14.9 C
Athens
Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΙστορικά ΑεροσκάφηTachikawa Ki-70 (Clara): η ιαπωνική ελπίδα που έσβησε εν τη γενέσει της

Tachikawa Ki-70 (Clara): η ιαπωνική ελπίδα που έσβησε εν τη γενέσει της

- Advertisement -

Από το 1941 και μετά, η Αυτοκρατορική Ιαπωνική Αεροπορία Στρατού βασίστηκε για τις αναγνωριστικές της αποστολές στο ταχύτατο δικινητήριο Mitsubishi Ki-46 «Dinah», όπου παρήχθη σε σύνολο 1.742 αεροσκαφών όλων των τύπων. Ωστόσο οι Ιάπωνες δεν επαναπαύθηκαν στις δάφνες που αυτό είχε ήδη αρχίσει να δρέπει στο θέατρο του Ειρηνικού, αλλά προώθησαν από νωρίς τα πλάνα αντικατάστασής του από το Tachikawa Ki-70, το οποίο έδειξε πολύ σύντομα πως δεν διέθετε στο ελάχιστο την ισχύ ώστε να υπερκεράσει τον προκάτοχό του, οδηγώντας τον στον παραγκωνισμό και τη λήθη.

Το Ki-70 ξεκίνησε ως ιδέα ελαφρού βομβαρδιστικού και κατόπιν μεταγωγικού, μέχρις ότου το Υπουργείο Αεροπορίας (kōkū Hombu) δημοσίευσε το Μάρτιο του 1939 τις προδιαγραφές για ένα αεροσκάφος αναγνωριστικών αποστολών με ταχύτητα, ευελιξία και ικανότητα ανόδου σε μεγάλο υψόμετρο για φωτογραφίες και χαρτογράφηση των περιοχών που αποτελούσαν ιαπωνικό στόχο.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Επειδή το πρώτιστο ζητούμενο για τους Ιάπωνες ήταν η ταχύτητα, ο αντικαταστάτης του Ki-46 έπρεπε να είναι επίσης δικινητήριο με λεπτή άτρακτο υψηλής αεροδυναμικής γραμμής. O σκελετός του ομοίαζε με αυτόν του ελαφρού βομβαρδιστικού της Αεροπορίας του Ιαπωνικού Ναυτικού, το Mitsubishi G3M, γνωστού στους συμμάχους ως «Νell». Το ρύγχος του Tachikawa Ki-70 ήταν πλήρως διαφανές, για αυξημένη ορατότητα, με το πιλοτήριο να βρίσκεται ακριβώς πίσω και επάνω. Ακολουθούσε ο χώρος των δεξαμενών καυσίμου ώστε να διατηρείται το κέντρο βάρους κατά τον σχεδιασμό του. Προς το τέλος της ατράκτου, και μπροστά από το διπλό κάθετο ουραίο, βρισκόταν ένα ακόμη διαφανές τμήμα, με άμεση ορατότητα προς τα πλάγια και πίσω.

Η τομή του αεροσκάφους

Το πλήρωμα αποτελείτο από τρία μέλη (πιλότο, πλοηγό και πυροβολητή). Οι πτέρυγες ήταν ευθείες και κατέληγαν σε στρογγυλεμένες άκρες. Στη βάση τους έφεραν τα ατρακτίδια των δεκαοκτακύλινδρων αερόψυκτων αστερειδών κινητήρων Mitsubishi Ha-104M, ισχύος 2.070 ίππων έκαστος, οι οποίοι περιέστρεφαν τετράφυλλες έλικες. Ως προς τις διαστάσεις, το μήκος του ήταν 14,5 μέτρα, το ύψος 3,46 και το άνοιγμα πτερύγων έφτανε τα 17,8 μέτρα, ενώ το καθαρό βάρος του ήταν 13.000 λίβρες. Με στόχο να μη χάσει σε ταχύτητα και για να μην μειωθεί το ανώτατο υψόμετρο που μπορούσε να φτάσει, ο οπλισμός του ήταν ελαφρύς και λιτός, έχοντας ένα πολυβόλο διαμετρήματος 12,7 χιλ. και ένα δεύτερο μικρότερο των 7,7 χιλ. χειριζόμενο από τον πυροβολητή του οπισθίου θαλάμου.

Οι τετράφυλλες έλικες και το κάλυμμα του κινητήρα

Πτητικές δοκιμές και αποτελέσματα

Η εταιρεία Tachikawa Hikōki ΚΚ ολοκλήρωσε το πρώτο πρωτότυπο τον Φεβρουάριο του 1943, με δύο ακόμη να ακολουθούν. Λίγο αργότερα, εντός του έτους, έλαβε χώρα και η παρθενική του πτήση. Στις δοκιμές, όπου ανέλαβε το τμήμα της Αεροπορίας, το αεροσκάφος απεδείχθη, λόγω του μεγάλου όγκου του, αρκετά βραδύτερο από αυτό που επρόκειτο να αντικαταστήσει. Ο χειρισμός του, επίσης, δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Τα πράγματα δεν έδειξαν καλύτερα ούτε με το δεύτερο πρωτότυπο. Σε μια προσπάθεια επίλυσης του σοβαρού και βασικού προβλήματος της ταχύτητας, αποφασίστηκε οι κινητήρες να αντικατασταθούν στο τρίτο πρωτότυπο με τους ισχυρότερους Mitsubishi Ha – 211 – I Ru των 2.200 ίππων. Η ταχύτητα μεν βελτιώθηκε, χωρίς όμως να εντυπωσιάσει, αλλά η αναξιοπιστία και δυσκολία στο χειρισμό παρέμεινε ως είχε· οπότε κρίθηκε πως δε συντρέχει λόγος περαιτέρω δοκιμών και βελτιώσεων με αποτέλεσμα το πρόγραμμα να εγκαταλείπεται οριστικά.

Κάτοψη της οπίσθιας ατράκτου με το τηλεχειριζόμενο πολυβόλο.

Το Ki-70, το οποίο στους συμμάχους ήταν γνωστό με το προσωνύμιο «Clara», έπιανε κατά τις δοκιμές μια τελική ταχύτητα 360 μιλίων την ώρα. Η ταχύτητα πορείας ήταν 305 μίλια, ενώ έφτανε σε υψόμετρο 36.100 ποδιών με ρυθμό ανόδου τα 3.280 πόδια ανά λεπτό. Συνεπώς, δεν πέρασε ποτέ σε γραμμή παραγωγής, ενώ η μοναδική χρήση του έμελλε να είναι μόνο για τα δοκιμαστικά τεστ.

Κάτοψη του θαλάμου του ουραίου πυροβολητού

Από μοντελιστικής πλευράς, το αεροσκάφος, αν και εντυπωσιακό σε εμφάνιση, δεν απασχόλησε καμία άλλη εταιρεία, πλην της ιαπωνικής Α&W Models η οποία παράγει σε ρητίνη και σειρά άλλων πρωτοτύπων, όλα σε κλίμακα 1/144.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

2 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
2 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Φρεγάτες Belharra: Ξέρουμε τι κερδίσαμε, να δούμε και τι «πληρώσαμε»;

Τώρα που η αγορά των νέων φρεγατών FDI για το Ναυτικό μας, πλησιάζει στην ολοκλήρωση με την αναμενόμενη υπογραφή συμβάσεων, ίσως είναι καιρός να...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Οι ΗΠΑ παραχωρούν 3 περιπολικά κλάσης Island στο Πολεμικό μας...

89
 Σύμφωνα με πληροφορίες της σελίδας μας, η Αμερικανική Κυβέρνηση προχωρά σε Παραχώρηση (πώληση με πολύ χαμηλό κόστος) μέσω EDA (Excess Defence Articles) 3 περιπολικών...
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 7/20 Ιανουαρίου 1919: Ο Ελληνικός Στρατός στην Ουκρανία

1
Τα πρώτα ελληνικά τμήματα, συγκεκριμένα το 34ο Σύνταγμα Πεζικού, αποβιβάζονται στο λιμάνι της Οδησσού εκκινώντας την ελληνική συμμετοχή στην εκστρατεία στη Μεσημβρινή Ρωσία κατά...
- Advertisement -
Card image

December_019 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

November_018 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49

Related News

XP-50 «Skyrocket»: Η 15η δοκιμαστική του πτήση το κατέστρεψε, αλλά γέννησε το XF7F «Tigercat»

Από το 1935 κιόλας, η Grumman ξεκίνησε τις εργασίες για ένα πολλά υποσχόμενο αεροσκάφος όπου παρουσίασε επισήμως το 1938. Αυτό ήταν το XF5F-1 το...

I.M.A.M. Ro.58: Η έλλειψη βετεράνων πιλότων σφράγισε την τύχη αυτού του αξιόλογου μαχητικού

Το Ro.58 ήταν ένα μαχητικό πολλαπλών ρόλων που κατασκευάστηκε από την Industrie Meccaniche Aeronautiche Meridionali. Οι επικεφαλής Giovanni Galasso, Pietro Calerio και Manglio Fiore...

XF5F «Skyrocket»: Μια εντυπωσιακή πρόταση μαχητικού της Grumman, που δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή

Η Grumman έφτιαξε βαρύγδουπο όνομα μέσω της διάσημης σειράς αεροσκαφών «Cat» στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της με τo μονοκινητήριο F8F «Bearcat»...