Ο Πακιστανικός Στρατός έχει παραλάβει τέσσερα επιθετικά ελικόπτερα Mi-35M από τη Ρωσία. Η προμήθεια των Mi-35M υπογράφθηκε τον Αύγουστο του 2015 και κοστίζει $153 εκατομμύρια. Στο πακέτο συμπεριλαμβάνονται ανταλλακτικά, εξοπλισμός εδάφους, υπηρεσίες κατάρτισης και πυρομαχικά.

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νομίζω ότι το 23άρι στον πυργίσκο είναι ο καλύτερος οπλισμός για το ελικόπτερο, ποτέ δε κατάλαβα τη χρησιμότητα των εκδόσεων με το πυροβόλο σταθερό στο πλάι. Ακόμα και με το διαφορετικό δόγμα χρήσης, δε βλάπτει να μπορείς να το περιστρέψεις.

    • Tα κυπριακά Μι-35Ρ έχουν στο πλάι δίδυμο πυροβόλο των 30 χιλιοστών. Πολλοί είναι αυτοί που κάνουν λάθος λέγοντας ή γράφοντας ότι είναι των 23 χιλιοστών. Ότι είναι στο πλάι και όχι μπροστά αν θυμάμαι καλά αυτό οφείλεται λόγω των λιγότερων κραδασμών ή ανάκρουσης σε σχέση αν τα έβαζαν μπροστά και κάτω από το μπροστινό πιλοτήριο.

      • Αφενός αυτό, αφετέρου το βάρος και ο όγκος του όπλου δεν επιτρέπουν την τοποθέτησή του σε κινούμενο πυργίσκο στο ρύγχος, εκτός εάν αυτός είναι πολύ μεγάλος (βλ. περίπτωση του Mi-28) κάτι που όμως καθιστά ανέφικτη την εκ των υστέρων ενσωμάτωσή του σε μια υφιστάμενη σχεδίαση (οι αρχικές εκδόσεις του Mi-24/25 δεν είχαν σχεδιαστεί να φέρουν τόσο ισχυρό πυροβόλο).

        • Συγγνώμη έγραψα σα να μην έπαιρνα υπόψη μου τη διαφορά στο διαμέτρημα των δυο εκδόσεων, λάθος μου. Το 30άρι στα κυπριακά να πω την αλήθεια πάντα με ενοχλούσε λίγο, ακριβώς επειδή είναι σταθερό. Μου φαίνεται πως σήμερα δεν υπάρχει χρησιμότητα για τέτοιο όπλο, όχι σε αυτή τη διαμόρφωση. Τα 30mm πλέον δε μπορούν να θεωρηθούν αντιαρματικά, σίγουρα όχι όπλα πρώτης προτίμησης πάντως (βλ. GAU-8), από την άλλη ένα 23mm έχει και αυτό πολύ καλά αποτελέσματα απέναντι σε όλους τους στόχους πλην τεθωρακισμένων και κανένα προφανές μειονέκτημα. Απεναντίας, έχει και περισσότερα βλήματα, και όπως είπαμε ο πύργος περιστρέφεται. Άμα το θες boresighted, απλά…το γυρνάς μπροστά.

          Γενικά η ρωσική φιλοσοφία στα πυροβόλα μου φαινόταν κάπως ανορθόδοξη. Ακόμα και το Mi-28 διατηρεί την πενιχρή χωρητικότητα των ~250 βλημάτων (σαν το GSh-30K), το Ka-50 τα πάει καλύτερα αλλά είναι το μόνο που ξεχωρίζει. Ακόμα και τα σταθερών πτερύγων σχέδια (Su-25, MiG-23BN/27) ήταν εξοπλισμένα με πυροβόλα που είτε λόγω σχεδιασμού είτε λόγω χωρητικότητας πυρομαχικών στην άτρακτο κατέληγαν γενικά υποδεέστερα των αντίστοιχων δυτικών. Πάντα υπέθετα ότι υποτιμούσαν το πυροβόλο ως όπλο last resort, και βασίζονταν σε ρουκέτες και βόμβες ελεύθερης πτώσης περισσότερο. Επίσης ρόλο πρέπει να έπαιξε και η έμφαση των Σοβιετικών στο ρόλο του βομβαρδισμού («attack aircraft») αντί για CAS (για το MiG-27 τουλάχιστον, αν και η ελαφρώς οπισθοκλινής πτέρυγα του Su-25 πάντα με έβαζε σε υποψίες).

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here