18 C
Athens
Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου, 2021
- Advertisement -

‘Red Eagles’ Squadron: Αντιμέτωποι με αληθινά MiG-23

- Advertisement -

Είχαν εκπαιδευτεί, είχαν διαβάσει γι’ αυτά και κάποια μέρα ίσως να αερομαχούσαν μαζί τους. Όμως τίποτα δεν είναι σαν την πρώτη συνάντηση ενός Δυτικού πιλότου με ένα αληθινό σοβιετικό ‘Flogger’ –όπως εκείνα που είχε αποκτήσει κρυφά η USAF για την ρεαλιστική εκπαίδευση των χειριστών της.

«Αρκούσε απλώς να κοιτάζεις τα μάτια του πιλότου που έπιανε σχηματισμό μαζί σου. Πλησιάζοντας, έβλεπες τα μάτια του να σε παρακολουθούν προσεκτικά καθώς ερχόταν όλο και πιο κοντά. Ποτέ του δεν είχε δει στην πραγματικότητα ρωσικό αεροπλάνο εν πτήσει, φοβερή εμπειρία…» θυμάται ένας χειριστής του ‘Red Eagles’ Squadron.

Η Μοίρα διέθετε μερικά από τα πιο απόρρητα αεροσκάφη της USAF και δεν ήταν αμερικανικά. Τα MiG-21, συμπεριλαμβανομένων κινεζικών αντιγράφων Chengdu J-7B, MiG-17 και MiG-23 του 4477th Test and Evaluation Squadron (TES) παρείχαν πολύτιμη εξοικείωση με τα πτητικά χαρακτηριστικά των αεροπλάνων και τις τακτικές τους χωρίς οι Αμερικανοί χειριστές να κινδυνεύουν να καταρριφθούν.

Το άκρως απόρρητο πρόγραμμα Constant Peg δεν παρείχε εκπαίδευση όπως οι Μοίρες Aggressor. Οι εκπαιδευτές του Fighter Weapons School στην αεροπορική βάση Nellis και τα πληρώματα που έρχονταν να συμμετάσχουν στις ασκήσεις Red Flag είχαν την μοναδική ευκαιρία να εμπλακούν με αληθινά MiG στο πεδίο ασκήσεων της Tonopah για να δουν πώς είναι ένα MiG στον αέρα, πώς πετάει, πώς μάχεται και ποιες είναι οι αρετές και οι αδυναμίες του.

«Η ιδέα ήταν να αποβάλλεις την αίσθηση ανησυχίας (‘buck-fever’) που έχει κάθε πιλότος όταν έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με έναν άγνωστο τύπο αεροσκάφους σε πραγματική μάχη» λέει ο απόστρατος Αντισμήναρχος Paul ‘Skid’ Woodford. «Εξαιρετική εκπαίδευση αλλά αυστηρώς περιορισμένη καθώς την έκανες μόνο μια φορά και με πολύ συγκεκριμένο σενάριο, καθόλου σαν πραγματική αερομαχία». Παλιός πιλότος F-15 ο ίδιος, θυμάται την πρώτη φορά που πέταξε με αντίπαλο ένα MiG-23MS ‘Flogger-E’.

«Κατά την διάρκεια των πρώτων δύο τοποθετήσεών μου, την περίοδο 1978-1985, εκπαιδευόμασταν συχνά με τους Aggressor πετώντας εναντίον των F-5E που είχαν, αντίστοιχος τύπος σε μέγεθος και επιδόσεις του MiG-21 Fishbed το οποίο την εποχή εκείνη ήταν ακόμη μαχητικό πρώτης γραμμής της άλλης πλευράς. Είχα ακούσει ψιθύρους για κάποιο πρόγραμμα όπου πιλότοι της USAF πετούσαν εναντίον αληθινών MiG αλλά μέχρι εκεί –φήμες και κουβέντες στο μπαρ.

Το 1984 πήγα από την Αλάσκα στην Νεβάδα για μια άσκηση Red Flag. Εκεί έμαθα για το πρόγραμμα Constant Peg και συνειδητοποίησα ότι θα έβλεπα MiG-21 και MiG-23 εν δράσει. Το πρόγραμμα είχε υψηλή διαβάθμιση ασφαλείας, όχι τόσο για το γεγονός ότι είχαμε MiG αλλά για να αποκρυβεί το πώς τα αποκτήσαμε. Μας έγινε ειδική ενημέρωση πριν και μετά την συμμετοχή μας και μας προειδοποίησαν να μην μιλήσουμε ποτέ γι’ αυτό, ούτε καν με τους συναδέλφους μας στην Μοίρα των F-15.

Οι πιλότοι των ‘Red Eagles’ ήταν έμπειροι χειριστές μαχητικών της Αεροπορίας και του Ναυτικού, πολλοί από αυτούς βετεράνοι του προγράμματος F-5 Aggressor, και αρκετοί απόφοιτοι του Fighter Weapons School. Η πτήση μου αποτελείτο από εμένα, τον παραστάτη μου και δύο ‘Red Eagles’ –έναν που πετούσε MiG-21 και έναν με MiG-23. Ενημερωθήκαμε στην Nellis τρείς με τέσσερεις ώρες πριν την προγραμματισμένη ώρα απογείωσης, κάτι που έδωσε χρόνο στους χειριστές των MiG να πεταχτούν με το μεταφορικό τους, ένα Mitsubishi MU-2, μέχρι το αεροδρόμιο του Tonopah Test Range όπου ήταν η βάση τους.

Απογειωθήκαμε με τον παραστάτη μου, συναντήσαμε το τάνκερ πάνω από το Caliente, φουλάραμε και κατευθυνθήκαμε βορειοδυτικά προς Tonopah. Οι πιλότοι των MiG παρακολουθούσαν την πορεία μας από τον ασύρματο ρυθμίζοντας τις απογειώσεις τους έτσι ώστε να έχουμε μέγιστο χρόνο με τον καθένα τους. Δηλαδή το MiG-21 απογειώθηκε λίγο πριν εισέλθουμε στην περιοχή και μας την έπεσε ακριβώς την στιγμή που μπαίναμε σε αυτήν.

Κάναμε εναλλάξ εμπλοκή με το Fishbed το οποίο (τουλάχιστον για μένα) ήταν εκπληκτικά ευέλικτο και εύστροφο, δύσκολο να το δεις λόγω του μικρού του μεγέθους και δύσκολο να το ακολουθήσεις για βολή πυροβόλου. Εάν χρησιμοποιούσε μετάκαυση, όπως έκανε το δικό μας καθ’ όλη την διάρκεια της εμπλοκής, το Fishbed είχε καύσιμο για περίπου 20 λεπτά πτήσης. Ήταν 20 λεπτά πλήρους απασχόλησης και για τους δύο μας…

Καθώς το Fishbed έστρεφε για την Tonopah, το Flogger έπιανε σχηματισμό. Με αυτό δεν κάναμε τόσους ελιγμούς. Σύμφωνα με την ενημέρωση τo Flogger δεν στρίβει με τίποτα και χάνει ενέργεια γρήγορα. Αντί για ελιγμούς ο πιλότος του έδειξε πώς πετάει το αεροπλάνο, δηλαδή εξίσου άσχημα όπως μάχεται: δύσκολο να ελεγχθεί και ασταθές, ιδίως με τις πτέρυγες πίσω. Αυτό που μπορούσε να κάνει καλά, όπως μας έδειξε ο χειριστής του Flogger, ήταν η επίθεση με υψηλή ταχύτητα και γωνία προσβολής και μετά φυγή.

Επιτάχυνε όσο κανένα άλλο αεροπλάνο που ήξερα μέχρι τότε και μετά από αυτό. Το δίδαγμα ήταν πως αν έπρεπε να ρίξεις πύραυλο σε ένα ταχύτατο αεροσκάφος, καλά θα έκανες να το κάνεις άμεσα διότι σε ένα δευτερόλεπτο θα βρισκόταν εκτός φακέλου βολής. Μπορεί το F-15 να έχει το πλεονέκτημα της μεγίστης ταχύτητας αλλά δεν υπάρχει αρκετό καύσιμο στον κόσμο για να φτάσεις ένα Flogger που την κάνει.

Για απενημέρωση δεν προσγειωθήκαμε στην Tonopah. Το αεροδρόμιο ήταν βάση του ‘Black Jet’, του F-117 stealth, και τα πάντα εκεί ήταν διαβαθμισμένα στον διάολο, όπως ακριβώς το αεροδρόμιο στην κοντινή Area 51. Αντ’ αυτού, πετάξαμε πίσω στην Nellis, με τους αντιπάλους μας ‘Red Eagles’ να ακολουθούν λίγο αργότερα με το άνετο μικρό τους Mits.

Πιστεύω ότι οι πιλότοι ‘Red Eagle’ ήταν διπλά διαθέσιμοι, πιστοποιημένοι να πετούν δύο τύπους αεροσκαφών. Η διατήρηση διπλής διαθεσιμότητας ήταν συνηθισμένη στην USAF τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 αλλά σπάνια στην εποχή μου. Φυσικά μερικοί από αυτούς ήταν διαθέσιμοι στο δικινητήριο στροβιλοελικοφόρο MU-2 με το οποίο πηγαινοέρχονταν μεταξύ Nellis και Tonopah.

Ήταν η εποχή Ρήγκαν, όπου οι προϋπολογισμοί ήταν παχυλοί και οι ένοπλες δυνάμεις μπορούσαν να ζητούν (και το έκαναν) το φεγγάρι και τα αστέρια. Η Αεροπορία είχε το Constant Peg και τρείς πλήρεις Μοίρες Aggressor με F-5, κατανεμημένες στην Ευρώπη, στον Ειρηνικό και στις ηπειρωτικές ΗΠΑ. Φαντάσου να έχεις όλα αυτά και να ζητάς ένα μικρό σικάτο turboprop να σε πηγαίνει εδώ κι εκεί –και να το παίρνεις!»

Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου σήμανε και το τέλος για πολλά απόρρητα προγράμματα σαν το Constant Peg. Η «εξωτική» 4477th TES διαλύθηκε έχοντας στο ενεργητικό της περισσότερες από 15.000 εξόδους και την εκπαίδευση σχεδόν 6.000 Αμερικανών πιλότων στην αντιμετώπιση των επίφοβων MiG. Λέγεται ότι παρέμεινε ενεργή τουλάχιστον δύο χρόνια μετά την επίσημη απενεργοποίηση της ενώ η ύπαρξή της αποχαρακτηρίστηκε μόλις το 2006.

Στην ευφορία/αβλεψία της μεταψυχροπολεμικής εποχής απενεργοποιήθηκαν και οι Μοίρες Aggressors, ένα τεράστιο λάθος το οποίο διορθώθηκε με τις δύο μονάδες «εχθρικών» F-16 στην Nellis και στην Αλάσκα, συν τις ιδιωτικές εταιρίες που παρέχουν αντίστοιχη εκπαίδευση DACT (Dissimilar Air Combat Training) με Α-4, Mirage F1 και άλλους «ξένους» τύπους αεροσκαφών. Το να γνωρίζεις πώς μάχεται ο αντίπαλος ήταν πάντα καλή ιδέα.

Σήμερα, πολλοί πρώην αντίπαλοι είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή συμμετέχουν σε ασκήσεις όπως την Red Flag. Η μοναδική ευκαιρία για να πετάξει κανείς εναντίον ρωσικού μαχητικού είναι πλέον οι συμμαχικές ασκήσεις με αεροπορίες που επιχειρούν ακόμη με αυτά και, εάν είναι τυχερός, οι ανταλλαγές Μοιρών. Κάτι είναι κι αυτό.

Αλέξανδρος Θεολόγου

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν απαραίτητα τους συντάκτες τους κι όχι υποχρεωτικά την ιστοσελίδα. Ο ιστότοπος δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συντακτών της και των άρθρων τους. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων μας χωρίς γραπτή έγκριση, αλλιώς το ptisidiastima.com θα λάβει όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα. Τα σχόλια των άρθρων που ακολουθούν, δεν εκφράζουν την ιστοσελίδα, παρά μόνο αυτούς τους ίδιους τους σχολιαστές. Η αρχισυνταξία έχει το δικαίωμα να λογοκρίνει σχόλιο ή να απαγορεύσει την δημοσίευσή του.

- Advertisement -
- Advertisement -

3 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
3 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
photographix

Αγαπημενος τυπος αρθρου

kalgeorge

Που οσο παει σπανιζει πλεον, γιατι το site αποφάσισε να γινει ” Γενικού περιεχομένου ”
Κατ ευφημισμόν μονο ΠΤΗΣΗ & Διαστημα….
Καλα που υπαρχει (ακομα… ) η εντυπη και διαβαζουμε κατι που μας ενδιαφερει…

Nikolaos

Φανταστικό άρθρο και φωτογραφίες!
Το MiG-21F-13 σε φυσικό αλουμίνιο! The supersonic sports plane, ένα πραγματικό καθαρόαιμο, και σίγουρα ένα από τα ομορφότερα μαχητικά της ιστορίας! Από Ινδονησία άραγε; Ή Ισραήλ (στο οποίο όμως επιστράφηκε …);

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

Sigma 11515 HN, ιδού η ολλανδική πρόταση φρεγατών για το ΠΝ

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε την μεγάλη προσπάθεια της χώρας μας να προμηθευτεί νέα οπλικά συστήματα και να επαναφέρει την διαθεσιμότητα άλλων εκ των υπαρχόντων...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Κι όμως, προχωράει η κατασκευή το Σκάφος Ανορθόδοξου Πολέμου ΑΓΗΝΩΡ...

39
 Με δυο φωτογραφίες, θα θέλαμε να δώσουμε μια μικρή νότα αισιοδοξίας για τον Ναυπηγικό Τομέα στην Ελλάδα. Το ταχύπλοο σκάφος Ανορθόδοξου Πολέμου ΑΓΗΝΩΡ προχωρά...
- Advertisement -
Card image

January #008

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2020 January

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

November 2020 #006

Αγορά 4.49

Related News

Η τελευταία γαλλική φρεγάτα κλάσης Cassard παροπλίζεται την άνοιξη

Η τελευταία φρεγάτα κλάσης Cassard, Jean Bart, θα αποτελέσει παρελθόν για το Γαλλικό Ναυτικό την άνοιξη.Το πλοίο βρίσκεται αυτή την περίοδο στον Περσικό Κόλπο,...

Η Αίγυπτος παρέλαβε άλλο ένα σύγχρονο πλοίο, αυτή τη φορά τη δεύτερη Gowind 2500

Στις 6 Ιανουαρίου εισήλθε σε υπηρεσία με το Αιγυπτιακό Ναυτικό η κορβέτα ENS Port Said, η δεύτερη από τις τέσσερις Gowind 2500 που η...

Need for Speed: D-558-I Skystreak, η κόκκινη βολίδα των ρεκόρ

Η ταχύτητα ήταν το παν στις «ηρωικές εποχές» των πτήσεων προς το Άγνωστο. Τα αεροπλάνα έπρεπε να είναι πιο γρήγορα και να ενσωματώνουν ό,τι...