Space Shuttle soundtrack: Ο αληθινός ήχος μιας πτήσης προς το Διάστημα (βίντεο)

7
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς ακούγεται μια περιπέτεια; Ένδεκα χρόνια από την τελευταία αποστολή Space Shuttle στο Διάστημα τον Ιούλιο του 2011, ο αληθινός, χωρίς παρεμβάσεις, ήχος των πρώτων λεπτών μετά την εκτόξευση ενός διαστημικού λεωφορείου εξακολουθεί να προκαλεί δέος. Είναι το soundtrack της μεγαλύτερης ίσως περιπέτειας του σύχρονου Ανθρώπου.

Όσοι έζησαν μια τέτοια εκτόξευση είναι σίγουρο πως δεν θα την ξεχάσουν ποτέ: τις τεράστιες φλόγες, την γη να τρέμει, τον βρυχηθμό των πανίσχυρων κινητήρων και των προωθητικών πυραύλων να σκίζει την ατμόσφαιρα… Αλλά και μέσα στο Shuttle οι εντυπώσεις ήταν εξίσου έντονες, βεβαιώνουν όσοι πέταξαν με αυτά.

Η πυροδότηση των κυρίως κινητήρων έξι δευτερόλεπτα πριν την εκτόξευση έκανε ολόκληρο το συγκρότημα να σείεται και να τρέμει σαν ουρανοξύστης σε σεισμό. Καθώς οι κύριοι κινητήρες τίθεντο σε πλήρη ώση η καμπίνα δονείτο από μια υπόκωφη βροντή. Στιγμές αργότερα (T-Minus Zero) πυροδοτούντο οι πύραυλοι στερεών προωθητικών δίνοντας μια γερή «κλωτσιά» στο πλήρωμα ενώ το Shuttle άφηνε μέσα σε φλόγες και καπνούς την εξέδρα εκτόξευσης.

Η ώση των διδύμων SRB (Solid Rocket Boosters) συνέχιζε να δονεί το σκάφος το οποίο επιταχύνοντας με 2,5 g διέσχιζε την κατώτερη ατμόσφαιρα με ώση 7.000.000 λιβρών. Περίπου 45 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση οι κινητήρες έκοβαν ισχύ προκειμένου να μειωθεί το στρες που υφίστατο η δομή του σκάφους κατά την φάση της μεγίστης δυναμικής πίεσης (maximum dynamic pressure) ή ‘Max Q’ όπως επίσης είναι γνωστή.

Μετά το σημείο αυτό, οι κινητήρες επανέρχονταν σε full thrust, με το ανατριχιαστικό ουρλιαχτό του ρεύματος του αέρα έξω από την καμπίνα να ακούγεται καθαρά στο εσωτερικό –ο ήχος μιας τρομερής, μόλις και μετά βίας ελεγχόμενης ισχύος που είχε αμετάκλητα εξαπολυθεί.

Δύο λεπτά μετά την εκτόξευση οι εξαντλημένοι boosters αποχωρίζονταν από την εξωτερική δεξαμενή με ένα ηχηρό «μπανγκ» λούζοντας στιγμιαία με την λάμψη των πυραυλοκινητήρων τους το πιλοτήριο και άρχιζαν την πτώση τους προς τον ωκεανό. Οι τρείς κύριοι κινητήρες συνέχιζαν να δίνουν πάνω από 1.000.000 λίβρες ώσης αλλά χωρίς δονήσεις πλέον, ωθώντας το διαστημικό λεωφορείο με μια ανεκτή επιτάχυνση 1g.

Έχοντας αφήσει πίσω τους το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας, ο θόρυβος του slipstream έπαυε να ακούγεται. Με την δεξαμενή να γίνεται όλο και ελαφρύτερη, το Shuttle επιτάχυνε σταδιακά μέχρι τα 3 g παραμένοντας εκεί έως ότου το σκάφος εισέλθει σε τροχιά. Η παρατεταμένη επιτάχυνση έδινε μια αίσθηση σαν να είχες δύο άνδρες να στέκονται στο στήθος σου και να… αρνούνται να φύγουν, θυμούνται βετεράνοι αστροναύτες. Το τελευταίο λεπτό οι περισσότεροι μετρούσαν νοερά τους αριθμούς Μαχ, προσευχόμενοι να μην διαλυθεί το σκάφος: 22, 23, 24, Mach 25!

«Κόβοντας» τον κύριο κινητήρα, μέσα σε μισό δευτερόλεπτο η ώση έπεφτε στο μηδέν και το πλήρωμα αισθανόταν να «πλέει» συγκρατημένο μόνο από τις ζώνες ασφαλείας. Μπαίνοντας επιτέλους σε τροχιά, μπορούσαν να ξεκινήσουν την αποστολή τους ανακουφισμένοι που η επικίνδυνη φάση της εκτόξευσης και ανόδου ολοκληρώθηκε χωρίς πρόβλημα. Ήταν ζωντανοί και ήταν στο Διάστημα!

Το τολμηρό ταξίδι προς την Γνώση θα τελείωνε απρόσμενα όταν οι λογιστές θα έπαιρναν τα ηνία εισηγούμενοι δραστικές περικοπές. Μετά την αποστολή STS-135 του Atlantis, το «τραγούδι» ενός Space Shuttle που ξεφεύγει από τα «σκαιά δεσμά της Γης» ακούγεται πια περισσότερο σαν θρήνος για τις ευκαιρίες που χάθηκαν.

Αλέξανδρος Θεολόγου

 


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

7
Leave a Reply

Please Login to comment
5 Comment threads
2 Thread replies
1 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
SpyrosepampapasGilanstepaSpider Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
Spider
Member
Noble Member
Spider

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω live από την τηλεόραση (ΕΡΤ) την προσγείωση της πρώτης αποστολής STS1 (Columbia) το 1981 και από την NASA TV την εκτόξευση και προσγείωση της τελευταίας αποστολής STS135 (Atlantis) το 2011 των space shuttles. Από τότε που η NASA TV μετέδιδε ζωντανά τις εκτοξεύσεις έχω δει και πάρα πολλές άλλες μέσω internet.
Η πρώτη με γέμισε με δέος και η τελευταία με θλίψη και νοσταλγία. Το ενδιάμεσο ήταν ένα συναρπαστικό ταξίδι.

stepa
Guest

Εξαιρετικο βιντεο.Εντυπωση μου εκανε η συνεχεια της ηχογραφησης , μετα το σπασιμο του φραγματος του ηχου.Ειχα την εντυπωση οτι τα ηχητικα κυμματα στην ουσια ταξιδευουν πισω απο το σκαφος, το οποιο ξεπερνα αυτο το οριο…στο 1.10 περιπου

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Αν και στο τέλος γράφεται πως ο ήχος έχει υποστεί επεξεργασία, με ό,τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται, μπορεί κάλλιστα ο ήχος να μεταφέρεται από τη δομή του booster. Ακόμα και στο διάστημα, η δομή μεταδίδει αρκετό ήχο.

Στον ISS, στην περίπτωση που 2 αστροναύτες είναι σε διαστημικό περίπατο και ένας εκ των δύο έχει πρόβλημα με το σύστημα επικοινωνιών του, μια εναλλακτική διαδικασία είναι να ακουμπήσουν ο ένας το σκάφανδρο του άλλου και να μιλούν φωναχτά!

Gilan
Member
Noble Member
Gilan

Η αφήγηση είναι καλύτερη απ’ το βίντεο…! cool

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Το σπάσιμο του ήχου (από το 1:11 και μετά) είναι όλα τα λεφτά…

epampapas
Member
epampapas

Aυτό που δεν θα ξεχάσει σίγουρα κανείς είναι τις δύο μεγάλες τραγωδίες του Challenger και του Columbia.

Γενικότερα ήταν ένα πρόγραμμα που ποτέ δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο που είχε η αρχική σύλληψη της ιδέας και οδήγησε εν τέλει στον τερματισμό του και στο να αφήσει τις ΗΠΑ για δεκαετίες, μέχρι και σήμερα ακόμα, χωρίς μέσο μεταφοράς ανθρώπων στο διάστημα.

Big fail.

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

Η αρχική σύλληψη ήταν να φτιαχτεί ένας αμιγώς αμερικανικός διαστημικός σταθμός, και ένα ‘Πορθμείο’ (Shuttle) για να μεταφέρει τους αστροναύτες εκεί. Ο πρόεδρος Νίξον ενέκρινε το δεύτερο αλλά όχι το πρώτο… άρα ο στόχος ήταν άπιαστος εξ’ αρχής, πολύ πριν φανεί το μη ρεαλιστικό του προγράμματος εκτοξεύσεων. Ευθύνη για την αποτυχία είχε και η USAF, που συμφώνησε να χρηματοδοτήσει μέρος της εξέλιξης του λεωφορείου, με όρους 1) να φτιαχτεί εξέδρα στην Vanderberg για αμιγώς στρατιωτικές εκτοξεύσεις και 2) να μεγαλώσει το λεωφορείο (αρχικά ήταν αισθητά μικρότερο), ώστε να είναι συμβατό με συγκεκριμένους δορυφόρους (σήμερα ξέρουμε πως αφορούσε τους κατασκοπευτικούς Keyhole).… Read more »