40.6 C
Athens
Δευτέρα, 2 Αυγούστου, 2021
- Advertisement -

1 Μαΐου 1960: Η κατάρριψη του U-2 της CIA όπως την είδαν οι Σοβιετικοί

- Advertisement -


Το «κρυφοκοίταγμα» πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα ήταν για τα πληρώματα των Δυτικών αναγνωριστικών και των αεροσκαφών SIGINT/ELINT σαν να προκαλούσαν την Τύχη. Και μερικές φορές η Τύχη έπαυε να είναι με το μέρος τους.
 
Κάθε επεισόδιο, ιδίως αν κατέληγε σε κατάρριψη, πυροδοτούσε έναν πόλεμο λέξεων που μπορούσε να διαρκέσει μέρες, με τους Αμερικανούς να μιλούν να «μετεωρολογικές πτήσεις ρουτίνας» ή «περιπολίες σε διεθνή εναέριο χώρο» και τους Ρώσους να κατηγορούν τους Δυτικούς για «σαφή παραβίαση» του εθνικού εναερίου χώρου τους την οποία προσπαθούσαν να αποδείξουν με την κατάρριψη του παρείσακτου «τόσα μίλια εντός της σοβιετικής επικρατείας». Φυσικά, οι Αμερικανοί αρνούντο τα πάντα.
Ποτέ δεν πετούσαν εκεί αεροσκάφη των ΗΠΑ, έλεγαν. Μέχρι την φορά που οι Σοβιετικοί τους έδειξαν όχι μόνο τα συντρίμμια ενός κατάμαυρου αεροπλάνου χωρίς διακριτικά, αλλά και τον πιλότο του. Ζωντανό.

Την Πρωτομαγιά του 1960, η αναπάντεχη «προσγείωση» του Francis Gary Powers 2.000 χλμ εντός σοβιετικής επικράτειας μέσα σε μια βροχή από κομμάτια του αεροπλάνου που πετούσε, ενός «ανώνυμου» U-2C, επαλήθευσε με τον πλέον θεαματικό τρόπο αυτό που φοβόταν ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ από τότε που άρχισαν οι υπερπτήσεις πάνω από την «Κόκκινη Αυτοκρατορία»: Οι Ηνωμένες Πολιτείες, για πρώτη φορά υποχρεώθηκαν να παραδεχθούν ότι παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Ψυχρός Πόλεμος γίνεται ψυχρότερος

Για την ακρίβεια, δεν ήταν μόνο τα συντρίμμια του U-2 που έπεσαν τότε από τον ουρανό. «Ο πρώτος πύραυλος S-75 Dvina εκτοξεύθηκε γύρω στις 09:00 πμ κόβοντας την ουρά του U-2» σημειώνει ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Αντρέι Στανάβοφ. Σήμερα γνωρίζουμε πως η κατάρριψη του U-2C (s/n 56-6693, msn 360) οφείλεται σε έναν από τους 14 πυραύλους που εκτοξεύθηκαν εναντίον του.
Παρόλο που δεν το πέτυχε, εξερράγη αρκετά κοντά ώστε η εκτόνωση να προκαλέσει αποκοπή του δεξιού οριζοντίου σταθερού. Πετώντας ήδη σε οριακές συνθήκες λόγω υψομέτρου, το αεροπλάνο εισήλθε αρχικά σε ελαφρά βύθιση, κατόπιν το δομικό στρες οδήγησε στην αποκόλληση των πτερύγων… Ανεξέλεγκτο, το U-2 ήταν καταδικασμένο και ο χειριστής του πάλευε να το εγκαταλείψει για να σώσει την ζωή του.

Αυτό που έγινε πολύ αργότερα γνωστό ήταν ότι οι σοβιετικοί SA-2 κατέρριψαν και ένα από τα μαχητικά που είχαν σηκωθεί για να αναχαιτίσουν το άγνωστο αεροσκάφος! «Ο θάνατος του Υποσμηναγού Σεργκέι Σαφρόνοφ, του πιλότου του ΜiG-19 που κατερρίφθη κατά λάθος από πύραυλο ο οποίος προοριζόταν για τον Powers, ήταν ένα μελανό σημείο στην κατά τα άλλα λαμπρή επιχείρηση που διεξήγαγαν οι άνδρες της σοβιετικής Αεράμυνας. Το δεύτερο αεροπλάνο από το ζευγάρι που απογειώθηκε για αναχαίτιση κινδύνεψε επίσης, ωστόσο κατάφερε την τελευταία στιγμή να αποφύγει το φίλιο πυρ» αναφέρει ο Στανάβοφ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 9 Απριλίου 1960 ο Powers είχε εκτελέσει μια ακόμη υπέρπτηση, παραβιάζοντας τον σοβιετικό εναέριο χώρο από την οροσειρά του Παμίρ, για να φωτογραφήσει τέσσερεις άκρως απόρρητες στρατιωτικές τοποθεσίες: το Πεδίο Δοκιμών Σιμιπαλάτινσκ, την αεροπορική βάση στο Ντάλον όπου στάθμευαν βομβαρδιστικά Τu-95, την βάση δοκιμών πυραύλων εδάφους-αέρος στο Σάρυ-Σαγκάν του Καζαχστάν και το πεδίο εκτόξευσης πυραύλων Τιουράταμ, μετέπειτα γνωστό στην Δύση ως Κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ.

Η πτήση εκείνη εντοπίσθηκε από τα ραντάρ σε βάθος 250 και πλέον χιλιομέτρων εντός σοβιετικής επικράτειας, ωστόσο οι προσπάθειες αναχαίτισής της από μαχητικά επιφυλακής MiG-19 και ένα Su-9 απέβησαν μάταιες. To U-2 ολοκλήρωσε το photo-run και περνώντας τα σύνορα προσγειώθηκε στο ιρανικό αεροδρόμιο Ζάχενταν.

Η επόμενη αποστολή με ορμητήριο το αεροδρόμιο του Πεσαβάρ στο Πακιστάν και προσγείωση στο Μπόντε της Νορβηγίας ορίσθηκε για τα τέλη Απριλίου. Λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών μετατέθηκε τελικά για την 1η Μαΐου. Όμως η αποστολή με την κωδική ονομασία Operation Grand Slam θα είχε εντελώς διαφορετική κατάληξη. Οι σοβιετικές πυροβολαρχίες αντιαεροπορικών πυραύλων ήταν σε επιφυλακή και περίμεναν.
Ανέλπιστο δώρο για την σοβιετική προπαγάνδα
Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό US News, ο πρώτος που βρήκε τον πιλότο της CIA στο έδαφος ήταν ο 23χρονος, τότε, Μιχαήλ Βασίλιεφ ο οποίος μάλιστα νόμισε ότι ο αεροπόρος ήταν… Βούλγαρος, επειδή, όπως είπε, δεν απαντούσε στις ερωτήσεις του στα ρωσικά! Ο Βασίλιεφ πήγε τον Αμερικανό πιλότο στο πλησιέστερο στρατιωτικό αεροδρόμιο, απ’ όπου τον παρέλαβαν αργότερα δύο πράκτορες της KGB που ήλθαν με ποδήλατα.

Η κατάρριψη του U-2 σε ύψος 68.897 ποδών πάνω από το Σβερντλόφσκ έγινε διεθνές πρωτοσέλιδο, χαρίζοντας στην Μόσχα ένα δώρο προπαγάνδας… κυριολεκτικά από τον ουρανό. Οι Σοβιετικοί δεν πίστευαν στην τύχη τους. Είχαν στα χέρια τους όχι μόνο τον πιλότο ενός αμερικανικού κατασκοπευτικού αλλά και τις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης που είχε προλάβει να τραβήξει πριν η αποστολή του τελειώσει απότομα. Αναμεσά τους, οι μυστικές εγκαταστάσεις παραγωγής πλουτωνίου Τσιλιάμπινσκ-65…

Οι Αμερικανοί προσπάθησαν να σώσουν ότι μπορούσαν «επιστρατεύοντας» τον ίδιο τον σχεδιαστή του U-2, τον αεροναυπηγό «Kelly» Johnson, ο οποίος μετά από «επισταμένη μελέτη» των φωτογραφιών των κομματιών που έδωσαν στην δημοσιότητα οι Ρώσοι προέβη στην δήλωση ότι τα συντρίμμια «δεν ανήκαν σε αεροσκάφος αυτού του τύπου». Η ζημιά όμως είχε γίνει.

Η φωτογραφία ενός «ερευνητικού» U-2Α στην βάση Edwards με τα διακριτικά της NASA που δημοσιοποιήθηκε εσπευσμένα στις 6 Μαΐου για να αντικρουσθεί ο σοβιετικός προπαγανδιστικός περίπατος δεν βοήθησε πολύ. Η αμερικανική προσπάθεια συγκάλυψης βασιζόταν στο σενάριο ότι ο χειριστής ενός παρόμοιου μετεωρολογικού ερευνητικού αεροσκάφους, όχι στρατιωτικού, είχε αναφέρει προβλήματα με το σύστημα οξυγόνου ενώ πετούσε πάνω από την Τουρκία.
Από εκεί, ο αυτόματος πιλότος του αεροπλάνου ενδεχομένως να το οδήγησε σε σοβιετικό εναέριο χώρο και μπορεί αυτό να ήταν το αεροσκάφος που συνετρίβη. Μάλιστα, για να γίνει η ιστορία πιο πιστευτή διατάχθηκε η καθήλωση όλων των U-2 για έλεγχο του συστήματος οξυγόνου. Ίσως και να έπιανε αν ο Νικήτα Χρουσώφ δεν είχε αποκρύψει από την κυβέρνηση Αϊζενχάουερ μια μικρή λεπτομέρεια. Ότι ο πιλότος ήταν ζωντανός.
Οι Αμερικανοί έπεσαν στην παγίδα και με κάθε ανακοίνωσή τους εκτίθεντο όλο και περισσότερο, ώσπου τα ειδησεογραφικά πρακτορεία άρχισαν να μεταδίδουν πως ο πιλότος ήταν ολοζώντανος και θα δικαζόταν για κατασκοπεία… Η δίκη του Powers στις 17 Αυγούστου 1960 ήταν αναντίρρητα ένας πολιτικός θρίαμβος για την Μόσχα και η σοβιετική ηγεσία φρόντισε να την εκμεταλλευθεί όσο περισσότερο γινόταν. Στον θρίαμβο αυτόν βοήθησαν και τα πειστήρια της υπόθεσης.
 
Αίσθηση εντός και εκτός ΕΣΣΔ


Οι Σοβιετικοί πολίτες έκαναν ουρές για να δουν τα συντρίμμια του αμερικανικού αεροσκάφους –ένα αναβαθμισμένο U-2A εφοδιασμένο με κινητήρα P&W J75-P-13A για να αντισταθμισθεί το βάρος της προσθήκης νέου εξοπλισμού– και τμήματα του ατομικού εξοπλισμού πτήσης του πιλότου, αδιάψευστους μάρτυρες της «ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας». Οι κάμερες του U-2, η κάσκα του χειριστή με το ραγισμένο visor, το κούφιο ασημένιο δολάριο με την βουτηγμένη σε τοξίνη βελόνα στο εξωτερικό του και άλλα εκθέματα έγιναν πόλος έλξης χιλιάδων επισκεπτών προκαλώντας αίσθηση εντός και εκτός ΕΣΣΔ.
Το περιστατικό είχε σοβαρότατες πολιτικές προεκτάσεις, οξύνοντας περαιτέρω τις ήδη τεταμένες σχέσεις ΗΠΑ-Σοβιετικής Ένωσης. Η προγραμματισμένη για τα μέσα Μαΐου σύνοδος στο Παρίσι ματαιώθηκε, το ίδιο και το ταξίδι του Προέδρου Αϊζενχάουερ στην Μόσχα. Περιττό να ειπωθεί ότι οι υπερπτήσεις των U-2 κόπηκαν μαχαίρι.
Θα περνούσε καιρός πριν επαναληφθούν και μόνο αφού ελήφθησαν ορισμένα προληπτικά μέτρα, φυσικά άκρως απόρρητα. Η ανάγκη για πληροφορίες δεν σταματά ποτέ, απλώς συνεχίζεται με τις αλλαγές που απαιτούνται για καλύτερα αποτελέσματα.

Ο ακούσιος πρωταγωνιστής της υπόθεσης U-2, Gary Powers, μετά την καταδίκη του σε 10ετή φυλάκιση για κατασκοπεία έμεινε κρατούμενος μέχρι τον Φεβρουάριο του 1962, οπότε και ανταλλάχθηκε με τον κρατούμενο στην Δύση κατάσκοπο των Σοβιετικών Ρούντολφ Άμπελ –το ψευδώνυμο του Συνταγματάρχη της KΓB Βίλιαμ Φίσερ. Η ανταλλαγή πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου στο Βερολίνο, στην διαβόητη Glienicker Brücke, την «Γέφυρα των Κατασκόπων». Όσοι την έχουν επισκεφθεί θα σας διαβεβαιώσουν ότι ακόμη και σήμερα έχει μια περίεργη, ψυχροπολεμική αύρα.
 
Τα υπολείμματα του αεροσκάφους του Powers παραμένουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα εκθέματα του Κεντρικού Μουσείου Ενόπλων Δυνάμεων στην Μόσχα ενώ μερικά κομμάτια πήρε και το Μουσείο Στρατιωτικής Τεχνολογίας στο Γιεκατερίνμπουργκ (Σβερντλόφσκ) καθώς στην περιοχή σημειώθηκε η κατάρριψη του U-2. Είναι εκεί για να θυμίζουν μια από τις πιο ψυχρές στιγμές του Ψυχρού Πολέμου, την ημέρα που 21 χλμ πάνω από σοβιετικό έδαφος η Τύχη έστρεψε το βλέμμα της από ένα μοναχικό, βαθύ μπλε αεροπλάνο με μεγάλα φτερά.
 
Αλέξανδρος Θεολόγου
 
Πρώτη δημοσίευση 1/5/2018

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

28 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
28 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Ganesha Mahesvari

ωραίο άρθρο, αλλά ο τίτλος είναι “λίγο παραπλανητικός” αφού δεν τα βλέπουμε τα πράγματα από την σοβιετική πλευρά αλλά και πάλι από την αμερικάνικη…

G.164g ag-cat

Εξαιρετικό άρθρο!
1. Εκπληκτική η φωτογραφία του Mig 19, φαίνεται ολοκαίνουριο!
2. Οι ΗΠΑ κλασσικά το ξεφτίλισαν φωτογραφίζοντας αχόρταγα ότι μπορούσαν
3. Ήταν τέτοια η ευκαιρία για την ΕΣΣΔ, που το ξεφτίλισε στις καταρρίψεις, έριξαν κυριολεκτικά ότι πετούσε γύρω από το U2.
4. Ο πολιτικός χειρισμός του Χρουτσόφ υποδειγματικός όπως καλός ήταν και ο χειρισμός των ΗΠΑ απλά είχαν χειρότερα χαρτιά.
Γενικά μια άλλη εποχή, τα παιδιά μας δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν το κλίμα της εποχής εκείνης.

spylab

Mayday: Eisenhower, Khrushchev, and the U-2 Affair
The “definitive” book on the U-2 episode and its disastrous impact on the future of the Cold War

DukeD

Ο τίτλος έπρεπε να είναι
“πως οι καουμπόιδες φλέρταραν με τον Γ’ΠΠ με τις άμυαλα επιθετικές τους ενέργειες”.
Να είμαστε ευγνώμονες που οι Σοβιετικοί έδειξαν ψυχραιμία και δεν κλιμάκωσαν τότε, όπως και στις υπόλοιπες αμερικανικές προκλήσεις επί ψυχρού πολέμου.

Andreas

Ελπίζω να εκπαιδεύσουν τόσο καλά και τα πληρώματα των S-400. Να λέει ο σουλτάνος “Είναι φοβερό σύστημα, καταρρίψαμε 20 αεροσκάφη. Όλα δικά μας δυστυχώς, αλλά αυτό δεν μειώνει την επιτυχία της αγοράς”.

Nikolaos

Σε αντίθεση με ορισμένους προλαλήσαντες, θα υιοθετήσω μια “αιρετική” (αλλά θέλω να ελπίζω τεκμηριωμένη) προσέγγιση, και θα ισχυρισθώ ότι οι υπερπτήσεις αυτές κατ’ αποτέλεσμα λειτούργησαν προς την εδραίωση της διεθνούς ειρήνης και την αποφυγή του πυρηνικού ολέθρου. Όχι διότι οι προθέσεις των ΗΠΑ ήταν αγαθές κατ’ ανάγκην. Ούτε βέβαια διότι οι υπερπτήσεις δεν ήταν παραβάσεις του δημοσίου διεθνούς δικαίου (που αναμφίβολα ήταν).
Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του (Ιανουάριος 1953), υπηρεσιακοί (από τις πληροφορίες, τα γενικά επιτελεία κλπ.) ενημέρωσαν τον “Άικ” ότι … δεν γνωρίζουν τίποτε για τις δυνατότητες, την τεχνολογία και την πολεμική προπαρασκευή της ΕΣΣΔ. Η απολύτως στεγανή δομή της ΕΣΣΔ, η ασφυκτική αστυνόμευση κάθε πτυχής της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής, η απουσία ιδιωτικών οικονομικών δραστηριοτήτων που θα επέτρεπε την εγκατάσταση αλλοδαπών μετοίκων, η τυπική για ολοκληρωτικά συστήματα κουλτούρα κατάδοσης υπόπτων ή “υπόπτων” συμπεριφορών των άλλων που είχε εμπεδωθεί στον πληθυσμό (βλ. και Μπέρτολντ Μπρεχτ, “ο Σπιούνος”, για τη ναζιστική Γερμανία βέβαια …) σήμαιναν ότι το κλασικό όπλο της HUMINT, οι ανθρώπινες αισθήσεις, ήταν απολύτως άχρηστο στην περίπτωση της ΕΣΣΔ. Απλά ήταν αδύνατη η συλλογή πληροφοριών με πράκτορες! Ταυτόχρονα, οι υπηρεσίες πληροφοριών άρχισαν να δίδουν αναφορές για ασύλληπτα επιτεύγματα, όπως κατασκευή τετρακινητήριων διηπειρωτικών βομβαρδιστικών σε εκατοντάδες μονάδες εντός ελαχίστων ετών, υπερηχητικών τζετ σε χιλιάδες κλπ. Αυτά σε εποχή που όντως η ΕΣΣΔ είχε φθάσει και, οριακά προσπεράσει τις ΗΠΑ στην αεροναυπηγική (MiG-19, Tu-16), αν και δεν μπόρεσε να ακολουθήσει μετά την τεχνολογική “άνοιξη” της ύστατης σταλινικής περιόδου. Ο “Άικ” υποψιαζόταν ότι όλα αυτά είναι μυθεύματα του “στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος”, για να απορροφά ολοένα και μεγαλύτερους πόρους. Είχε πάντα βαθειά καχυποψία απέναντι στο σύμπλεγμα αυτό, την εξέφρασε και ρητά επί τη αποχωρήσει του, και τη μετέδωσε στο διάδοχό του Κέννεντυ, ο οποίος τον καλούσε συχνά στο Λευκό Οίκο για να τον συμβουλευθεί. Με ανθρώπους όπως ο Le May στα επιτελεία, δεν θα απέκλειε κανείς και εισηγήσεις για πρώτο προληπτικό πλήγμα, πριν η απειλή γιγαντωθεί, όσο οι ΗΠΑ είχαν ακόμη συντριπτική υπεροχή …. Ο ΄Αικ κατέληξε ότι ΠΡΕΠΕΙ να μάθει τι γίνεται στην ΕΣΣΔ, και να μην άγεται και φέρεται από τις “εκτιμήσεις”. Κάλεσε σύσκεψη επιτελών που του εξέθεσαν ότι ο μόνος τρόπος είναι οι υπερπτήσεις (πέραν των ασύλληπτης έκτασης υποκλοπών του Venona Project, μεγαλύτερης επιχείρησης COMINT στην ιστορία της ανθρωπότητας). Με βαριά καρδιά, έδωσε την έγκρισή του.
Τα αποτελέσματα απέδειξαν αυτό που σήμερα γνωρίζουμε. Οι στόλοι των Μ-4 που θα ξεπερνούσαν των Β-52 κλπ ηχηρά παρόμοια ήταν μυθεύματα. Από δόλο ή υπερβάλλοντα ζήλο, άγνωστο … Η ΕΣΣΔ δεν ήταν η απειλή που οι “εκτιμήσεις” εμφάνιζαν. Μια τεράστια κλιμάκωση των εξοπλισμών, και πιθανώς κάποιο μαζικό προληπτικό πλήγμα, αποφεύχθηκαν.
Χάρις στις υπερπτήσεις …

Onair

Υπάρχει η θεωρεία ότι δεν χρησιμοποίησε τον μηχανισμό εκτίναξης γιατί γνώριζε ότι ήταν παγιδευμένος.
Ίσως για αυτό την πάτησαν έτσι οι Αμερικανοί.

George_K

Στο βιβλίο “Ελληνικά Φτερά στην Κυπρο” ο αείμνηστος πτέραρχος Γ. Μήτσαινας αναφέρει την περίπτωση μερικών χειριστών προερχόμενοι από το ΕΚΕΧ, οι οποίοι έφυγαν ξαφνικά από την μονάδα τους για μυστική αποστολή.
Αναφέρει σαν πηγή το βιβλίο του Πάουερ “Αποστολή Υπερπτήση”, ο οποίος αναφέρει ότι τέσσερις Έλληνες πιλότοι στάλθηκαν για εκπαίδευση στο U-2 σαν μισθοφόροι.
Θα άξιζε κάποιος να ψάξει και να γράψει την ιστορία αυτών των ανθρώπων. Έστω ακόμα και αυτών οι οποίοι γύρισαν πίσω έχοντας μεγάλη πτητική εμπειρία από αεροσκάφη που δεν υπήρχαν στην Ευρώπη.

gordo1962

Ορμώμενος από το πολύ κατατοπιστικο άρθρο σας,θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου για το γεγονός, ότι οι Σοβιετικοί ποτέ δεν έφτιαξαν κάτι αντίστοιχο του U-2 η του SR-71.Δεν νομίζω ότι δεν μπορούσαν, δεν το χρειάζονταν ίσως και εάν είναι έτσι ποιος ήταν ο λόγος!!!!!!!!!!!!!!

Jolly_Roger

Η σκηνή από το “Bridge of Spies” που αποδίδει κινηματογραφικά την κατάρριψη με κλικ ΕΔΩ

comment image

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΕΚΤΑΚΤΟ: Το Πολεμικό Ναυτικό δοκίμασε “επιτυχώς” το Camcopter S-100

Σύμφωνα με δελτίο τύπου της εταιρίας Schiebel που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγο, το Πολεμικό Ναυτικό δοκίμασε με επιτυχία το UAS Camcopter S-100, το...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

Προχωρά η αγορά των Rampage και των SPICE για τα ελληνικά...

98
Μετά το καλοκαίρι, ο ΥΕΘΑ θα πάει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής τους φακέλους κρίσιμων προμηθειών για την Πολεμική Αεροπορία, και για τα F-16...
- Advertisement -
Card image

August #15 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 April 2015 #347

Αγορά
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2015 April 2015 #347

Αγορά

Related News

Όταν το P-51 Mustang “Enforcer” κόντεψε να “φάει” το A-10 Warthog

Το 1979, το Κογκρέσο ζήτησε από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία να δοκιμάσει το ελαφρύ αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης Piper PA-48 Enforcer, ως ένα εναλλακτικό μέσο στη...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 1 Αυγούστου 1571: Η παράδοση της Αμμοχώστου στους Οθωμανούς

Το προηγούμενο έτος, τον Ιούλιο του 1570, Οθωμανικός στρατός 100.000 ανδρών, με 350-400 πλοία και μεγάλο αριθμό πυροβόλων έφτασε στην Κύπρο και αποβιβάστηκε στις...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 1 Αυγούστου 1664: Μάχη του Saint Gotthard, ενωμένοι οι Ευρωπαίοι σταματούν τους Οθωμανούς

Οι οθωμανικές δυνάμεις ηττώνται κατά κράτος από έναν ενωμένο στρατό Αψβούργων, Γάλλων, Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Συνομοσπονδίας του Ρήνου και άλλων (Κροατών, Μαγυάρων, Τσέχων και...