσυστήματα και ανταλλακτικά για το F-5. Ότι “απομένει”, κανιβαλίζεται από αεροσκάφη που δεν είναι πλέον σε πτητική κατάσταση. Για παράδειγμα, ο κινητήρας J85-GE-21, κατασκευάζεται εγχώρια σε ποσοστό 80%, ενώ το υπόλοιπο 20% προέρχεται από παλαιά αποσυρμένα αεροσκάφη.

Συνολικά, το Ιράν μπορεί να κατασκευάσει το μεγαλύτερο μέρος των F-5, πλην του 20% του κινητήρα που προαναφέραμε και του 5% των ηλεκτρονικών υποσυστημάτων. Περίπου το 75% του αεροσκάφους, μπορεί να κατασκευαστεί εγχώρια, ενώ το υπόλοιπο προέρχεται από τα 100 περίπου αποσυρμένα αεροσκάφη, και την ελεύθερη (μαύρη) αγορά.

Μέχρι το Ιράν να αλλάξει καθεστώς και να αποκτήσει πάλι φιλικές σχέσεις με την Δύση, θα αναγκαστεί να πετάει με αεροσκάφη 60 και πλέον ετών, έως το 2040, παρά το γεγονός πως έχει παρουσιάσει ως “καινούργια” τα αεροσκάφη Azarakhsh, Saeqeh και εσχάτως το Kowsar, που δεν είναι τίποτα άλλο από αντίγραφα του F-5.

Saeqeh

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από τι φαίνεται αυτοί μία μέρα θα φάνε τόσους Tomahawk, GBU-28 κτλ όπλα που μετά από τι θα έχει απομείνει από τα αεροπλάνα τους θα τα μαζεύουν με σκούπες και φαράσια.

    • Αυτοί έχουν βρεί έναν τρόπο να είναι δυνατοί και να κερδίζουν τις μάχες και τους πολέμους που δίνουν. Η Χεσμπολάχ που νίκησε το Ισραήλ το 2006 είναι δικό τους δημιούργημα και παρά την τεχνολογική τους υστέρηση εισχωρούν στην Συρία, μαλώνουν και νικουν την Σαουδική αραβία στην Υεμένη, απαντούν στα ίσα με κυβερνοπόλεμο στον κυβερνοπόλεμο τον ΗΠΑ. Εμείς;

    • Αυτός είναι ο ρόλος της άλλωστε, οι Φρουροί μάλλον δε τους θέλουν να αποκτούν δύναμη και πρωτοβουλίες μέσω νέων α/φών και άρα δυνητική μόχλευση. Οι συμβατικές δυνάμεις εν πολλοίς υπάρχουν απλά για να φάνε το ξύλο, η “σημαντική” αντεπίθεση θα συμβεί από τους γνωστούς-αγνώστους.

  2. Πάντως, 40 χρόνια αρκούν για έναν πρώτο πρόχειρο απολογισμό της “Επανάστασης”:
    Οι κυρώσεις φαίνεται ότι είναι δραστικές. Εντάξει, οι Δυτικοί έχουν επιβάλλει εμπάργκο όπλων (και όχι μόνο, πριν και μετά τη συμφωνία για τα πυρηνικά …). Αλλά ούτε Ρωσία ή Κίνα τους πωλούν. Δηλαδή πωλούν, αλλά όχι συστήματα αιχμής, όχι game changers. Γιατί; Δεν έχουν χρήματα λόγω κυρώσεων; Έχει μήπως διαμηνυθεί σε Ρωσία και Κίνα πως ό,τι πουλήσουν θα καταστραφεί τη στιγμή της εκφόρτωσης, οπότε απλώς θα διασυρθούν ως προμηθευτές;
    Ή μήπως κατά βάθος Ρωσία και Κίνα, που έχουν επικίνδυνες ισλαμικές μειονότητες στην επικράτεια τους (αν και όχι σιιτικές βέβαια …) φοβούνται τη διάδοση της “επανάστασης”, ήτοι του θεοκρατικού μοντέλου, και δεν θέλουν να σταθεροποιήσουν το ιρανικό καθεστώς;
    Το Ιράν δεν τα πήγε και άσχημα στον Πόλεμο με το Ιράκ το 1980-88 για χώρα υπό εμπάργκο. Αν και πρέπει να πούμε ότι:
    α) Ο Σάχης, έχοντας προ οφθαλμών τον Πόλεμο του Γιομ Κιππούρ και της ταχύτατη κατεξάντληση του Ισραήλ, όσο και τη δυσκολία επανάληψης αντίστοιχης αερογέφυρας υπέρ του Ιράν, αποθεματοποίησε όπλα και ανταλλακτικά αεροσκαφών σε κολοσσιαίες ποσότητες – ήτοι για παρατεταμένο πόλεμο – σε υπόγεια μπούνκερς, με εγκατάσταση υπερσύγχρονου πληροφοριακού συστήματος διαχείρισης όλων αυτών των υλικών. Αυτά λέγεται ότι μπλοκαρίστηκαν από τους αμερικανούς συμβούλους με την αποχώρησή τους, και μόνο κατά το μέσον του πολέμου μπόρεσαν οι Ιρανοί να τα αξιοποιήσουν. β) ΗΠΑ και Ισραήλ παρείχαν αφειδώς ανταλλακτικά ανάγκης και όπλα (ιδίως μπαταρίες για ΑΙΜ-54Α, ολόκληρα ΜΙΜ-23Β, TOW κλπ., καθώς και ανταλλακτικά αεροσκαφών όλων των τύπων), με το σύνηθες καπέλο του λαθρεμπορίου βέβαια, οι ΗΠΑ για χρηματοδότηση των Κόντρας στη Νικαράγουα, κρυφή από το Κογκρέσσο.
    Να σημειώσουμε ότι οι Ιρανοί έχασαν πάσα ιδέα για τους Κινέζους από το J-7, όπως και από τις προσπάθειες εγκατάστασης κινέζικου ραντάρ στα Φάντομ, ενώ και τη ρωσική τεχνολογία δεν φαίνεται να την υπολήπτονται ιδιαίτερα, πλην Su-24. Και λογικό άλλωστε, χρησιμοποιούσαν από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 εναέριο ανεφοδιασμό, Τόμκατ + ΑΙΜ-54Α (ενεργού ραντάρ!), Φάντομ με Μάβερικ & Combat Tree IFF, Paveway με καταδείκτες laser σε πίσω κόκπιτ F-4D & F-5F κλπ, με αξιοσημείωτη επιτυχία. Τι να τους πει το MiG-29 9-12 με εμβέλεια 250 χλμ., μόνο ρουκέτες για προσβολές εδάφους και βλήματα ημιενεργού καθοδήγησης (τα είχαν στα F-4D από το 1967 …);
    Το Ιράν, λόγω θέσεως, γεωγραφίας και απειλών, χρειάζεται το λιγότερο J-10, και σίγουρα Su-35 (ή -30 τουλάχιστον), με όλα τα “έξυπνα”όπλα της Ρωσίας και ΑΑ-12, για να πούμε ότι αξίζει να αγοράσει κάτι. Με FC-1 κλπ δεν γίνεται δουλειά … Φυσικά όμως υπάρχει και η ενδημική καχυποψία των “Φρουρών της Επανάστασης” έναντι των ΕΔ και ιδίως της αεροπορίας, που ίσως ματαιώνει κάθε προμήθεια, πλην εκείνων που αφορούν ανορθόδοξο πόλεμο, ασύμμετρες απειλές κλπ (και που ελέγχουν οι “Φρουροί” …)

  3. Το ξενόγλωσσο άρθρο έρχεται από κάποιον αρθρογράφο που ενώ έμαθε τα ποσοστά αυτονόμησης στην δημιουργία των F-5 όμως τα εν λογω μαχητικά τα δηλώνει ως μονοκινητήρια. Άραγε πόσο αξιοπιστία μπορεί να έχουν τα λεγόμενα του χωρίς να μην σημαίνει ότι απλά μπέρδεψε το Tiger II με το F5G/F-20. Πάντως ακόμα και αν αυτά ισχύουν όπως αναφέρονται δεν παύει να μην αποτελεί επίτευγμα η αυτονόμηση σε τόσο μεγάλο βαθμό και σε τόσο κρίσιμο τομέα. Στο δια ταύτα η ιρανική αεροπορία και οι υπόλοιποι κλάδοι του Ιράν έχουν δημιουργήσει ένα δόγμα που δεν βασίζεται στην αεροπορική ισχύ(και πως θα μπορούσε με το εμπάργκο τόσων ετών και τα οικονομικά προβλήματα)αλλά στην μαζική πυραυλική κρούση όπου τ μαχητικά είναι απλά φορείς εκτόξευσης πυραύλων και βομβών. Δλδ δεν τους νοιάζει αν το μαχητικό έχει υψηλές ικανότητες αλλά αν μπορεί να πετάξει σε μια απόσταση και να εξαπολύσει πυραύλους. στους υπόλοιπους ρόλους δλδ εγγυς αεροπορικη και air policing τα επιπέδου f5 είναι μια χαρά. δεν περιμένει να κάνει αερομαχίες με αμερικάνικα μαχητικά γιατί δεν έχει ελπίδα αλλά να θέσει στο βεληνεκές των πυραύλων τις βάσεις και αεροπλανοφορα εξόρμησης

  4. Προτείνω να βάλουμε ένα στοίχημα με τους αεροπόρους τους να δούμε ποιος θα αποσύρει πρώτος τα Φάντομ του, ή μάλλον ποιανού θα του καταρρεύσουν πρώτα.

  5. http://www.proelasi.org/ipa-to-naytiko-tha-epekteinei-tin-ypiresiaki-zoi-44-maxitikon-f-5/
    ΗΠΑ: Το Ναυτικό θα επεκτείνει την υπηρεσιακή ζωή 44 μαχητικών F-5
    Δούκας Γαϊτατζής 15 Φεβρουαρίου 2019
    Το Πεντάγωνο ανακοίνωσε την Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2018, ότι σχεδιάζει να επεκτείνει την υπηρεσιακή ζωή του μαχητικού αεροσκάφους F-5 Tiger II.

    Σύμφωνα με ανακοίνωση που αποδεσμεύθηκε, από το υπουργείο άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ), την 12η Φεβρουάριου, η εταιρεία Northrop Grumman ανέλαβε σύμβαση από τη Διοίκηση Ναυτικών Συστημάτων Αεροπορικών Επιχειρήσεων για τις ενισχύσεις που προορίζονται να επεκτείνουν την υπηρεσιακή ζωή 44 αεροσκαφών F-5N/F της εφεδρείας του Ναυτικού και Σώματος Πεζοναυτών.

    Η Northrop Grumman ανέλαβε σύμβαση αξίας $16,8 εκατομμυρίων για την τροποποίηση σύμβασης που ανατέθηκε νωρίτερα για την παροχή επιθεωρήσεων, επισκευών, ανακατασκευών, επειγουσών επισκευών, τροποποιήσεων, μηχανικής υποστήριξης και προμήθειας δοκιμών στοιχείων για την λειτουργία και διατήρηση των αεροσκαφών F-5N/F.

    Οι εργασίες, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου άμυνας, αναμένονται να ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο 2019.

    Το F-5 αναπτύχθηκε από την Northrop Grumman για εξαγωγές, μέσω του Προγράμματος Στρατιωτικής Βοήθειας (MAP), τον Φεβρουάριο 1965. Αρχικά το αεροσκάφος προσφέρθηκε ως υποψήφιο για το υπερελαφρό μαχητικό των ΗΠΑ, αλλά έγινε εξαιρετικά δημοφιλές ως εξαγωγικό προϊόν βρίσκοντας τη θέση του στις υπερπόντιες αγορές.

    Το F-5N είναι ένα μονοθέσιο, δικινητήριο, τακτικό μαχητικό και επιθετικό αεροσκάφος που παρέχει προσομοιωμένη επιχειρησιακή εκπαίδευση αέρος-αέρος και κατασκευάστηκε απο την εταιρεία Northrop Grumman. Το F-5F η διθέσια έκδοση τακτικού μαχητικού που χρησιμοποιείται ευρέως για την εκπαίδευση και τις τακτικές μάχης αντιπάλων. Το αεροσκάφος υπηρετεί στον ρόλο της εκπαίδευσης/επιτιθέμενου με ικανότητες προσομοίωσης των υφιστάμενων απειλών στους ρόλους μαχητικών αεροσκαφών.

    Απόδοση/Μετάφραση απο το defence-blog.com για την Προέλαση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here