Προσοχή, ΜiG! Η κατάρριψη ενός κατασκοπευτικού EC-121 από βορειοκορεατικά μαχητικά

11
8547
Μοιραστείτε το άρθρο
  • 72
  •  
  •  

Θα ήταν μια ακόμη αποστολή ρουτίνας: το EC-121M του αμερικανικού Ναυτικού με χαρακτηριστικό κλήσης «Deep Sea 21» θα απογειωνόταν από την βάση Άτσουγκι στην Ιαπωνία για την εκτέλεση μιας περιπολίας SIGINT «Beggar Shadow» σε απόσταση 50 ναυτικών μιλίων ανοικτά των βορειοκορεατικών ακτών και θα προσγειωνόταν στο Οσάν της Νότιας Κορέας περίπου 8,5 ώρες αργότερα. Όμως η πτήση θα κατέληγε διαφορετικά.

Οι πρόσφατες απειλές της Πιόνγκγιάνγκ για κατάρριψη οποιουδήποτε αμερικανικού αεροσκάφους πλησιάσει στην Βόρεια Κορέα δεν είναι μόνο λόγια. Στις 15 Απριλίου 1969 ένα αναγνωριστικό EC-121Μ Warning Star έπεφτε φλεγόμενο από τα πυρά μαχητικών MiG-17 (κάποιες πηγές αναφέρουν MiG-21) της βορειοκορεατικής Αεροπορίας και 31 μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν, με τους συμβούλους του προέδρου Νίξον να εξετάζουν το ενδεχόμενο απάντησης με τακτικά πυρηνικά! Αυτή είναι η ιστορία της τελευταίας αποστολής του «Deep Sea Two One».

Σύμφωνα με την ενημέρωση, το EC-121M (BuNo 135749) της Μοίρας Αναγνώρισης VQ-1 «World Watchers» θα πετούσε με 31 άτομα πλήρωμα –συμπεριλαμβανομένων εννέα γλωσσολόγων του Ναυτικού (NAVSECGRU) και των Πεζοναυτών– με πορεία προς ένα σημείο ανοικτά της Χερσονήσου Μούσου, όπου θα εκτελούσε περιπολία πετώντας δύο pattern ελλειπτικής τροχιάς μήκους 120 μιλίων. Αποχαρακτηρισμένα άκρως απόρρητα έγγραφα της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (ΝSA) αποκαλύπτουν ότι εκείνη την ημέρα το αεροσκάφος απογειώθηκε με διπλάσιο αριθμό επιβαινόντων αντί του συνήθους πληρώματος των 10-15 ατόμων, επειδή στην πτήση θα συμμετείχαν και εκπαιδευόμενοι.

Τα αεροπλάνα της VQ-1 πετούσαν στην συγκεκριμένη περιοχή περιπολίας επί δύο χρόνια χωρίς να σημειωθεί κάποιο περιστατικό, γι’ αυτό και η αποστολή θεωρείτο «χαμηλού ρίσκου». Τους πρώτους τρείς μήνες του 1969, αναγνωριστικά αεροσκάφη της Αεροπορίας και του Ναυτικού είχαν πραγματοποιήσει περισσότερες από 190 παρόμοιες αποστολές ανοικτά των ακτών της Β. Κορέας και όλες πραγματοποιήθηκαν απρόσκοπτα. Όχι όμως αυτή.

Έξι ώρες μετά την απογείωση από το Άτσουγκι, το αεροσκάφος «PR 21» εξέπεμψε στις 13:00 μμ (τοπική ώρα) μια τυπική αναφορά δραστηριότητας και 50΄ αργότερα χάθηκε από τα ραντάρ, 90 μίλια νοτιοανατολικά του βορειοκορεατικού λιμένα Chongjin. Καθόλη την διάρκεια της πτήσης του, το τετρακινητήριο αναγνωριστικό παρακολουθείτο από τους επίγειους σταθμούς ραντάρ της USAF στην Ιαπωνία και την Κορέα καθώς και ηλεκτρονικώς από το 6918th Security Sqn στην Χακάτα της Ιαπωνίας και το Απόσπασμα 1 (Det. 1) της 6922nd Security Wing στην αεροπορική βάση Οσάν που παρακολουθούσαν τα ραντάρ ιχνηλάτησης της βορειοκορεατικής αεράμυνας.

Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνουν λάθος. Στιγμές πριν εξαφανισθεί το EC-121M, δύο βορειοκορεατικά MiG πετούσαν προς το μέρος του. Ο σταθμός ακρόασης της USAF στο Οσάν που κατέγραφε την ανταλλαγή επικοινωνιών, τόσο φωνητικά όσο και σε Μορς, μεταξύ αεράμυνας και μαχητικών κατάλαβε πως τα MiG πήγαιναν για το άοπλο αναγνωριστικό. O δε σταθμός ακρόασης του Ναυτικού στην Κάμισέια «έπιασε» τα σοβιετικά ραντάρ να παρακολουθούν κι αυτά την πτήση του αμερικανικού αεροσκάφους.

Ο σταθμός του Οσάν προσπάθησε να προειδοποιήσει τον κυβερνήτη του Warning Star ότι ενδεχομένως δέχεται επίθεση στέλνοντας στις 13:44 μμ μέσω ασυρμάτου μήνυμα «Condition 3» όμως τα MiG ήταν πιο γρήγορα. Στις 13:47 μμ τα ίχνη των τζετ συνάντησαν αυτό του «Deep Sea 21» στην οθόνη του ραντάρ. Τα μαχητικά άνοιξαν πυρ την στιγμή που το EC-121M έστριβε παίρνοντας πορεία για την Νότια Κορέα. Κανείς δεν σώθηκε. Από τους επιβαίνοντες, μόνο δύο σοροί βρέθηκαν…

Μετά το σήμα CRITIC που εξέπεμψε ο σταθμός ακρόασης του Οσάν στις 05:44 πμ της 15ης Απριλίου 1969, ο πρόεδρος Νίξον διέταξε την άμεση παύση όλων των αναγνωριστικών αποστολών στην Θάλασσα της Ιαπωνίας. Ωστόσο τρείς ημέρες αργότερα ανακάλεσε την διαταγή, ζητώντας όλες οι περιφερειακές αποστολές ανοικτά της Βορείου Κορέας να εκτελούνται αλλά με συνοδεία μαχητικών.

Η κρίση λίγο έλειψε να πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις καθώς πέραν της αποστολής αεροπλανοφόρων και των συνοδών τους πολεμικών στην Θάλασσα της Ιαπωνίας σε μια επίδειξη ισχύος, οι σύμβουλοι του προέδρου εξέταζαν, μεταξύ άλλων πιθανών επιλογών, την ανάληψη στρατιωτικής δράσης έως και την χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων. Η Βόρειος Κορέα ισχυρίσθηκε ότι το αμερικανικό αεροπλάνο πετούσε εντός των 12 μιλίων, κάτι που η κυβέρνηση Νίξον διέψευσε επικαλούμενη στοιχεία που συνέλεξε η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας.

Σύμφωνα με μια πηγή, η ανάλυση υποκλαπέντων επικοινωνιών μεταξύ του βορειοκορεατικού GCI και των μαχητικών από τον αμερικανικό σταθμό ακρόασης στο Οσάν έδειξε ότι η κατάρριψη έγινε μάλλον λόγω λάθους του επίγειου ελεγκτή. Άλλες αναχαιτισθείσες επικοινωνίες αποκαλύπτουν ότι οι Σοβιετικοί θορυβήθηκαν τόσο πολύ από την βορειοκορεατική ενέργεια, ώστε έστειλαν πολεμικά στην περιοχή όπου χάθηκε το EC-121M για να βοηθήσουν τα αμερικανικά πλοία στην έρευνα για τυχόν επιζώντες.

Η αποκάλυψη από τον πρόεδρο Νίξον ότι οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν τόσο τις βορειοκορεατικές όσο και τις σοβιετικές επικοινωνίες του δικτύου αεράμυνας ώθησε τις δύο χώρες να αλλάξουν αμέσως όλες τις ραδιοσυχνότητες, τις επιχειρησιακές διαδικασίες και τους κρυπτογραφικούς κώδικες που χρησιμοποιούσαν ως τότε. Χρειάσθηκαν μήνες στους ειδικούς κρυπτογράφους της NSA να φθάσουν και πάλι στο σημείο όπου βρίσκονταν πριν την συνέντευξη Τύπου του προέδρου…

Αλέξανδρος Θεολόγου

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2017


Μοιραστείτε το άρθρο
  • 72
  •  
  •  

newest oldest most voted
Notify of
tsimuha2
Guest
tsimuha2

comment image
comment image
comment image
comment image
comment image

Μπαμπης
Guest
Μπαμπης

Λειπει ο Μαρτης απ’ τη Σαρακοστη ?

chikichiki
Guest
chikichiki

Αυτές οι αποστολές ήταν κατά τη γνώμη μου ένα πραγματικά άσχημο μέρος της ιστορίας του Ψυχρού Πολέμου. Πέρα από την περιφρόνηση των διεθνών συνόρων (ίσως όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά σε πολλές άλλες ναι, πχ πρόγραμμα Dark Gene κλπ), οι αποστολές οδήγησαν σε πάρα πολλούς θανάτους ιπτάμενου προσωπικού. Πόσες φορές υπήρξαν αναγνωριστικές πτήσεις αβοήθητων ελικοφόρων που ήταν πανεύκολα θύματα ακόμα και για τα πιο πρώιμα αεριωθούμενα αναχαιτιστικά. Επιπλέον, έμμεση συνέπεια αυτών των αποστολών ήταν η (κυρίως σοβιετική) παράνοια στις αναχαιτίσεις που κατέληξε με πολλά πολιτικά αεροσκάφη να καταρρίπτονται με την αφορμή ότι ήταν κατασκοπευτικά. Από την άλλη βέβαια, έχω ακούσει… Read more »

tsimuha2
Guest
tsimuha2

Θα ‘ταν 12 του Μάρτη, μεσημέρι Κυριακής!

Λάμπρος Ε. Π. εν Η.Π.Α. μετανάστης
Guest
Λάμπρος Ε. Π. εν Η.Π.Α. μετανάστης

Δύο επιπρόσθετα σχόλια για το λίαν λεπτομερειακό άρθρο. (1) Μέσα στο 1968 είχε γίνει η αναχαίτιση και βιαία κατάληψη του σκάφους ηλεκτρονικής αναγνώρισης του ΠΝ Η.Π.Α. USS Pueblo σε διεθνή ύδατα από Βορειοκορεατικές αεροναυτικές δυνάμεις. Οι επιζώντες αιχμάλωτοι του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου και του κυβερνήτη, βασανίσθηκαν κατά την διάρκεια της κράτησής του. Δυστυχώς, η έλλειψη σχεδίων και μέσων άμεσης υποστήριξης αυτών των μέσων ηλεκτρονικής αναγνώρισης των ΕΔ Η.Π.Α. σε περίπτωση κινδύνου δεν έγινε μάθημα. Παράδειγμα, ενώ το USS Pueblo θα μπορούσε να λάβει υποστήριξη από ένα παρακείμενο αεροπλανοφόρο του ΠΝ Η.Π.Α., τα μαχητικά Α/Φ του εν λόγω σκάφους δεν αποδεσμεύθηκαν εγκαίρως.… Read more »

Nikolaos
Guest
Nikolaos

Ευχαριστούμε, θαυμάσια συμβολή. Προσθέτω ότι το USS Pueblo έχει μεταφερθεί στον ποταμό που διασχίζει την Πυόνγκ Γιάνγκ ως λάφυρο πολέμου και είναι επισκέψιμο αξιοθέατο. Αντίστοιχα, το Ναυτικό των ΗΠΑ δεν το έχει θέσει ποτέ εκτός υπηρεσίας και το διατηρεί στα μητρώα του, ενώ το αίτημα επιστροφής του (βάσιμο) διατηρείται. Το γεγονός ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον ήδη πελαγωμένο Πρόεδρο Λύντον Τζόνσον (τελικώς δεν εξέθεσε υποψηφιότητα για τις εκλογές του 1968, ενώ τυπικά μπορούσε, η πρώτη θητεία του δεν ήταν κατόπιν εκλογής και δεν μετρούσε το όριο), ο οποίος απεκόμισε την εντύπωση ότι εκδηλώνεται βαθμηδόν κοινή κομμουνιστική… Read more »

nicolas
Guest
nicolas

εχει αναπτυχει εντονη παραφιλολογια οτι το pueblo καταληφθηκε προκειμενου να βαλουν χερι οι σοβιετικοι στα συστηματα κρυπτογραφησης ωστε να συνδυαστουν με τις πληροφοριες που τους ειχε δωσει πληροφοριοδοτης τους εντος του usn, αν και μου διαφευγει το ονομα.χρειαστηκε να αλλαξουν ολα τα συστηματα κατα την δεκαετια του 80 ωστε να επανελθει το ιδιο επιπεδο ασφαλειας στις επικοινωνιες του usn. Κατι αντιστοιχο εχει γραφθει και για την επιδρομη της Διεππης στον β’ππ πως ηταν μια καλυψη ωστε οι συμμαχοι να αποκτησουν μια μηχανη enigma

Nikolaos
Guest
Nikolaos

Ευχαριστώ για το πολύ ενδιαφέρον ερέθισμα για έρευνα! Δεν το είχα ξανακούσει, αλλά καθόλου δεν θα με εξέπληττε. Στις καταστάσεις αυτές τα πληρώματα έχουν οδηγίες να κερδίζουν χρόνο για να καταστρέψουν έγγραφα, μαγνητικά μέσα αλλά και εξοπλισμό (συχνά και με φυσικό τρόπο, τσεκούρια κλπ). Αλλά σπανίως επαρκεί ο χρόνος. Έγινε και με το ΕΡ-3Ε στην Χαϊνάν το 2001.

ΓΙΑΝΝΗΣ 1
Guest
ΓΙΑΝΝΗΣ 1

Eίναι να απορεί κανείς που οι Αμερικάνοι δεν προέβησαν σε στρατιωτικά αντίποινα σε βάρος της Βόρειας Κορέας.

Nikolaos
Guest
Nikolaos

Δεν τους έπαιρνε να ρισκάρουν γενίκευση της σύρραξης. Η Ν. Κορέα ήταν, με βασικό τύπο το F-86F και δυο-τρεις μοίρες F-5A, όχι σε πολύ καλή μοίρα έναντι των MiG-17/19/21 των απέναντι, οι αμερικάνικες πτέρυγες μάχης στη Χερσόνησο ήταν λιγότερες από ότι στο τέλος του Πολέμου το 1953 (και ακόμη λιγότερα τα τακτικά α/φ, F-105 σε alert με Β61 και F-102/106 με AIM-4 Falcon σε επιφυλακή για … IL-28 δεν είχαν τίποτε να προσφέρουν σε εντατικές τακτικές επιχειρήσεις), οι τακτικές αεροπορικές δυνάμεις στην Ιαπωνία είχαν αποψιλωθεί λόγω Βιετνάμ, ο νοτιοκορεατικός στρατός ήταν στο στυλ Μ-24 & Μ-41 κατά βάση, με κάποια… Read more »

Μπαμπης v.02
Guest
Μπαμπης v.02

Προεδραρα ο Νιξον….Γιγαντας απ την αρχη ως το τελος.