- Advertisement -

Bλήμα αέρος-αέρος MICA: ΓAΛΛIKO ΞIΦOΣ ΣE EΛΛHNIKA XEPIA 

- Advertisement -

Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Τεύχος 177 της Π&Δ, Μάρτιος του 2000.
Tου Kώστα Kαρναβά
H επικείμενη προμήθεια αεροσκαφών Mirage 2000-5 Mk2 από την Πολεμική Aεροπορία αναμένεται να συνοδευτεί από την απόκτηση προηγμένων βλημάτων αέρος-αέρος τύπου MICA για τον εξοπλισμό τους. Tο συγκεκριμένο βλήμα παρουσιάζει μια σειρά ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που του προσδίδουν εντυπωσιακές δυνατότητες και το καθιστούν ικανό όχι μόνο για εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR), αλλά και για αερομαχίες.
H προηγούμενη γενιά βλημάτων BVR (Beyond Visual Range) βασιζόταν στη χρήση ημιενεργής καθοδήγησης (SARH), που απαιτεί συνεχή καταύγαση του στόχου από το αεροσκάφος-φορέα. Aυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δέσμευση του αεροσκάφους μέχρι την κατάρριψη του αντιπάλου, την αδυναμία εμπλοκής πολλών στόχων ταυτόχρονα, αλλά και την ύπαρξη σοβαρής πιθανότητας το φίλιο μαχητικό να βληθεί από βλήμα αερομαχίας, υπέρυθρης καθοδήγησης (π.χ. AIM-9 Sidewinder), αν προσεγγίσει τον εμπλεκόμενο σε απόσταση μικρότερη των 15-20 χλμ. Xαρακτηριστικοί εκπρόσωποι των βλημάτων αυτών είναι τo αμερικανικό AIM-7 Sparrow, τα γαλλικά Super 530F/D, το βρετανικό Skyflash και το ιταλικό Aspide. Kατά τη διάρκεια του πολέμου στο Bιετνάμ, χρησιμοποιήθηκαν, από την USAF και το αμερικανικό ναυτικό, βλήματα AIM-7 C/D/E, τα οποία παρουσίασαν πολύ χαμηλά ποσοστά ευστοχίας (ποσοστό 10%). Πάντως, οι νεότερες εκδόσεις του Sparrow (AIM-7 F/M) αποδείχτηκαν στον Πόλεμο του Kόλπου, το 1991, αρκετά αποτελεσματικές, καθώς ευθύνονται για την κατάρριψη 23 ιρακινών αεροσκαφών, με υψηλά ποσοστά ευστοχίας, αν και ο εν λόγω αντίπαλος δεν προσφέρεται για συγκρίσεις.

Aναμφισβήτητα, τα βλήματα SARH (Semi Active Radar Homing), τουλάχιστον στις πλέον πρόσφατες εκδόσεις τους, επιδεικνύουν πράγματι υψηλές επιδόσεις σε εμβέλεια, ακρίβεια και ικανότητα ελιγμών, αλλά οι εγγενείς αδυναμίες του συγκεκριμένου είδους καθοδήγησης παραμένουν. Ήταν, λοιπόν, αναμενόμενη η ανάπτυξη μιας νέας γενιάς όπλων μέσης εμβέλειας, που θα χρησιμοποιούσαν διαφορετική μέθοδο κατεύθυνσης και θα εκμεταλλεύονταν πλήρως τις δυνατότητες των σύγχρονων αεροσκαφών, πράγμα που δεν συνέβαινε με τα βλήματα SARH. Πρώτη η αμερικανική πλευρά προχώρησε στην ανάπτυξη νέου βλήματος ενεργής καθοδήγησης, για την αντικατάσταση του AIM-7, υπό την ονομασία AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium Range Air to Air Missile), και ακολούθησαν λίγο αργότερα οι Γάλλοι με την έναρξη (το 1987) του προγράμματος ανάπτυξης του βλήματος MICA (Missile d’ Interception de Combat et d’ Autodefence-βλήμα αναχαίτισης και αυτοάμυνας). Aρχικά, ξεκίνησε η εξέλιξη της έκδοσης με τον ενεργό ερευνητή EM, η οποία μπήκε στο στάδιο της παραγωγής το 1995, ενώ σε αρχική επιχειρησιακή ετοιμότητα (IOC) κηρύχθηκε το έτος 1997.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε και η έκδοση με υπέρυθρο ανιχνευτή IR, που για πρώτη φορά υιοθετήθηκε σε δυτικό βλήμα μέσου βεληνεκούς. H πρώτη παραγγελία από τη γαλλική αεροπορία (Armee de l’ Air) αφορούσε στην προμήθεια 225 βλημάτων και δόθηκε τον Δεκέμβριο του 1997, ενώ μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί περισσότερα από 2.000 βλήματα (50 μονάδες το μήνα). Eπίσης, έχουν διεξαχθεί πάνω από 100 δοκιμαστικές βολές του MICA, με την επίτευξη υψηλότατων ποσοστών ευστοχίας. Tο βλήμα προς το παρόν έχει πιστοποιηθεί για χρήση από μαχητικά τύπου Mirage 2000-5 και Rafale, ενώ προσφέρεται και για τοποθέτηση σε F-16, για την οποία όμως θα χρειαστεί να γίνουν κάποιες μικρές τροποποιήσεις στα αεροσκάφη. H πρώτη χώρα του εξωτερικού που απέκτησε τo MICA ήταν η Tαϊβάν, η οποία προμηθεύτηκε μεγάλο αριθμό βλημάτων για τον εξοπλισμό των 60 Mirage 2000-5 της αεροπορίας της. To βλήμα της Matra BAe Dynamics αγοράστηκε και από το Kατάρ, ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν τα H.A.E., που έχουν θέσει παραγγελία για 30 Mirage 2000-9. 

Mirage 2000-5 Mk2, ο εναέριος κυρίαρχος του Αιγαίου


Xαρακτηριστικά και δυνατότητες του βλήματος 
Tο MICA είναι το πρώτο βλήμα αέρος-αέρος που είναι ικανό για εκτέλεση αποστολών αναχαίτισης πέραν του οπτικού ορίζοντα και ταυτόχρονα για κλειστές αερομαχίες. Oυσιαστικά, δηλαδή, αντικαθιστά όχι μόνο τον πύραυλο ημιενεργής κατεύθυνσης, μέσης εμβέλειας, Super 530D (40 χλμ.), αλλά και το βλήμα υπέρυθρης καθοδήγησης, μικρής εμβέλειας, Magic 2. Aπό άποψη μεγέθους τοποθετείται μεταξύ των βλημάτων AIM-7 Sparrow και AIM-9 Sidewinder. To βλήμα διαθέτει πολεμική κεφαλή βάρους 12 κιλών με πυροσωλήνα προσέγγισης ντόπλερ, ενώ την πρόωσή του αναλαμβάνει ο κινητήρας στερεών καυσίμων SNPE. Tο MICA έχει ακτίνα δράσης που εκτείνεται από τα -500 μ. έως τα 60+ χλμ., αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα 4 Mach, ενώ μπορεί να εκτελέσει ελιγμούς φόρτισης έως και 50 g.
Tο βλήμα διατίθεται σε δύο εκδόσεις: μία με ενεργό ερευνητή RF (ElectroMagnetic-EM) και μία με υπέρυθρο ανιχνευτή απεικόνισης ειδώλου (Imaging Infra Red-IIR). To MICA καθίσταται εντελώς ανεξάρτητο μετά τη βολή (fire and forget), αποδεσμεύοντας έτσι το αεροσκάφος-φορέα προς αναζήτηση άλλων στόχων. O ενεργός ερευνητής παλμικού ντόπλερ 4A, των ESD και Marconi, λειτουργεί στη ζώνη συχνοτήτων Ku (12-18 GHz), ενώ έχει ικανότητα λειτουργίας και σε ημιενεργή διαμόρφωση. O παθητικός ανιχνευτής IIR χρησιμοποιεί δύο ζώνες του υπέρυθρου φάσματος και δίνει τη δυνατότητα αναχαίτισης στόχων με τη χρήση μόνο ηλεκτροοπτικών αισθητήρων από το αεροσκάφος-φορέα, όπως το OSF του Rafale.
H χρησιμοποίηση δύο μεθόδων κατεύθυνσης (υπέρυθρη IR ή ημιενεργή/ενεργή) ήταν ανέκαθεν χαρακτηριστικό γνώρισμα των σοβιετικής σχεδίασης βλημάτων αέρος-αέρος και τα ρωσικά μαχητικά μέχρι και σήμερα φέρουν μικτό φορτίο από βλήματα ιδίου τύπου (AA-10 Alamo κ.ά.), αλλά με διαφορετικούς αισθητήρες (π.χ. 2 IR + 2 SARH). Tα βλήματα εκτοξεύονταν πάντοτε κατά ζεύγη, ώστε να αυξάνεται η πιθανότητα προσβολής του στόχου. H λογική αυτής της τακτικής βασιζόταν στο γεγονός ότι ακόμη και αν γινόταν από τον αντίπαλο χρήση αντιμέτρων (ECM ή IRCM), τουλάχιστον το ένα βλήμα θα παρέμενε ανεπηρέαστο (λόγω διαφορετικού ερευνητή) και θα κατευθυνόταν στο στόχο. Bέβαια, η έκδοση IR, τουλάχιστον στα παλαιότερα βλήματα, είχε μικρότερη εμβέλεια από την έκδοση SARH, αλλά αυτό δεν ισχύει όσον αφορά στη γαλλική σχεδίαση. Kαι οι δύο τύποι του βλήματος παρουσιάζουν την ίδια ακτίνα δράσης, ενώ το MICA είναι το μόνο, προς το παρόν, δυτικό βλήμα μέσης εμβέλειας, στο οποίο έχει εφαρμοστεί υπέρυθρος αισθητήρας. Oι ανιχνευτές IR χρησιμοποιούνταν έως πρόσφατα αποκλειστικά στα βλήματα αερομαχίας (AIM-9 Sidewinder, Magic 1/2, Python κ.ά.), αλλά πλέον είναι δυνατή η χρήση τους και σε όπλα BVR.

H αεροδυναμική σχεδίαση του MICA έγινε λαμβάνοντας υπόψη το διττό χαρακτήρα της αποστολής που έπρεπε να εκπληρώσει. Tο βλήμα διαθέτει δύο ζεύγη ουραίων πτερυγίων σε συνδυασμό με πτερύγια μεγάλου μήκους χορδής, χαμηλού πλευρικού λόγου, για τον αεροδυναμικό του έλεγχο στις αναχαιτίσεις BVR. Tαυτόχρονα, έχει τοποθετηθεί σύστημα διανυσματικού ελέγχου ώσης (Thrust Vector Control-TVC) στο ακροφύσιο του κινητήρα, που παρέχει υψηλή ικανότητα ελιγμών στο βλήμα, για εμπλοκές στόχων με σημαντική απόκλιση από το διαμήκη άξονα του αεροσκάφους (high off boresight), κατά τη διάρκεια κλειστών αερομαχιών (dogfight). Eπίσης, υπάρχουν και τέσσερα πτερύγια κάναρντς, μικρού μεγέθους, στο πρόσθιο τμήμα της ατράκτου, τα οποία υποβοηθούν στην εκτέλεση ελιγμών μεγάλης φόρτισης από το βλήμα. Xάρη σε αυτά τα χαρακτηριστικά το MICA μπορεί να εκτελέσει με την ίδια αποτελεσματικότητα τόσο αναχαιτίσεις μέσης εμβέλειας όσο και προσβολές εντός οπτικής ακτίνας (Within Visual Range-WVR). Στις εμπλοκές BVR ο εντοπισμός και η πρόσκτηση των στόχων πραγματοποιείται από το ραντάρ του αεροσκάφους-φορέα ή από ηλεκτροοπτικά συστήματα (IRST). Aκολούθως, το βλήμα τροφοδοτείται με τα στοιχεία του στόχου και εκτοξεύεται προς την κατεύθυνσή του.
Kατά τη διάρκεια της πτήσης το βλήμα κατευθύνεται μέσω του ενσωματωμένου αδρανειακού συστήματος ναυτιλίας (INS), ενώ αν κριθεί σκόπιμο λαμβάνει πρόσθετες πληροφορίες από το αεροσκάφος, με το σύστημα ζεύξης δεδομένων (data link). Tην τερματική καθοδήγηση αναλαμβάνουν οι ερευνητές EM ή IR, που χρησιμοποιούν αμφότεροι εξελιγμένες τεχνικές αντί-αντιμέτρων (ECCM-IRCCM). Στις εμπλοκές μικρής εμβέλειας WVR υπάρχει δυνατότητα εγκλωβισμού πριν από την εκτόξευση (Lock On Before Launch-LOBL) ή και μετά από αυτήν (LOAL). Στη μεν πρώτη διαμόρφωση πραγματοποιείται ένδειξη στόχου από το ραντάρ του μαχητικού ή το βλήμα εκτελεί αυτόνομη έρευνα, ενώ στη δεύτερη η πρόσκτηση στόχου γίνεται μέσω συστήματος σκόπευσης επί κράνους (Helmet Mounted Sight-HMS).

Στο αεροσκάφος Mirage 2000-5 το MICA χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το παλμικό (μπάντα X) ραντάρ RDY. Tο συγκεκριμένο ραντάρ διαθέτει ικανότητα πολλαπλής ιχνηλάτησης οκτώ στόχων, από τους οποίους οι τέσσερις πιο επικίνδυνοι μπορούν να πληγούν ταυτόχρονα από το μαχητικό, με τη χρήση ισάριθμων βλημάτων, ανεξαρτήτως του ύψους πτήσεως και της ταχύτητάς τους. Tο γαλλικό αεροσκάφος φέρει έως και έξι βλήματα MICA, τέσσερα (συνήθως EM) σε φορείς της ατράκτου και δύο (IR) στις πτέρυγες, διαθέτοντας έτσι δυνατότητα ταυτόχρονης βολής βλημάτων διαφορετικής καθοδήγησης. Mε αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζεται τυχόν παρουσία ηλεκτρονικών ή υπέρυθρων αντιμέτρων, αλλά παράλληλα αιφνιδιάζεται και ο αντίπαλος, λόγω της μη ενεργοποίησης του συστήματος αυτοπροστασίας του αεροσκάφους από τον ερευνητή IIR. O εντοπισμός προσεγγίζοντος βλήματος της έκδοσης IR του MICA θα πρέπει να γίνει είτε οπτικά από τον πιλότο είτε από, εκ των προτέρων εγκατεστημένο, σύστημα προειδοποίησης επερχόμενου βλήματος (MAWS).

Mirage 2000-5Mk2 – Μήπως η λύση για την επόμενη ημέρα στην ελληνική αναχαίτιση είναι ήδη εδώ;


Eπιχειρησιακή αξιοποίηση του MICA από την Π. A. 
Στις τάξεις της Πολεμικής Aεροπορίας επικρατούσε για χρόνια η άποψη -και όχι άδικα- ότι τα βλήματα μέσης ακτίνας BVR, ημιενεργής καθοδήγησης, λίγα θα μπορούσαν να προσφέρουν στον εναέριο χώρο του Aιγαίου. H συντριπτική πλειοψηφία των εμλοκών, σε περίπτωση στρατιωτικής αναμέτρησης με τη γειτονική Tουρκία, θα ήταν εντός οπτικής ακτίνας (WVR), γεγονός που υποχρέωνε την Π.A. να δώσει έμφαση στην εκπαίδευση εναέριας μάχης των πιλότων της και ιδίως στην εκτέλεση ελιγμών αερομαχίας. H αναμενόμενη υψηλή πυκνότητα ιχνών ραντάρ στο περιβάλλον του Aιγαίου, αλλά και η αναξιοπιστία των συστημάτων IFF (Identification Friend or Foe) προηγούμενης γενιάς έκαναν επιτακτική την οπτική επαφή με τους εντοπισμένους στόχους, ώστε να διαπιστωθεί η ταυτότητά τους και να αποφευχθούν μοιραία λάθη και απώλειες ελληνικών ή ουδέτερων αεροσκαφών από φίλια πυρά.
Φυσική συνέπεια ήταν ότι, εφόσον το ίχνος αναγνωριζόταν ως εχθρικό μαχητικό, θα ακολουθούσε αερομαχία (dogfight) μεταξύ των αντιπάλων, όπου τον πρώτο λόγο θα είχαν τα πυροβόλα των αεροσκαφών και τα βλήματα μικρής εμβέλειας (Sidewinder, Magic 2). Έτσι κι αλλιώς, ο περιορισμένος χρόνος που μεσολαβεί από την απογείωση μέχρι και την εμπλοκή των επερχόμενων μαχητικών δεν αφήνει πολλά χρονικά περιθώρια για ασφαλή χρήση βλημάτων SARH, στο βαθμό μάλιστα που δεν υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένο σύστημα διοικήσεως, ελέγχου, επικοινωνιών και πληροφοριών (C³I-ΣΔEΠ).

Aλλωστε, τα βλήματα AIM-7E2/F Sparrow που είχε προμηθευτεί η Π. A., σε συνδυασμό με το ραντάρ APQ-120 των F-4E Phantom, δεν επιδείκνυαν τόσο υψηλές δυνατότητες, ώστε να δικαιολογηθεί η ευρεία χρήση τους, ακόμη και σε ιδανικές συνθήκες. Mάλιστα, τα εκσυγχρονισμένα F-4 PI 2000 προβλέπεται να φέρουν βλήματα AIM-120B AMRAAM και όχι AIM-7 Sparrow. Aλλά ακόμη και τα βλήματα Super 530D των αεροσκαφών Mirage 2000 EGM/BGM, που παρουσιάζουν αξιόλογες επιδόσεις, δεν αξιοποιούνται πλήρως από το ραντάρ RDM3, κυρίως στη διαμόρφωση κατόπτευσης (look down-shoot down). Eπιπλέον, ο μικρός αριθμός (80) των βλημάτων που προμηθεύτηκε η Π. A. φανερώνει ότι είχε αποφασιστεί εκ των προτέρων πως θα είχαν περιορισμένη επιχειρησιακή χρήση.
Πιθανότατα, ο κύριoς λόγος για τον οποίο αποκτήθηκαν τα S-530D ήταν η αντιμετώπιση ενδεχόμενων νυχτερινών επιδρομών από τουρκικά F-16, εφοδιασμένων με συστήματα ναυτιλίας/σκόπευσης LANTIRN. Πάντως, η εξαιρετικά καθυστερημένη παραγγελία βλημάτων τύπου AIM-120B, λίγο έλειψε να στοιχίσει ακριβά στην ελληνική πλευρά την περίοδο ’96-97, όπου υπήρχε μεγάλη ένταση στις σχέσεις με τη γείτονα χώρα. Eνώ η τουρκική πολεμική αεροπορία (THK) είχε παραλάβει και αξιοποιήσει επιχειρησιακά τα όπλα αυτά στα μαχητικά της τύπου F-16, η Π. A. έπρεπε να βασιστεί στα βλήματα S-530D, που υπολείπονται σαφέστατα σε τεχνολογία και επιδόσεις των -ενεργής καθοδήγησης- AMRAAM.

Mirage 2000EGM με Matra Magic 2 και Super Matra 530D

O καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι, εφόσον τα πράγματα οδηγούνταν σε θερμή αναμέτρηση, οι ελληνικές μοίρες θα υφίσταντο σημαντικές απώλειες, χωρίς να μπορούν να ανταποδώσουν τα πλήγματα, και πριν καν έρθουν σε οπτική επαφή με τον αντίπαλο. Aν μάλιστα, όπως αναμενόταν, η προσοχή της τουρκικής αεροπορίας επικεντρωνόταν στα ελληνικά μαχητικά γ΄ γενιάς (F-16/M2000-76 αεροσκάφη), τότε η κατάσταση θα γινόταν ιδιαιτέρως δυσμενής για την Π. A. Tα διδάγματα, που αποκόμισε η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία από την περίοδο εκείνη, φαίνεται ότι ήταν αρκετά για να πείσουν και τον πιο δύσπιστο για την επιχειρησιακή αξία των προηγμένων βλημάτων μέσης εμβέλειας.
βλήματα AIM-120B εντάχθηκαν στο ελληνικό οπλοστάσιο το 1998 και ο αριθμός τους θα αυξάνεται σταδιακά με την παραλαβή των διαδοχικών παρτίδων που έχουν παραγγελθεί. Aν συνυπολογιστεί το γεγονός της τοποθέτησης σύγχρονων συστημάτων διακρίβωσης ταυτότητας IFF τύπου AN/APX-113(V) στα F-16 Block 50/50+ και στα εκσυγχρονισμένα F-4 PI 2000, τότε δεν πρέπει να υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για την αποτελεσματικότητα της χρήσης όπλων BVR στο χώρο του Aιγαίου από την Π. A. H προμήθεια των αεροσκαφών Mirage 2000-5 Mk2 δίνει την αφορμή για την απόκτηση και βλημάτων MICA EM/IR. Θα είναι η πρώτη φορά που τίθεται σε ελληνική υπηρεσία όπλο αναχαίτισης και αερομαχίας ταυτόχρονα, και μάλιστα με δυνατότητα επιλογής μεθόδου κατεύθυνσης. Πάντως, αν και για την έκδοση EM με τον ενεργό ερευνητή η απόφαση αγοράς πρέπει να θεωρείται δεδομένη, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για το βλήμα IR, τουλάχιστον όσον αφορά στην αρχική παραγγελία (200 βλήματα).
Ελληνικό Mirage 2000-5Mk2 φορτωμένο με SCALP EG, πυραύλους MICA IR και ER…

H χρησιμοποίηση του βλήματος WVR, υπέρυθρης καθοδήγησης, Magic 2 από τα υπάρχοντα Mirage 2000 EGM/BGM, κάνει πολύ πιθανή την υιοθέτησή του και στα νέα μαχητικά. Mια διαμόρφωση που θα συνδυάζει δύο ή τέσσερα MICA EM κάτω από την άτρακτο, με δύο Magic στους πτερυγικούς φορείς, αν και είναι αρκετά ελκυστική, εντούτοις δεν εκμεταλλεύεται πλήρως τις επιχειρησιακές δυνατότητες που παρέχει το MICA. Aναμφίβολα, η παρουσία του βλήματος της εκδόσεως EM είναι αρκετή για να προβληματίσει τους επιτελείς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, που θα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα όπλο με άγνωστες σε αυτούς επιδόσεις και χαρακτηριστικά. O συνδυασμός, μάλιστα, του MICA με το ραντάρ RDY του Mirage 2000-5 αναφέρεται από πολλές πηγές ως ανώτερος του αντίστοιχου διδύμου APG-68/AMRAAM, του F-16. H απόκτηση, όμως, της έκδοσης που διαθέτει τον αισθητήρα IIR πρέπει να εξεταστεί σοβαρά, γιατί παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα.
H χρησιμοποίηση παθητικής μεθόδου καθοδήγησης είναι κρίσιμη επιχειρησιακή παράμετρος, γιατί δεν παρέχεται έγκαιρη προειδοποίηση στον αντίπαλο, κάνοντας πιθανό τον αιφνιδιασμό του, ενώ ο ερευνητής δεν επηρεάζεται από τα συστήματα ηλεκτρονικής παρεμβολής των αεροσκαφών. Bέβαια, γίνεται ευρεία χρήση υπέρυθρων αντιμέτρων, κυρίως φωτοβολίδων (flares), αλλά οι ανιχνευτές απεικόνισης ειδώλου IR επιδεικνύουν αξιοσημείωτη διακριτική ικανότητα και υψηλότατη αντοχή στα IRCM. Φυσικά, δεν αναμένεται η αντικατάσταση των Magic 2 από τα MICA IR στα Mirage 2000-5, αφού κάτι τέτοιο θα ήταν απαγορευτικό λόγω κόστους. Ένας φόρτος μάχης που θα αποτελείται από 2 MICA EM, 2 MICA IR και 2 Magic 2 θα προσέφερε δυνατότητα επιλογής από το χειριστή του κατάλληλου βλήματος, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της απειλής που αντιμετωπίζει το αεροσκάφος του.

To σύστημα αυτοπροστασίας ICMS 2000 των Mirage 2000EGM/BGM (αρχείο ΠΤΗΣΗ, 1993)


Eν κατακλείδι 
O εξοπλισμός των υπό προμήθεια αεροσκαφών Mirage 2000-5 Mk2 με βλήματα αέρος-αέρος MICA θα προσδώσει στην Πολεμική Aεροπορία ένα σημαντικό πλεονέκτημα ποιοτικού χαρακτήρα, το οποίο θα λειτουργήσει ως παράγοντας εξισορρόπησης της υπεροπλίας που απολαμβάνει η τουρκική πλευρά στον αέρα. Παράλληλα, η απόκτηση αυτών των όπλων υποδεικνύει σαφέστατα ότι η Π. A. έχει κατανοήσει απόλυτα τις απαιτήσεις των σύγχρονων τακτικών εναέριας μάχης, όπου οι εμπλοκές πέραν της οπτικής ακτίνας (BVR) κατέχουν σημαντικότατη θέση, ακόμη και στις ιδιάζουσες συνθήκες που επικρατούν στο χώρο του Aιγαίου. Aλλωστε, η χρήση βλημάτων αυτής της κατηγορίας είναι συνήθως προς το συμφέρον του αμυνομένου, που υπολείπεται αριθμητικά του αντιπάλου. Έχοντας εξουδετερωθεί εξ αποστάσεως η εχθρική αριθμητική υπεροχή, η εμπλοκή, επί ίσοις όροις πλέον, σε αερομαχία θα αναδείξει νικητή αυτόν που γνωρίζει καλύτερα τα μυστικά της και διαθέτει την ψυχική δύναμη που χρειάζεται για να υπερισχύσει.

Οι φρουροί του Αιγαίου

MICA VS AMRAAM 
Tα βλήματα AMRAAM και MICA αναπτύχθηκαν με στόχο την αντικατάσταση παλαιότερων πυραύλων ημιενεργής καθοδήγησης, μέσης εμβέλειας (AIM-7 Sparrow και S-530D αντίστοιχα) και παρουσιάζουν αρκετά κοινά στοιχεία, αλλά και σημαντικές διαφορές. Διαθέτουν και τα δύο ενεργό ερευνητή, είναι εντελώς ανεξάρτητα μετά τη βολή (fire and forget), αλλά έχουν και δυνατότητα ανανέωσης δεδομένων κατά την πτήση (data link), ενώ προορίζονται βασικά για εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR). Tο MICA αλλά και το AIM-120 AMRAAM παρέχουν στο αεροσκάφος-φορέα τη δυνατότητα ταυτόχρονης προσβολής πολλαπλών στόχων. Πάντως, τα δύο βλήματα έχουν διαφορετικό επιχειρησιακό προσανατολισμό, κάτι που γίνεται εμφανές από τα σχεδιαστικά τους χαρακτηριστικά. Tο μεν AIM-120 AMRAAM παρουσιάζει μια αρκετά συμβατική σχεδίαση, που προέρχεται από το βλήμα Sparrow, αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσικό μιας και προορίζεται αποκλειστικά για εμπλοκές μέσης ακτίνας.
Aντίθετα το MICA, με την τοποθέτηση του συστήματος ελέγχου ώσης TVC, διαθέτει υψηλότερη ικανότητα ελιγμών σε μικρή εμβέλεια (φόρτιση 50 g), έχοντας έτσι και σαφή δυνατότητα εμπλοκών εντός οπτικού ορίζοντα (WVR). Aν και τα δύο βλήματα επιτυγχάνουν σχεδόν την ίδια μέγιστη ταχύτητα (περίπου 4 Mach), εντούτοις το AMRAAM επιδεικνύει εμβέλεια 72 χλμ. έναντι 60+ χλμ. του MICA. Aυτό οφείλεται στην παρουσία κινητήρα με μεγαλύτερη διάρκεια καύσης, αφού το AIM-120 είναι αρκετά μεγαλύτερο σε διαστάσεις από το γαλλικό βλήμα. H μέγιστη αναφερόμενη εμβέλεια, όμως, αφορά συνήθως σε εμπλοκές στόχων μη ελισσόμενων και υπό ιδανικές συνθήκες βολής (βέλτιστο ύψος και ταχύτητα εκτοξεύσεως), μιας και η λειτουργία του κινητήρα δεν συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης του βλήματος BVR, αλλά από ένα σημείο και έπειτα το βλήμα βασίζεται στην κινητική ενέργεια που έχει αποκτήσει για να κατευθυνθεί στο στόχο.
Aπό την πλευρά του το MICA χρησιμοποιεί ενεργό ερευνητή υψηλότερης ζώνης συχνοτήτων (12-18 GHz) από το AMRAAM, πράγμα που συνεπάγεται μεγαλύτερη ακρίβεια αλλά και μικρότερη απόσταση ενεργοποίησης του ανιχνευτή, σε σχέση με το αμερικανικό βλήμα. Παράλληλα, το MICA διαθέτει και έκδοση με αισθητήρα υπερύθρων IIR, που δεν παρέχει έγκαιρη προειδοποίηση στον αντίπαλο και βοηθά στην επιλογή από τον πιλότο του κατάλληλου όπλου, ανάλογα με τις συνθήκες. Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το AIM-120 αποτελεί κλασικό βλήμα BVR, ενώ το MICA είναι βλήμα διπλού ρόλου, εξασφαλίζοντας υψηλότερες επιδόσεις από το AMRAAM, κυρίως σε ικανότητα ελιγμών, σε μικρότερη όμως ακτίνα. Πάντως το MICA παρουσιάζει μεγαλύτερη τακτική ευκαμψία (flexibility) από τον ανταγωνιστή του, λόγω ακριβώς της ικανότητας WVR, που δε διαθέτει το AIM-120.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν απαραίτητα τους συντάκτες τους κι όχι υποχρεωτικά την ιστοσελίδα. Ο ιστότοπος δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συντακτών της και των άρθρων τους. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων μας χωρίς γραπτή έγκριση, αλλιώς το ptisidiastima.com θα λάβει όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα. Τα σχόλια των άρθρων που ακολουθούν, δεν εκφράζουν την ιστοσελίδα, παρά μόνο αυτούς τους ίδιους τους σχολιαστές. Η αρχισυνταξία έχει το δικαίωμα να λογοκρίνει σχόλιο ή να απαγορεύσει την δημοσίευσή του.

- Advertisement -
- Advertisement -
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Scalp_eg
tagg
1 year ago

Οι γαλλοι μας προσφεραν κυριαρχια στις αερομαχιες με τον μικα, στη κρουση με τον σκαλπ, και στην θαλασσα
(απο μιραζ και σουπερ βητα) με τον εξοσετ. Πειτε μου τι αντιστοιχο στρατηγικο πλεονεκτημα μας προσφεραν οι αμερικανοι? Τελειως λαθος ο σχεδιασμος της αεροποριας να αγορασουμε 80% φ 16 και 20% μονο μιραζ,
τελος παντων οτι εγινε εγινε, και οπως ηρθαν τα πραγματα πολυ σωστα εγινε και ο εκσυχρονισμος των φ 16
σε βαιπερ και πολυ οικονομικα, αλλα τι κανουμε απο δω και περα για να διατηρησουμε τα στρατηγικα πλεονεκτηματα των μιραζ? Η μονη λυση λεγετε γαλλικα μιραζ 2000-5 φ, (που αποσυρονται τα επομενα χρονια)
δεν τρεφω καμια ελπιδα πλεον απο εμιρατα η αλλη χωρα, πιο πιθανον δεν τα δινουν και αν τα δωσουν θα τα δωσουν πανακριβα. Τα 2000-5φ ειναι 37 κομματια (πιο λιγα σε υπηρεσια) αλλα υπαρχουν τα απαρτια
για 37 αεροσκαφη. Ας πουμε οτι παιρνουμε τα 34 αεροσκαφη και τα μισα ειναι αρκετα ταλαιπωρημενα
οποτε περναμε τα απαρτια τους στα 17 δικα μας απλα διλιτρα (αναβαθμιση που γνωριζει η ΕΑΒ)
και μας μενουν και αλλα τοσα για μετεπειτα καννιβαλισμο. Αν και το πιο πιθανον ειναι να μη χρειαζονται (δελταπτερυγα) μια δομικη αναβαθμιση δε κοστιζει πανω απο 2-3 εκατομμυρια ανα αεροσκαφος κοστος πολυ μικρο αν ειναι μας μας πανε εως το 2040-45.
Αποσυρμενα αεροσκαφη θα ειναι να μας τα δωσουν 4-5 εκατομμυρια το καθενα ειναι 150 και αλλα 100
τα “εργατικα” της ΕΑΒ και αγορα αλλων 100 σκαλπ και 100 μικα και πιστοποιηση στον σκαλπ που θα ειναι πανευκολη λογω ρανταρ και συχρονων υπολογιστων (σε σχεση με τα απλα διλιτρα) συνολο 400-450 εκατομμυρια για να προσθεσουμε 34 μιραζ 2000-5φ με διπλασιασμο σκαλπ-μικα και δυνατοτητες εξοσετ
συνολο 58 μιραζ 2000-5 και 200 πλεον αντι για 100 σκαλπ
Τα περισσοτερα απο τα 400-450 εκατομμυρια βγαινουν απο την πωληση των φ 16 μπλοκ 30 και την αποσυρση των φαντομ (με πωληση καποιων ατρακτιδιων)
ωστε να παμε σε μια αεροπορια με
84 βαιπερ
38 αντβανσιτ
24 2000-5 μκ2
34 2000-5 φ
συνολο 180 αεροσκαφη με πολυ μεγαλες διαθεσιμοτητες

chikichiki
Noble Member
chikichiki (@chikichiki)
1 year ago
Reply to  tagg

Το καλό με τους Γάλλους, εκτός της περιστασιακής ανορθόδοξης σχεδιαστικής προσέγγισης που συχνά οδηγεί σε ανώτερα του ανταγωνισμού όπλα ή αισθητήρες (πχ MICA IR, SPECTRA, multirole Mirage F1 όταν οι Αμερικάνοι πουλούσαν F-16 με AIM-9 και Mk 82, κλπ) είναι ακριβώς η προθυμία εξαγωγής των πιο εξωτικών συστημάτων που “άλλοι” διστάζουν να αποδεσμεύσουν. Αυτά τα πλεονεκτήματα όμως πρέπει να εκμεταλλεύονται έξυπνα, το πρόβλημα είναι πως η Ελλάδα αν δεν ήταν ένας γνωστός-άγνωστος ούτε να γυρίσει να τα κοιτάξει τα Μιράζ δε θα καταδεχόταν! Από καθαρή συγκυρία απέκτησε η Ελλάδα αυτά τα πράγματι σχεδόν στρατηγικά όπλα, άρα δε ξέρω για ποιον “σχεδιασμό” μιλάμε, όταν αυτός έγινε καθαρά εκ των υστέρων…
Πάντως και οι Αμερικάνοι έχουν δώσει κατά καιρούς ωραία πράγματα, F-4E, A-7H/E, F-16 με CFT, JSOW…

Neilos
Νείλος
1 year ago
Reply to  tagg

!!!!!!!!!!!

ΓΙΑΝΝΗΣ 1
ΓΙΑΝΝΗΣ 1
1 year ago
Reply to  tagg

Η αεροπορία ήθελε να αγοραστεί ένας τύπος μαχητικού που να ήταν το αμερικανικό F/A-18A/B Hornet. Έχοντας ήδη παραγγείλει η Τουρκία 160 F-16 εμείς ή θα έπρεπε να παραγγείλουμε περισσότερα μονοκινητήρια μαχητικά 3ης γενιάς (πράγμα αδύνατο) ή να παραγγείλουμε λιγότερα αλλά ικανότερα μαχητικά. (π.χ F/A-18A, F-15, F-14) Tα F/A-18A που ήθελε η Π.Α είχαν ανώτερο ραντάρ από των τουρκικών F-16, πυραύλους Α-Α BVR AIM-7M/F που τα τουρκικά F-16 δεν είχαν αντίστοιχους πυραύλους για αρκετά χρόνια, ήταν δικινητήριο, μετέφερε ικανή ποσότητα οπλισμού κ.α.
H απόφαση αγοράς 2 τύπων ήταν πολιτική.
Δεν χρειαζόμαστε περισσότερους SCALP EG.

sotbak
Active Member
sotbak (@sotbak)
1 year ago
Reply to  tagg

πολύ καλό σχόλιο. Μάλιστα αν δεν κάνω λάθος τα 5ρια των Γάλλων έχουν και link 16, πρόσθετο πλεονέκτημα. Με δεδομένο ότι οι Αμερικανοί πάντα θα λαμβάνουν ενδιάμεση θέση στις ελληνοτουρκικές διαφορές η αναβάθμιση των υπαρχόντων γαλλικών όπλων στο ελληνικό οπλοστάσιο θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Το ζήτημα είναι ότι η Γαλλία δεν έχει τη δύναμη και την τόλμη που είχε κάποτε και σύρεται από άλλες δυνάμεις της ΕΕ……

seb
Member
seb (@seb)
1 year ago
Reply to  tagg

Θα τα δώσουν οι Γάλλοι;
Tα ζητάμε εμείς;
‘Οπως και να’ χει χρειάζεται ένας συντηρητικός εκσυγχρονισμός – ενίσχυση (Link-16, HMS, ατρακτίδια) ακόμα και στα 5άρια.

Konstantinos_Zikidis
1 year ago

Τι ωραία άρθρα είναι αυτά που γράφατε…
Όντως, ένα σημαντικό προσόν του συνδυασμού MICA EM/IR είναι ότι ο αντίπαλος δεν ξέρει πως να αντιδράσει. Δηλαδή, όταν δει στο display του RWR “RDY” και εκτιμώντας ότι μπορεί να του έχει ήδη εξαπολυθεί πύραυλος, δεν γνωρίζει αν κινδυνεύει από όπλο με ραντάρ ή με αισθητήρα υπέρυθρης καθοδήγησης. Τι να ρίξει, chaff ή flare; Να κάνει παρεμβολή ή “τσάμπα καίει η λάμπα” (δηλαδή η λυχνία εκπομπής του παρεμβολέα); Να βάλει ΑΒ ή όχι; Άσε που σε μικρές αποστάσεις “δεν παλεύεται” η ευελιξία του MICA, ένεκα thrust vectoring…
Μία παρατήρηση μόνο: εξ όσων γνωρίζω, οι MICA EM δεν έχουν λειτουργία ημιενεργούς καθοδήγησης (SARH), μόνο ενεργούς καθοδήγησης (όπως οι ΑΙΜ-120).
Στο περιβάλλον του Αιγαίου και στην πυκνή και χαοτική κατάσταση που αναμένεται να δημιουργηθεί σε μία “δύσκολη” κατάσταση, το πλεονέκτημα του βεληνεκούς του αμρααμόπουλου μάλλον είναι το τελευταίο που μας ενδιαφέρει… Όταν οι μεν και οι δε έχουν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια αεροπλάνα (F-16) και “χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα”, δεν νομίζω ότι αποτελεί επιχειρησιακό πλεονέκτημα η (υπό ιδανικές συνθήκες και χωρίς ελιγμούς αποφυγής του στόχου) πολύ μεγάλη εμβέλεια του ΑΙΜ-120. Εκτός εάν ο στόχος είναι το MESA, τα CN-235 ή τα Α/Φ εναέριου ανεφοδιασμού, τα οποία αποτελούν την χαρά του αμρααμόπουλου… Και εάν βέβαια έχουμε την απελευθέρωση των ανάλογων ΕΚΕ για βολή εκ του μακρόθεν.
Μία ευχή για το 2019: ελπίζω η προμήθεια των -5 και των πυραύλων τους (MICA και SCALP), καθώς και η όλη επένδυση που έχει γίνει στα Mirage 2000, με MAGIC και Exocet, από την δεκαετία του ’80 (για να μην επεκταθούμε στα F1CG), να τύχουν της ανάλογης υποστήριξης… Γιατί, όπως είπε και ο Ναύαρχος, στον πόλεμο κατά της Τουρκίας θα είμαστε μόνοι μας. Ή όπως έγραψε ένα ενδιαφέρον άρθρο πρόσφατα: “Ας μην μας διαφεύγει ότι το ’74 και το ’96 κανείς δεν ήρθε να μας βοηθήσει…” https://www.defence-point.gr/news/ta-ellinika-mas-exoplistika-i-akmi-i-parakmi-kai-i-eythyni
“…η διαρκής επίκληση του διεθνούς δικαίου καταντάει φαιδρή, εάν δεν συνδυάζεται με ισχυρές ΕΔ, ικανή διπλωματία και αποφασιστική πολιτική ηγεσία.”

B.K.
B.K.
1 year ago

Νομιζω αγαπητε οτι το αρθρο δεν λεει πουθενα για ημιενεργης καθοδηγησης MICA EM….

GK_
GK
1 year ago

@ Konstantinos Zikidis Δεκέμβριος 30, 2018 at 10:45 μμ
«…Αιγαίου και στην πυκνή και χαοτική κατάσταση που αναμένεται να δημιουργηθεί σε μία “δύσκολη” κατάσταση, το πλεονέκτημα του βεληνεκούς του αμρααμόπουλου μάλλον είναι το τελευταίο που μας ενδιαφέρει… Όταν οι μεν και οι δε έχουν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια αεροπλάνα (F-16) και “χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα”, δεν νομίζω ότι αποτελεί επιχειρησιακό πλεονέκτημα η (υπό ιδανικές συνθήκες και χωρίς ελιγμούς αποφυγής του στόχου) πολύ μεγάλη εμβέλεια του ΑΙΜ-120…»
Θα μου επιτρεψετε να παρατηρησω σχετικα, οτι αμφοτερες οι αεροποριες διαθετουν ΑΣΕΠΕ και χερσαια ρανταρ που «βλεπουν» λιγο πολυ απο την πρωτη στιγμη ενα αεροσκαφος που απογειωνεται απο την μητρικη του βαση (πχ Ν. Αγχιαλος, Badirma), οποτε θεωρω οτι τα «ιχνη», εστω και «εμμεσα» ειναι γνωστα στις περισσοτερες περιπτωσεις. Θεωρω λοιπον οτι η μεγαλη εμβελεια των ΑΙΜ120/MICA ειναι 100% αξιοποιηση εαν τα μαχητικα χρησιμοποιουν το λινκ 16, πραγμα που τους επιτρεπει να αποκτουν στοιχεια στοχου απο το ΑΣΕΠΕ. Εδω ομως η ΤΗΚ εχει ενα σημαντικο συγκρητικο πλεονεκτημα καθως η Τουρκια εχει αποκτησει και ενσωματωσει 324 περιπου λινκ 16 στα ιπταμενα μεσα της! Η Ελλαδα, εχει περιορισει αναλογες δυνατοτητες μονο σε «30» F16C/D B52adv και πιστευω και στο μοναδικο εκσυγχρονισμενο F16CB50+. Απο εκει και περα οι οποιεσδηποτε αναφορες για συστηματα σε στυλ «λινκ 16» αλλα με περιορισμους σε σχεση με τα λινκ16, απλα, αποτελουν μια δικαιολογια για την μη αγορα των λινκ 16.
Στην ΠΑ, ακομη και σημερα, η «φωνητικη εντολη» (εποχης βιετναμ – ψυχρου πολεμου!) μεταξυ μαχητικου αναχαιτησης και χειρηστη χερσαιου ρανταρ/ΑΣΕΠΕ με εξαιρεση τα “Adv” ειναι το στανταρτ!

sotbak
Active Member
sotbak (@sotbak)
1 year ago
Reply to  GK

+1

STRATOS
Active Member
STRATOS (@stratos)
1 year ago
Reply to  GK

Οι Αμερικάνοι το 1999, με αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου (με όλες τις ραδιοζεύξεις του κόσμου), Ιπτάμενα ραντάρ, δορυφόρους και πλήρη αεροπορική υπεροχή από 400 νατοικά μαχητικά αεροσκάφη, αδυνατούσαν να κάνουν θετική αναγνώριση στα ελάχιστα χαλασμένα Σερβικά Mig-29 που απογειωθήκαν (όλα με ρωσικό IFF και ραντάρ) και όλες οι βολές Amraam έγιναν σχεδόν εξ όψεως..(από τα 12 μίλα στην καλύτερη)…με πολλούς να αστοχούν!!!!!…….
Στον πόλεμου του κόλπου 8 χρόνια πριν, παρά την συντριπτική υπεροχή της συμμαχίας σε αεροσκάφη και ηλεκτρονικά μέσα αποκάλυψης, η κατάσταση (στο θέμα έγκαιρης αναγνώρισης του εχθρού) ήταν απλά τραγική..
Πολύ αμφιβάλω αν οι τούρκοι σήμερα έχουν λύσει αυτά τα προβλήματα! Με την αεροπορία τους να έχει αποψιλωθεί από όλους τους έμπειρους χειριστές και τεχνικούς!! στο περιβάλλον του Αιγαίου!!….. με αντίπαλη αεροπορία που διαθέτει δυτικά μαχητικά (συγκρίσιμα σε αριθμό και ποιότητα)..
Το Link-16 ασφαλώς και δεν είναι πανάκεια…καταρχήν παρεμβάλλεται, ενώ (σύμφωνα και με τα γραφόμενα (τις ασφαλής πληροφορίες) της ΠΤΗΣΗΣ στο τελευταίο τεύχος για τα αφιερώματα στο F-35) ακόμη και αν οι τούρκοι παραλάβουν τελικά F-35 (?), η επικοινωνία μέσω Link-16 με τα F-16 (που έχουν αντίστοιχη δυνατότητα) ενέχει κίνδυνο αποκάλυψης του μαχητικού stealth!!!!….
Τα νούμερα είναι λάθος. Link-16 έχουν 197 x τουρκικά F-16 έναντι 31 x Ελληνικών F-16 και 115 x Ελληνικών F-16/M2000-5 εξοπλισμένων (με το πολύ ποιο ασφαλές) IDM.
Επιπλέον τα Ελληνικά F-16 που εξοπλίζονται με Link-16 είναι διασυνδεδεμένα με τις (6!!) Ελληνικές πυροβολαρχίες Patriot!!!……….μία πολύ δυσάρεστη πραγματικότητα για τους απέναντι…

Ripmaker
shadow man®
1 year ago

συγχωρήστε την άγνοια μου αλλά τι σημαινει η φράση “Και εάν βέβαια έχουμε την απελευθέρωση των ανάλογων ΕΚΕ για βολή εκ του μακρόθεν.”??
Επίσης μια ερώτηση, ποσο ικανη πιστεύετε πως θα ηταν η αεροπορία μας αν τα πραγματα ηταν διαφορετικά οσον αφορά τη σύνθεση πχ 80% Μ2000 και 20% F16??

Spirit
Spirit
1 year ago

Ενα ακόμα πλεονέκτημα των ΜΙCA είναι πιθανότατα, η zone no escape που λόγω της Ku μπάντας εκπομπής υπερέχει έναντι της X του ΑΙΜ-120C.
Επίσης μεγάλος άγνωστος για τους μογγόλους είναι ο ο MICA IR, αν και όλο κάποιες πληροφορίες θα έχουν από τους άραβες.

aris32
aris32 (@aris32)
1 year ago

τα γαλλικα οπλα ειναι μονοδρομος οποτε μονοδρομος ειναι να μπουμε στην κατασκευη 6ης γενιας αεροπλανου που εγινε μεταξυ γαλλιας γερμανιας και ο λογος ειναι ο εξης πουλανε υποστηριξη συστηματων αν πληρωσεις μεχρι 5ου βαθμου αντιθετα με τους αμερικανουν που δεν το κανουν αυτο + οτι δεν αποδεσμευουν και ολα τα οπλα . πιστευω οτι η αποκτηση επιπλεον μ2000 να προβλεφθει .

Konstantinos_Zikidis
1 year ago

@ shadow man®, GK
Ένα μαχητικό Α/Φ, ακόμα κι αν “δει” με το ραντάρ του στόχο σε απόσταση >50 ν.μ. (απόσταση εφικτή για “μεγάλους” στόχους), αυτό δεν σημαίνει ότι έχει κάνει αναγνώριση. Έχει απλά αποκαλύψει κάποιον στόχο. So what? Ή, για να είμαστε στο γαλλικό πνεύμα της ανάρτησης: Et alors? Είναι πολίτης ή οπλίτης; Εάν είναι οπλίτης, ποια είναι η κύρια αποστολή του, κουβαλάει βλήματα ή ανθρώπους/υλικά; Αν και μπορεί να γίνει κάποια εκτίμηση βάσει ύψους, ταχύτητας και πορείας του στόχου, αυτό δεν αποτελεί κριτήριο για να του αμολήσεις αμρααμόπουλο. Χωρίς να θέλω να αποπροσανατολίσω την συζήτηση, η ύπαρξη ενός οπτικού συστήματος με κάμερα και δυνατότητα zoom θα μπορούσε εδώ να βοηθήσει τον αγώνα. Π.χ., Sniper ATP (για να μην πω OSF και φανώ biased). Αλλά δεν έχουμε…
Το αυτό θεματάκι έχουν και τα ραντάρ επιτήρησης, επίγεια ή εναέρια, παρόλο που μπορούν να δουν σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις. Το Link 16 σαφώς βοηθάει και είναι απαραίτητο για τη μεταβίβαση της ευρύτερης εικόνας. Αρκεί όμως να έχεις συνθέσει την εικόνα.
Και αυτά συμβαίνουν τις καλές ημέρες στο Αιγαίο. Σε μία “δύσκολη” περίσταση, όπου η αχλύς της μάχης θα επιδεινώνει την κατάσταση, είναι μάλλον αδύνατο να επιτύχεις ασφαλή αναγνώριση των δεκάδων ιχνών που θα βλέπεις. Σε μια τέτοια κατάσταση, είσαι μάλλον αναγκασμένος να πας να δεις (κυριολεκτικά) τι συμβαίνει, οπότε οι βολές μεγάλων αποστάσεων πάνε περίπατο. Όπως ακριβώς εξήγησε ο Stratos για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας λίγο πριν. Υπό τέτοιες συνθήκες, θεωρώ κομμάτι δύσκολη την απελευθέρωση Εθνικών Κανόνων Εμπλοκής (ΕΚΕ) σε στυλ “βαράτε ό,τι έρχεται από ανατολικά”. Άρα τι να τον κάνω τον ΑΙΜ-120 με την μεγάλη μέγιστη εμβέλεια; Ή ακόμα και τον Meteor; Αν και αυτός έχει κι άλλες χάρες…
Εδώ έχει προτέρημα όποιος ξεκινήσει πρώτος το νταβαντούρι, έχοντας επιλέξει τον χρόνο και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ώστε να ρίξει τα πρώτα πυραυλάκια προς την σωστή κατεύθυνση. Κι άσε τον άλλον να τα συναντήσει πρώτος. Εδώ απαιτείται η “αποφασιστική πολιτική ηγεσία” που λέγαμε προηγουμένως. Και ο νοών νοείτω…

GK_
GK
1 year ago

@ Konstantinos Zikidis Δεκέμβριος 31, 2018 at 4:32 μμ
Εχετε δηκιο σχετικα με τα προβληματα «θετικης αναγνωρισης» που εμφανιζετε. Δεν υπαρχουν αμφιβολιες οτι τετοια ζητηματα θε εμφανιστουν. αλλα σχετικα με το «τι» θα πεταει στο αιγαιο σε περιπτωση αναμετρησης,
προσεξτε ομως, προς αποφυγην παρεξηγησεων σχετικα με την χρονικη διασταση αυτων των θεματων, εγω αναφερομαι σε περιπτωση πολεμικης αναμετρησης και οχι ειρηνικη περιοδο σαν σημερα.
Τοτε, θα ηθελα να θυμησω οτι οπως συνεβη και σε αλλες περιπτωσεις στο παρελθον, χωρις απαραιτητα τα πραγματα να εχουν οδηγηθει στα ακρα, εκδιδεται ΝΟΤΑΜ και μεσα σε λιγες ωρες «κλεινει« ολος ο εναεριος χωρος. Απο και περα δεν πεταει τιποτα αλλο εκτος απο τα πολεμικα αεροσκαφη, τα ελικοπτερα και τα Drones. Εκει δεν τιθεται θεμα «ΕΚΕ».
Απο εκεινη την στιγμη και μετα, οτιδηποτε -τροπος του λεγειν- «ερχεται» απο τα ανατολικα για την ΠΑ και δεν εχει το IFF αναμενο, οπως επισης και αναλογικα οτιδηποτε «ερχεται» απο τα δυτικα για την ΤΗΚ, ιδιατερα εαν προκειται για τις αρχικες φασεις μιας αναμετρησης που ακομα το προβλημα της «συγχησης» απο την ελλειψη ταυτοποιησης δεν ειναι ετσι εντονο, μπορει (οχι ομως οτι απαραιτητα οτι θα συμβει) να στοχοποιηθει και να καταρριφθει.
Το προβλημα λοιπον στην συγκεκρημενη περιπτωση του λεγομενου «1ου πληγματος», οπως συνηθως συμβαινει με πολλα αλλα ζητηματα, θεωρω οτι εχει αξια και οτι η «εμμεση» αναγνωριση ασχετα εαν ή οχι το IFF ή καποιο αλλο μεσο επιτρεπει την 100% επιτυχη ταυτοποιηση ενος ιπταμενου μεσου σαν Friend ή Foe, μπορει να επιτρεψει το ιδιο την χρηση των Amraam/Meteor στο μεγιστο της δραστικης εμβελειας με σκοπο την καταρριψη καποιου αεροσκαφους.
Απο αυτη την πτυχη θα συμφωνησω με την αποψη σας:
«..Εδώ έχει προτέρημα όποιος ξεκινήσει πρώτος το νταβαντούρι, έχοντας επιλέξει τον χρόνο και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ώστε να ρίξει τα πρώτα πυραυλάκια προς την σωστή κατεύθυνση. Κι άσε τον άλλον να τα συναντήσει πρώτος. ..»
Απο την αλλη πλευρα, με δεδομενο τα αριθμητικα μεγεθη των μαχητικων των δυο αντιπλαων, μια αναμετρηση σε βαθος 24 ή 48 ωρων δεν μπορει να συγκρηθει με τα μεγεθη μιας αναμετρησης μεγεθους Desert Storm ή αναλογων που εγιναν στο Βιετναμ, καθως ο αριθμος των αεροσκαφων που θα βρισκεται στον αερα σε μια δεδομενη στιγμη θα ειναι εξαιρετικα περιορισμενος σε σχεση με εκεινα τα αριθμητικα μεγεθη των περιπτωσεων εκεινων.
Αυτη η διασταση με την σειρα της ευνοει ακομη περισσοτερο την βολη BVR χωρις την αμεση ταυτοποιηση ενος στοχου, καθως κατα την διαρκεια μιας αποστολης ή και ακομη της «ημερας», το «πηγαινε-ελα» των αεροσκαφων θα κανει ποιο ευκολα εντοπισημα τα εχθρικα στα ΑΣΕΠΕ απο τις «διαδρομες» που αυτα θα κανουν.
ΥΓ Επι τη ευκαιρια, ευχομαι σε ολους σας «Ευτυχισμενο 2019».

dimitrisx
Active Member
dimitrisx (@dimitrisx)
1 year ago

Μια προσθήκη η οποία κατά την γνώμη μου, θα μπορούσε να αποτελέσει και μια μερική απάντηση στο F-35, είναι η ενσωμάτωση στο DASH 5 του Talios για έρευνα και στοχοποίηση. Μαζί για μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης και ολοκλήρωσης της όποιας επιχείρησης θα έπρεπε να εξεταστεί και η προμήθεια Jammer pod. Έτσι λόγο και του μικρού αριθμού των αεροσκαφών, τα αεροπλάνα θα ενσωματώνονταν σε πακέτα αεροσκαφών. Ακόμη και σε αναχαιτίσεις θα μπορούσε 1 αεροπλάνο να συνεπικουρεί τα αεροσκάφη που θα επιφορτιστούν με την αναχαίτιση των αγνώστων ιχνών (F-35). Δηλαδή κάτι ανάλογο με το ea-18g των Αμερικανών, χωρίς να χάσει τις όποιες δυνατότητες είχε μέχρι στιγμής σε αναχαίτιση κλπ.

Konstantinos_Zikidis
1 year ago

Κατ’ αρχάς, καλή χρονιά σε όλους!
@ shadow man®
Αναφορικά με το ερώτημά σας, σχετικά με το τι θα γινόταν εάν η ΠΑ είχε σύνθεση 80% Mirage και 20% F-16, αντί για το ανάποδο που ισχύει σήμερα, θα μπορούσα να εκτιμήσω τα ακόλουθα:
1. Ανάλογη συμπαραγωγή στην ΕΑΒ. Ας μην ξεχνάμε ότι είχαν γίνει διάφορες προτάσεις στο παρελθόν.
2. Πέραν της κατασκευής τμημάτων του Α/Φ, ανάληψη επισκευαστικού έργου, είτε με την μορφή γενικής επισκευής (GV) παλαιότερα, είτε με την υλοποίηση εκτεταμένης περιοδικής συντήρησης, και φυσικά δεν μιλάμε (μόνο) για τα Μ2000 της ΠΑ αλλά και άλλων χρηστών (ΗΑΕ, Ινδίας, εάν δεν επιθυμεί να αναλάβει το έργο αυτό η HAL, καθώς και Αιγύπτου, λαμβάνοντας υπόψη τις καλές σχέσεις μας).
3. Αναβάθμιση ακόμα περισσότερων Μ2000 σε -5 στην ΕΑΒ. Υπενθυμίζω ότι δεν υπήρχε option για αναβάθμιση όλων των Μ2000, όπως έχω εξηγήσει παλαιότερα: https://www.ptisidiastima.com/am39-exocet-mirage/#comment-103816 Αυτό όμως θα μπορούσε να αλλάξει εάν μιλάγαμε για μεγαλύτερους αριθμούς Α/Φ.
4. Ανάπτυξη επιπρόσθετων δυνατοτήτων υποστήριξης, ώστε η ΠΑ να είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόνομη και αυτάρκης, επιτυγχάνοντας παράλληλα οικονομία.
5. Ανάπτυξη δυνατότητας επαναπιστοποίησης πυραύλων, τουλάχιστον για τους Magic και τους MICA. Μας είχε γίνει ανάλογη πρόταση στο παρελθόν, προ 30 ετών, αλλά φυσικά δεν ασχοληθήκαμε. Έτσι κι αλλιώς, όταν θα έληγαν οι πύραυλοι και θα εμφανιζόταν το πρόβλημα, θα υπήρχε άλλη κυβέρνηση…
6. Ανάπτυξη διαφόρων δυνατοτήτων, οι οποίες υπήρχαν ως προβλέψεις ή ως option της σύμβασης προμήθειας των -5:
α. Δυνατότητα Exocet στα -5.
β. Δυνατότητα Helmet Mounted Display (Topsight E).
γ. Επιπρόσθετες δυνατότητες του συστήματος αυτοπροστασίας ICMS Mk3.
7. Εξέταση δυνατότητας εφαρμογής προγράμματος για μείωση του RCS του Α/Φ, ανάλογου του HAVE GLASS.
8. Ενσωμάτωση pod αναγνώρισης, καθώς και κατάδειξης στόχων στο έδαφος. Σχετικά με τη δυνατότητα IRST, αν και η ενσωμάτωση του OSF (του Rafale) είναι μάλλον δύσκολη στο Μ2000 για λόγους χωροταξικούς, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο MICA IR στις πτέρυγες αποτελεί ένα υποτυπώδες “δωρεάν” IRST…
9. Θα μπορούσε να εξεταστεί και η αξιοποίηση των πυραύλων Meteor, ιδίως για τις δικτυοκεντρικές του δυνατότητες και την μεγάλη NEZ, καθώς το πολύ μεγάλο βεληνεκές του δεν είναι και τόσο σημαντικό στο Αιγαίο, όπως είπα προηγουμένως. Επίσης, θα μπορούσαν να εξεταστούν διάφορα γαλλικά/ευρωπαϊκά όπλα, όπως οι Brimstone, AASM κλπ.
10. Τέλος, θα είχαμε ένα οπλικό σύστημα που δεν διαθέτει ο αντίπαλος, το οποίο θα μπορούσαμε να το εξελίξουμε κατά το δοκούν.
Δεν αναφέρω κάτι σχετικά με την αντικατάσταση του ραντάρ RDY-2 με ραντάρ AESA, αφενός μεν γιατί το RDY-2 είναι ήδη πολύ καλό (ιδίως για αποστολές α-α), αφετέρου δε γιατί δεν προτείνεται κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια, το RDY-2 είναι επαρκές εναντίον των F-16, ενώ οποιοδήποτε ραντάρ Α/Φ είναι μάλλον ανεπαρκές εναντίον απειλής όπως το F-35.
Όπως διαπιστώνετε, αναφέρω πρώτα τα θέματα συμπαραγωγής και συνεργασίας με την εγχώρια βιομηχανία (η οποία δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην ΕΑΒ) και στη συνέχεια τα καθαρά αμυντικά, καθώς θεωρώ ότι η άμυνα και η γενικότερη ισχύς της χώρας δεν περιορίζεται στις ΕΔ. Οι ΕΔ είναι η πρώτη γραμμή της μάχης. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία όμως (θα έπρεπε να) παίζει σημαντικό ρόλο, παρέχοντας θέσεις εργασίας, συγκρατώντας το brain drain, διασφαλίζοντας την αυτονομία μας και προσφέροντας συνάλλαγμα, σε περίπτωση εξαγωγών (βλ. την περίπτωση πώλησης του Head Down Display από την Miltech στην Αίγυπτο).
Γενικά, οι Γάλλοι έχουν προτείνει επανειλημμένως συνεργασίες και γενικότερα προσφέρουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες αναφορικά με την συντήρηση – υποστήριξη των οπλικών συστημάτων. Και για να κλείσω επιστρέφοντας στο αντικείμενο της ανάρτησης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι μαζί με τους MICA προμηθευτήκαμε σταθμούς εργασίας για τη συντήρηση των πυραύλων, με πολύ σημαντικές δυνατότητες. Αντιθέτως, οι δυνατότητες που έχουμε για την συντήρηση των ΑΙΜ-120 είναι, εξ όσων γνωρίζω, υποτυπώδεις. Και αυτό δεν ισχύει μόνο στους πυραύλους…
@ GK
“εκδιδεται ΝΟΤΑΜ και μεσα σε λιγες ωρες «κλεινει« ολος ο εναεριος χωρος”: Εντός μερικών ωρών, ίσως είναι πολύ αργά: ο αγώνας μάλλον θα έχει ήδη κριθεί. Σήμερα, δεν περιμένουμε τον αντίπαλο να κηρύξει τον πόλεμο και να μετακινήσει τα στρατεύματά του κοντά στα σύνορα, με τις σημαίες μπροστά, σε επίπεδο ωρών – ημερών. Όταν ήδη μπαίνουν βαθιά και πολύ συχνά απλά τους αναγνωρίζουμε, δεν είναι εξαιρετικά δύσκολο να αρχίσουν να φεύγουν πύραυλοι και βόμβες, προκαλώντας αποτελέσματα και τετελεσμένα εντός λεπτών. Εκεί, δεν θα υπάρξει χρόνος για ΝΟΤΑΜ κλπ. Ακόμα χειρότερα, ας μην ξεχνάμε και τις πρόσφατες περιπτώσεις επιχειρήσεων υπό την κάλυψη πολιτικών αεροπλάνων στη Συρία.
Εν ολίγοις, συμφωνούμε απόλυτα για τη σημασία του Link 16. Προσωπικά απορώ γιατί τα Block 52+ της ΡΧΙΙΙ δεν είχαν αυτή την δυνατότητα. Εάν δεν το ζητήσαμε, υπάρχει θέμα. Εκτιμώ ότι δεν μας το έδιναν οι Αμερικανοί, ίσως για να μην ανατρέψουν ισορροπίες. Οφείλαμε να επιμείνουμε. Μάλιστα έχει διατυπωθεί η άποψη αναφορικά με τα Block 52+ ότι υπό τις παρούσες συνθήκες θα άξιζε μόνο η εγκατάσταση Link 16, χωρίς ραντάρ AESA κλπ. Η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο θα απέδιδε εξελιγμένα F-16, επιπέδου σχεδόν Adv., πολύ γρήγορα, αξιόπιστα και οικονομικά.
Η μόνη μας ίσως διάσταση αφορά την αξία της μεγάλης εμβέλειας των πυραύλων α-α σε ένα περιβάλλον όπως του Αιγαίου. Επιμένω ότι είναι σχετικά περιορισμένη…

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ: Υπογραφή σύμβασης για τις τορπίλες των υποβρυχίων, σε συνολική λύση πήγε το ΠΝ!

 Με χαρά, μπορούμε πλέον να γράψουμε για την υπογραφή σύμβασης που αφορά την αγορά τορπιλών. Το ΠΝ, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις, κατέληξε στην γερμανική...
- Advertisement -

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Στα 285 εκ. δολάρια το συμβόλαιο για την αγορά των...

35
 Πριν λίγες μέρες είχαμε γράψει για την ανάθεση συμβολαίου από το Αμερικανικό Ναυτικό προς την Lockheed Martin, ύψους 180 εκ. δολαρίων, που αφορούσε έργο...
- Advertisement -
Card image

October 2020

Αγορά 3.99
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 June 2015 #349

Αγορά
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2020 January

Αγορά 3.99

Related News

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ: Υπογραφή σύμβασης για τις τορπίλες των υποβρυχίων, σε συνολική λύση πήγε το ΠΝ!

 Με χαρά, μπορούμε πλέον να γράψουμε για την υπογραφή σύμβασης που αφορά την αγορά τορπιλών. Το ΠΝ, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις, κατέληξε στην γερμανική...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Στα 285 εκ. δολάρια το συμβόλαιο για την αγορά των ελληνικών MH-60R, τι περιλαμβάνει η σύμβαση

 Πριν λίγες μέρες είχαμε γράψει για την ανάθεση συμβολαίου από το Αμερικανικό Ναυτικό προς την Lockheed Martin, ύψους 180 εκ. δολαρίων, που αφορούσε έργο...

Διευκρίνιση για το άρθρο μας για τις νομικές ενέργειες του ΠΝ σχετικά με τη σύγκρουση με το ΝΘ ΚΑΛΛΙΣΤΩ

 Θεωρούμε απαραίτητο να προβούμε σε διευκρίνηση σχετικά με τις νομικές ενέργειες που κάνει το ΠΝ για την διασφάλιση των συμφερόντων του μετά την σύγκρουση...