33.2 C
Athens
Τετάρτη, 4 Αυγούστου, 2021
- Advertisement -

Ένας αναγνώστης μας γράφει για το F-104G

- Advertisement -

Επρόκειτο αναμφίβολα για χαρισματική μηχανή, αλλά για ένα από τα χειρότερα τακτικά α/φ που εμφανίστηκαν μεταπολεμικά, και ιδίως για την ΠΑ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ποτέ δεν επεδίωξε να αυξήσει την ενεργό της δύναμη σε πάνω από τις δύο μοίρες που ο τύπος αριθμούσε από την αρχή της υπηρεσίας του, αν και εκατοντάδες α/φ καθίσταντο βαθμηδόν διαθέσιμα καθώς ο τύπος αντικαθιστατο στο κεντρικό μέτωπο του ΝΑΤΟ (στη Γερμανία ήδη το 1973-74 οι δύο μοναδικές πτέρυγες αναχαίτισης που πετούσαν Starfighter – οι λοιπές ήταν κρούσης – JG71 “Richthofen” & JG74 “Mölders” έλαβαν το ασύγκριτα ανώτερο F-4F, στην Ισπανία τα 18 F-104G αντικαταστάθηκαν από 40 μεταχειρισμένα F-4C της USAF ήδη το 1970-71, και φυσικά από το 1979 άρχισε η μαζική αποστρατεία σε Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία λόγω έλευσης των Tornado & F-16).

Όπως είχε πει και απόστρατος ανώτερος αξιωματικός της ΠΑ “Για να φθάσει στο Εσκή Σεχήρ θέλει 4 εξωτερικές δεξαμενές, άρα μοναδικό πιθανό φορτίο είναι μία (!) Μ117 των 750 λιβρών … τι να το κάνω;” … Η επινοητικότητα της ΠΑ οδήγησε σε διάφορους συνδυασμούς όπλων, ακόμη και Paveway (αιώνιο μυστήριο με τι καταδείκτες προ LANTIRN … ποτέ δεν πιστοποιήθηκε η παράδοση Pave Spike για τα Φάντομ στην ΠΑ … “zot boxes” στο πίσω κάθισμα των Φάντομ άραγε; ..), αλλά το αεροπλάνο ήταν απόλυτα ακατάλληλο και επικίνδυνο για άφεση όπλων με ακρίβεια από χαμηλό ύψος, λόγω ταχύτητος και άρα ελαχίστου χρόνου για την οπτική πρόσκτηση του στόχου (βλ. και δυστύχημα Παπασταύρου στην Άρτα), αν και χρησιμοποιείτο σε ρόλους CAS/BAI και από την Καναδική Πολεμική Αεροπορία στη Γερμανία, όπως και από τους ίδιους τους Γερμανούς βέβαια …

Από την άλλη, και μιλώντας για τη βασική ΝΑΤΟϊκή αποστολή της πυρηνικής κρούσης στο Κεντρικό Μέτωπο, το α/φ δεν είχε μεν την παραμικρή ελπίδα απέναντι στο MiG-21, αλλά στα ύψη (ελάχιστες εκατοντάδες πόδια) και τις ταχύτητες (600 κόμβοι) που πετούσε ήταν πρακτικά μη ανασχέσιμο από αεροσκάφη, SAM ή ακόμη και κατεθυνόμενα με ραντάρ πυροβολα του ΣτΒ … Για τον ίδιο λόγο ήταν κατάλληλο για το ρόλο της αναγνώρισης, όπως άλλωστε και λόγω της παροιμιώδους σταθερότητος στην τυρβώδη ροή του αέρος σε χαμηλό ύψος λόγω του τεραστίου πτερυγικού φόρτου.

Εννοείται ότι με τη μοναδική πυρηνική βόμβα, το ζήτημα του ελαχίστου χρόνου για οπτική πρόσκτηση του στόχου δεν αποτελούσε πρόβλημα, αφού το όπλο δεν ήθελε σκόπευση μεγάλης ακριβείας για να επιτύχει το καταστρεπτικό του αποτέλεσμα. Φυσικά, το κόστος του κολοσσιαίου πτερυγικού φόρτου ήταν η αστρονομική ακτίνα στροφής, που έκανε το α/φ απολύτως ακατάλληλο για τους στοιχειωδέστερους έστω ελιγμούς εναέριας μάχης. Ωστόσο, ο ιλιγγιώδης ρυθμός ανόδου, η απίστευτα υψηλή ταχύτητα και το ραντάρ το καθιστούσαν ένα αξιοπρεπέστατο ελαφρύ αεροσκάφος αναχαίτισης σημείου για τη Δυτική Ευρώπη, δεδομένου ότι θα αντιμετώπιζε δυσκίνητα α/φ όπως Yak-28, Tu-22, Tu-16 κλπ.

Ασφαλώς, στο πεδίο της μάχης θα ήταν ανίκανο να εξασφαλίσει αεροπορική υπεροχή ύπερθεν των φιλίων μαχομένων τμημάτων απέναντι σε MiG-17/19/21 & Su-7 (σε χαμηλό ύψος το Su-7 ήταν ανώτερο του MiG-21 σε εναέρια μάχη, αν βέβαια βρισκόταν άνθρωπος με το χέρι και τα α@@@@ια που απαιτούσε ο άγριος χειρισμός ενός αεροπλάνου 2 Μαχ, 20 μέτρων, με πτέρυγα τεράστιας οπισθόκλισης και καύσιμα για μισή ώρα το πολύ). Αλλά για το ρόλο αυτό το ΝΑΤΟ διέθετε πιο ειδικά α/φ στη Γερμανία (αρχικά αμερικανικά F-86H, καναδικά Sabre Mk. 6 & βρετανικά Hunter, μετά Lightning & Phantom, και ασφαλώς τα βελγικά Mirage V και τα ολλανδικά NF-5A).

Και φθάνουμε στο μεγαλύτερο what if της αεροπορικής ιστορίας (κατ’ ειρωνεία, δεν έχει απασχολήσει εδώ, στην “Π”, κοιτίδα των what if): Ανταγωνιστής του ήταν το F11F Super Tiger της Grumman, ένα παράγωγο του υπέρκομψου πρώτου υπερηχητικού μαχητικού του Ναυτικού, αλλά με J79. Καθαρόαιμο αερομαχίας, κλάσεως F-8 Crusader & MiG-21. Πολύ ανώτερο τακτικό αεροσκάφος, πολύ λιγότερο κατάλληλο για την κρίσιμη για το ΝΑΤΟ αποστολή της πυρηνικής κρούσεως. Τι θα γινόταν αν είχε επικρατήσει;

Air to air view of Lockheed F-104 Starfighter, likely over the Gulf of Tonkin, circa 1967.

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΤΗΣΗΣ: Ένα εξαιρετικό WHAT IF, το οποίο ίσως έχει θέση μέχρι και στο περιοδικό! Το Super Tiger, με τον J79, θα ήταν ένα εξαιρετικό μαχητικό, αλλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως θα συμπεριφερόταν ο καταπληκτικός για την εποχή κινητήρας, στην σχεδίαση της Grumman. Βέβαια, σε μια άλλη σχεδίαση, το Mirage III, η “μετατροπή” σε Kfir έγραψε τη δική του ιστορία. Σκεφτείτε ότι μπορεί να το δούμε απέναντι σε Su-30 κάπου στη Νότια Αμερική…]

Το F-104G υπήρξε ουσιαστικά ένα α/φ για το γερμανικό μέτωπο του ΝΑΤΟ. Η Γερμανία είναι όμως κόλαση καιρού, οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι εξαιρετικά ευμετάβλητες, η πυκνή νέφωση με χαμηλή βάση (αλλά και οροφή στα 30.000+ πόδια!) συνήθης, οι καταιγίδες από Μάρτιο ως Σεπτέμβριο (και όχι μόνο …) συχνότατες και εξαιρετικά βίαιες, οι ανεμοθύελλες το ίδιο, και οι ομίχλες ακόμη και το καλοκαίρι όχι σπάνιες. Και φυσικά το χιόνι και ο πάγος το χειμώνα. Προσοχή, δεν μιλάμε με όρους τύπου “στην Αγγλία πάντα βρέχει, στη Σουηδία έχει παγετό”, μιλάμε για μια κόλαση, όπου ο καιρός μπορεί να ανοίξει και να κλείσει πολλές φορές μέσα σε μια ώρα, με μεταβολές ατμοσφαιρικής πίεσης τεράστιες και άμεσα (όσο και οδυνηρά) αντιληπτές από το ανθρώπινο σώμα, εντός κτηρίων!

Και ο Καναδάς, που είχε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό απωλειών από τη Γερμανία, σχεδόν ακέραιο 50% (!), επιχειρούσε με τον τύπο ΜΟΝΟ από γερμανικό έδαφος, σε αποστολές αρχικά πυρηνικής κρούσεως, και έπειτα CAS (!!!)/BAI, με π/β Μ61, βόμβες Mk.82 Snakeye ή διασποράς αντιαρματικές Hunting BL.755, ή ακόμη καλάθους ρουκετών 2,75″ (προς το τέλος τις ταχύτατες CRV-7).

Θα αντιλέξει κάποιος: Μα εδώ πετούσαν στη Γερμανία α/φ χωρίς ραντάρ ή προηγμένα πλοηγικά μέσα! Τα Α-10 (χωρίς ραντάρ, INS κλπ.) πετούσαν στη Γερμανία από FOL πάντοτε (οι 6 μοίρες της USAFE έδρευαν στην Ανατολική Αγγλία, αλλά είχαν ανά πάσα στιγμή από ένα σμήνος σε FOL στη Γερμανία, δηλαδή τουλάχιστον 36 από τα 108 α/φ ανά πάσα στιγμή) διότι απλά πετούσαν πάντοτε ΚΑΤΩ από τον καιρό, όσο χαμηλή και αν ήταν η βάση των νεφών, και μόνο η ομίχλη μπορούσε να τα καθηλώσει. Και φυσικά, λόγω ταχύτητος και πτέρυγας μηδενικής οπισθόκλισης, ο χειρισμός τους στο landing pattern ήταν παιγνίδι.
Για τέτοιο καιρό, απαιτούνται αεροπλάνα που μπορούν να κάνουν “επιθετική” προσέγγιση (τύπου αεροπλανοφόρου), βλ. και Ελβετία (με τα αεροδρόμια στον πυθμένα νεφοσκεπών κοιλάδων ανάμεσα σε τιτάνιους κάθετους ορεινούς όγκους …) που προτίμησε το Χόρνετ του Μιράζ 2000 για το λόγο αυτό.

Το Starfighter, αντίθετα, με την τεράστια ταχύτητα προσέγγισης, την ανάγκη διατήρησης ισχύος 85% mil τουλάχιστον για να τροφοδοτείται επαρκώς το boundary layer control (χωρίς το οποίο οι κωμικές πτέρυγες θα έπεφταν σε απώλεια στήριξης άμεσα …), το τεράστιο ίχνος προσέγγισης και την ανάγκη εξαιρετικής συγκέντρωσης και ντελικάτων χειρισμών σε όλο το landing pattern, άμα τύχαινε και σε νέφωση είχε βαρύτατο πρόβλημα …
Η Ισπανία, αντίθετα, δεν είχε καμιά απώλεια (ο καιρός της Καστίλλης!), όταν παρέλαβε τα F-4C παρέδωσε τα F-104G από μισά σε Ελλάδα και Τουρκία. Την ασυμβατότητα των πτητικών χαρακτηριστικών του α/φ με άσχημες καιρικές συνθήκες είχε επισημάνει ήδη ο πρύτανης των δοκιμαστών πιλότων, Βρετανός Roland Beamont, όταν πέταξε το -Α στην έρημο (Έντουαρντς) τέλη δεκαετίας του ’50.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

67 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
67 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Lefteris

O Νικόλαος είναι κεφάλαιο ! Κάθε σχόλιο του μπορεί να γίνει άρθρο !

My_name_is_Nobody

Εξαιρετικός!

Tasos

Όχι άλλο ΑΠΕ. Μόνο Νικόλαος!

KostisM

Εξαιρετική πηγή τεχνικών και ιστορικών πληροφοριών ! Να είστε καλά.

sidnik77

“Το Starfighter, αντίθετα, με την τεράστια ταχύτητα προσέγγισης, την ανάγκη διατήρησης ισχύος 85% mil τουλάχιστον για να τροφοδοτείται επαρκώς το boundary layer control (χωρίς το οποίο οι κωμικές πτέρυγες θα έπεφταν σε απώλεια στήριξης άμεσα …), το τεράστιο ίχνος προσέγγισης και την ανάγκη εξαιρετικής συγκέντρωσης και ντελικάτων χειρισμών σε όλο το landing pattern, άμα τύχαινε και σε νέφωση είχε βαρύτατο πρόβλημα …”
Φίλος πρώην αστρομαχητής μου είχε πει την εξής ιστορία σχετικά με το άγχος που τραβούσαν οι χειριστές στο τελικό σκέλος προσγείωσης. Λόγω της παλαιότητας των αεροσκαφών, τύχαινε πολλές φορές το κουμπί του ασυρμάτου στο χειριστήριο να κολλάει και να παραμένει πιεσμένο. Άρα από τον πύργο ελέγχου μπορούσαν να ακούσουν τον πιλότο, χωρίς ο τελευταίος να το αντιλαμβάνεται. Καθώς ήταν στο τελευταίο σκέλος προσέγγισης οι σφυγμοί ανέβαιναν σταδιακά, με αποτέλεσμα η αναπνοή του πιλότου να ακούγεται αρχικά αργή και να ανεβαίνει σε ταχύτητα όσο πλησίαζε τον διάδρομο, στην κορύφωση της οποίας ακούγονταν από τον πύργο ελέγχου στα ακουστικά του πιλότου “χύσε ρε μαλάκα να τελειώνουμε”, κάτι το οποίο τον επανέφερε στην πραγματικότητα και στο ότι το κουμπί είχε κολλήσει και τον άκουγαν όλοι.
Όσο για το αν είχε δυνατότητες αερομαχίας, ρωτώντας τον αν έχει βρεθεί σε αερομαχία με τον αδερφό του που ήταν φαντομάς μου απάντησε “μία φορά συναντηθήκαμε, έβαλα μπρος την μετάκαυση και εξαφανίστηκα” 🙂

stepa

Συγχαρητηρια Νικολαε, αν και θα ελεγα οτι το 104 δεν το βλεπει κανεις σαν μαχητικο, αλλα σαν ενα τεχνουργημα απιστευτης ευρηματικοτητος απο τον σχεδιαστη του, ακομα και σημερα δυσκολα μπορει να μεινει καποιος αδιαφορος για αυτο το μοναδικο σχημα που θαρρεις και ειναι ετοιμο να σε στειλλει, παρατηρωντας το , σε out of the blue καταστασεις.Προσωπικα θα ημουν περιεργος να εβλεπα που θα κατεληγε η προσπαθεια του “Κελλυ” να παρει το αιμα του πισω σχεδιαζοντας το CL 1200 Lancer, μια προσπαθεια που ατυχως δεν υλοποιηθηκε ….

VasiliosKaimakis

Εξαιρετικό άρθρο όπως πάντα.

George_K

Άψογος…, μας κάνει να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι..!!

GioFlo

Μπραβο Νικολα, πολυ ωραιο αρθρο, για να θυμουνται οι παλιοι και να μαθαινουν οι νεοι 🙂

Mitsos_Mantzos

Νικόλαε έγραψες πάλι, αλλά ας μου επιτραπει μια παρένθεση.

Οι Αστρομαχητές lovers δεν το θαυμάζουμε για τις πολεμικές του ικανότητες αλλά το θαυμάζουμε σαν την απόλυτη ιπτάμενη μηχανή, σαν ένα πύραυλο που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σε φέρει στα όρια του διαστήματος, εκεί παίζει μπάλα ο Αστρομαχητής εκεί είναι το γήπεδο του.
Όταν οι άλλοι φορούσαν δερμάτινα τζάκετ Οι αστρομαχητές φορούσαν στολή αστροναύτη.

Αλλά το κυριότερο είναι οτι όταν διαβάζεις ιστορίες από πιλότους που πέταξαν και πιο μοντέρνα αεροπλάνα από αυτό Ο απόλυτος έρωτας τους ήταν το f-104 και τις καλύτερες ιστορίες έχουν να τις πουν μόνο από τον αστρομαχητη.

Είναι σαν να έχουμε μία Ferrari και προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί δεν μπορούμε να πάμε τα παιδιά στο σχολείο και να κάνουμε ψώνια από το σούπερ μάρκετ με αυτό το αμάξι. Αδύνατον.

Konstantinos1

Επιτέλους, τα σχόλια αυτού του ανθρώπου, πήραν την έκταση και τη θέση που τους αξίζει! Μπράβο και ξανά μπράβο! Νikolaos σας ευχαριστούμε που μοιράζεστε τις γνώσεις σας μαζί μας. Πράγματικά απολαυστικός.
Υ. Γ. Θα θελα να ‘ξερα, τι αεροπορικές βιβλιοθήκες έχουν μερικοί αναγνώστες στα σπίτια τους… Και ακόμα περισσότερο τι λένε οι γυναίκες τους (Χα, χα, χα..).

ACHERON

Πάντοτε συναρπαστικός,Νικόλαε.
Τώρα,στο  “Για να φθάσει στο Εσκή Σεχήρ θέλει 4 εξωτερικές δεξαμενές, άρα μοναδικό πιθανό φορτίο είναι μία (!) Μ117 των 750 λιβρών … τι να το κάνω;”,θα τολμήσω να μαντέψω ότι το φορτίο θα ήταν μάλλον μία ConDib Mk-70,ἢ μία Rockeye Μk-20.

peet14

Εξαιρετικό άρθρο ,συγχαρητήρια .
Τυχαία έτυχε να δώ τους καπνούς απο την συντριβή του πρώτου 104 .

Manolis

Eξαιρετικος Νικολαε! Ευχαριστουμε! Θα χαρεις υποθετω να σου επιβεβαιωσω (υπαρχουν πειστηρια) οτι πραγματι τα “zot boxes” ηταν οι πρωτοι καταδεικτες λειζερ των Φάντομ και της ΠΑ γενικοτερα! Μαλιστα, ελλειψει αλλου εξοπλισμου (pave spike…), στο ΣΟΤ αρχες της δεκαετιας του ’90 δοκιμαζαν το zot box στη Φαντομαρα σε αυτοκαταδειξη!!! (το αρχαιο zot box ειχε σχεδιαστει ωστε ενα αεροσκαφος φορεας, να καταδυκνυει το στοχο σε δευτερο αεροσκαφος που εφερε την Paveway!).

epampapas

Συγχαρητήρια για το άρθρο. Ήταν πραγματικά ένα εξαιρετικά προβληματικό, κακό για την ακρίβεια, α/φος.

Εκείνα τα χρόνια που υπηρετούσε και λίγο μετά, λόγω της κορύφωσης του ψυχρού πολέμου δεν επιτρεπόταν να διαρρεύσουν στον τύπο πολλά σχετικά πράγματα για όλα αυτά τα προβλήματα, ή φτάνανε αλλά υποβαθμισμένα. Να το πούμε απλά το επονομαζόμενο και widow maker δεν έγινε ποτέ σκάνδαλο.

Ήταν στα πλαίσια δημιουργίας κλίματος στην κοινή γνώμη (υπάρχει και άλλη λέξη για αυτό) για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για την ποιότητα των νατοικών οπλικών συστημάτων.

Καθώς καταλαγιάζει η σκόνη του ψυχρού πολέμου (ακόμα δεν τον έχουν ξεπεράσει οι παλιότεροι), και απομακρυνόμαστε χρονικά από την εποχή η ιστορική αλήθεια πλέον ξεπροβάλει.

zyxt

Εξαιρετικό άρθρο

dimitrov

Έχουμε πένα βλέπω Nikolaos. Εύγε!

Berserker

Συγχαρητήρια μέσα από το Μηχανουργείο του εργοστασίου! Με το ένα μάτι μετρώ ροές αντλίας με τζαναμπέτικο ασυνεχή Η/Κ – άτιμε Tesla! – και με το άλλο σε διαβάζω συνονόματε, Κορυφαίε!
Και θυμάμαι τον ΚΚ που έγραφε κάποτε στην Πτήση ότι οι “χεράδες” της ΠΑ ξεχώριζαν στα F-104…
Αν μη τι άλλο ήταν ένα Α/Φ που ξεχώριζε τους άντρες από τα αγόρια. Γι’ αυτό το διάλεξες Νικόλαε, είμαι σίγουρος.

photographix

ααααχ starfighters …Mπραβο ΞΑΝΑ Nikolaos Nikolaos

STRATOS

Πολύ ωραίο άρθρο! Αυτό που θυμάμαι, είναι την στεναχώρια που είχαν εκφράσει οι χειριστές των 335 & 336 μοιρών όταν αποσύρθηκαν τα F-104 και μεταπέσαν στα A-7E (ένα εκπληκτικό επιθετικό αεροσκάφος που θα έπρεπε να υπηρετεί ακόμη στην ΠΑ). Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο αγαπητό ήταν το F-104 στις τάξεις των αεροπόρων της ΠΑ.

H ΠΑ μπόρεσε να διατηρήσει το επίπεδο των ατυχημάτων του τύπου σε χαμηλό επίπεδο, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες βετεράνων του τύπου το επίπεδο εκπαίδευσης (στο χειρισμό του αεροσκάφους) κυμαινόταν ανάλογα με την χρονική περίοδο (και πόσο ψείρας ήταν ο διοικητής μοίρας)..

Η ΠΑ το F-104 το χρησιμοποίησε και σε dissimilar σε εναέρια μάχη, και εκεί έμαθαν οι Έλληνες χειριστές πως το μαχητικό “δεν έστριβε με το stick, αλλά με την μανέτα”..

Στα dissimilar όλα είναι δυνατά με το F-104!!:

https://nationalinterest.org/blog/buzz/how-old-school-f-104-could-beat-f-15-battle-74786

MPAMPIS

Γνωρίζουμε αν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των f. 104G του bundesmarine σε σχέση με αυτά της Luftwaffe;γιατι δεν σκεφτήκαμε να πάρουμε As 34 kormoran πακέτο με γερμανικά f 104 δίνοντας μια πρωτόγνωρη δυνατότητα στην ΠΑ (σε εποχή χωρίς Exocet);

George_K

Μιας και μας έχει πάρει ο οίστρος.., ας ανεβάσω άλλη μια ανάρτηση του Κου Δημήτρη Τζάννε από την υπηρεσία του στα F-104…

Όλυμπος , παρά λίγο
Είναι περίπου 1978, και η ΠΑ, με στέλνει στο ΚΕΟΑΧ, ένα 15νθημερο σχολείο χειμερινής επιβίωσης. Υπήρχαν πολλά σχολεία, άλλα πολύ ενδιαφέροντα , όπως αυτο, και άλλα λίγο κουραστικά αλλά απαραίτητα, για να προαχθείς , όπως η ΣΚΕΑ, ΣΠΑ, κλπ. Εγώ τα απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι, έβγαλα τη ΣΚΕΑ, για να γίνω επισμηναγός, όχι την σχολή πολέμου ΣΠΑ, γιατί έφυγα σαν αντισμήναρχος, επίσης έβγαλα και ένα πολύ καλό σχολείο στο Los Angeles, στο πανεπιστήμιο του USC, για την διερεύνηση ατυχημάτων.

Στη Σχολή Ικάρων μπήκα το 67, εκατοστός τρίτος (103) επί συνόλου 104 !!!, μετά στο πρώτο έτος έφθασα 8ος , λόγω καλής βαθμολογία στο αεροπλάνο, 2ο 16ος και συνεχώς προς τα κάτω, ( στο τέταρτο δεν υπήρχε αεροπλάνο ) Ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί θα πετάξεις καλύτερα αν ξέρεις να λύνεις εξισώσεις η να γράφεις καλές εκθέσεις !!! Τέλος πάντων ας μη το συνεχίσω το θέμα, έτσι και αλλιώς δεν πήγα στην αεροπορία για να γίνω αρχηγός, ήθελα να πετάξω , μόνο, βέβαια δεν μπορεί να κάνεις μόνο αυτό, κάτι πρέπει να μάθεις, για να μπορέσεις να διοικήσεις κλπ. Να μη μείνεις κούτσουρο !!
Όταν κάποια στιγμή εκει στα 80ς κατάλαβα ότι για να πας παραπάνω πρέπει λίγο να πας με το μέρος κάποιου κόμματος , είπα ως εδώ. Και το 87 δήλωσα παραίτηση και έφυγα.

Ειμαι λοιπόν Σμηναγός με καμία χιλιάδα ώρες F 104, το εχω μάθει καλα, πολυ καλα θα έλεγα, σε σημείο πλέον , που η χαμηλή πτηςη μου είχε γίνει , Δευτέρα Φύση, που λένε, και το να βρίσκομαι πολυ χαμηλά ηταν σαν να πηγαίνω βόλτα στο πάρκο.!!
Η έτσι νόμιζα!!

Ειμαι λοιπόν στο καταφύγιο του στρατού στα 1900 μέτρα, με πολυ χιόνι για 15 μέρες. Παρέα ηταν ο John Psim. Ο Γιαννης ο Ψημαδης και κάποιοι άλλοι απο ΠΑ, δεν θυμάμαι, και καμία 20ρια comment image Στραταιοι , καταδρομείς κλπ. Μας μαθαίνουν να κάνουμε σκι, με ξύλινα σκι με ελατήρια αντί για δέστρες (!!!) , equipment του 1945+, μάθαμε να κάνουμε igloo, κλπ. Το μάθημα του σκι γινόταν μπροστά απο το καταφύγιο ( όπως στην εικόνα, που ηταν ότι βρήκα απο την περιοχή αυτή) σε μια πίστα που κατέληγε κανά χιλιόμετρο πιο κάτω, και 200-300 μέτρα χαμηλότερο υψόμετρο, στα barracks που έμεναν οι φαντάροι που εξυπηρετούσαν το κέντρο.

Θυμάμαι και την μεγάλη πορεία (25km) που κάναμε απο την πεδιάδα πιο κάτω προς το καταφύγιο, με διανυκτέρευση σε σκηνή πανω στο χιόνι. Ηταν, ας πούμε, η πορεία διαφυγής, (για μας τους αεροπόρους) , αλλα απλή εξάσκηση για τους Στραταίους (!) ξεκινάμε να περπατάμε με τα Bergen στη πλάτη και στο δρόμο συναντήσαμε ενα βοσκό με το κοπάδι του, ( υποτίθεται ο σύνδεσμος μας , που θα μας βοηθούσε στην διαφυγή, μετα απο εγκατάλειψη σε ορεινό εχθρικό έδαφος) , το σύνθημα ηταν: τα πρόβατα σου γεννάνε δυο φορές τον χρόνο; η ειναι ζυγούρια (!!!) εγω δεν ήξερα τι θα πει αυτο! Παιδί της πόλης γαρ!

Οι Στραταιοι είχανε πάρει φόρα και εγώ με τον Psim και τους άλλους αεροπόρους είχαμε μείνει πίσω , με τη γλώσσα έξω. Έτυχε να είμαι ο αρχαιότερος από όλους (!), πράγμα σπάνιο !!! Οπότε μπαίνω μπροστά και λέω σε όλους, παιδιά τώρα θα πάμε με τον δικό μου ρυθμό. Το δέχθηκαν μουρμουρίζοντας βέβαια, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς!!
Με αυτά και εκείνα μας είχανε λίγο πρήξει και όταν φεύγαμε λέω στους εκπαιδευτές (όλοι ωραίοι τύποι) μας πηδήξατε άλλα εγώ θα περάσω από πάνω σας με το 104 και θα σας κάνω το ίδιο!! Οπότε ο αρχηγός τους κάνει το μέγα λάθος και μου λέει “καλά όλοι έτσι μας λένε και έρχονται και περνάνε άλλα εμείς δεν μασάμε !!!”

Συνεχίζεται…

Fiorentino

Ευχαριστούμε πολύ για το άρθρο!!! Περιμένουμε και άλλα!!!

George_K

“… Καλα του λέω , για να μη με μπερδέψεις με κανά αλλο, οταν θα περάσω εγω, φεύγοντας θα το γυρίσω ανάποδα για λίγο , για να καταλάβεις ποιος ειναι !!
Είχε περάσει μήνας, και βρίσκομαι να γυρίζω απο βόρειο Ελλαδα, κάνοντας ενα CPM, με Νο 2 τον Γιώργο τον Αθανασίου, το σκέλος της επιστροφής περνούσε πολυ κοντά απο το καταφύγιο. Λέω στον Γιωργη να μείνει στα 8-9000′ και γω παω νότια και χώνομαι μεςα στην χαράδρα που οδηγούσε στο καταφύγιο, με βόρεια πορεία, για να ακουστεί καλα ο ήχος του α/νου μεςα στην χαράδρα (!) όπως ανεβαίνω περνάω πανω απο τα barracks των φαντάρων , αλλα ξαφνικά λόγω της κοιλάδας απο κάτω , βρίσκομαι πολυ ψηλά ( για τα Στάνταρντ της χαμηλής διέλευσης) , μπροστά το χέρι καταιβαίνω μεν αλλα τώρα με 450 βρίσκομαι πολυ γρήγορα και πολυ χαμηλά κοντά στο καταφύγιο ! για την ακρίβεια ειμαι χαμηλότερα απο το υψος του κτιρίου !! Και πλησιάζει πολυ γρήγορα , ενστικτωδώς τραβάω πολυ σκληρά, και, ακόμα το θυμάμαι είδα το κτίριο να μεγαλώνει , και ανθρώπινες φιγούρες να κινούνται, για να προλάβω να κάνω την προσευχή μου ούτε λόγος !! Ειλικρινά περίμενα ότι θα χτυπήσω το κτιτριο!! Με κάποιο μαγικό τροπο το περνάω χωρις να ακουμπήσω τίποτα !!
Τώρα όμως άρχισαν τα δύσκολα. Πιςω υπάρχει η πλαγιά που οδηγεί στην κορυφή του Ολύμπου, (30 μοίρες περίπου ανηφόρα)
Το F 104, οταν έχει μεν ταχύτητα, αλλα τραβήξεις το χειριστήριο απότομα (πολυ) κάνει τα εξής: ενεργοποιείται το Stick Shaker, και το Kicker , δηλαδη το vane ( αισθητήρας της γωνίας προσβολής ), αλλάζει απότομα και γρήγορα γωνία, χωρις όμως το α/φος να έχει μπει σε πραγματική απώλεια στήριξης και σου δίνει το λεγόμενο “PseudoKicker” ψευδόKicker!! Το αεροσκάφος ανεβοκατεβαίνει βίαια αντιδρώντας στο τράβηγμα του χειριστηριου , οςο το τραβάς τοςο συνεχίζει. Ναμαι λοιπόν στα 0′ πανω απο την πλαγιά , έχοντας τραβήξει για να αποφύγω το καταφύγιο να σέρνομαι με 2-3 ψευδοκίκερ, χωρις να μπορώ να κάνω τίποτα, να εγκαταλείψω; Οχι γιατι αν άφηνα το χειριστηριο για να πιάσω την χειρολαβή θα χτυπούςα κάτω, να χαλαρώσω οχι , πάλι θα χτυπούσα κάτω, γιατι επρεπε να ακολουθήσω την , ανηφορική , πλαγιά !! Τέλος πάντων μετα απο 2-3 φορές, αποφάσισε ( το 104 ) να με αφήσει ζωντανό , αυτή τη φορά!
Περιττό βέβαια να πω ότι ένοιωσα για πολλοστή φορά , το σύνδρομο “ιδρώνω παντού σε 1″, ”
Κατα την προσφιλή μου συνήθεια εκείνη την εποχή με το που “βγήκα” ηταν σαν να μην έγινε τίποτα, ( εκτός απο τον ιδρώτα που οταν παγώνει, σου θυμίζει τι ακριβώς έγινε )!!
Γυρνάω γρήγορα να δω πιςω, και βέβαια υπάρχει η γνωστή γραμμή, και χιόνι που σηκώθηκε στον αέρα, απο τα καυσαέρια !
Γυρίζω προς τα κάτω, κάνω άλλη μια χαμηλή απο πανω απο το καταφύγιο, και το γυρίζω για λίγο ανάποδα, ( δεν το είχα ξεχάσει βέβαια ) μαζεύω τον Γιωργη, που είχε μείνει άλαλος , και πάμε για π/γ.
Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ όμως. Μετα απο λίγο καιρό, μέσω τηλ.κέντρων καταφέρνω να πιάσω στο τηλέφωνο τον διοικητη που είχαμε μιλήσει οταν ήμουν εκει, ” ρε π…στη τι μας έκανες, μας έριξες την κεραία της τηλεόρασης και δεν βλέπαμε tv μια βδομάδα ! ” το απίθανο ειναι , μου λέει, ότι είχαν ερθει κατ’ ευθείαν απο Αμερική με C141, αμερικανοί navy seals , που είχαν πέσει με αλεξίπτωτο , βράδυ απο το C 141, για εκπαίδευση με Έλληνες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ Καθόντουσαν εκείνη την ώρα στο μπαλκόνι ( φωτο ) και μόλις είδαν το 104 να “πέφτει επάνω τους” , πήδηξαν ολοι μαζι κάτω 2-3 μέτρα !!

Συνεχίζεται…

George_K

Για να διευκρινιστεί λίγο περισσότερο : ο λόγος που η διέλευση ήταν «ανηφορική», δηλαδή απο χαμηλά προς τα επάνω, ήταν το ότι ο προσανατολισμός της βεράντας, του καταφυγίου, «έβλεπε» προς τα κάτω, την κοιλάδα, όπως ειναι λογικό. Όποτε όλοι που τυχόν θα ήταν εκεί, θα κοιτούσαν προς τα κάτω, και θα έβλεπαν το α/φος λίγα δευτερόλεπτα πριν βρεθεί απο πάνω τους.
Το να κανεις διέλευση «κατηφορικά», απο την κορυφή προς τα κάτω, εκτός του ότι θα ήταν απείρως πιο ευκολο, άρα 0 ευχαρίστηση, πολυ ξαφνικό και δεν θα έδινε χρόνο να το παρακολουθήσει κάποιος όπως θα έρχονταν και εν πάση περιπτώσει ο σκοπός μου ήταν να το ευχαριστηθούν και οι Στραταιοι.
Εννοείται ότι η τελευταία διέλευση με το ανάστροφα έγινε απο επάνω προς τα κάτω !
comment image

FotisFotis

Αν και καθυστερημένα, εύχομαι καλή χρονιά στην Πτήση και τους συναναγνώστες
με υγεία και βεβαίως να πάνε καλά τα πράγματα για την Ελλάδα μας.
Θέλω ειλικρινώς να συγχαρώ τον Νικόλαο για τα εξαιρετικά του σχόλια και τώρα για το άρθρο του.
Λεπτομέρεια, δομημένος λόγος και βαθειά γνώση του αντικειμένου,
μου δίνει την χαρά να μαθαίνω πράγματα όμορφα και χρήσιμα, αλλά και να τον χαίρομαι για το πολύ υψηλό επίπεδο που έχει φθάσει.Ευχαριστώ πολύ φίλε Νικόλαε όπως και τους υπόλοιπους συναναγνώστες για το αξιοπρεπές επίπεδο που διατηρείται εδώ στην Πτήση.
Εκφράζουμε κόσμια τις γνώμες μας και γίνεται έτσι ένας πολύ όμορφος διάλογος.
Να είστε καλά όλοι.

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ThinkOutOfTheBox: Ενδιάμεση Λύση, ας “ξεχάσουμε” τις Karel Doorman, ας ζητήσουμε 2 Holland Class OPV

Πριν λίγες μέρες, είχαμε εξηγήσει γιατί η ολλανδική πρόταση SIGMA 11515HN είναι μια σχετικά ώριμη λύση, με συστήματα που υπάρχουν σε λειτουργία ή πρόκειται...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

Προχωρά η αγορά των Rampage και των SPICE για τα ελληνικά...

100
Μετά το καλοκαίρι, ο ΥΕΘΑ θα πάει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής τους φακέλους κρίσιμων προμηθειών για την Πολεμική Αεροπορία, και για τα F-16...
- Advertisement -
Card image

August #15 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2014 March 2014 #334

Αγορά
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 September 2015 #352

Αγορά

Related News

Ν. Δένδιας: Η Ελλάδα στηρίζει τον Λίβανο

Στην 3η Διεθνή Διάσκεψη Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων προς υποστήριξη του λαού του Λιβάνου, συμμετείχε νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, εκπροσωπώντας τον πρωθυπουργό...

Εκτός μάχης λόγω βλάβης το ρωσικό Beriev Be-200; (ανανέωση)

Αρχικό κείμενο: Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε η ΕΡΤ, το ρωσικό πυροσβεστικό αεροσκάφος Beriev Be-200, βγήκε "εκτός μάχης", λόγο βλάβης στον ένα κινητήρα.Οι ίδιες...

Προκηρύξεις για πρόσληψη 1.180 ΟΒΑ στις Ένοπλες Δυνάμεις

Με χθεσινή ανακοίνωση το ΓΕΕΘΑ ενημερώνει ότι έχουν τελειώσει οι απαραίτητες διαδικασίες για την προκήρυξη πρόσληψης Οπλιτών Βραχείας Ανακατάταξης (ΟΒΑ), στους τρεις Κλάδους των...