Συμφέρει τελικά η εγχώρια ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων; Το ινδικό μαχητικό Tejas αποδεικνύεται πιο ακριβό από τα Sukhoi-Su-30MKI και Su-57

29
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Η αυτονομία στους αμυντικούς εξοπλισμούς και η απόκτηση οπλικών συστημάτων “κομμένα-και-ραμμένα” στα μέτρα της κάθε χώρας είναι ένας διακαής πόθος όλων των επιτελείων αλλά αντικειμενικοί παράγοντες το απαγορεύουν. Η ανάπτυξη ενός οπλικού συστήματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό, σύγχρονες εγκαταστάσεις και πολύ χρήμα για να αναπτυχθούν οι τεχνολογίες που συνθέτουν ένα πολύπλοκο σύστημα όπως ένα πολεμικό πλοίο ή ένα αεροπλάνο και πάλι απαιτούνται χρόνια ερευνών, δοκιμών και ωρίμανσης. Όλα αυτά μεταφέρονται στο οπλικό σύστημα με τη μορφή κόστους για να αποσβεστούν οι δαπάνες χρόνων σε έρευνα, υλικά και επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό.

Ωστόσο, όταν οι πόροι ενός κράτους δεν είναι αρκετοί, είτε με τη μορφή χρημάτων προς επένδυση είτε εγκαταστάσεων και έμπειρου προσωπικού, η ανάπτυξη οπλικών συστημάτων μπορεί να αποδειχθεί μια διαδικασία τόσο κοστοβόρος που να ανατρέψει προϋπολογισμούς και προγράμματα αφήνοντας τελικά τη χώρα φτωχή και έκθετη στα αμυντικά προβλήματα.

Πρώτη πτήση για το πρώτο επιχειρησιακό Tejas LCA Mk1… μετά από 30 σχεδόν χρόνια ανάπτυξης

Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Tejas. Το ινδικής ανάπτυξης μονοκινητήριο, δελταπτέρυγο μαχητικό εκκίνησε σαν πρόγραμμα στις αρχές τηςε δεκαετίας του 1980 για να ενεργοποιήσει την ινδική πολεμική αεροπορική βιομηχανία και να αποδώσει ένα ελαφρύ μαχητικό χαμηλού κόστους που θα αντικαθιστούσε σε μεγάλους αριθμούς τα παλιά σοβιετικά μαχητικά που εξόπλιζαν (και εξοπλίζουν ακόμα) την ινδική αεροπορία και το ινδικό ναυτικό.

Το πρόγραμμα παρουσίασε τεράστιες καθυστερήσεις και υπερβάσεις κόστους που ανέβαλαν σχεδόν για 40 χρόνια την ένταξή του σε υπηρεσία μέχρι να αποκτηθεί η πολυπόθητη τελική επιχειρησιακή πιστοποίηση από την ινδική υπηρεσία αεροπλοΐας τον Φεβρουάριο του 2019. Το αεροσκάφος είναι συγκρίσιμο από άποψη διαστάσεων και βάρους με το σουηδικό Gripen και το σινο-πακιστανικό JF-17 αν και πολύ ελαφρύτερο μικρότερων επιδόσεων από σχέδια όπως το αμερικανικό F-16 Fighting Falcon ή το κινεζικό J-10 Firebird.

Πολλά από τα προβλήματα του Tejas προέρχονται από την έλλειψη ικανής τεχνογνωσίας της ινδικής αεροπορικής βιομηχανίας που ανάγκασαν την Ινδία να ενσωματώσει έτοιμα υποσυστήματα από την διαθνή αγορά στο σχέδιο. Έτσι, ο κινητήρας του είναι ο αμερικανικός F404 της General Electric (που αναπτύχθηκε αρχικά για το F-20 Tigershark στη δεκαετία του ’70), πολλά ηλεκτρονικά συστήματα προέρχονται από το Ισραήλ και οι πύραυλοι που το οπλίζουν είναι ρώσικοι.

Το Ινδικό Ναυτικό εγκαταλείπει το Tejas Mk.2 και ζητά ένα εγχώριο δικινητήριο μαχητικό;

Λόγω ακριβώς της προμήθειας ξένων κρίσιμων υποσυστημάτων, το Tejas δεν είναι φθηνό αεροσκάφος, ούτε μπορεί κανείς να το αποκαλέσει “εγχώριας ανάπτυξης” τη στιγμή που βγάζοντας τον κινητήρα και τα ηλεκτρονικά δεν έχεις στην ουσία αεροσκάφος. Βασικό επιχείρημα της ανάληψης της προσπάθειας να αναπτυχθεί εγχώρια ένα μαχητικό είναι πως η συναρμολόγηση στο έδαφός του προς όφελος του δημοσίου θα ωφελήσει την εθνική βιομηχανία και οικονομία και θα κρατήσει το κόστος χαμηλά. Έτσι έγινε για παράδειγμα με τα πακιστανικά JF-17, τα Ching Kuo της Ταϊβάν ή τα J-10 και JL-15 της Κίνας και τα αμερικανικά F-16. Ωστόσο, η αγορά 83 μαχητικών Tejas Mk1A πρόσφατα τιμήθηκε προς 62.7 εκατομμύρια δολάρια το αεροσκάφος ξεσηκώνοντας αντιδράσεις και ειρωνικά σχόλια μεταξύ του επιτελείου αεροπορίας.

H ινδική αεροπορία θα πρέπει να αποσύρει 10 Μοίρες παλιών μαχητικών μέχρι το 2024, σύμφωνα με τους αναλυτές

Οι αντιδράσεις δεν είναι αδικαιολόγητες: τα εθνικά προγράμματα οπλικών συστημάτων έχουν το πλεονέκτημα να αποτελούν τα κράτη ανάπτυξης και “προνομοιούχους αγοραστές”, πέρα από τα προαναφερθέντα οφέλη στην εθνική οικονομία, την εργασία και παραγωγή χιλιάδων σχεδιαστών, εργαστηρίων, ινστιτούτων, βιομηχανιών, την παραγωγή ποσοτήτων πρώτων υλών και μεταποίησης, τα κράτη τιμολογούν τα αεροσκάφη σε τιμές κοντά στο κόστος παραγωγής, που είναι σημαντικά μικρότερες από το κόστος μεταπώλησης στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικά: το μαχητικό F-35 των ΗΠΑ, που ταλαιπωρήθηκε όσο λίγα με προβλήματα ανάπτυξης, καθυστερήσεις και υπερβάσεις προϋπολογισμού, αγοράζεται από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ έναντι 80 εκατομμυρίων δολαρίων αλλά πωλείται 200 εκατομμύρια το ένα στους πελάτες του εξωτερικού. Αντίστοιχα, το ρωσικό μαχητικό Su-57 πωλείται 110 εκατομμύρια σε πελάτες εξωτερικού αλλά για τη ρωσική αεροπορία στοιχίζει μόλις 35 εκατομμύρια.

Μοιραία, η ινδική αεροπορία αναθεωρεί τα σχέδιά της σχετικά με το “εγχώριας ανάπτυξης” μαχητικό. Όταν το Tejas Mk1A κοστίζει 62.7 εκατομμύρια δολάρια το ένα, πόσο αναμένεται να κοστίσει το υπό ανάπτυξη αναβαθμισμένο Tejas Mk2 που ετοιμάζεται να εξοπλίσει το ναυτικό για τις μοίρες αεροπλανοφόρων του; Την ίδια ώρα, το Su-30MKI που συναρμολογείται στην Ινδία και είναι δικηνητήριο και σαφώς μεγαλύτερων δυνατοτήτων, κοστίζει λιγότερο από 60 εκατομμύρια το κομμάτι. Αν μάλιστα αγοραστεί απευθείας από τη Ρωσία, χωρίς εμπλοκή των ινδικών βιομηχανιών, η τιμή του πέφτει στα 43 εκατ. δολάρια. Το σουηδικό Gripen προσφέρεται στα 60 εκατ. δολάρια και το αμερικανικό F-16 στα 50 εκατ. δολάρια και τα δύο με κατασκευή στην Ινδία.

Η κατάσταση επιδεινώνεται για την Ινδία γιατί οι ανάγκες αντικατάστασης των παλιών μαχητικών τη δεκαετία του ’80, 40 χρόνια μετά είναι επιτακτικές. Στα επόμενα χρόνια η ινδική αεροπορία θα χρειαστεί 12 μοίρες αεροσκαφών και αυτό είναι μόνο η αρχή αλλά με το κόστος των “εθνικών” μαχητικών στο ύψος απόκτησης ξένων μαχητικών, η επιλογή συγκράτησης του αμυντικού προϋπολογισμού θα πάρει μάλλον προτεραιότητα. Αμυντικοί αναλυτές λένε πως η κρίσιμη στιγμή για την αγορά των 200 μαχητικών Tejas ήρθε και πέρασε. Με τα μάτια 10 και 20 χρόνια μπροστά, μέχρι να ολοκληρωθούν δηλαδή οι παραδόσεις των παρωχημένων πια μαχητικών, πιστεύουν πως η Ινδία θα πρέπει να ξεχάσει το Tejas δίνοντας όλη της την προσπάθεια στην ανάπτυξη του 5ης γενεάς “προηγμένου μέσου μαχητικού ( Advanced Medium Combat Aircraft – AMCA ). Ο στόχος είναι το 2070 και το παλιό μαχητικό (με τεχνολογία δεκαετιών του 1970 κασι 1980) θα είναι ένας αναχρονισμός. Το δίδαγμα είναι πως η ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας είναι ένα ακριβό σπορ που δεν πρέπει να αναλαμβάνει κανείς αν δεν έχει τα απαραίτητα εφόδια και κυρίως υπομονή και πνεύμα οικονομίας.

Η Lockheed Martin πρόθυμη να βοηθήσει στην ανάπτυξη ινδικών μαχητικών

Πηγή


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

29
Leave a Reply

Please Login to comment
20 Comment threads
9 Thread replies
2 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
22 Comment authors
StratilatisGeorgeThraszapNikolaos Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
LYK
Member
Trusted Member
LYK

Εάν τραβήξεις το NPV σε 50 – 100 χρόνια συμφέρει μάλλον. Απλώς σε 20-30 χρόνια δεν είσαι θετικός.

My_name_is_Nobody
Member
Famed Member
My_name_is_Nobody

Eμένα όλο αυτό κάτι μου θυμίζει.comment image

zap
Member
Famed Member
zap

Αγαπητε, μηπως μπορειτε να μοιραστειτε μαζι μας πως ανεβαζετε εικονες στις απαντησεις σας;

My_name_is_Nobody
Member
Famed Member
My_name_is_Nobody

Aν έχεις βρει την εικόνα στο διαδίκτυο απλά αντιγράφεις το URLcomment image
και το κάνεις copy paste στην απάντηση σου.
Προσοχή το URL πρέπει να τελειώνει σε .jpg ή .png αλλιώς απλά θα φανεί μόνο το URL και όχι η εικόνα. Το παραπάνω συνήθως δουλεύει αλλά όχι 100%.
Αν την φωτογραφία την έχεις στο κινητό η στον υπολογιστή σου πρέπει πρώτα να την αναβάσεις σε κάποια σελίδα διαμοιρασμού φωτογραφιών. Εγώ χρησιμοποιώ το imgur.

zap
Member
Famed Member
zap

Ευχαριστω παρα πολυ.

Lefteris
Member
Famed Member
Lefteris

χαρτί υγείας πάνω σε μακέτα τι συμβολίζει άραγες ;

x-m
Member
Famed Member
x-m

Ας ελπίσουμε να μην αλλάξουν γνώμη και να προχωρήσουν το project. Αν και οι δυνατότητες τους είναι αμφίβολο αν θα μπορούν να το υποστηρίξουν . Το ΔΝΤ έχει μόλις ξεπροβάλει απο τη γωνία.

evaggelos
Member
Famed Member
evaggelos

τα οπλικα ειναι ενας τεχνολογικος παραδεισος αλλα κι ενα βαρελι χωρις πατο για μικρες χωρες η χωρες με ανυπαρκτες υποδομες γι αυτο κ βλεπουμε τα σφαλματα ινδιας κ τουρκιας οπως ακομα κ τα λαθη που γινονται σε κινα ακομη κ στην προηγμενη σχετικως ρωσια,για μενα στα οπλικα μικρη χωρα ειναι παραδειγμα η σουηδια με το γκριπεν κ δη το παλαιο που ειχε κ κινητηρα βολβο (το νεο εχει τζενεραλ) αυτα ως προς τα μαχητικα,φυσικα θα μπορουσαν πολλες χωρες να φτιαξουν μικρα εκπαιδευτικα (aero h pc 9 οχι αερματσι)

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Μια μικρή διευκρίνιση μόνο, οι σουηδικοί κινητήρες είναι μεν Volvo Flygmotor, αλλά είναι κατόπιν αδείας κατασκευές ξένων σχεδίων. Του Draken ήταν Rolls Royce Avon (ο κινητήρας του Hunter) με προσθήκη τεράστιου μετακαυστήρα (παρόμοιος με του English Electric Lightning, που είχε όμως δύο …), του Viggen ήταν ένας μοναδικός κινητήρας σε στρατιωτική εφαρμογή, ο turbofan Pratt & Whitney JT8D των Boeing 737 διασκευασμένος με μετακαυστήρα και με αναστροφή ώσης, και του αρχικού Gripen ο κλασικός GE F404 των Hornet …

Stavrogin1
Member
Noble Member
Stavrogin1

το tejas είναι πράγματι καμένο
και το 5ης γενιάς με ορίζοντα 2070????? άκλαφτο
αλλά το μέγεθος ο πλυθισμός η βιομηχανική ικανότητα της ινδίας την κάνει δυνάμει υπερδύναμη. Και πάλι θα ματώσει σε R & D εως που να αποκτήσει πείρα σε τεχνολογίες που ολοένα θα ανανεώνονται και θα αλληλοματαιώνονται. Η λυση θα ηταν η συμμετοχή της με αξιώσεις σε απο κοινου ανάπτυξη μαχητικού είτε με δυναμεις ευρωπαικές, είτε ασιατικές.
Όσο για την Ελλαδίτσα θα ηταν ευτηχής για μια συμμετοχή εως και 10% σε πρόγραμμα μαχητικού. Εχει στα αλήθεια κατι να προσφέρει σε προγράμματα τυπου Fcas και Tempest?

LYK
Member
Trusted Member
LYK

Φυσικά. Ραντάρ και έξυπνες ιδέες σχεδιασμού αεροσκαφών. Εάν είσαι έξυπνος …

Γιατί όταν ο Έλληνας σκέφτεται… ειδικοί επί αιώνες σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

SAAB
Member
Noble Member
SAAB

Εάν κρίνω από τα άρθρα που έχουν δημοσιευτεί τους τελευταίους μήνες για το πόσο αποδίδει στην εγχώρια οικονομία η κατασκευή οπλικών συστημάτων, μάλλον οι Ινδοί βγήκαν κερδισμένοι. Γι’ αυτό το λόγο ξεκίνησαν την προσπάθεια για κατασκευή αεροσκάφους 5ης γενιάς.

Lefteris
Member
Famed Member
Lefteris

Από όλο το άρθρο κρατάω και το ότι αυτοί οι τρελοί οι Ισραηλίτες έδωσαν ραντάρ που μπορεί να δώσει στοιχεία βολής σε ότι επιθυμεί ο πελάτης. Επειδή τα F35 που θα μας έδιναν δωρεάν οι ΗΠΑ δεν έρχονται, η αναβάθμιση όλου του στόλου μας και η ομογενοποίηση του είναι μονόδρομος την επόμενη 10ετία. Η προμήθεια αριθμού Mirage 2000 για να φτάσουμε έναν αριθμό 60-80 με ένα πακέτο εκσυγχρονισμού που να περιλαμβάνει αυτή την έτοιμη λύση των Tejas, με πλήρη αξιοποίηση όλων των όπλων της ΠΑ (και γιατί όχι ένα κρυφό απόθεμα από R77PD και KH35U !!! ) Εννοείται αγορά από… Read more »

randomname
Member
Noble Member
randomname

Προφανώς όταν έχεις 1.5 δις πλυθησμό ,το 5ο μεγαλύτερο gdp, και βάσιμες προσδοκίες για οικονομίες κλιμακας, δεν τίθεται ερώτημα.
Συμφέρει και πολύ μάλιστα. Έτσι γεννάς βιομηχανία. Και ας είναι το προιόν αρχικά κακό σε σχέση με τον ανταγωνισμό.
Η ISRO (Indian Space Research Organisation) για παράδειγμα είναι πολύ επιτυχημένη και έχει ανεβάσει στο διάστημα πάνω απο 300 δορυφόρους άλλων χωρών. Αν κολλούσαν στο “συμφέρει;” τωρα θα είχαν μείνει στην καλλιέργεια ριζιού…

DimitrisXr
Member
Noble Member
DimitrisXr

το μαχητικό F-35 των ΗΠΑ αγοράζεται από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ έναντι 80 εκατομμυρίων δολαρίων αλλά πωλείται 200 εκατομμύρια το ένα στους πελάτες του εξωτερικού. Αντίστοιχα, το ρωσικό μαχητικό Su-57 πωλείται 110 εκατομμύρια σε πελάτες εξωτερικού αλλά για τη ρωσική αεροπορία στοιχίζει μόλις 35 εκατομμύρια.

Παλι πρωτοπορος η Ελλαδα καθως θα ειμαστε η πρωτη χωρα που θα αγορασει οπλικο συστημα σε χαμηλοτερη τιμη απο τη χωρα παραγωγης ([email protected]) αφου θα μας χαρισουν το R&D. χαχαχαχαχα

npo
Member
Famed Member
npo

Υπάρχουν δύο διαφορετικά πράγματα, η χώρα και το κράτος. Αν κάτι που αγοράζει το κράτος απο εγχώρια εταιρία στοιχίζει έστω και τα διπλά απ ότι θα κόστιζε η εισαγωγή του, τα χρήματα αυτά μένουν στην χώρα (αισίως, δλδ αν δεν έχεις αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο) και κυκλοφορούν δίνοντας και στο κράτος φόρους, και ένα μέρος τους ίσως επανεπενδυθεί απ τον ιδιωτικό τομέα. Συνεπώς κάτι εγχώριο που είναι πιο ακριβό για τα οικονομικά του κράτους μπορεί να μην είναι πιο ακριβό για την οικονομία της χώρας. Βασική προϋπόθεση βέβαια εκτός του εμπορικού ισοζυγίου είναι και το προϊόν να κάνει την δουλειά, όχι… Read more »

Nikolaos
Member
Famed Member
Nikolaos

Αυτό είναι ο ορισμός της επιδότησης. Δεν το λέω για καλό ή για κακό, απλώς είναι και θέμα αν μπορείς οικονομικά να το κάνεις, ή τουναντίον απλώς κατασπαταλάς σπάνιους πόρους αναγκαίους για την εθνική άμυνα σε πράγματα που δεν πληρούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις.

KaizerAmstelVonLagerS
Member
Noble Member
KaizerAmstelVonLagerS

Τι ωραιο αρθρο….Και επεσε και κοντα.Ευχομαι το διαβασει ο φιλος που ειχαμε μια συζητηση πανω στο θεμα.

d.b
Member
Noble Member
d.b

Μην ξεχνάμε ότι οι Ινδοί προσπαθούν από την δεκαετία το 60 με το Marut και πάλι δεν έχουν καταφέρει αρκετά.
Λάμπρο παράδειγμα αποτελούν οι Κινέζοι που εχουνανει επιστήμη το reverse engineering και χάρις τις τεράστιες δυνατότητες παραγωγής έφεραν αποτελέσματα.
Το έχουμε ξαναγράψει ότι τόσο κρίσιμες τεχνολογίες δεν είναι διαθέσιμες εύκολα.
Ακόμη και οι Ισραηλινοί διέκοψαν το Lavi και ευτυχώς το βλεπουμε ως j10

Observer
Member
Trusted Member
Observer

Καταρχήν το α/φος δεν “τιμήθηκε” αλλά “τιμολογήθηκε”. Φαντάζομαι ότι είναι σφάλμα του ορθογραφικού ελέγχου του word. Όλα σωστά και ωραία στο άρθρο, αλλά δυστυχώς η κατασκευή εγχωρίου μαχητικού περνάει μέσα από τη διαδικασία του “πληρώνω και μαθαίνω”. Δεν είναι κακό το Tejas ως σχέδιο και το θεωρώ βιώσιμο για μια δεκαετία τουλάχιστον. Ας ελπίσουμε ότι οι Ινδοί θα μάθουν.

chikichiki
Member
Famed Member
chikichiki

Είναι αυτονόητο πως όταν πληρώνεται εκτός από κόστος αγοράς και κόστος ανάπτυξης, πρέπει το κράτος να είναι προετοιμασμένο να πληρώσει περισσότερα, και να αναλάβει, αν δεν υπάρχει η σχετική τεχνογνωσία, μεγαλύτερο ρίσκο. Επιπλέον το επιχείρημα επιστροφής των χρημάτων στην οικονομία δεν διατηρεί τόσο την αξία του όταν μιλάμε για χώρες με ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο. Τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται εκθετικά όταν έχουμε να κάνουμε με χώρες των οποίων οι θεσμοί είναι ανεπαρκέστατοι και οι κοινωνίες ανώριμες, όπως Ινδία ή Ελλάδα, γιατί τα γραφειοκρατικά κωλύματα πολλαπλασιάζονται σαν κορωνοϊός και η αρπαγή καθίσταται ο πραγματικός σκοπός του προγράμματος. Η ίδια ανεπάρκεια είναι επίσης που… Read more »

nigozs
Member
Noble Member
nigozs

Μιλάμε για την Ινδία. Πυρηνική χώρα που λόγω υπερπληθυσμού θεωρείται και υπερδύναμη. Μία υπερδύναμη που παίρνουν φωτιά τα αεροπλανοφόρα της, υποβρύχια καταδύονται με ανοικτή μπουκαπορτα και ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος κάνει 20 χρόνια να “πετάξει”. Εκτός των άλλων με πλήρως αγορασμενα οπλικά συστήματα ή με παροχή τεχνολογίας, αυτά εκλείπουν αξιοπιστίας με αποτέλεσμα πάλι να καταφεύγουν σε αγορές από το εξωτερικό με ελάχιστες εξαιρέσεις (βλ. πύραυλο Brahmos). Το ζήτημα είναι, τί ακριβώς θέλεις. Εδώ η Τουρκία και η Κίνα λειτούργησαν διαφορετικά, αν και ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Η Τουρκία εξαγόρασε εταιρείες χάλυβα και ανέπτυξε την διάλυση πλοίων ώστε να κατέχει πρώτη ύλη. Γνωστές… Read more »

Chris
Member
Famed Member
Chris

Σε κάθε περίπτωση με μέγεθος παραγγελίας “10 μοίρες αεροσκαφών” η κατασκευή ξένου αεροσκάφους εγχώρια με μεταφορά τεχνολογίας θα ήταν ιδιαίτερα συμφέρουσα οικονομικά και θα απέδιδε εγκαίρως ένα ικανό αεροσκάφος. Σε αντίθεση με ότι έγινε τώρα.

x-m
Member
Famed Member
x-m

Καταρχάς , αφού μιλάμε για την Ινδία, ας μάθουν πρώτα να πετάνε χωρίς να πέφτουν σαν τις μύγες και μετά ας περάσουν στην κατασκευή.

GK_
Member
Noble Member
GK_

«Περί Αμυντικής βιομηχανίας το ανάγνωσμα» Όταν εμείς οι κοινοί «θνητοί» μπαίνουμε σε «ξένα χωράφια» και ασχολούμαστε με ζητήματα Εθνικής Άμυνας, σε συχνή και τακτική βάση εμφανιζόμαστε να σχολιάζουμε και για την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, όπως επίσης και για τα κοινώς λεγόμενα «χάλια» της. Σε γενικές γραμμές ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα προβλήματα διαφέρει στον καθένα μας εξαιτίας της διαφορετικής πληροφόρησης που αυτός έγινε αποδέκτης. Έτσι λοιπόν προσωπικά θεωρώ ότι επί της αρχής η ενασχόληση με ανάλογα ζητήματα έχει κάποιες βασικές προϋποθέσεις: Ξεκινάει με το «… Έχεις Χρήματα;» και τελειώνει με το «… Έχεις Χρήματα;». Στο μεσοδιάστημα ξετυλίγεται ένα «σεντόνι» που… Read more »

x-m
Member
Famed Member
x-m

Με την προϋπόθεση ότι αναφερόμαστε σε σοβαρά προϊόντα και όχι σε καρικατούρες τύπου Tejas, αυτό το “σπορ” είναι για 5-6 χώρες στον πλανήτη . Που έχουν την τεχνολογία, την εσωτερική ζήτηση , την οικονομική δυνατότητα αλλά και τις δυνατότητες για εξαγωγές. Οι υπόλοιποι , περισσότερο ικανοί (Ισραήλ ) ή λιγότερο θα πρέπει να προσαρμόσουν τη στρατηγική τους αναλόγως. Η συμμετοχή π.χ. ακόμα και κατά 5-10 % στην παραγωγή ενός αεροσκάφους δεν είναι καθόλου αμελητέα υπόθεση. Αλλά ακόμα και αυτό για κάποιους (ονόματα μη λέμε υπολήψεις μην θιγούμε) είναι τεράστιο άλμα.

Thras
Member
Famed Member
Thras

Συμφωνώ απόλυτα. Αυτή τη διαδρομή πρέπει να ακολουθήσει και η Ελλάδα. Συμμετοχή σε πολυεθνικά προγράμματα (FCAS, EuroCorvette, νέο ΜΒΤ κλπ) με εξασφαλισμένη επιτυχία και σίγουρες παραγγελίες.

Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος αποτυχίας του προγράμματος ή παραγωγής τελικών προϊόντων πολύ χαμηλών επιδόσεων και αποκτάς τεχνογνωσία διατηρώντας θέσεις εργασίας (άρα και χρήμα) εντός της χώρας.

George
Member
Noble Member
George

Μπαίνουν θέματα εθνικού εγωισμού και την πατάνε. Είτε με εγχώριες αναπτύξεις οπλικών συστημάτων είτε με επιδοτούμενες και μονίμως ελλειμματικές εταιρίες
Η καλύτερη προσέγγιση είναι ενσωμάτωση εγχώριων υποσυστημάτων, ιδίως ηλεκτρονικών από εγχώριες ιδιωτικές εταιρείες που έχουν ΚΑΙ πελάτες στο εξωτερικό.
Αυτές θα πρέπει να παίρνουν και αντισταθμιστικά κατασκευές εξαρτημάτων για κάθε αγορά ή συμπαραγωγή.
Καταφέρνεις έτσι να ξεφύγεις από το να συντηρείς βιομηχανίες ζόμπι αντί αυτές να προσφέρουν στη διάχυση know how στην εθνική οικονομία.
Κλασσικό παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση η Δανέζικη Terma αλλά υπάρχουν κι άλλες

Stratilatis
Member
Noble Member
Stratilatis

Νομίζω ότι το άρθρο ξεκινάει από μία λάθος παραδοχή, ότι το εγχώρια ανεπτυγμένο προιόν είναι ή πρέπει να είναι πάντα φθηνότερο. Δεν υπάρχει πιο λανθασμένη άποψη από αυτή την παραδοχή. Το κόστος ανάπτυξης είναι το ίδιο είτε για ένα σύστημα είτε για 1000, η διαφορά είναι ότι το ποσοστό ανάπτυξης στο τελικό κόστος είναι μικρότερο στα 1000 συστήματα εν σχέση με το 1 σύστημα, Ακόμα και χώρες όπως οι ΗΠΑ, το κόστος ανάπτυξης ενός νέου συστήματος κοστίζει υπερβολικά στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Αν και δεν γνωρίζω 100% τον αμερικάνικο μηχανισμό, από όσο θυμάμαι είναι κάπως σαν αρχικά δηλώνει την ανάπτυξη ενός… Read more »