Οι ΗΠΑ εισέρχονται σε μια νέα φάση (αυτο)απομονωτισμού;

11
1987
Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία πριν λίγες ημέρες, έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στην Ουάσιγκτον και το εξωτερικό. Ο Αμερικανός Πρόεδρος όμως δεν έμεινε μόνο εκεί, αφού κατόπιν αποφάσισε να αποσύρει τουλάχιστον τα μισά στρατεύματά του από το Αφγανιστάν.

Στη πράξη, ο Ντ. Τραμπ δεν έκανε κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε υποσχεθεί προεκλογικά, δηλαδή την επιστροφή των Αμερικανών στρατιωτών στην πατρίδα και η ανάθεση του κόστους του πολέμου σε άλλες χώρες (πχ Σαουδική Αραβία). Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής όμως, ειδικά αυτή τη χρονική περίοδο, κάθε άλλο παρά σωστή μπορεί να χαρακτηριστεί αν υπολογίσουμε τις αντιδράσεις που υπήρξαν, με αποκορύφωμα την παραίτηση του Τζιμ Μάττις. Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει απειλήσει επίσης ότι θα αποσύρει στρατεύματα από τη Νότια Κορέα και την Ευρώπη, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την επεκτατικότητα της Βόρειας Κορέας, της Κίνας και της Ρωσίας. Η κριτική του Τραμπ κατά των νατοϊκών συμμάχων του θα μείνει στην ιστορία για την σκληρότητα των κατά καιρούς δηλώσεών του.

Στρατός και όπλα ως μέσα εξωτερικής πολιτικής

Το 2013, ο Τζιμ Μάττις είχε πει στο Κογκρέσο: “Αν δεν χρηματοδοτήσετε πλήρως το State Department, τότε θα χρειαστεί στο τέλος να αγοράσω περισσότερα πυρομαχικά”. Ο υπό αντικατάσταση Υπουργός Άμυνας, θεωρείται ως πραγματιστής και ως ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσε να συγκρατήσει τον Ντόναλντ Τραμπ.

Το 2015, ο “Mad Dog” Μάττις δήλωσε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει σκοπό να διασπάσει το NATO. Παράλληλα κατήγγειλε τις πολιτικές της Ρωσίας στη Συρία, στην Ουκρανία και στις χώρες της Βαλτικής. Το 2017 θα πει ότι η παγκόσμια τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες απειλές μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αναφερόμενος στη Ρωσία, και τις επιθετικές ενέργειες της Κίνας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνα. Ειδικά για την Ρωσία θα πει «Παρά τις αρνήσεις της Ρωσίας, γνωρίζουμε ότι επιδιώκει να αναδιαμορφώσει τα διεθνή σύνορα με τη βία, υπονομεύοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της Ευρώπης”.

Τέλος, ο Μάττις υπήρξε ισχυρός υποστηρικτής της παραμονής των ΗΠΑ στη Συρία και η απόφαση αποχώρησης, ήταν μια από τις αιτίες της παραίτησής του. Για να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να επισημάνουμε πως ο Μάττις αν και υποστήριζε την παραμονή των ΗΠΑ στη Συρία, ήταν απόλυτα αντίθετος σε οποιαδήποτε κλιμάκωση ή ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων στη χώρα.

Αν αντιπαραβάλουμε τις τοποθετήσεις του Μάττις με αυτές του Τραμπ στο θέμα της αντιμετώπισης της Ρωσίας, θα καταλάβουμε γιατί αποτελεί έκπληξη που ο πρώτος κατάφερε να παραμείνει στο αξίωμα του Υπουργού Άμυνας για 23 ολόκληρους μήνες.

Ο Τραμπ, φαίνεται να εμπιστεύεται περισσότερο τις διαβεβαιώσεις Πούτιν για μη ανάμειξη της Ρωσίας στις Προεδρικές Εκλογές του 2016, παρά τα ευρήματα των υπηρεσιών του. Μάλιστα, ουδέποτε στην αμερικανική ιστορία ένας Πρόεδρος δεν αποκάλεσε τους επικεφαλείς των υπηρεσιών του “απατεώνες”.

 

Αλλαγή στρατηγικής

Στο προεκλογικό μήνυμα “America First” του Ντ. Τραμπ, εντασσόταν και η επιστροφή των Αμερικανών στρατιωτών στην πατρίδα. Ο Τραμπ υπήρξε λάβρος κατά της πολιτικής του προκατόχου του Μπ. Ομπάμα για την διατήρηση στρατευμάτων στο εξωτερικό. Ο πρώην Αμερικανός Πρόεδρος όμως, εφάρμοσε μια πολιτική που για πολλούς ήταν έξυπνη και ιδιαιτέρως αποδοτική.

Το “Δόγμα Ομπάμα” φρόντισε να μην δεσμεύσει μεγάλο αριθμό στρατευμάτων σε “καυτές ζώνες” όπως το Ιράκ, η Συρία και το Αφγανιστάν. Αντ’ αυτού, διέθεσε μικρές εξειδικευμένες μονάδες ειδικών επιχειρήσεων, που ανέλαβαν να συντονίσουν και το κυριότερο να εκπαιδεύσουν τους ντόπιους για να πολεμήσουν κατά των εχθρών των ΗΠΑ (βλέπε ISIS, Ταλιμπάν).

Έτσι επετεύχθη μικρότερο κόστος σε προσωπικό και χρήμα. Τα αμερικανικά στρατεύματα (που έφτασαν τους 170.000 άνδρες το 2007), αποσύρθηκαν από το Ιράκ το 2011, για να επιστρέψουν το 2014 (μόλις περί τους 6.000 άνδρες που κατά περιόδους πλαισιώνονταν από ένα αεροπλανοφόρο και έως 7.000 “μισθοφόρους”) για να πολεμήσουν το ISIS. Στο Αφγανιστάν υπάρχουν σήμερα περί τους 14.000 Αμερικανούς, με τους μισούς από αυτούς να επιστρέφουν στο προσεχές μέλλον. Στη Συρία υπάρχουν 2.000 Αμερικανοί στρατιώτες-σύμβουλοι που ανέλαβαν κυρίως την εκπαίδευση των Κούρδων και των συμμάχων τους κατά του ISIS και οι οποίοι βρίσκονται υπό αποχώρηση.

Η απόφαση επιστροφής των στρατιωτών όμως, βάζει τις ΗΠΑ σε μια νέα περίοδο (αυτο)απομονωτισμού, δίνοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων στις “θανάσιμους” αντιπάλους της όπως η Ρωσία και το Ιράν. Πολλοί αναλυτές χαρακτήρισαν την αποχώρηση από την Συρία ως χριστουγεννιάτικο δώρο του Τραμπ σε αυτές τις δυο χώρες.

Ο (αυτο)απομονωτισμός των ΗΠΑ δεν είναι κάτι καινούργιο. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί ο Α’ και Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Γεγονότα που προηγήθηκαν όπως η βύθιση του Λουζιτάνια (1915) και η ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ουσιαστικά “έσυραν” τις ΗΠΑ στον πόλεμο, αλλά μόνο αφού είχαν προηγηθεί τραγωδίες. Και στις δυο περιπτώσεις, η Αμερική βγήκε κερδισμένη, παρά το κόστος σε ζωές και χρήμα που πλήρωσε. Οι ΗΠΑ ήταν και είναι πολύ μεγάλες για να μείνουν έξω από τις διεθνείς εξελίξεις. Πολύ μεγάλοι και ισχυροί είναι και οι αντίπαλοί της όπως η Ρωσία και η Κίνα που περιμένουν στην γωνία για συμπληρώσουν το πρώτο κενό που θα αφήσουν πίσω τους οι ΗΠΑ.


Μοιραστείτε το άρθρο
  •  
  •  
  •  

newest oldest most voted
Notify of
VAGGELAS
Guest
ΒΑΓΓΕΛΑΣ

Έτσι είναι δυστυχώς όπως τα λέτε και αν μου επιτρέπετε να προσθέσω (αν και όχι αμυντικού ενδιαφέροντος αλλα σίγουρα γεωπολιτικού) την βεβιασμένη αποχώρηση των ΗΠΑ απο τις διαπραγματεύσεις δημιουργίας εμπορικής ζώνης στον Ειρηνικό την πρώτη κιόλας μέρα της θητείας του, την εξοργιστικά αποκρουστική αποχώρηση απο τη Συνθήκη του Παρισιού για το κλίμα, την εμμονή για τη κατασκευή του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό (τα στοιχεία για την παράνομη είσοδο μεταναστών απο τη περιοχή δείχνουν συνεχή και σημαντική μείωση τη τελευταία δεκαετία, NYT σημερινό άρθρο) και τόσες άλλες ενέργειες που μόνο ως καταστροφική οπισθοδρόμηση μπορούν να χαρακτηριστούν. Τι να πεις… Read more »

Chris
Guest
Chris

Είναι ένα είδος εκβιασμού προς τους συμμάχους γιατί δεν εκπληρωνουν τις νατοικές υποχρεώσεις τους ή εκμεταλλεύονται την ασφάλεια που παρέχει η Αμερική για να αναπτύσσονται σε βάρος της; Δηλαδή είναι ένας τακτικισμός; Ή είναι μια πραγματική στρατηγική απομάκρυνση των ΗΠΑ από τη διεθνή σκηνή; Πάντως τις δύο τελευταίες φορές η Αμερική άφησε τις άλλες δυνάμεις να φαγωθούν μεταξύ τους επεμβαίνοντας την κατάλληλη στιγμή εξασφαλίζοντας τη νίκη και την δική της εξέλιξη σε υπερδύναμη λόγω της εξασθένισης των άλλων. Δεν υπονοώ κάτι συνομωσιολογικό για την εμπλοκή των αμερικανών στους δυο παγκοσμίους πολέμους. Αλλά πιστέυω ότι η διεθνής σκακιέρα ήταν έτσι στημένη… Read more »

asdf
Guest
asdf

Παιδια ειμαστε Ελληνες οχι Αμερικανοι. Μην πεφτουμε στην παγιδα να υποστηριζουμε την προπαγανδα της μιας ή της αλλης πλευρας. Το βλεπω να γινεται σε πολλα αρθρα ,αναλυσεις και σχολια. Εμας αυτο που μας ενδιαφερει ειναι αν η πολιτικη Τραμπ ευθυγραμιζεται με τα εθνικα μας συμφεροντα. Μεχρι στιγμης μας βοηθησε με τα f-16 , μας υποστηριζει στον αξονα Κυπρου και Ισραηλ. Οι βασεις μας αξιοποιουνται περισσοτερο απο τους Αμερικανους. Με το Τραμπ εχουμε τις καλυτερες σχεσεις με την Αμερικη που ειχαμε ποτε. Το ερωτημα για εμας ειναι αν η σταθεροποιηση της Συριας ειναι κατι θετικο ή αρνητικο για τα γεωστρατηγικα μας… Read more »

Βασίλης
Guest
Βασίλης

Η μόνη θεραπεία στο φαινόμενο Τράμπ είναι είτε να τον φάνε είτε να κάνουν υπομονή και να περάσουν τα υπόλοιπα 2 χρόνια μέχρι να φάει τα ψωμιά του στον Λευκό Οίκο..!
Όλα τα άλλα είναι ημίμετρα…

Μανώλης2
Guest
Μανώλης2

Ενδιαφέρον να διαβάζουμε την άποψη του αρθογράφου επί του θέματος, όπως και κάθε ανθρώπου. Υπάρχουν όμως βασικές παραλείψεις στη συλλογιστική του. Αυτή η απαγκίστρωση στρατευμάτων ήταν προεκλογική δέσμευση του Τραμπ. Συνεπώς ήταν το δημοκρατικό ορθό και τίμιο να την τηρήσει. Απορώ τι θα του λέγατε αν δεν το έκανε…και προκαλεί εντύπωση η κριτική όταν κάνει κάτι ορθό. Ίσως να έχουμε συνηθίσει στα ελληνικά δεδομένα, ίσως δεν ξέρουμε πως λειτουργεί η δημοκρατία γιατί δεν μάθαμε ποτέ. Μπορείτε να ψέξετε λοιπόν τους ψηφοφόρους του. Ναι την συντριπτική πλειοψηφία που τον εξέλεξε. Και δεν είναι όλοι χαμηλού επιπέδου. Υπάρχουν πολλές σοβαρές φωνές που… Read more »

giannis
Guest
giannis

Κατά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία, μήπως θα υπάρξει πλεονάζων στρατιωτικό υλικό που θα ενδιέφερε τη χώρα μας;

Spyros
Guest
Σπύρος

Ένα σχόλιο σε μια παλιά Αμερικανική τηλεοπτική σειρά (με σαφώς πολιτικό περιεχόμενο) ήταν πως οι Ρεπουμπλικανοί θέλουν έναν μεγάλο και ισχυρό στρατό, που όμως διστάζουν να χρησιμοποιήσουν, ενώ οι Δημοκρατικοί θέλουν έναν μικρό και λιτό στρατό, που θα χρησιμοποιείται συνεχώς.

Με εξαίρεση τη προεδρία Μπους (του Νο2), μάλλον συνεχίζει να επαληθεύεται.

giannis
Guest
giannis

Μήπως είναι ευκαιρία να κάνει ένα αφιέρωμα η Πτήση για την πιθανή ύπαρξη πλεονάζοντος πολεμικού υλικού σεχώρες της Ευρώπης αλλά και στην Ρωσία;

chikichiki
Guest
chikichiki

Πλεονάζον υλικό; Τέτοια εποχή; Κάτι Καϊόβες ένας θεός μόνο ξέρει πως τις πήραμε!

Αντρεας Δημητριου
Guest
Αντρεας Δημητριου

Ο Τραμβιος έχει στο νου του την περικυκλώσει της ΚΙνας και το μπλοκάρισμα του δρόμου του μεταξιού προς την Ευρώπη …εξού και προσέγγιση προς την Μόσχα από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων του .Η αποχώρηση από την Συρια εντασεται σαυτην την λογική …αφήνοντας χώρο στους Ρωσσους και Τούρκους,που ίσως στο τέλος να ¨συγκρουστουν¨ φέρνοντας και την Άγκυρα ποιο κοντά στις ΗΠΑ .

GiannisKr
Guest
Γιάννης Μ.

Αποσύρονται οι ΗΠΑ, λέμε αυτο-απομονώνονται. Δεν αποσύρονται, μιλάμε για επεκτατισμό και ότι είναι παγκόσμιος χωροφύλακας. Μπορεί να μας αρέσει η ιδέα να μας προστατεύει κάποιος από τους κακούς τρομοκράτες, αλλά όπως λέει και ο POTUS, πρέπει να βάλουμε ένα χεράκι και οι υπόλοιποι.