Την παραίτησή του υπέβαλε κι έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό ο τέως υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, προφανώς στον απόηχο των καταστροφικών πυρκαγιών στην ανατολική Αττική που στοίχισαν την ζωή σε περισσότερους από 80 ανθρώπους.

Ο κ. Τόσκας συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό και, με δεδομένο ότι έχει παρέλθει η περίοδος έκτακτης ανάγκης, του επανέλαβε το αίτημα παραίτησης που είχε καταθέσει την επομένη της φωτιάς, όπως ανακοίνωσε το γραφείο του Αλέξη Τσίπρα.

Ο πρωθυπουργός έκανε δεκτή την παραίτηση του κ. Τόσκα «και τον ευχαρίστησε για την συνεργασία όλων των τελευταίων χρόνων». Τις αρμοδιότητές του κ. Τόσκα αναλαμβάνει προσωρινά ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης.

Υπενθυμίζεται πως την προηγούμενη Πέμπτη ο κ. Τόσκας είχε δηλώσει πως δεν διαπιστώνει σοβαρά επιχειρησιακά λάθη στην ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού, αν και είχε ξεκαθαρίσει πως είχε θέσει στην διάθεση του κ. Τσίπρα την παραίτησή του.

Ποιος φταίει; Μια άποψη

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΚΑΚΟΣΤΗΜΕΝΟ «SHOW» …ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ! ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΘΕΟ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!

  2. Δεν θα μπω στη συζήτηση των ευθυνών για την πυρκαγιά και τι θα μπορούσε να έχει γίνει.
    Οπωσδήποτε η συνέντευξη τύπου σε θριαμβευτικούς τόνους αποτέλεσε ιταμή πρόκληση για το δημόσιο αίσθημα και θα διδάσκεται στο μέλλον ως παράδειγμα πολιτικής επικοινωνίας προς αποφυγή (την ευθύνη φέρει η οίηση και το υπερτροφικό εγώ του κ. Τζανακόπουλου εν προκειμένω …).
    Αυτό που ανέκαθεν σκανδάλιζε με το πρόσωπο του κ. Τόσκα ήταν α) η δυσχερώς διαψεύσιμη εντύπωση ότι πολιτευόταν διαχειριζόμενος κάποιο σύμπλεγμα παραγνωρισμένης ιδιοφυϊας (πιθανώς ήλπιζε στις κορυφαίες θέσεις της στρατιωτικής ιεραρχίας ως εν ενεργεία αξιωματικός, και είχε την αίσθηση ότι αδικήθηκε …), που εκδηλώθηκε και όταν υπηρετούσε υπό τους κ.κ. Παπανδρέου και Μπεγλίτη, διακινητές των θλιβερών σεναρίων αμφιβολιών περί την πίστη αξιωματικών στο Σύνταγμα, που κατέληξαν στις γνωστές επαίσχυντες έκτακτες κρίσεις), και β) η συνεχής προσπάθεια του να εξοβελίσει την καχυποψία που αντιμετώπιζε από τον βαθύ ΣΥΡΙΖΑ (ως πρώην στρατιωτικός) δίνοντας με ζήλο νεοφώτιστου εξετάσεις νομιμοφροσύνης στον αριστερισμό ενώπιον της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, των «ελευθεριακών» και «κινηματικών» συνιστωσών και των εν γένει πολιτικών ερεισμάτων της ανομίας και του εγκλήματος. Ειδικά το τελευταίο δημιουργεί αλγεινή εντύπωση. Διοικούσε στ’ αλήθεια ένας τέτοιος άνθρωπος τ/θ σχηματισμούς των ΕΔ; Θα αξίωνε δηλαδή ένας άνθρωπος τέτοιου (σπιθαμιαίου) αναστήματος, που για το μισθό ενός υπουργού ίδρωνε επί έτη καθημερινά να αποδείξει τη νομιμοφροσύνη του στους απολογητές του εγκλήματος και της ανομίας, την έσχατη θυσία από τα παιδιά των Ελλήνων;

Comments are closed.