27.2 C
Athens
Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου, 2021
- Advertisement -

Berserker: Οι μουτζούρηδες των Εθνών

- Advertisement -

Από τον Berserker, κατά κόσμον Νικόλα Κυρίτζη

 

  1. Ο Ιερόθεος

Στο εστιατόριο που τρων τα συνεργεία μπήκε το θέμα σου έτσι στ’ αστεία. Εφτά βοηθοί και τρεις μαστόροι… κι’ εσύ μαρσάρεις τα μποτάκια σου…

Πράγματι, στην ετήσια μεγάλη συνάντηση του Θωμά, καλού μηχανικού Ιταλικών μοτοσυκλετών – αυτών που επιεικώς ονομάζουμε με «χαρακτήρα» – και του θείου Νικόλα, προβλέπεται πάντοτε η συνοδεία μεζέδων, συνήθως του ανυπέρβλητου «Κίτσουλα», αλλά και η κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Εν προκειμένω ο υιός του εστιάτορα συνδύαζε (;) Δημήτρη Στεργίου «Μπέμπη», Domenico Modugno και Νίκο Ξυδάκη/Θοδωρή Γκόνη. Η φιλία τους αριθμούσε ήδη μερικές δεκαετίες: είχαν γνωρισθεί το μακρινό 1977 κάνοντας «χώμα» στα ορεινά του Παπάγου. Ο Θωμάς με Husqvarna και ο (όχι ακόμη θείος) Νικόλας με τη λατρεμένη Τσέχα CZ – σχεδόν σαν του Φάλτα, όπως επέμενε.

Η κόκκινη 916, σε φάση ΕΜΖ, περίμενε αγέρωχη την καινούργια Regina (ή μήπως είχαμε ήδη περάσει στις D.I.D. το 1999;) στο συνεργείο, αν και η δόξα της είχε προσωρινά επισκιασθεί από τη μάλλον ασχημότερη διάδοχό της – οι εποχές που μάστορες και αναβάτες παρατούσαν ότι έκαναν και χάζευαν το πανέμορφο, αξεπέραστο δημιούργημα του Massimo Tamburini είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ακόμη και ο ήχος είχε τιθασευθεί: τα νέα μοντέλα ακούγονταν σαν κανονικοί μπάσοι δικύλινδροι κινητήρες αντί για τον σιδερένιο κουβά γεμάτο βίδες και σίδερα, που τον πήγαινες βίαια πάνω κάτω, όπως έκανε η 916 με τις Lafranconi του θείου Νικόλα.

 

–  Σε 25 χρόνια πάλι, είπε θυμόσοφα ο Θωμάς στο θείο Νικόλα, όταν θα είναι το απόλυτο classic!      

–  Θωμά, με ξέρεις, δεν είμαι πιστός σε μάρκες αλλά θαυμάζω τους πραγματικούς μηχανικούς. Ο Μέγιστος (Massimo) Τυμπανιστής (Tamburini) έφυγε από τη Ducati και δήλωσε ότι θα διορθώσει ότι ελάττωμα είχε η 916 στο νέο του σχέδιο – περίμενε και θα συμφωνήσεις! Την επόμενη φορά που θα με δεις, η 916 θα έχει μείνει στο σταντ – γιατί δεν θα την πουλήσω – και όλο το συνεργείο θα μαζευτεί γύρω από τον μοναδικό τετρακύλινδρο της Agusta με τις ακτινωτές βαλβίδες που επιμελήθηκε η ίδια η Ferrari αντιγράφοντας κεφαλή της F1.

–  Νικόλα, οι θεές δεν έχουν ελαττώματα απάντησε κοφτά ο Θωμάς. Και να έχουν, μας αρέσουν όπως είναι!

Η συζήτηση κινδύνευε να πάρει τη γνωστή τροπή: ο θείος Νικόλας θα επεστράτευε τα Μαθηματικά για να αποδείξει ότι το «μηχανάκι» του είναι υπέρ το δέον πισώβαρο και ότι οι καμπύλες ροπής του κινητήρα, με τις δεδομένες «πολιτικές» σχέσεις κιβωτίου, δεν ταίριαζαν με οποιαδήποτε τελική σχέση μετάδοσης ενώ ο Θωμάς θα αντέτεινε ότι η «αίσθηση» και η ανεξήγητη, σχεδόν μεταφυσική δυνατότητα ασφαλούς επιτάχυνσης πάση δυνάμει με κλίση, ήταν ανυπέρβλητες.

– Τι σας μαθαίνουν στα Πολυτεχνεία; Η μόνιμη επωδός του Θωμά!

–  Όποιος δεν έχει επιχειρήματα καταφεύγει στη μεταφυσική της δήθεν αίσθησης, η επαναλαμβανόμενη απάντηση του – μετέπειτα – θείου.

Όμως αυτή τη φορά o Θωμάς δεν έδειχνε ιδιαίτερη διάθεση να θυμηθεί τις ανελέητες κόντρες του Υμηττού με τη Husqvarna εναντίον του CZ. Ο θείος Νικόλας ήταν σχεδόν παρεξηγημένος: μια φιλία χρειάζεται και τις συγκρούσεις της!

–  Τι είναι Θωμά, τι σε απασχολεί;

–  Να ξέρεις, αυτός ο πιτσιρικάς, που σε ρωτούσε για τη γωνία του V

–  Ναι θυμάμαι, ρωτούσε γιατί η Aprilia επέλεξε γωνία 60 μοιρών στη Mille και δεν ακολούθησε τη Ducati. Περίεργο παιδί, ήξερε κάποια πράγματα, τον βαρέθηκα όμως όταν πήγα να του εξηγήσω το εκπληκτικό δημιούργημα των 72 μοιρών του Franco Lambertini ως την βέλτιστη λύση στην ερώτηση του αλλά ανεκάλυψα ότι δεν είχε ακούσει ποτέ τη Morini!

–  Ο γνωστός άκαμπτος, σαν άξονας De Dion, Νικόλας…Που να την έχει ακούσει ο 18χρονος τη Morini, όταν έχει κλείσει εδώ και καμιά δεκαετία, ήδη; Τέλος πάντων, ο Ιερόθεος, έτσι λέγεται ο πιτσιρικάς, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Έρχεται στο συνεργείο και βοηθά χωρίς αμοιβή και το μόνο που θέλει είναι να μαθαίνει… Ότι λεφτά βγάζει από το φούρνο που δουλεύει πάνε σε ανταλλακτικά και βιβλία…Να σκεφτείς ότι δεν ξέρει Αγγλικά και διαβάζει με ένα λεξικό!

– Οι άκαμπτοι άξονες έχουν και τα πλεονεκτήματά τους αλλά ας μην πιάσουμε τις αναρτήσεις πάλι. Εύγε στο παλικάρι, πολλοί μεγάλοι ξεκίνησαν έτσι! Τι νομίζεις ότι ήταν ο Ταμπουρίνι στο ξεκίνημά του; Παιδί σε συνεργείο του Ρίμινι, μουτζούρης! Αλλά σοβαρό συνεργείο, όχι σαν το δικό σου!

–  Άκου Νικόλα, ο Ιερόθεος έχει ξεκινήσει ένα πρότζεκτ. Θέλει να φτιάξει δικό του κινητήρα, ένα V2 από κινητήρες παπιών. Έχει μαζέψει διάφορα ανταλλακτικά αλλά τώρα εμφανίζονται οι δυσκολίες. Δεν ξέρει και μηχανολογικό σχέδιο οπότε έχει φθάσει σε αδιέξοδο. Θέλω να τον βοηθήσω γιατί μου θυμίζει τα νιάτα μου και διάφορες ιδέες που είχα και δεν υλοποίησα ποτέ αλλά και οι δικές μου δυνατότητες είναι περιορισμένες. Μπορείς να βοηθήσεις;

–  Τι λες Θωμά, μπράβο στον Ιερόθεο και σε σένα μπράβο …Υποθέτω ότι μιλάμε τουλάχιστον για κατασκευή στροφαλοθαλάμου, όχι κάτι εύκολο βέβαια. Να βοηθήσω, αλλά όπως ξέρεις στήνω τώρα δική μου εταιρεία και τον περισσότερο καιρό είμαι εκτός Ελλάδος…Μεθαύριο φεύγω για Μόντενα. Να προσπαθήσουμε όμως.

Η – μισή – προσπάθεια όντως έγινε. Το μηχανολογικό αποτέλεσμα ήταν μάλλον μέτριο – ο θείος Νικόλας ήταν μονίμως εκτός Ελλάδος με μια βαλίτσα στα αεροδρόμια, τα μηχανουργεία, παρά τις εκ του μακρόθεν συστάσεις επέδειξαν αδιαφορία και ασυγχώρητη απληστία, η αδρά πληρωμένη, μηχανουργική δουλειά απεδείχθη δημοσιουπαλληλική (η βιασύνη στον τόρνο απαγορεύεται) ενώ η πρώτη και η δεύτερη κοπέλα του Ιερόθεου ζήλευαν παθολογικά το χόμπυ του και το χρόνο που αφιέρωνε. Ο στρατός έδωσε τη χαριστική βολή – ο Ιερόθεος εξήγησε σε ένα στρατολόγο με τι ασχολείται και φυσικά τον έκαναν …αρτοποιό. Όταν απελύθη δεν υπήρχαν χρήματα για επισκευή του κολλημένου, από λάδια που έχαναν τα κακοφτιαγμένα κάρτερ, κινητήρα που, ποτέ δεν τοποθετήθηκε στο σκελετό που σχεδίασε αλλά δεν κατασκευάστηκε, ο θείος Νικόλας. Ο Ιερόθεος παντρεύτηκε πολύ νέος, ανέλαβε πολλές υποχρεώσεις και είναι σήμερα αποθηκάριος σε φαρμακευτική εταιρεία. Το πτυχίο πιλότου που ονειρευόταν δεν το έχει αποκτήσει ακόμη – μάλλον δεν θα το αποκτήσει ποτέ.

 

  1. Ο Mike

–  Εσείς Craig, στην Αγγλία δεν έχετε Βασιλιάδες με τον τίτλο του μεγάλου, έτσι δεν είναι;

 

Η ξαφνική ερώτηση της κατάξανθης, εντυπωσιακής Ρωσίδας Φυσικού Εκατερίνας, προς τον σιωπηλό ως εκείνη τη στιγμή Εγγλέζο, πάγωσε την πολυεθνική παρέα που συνέτρωγε στις όχθες του Τάμεση, ύστερα από μια κοπιαστική ημέρα δουλειάς. Επί μισή ώρα, μεταξύ παραγγελίας, μπύρας και ορεκτικών, οι εκπρόσωποι πέντε εθνών προσπαθούσαν να εντυπωσιάσουν ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί την Εκατερίνα, τη μόνη, αλλά τι, γυναίκα στο τραπέζι. Και τώρα αυτή, που Μεγάλη Εκατερίνα την ανέβαζαν, φυσικό για ντεφιλέ την κατέβαζαν, να γυρίζει και να δίνει σημασία στον ψυχρό Craig. Ο αυτοανακηρυγμένος γόης Juan Carlos, στα όρια του εγκεφαλικού, διαμαρτυρήθηκε: όχι, δεν έχουν οι πειρατές, τι να έχουν, Φερδινάνδο El Magno, Φρειδερίκο  der Große ή Μανουήλ Κομνηνό El Megas? – ο Ισπανός γόης πάντα τιμούσε την Ελλάδα ύστερα από ένα οικονομικά (και κατά δήλωση του και ερωτικά) αποδοτικό εξάμηνο που είχε περάσει σ’ αυτήν παλιότερα.

Και όμως έχουμε, τον Μεγάλο Αλφρέδο που, στα τέλη του 9ου αιώνα μ.Χ. αντιστάθηκε επιτυχώς στους Βαράγγους του φίλου μου του Berserker και στο τέλος τους βάφτισε κιόλας – κάτι σαν τον Βασίλειο τον Β’ των Ελλήνων και τους Ανατολικούς Βαράγγους, τους πρώτους Ρώσους δηλαδή – Ο ήρεμος Craig απήντησε εντυπωσιακά εύστοχα, κατευθείαν  στα καταγάλανα μάτια της Ρωσίδας, τσακίζοντας το ηθικό του αλαζόνα Ανδαλουσιανού που σάλπισε Ισπανική Υποχώρηση.

–  Και μάλιστα οι περισσότερες μάχες έγιναν εδώ γύρω, στο Berkshire. Στόχος τους ήταν το Reading, άλλωστε έρχονταν με πλοιάρια από το Βασίλειο τους στα Ανατολικά – στο Maidenhead χύθηκε πολύ αίμα. 

– Πόσο κοντά είναι το Maidenhead; Ο θείος Νικόλας κινητοποιήθηκε, μου χρωστάς μία επίσκεψη Πέτρο, ξέρεις που!

– Είναι κανονισμένη για αύριο Νικόλα, θα πάμε αμέσως μετά το πρωινό meeting, είναι πολύ κοντά εξήγησε ο Craig  και συνέχισε για το υπόλοιπο βράδυ τη συζήτηση με την όμορφη Ρωσίδα, διευκρινίζοντας της αρχικά ότι Craig και Πέτρος έχουν την ίδια σημασία στις γλώσσες τους και κατακτώντας, άγνωστο πώς, τον τίτλο Πιοτρ Βελίκι από την επομένη μέρα!

Οι Αγγλορωσικές σχέσεις είναι πάντα πολύ ενδιαφέρουσες – εν δυνάμει θερμές – όπως έχουν αποδείξει μεταξύ άλλων η RAF, ο James Bond αλλά και πολύ πρόσφατα  ο Βλαντιμίρ Πούτιν, όμως ο θείος Νικόλας είχε στραμμένη αλλού την προσοχή του: το Maidenhead ήταν και είναι η έδρα μιας μυθικής όσο και άγνωστης ευρύτερα επιχείρησης με εξειδικευμένο μηχανολογικό αντικείμενο, της Hewland Engineering Ltd.

Ο Mike Hewland δεν ήταν παρά ένα ακόμη παιδί Αγγλικού μηχανουργείου, ένας μουτζούρης όπως τόσοι στην προπολεμική Αγγλία. Γεννημένος το 1923 στο Maidenhead πήγε σχολείο μέχρι τα 14 χρόνια του – η φτώχεια δεν επέτρεψε περισσότερο. Από τότε δούλευε σε μηχανουργεία – ήταν φιλομαθής και προσεκτικός και ανέπτυξε μία ιδιαίτερη προσοχή στην ακρίβεια και στη λεπτομέρεια , ιδίως δουλεύοντας στα κύρια μορφοποιητικά στοιχεία της εποχής, τον τόρνο και τη φρέζα – απείχαμε ακόμη από τις CNC τεχνολογίες. Γρήγορα έκανε όνομα και εθεωρείτο μάστορας, με ειδίκευση στα γρανάζια. Το 1957, νέος ακόμη αλλά με 20 χρόνια πείρα, έλαβε τη μεγάλη απόφαση και άνοιξε το δικό του μηχανουργείο: καμαρούλα μια σταλιά, όχι 2 x 3 αλλά 20 x 30 πόδια = 6 x 9 μέτρα. Βασικό αντικείμενο το ίδιο: εξειδίκευση σε ακριβέστατο κόψιμο γραναζιών κατά παραγγελία. Η μεγάλη ευκαιρία ήρθε από τους αγώνες, όταν ένας ιδιοκτήτης ομάδας στη Φόρμουλα 2, ο Bob Gibson-Jarvie που χρησιμοποιούσε Cooper Climax ζήτησε τη βοήθεια του Mike Hewland: το κιβώτιο της Citroen που χρησιμοποιούσε η Cooper δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα.

Ας κάνουμε μία παρένθεση εδώ και ας δούμε το μηχανολογικό πρόβλημα της συγκυρίας: η Cooper που πρωταγωνιστούσε στη σημαντική Φόρμουλα 2 της εποχής, είχε την πρωτοβουλία να επαναφέρει την ιδέα του Φερδινάνδου Πόρσε για τα μονοθέσια της Auto Union από τα προπολεμικά Grand Prix και να τοποθετήσει το κινητήρα εμπρός από τον πίσω άξονα αντί για πίσω από τον πρόσθιο. Αυτό, πέραν των δυναμικών πλεονεκτημάτων που προσέφερε, δημιουργούσε την ανάγκη για διαφορετική σειρά στην τοποθέτηση κινητήρα, κιβωτίου και διαφορικού. Αν και πρωτότυπες λύσεις εφαρμόστηκαν αργότερα, όπως η εγκαρσία τοποθέτηση του κιβωτίου στις περίφημες Ferrari 312Τ του Mauro Forghieri τo 1975, η αλλαγή στη σειρά με το διαφορικό να βρίσκεται ανάμεσα στον κινητήρα και το κιβώτιο σε μία ενιαία κατασκευή – το λεγόμενο transaxle – ήταν η μόνη ενδεδειγμένη λύση. Λύση που είχε ήδη εμφανισθεί εμπορικά σε δύο σημαντικά οχήματα: την πρωτοποριακή Citroen Traction Avant, όπου το κιβώτιο είχε τοποθετηθεί εμπρός από τον πρόσθιο άξονα και ο κινητήρας πίσω από αυτόν, με αποτέλεσμα εξαιρετική κατανομή βάρους – λύση που ακολούθησε η Renault με το 4 και το σημαντικό 16 – και τον Σκαραβαίο της VW με το κιβώτιο εμπρός από τον πίσω άξονα, όπως και η Ρενώ, πάλι, με τα 4CV και Dauphine.

Η Φόρμουλα 2 είχε πάντοτε ως βασικό στόχο το χαμηλό κόστος οπότε αποκλειόταν η χρήση μηχανικών μερών σχεδιασμένων αποκλειστικά για τα λίγα αγωνιστικά μονοθέσια – αναγκαστικά γινόταν ευρεία χρήση τροποποιημένων η αυτούσιων ανταλλακτικών από το εμπόριο. Στην προκειμένη περίπτωση είχε προκριθεί η χρήση του κιβωτίου της Traction Avant – ενός τετράτροχου τεχνολογικού θαύματος κατά τα άλλα, που θα άξιζε αφιερώματος ακόμη και σε αεροπορικό περιοδικό, τόση ήταν η μηχανολογική ευφυΐα που συγκέντρωνε – έναντι αυτού της VW ή της Dauphine λόγω της μεγαλυτέρας ισχύος της Citroen: τα μοντέλα παραγωγής της Citroen TA είχαν ισχύ 60 – 77 ίππων έναντι των 36 του Σκαραβαίου. Επρόκειτο για ένα ισχυρό, ευμέγεθες όμως κιβώτιο που παρά την αλουμινένια κατασκευή του ήταν πολύ βαρύτερο από το μικρό, κατασκευασμένο από κράμα μαγνησίου κιβώτιο (και στροφαλοθάλαμο) της VW, μία άγνωστη στους πολλούς, υψηλής τεχνολογίας, Νορβηγική συμβολή της Norsk Hydro στους Γερμανούς. Ο μεγαλύτερος χώρος του Γαλλικού κιβωτίου επέτρεπε αντικαταστάσεις των γραναζιών με έτερα, ειδικά κατασκευασμένα για βαρύτερη, αγωνιστική χρήση. Όμως το κιβώτιο ενείχε περιορισμούς: ήταν βαρύ για αγώνες, δεν ήταν υπολογισμένο για θλίψη (ώση εν προκειμένω) αλλά για εφελκυσμό και δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ανάποδα ώστε να μειωθεί το ύψος του Κέντρου Βάρους του. Ο Αυστραλός Jack Brabham, ο τρις παγκόσμιος πρωταθλητής της F1 που όλοι ξεχνούν να συγκαταλέξουν στους μεγάλους, δεινός αυτοδίδακτος μηχανικός, μουτζούρης κι’ αυτός όπως ο Ιερόθεος, ο Massimo Tamburini και ο Mike Hewland, αλλά και πιλότος και εραστής της αεροπορίας, είχε φθάσει ως το Παρίσι προσπαθώντας να τροποποιήσει το κιβώτιο της Traction Avant, κάτι που έκανε με επιτυχία κερδίζοντας το πρωτάθλημα, όχι της F2 αλλά αυτής ταύτης της F1 του 1959, με το εργοστασιακό Cooper.

Εδώ έρχεται η μαστορική ευφυία του Mike Hewland. Αντί να προσπαθήσει και αυτός να ενισχύσει με εξωτερικές πλάκες, βίδες κλπ το κιβώτιο της Citroen για τον Bob Gibson-Jarvie και το Cooper Climax της F2, προτίμησε το πανάλαφρο της VW που επιδεχόταν αντιστροφή άρα και μείωση του ύψους του ΚΒ, έβγαλε τους κώνους συγχρονισμού βρίσκοντας χώρο για ενισχυμένα, δικά του γρανάζια και φυσικά ενισχύοντας τη δομή για να αντέξει τις θλιπτικές τάσεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που γίνονται μεγάλοι με τις ιδέες τους. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ξέρουν να επιλέγουν συνεργάτες και να διαπρέπουν ως ομάδες – οι επιχειρήσεις είναι και ομάδες. Ο Eric Broadley της Lola υπήρξε μάλλον το δεύτερο: ποτέ δεν απέκτησε τη φήμη (αλλά ούτε και το άγος) ενός Chapman, βρέθηκε όμως πίσω από τη δημιουργία – και πούλησε αρκετά από αυτά, περισσότερα από κάθε άλλον – πολλών από σπουδαία αγωνιστικά αυτοκίνητα. Ο Eric λοιπόν διείδε αμέσως το ταλέντο του Mike Hewland στη δουλειά του Mike για τον Bob Gibson-Jarvie και του ανέθεσε την κατασκευή 12 κιβωτίων για την Formula Junior. Η επιτυχία τους, βασισμένη στην αντοχή και στην εύκολη συναρμολόγηση-αποσυναρμολόγηση, βασική στους αγώνες, οδήγησε στα επόμενα θριαμβευτικά βήματα. Άλλωστε ο Mike εξέλισσε τα κιβώτια του συνεχώς και χωρίς να υπεισέλθουμε στις ατέλειωτες τεχνικές λεπτομέρειες της εξέλιξης ενός συνθέτου μηχανικού προϊόντος, φθάνουμε στην αναγνώριση του σχεδιασμού και της ποιότητος των κιβωτίων Hewland από την εξαιρετικά στριφνή, δύσκολη, μικρή οικογένεια των μηχανικών αγώνων αυτοκινήτου. Στη μεγάλη, ιστορική καμπή για τη Φόρμουλα 1 του 1967 που αντιπροσωπεύει η εμφάνιση του Cosworth DFV, τεράστιο ρόλο παίζει η ταυτόχρονη εμφάνιση του εξειδικευμένου αγωνιστικού κιβωτίου FG 400 του Mike Hewland: ο άριστος συνδυασμός DFV και  FG400 γίνεται αυτό που χρειάζεται κάθε ομάδα για να αγωνισθεί αξιοπρεπώς ή και αμέτρητες φορές να νικήσει. Δέκα πρωταθλήματα κατασκευαστών F1, δώδεκα οδηγών F1, δύο Le Mans και κυριολεκτικά αμέτρητα σε άλλες κατηγορίες πλαισιώνουν τη φήμη της Hewland Engineering. Προσωπικά θεωρώ σπουδαία την άγνωστη, ελάσσονα συμβολή του Mike Hewland στην απίστευτη επιστροφή και νίκη του μεγαλύτερου αναβάτη όλων των εποχών, του Mike – The Bike – Hailwood στο Isle of Man του 1978, ύστερα από αποχή …11 ετών, στα 38 του! Η Ducati του Hailwood είχε προβληματικό κιβώτιο αλλά ο ένας Mike ήξερε καλά τον άλλον από τα χρόνια που ο Hailwood είχε προσπαθήσει στην F1. Ο gentleman Hewland ανακατασκεύασε το κιβώτιο της εργοστασιακής, αγωνιστικής Ducati δωρεάν και μάλιστα χάρισε τα σχέδια στους Ιταλούς της Μπολώνια – και όταν ήλθε η μεγάλη στιγμή της 916 ο Tamburini βρήκε το κιβώτιο έτοιμο.

Η Hewland Engineering ακόμη και σήμερα θάλλει: με 130 τεχνικούς και προσωπικό παραμένει η κορυφαία ανεξάρτητη εταιρεία στις μεταδόσεις αγωνιστικών αυτοκινήτων ενώ αναλαμβάνει και συμβολαιακά μηχανολογικά project. Επί κεφαλής ο υιός William Hewland. Ο Mike Hewland εγκατέλειψε το μάταιο τούτο κόσμο το 2012 σε ηλικία 89 ετών αλλά πρώτα άφησε ανεξίτηλο σημάδι. ‘Έκανε μάλιστα και το κέφι του, που όπως σε κάθε πραγματικό μηχανικό σχετίζεται και με την Πτήση: κατασκεύασε ένα δικό του αεροπορικό κινητήρα, τον τρικύλινδρο, αντεστραμμένο, υδρόψυκτο δίχρονο ΑΕ75 για το ελαφρύ αεροσκάφος Γενικής Αεροπορίας ARV-2 του περίφημου Richard Noble – ο τελευταίος εκτός από Σκωτσέζος και πιλότος είναι αυτός που κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητος από το 1983 έως το 1997 και πάλι σήμερα παραμένει υπεύθυνος για το ThrustSCC που κατέχει το τρέχον ρεκόρ.

Η σειρά των μεγάλων «μουτζούρηδων» δεν τελειώνει με τον Hewland, τον Tamburini ή τον Brabham – ούτως ή άλλως είναι μακρά αν και τώρα, με την υπερεκπαίδευση χαμηλής ποιότητος αλλά μόνον τυπικής αξίας, η παραγωγή της θα μειώνεται. Αυτό που προβληματίζει είναι το πώς τόσοι Βρετανοί, Αυστραλοί και (λιγότερο) Αμερικανοί και Ιταλοί μουτζούρηδες έγιναν παγκόσμιας κλάσης εξειδικευμένοι κατασκευαστές ενώ τόσοι άλλοι «Ιερόθεοι» χάθηκαν και χάνονται μαζί με τις ιδέες τους. Ειδικά σε μία χώρα που τουλάχιστον στις μοτοσυκλέτες διαθέτει μία τεράστια αγορά καθώς βρίσκεται στην πρώτη θέση ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ με 164 ανά 1000 κατοίκους. Συγκριτικά το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μόλις …19.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

59 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
59 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΑΠΟΨΗ: Αξίζουν τα μεταχειρισμένα LCS Freedom για τις ανάγκες του Πολεμικού μας Ναυτικού;

Κυριακή βράδυ, και αποφασίζουμε να αγγίξουμε ένα πολύ "ευαίσθητο" θέμα. Το ενδεχόμενο απόσυρσης κάποιων εκ των LCS Freedom του USN, και το θέμα της...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΕΚΤΑΚΤΟ: Η ΠΑ εκσυγχρονίζει 7 Canadair CL-415 και η Πυροσβεστική 2...

35
 Με νεότερη ανάρτησή της στη σελίδα στο FaceBook, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη Ελλάδα , αποκαλύπτει σήμερα πως πρόκειται να χρηματοδοτήσει τον εκσυγχρονισμό 7 πυροσβεστικών...
- Advertisement -
Card image

September#16 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2019 Ιούλιος #398

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2014 November 2014 #342

Αγορά

Related News

Εκπαίδευση ενόπλων δυνάμεων: Προτάσεις αναβάθμισης

Του αναγνώστη μας Θρασύβουλου Πέττα (Thras) τον οποίον και ευχαριστούμε Οι δύο βασικότεροι πυλώνες στους οποίους στηρίζεται ένα στράτευμα είναι τα τεχνικά του μέσα και...

Ένας «αρνητής» υπερασπίζεται τις HF2 αλλά σε άλλη έκδοση τους!

Του αναγνώστη μας Odyssey, τον οποίο και ευχαριστούμεΑφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε το αντίστοιχο όπου ο αναγνώστης της ΠΤΗΣΗΣ, KyrNG, ανέλυε με αντικειμενικότητα...

Συστήματα κάθετης εκτόξευσης: Mk41 εναντίον Sylver, η μάχη στη θάλασσα

Του αναγνώστη μας Μίλτου ΑντωνιάδηΕίτε μας αρέσει είτε όχι, η Τουρκία έχει επιτύχει σημαντικά άλματα στην πυραυλική τεχνολογία ενώ ταυτόχρονα τρέχει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα...