Η ενδεχόμενη τουρκική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία, απασχολεί σοβαρά το Ισραήλ, αλλά υπάρχουν πολλά εμπόδια που θα πρέπει να υπερκεραστούν πριν αυτή λάβει χώρα, επισημαίνει η Jerusalem Post.

Η ανακοίνωση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ στις 19 Δεκεμβρίου για την πρόθεσή του να αποσύρει γρήγορα τις αμερικανικές δυνάμεις από την ανατολική Συρία οδήγησε σε προσδοκίες μιας ταχείας επέμβασης από τις τουρκικές δυνάμεις σε ολόκληρη ή μέρος της περιοχής που ελέγχεται επί του παρόντος από το συμμαχικό προς τις ΗΠΑ, SDF στο οποίο κυριαρχεί το κουρδικό στοιχείο (YPG).

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θεωρεί πως το η κουρδική πολιτοφυλακή του YPG, δεν είναι τίποτα περισσότερο από παρακλάδι του PKK και η Άγκυρα οφείλει να εξασφαλίσει τα μήκους 900 χιλιομέτρων σύνορά της με τη βορειοανατολική Συρία.

Οι Κούρδοι που έχουν τον πρώτο λόγο στο SDF, θεωρούνται ικανότατοι μαχητές. Αλλά χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ και έχοντας να αντιμετωπίσουν την τουρκική αεροπορία και το πυροβολικό, δεν θα είναι σε θέση να αντισταθούν για πολύ. Αυτό είχε ήδη αποδειχθεί από την Επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» τον Ιανουάριο του 2018, όταν η Άγκυρα εισέβαλε και κατέλαβε το κουρδικό καντόνι του Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία.

Για το Ισραήλ, η προοπτική μιας τουρκικής εισβολής ήταν και παραμένει ανησυχητική. Φιλοϊρανικές, ιρακινές σιιτικές πολιτοφυλακές αναπτύσσονται κοντά στα σύνορα των περιοχών που ελέγχουν οι Κούρδοι. Σε περίπτωση τουρκικής εισβολής από το βορρά, οι μαχητές του SDF πιθανότατα θα εγκαταλείψουν το νότιο τμήμα της περιοχής ελέγχου τους για να προσπαθήσουν να σταματήσουν τις τουρκικές δυνάμεις από τα βόρεια. Αυτό θα μπορούσε να αφήσει το δρόμο ανοιχτό για μια προώθηση των σιιτικών πολιτοφυλακων στην πλούσια με κοιτάσματα πετρελαίου, επαρχία της Deir al-Zor. Εναλλακτικά, οι δυνάμεις του συριακού καθεστώτος μαζί με τις πολιτοφυλακές που σχετίζονται με το Ιράν θα μπορούσαν να προωθηθούν στην ίδια περιοχή ερχόμενες από τα δυτικά του ποταμού Ευφράτη. Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα θα ήταν μια δραματική διεύρυνση του ιρανικού «χερσαίου διαδρόμου», δηλαδή του χώρου δραστηριότητας για το Ιράν και των συμμάχων του. Ως εκ τούτου, το Ισραήλ αντιτίθεται σθεναρά στην εγκατάλειψη από τις ΗΠΑ των Κουρδικών συμμάχων και της περιοχής ελέγχου τους.

Ομοίως, η αμερικανική και βάση στην Tanf (νότια Συρία) βρίσκεται στην περιοχή που συνορεύει με την οδό που συνδέει την Βαγδάτη με την Δαμασκό. Η εγκατάλειψή της θα άφηνε έτσι το δρόμο ανοιχτό στη συνοριακή διάβαση Albu Kamal μεταξύ Ιράκ και Συρίας στην επαρχία Quneitra, που γειτνιάζει με τα Υψίπεδα του Γκολάν.

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, η προοπτική μιας άμεσης εισβολής στη βορειοανατολική Συρία, φαίνεται αυτή τη στιγμή λιγότερο πιθανή από ό, τι φαινόταν πριν από μερικές εβδομάδες.

Πρώτον και πιο σημαντικό, η απόσυρση των ΗΠΑ, η οποία μόνη της θα έκανε δυνατή την τουρκική εισβολή στη Συρία, φαίνεται σήμερα λιγότερο επικείμενη, παρά τη σύγχυση από τις αντικρουόμενες δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ (με πρώτο και καλύτερο τον Αμερικανό Πρόεδρο).

Ένας δεύτερος τομέας ανησυχίας για τον Τούρκο ηγέτη είναι η ρωσική στάση. Η Ρωσία έχει αναδειχθεί ως ο βασικός παίκτης μεταξύ όλων των χωρών που επιδιώκουν να δράσουν στο χώρο της Συρίας (με εξαίρεση τις ΗΠΑ). Η Μόσχα επέλεξε να επιτρέψει την τουρκική εισβολή στο Αφρίν τον Ιανουάριο του 2018, πιθανώς ως μέρος μιας προσπάθειας να αποσπάσει την Τουρκία από την παραδοσιακή δυτική ευθυγράμμιση της.

Ωστόσο, οι δηλώσεις Ρώσων αξιωματούχων αυτή την εβδομάδα δείχνουν ότι η Ρωσία προτιμά τα εδάφη που επί του παρόντος διαχειρίζονται οι Κούρδοι να επιστρέψουν στον έλεγχο του καθεστώτος Άσαντ. Η Μόσχα προφανώς θέλει να είναι σε θέση να παρουσιάσει το τέλος του συριακού εμφυλίου, όσο το δυνατόν συντομότερα. Μια νέα αντιπαράθεση μεταξύ μιας μεγάλης, ελεγχόμενης από την Τουρκία περιοχής της βόρειας και ανατολικής Συρίας, και του καθεστώτος Άσαντ δεν θα το διευκόλυνε αυτό. Ο Ερντογάν δήλωσε την Τετάρτη ότι θα επισκεφθεί τη Μόσχα στο εγγύς μέλλον, πιθανώς με την πρόθεση να διευκρινίσει αυτό το θέμα.

Εν τω μεταξύ, οι Κούρδοι προτιμούν να επιτρέψουν υπό το καθεστώς Άσαντ, και να του επιτρέψουν να αναλάβει εκ νέου τον έλεγχο των περιοχών τους, αντί να αντιμετωπίσουν μια επίθεση από τους Τούρκους.

Αλλά, βεβαίως, όσο η αμερικανική θέση παραμένει διφορούμενη και η αμερικανική απόσυρση δεν φαίνεται άμεση, οι Κούρδοι είναι απίθανο να αποδεχθούν την επικυριαρχία του Άσαντ. Όπως φάνηκε σε έναν προηγούμενο κύκλο επαφών το καλοκαίρι, το καθεστώς δεν θα συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από την ανάληψη της πλήρους κυριαρχίας των περιοχών ανατολικά του Ευφράτη. Αυτό θα σημάνει τον τερματισμό της κουρδικής αυτονομίας που ισχύει την τελευταία πενταετία. Οι Κούρδοι είναι πιθανόν να συμφωνήσουν σε αυτούς τους όρους παράδοσης εάν οι Αμερικανοί φύγουν και οι Τούρκοι επιτεθούν.

Τέλος, δεν είναι σαφές πόσο αποτελεσματικά η Τουρκία, με τους αντάρτες (σουνίτες) συμμάχους της, θα μπορούσε να αστυνομεύσει τα εδάφη που θα κατακτήσουν από το SDF. Οι κούρδικες επιθέσεις στις τουρκικές δυνάμεις στο Αφρίν είναι ένα συχνό φαινόμενο. Η περιοχή που θα καταληφθεί σε περίπτωση μεγάλης επιχείρησης στη βορειοανατολική Συρία θα αποτελούσε ένα πολύ μεγαλύτερο και πιο περίπλοκο χώρο.

Έτσι, παρά τους λεονταρισμούς Ερντογάν για εισβολή κατά των Κούρδων, παραμένουν σημαντικά εμπόδια πριν αυτή μπορέσει να λάβει σάρκα και οστά στην βορειοανατολική Συρία.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Να πούμε επίσης πως η Ρωσία μπορεί να αποτρέψει την χρήση της Τουρκικής αεροπορίας σε ενδεχόμενη εισβολή αν δεν υπάρχουν αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις στην περιοχή. Η άδεια της Ρωσίας είναι προαπαιτούμενο της εισβολής και μάλλον όπως λέτε δεν θα τους την δώσουν.

  2. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Κούρδοι της Συρίας στην επίθεση που δέχτηκαν στο Αφρίν διαλέξανε να ζήσουν για να πολεμήσουν μιαν άλλη μέρα έχοντας περισώσει το μεγαλύτερο μέρος του μάχιμου προσωπικού του το οποίο αποσύρθηκε προς την Μανμπίτζ.

    Στην επόμενη αντιπαράθεση με την Τουρκία που δεν θα έχουν πλέον ζωτικό χώρο να υποχωρήσουν και εφ’όσον πολεμήσουν ‘μέχρις εσχάτων’ τα αποτελέσματα θα είναι τελείως διαφορετικά.

    Στην τελική ποιος μας λέει ότι ακόμα κι αν αποχωρήσουν οι Αμερικάνοι ότι δεν θα έχουν αφήσει πίσω τους Α/Α Stinger, TOW 2B κ άλλα συστήματα Η/Π τα οποία θα κάνουν την επιχείρηση των Τούρκων εξαιρετικά αιματηρή σε κόστος.

    Oι Κούρδοι Πεσμεργκά και οι Ειδικές Δυνάμεις τους έχουν αποδείξει ότι είναι ικανοί να ανταπεξέλθουν σε πολλά και είναι υπολογίσιμη δύναμη η οποία αν τους δωθούν τα κατάλληλα οπλικά συστήματα μπορεί να γίνει ένας εκ των ρυθμιστών της επόμενης μέρας στην Συρία.

    Στην περίπτωση της Μανμπίτζ στην οποία έχουν σίγουρα οχυρωθεί για τα καλά υπόγεια αλλά και επίγεια σίγουρα δεν θα είναι καθόλου εύκολη επιχείρηση για την Τουρκία.

  3. Και γιατι δεν αναλαμβανει η Ισραηλινη αεροπορια τον ρολο της USAF στον χώρο ευθύνης της 2ης με Γαλλική εγγύηση επί των κουρδικών εδαφών ούτως ώστε τον ρόλο του ενός να τον αναλάβουν δύο και να κάτσουν οι Τούρκοι στα αυγά τους?
    Και πόσο δύσκολο είναι να καταληφθούν οι 25 περίπου πόλεις (μικρές και μεγάλες) που έχουν απομείνει από τον ISIS στην μέση της Συριακής ερήμου και να τελειώνει αυτό το ανέκδοτο των τζιχαντιστών??
    Εμένα μου φαίνεται πως δεν θέλουν να τελειώνουν με τον ISIS και δεν τελειώνουν…
    Αν θέλουν οι Ισραηλινοί και ο Άσαντ όντως να βοηθήσουν τους Κούρδους, οι μεν επιβάλουν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων (μέσω των f-15,f-16,f-35) πάνω από την περιοχή και οι δε μεταφέρουν μια συστοιχία S-300 βορειότερα από την Δαμασκό και τέλος το πάρτυ.

    • Δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα όπως τα βλέπει ο καθένας κοιτώντας το χάσμα δυναμικής των αντιμαχόμενων πλευρών.

      O ISIS αυτή την στιγμή αμύνεται μέχρι εσχάτων κρυμμένος μεταξύ αμάχου πληθυσμού αλλα και υπόγεια διενεργώντας ανταρτοπόλεμο με ξαφνικές αντεπιθέσεις με σκοπό την πρόκληση των μέγιστων δυνατών απώλειων στους επιτιθέμενους. Κάτι σαν την Παλαιστινιακή Τρομοκρατική Χεζμπολάχ την οποία ακόμα και οι Ισραηλινοί με τις παντοδύναμες Ε.Δ και τεχνολογία με το μέρος τους έχουν καταντήσει να αναχαιτίζουν ρουκέτες που πέφτουν στο Ισραήλ με το πανάκριβο αντιπυραυλικό σύστημα Iron Dome.
      Η Συμμαχία που με τους Κούρδους μπροστά έχει αναλάβει την επίθεση προφανώς και την νοιάζουν πολύ οι απώλειες του δικού της προσωπικού αλλα και των αμάχων γι’αυτό και η καθυστερημένη πρόοδος.

      Σε άλλες εποχές το 1815 οι ίδιοι οι Οθωμανοί κατέστρεψαν τον Ουαχαμπισμό (η ιδεολογία του ISIS) κατασφάζοντας και εξαφανίζοντας απο προσώπου γης κάθε μέλος εκείνης της ιδεολογίας τότε.
      Κάτι τέτοιο σήμερα λέγεται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, ακόμα κι αν μιλάμε για ναρκωμένους ψυχοπαθείς που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου και έχουν ελάχιστες πιθανότητες ενσωμάτωσης στην Δυτική κοινωνία.
      Οπότε δεν υπάρχει Δυτική συμμαχική δύναμη που θα βομβάρδιζε μέχρι συντρίμιων ακόμα και τα τελευταία χωριά που κρύβεται ο ISIS εάν αποδεδειγμένα υπάρχουν μαχοι εκεί.
      Αυτά μέχρι και σήμερα τα κάνουν μόνο οι Τούρκοι.
      Εντός αλλα και εκτός της χώρας τους όσο φτάνουν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here