Ο Έλληνας πιλότος των SR-71 Blackbird

20
9192
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Πήρε τα «φτερά» του ενώ μαινόταν ακόμη ο πόλεμος στο Βιετνάμ, πέταξε ως εκπαιδευτής T-38Α και πολλά άλλα αεροπλάνα, ανάμεσά τους και Β-52G στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, όμως ένα θα θυμάται για πάντα: το άπιαστο SR-71 Blackbird. Με καταγωγή από την Αιτωλοακαρνανία, ο Ελληνοαμερικανός Terry Pappas μπορεί να καυχηθεί ότι είναι ο ταχύτερος Έλληνας όμως δεν είναι τέτοιος τύπος. Η μοναδική εμπειρία της πτήσης με ταχύτητα τρεις φορές μεγαλύτερη του ήχου σε κάνει, αν μη τι άλλο, ταπεινό. Τα 3 Μαχ δεν είναι για flyboys αλλά για σοβαρούς επαγγελματίες.

Η ευτυχέστερη στιγμή της επαγγελματικής του ζωής, δηλώνει σε συνέντευξη που έδωσε στον Δημ. Βασιλόπουλο (www.greeks-in-foreign-cockpits.com) ήταν όταν έφθασε στην βάση Blytheville του Άρκανσω όπου υπηρετούσε ως κυβερνήτης πυρηνικών βομβαρδιστικών η επιστολή που τον ενημέρωνε ότι επελέγη για να πετάξει με το «μαγικό» Blackbird. Ο Terry Pappas πέρασε πέντε και πλέον χρόνια εκτελώντας αποστολές στρατηγικής αναγνώρισης πάνω από τα πιο «καυτά» σημεία του πλανήτη –συνήθως με 3,3 Μαχ στο απυρόβλητο των 85.000 ποδών.

Σε αυτό το ύψος οι απόπειρες αναχαίτισης των SR-71 παρέμεναν… απόπειρες. Σε περίπτωση που ο αντίπαλος εξαπέλυε πυραύλους εδάφους-αέρος, ο χειριστής του Blackbird δεν είχε παρά να σπρώξει τις μανέτες μπροστά και το αεροπλάνο απλώς τους άφηνε πίσω του. Οι πιλότοι που πετούσαν το ‘Ηabu’ όπως αποκαλείτο ανεπισήμως το SR-71 (ενδημικό είδος έχιδνας της Οκινάουα, απ’ όπου επιχειρούσε κλιμάκιο αναγνωριστικών του τύπου) ανήκαν σε μια μικρή ελίτ στην οποία η USAF είχε εμπιστευτεί ένα από τα πιο πολύτιμα asset της.

Η επιλογή τους ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, η εκπαίδευσή τους ακόμη περισσότερο. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί τα πληρώματα των SR-71, πιλότοι και RSO (Reconnaissance Systems Officers) ήταν από τους καλύτερους. Άλλωστε οι παράμετροι πτήσης του Blackbird ελάχιστα περιθώρια άφηναν για λάθη. Ο Terry Pappas εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το μαύρο τζετ των 3+ Μαχ ώστε έγραψε βιβλίο γι’ αυτό: «SR-71, The Blackbird, Q & A».

To Blackbird μόνο συνηθισμένο αεροσκάφος δεν ήταν. Ένα αληθινό επίτευγμα αεροναυπηγικής, η επιτομή της ανθρώπινης ιδιοφυίας στο κυνήγι του ταχύτερου, ψηλότερα, ακόμη και σήμερα δείχνει έτη φωτός μπροστά από την εποχή του. Επαναστατικό, με σχήμα που έμοιαζε να έχει έλθει από το μέλλον, αν όχι από το διάστημα, το ‘Sled’ μπορούσε να φωτογραφίζει ατιμωρητί από δυσθεώρητα ύψη καλύπτοντας μια περιοχή 60.000 τετρ. μιλίων (155.400 τετρ. χλμ) ανά ώρα.

Πετώντας πιο γρήγορα κι από σφαίρα, το εξωτερικό του πύρωνε σε ορισμένα σημεία από την αεροδυναμική τριβή, απαιτώντας εκτενή χρήση τιτανίου αντί των κλασσικών αεροπορικών κραμάτων. Οι Σοβιετικοί –και όχι μόνον– προσπάθησαν αρκετές φορές να το αναχαιτίσουν, μάταια όμως. Οι αεροπόροι που το πετούσαν θεωρούσαν τούς εαυτούς τους ανέγγιχτους, ‘Untouchables’. Και ήταν.

Για να γίνει το SR-71 πραγματικότητα, τα πάντα γύρω από την σχεδίασή του, από τους τροχούς και τα υδραυλικά υγρά μέχρι τις εισαγωγές των κινητήρων και το καύσιμο, έπρεπε να αναθεωρηθούν. Ειδικά το καύσιμο JP-7 ήταν επιστήμη από μόνο του. Σχεδιασμένο για χρήση σε μεγάλο υψόμετρο ο βαθμός ανάφλεξης στο έδαφος ήταν τόσο χαμηλός που δεν άναβε ούτε με σπίρτο.

Κατά την εκκίνηση των κινητήρων, μόλις η τουρμπίνα άρχιζε να ανεβάζει στροφές ψεκαζόταν χημικά (ΤΕΒ) για να υποβοηθηθεί η ανάφλεξη. Λέγεται ότι με το αεροπλάνο πλήρες καυσίμου σχηματίζονταν λιμνούλες από JP-7 που έσταζε. Εν πτήση όμως οι επιφάνειες διαστέλλονταν με την θερμότητα και το αεροπλάνο «στεγανοποιείτο»!

Eπιχειρώντας σε τόσο μεγάλο ύψος, τα πληρώματα των SR-71 έπρεπε να φορούν στολή πλήρους πίεσης και διαστημική κάσκα πτήσης, όπως οι πιλότοι των U-2. Σε περίπτωση που έχαναν για οποιονδήποτε λόγο την καλύπτρα ή την συμπίεση στο κόκπιτ, η αιφνίδια αποσυμπίεση θα έβραζε τα υγρά του σώματός τους και θα τους σκότωνε στην στιγμή. Η ειδική στολή προστάτευε από αυτό ακριβώς το ενδεχόμενο, όπως και από την νόσο των δυτών ή την υποξία. Βεβαίως υπήρχαν και ορισμένοι συμβιβασμοί.

«Ο συνδυασμός της στολής πίεσης και του στενού κόκπιτ είχαν ως αποτέλεσμα την φτωχή ορατότητα. Κατεβαίνοντας με στροφή 180 μοιρών για την τελική προσέγγιση, έχανα για αρκετά δευτερόλεπτα την οπτική επαφή με τον διάδρομο. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να παρακολουθώ τα όργανα και να «νιώθω» το αεροπλάνο κατά την τελική στροφή» λέει ο Pappas.

Έχετε προσέξει ότι πιλότοι των κατασκοπευτικών αεροπλάνων δεν μιλούν ποτέ με λεπτομέρειες για τις αποστολές τους; Αναφερόμενος σε μια αποστολή που πέταξε στον Περσικό κατά την διάρκεια του πολέμου Ιράκ-Ιράν, ο Pappas εστιάζει την διήγησή του στον… καιρό. Επισμηναγός τότε, μαζί με τον Σμηναγό John Manzi, τον RSO του σε εκείνη την πτήση, θυμάται ότι έπεσαν στον χειρότερο καιρό της καριέρας τους.

Οι συνθήκες ήταν τέτοιες που τους υποχρέωσαν να πετούν σε κλειστό σχηματισμό με το τάνκερ που τους ανεφοδίαζε σχεδόν κατά το ένα τρίτο του βασανιστικού ταξιδιού από την Οκινάουα μέχρι την περιοχή ενδιαφέροντος. Το SR-71A (s/n 61-7975) χρειάσθηκε τελικά πέντε ανεφοδιασμούς στις περισσότερες από 11 ώρες που διήρκεσε η συγκεκριμένη αποστολή –μια από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές που επιχειρήθηκαν ποτέ από πιλότους της USAF. Σημειωτέον ότι κατά τον Ψυχρό Πόλεμο η βάση Kadena ήταν από τα προπύργια του πολέμου των πληροφοριών, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη δραστηριότητα. Φυσικά όλα αυτά είναι άκρως απόρρητα.

Όταν αποσύρθηκε ο τύπος την δεκαετία του ’90, ο Pappas βρέθηκε στην αεροπορική βάση Edwards να πετά ως εκπαιδευτής/αξιολογητής T-38 Talon για το Κέντρο Πτητικών Δοκιμών της USAF έως ότου αποστρατεύθηκε το 1994. «Το Τ-38 παραμένει ένα από τα πιο διασκεδαστικά αεροσκάφη που μπορείς να πετάξεις. Είναι «καθαρό», γρήγορο, ευέλικτο και μπορεί να σε σκοτώσει. Όλα όσα χρειάζεσαι για να περνάς καλά» σημειώνει με χιούμορ.

Μετά από διάφορες δουλειές, αναμεσά τους και αυτή του δοκιμαστή πιλότου, το 1998 εντάχθηκε στο δυναμικό της NASA πετώντας από T-38 (ως εκπαιδευτής αστροναυτών στον τύπο) και Gulfstream I, II και III, μέχρι το μεταφορικό υπερμεγέθους φορτίου Super Guppy και DC-9 σε ερευνητικές πτήσεις μικροβαρύτητας. «Στην NASA η πρόκληση ήταν μεγαλύτερη διότι πετούσα παράλληλα πέντε διαφορετικούς τύπους αεροσκαφών» επισημαίνει. «Θυμάμαι να τα πετάω όλα σε διάστημα δύο ημερών περισσότερες από μια φορές» λέει χαρακτηριστικά.

Εκτός από την διαφορετική οπτική που έχει ο χειριστής κατά την προσγείωση, τα πτητικά χαρακτηριστικά διέφεραν πολύ ανά αεροσκάφος. «Ένα από τα πιο δύσκολα αεροπλάνα στο πέταγμα, γι’ αυτό και το απολάμβανα, ήταν το Super Guppy. Ήταν 170.000 λίβρες (βαρύ) με ανώτατη ταχύτητα τους 205 κόμβους IAS (Indicated Air Speed). Πετώντας με το Guppy σήμαινε ότι πήγαινες αργά και χαμηλά, συχνά να χτυπιέσαι μέσα στον καιρό. Δεν είχε αυτόματο πιλότο και υδραυλική υποβοήθηση, απλώς έπρεπε να χειριστείς το κτήνος. Ο,τιδήποτε κοντά στους 15 κόμβους εγκάρσιο άνεμο το έκανε να γυρίζει σαν ανεμούριο και να πηγαίνει για το χορτάρι…

Βασισμένο στο KC-97 της δεκαετίας του ’40 κατασκευάστηκε με κόκπιτ και χειριστήρια της εποχής. Το πρωί μπορούσα να πετάω ένα αεροσκάφος με σύγχρονο glass cockpit και αργότερα την ίδια μέρα να «πηδάω» 60 χρόνια πίσω στον χρόνο με το Guppy. Ήταν καταπληκτικά».

Αν και δεν πρόλαβε να πολεμήσει στο Βιετνάμ, ένα από τα αεροπλάνα που θα ήθελε να είχε πετάξει ήταν το Α-1 Skyraider, δηλώνει. Το δεύτερο στην λίστα του είναι το F-22 Raptor. Το F-15 όμως, «ένα εξαιρετικό αεροσκάφος» όπως λέει ο ίδιος, το πρόλαβε. Με αυτό μάλιστα πραγματοποίησε την τελευταία του πτήση στην Αεροπορία. «Ένας φίλος μου πιλότος δοκιμών της USAF που πέταξε επιχειρησιακά με F-15 και δούλεψε με την ομάδα ανάπτυξης του F-22 μου έλεγε ότι σε σχέση με το F-15 το F-22 είναι ότι το F-15 σε σχέση με το P-51 Mustang!»

Με 10.000 ώρες πτήσης στο log book, πολλές από αυτές με όργανα, ο Terry Pappas θυμάται τα αεροπλάνα που πέταξε σαν παλιούς φίλους. Ωστόσο δεν μπορεί να συγκρίνει το SR-71 με κανένα άλλο αεροσκάφος. Διότι το Blackbird ήταν και θα είναι μοναδικό.

(Με πληροφορίες από τον ιστότοπο Greeks in Foreign Cockpits)

Αλέξανδρος Θεολόγου  

Πρώτη δημοσίευση 16/4/2019

 


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

20
Leave a Reply

avatar
  
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
6 Comment threads
14 Thread replies
2 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
12 Comment authors
SpyrosKimonGeorge_KTheodoresotbak Recent comment authors

  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
jimeta
Guest
jimeta

Καταπληκτικότατο άρθρο,σας ευχαριστούμε και αναμένουμε και άλλα τέτοια εξαίρετα άρθρα.

ira-ant
Guest
ira-ant

Σε παλαιότερο σχόλιο,είχα ζητήσει να γράψετε για την προετοιμασία του πληρώματος,και για το γεύμα πρωτεινών.
Υπάρχουν πληροφορίες,για το τι έτρωγαν και έπιναν,κατά την διάρκεια πολύωρων αποστολών;
Προφανώς τροφή υπό την μορφή γέλης(gel),και μεταλλικό νερό με ισοτονικά.
Σχετικά με τα υγρά,είχε δημοσιεύσει φωτογραφία η ΠΤΗΣΗ,σε αφιέρωμα για τα U-2.Eμφιαλωμένο νερό και Gatorade!

Nicolas
Guest
Nicolas

Αυτο που θυμαμαι ειναι πβς με το ζορι τους τάιζαν πρωινιατικα αυγα με μπριζολες!επισης το θεμα τουαλετα σε 11ωρη αποστολη ειναι εξισου σημαντικο

ira-ant
Guest
ira-ant

Ίσως καθετήρας,για το ψιλό.Για το χοντρό:Οι μπριζόλες με αυγά,απορροφούνταν αργά,απέδιδαν πρωτείνη και ενέργεια αργά,και άρα,εξίσου αργά,γέμιζε το έντερο.

ira-ant
Guest
ira-ant
npo
Member
Noble Member
npo

Ο Έλληνας πιλότος των Blackbird?? Αυτοπαραμυθιαζόμαστε πάλι. Ο Terry Pappas είναι όσο Αμερικάνος γίνεται, και μάλιστα Τεξανός. Είναι μεν Ελληνικής καταγωγής, (απο παπούδες, τρίτης γενιάς δλδ) αλλά τι σημαίνει αυτό? Πάμπολλοι αμερικάνοι είναι άλλης καταγωγής. .. Βασικά..σχεδόν όλοι.. Για την ιστορία, ξέρετε πόσοι μετανάστες Γερμανοί 2ης και 1ης γενιάς πολέμησαν για τον μπάρμπα Σαμ εναντίων της Γερμανίας? Να το θέσω αλλιώς. Σ’ έναν υποθετικό πόλεμο Ελλάδας ΗΠΑ με ποιόν λέτε να τάσσονταν όλοι αυτοί οι αποκαλούμενοι απ μας “Ελληνες”? Και στην περίπτωση που δεν το ξέρετε αυτοί που έστειλε η cia να προετοιμάσουν το Κυπριακό – να αποκλείσουν αν θέλετε… Read more »

ira-ant
Guest
ira-ant

Γκας Αβράκωτος,Τομ Καραμεσίνης.

sotbak
Member
Famed Member
sotbak

δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με το σχόλιό σας.

CHRIS
Guest
CHRIS

……Και στην περίπτωση που δεν το ξέρετε αυτοί που έστειλε η cia να προετοιμάσουν το Κυπριακό……….Thanks for your BOURDES. Continue eating KOUTOHORTO and ALWAYS blame someone else (the British, the American and now the Germans) for all the Greek blunders. I bet you, and most other readers, were not even born when the KYPRIAKO took place, but you and every other Greek knows eveything about it and repeats the same old second and third hand BULL that is very common with Greeks. It is time to throw that old cassette in the garbage. When the bad Americans ordered the Greek… Read more »

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

1. Not every other Greek tries to avoid serving in the military. That just isn’t true. It might be true of some expats for purely practical reasons (not entirely unjustified) but while nagging due to various reasons is pretty common (bad timing, with work commitments, studies etc etc) I’m not aware of many people who’d like to avoid it entirely. 2. If you think the Greek armed forces are the ‘number one joke in NATO’, you really need to take a closer look at some other NATO countries. Beyond these two points… sounds about right. And actually, I’m aware of… Read more »

npo
Member
Noble Member
npo

Εντάξει φίλε μου. Δεν λέω πως οι κύριες ευθύνες είναι τρίτων. Ας πούμε λοιπόν πως οι Αμερικανοί έβλεπαν πως έρχεται ένα επεισόδιο (εισβολή) στην ΝΑ Μεσόγειο και δεν ήθελαν να κλιμακωθεί σε Ελληνοτουρκικό πόλεμο δλδ πόλεμο μεταξύ δύο χωρών του ΝΑΤΟ, κάτι που θα έβλαπτε σαφώς τα συμφέροντά τους. Δεν αλλάζει το νόημα όσων είπα για τον ρόλο διαφόρων Ελληνικής καταγωγής Αμερικανών που είχαν σταλεί εδώ. Για να είμαι δίκαιος, μιλάμε περισσότερο για φήμες και ψιθύρους παρά για σκληρές αποδείξεις, αλλά τέλος πάντων.

dimitrisx
Member
Active Member
dimitrisx

Να ρωτήσουμε για του λόγου το αληθές, τον κ.Τζέιμς Σταυρίδης, των ναύαρχο εν απ του Αμερικανικού πολεμικού ναυτικού!

NikolakiEfentis
Member
Famed Member
NikolakiEfentis

Το άρθρο είναι εξαιρετικό, μπράβο στην Π&Δ. Βtw, το α/φος είναι άκρως εντυπωσιακό κι από κοντά, είχα την τύχη να δω το πρωτότυπο Α-12 στο αεροπλανοφόρο-μουσείο Intrepid στην Ν.Υ., πραγματικά μοναδική σχεδίαση. Ειλικρινά, δεν βλέπω το νόημα κουβέντας για το αν γινόταν πόλεμος με ποιόν μέρος θα πήγαιναν οι Ελληνοαμερικανοί κλπ κλπ. Το έθνος έχει κάθε συμφέρον να «υπενθυμίζει» συστηματικά τις Εθνικές παραδόσεις & αξίες και τον Ελληνικό πολιτισμό και να κρατάει επαφή με τους Ελληνικής καταγωγής πολίτες άλλων χωρών, πάρα πολλοί εκ των οποίων είναι περήφανοι για την καταγωγή τους. Το παρελθόν έχει αποδείξει πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν… Read more »

sotbak
Member
Famed Member
sotbak

σωστά, αλλά και κάποιοι άλλοι κάναν αυτό αυτό που λέει ο φίλος npo αμέσως πιο πάνω. Δυστυχώς θα υπάρχουν πάντα και οι “Εφιάλτες”.

npo
Member
Noble Member
npo

Δεν πρόκειται περί εφιαλτών, τα συμφέροντα της πατρίδας τους υπηρετούν. Το “Όπου καλώς, εκεί η πατρίς” ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει, ειδικά για 2ης και 3ης γενιάς όπου οι άνθρωποι όλους τους φίλους και γνωστούς κι αγαπημένους τους έχουν στην Αμερική. Φυσικά μπορείς να βρείς ανθρώπους ακόμα και 3ης γενιάς που να διατηρούν μια σχέση αγάπης με τον τόπο καταγωγής των παππούδων τους αλλά δεν υπάρχει σύγκριση με την αγάπη για τον τόπο που μεγάλωσαν – ειδικά αν αυτός ο τόπος τους έχει φερθεί “καλά”. Τώρα για ποιό λόγο εμείς εδώ δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να το καταλάβουμε μου είναι άγνωστο..

sotbak
Member
Famed Member
sotbak

εμένα πάντως με ξεπερνά η σκέψη πως ένας ελληνικής καταγωγής άνθρωπος ενσυνείδητα θα συμμετέχει στην ανάπτυξη ενεργειών κατά της πατρώας του γης………….

Theodore
Guest
Theodore

…χθες είδα ότι υπάρχει και το Mig 25,που ανεβαίνει κι αυτο στα 25.000 μέτρα,και τρέχει με 3.000km/h.Είδα το βίδεο που έδειχνε ότι σ´ εκείνο το ύψος η Γη φαίνεται να στρογγυλεύει και αρχίζει να δαίνεται το μαύρο τουμουρανού.
Εδειχνε Κόμα και το εσωτερικό του,που ο χειριστής φορούσε την ειδική στολή με την πίεση…

George_K
Member
Famed Member
george_k

Υπέροχο αεροπλάνο και το Foxbat, δεν συγκρίνεται όμως με το Blackbird.
Έχει τεράστια διαφορά το να μπορείς να πιάσεις την μέγιστη ταχύτητα των 3Μ (2,8Μ γιατί αλλιώς η καταπόνηση στου κινητήρες ήταν τεράστια), απο το να εκτελείς την αποστολή στα 3,2 – 3,3Μ για ώρες.
Η περιοχή των 3Μ για το Foxbat ήταν το ανώτερο των επιδόσεών του για λίγο χρόνο. Τα 3Μ και τα 85.000ft ύψος ήταν η κανονικότητα για το Blackbird.

Kimon
Member
Famed Member
Kimon

Επίση το foxbat το χώριζαν 7000 πόδια όταν ήταν με 2 πυραύλους Α/Α από το sr71 και 17000 όταν ήταν φορτωμένο με 4 πυραύλους..
https://nationalinterest.org/blog/buzz/heres-why-mig-25-foxbat-never-could-touch-sr-71-blackbird-68487

Spyros
Member
Famed Member
Spyros

“Ειδικά το καύσιμο JP-7 ήταν επιστήμη από μόνο του. Σχεδιασμένο για χρήση σε μεγάλο υψόμετρο ο βαθμός ανάφλεξης στο έδαφος ήταν τόσο χαμηλός που δεν άναβε ούτε με σπίρτο…”

Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως ούτε το ‘φυσιολογικό’ αεροπορικό καύσιμο δεν ανάβει στο έδαφος με σπίρτο.