Το Σχέδιο «Mercator» («Μερκάτορ») του Γαλλικού Ναυτικού για το 2030 μπορεί να κάνει πραγματικότητα τη ναυτική έκδοση του πυραύλου αέρος-αέρος Meteor, όπως απεικονίζει το συγκεκριμένο γράφημα που εμφανίστηκε στο Twitter.

 

Στο γράφημα παρουσιάζονται τα βελτιωμένα όπλα που θα φέρουν μελλοντικά η φρεγάτα FREMM και το υποβρύχιο Suffren, σε σύγκριση με τις πλατφόρμες που αντικαθιστούν. Στο γράφημα, λοιπόν, η FREMM εμφανίζεται να εξοπλίζεται με τη βελτιωμένη έκδοση του Exocet MM40 Block 3c και τον… Meteor!

 

Ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η εμβέλεια του Meteor προβάλλεται μεγαλύτερη από εκείνη του Aster 30 και μερικώς μικρότερη του Exocet. Δεν αποκλείεται πάντως οι εμβέλειες των όπλων να έχουν αποτυπωθεί εσφαλμένα. Σε κάθε περίπτωση, ο ναυτικός Meteor θα είναι ένα όπλο που θα αλλάξει τα δεδομένα στις αντιαεροπορικές εμπλοκές μεγάλης ακτίνας δράσης, και προφανώς θα βρει την θέση του στις FREMM και τις FTI/[email protected] Οι τελευταίες, αν τελικά προχωρήσει η πώλησή τους στην Ελλάδα, θα έχουν ένα όπλο χωρίς αντίπαλο στην Ανατολική Μεσόγειο…

28 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αυτό μάλιστα!

    BTW(…), από άποψη διαστάσεων σε σχέση με τους Aster30 πώς είναι; Θα μπορούσαν να χωρέσουν έστω 2 Meteor σε 1 κελί Sylver(…);

    • Όχι, αποκλείεται γιατί ακόμη και ο MICA VL παραδίδεται σε ειδικό κελί, μέσα στο κάνιστρο, για τη διαφυγή των αερίων, οπότε φαντάσου τον επιπλέον booster που θα χρειαστεί ο Meteor.
      Επιπλέον η διάμετρος του VL-MICA είναι 160mm/μήκος 3.10μ και του Meteor 170mm/μήκος 3.70μ, όταν του ASTER-15 είναι 180mm/μήκος 4.20μ, ενώ συγκριτικά ο SM-2 IIIA, IIIB που υποτίθεται έχει ίδιες εμβέλειες έως 160χλμ έχει διάμετρο 340mm & μήκος 4.7μ, με το booster να ευθύνεται για την αυξημένη διάμετρο.
      H ώση που απαιτείται για τον Meteor να αποκτήσει την απαιτούμενη ταχύτητα & ύψος για την ενεργοποίηση του ramjet, πιθανώς το μήκος του booster να επαρκεί οριακά για το 5μετρο Sylver A-50 και ίσως να χρειάζεται Α-70, όταν στον SM-2 MR Block IIIA / ER Block III οι booster MK-104 & MK-72 της Aerojet έχουν μήκη από 1.70μ έως 2.88μ αντίστοιχα.
      Συνεπώς αν παρόμοιες διαστάσεις προστεθούν στο μήκος του Meteor φτάνουμε σε νούμερα αποκλειστικά για Sylver A-70…
      ΥΓ: Οι Γερμανοί είχαν διερευνήσει το 2010-2011 τη δυνατότητα προσαρμογής του συνόλου προώθησης του Meteor, μέσω της EADS Gmbh (Airbus) -χωρίς τους αισθητήρες και το μηχανισμό καθοδήγησης- στους IRIS-T SLS/SLM της Diehl, θεωρώντας ότι με αυτό το τρόπο θα αποφύγουν, αυξάνοντας την εμβέλεια και εκμεταλλευόμενοι τις IR & 60g δυνατότητες του IRIS_T, να αγοράσουν το MEADS.
      Αλλά έπρεπε να αλλάξουν εκτοξευτές και το κόστος πήγαινε μακριά.

  2. Αν καταφέρουν οι Γαλλοι να χωρέσουν μια τετράδα Meteor σε ένα κελι Sylver ( που δε βλεπω γιατί να μην χωράει, ειναι μικρότερος σε διαστάσεις απο τον ESSM) μΙλάμε για το απόλυτο όπλο Ε/Α. 24 Κελιά θα χωράνε 96 πυραύλους και θα περισσεύουν και 8 για τους SCALP NAVAL. αρκεί να βρεθούν λεφτά βέβαια…

  3. βλέπω πως το αστείο με τις Belhara το συνεχίζουν κάποιοι…. αντί να λέτε να βάλουμε κανα meteor στα Mirage 200-5 που τα έχουμε κιόλας κουβεντιάζεται για όνειρα θερινής νυκτός πλοίων που ουτε έχουμε και ούτε θα πάρουμε

  4. Επισης σημαντικη ειναι η απεικονιση του πυραυλου FMAN ή αλλιως γνωστου ως Perseus. Το γαλλοαγγλικο project που εχει ως στοχο την αντικατασταση των exocet και harpoon απο εναν νεο αντιπλοϊκο πυραυλο στελθ χαρακτηριστικων. Ο εν λογω πυραυλος θα ειναι υπερηχητικος, ταχυτητες μεταξυ 3 και 5 μαχ εμφανιζονται στο νετ, ενω η εμβελεια του αναφερεται σε διαφορες πηγες στα 300 χλμ.

    Λαμβανομενου τωρα υποψη της ανωτερω εμβελειας και εαν θεωρησουμε οτι στο δημοσιευθεν διαγραμμα οι εμβελειες ειναι ορθες εχουμε:
    MdCn: ~350χλμ (που μαλλον ισχυει)
    FMAN: 300χλμ (συμφωνη με τα οσα
    δημοσιευονται στο νετ)
    Exocet: 200χλμ+ (επισης συμφωνη με τα οσα
    εχουν διαρρευσει στο νετ)
    Aster 30: ~120χλμ.

    Απο τα παραπανω διαπιστωνουμε πως ο meteor θα εχειεμβελεια περι τα 180-200χλμ.

  5. Μια απορία, σε τι χρησιμεύει ένας αντιαεροπορικός πύραυλος ο οποίος έχει εμβέλεια πολύ πάνω των 100km, αφού λόγω κυρτότητας της γης, κατ’ ουσία ότι βλέπουν τα ραντάρ πάνω από την απόσταση αυτή πρέπει να έχει ύψος?

    Πχ πετάει ένα εχθρικό f16 σε ύψος 10.000 πόδια, και είναι στα 150 χιλ. Τον βλέπει το ραντάρ, έχουμε έστω και πυραύλους με εμβέλεια 200χιλ και στέλνουμε 2 εναντίον του. Το καταλαβαίνει ο πιλότος, κάνει στροφή προς τα πίσω και κάτω, κατεβαίνει στα 100 πόδια και έχουν πεταχτεί 6 εκατομμύρια (2 πύραυλοι επί 3 μύρια) στον βρόντο?

    Πάντα θεωρούσα ότι για αυτό τον λόγο οι δυτικοί είχαν αντιαεροπορικά με περίπου τέτοια εμβέλεια, ενώ οι Ρώσοι είχαν μεγάλοι για αντιβαλλιστικά αντιπυραυλικά (καθώς τα βαλιστικά είναι αναγκαστικά ψηλά).

    Τι χάνω στο σκεπτικό μου?

    • Οι περισσότεροι σύγχρονοι πύραυλοι έχουν και δικό τους ραντάρ. Οταν φτάσει σχετικά κοντα στο εχθρικο αεροσκάφος ( μερικες δεκάδες χιλιόμετρα) τοτε ο πυραυλος λοκαρει το μαχητικο με το δικο του αισθητήρα και τέλος.

    • Όταν εξαπολύεται ένα όπλο τέτοιου είδους δεν πάει προς ένα σταθερό σημείο πχ συγκεκριμένες συντεταγμένες κ ύψος αλλά αφού ιχνηλατηθεί ο στόχος «κλειδώνει» πάνω του και τον ακολουθεί. Θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια από την κάθοδο κατά 100 πόδια για να απεγκλωβιστεί ο στόχος και να δραπετεύσει.
      Προφανώς η καμπυλότητα δεν παίζει ρόλο στις αποστάσεις που το RADAR είναι φτιαγμένο να κάνει εντοπισμό αφού έχει ήδη γίνει πρόβλεψη και λαμβάνεται υπόψην στους υπολογισμούς που κάνει (αν χρειάζεται).
      Τέλος υπάρχουν και τα ΑΣΕΠΕ τα οποία βλέπουν ακόμα μακρύτερα και μπορούν αν τροφοδοτούν με δεδομένα άλλα απλικά συστήματα που δρουν στην περιοχή.
      Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος.

      Για να πάρεις μια εικόνα του πόσο συνηθισμένες είναι οι αποστάσεις αυτές…
      Ένα RADAR για εμπορικά πλοία έχει ακτίνα μέχρι και 96 μίλια δλδ σχεδόν 155χλμ. (πχ JMR-5400 series)
      Και εδώ όντως παίζει μεγαλύτερο ρόλο η καμπυλότητα αλλά άλλο τι βλέπεις εσύ και άλλο τι βλέπει το RADAR.
      Αυτή την στιγμή υπάρχουν πολεμικά ναυτικά RADAR με εμβέλειες ως 2000 ναυτικά μίλια.

    • Χανεις οτι ναι, ενας πυραυλος με πολυ μεγαλη εμβελεια εχει χρησιμοτητα. Αν το πλοιο παιρνει εικονα μεσω LINK16 απο το ενα ΑΣΕΠΕ (πχ το Erieye μας), μπορεί να βάλει στην κατευθυνση του στόχου και απο εκει και πέρα την τερματικη καθοδογηση θα την αναλαβει το ρανταρ του πυραύλου.

    • Ευχαριστώ, τουλάχιστον κατάλαβα ότι είχα στο μυαλό μου ένα λάθος, αυτό που είχα σε χλμ ήταν μίλια, οπότε 155 χλμ που είναι σημαντικό, και ότι οι πύραυλοι έχουν το δικό τους ραντάρ (αν και σε αυτό το κομμάτι έχω μια επιφύλαξη πόσο μακριά θα μπορούσε να δει αφού είναι πολύ μικρότερο σαν μέγεθος αυτού των αεροσκαφών, άρα θα υπέθετα μικρή ακτίνα).

      Μεγάλες εμβέλειες το ξέρω, αλλά το θέμα είναι σε τι ύψος. Πχ το Sea fire λένε 500χλμ, αλλά λόγω καμπυλότητας, κατανοώ ότι στα πρώτα 155 χλμ βλέπει σχεδόν όλα, στα επόμενα ότι είναι πάνω από κάποιο ύψος λόγω καμπυλότητας. Από την άλλη αν είναι σε ψηλό σημείο (πχ Ground fire σε ένα βουνό) θα τα βλέπει όλα για 500χλμ.

    • agnostosependytis θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω «ολοκληρωμένα», πάντα ως ερασιτέχνης – οι πιο «ειδικοί» ας διορθώσουν.

      Η γενική διαδικασία για εμπλοκές σε μεγάλες αποστάσεις με radar που στηρίζουν πολλαπλές εμπλοκές (aegis/SPY-1, APAR, SF500, SAMPSON, EMPAR, HERAKLES) ξεκινάει με εκτόξευση πυραύλου/πυραύλων στην γενική κατεύθυνση που προβλέπεται να συγκλίνουν πύραυλος και στόχος, με τον πύραυλο να ακολουθεί βαλλιστική τροχιά (πάντα αναλόγως και του στόχου βέβαια) με σκοπό την μεγαλύτερη δυνατή διατήρηση κινητικής ενέργειες μέχρι την τερματική φάση.

      Ανανέωση Δεδομένων
      Επειδή φυσικά ο στόχος θα ελιχθεί προς αποφυγή, το ραντάρ του σκάφους που τον «παρακολουθεί» θα μεταδίδει κατά διαστήματα στον πύραυλο στοιχεία για την διόρθωση της πορείας του ώστε πάντα να συγκλίνει προς τον στόχο. Αυτό επιτυγχάνεται με την χρήση ειδικών κεραιών ζεύξης δεδομένων που είναι εγκατεστημένα στο πλοίο.

      Τερματική Φάση (Εμπλοκή)
      Όταν το βλήμα φτάσει «κοντά» (προφανώς δεν διατίθενται τέτοιες πληροφορίες δημοσίως) στον στόχο, ενεργοποιείται η κεφαλή καθοδήγησης του βλήματος για να εγκλωβίσει τον στόχο και μέσω ελιγμών να τον πλήσει. Εδώ υπάρχουν 2 είδη τεχνικές στη Δύση, αναλόγως των χαρακτηριστικών της κεφαλής των πυραύλων:

      (1 )Ενεργή Καθοδήγηση (Aster-15/30, ESSM Block2, CAMM κ.α.)
      Οι πύραυλοι διαθέτουν κεφαλή ενεργού καθοδήγησης (active guidance), δηλαδή κανονικό ραντάρ οπότε στην τερματική φάση εμπλοκής εγκλωβίζουν με το αυτό τον στόχο και τον «κυνηγούν» μέσω αυτού ως το πλήγμα. Ως προς την πολλαπλή εμπλοκή, αυτή εξαρτάται από το ραντάρ του πλοίου και τον αριθμό στόχων για τους οποίους αυτό δύναται να μεταδίδει στοιχεία στους εν πτήση πυραύλους.

      (2) Ημιενεργή Καθοδήγηση (υφιστάμενος SM-2, ESSM Block1 κ.α.)
      Οι πύραυλοι διαθέτουν κεφαλή ημιενεργού καθοδήγησης (semi-active radar homing), δηλαδή δέκτη που «βλέπει»/λαμβάνει την αντανάκλαση του ίχνους του στόχου ο οποίος φωτίζεται (καταύγαση) από ραντάρ του πλοίου. Οπότε στην τερματική φάση εμπλοκής το σύστημα του πλοίου πρέπει να έχει συνεχώς εγκλωβισμένο τον στόχο ώστε ο πύραυλος να «βλέπει» τον στόχο ως το πλήγμα.
      Η καταύγαση επιτυγχάνεται μέσω του ίδιου του ραντάρ, π.χ. APAR, ή μέσω ξεχωριστού ραντάρ στο οποίο έχει «ανατεθεί» η παρακολούθηση/καταύγαση (π.χ. το γνωστό μας STIR), ή στην περίπτωση του aegis/SPY-1 μέσω ειδικού καταυγαστήρα AN/SPG-62. Ο τελευταίος μοιάζει με ραντάρ όπως το STIR όμως στη πραγματικότητα δεν λαμβάνει πίσω αντανάκλαση (άρα δεν είναι ραντάρ) καθώς το radar SPY-1 θεωρείται αρκετά ακριβές ώστε να κατευθύνει τον καταυγαστήρα προς τον στόχο χωρίς να χρειάζεται ο τελευταίος να λάβει την αντανάκλαση.
      Ως προς την πολλαπλή εμπλοκή, αυτή εξαρτάται από το ραντάρ του πλοίου και τον αριθμό των καταυγαστήρων. Κι αυτό γιατί 1 καταυγαστήρας δύναται να φωτίζει μόνο 1 στόχο στην τερματική φάση. Με το πλήγμα του στόχου, φωτίζει ευθύς αμέσως τον επόμενο – προφανώς ο καθορισμός της διαδοχής της εμπλοκής ορίζεται από το Αegis/SPY-1. Συνεπώς, τα Καταδρομικά Ticonderoga με 4 καταγαυστήρες AN/SPG-62 υποστηρίζουν πολλαπλή εμπλοκή περισσότερων στόχων σε σχέση με τα Α. Burke που διαθέτουν 3 καταγαυστήρες AN/SPG-62, τα οποία με την σειρά τους υποστηρίζουν πολλαπλή εμπλοκή περισσότερων στόχων σε σχέση με τα Ισπανικά A. De Bazan και τα Αυστραλιανά Hobart που διαθέτουν 2 καταγαυστήρες AN/SPG-62…

      Χαμηλή Πτήση
      Ως προς την χαμηλή πτήση που αναφέρεις, προφανώς η απόδοση των ραντάρ σε εμβέλεια εντοπισμού μειώνεται λόγω πολλών παραγόντων και σίγουρα η καμπυλότητα της γης είναι ο βασικός. Γι ‘αυτό άλλωστε γίνεται προσπάθεια για εγκατάσταση των ραντάρ στο ψηλότερο δυνατό σημείο, με πολύ καλό παράδειγμα το ύψος ιστού του ραντάρ Sampson στα Type-45. Έχε υπόψη σου όμως, ότι σε περίπτωση ελιγμών διαφυγής ένα α/φος, ιδίως αν είναι φορτωμένο για βομβαρδισμό, θα πρέπει να πιθανότατα να ακυρώσει την επίθεση… Η συνεχής χαμηλή πτήση άλλωστε, περιορίζει την εμβέλεια οτυ α/φους.

      • Εφέντη γενικά η ημιενεργή καθοδήγηση πλέον θεωρείται νεκρή και όλα παίζονται με ενεργή (ακούνε στο Π.Ν. για τους ESSM που θέλουν ανανέωση σε Block II?) καθοδήγηση. Το όλο ζητούμενο πλέον, για μένα, είναι η επιτυχής παρεμβολή/jamming της Ανανέωσης Δεδομένων με πρακτικό αποτέλεσμα, εάν τηρηθούν και τα προσχήματα από το κλειδωμένο μαχητικό, την απεμπλοκή και εν συνεχεία την αποφυγή του πυραύλου.

        Θεωρώ ως δεδομένο ότι σε λίγα μόλις χρόνια από σήμερα (π.χ. ορίζοντας 2025 με 2030 θα ξεχάσουμε τους jet και θα μιλάμε για ramjet δηλαδή θα ξεχάσουμε τα υπερηχητικά και θα μιλάμε για πολυηχητικά, πιθανόν και για 10+ μαχ. Το ακούνε αυτό οι σχεδιαστές του F-35 και όλων των μαχητικών που θα χρειαστεί να ξανασχεδιάσουν μαχητικά με βάση ramjet???
        Τέλος θα εξαναγκαστούν τα πλοία, για την άμυνά τους από τις σύγχρονες υποβρυχιακές τορπίλες και για να δύνανται να τις ξεφύγουν, αν αποτύχουν τα αντίμετρα (που σε κάποιο βαθμό θα αποτύχουν κάποτε) για να τις αποφεύγουν με ασφάλεια και ενώ, την ίδια ώρα, τους κυνηγάνε μπόλικοι αντιπλοϊκοί (άρα για τι να πρωτοκάνεις ελιγμό αποφυγής οέο;;;;;;) να το βάζεις στην φουλ ταχύτητα και αντί για τους 30-35+ κόμβους που έχεις σήμερα, να πηγαίνεις στους 50-60+ κόμβους αύριο και να την κοπανάς άρον άρον…

  6. Ίσως οραματίζονται κάποια εκδοχή με booster, αν και από την άλλη ο τρόπος λειτουργίας του Meteor ίσως να συνεπάγεται πως το χάσμα εμβέλειας που συναντάται στους πυραύλους Α-Α όταν μετατρέπονται σε SAM δε θα είναι τόσο έντονο εδώ.

  7. Πολύ φοβάμαι ότι για να πιάσει ο Meteor την απαιτούμενη ταχύτητα ώστε να βρεθεί ο κινητήρας Ramjet σε παραμέτρους λειτουργίας, θα απαιτηθεί ένα επιπρόσθετο booster «να», με το συμπάθειο… δηλαδή, δεδομένου ότι ο πύραυλος δεν θα έχει την αρχική ταχύτητα που θα του παρείχε το αεροπλάνο-φορέας, απαιτείται πολύ μεγαλύτερη ώθηση μέχρι να αναλάβει ο πυραυλοκινητήρας και στη συνέχεια ο αυλοωθητής (Ramjet). Βέβαια, κατά τ’άλλα, μιλάμε για «ό,τι καλύτερο για τον άνδρα»: μεγάλη εμβέλεια, μεγάλη ταχύτητα μέχρι το τέλος, δικτυοκεντρική λειτουργία κλπ…

    • Σίγουρα δεν θα ειναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος πύραυλος ο οποίος κατά τα πρώτα στάδια μετά την εκτόξευση από πλοίο απαιτεί Booster. Ναι οι αυλοωθητές απαιτούν υπερηχητική ροή αέρα για την λειτουργία τους αλλά δεν θα απαιτηθεί και κάτι το ιδιαίτερο σε Booster ώστε να επιτευχθούν οι κινηματικές παράμετροι που προσφέρει ένα αεροπλάνο φορέας.
      Επίσης είθισται τα Booster να αυξάνουν το συνολικό μήκος του πυραύλου αλλά όχι και την διάμετρο αυτού. Κτόπιν των ανωτέρω εκτιμώ ότι η αναγκαία χρήση του booster θα αυξήσει αρκετά το κόστος κτήσης και συντήρησης/αποθήκευσης σε σχέση με μία αεροεκτοξευόμενη έκδοση αλλά δεν θα επηρεάσει τίποτε άλλο (πχ. δεν θα περιορίσει τη δυνατότητα εισαγωγής αριθμού πυραύλων ανά κελή καθόσον η διατομή αυτού θα παραμένει ίδια).

  8. Καλησπέρα,

    Απορώ γιατί τους πήρε τόσο πολύ να το υιοθετήσουν και για το ναυτικό.

    Το επόμενο λογικό βήμα θα είναι να εμφανιστεί η πρώτη απεικόνιση για τον Meteor του επίγειου αντιαεροπορικού πυροβολικού.

    Δεν θα είναι πολύ δύσκολο, αφού ολοκληρωθεί η ανάπτυξη για το ναυτικό.

    @ Konstantinos Zikidis: Μια εναλλακτική θα ήταν κάποιας μορφής ψυχρή εκτόξευση, η οποία θα αναλάβει τη δουλειά της εκτίναξης από το κάνιστρο και της αρχικής επιτάχυνσης.

    Θεωρώ ότι αφού γίνει αυτό, ο ενισχυτής που θα χρειάζεται δεν θα είναι πολύ μεγαλύτερος αυτού που τοποθετείται στον ESSM.

    • Και πάλι πόση επιτάχυνση να δώσει το κάνιστρο εκτίναξης; Εκτός αυτού δεν θα χρειαστεί και επιπλέον χώρος για τα συστήματα που θα υποστηρίζουν την «ψυχρή» εκτόξευση; Αν μάλιστα μιλάμε για πυκνή φόρτωση πυραύλων πόσο εφικτό θα είναι αυτό.

      • Δεν νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο. Οι πύραυλοι του Tor – οι οποίοι ζυγίζουν 167 κιλά στις αρχικές του εκδόσεις – εκτοξεύονται από κάνιστρα από πολύ περιορισμένους χώρους.

  9. Προς Πτηση : Θα ειχε ενδιαφερον να γινει μια αναλυση/αρθρο των πυραυλων επιφανειας-αερος και το «ζευγαρωμα» τους με ρανταρ , προκειμενου να γινει πιο ξεκαθαρο στον μεσο αναγνωστη η φιλοσοφια της καθε «σχολης» , τα συν και τα πλην . Παρατηρω εντονα στα σχολια μια λατρεια του ποιος την εχει μεγαλυτερη(την εμβελεια) , λες και ειναι το μοναδικο που μετραει. Για παραδειγμα οι sm-2 , aster-30 , barak 8 ειναι ολοι πυραυλοι επιφανειας-αερος αιχμη της τεχνολογιας αλλα με μια δευτερη ματια οι διαφορες μεταξυ τους ειναι μεγαλες. Για παραδειγμα ο barak 8 εχει μεγιστη ταχυτητα ΜΟΝΟ 2mach , ενω ο aster-30 4.5mach . Για ποιο λογο? Σιγουρα δεν «ξεφυγε» αυτη η λεπτομερεια του κατασκευαστη

    • Ακριβώς αυτό θα ήθελα!

      Γιατί η Ρωσία έχει αντιαεροπορικά S-300, 400, 500 που λέει ότι έχουν τερατώδη εμβέλεια έως και 500 χλμ, και οι δυτικοί τα Patriot, Aster, Barak και ότι άλλο θέλεις, που μαξ κυμαίνονται στα 100-150χλμ? Αποκλείεται να είναι τεχνολογικό το θέμα, καθώς και πιο προηγμένοι είναι και έχουν άλλα πυραυλικά συστήματα (αντιβαλλιστική άμυνα) που έχουν τεράστια εμβέλεια (αλλά όχι αντιαεροπορικά).

      Διαβάζοντας τις απαντήσεις πάνω και επειδή με έτρωγε λίγο, κάπου διάβασα ότι υπάρχει μια διαφορά φιλοσοφίας δυτικών αι Ρώσων, και οι δύο πλευρές έχουν μέχρι την εμβέλεια αυτή κοινά συστήματα (μικρής, μέσης και μεγάλης ακτίνας), αλλά από την εμβέλεια αυτή και μετά, μάλλον και οι δύο πλευρές θεωρούν ότι το αντιαεροπορικό πλέον δεν έχει νόημα, αλλά έχει το αντιβαλλιστικό και οι Ρώσοι (στο περίπου) έχουν το ίδιο σύστημα και για τις άλλες δουλειές και απλά αλλάζουν πύραυλο, ενώ οι δυτικοί έχουν διαφορετικά συστήματα.

      Ωστόσο για να μην γνωρίζουμε τα πράγματα στο περίπου και από κουτσές στραβές πηγές, ωραίο θα ήταν να υπήρχε ένα άρθρο για αυτό, έτσι και αλλιώς έχουν ήδη γραφτεί ωραία για ραντάρ και στελθ, ας πούμε και ένα άρθρο για την χαοτική διαφορά εμβέλειας αντιαεροπορικών συστημάτων Ρώσων και Δυτικών.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here