9.3 C
Athens
Κυριακή, 16 Ιανουαρίου, 2022
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΔΙΕΘΝΗΓιοαχίμ Πάιπερ: To τέλος του σφαγέα του Μαλμεντύ

Γιοαχίμ Πάιπερ: To τέλος του σφαγέα του Μαλμεντύ

- Advertisement -

Η υπόθεση του Γερμανού Ναζί Joachim (Jochen) Peiper είναι από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του μεταπολεμικού χειρισμού των εγκλημάτων πολέμου.

Ο Πάιπερ γεννήθηκε το 1915. Ο πατέρας του ήταν πορωμένος εθνικοσοσιαλιστής και φανατικός αντισημίτης, μέλος ενόπλων Freikorps. Από τα μεγαλύτερα αδέλφια του, ο ένας εγκλείσθηκε σε άσυλο ψυχασθενών όπου και πέθανε και ο άλλος ήταν αξιωματικός των SS, που υποχρεώθηκε σε αυτοκτονία από άλλους αξιωματικούς της μονάδος του όταν αποκαλύφθηκε η ομοφυλοφιλία του (εξαιρετικά διαδεδομένη στο χώρο, αλλά τύποις θανάσιμο αμάρτημα, όπως και στον ισλαμισμό). Ο ίδιος ο Πάιπερ, φανατισμένος εθνικοσοσιαλιστής μέχρι το θάνατό του το 1976, εντάχθηκε ήδη στα 19 του στα SS.

Ο Πάιπερ (αριστερά) με τον πατέρα του και τον αδελφό του

Οι στρατιωτικές αρετές και επιτυχίες του, σε συνδυασμό με το παρουσιαστικό κινηματογραφικού αστέρος, το φυσικό του χάρισμα και την ακατάβλητη θέλησή του, τον έκαναν ένα περιζήτητο και εμβληματικό πρόσωπο της εθνικοσοσιαλιστικής προπαγάνδας, πολύ περισσότερο αφού παρασημοφορήθηκε με το Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού. Στην Ιταλία το 1943 κατηγορήθηκε για εκτελέσεις αμάχων στο χωρίο Boves του Πεδεμοντίου.

Ο Πάιπερ (δεξιά) με τον Χίμλερ του οποίου ήταν υπασπιστής

Οι διαταγές του για εκτελέσεις 84 Αμερικανών αιχμαλώτων στις Αρδένες το 1944, η γνωστή και ως «σφαγή του Μαλμεντύ», πιστοποιήθηκαν από πολλές μαρτυρίες, που αμφισβητήθηκαν από τον Αμερικανό δικηγόρο του ως προϊόντα βασανισμών. Τελικά καταδικάσθηκε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού το 1946, και η ποινή επικυρώθηκε από τον Γενικό Διοικητή Γερμανίας, Στρατηγό Lucius D. Clay.

Φωτογραφία από τη δίκη του, αριστερά η μεταφράστρια

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 17 Δεκεμβρίου 1944: Σφαγή του Μαλμεντύ, έγκλημα στις Αρδέννες

Στο σημείο εκείνο αρχίζει να εκτυλίσσεται μια πραγματικά ασύλληπτη – υπό την σημερινή οπτική – ιστορία: Δίκτυα παλαιών συντρόφων του από τα SS και ο ίδιος ο Guderian, πρόσωπο συνεργαζόμενο με τους Αμερικανούς και άρα σε θέση να ζητήσει μερικές «χάρες», κινητοποιούν δίκτυα Αμερικανών ακροδεξιών και αντισημιτών δικαστών και γερουσιαστών, με πρώτον το διαβόητο Joseph McCarthy της Μινεσότα, οι οποίοι στήνουν ένα αφήγημα, κατά το οποίο «έντιμος πολεμιστής του εχθρού στοχοποιείται και άγεται στην αγχόνη από “το ρεβανσισμό και το βιτριολικό μίσος των Εβραίων”».

Βαθμηδόν οικοδομείται στις ΗΠΑ, και κρατεί ως σήμερα, η εικόνα ενός χαρισματικού, χολλυγουντιανού μέσα από τα παραμύθια, έντιμου και αποτελεσματικού πολεμιστή εφηβικής γοητείας, που παλεύει από το κελί του κόντρα σε μια συνωμοσία σκοτεινών Εβραίων. Η ιστορία αποτελεί το επίκεντρο της καλλιέργειας του μύθου των «ευγενών στρατιωτών των Waffen SS», σε αντιδιαστολή δήθεν προς εκείνους που λειτουργούσαν τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως (ισχυρισμός γελοίος, καθώς μερικά από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου έγιναν από τα Waffen SS, όπως στο Oradur-sur-Glan στη Γαλλία).

Προ δύο ετών, το 2019, δημιουργήθηκε μείζων σκανδαλισμός στις ΗΠΑ όταν το Πεντάγωνο επέλεξε να τιμήσει την επέτειο της Μάχης των Αρδενών δημοσιεύοντας στο Facebook του, αντί άλλης φωτό, μόνο το επίσημο καλλιτεχνικό πορτραίτο του Πάιπερ από την υπηρεσία δημοσίων σχέσεων των SS.

Ο ιδιότυπος μαγνητισμός του απόκοσμου κάλλους ανδρός διατηρούσε την ισχύ του, ως φαίνεται, και στον 21ο αιώνα, σκιάζοντας τη σκοτεινή ιστορία του. Η γενικευμένη πάντως κατακραυγή οδήγησε το Στρατό των ΗΠΑ να βάλει τα πράγματα στη θέση τους μια μέρα μετά, τιμώντας την 75η επέτειο από τη σφαγή στο Μαλμεντύ.

Για να γυρίσουμε πίσω, η πανστρατιά στις ΗΠΑ έφερε αποτελέσματα, και η θανατική ποινή μετατράπηκε σε 12 χρόνια κάθειρξης. Είναι ίσως η μοναδική στα χρονικά περίπτωση ανάπτυξης τόσο ισχυρού κινήματος συμπαράστασης προς εγκληματία πολέμου σε χώρα, της οποίας αιχμαλώτους στρατιώτες είχε εκτελέσει, και καταδεικνύει την πρωτοφανή μεταπολεμική δικτύωση των ναζί και των συμπαθούντων, όπως και τον διαρκή κίνδυνο που εκπορεύεται από το χώρο αυτό για τις ελεύθερες κοινωνίες μας.

Οπωσδήποτε, ο δολοφόνος, έχοντας ξεμπερδέψει με τη φυλακή το 1956, και με την αύρα του ήρωα σε Γερμανία και ΗΠΑ, μπορούσε στα 45 του (ήταν μόλις 29 όταν διοικούσε συγκρότημα μάχης στις Αρδένες!) να ξαναρχίσει τη ζωή του. Εργάστηκε από το 1960 στην Πόρσε και στη VW, στην πρώτη μάλιστα ανελίχθη σε διευθυντικό στέλεχος χάρη στην εύνοια του Φέρρυ Πόρσε (ο πατέρας του βρισκόταν εγγύτατα στον Χίτλερ…), πριν αναγκασθεί να παραιτηθεί υπό την κατακραυγή των εργατικών σωματείων της εταιρίας.

Ο Πάιπερ σε μεταπολεμική συνεστίαση βετεράνων των SS, όπου φορούν και τα παράσημα τους…

Το 1972, αρκετά σίγουρος πλέον ότι όλα έχουν ξεχαστεί, μετακόμισε σε επαρχιακή πόλη της Γαλλίας, όπου διατηρούσε ιδιόκτητη οικία, και άρχισε να εργάζεται ως μεταφραστής αγγλικών και αμερικανικών αεροπορικών βιβλίων στη Γερμανική για τη δημοφιλέστατη σε όλους μας εκδοτική εταιρία Motorbuch-Verlag της Στουτγάρδης. Όμως κανείς δεν ξεχνά, τίποτε δεν ξεχνιέται και λίγοι συγχωρούν. Το 1976 παλαιοί μαχητές της Γαλλικής Αντίστασης ανακάλυψαν την παρουσία του. Διαδηλώσεις και τρικάκια στη μικρή πόλη έγιναν ο κανόνας.

Συνθήματα γραμμένα στο δρόμο της γαλλικής πόλης που ζούσε ο Πάιπερ

Ο αρχετυπικός survivor αντιλήφθηκε ότι ήρθε η ώρα της επιστροφής του στη Γερμανία, και έστειλε άμεσα τη γυναίκα του πίσω. Αλλά τα γεγονότα τον πρόφθασαν. Ξημερώνοντας της Ημέρας της Βαστίλλης, στις 14 Ιουλίου 1976, η οικία του πυρπολήθηκε τελετουργικά και επιμελώς. Δεν διαπιστώθηκε ποτέ ποιοι επέλεξαν να τιμήσουν την εθνική επέτειο με τον τρόπο αυτό… Το πτώμα του βρέθηκε την επομένη απανθρακωμένο. Καθυστέρησε για να πάρει μαζί του κρίσιμα έγγραφα.

Για μια ακόμη φορά, η καλώς καταγεγραμμένη στην εγκληματολογία «έξις της υποστροφής», η τάση του δολοφόνου να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, στάθηκε μοιραία…

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

24 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
24 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Μήπως πρέπει τελικά να εκσυγχρονίσουμε και τις 4 ΜΕΚΟ200ΗΝ;

Η ιστοσελίδα μας είναι η πρώτη, που συζήτησε ανοιχτά το ενδεχόμενο να μην εκσυγχρονιστούν οι φρεγάτες ΜΕΚΟ200ΗΝ. Οι απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού από τις...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ThinkOutOfTheBox: Αυτοκινούμενο πυροβόλο ELBIT SIGMA των 155 mm για τον Ελληνικό...

21
Πριν λίγες μέρες, η σελίδα μας άνοιξε για τα "καλά", το φάκελο του -άκρως απαραίτητου- εκσυγχρονισμού του Ελληνικού Πυροβολικού με νέα πυροβόλα. Τα νέα...
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 15 Ιανουαρίου 1950: Το δημοψήφισμα στην Κύπρο για...

2
Με πρωτοβουλία της Κυπριακής Εθναρχίας πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1950 δημοψήφισμα στην Κύπρο, με αίτημα την ένωση της νήσου με την Ελλάδα. Η...
- Advertisement -
Card image

December_019 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

November_018 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49

Related News

Καζακστάν: 225 νεκροί ο μέχρι τώρα απολογισμός των ταραχών

Τα πτώματα 225 ανθρώπων που σκοτώθηκαν στη διάρκεια των βίαιων επεισοδίων στο Καζακστάν την περασμένη εβδομάδα, ανάμεσά τους και 19 μελών των δυνάμεων ασφαλείας,...

Ν. Αναστασιάδης: Θα δούμε και εναλλακτικές του East Med, έαν δεν προχωρήσει

"Εάν το σχέδιο αυτό δεν είναι εφικτό, τότε είμαστε έτοιμοι με τους συνεργάτες μας να εξετάσουμε άλλες υπαλλακτικές επιλογές. Σε κάθε περίπτωση η μελέτη...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 15 Ιανουαρίου 1950: Το δημοψήφισμα στην Κύπρο για ένωση με την Ελλάδα

Με πρωτοβουλία της Κυπριακής Εθναρχίας πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1950 δημοψήφισμα στην Κύπρο, με αίτημα την ένωση της νήσου με την Ελλάδα. Η...