37.3 C
Athens
Τετάρτη, 4 Αυγούστου, 2021
- Advertisement -

WHAT IF: Τι μορφή θα είχε η Αεροπορία σήμερα αν είχαμε αγοράσει F-18 το 1985 αντί F-16/Mirage 2000;

- Advertisement -

 

Στις 6 Μαρτίου του 1985, ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέουν ανακοίνωσε την αγορά 40 αεροσκαφών F-16C/D και 40 Mirage 2000EG/BG. H τότε “μαζική” αγορά των 80 αεροσκαφών τρίτης γενιάς χαρακτηρίστηκε σαν “Αγορά Του Αιώνα“, αν και δεν έκλεισε, ούτε καν διατήρησε το χάσμα των δυνατοτήτων μεταξύ των αεροποριών Ελλάδας και Τουρκίας. Η Τουρκία τότε παραλάμβανε δεκάδες F-4E, ενώ συμπλήρωνε τους εξωφρενικά υψηλούς αριθμούς των αεροσκαφών της με μεταχειρισμένα F-5A/B και F-104G/TF-104G. Η αντίστοιχη τουρκική αγορά του αιώνα ήταν 160 F-16C/D και γραμμή παραγωγής σε τουρκικό έδαφος, με την ΤΑΙ να μετατρέπεται μετά από αυτό σε έναν ισχυρό αεροναυπηγικό βραχίονα των τουρκικών φιλοδοξιών. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα, μετά από τόσα χρόνια (Hurkus, ANKA, T129 ATAK, TF-X).

Η έκδοση F/A-18L

Από την εποχή εκείνη θυμόμαστε τον “θαυμασμό” των Ελλήνων Αεροπόρων για το νέο μαχητικό αεροσκάφος F-18L. Την Land (L) έκδοση της Northrop, ένα ελαφρύτερο F/A-18 χωρίς αναδιπλούμενες πτέρυγες, λιγότερο ισχυρό σύστημα αποπροσνήωσης (καθώς δεν απαιτούνταν να αντέχει επιχειρήσεις αεροπλανοφόρων), με κοινή δομή κατά 71% με το F/A-18A και ηλεκτρονικά όμοια κατά 90%. To αεροσκάφος δεν μπήκε ποτέ σε παραγωγή, και μέχρι το 1985 που έγινε η ελληνική παραγγελία η Northrop είχε “συμβιβαστεί” μετά από δικαστική διαμάχη με την McDonell Douglas, και όλοι οι πιθανοί πελάτες αγόρασαν το F/A-18A/B (με φορείς στην άτρακτο). Πάντως το F-18L της Northrop ήταν ελαφρύτερο με δυνατότητες ελιγμών 9g, την στιγμή που το F/A-18A περιοριζόταν στα 7,5g.
Πίνακας τεχνικών χαρακτηριστικών του F-18L

Πολλοί από τους “παλαιούς” μας αναγνώστες θα θυμόνται την φωτογραφία με τα F-18L  με ελληνικά εθνόσημα, μια προσπάθεια της Northrop να πουλήσει το πολλά υποσχόμενο μαχητικό στην Ελλάδα. Φυσικά τους πελάτες του F-18L τους “πήρε” είτε η τότε General Dynamics με το F-16A/B είτε η Mc Donell Douglas με το F/A-18A. Το τελευταίο αγοράστηκε από την Αυστραλία (1981), Καναδά (1980, CF-18A), και Ισπανία (1981). Την δεκαετία του ’90 κι άλλοι πελάτες προστέθηκαν, αλλά ποτέ το F/A-18 δεν έγινε η εμπορική επιτυχία που ήταν το F-16. Θεωρούμε πως το F/A-18A/B  θα ήταν και η επιλογή της Ελλάδας το 1985, αν είχε επιλεγεί το δικινητήριο μαχητικό.
Γενιέται λοιπόν το ερώτημα, τι θα είχε γίνει αν τελικά η Ελλάδα είχε επιλέξει το F/A-18 αντί των F-16/Mirage2000 το 1985; Ποια θα ήταν η εικόνα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σήμερα; Το άρθρο έχει σαν στόχο να “πυροδοτήσει” έναν δημιουργικό διάλογο μεταξύ των αναγνωστών μας. Συνεπώς οι παρακάτω γραμμές είναι απλά υποθέσεις που τίθονται προς διάλογο!
F/A-18 Hornets των Blue Angels μπροστά σε ελεγχόμενη έκρηξη σε επίδειξη στον Marine Corps Air Station (MCAS) Miramar 2012 Air Show. (U.S. Marine Corps photo by Cpl. Jamean Berry/Released)

Καταρχάς θεωρούμε πως λόγω της επιλογής ενός μόνο τύπου, θα είχαμε αγοράσει τουλάχιστον 100 μαχητικά, δημιουργώντας 5 μοίρες των 20 αεροσκαφών έκαστη, κι όχι μόνο 4. Επίσης η ΕΑΒ θα είχε αναλάβει σημαντικό υποκατασκευαστικό έργο, αν όχι και γραμμή συναρμολόγησης, καθώς η MD Douglas δεν είχε πουλήσει τόσα πολλά μαχητικά σε ευρωπαϊκή χώρα.
Κατά δεύτερον θεωρούμε πως λόγω της καθυστέρησης που λήφθηκε η απόφαση αγοράς των νέων μαχητικών (1985), θα είχαμε αγοράσει την κατά πολύ βελτιωμένη έκδοση -C/D κι όχι την -Α/Β. Έτσι τα ελληνικά F/A-18C/D θα είχαν κορυφαίο ραντάρ όταν ερχόντουσαν σε υπηρεσία το 1990 (APG-73), και αυξημένη ακτίνα δράσης.
KC-135 Stratotanker ανεφοδιάζει F/Α-18 Hornet των Πεζοναυτών στην Άσκηση Rim of the Pacific (RIMPAC) 2012. (U.S. Air Force photo/ Staff Sgt. Stephany D. Richards/Released)

Επίσης τα F/A-18 μπορούσαν να βάλουν τον AIM-7F Sparrow που είχε στο οπλοστάσιό της η ΠΑ, και έτσι μέχρι την έλευση του AIM-120A AMRAAM θα ήταν τα μοναδικά μαχητικά τρίτης γενιάς με δυνατότητα βολής BVR στο Αιγαίο. To αεροσκάφος είχε πιστοποιημένα επίσης πολύ περισσότερα κατευθυνόμενα όπλα από το F-16, όντας ο αντικαταστάτης των Α-7Ε και των ναυτικών εκδόσεων του F-4. Επίσης τα F/A-18C/D είχαν “εγκατεστημένη” την δυνατότητα βολής των ΑΙΜ-120 εξαρχής.
F/A-18E Super Hornet στο Enterprise ενώ περνούν την Διώρυγα του Σουέζ. (U.S. Navy photo Mass Communication Specialist 2nd Class Brooks B. Patton Jr.)

Η ΠΑ θα είχε σχέσεις με το USN σε ότι αφορά την υποστήριξη των αεροσκαφών, και η εμπειρία με τα Α-7Η/Ε έχει δείξει πως η υποστήριξη ναυτικών αεροσκαφών είναι κατά πολύ ευκολότερη (σε σχέση με τις διαδικασίες που ακολουθεί για παράδειγμα η USAF με τα F-16). Θεωρούμε πως η σχέση της ΠΑ με το USN πιθανότατα να ήταν πολύ πιο παραγωγική.
H κυβέρνηση Μητσοτάκη όταν παρήγγειλε τα επόμενα 40 F-16C/D Block 50 θα αγόραζε +40 F/A-18C/D επόμενων Block παραγωγής. Η αγορά των 60 μαχητικών F-16C/D Block 52+ θα ήταν πλέον για F/A-18E/F (θεωρούμε πως η Boeing δεν θα άφηνε την ευκαιρία ανεκμετάλευτη) και η ΠΑ θα έμπαινε από τις αρχές τις δεκαετίας στο πολύ κλειστό club μαχητικών με ραντάρ AESA. Φυσικά δεν θα υπήρχε “θέμα” Mirage 2000 και αγοράς/αναβάθμισης Mirage 2000-5Mk2, συνεπώς η παραγγελία θα μπορούσε “άνετα” να αγορούσε έως και 80 μαχητικά. Η συμπληρωματική παραγγελία των 30 F-16 C/D Block 52+Adv επίσης θα “πήγαινε” σε F/A-18E/F, ακόμη κι αν αυτά ήταν “μόλις” 20. Και για να σας το κάνουμε ακόμη “χειρότερο”, θα αναφέρουμε την πιθανότητα ανάμεσα στα αεροσκάφη να είχαμε προσθέσει EF-18G σε κάποια από τις παραγγελίες, με ότι σήμαινε αυτό για το Αιγαίο και τις δυνατότητες ηλεκτρονικής κρούσης της ΠΑ.
Πριν τα τέλη της δεκαετίας του ’90, η ΠΑ θα μπορούσε να αναζητούσε μεταχειρισμένα μαχητικά F/A-18A/A+ από τα αποθέματα του USN, όπως τότε αναζητούσε μεταχειρισμένα F-16A από τα αποθέματα της USAF. Καθώς όμως το F/A-18A είναι διαφορετικό από το F-16A, η ΠΑ θα είχε προφανώς παραλάβει μεταχειρισμένα F/A-18A/B για την αντικατάσταση των παλαιών F-4E. Τα τελευταία δεν θα είχαν εκσυγχρονιστεί ποτέ, αντίθετα θα είχε τρέξει κάποιο από τα πολλά προγράμματα εκσυγχρονισμού των “παλαιών” F/A-18C/D.
F/A-18C από το USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69) και την VFA-83 ενώ εξαπολύει φωτοβολίδες (U.S. Navy photo Lt. Greg Linderman/Released)

H εικόνα λοιπόν της ΠΑ σήμερα θα ήταν τουλάχιστον 140 F/A-18C/D και περίπου 100 F/A-18E/F και ίσως EF-18G. Παράλληλα θα μπορούσαν να υπηρετούν 20-40  F/A-18A/B+ που θα είχαν αγοραστεί σαν αντικαταστάτες των F-4E (τα τελευταία θα ήταν πια μια ανάμνηση). Ο τεράστιος αυτός στόλος αεροσκαφών θα μοιράζονταν κοινά όπλα, θα είχε εδώ και πολλά χρόνια δυνατότητα ναυτικής κρούσης με Harpoon, και φυσικά θα είχε stand off όπλα (το οπλοστάσιο του F/A-18 είναι πολύ μεγαλύτερο του F-16). Η ΠΑ και η ΕΑΒ θα ήξεραν μετά από τόσα χρόνια το αεροσκάφος πολύ καλά, και θα μπορούσαν να επισκευάζουν/συντηρούν/αναβαθμίζουν κάθε υποσύστημα. Μιλάμε λοιπόν για έναν στόλο 250-280 δικινητήριων αεροσκαφών, με κοινό οπλοστάσιο, και δυνατότητα επιχειρήσεων από κάθε αεροδρόμιο στην Ελλάδα…
Συντήρηση σε ένα F/A-18C Hornet του Strike Fighter Squadron (VFA) 34 επί του USS Abraham Lincoln (CVN 72). (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist Seaman Zachary A. Anderson/Released)

Σήμερα πλέον θα ασχολούμασταν με το ΑΝ θα αγοραστεί η semi-stealth (κατά δήλωση της Τραμπ) έκδοση Block III, με προηγμένες δυνατότητες Fusion και νέας γενιάς IRST που σύμφωνα με την εταιρεία μπορεί να αντιμετωπίσει τα νέας γενιάς μαχητικά J-20 και Su-57. Ο εκσυγχρονισμός των F-16 θα “πήγαινε” προφανώς σε εκσυγχρονισμό των παλαιότερων F/A-18E/F σε επίπεδο Block III ενώ στο μέλλον η ΠΑ θα μπορούσε χωρίς άγχος να αγοράσει ότι ΝΜΑ επιθυμούσε…
Αυτή είναι μια πιθανή εικόνα μιας εναλλακτικής πραγματικότητας, με πολλά What If! Ανοίξαμε το θέμα για να συζήτηση, καθώς μέσα από αυτή ίσως βγει κάτι καλό για το μέλλον, και την επιλογή ενός ΝΜΑ, όταν κι αν ποτέ αυτή γίνει.
Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 3 Ιουνίου 2018

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

226 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
226 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
agnostosependytis

Θα έλεγα ότι όταν υπάρχουν διαχρονικά διλήμματα τελικά αν ήταν καλύτερο το α ή το β, και αυτό το δίλημμα έχει μπει σε δεκάδες χώρες ανά την υφηλιο, τότε ακόμη και αν δεν είμαι σούπερ γνώστης του πιο είναι καλύτερο, νομίζω ότι μπορώ να πω τι έχει αποφασίσει η αγορά ότι ήταν καλύτερη επιλογή, καθώς οι πωλήσεις του ενός είναι πολλαπλάσιες του άλλου, άρα ακόμη και αν 2-3 χώρες έκαναν λάθος επιλογή, δεν μπορεί να έκανε λάθος επιλογή όλος ο πλανήτης.
Νομίζω ότι αυτή η υπόθεση έκλεισε.
(για να μην πω ότι αν βάλει κάποιος την παράμετρο κόστους, δεν μπορώ να σκεφτώ καν τι κόστος θα είχαμε αν είχαμε εκατοντάδες δικινητήρια μαχητικά αυτού του μεγέθους, από την άλλη μπορεί να είχαμε κανέναν Ελληνα να παίζει με τον Τομ στο νέο Top Gun)

Makis

δηλαδη τωρα με τα f-4 και τα παλια Mirage τι θα κανουμε?
Θα παρουμε F-16V ή κι αλλα Mirage2000-5
3ο τυπο αεροσκαφων δεν βλεπω
Αντε να μπουμε στο fcas με οριζοντα το 2030+

ivychris

Μιλάτε για μια υποθετική ΠΑ επιπέδου Ισραήλ!
Τα λάθη αγαπητοί, επαναλαμβάνονται και όχι μόνο στο όπλο της ΠΑ.
Εκτός από 250-280 F/A-18 σε διάφορες διαμορφώσεις, θα μπορούσαμε να είχαμε τις Ολλανδικές φρεγάτες Μ & L, τα επιπλέον Leopard κ.ο.κ. και ο καθένας μπορεί να προσθέσει άλλα τόσα με τα χρήματα που έχουν δοθεί.
Επαναλαμβάνονται παντού σε όλους τους τομείς δραστηριότητας του Κράτους.
Τι να κάνουμε δηλαδή, αφού δεν το κατέχουν το άθλημα οι Έλληνες πολιτικοί.
Και το χειρότερο είναι ο συνδυασμός αλαζονείας & εγωισμού με την πλήρη αμάθεια.
Αλλά τεράστια ευθύνη έχουν και οι στρατιωτικοί-δημόσιοι υπάλληλοι…
Σίγουρα πάντως Πτήση δεν διάβαζαν από παλιά, απεχθάνονταν δε τον Κ.Κ…, όπως εξάλλου ο ίδιος μου είχε εκμυστηρευτεί ένα καλοκαίρι σ’ ένα σουαρέ

stepa

..h ΠΑ ειχε εγκαιρα δει αυτο το σεναριο ,και για εναν αλλο λογο….δικηνιιτηριο….τον λογο ομως σε αυτα δυστυχως τον εχουν οι διαφοροι….Κασογκι της καθε εποχης.{ οπου Κασογκι βαλτε εσεις οποιους νομιζετε ανεξαρτητως…Εθνικοτητος}

Fingolfin

Συνεπώς για ΝΜΑ βέλτιστη επιλογή 30+10 f-16V και προσπάθεια για συμμετοχή στο νέο ευρωπαϊκό μαχητικό.
Σε συνέχεια παλαιότερου άρθρου σας, προτιμώ 75 f-16V παρα 20 f-35.

Kelebia Power

Έχω την αίσθηση ότι στο υποσυνείδητο των Ελλήνων η Ελλάδα είναι μια χώρα κάτι μεταξύ Βενεζουέλας και Σαουδικής Αραβίας με ωκεανούς πετρελαίου και φυσικού αερίου να ρέουν στο υπέδαφος της, περιμένοντας υπομονετικά την άντληση τους και ενεργοποιώντας έτσι την δυνατότητα στο κράτος να θρέφει τους πολίτες δίχως κόπο.
Η απλή απάντηση είναι ότι αν είχαμε πάρει δικινητήριο με τόσες ώρες πτήσεων λόγω των συχνών αναχαιτίσεων θα είχαμε χρεοκοπήσει μια ώρα αρχύτερα από την εκροή συναλλάγματος για τα καύσιμα.
Η Ελλάδα δεν έχει ενεργειακά αποθέματα ούτε επαρκή πληθυσμό για ιμπεριαλιστικές κινήσεις. Γι’ αυτό και το δόγμα της είναι κυρίως αμυντικό. Άμυνα σημαίνει countermeasures, δηλαδή κυρίως φθηνοί αποδοτικοί και έξυπνοι τρόποι να εξουδετέρωσης των ακριβών μέσων του αντιπάλου.
Επίσης καθαρόαιμο Αμερικάνικό νέο μαχητικό δεν γίνεται διότι πρώτων είναι πολύ ακριβά με περιορισμούς στα όπλα και δεύτερον ισχύει δεν γίνεται αλλού να τρώμε και να πίνουμε και αλλού να πηγαίνουμε να τα δίνουμε.

evaggelos

πραγματι θα ηταν μια πολυ ισχυρη αεροπορια,αλλα νομιζω τα κοστη συντηρησης λειτουργιας θα ηταν διπλασια με οτι συνεπαγεται με βαση τα οικονομικα δεδομενα της χωρας και δε νομιζω οτι θα ειχαμε της ιδιες διαθεσημοτητες οποτε μαλλον θα σκουζαμε γιατι τα χρυσοπληρωσαμε και δεν πετουν. Αν θελλουμε και τωρα μπορουμε να παρουμε επιπλεον φ16 για αντικατασταση των φ4 κ στην θεση των mirage για φ35

Jerry

Εγώ πάντως να σημειώσω οτιι αυτό “αντικαταστάτες των F-4E (τα τελευταία θα ήταν πια μια ανάμνηση).” το γράψατε για να πικάρετε το 2ο παρέμβυσμα.
Πάντως, η ομοιοτυπία θα ήταν φοβερή και πρέπει να συμπεριλάβετε σε αυτήν εκτός από τις μηχανές και τα όπλα και την εκπαίδευση των πιλότων / μηχανικών. Οο γεγονός οτι όλη σχεδόν αγόρασαν F16, δεν σημαίνει οτι θα έπρεπε και οι χειρουργοί να χρησιμοποιούν μπαλτάδες αφού οι κρεοπώλες είναι πολυπληθέστεροι!
Αλλά τότε έπαιξε η πολιτική των εξοπλισμών, μετά το λάδωμα εξ αυτών και η πλήρης αποχή στο τέλος.

Sarouman 21 (@Sarouman21)

Πράγματι, χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία, όπως και τόσες άλλες αργότερα, λόγω της διάσπασης των προμηθειών βασικών μέσων και συστημάτων των ενόπλων δυνάμεων (SHORADS, ελικόπτερα κ.ά.)

Γιωτόμπαλο

Πιστεύω πως τα νούμερα που αναφέρετε είναι λάθος.Στην αγορά του αιώνα αντί για 40+40 θα μπορούσαμε να πάρουμε μόνο 80 F 18L(υποβαθμισμένη έκδοση για εξαγωγές) ή 60-70 F18A/Β ή C/D.Άλλη μια παραγγελία 30-32 F18 C/D θα παίρναμε επί Μητσοτάκη.Μετά θα γινόταν διαγωνιμός ΝΜΑ λόγου Ιμίων μεταξύ Gripen,F16,F18,Mirage.Τελικά θα είχαμε έναν στολο όπως η Ισπανία με F18 Lή A/B και ΝΜΑ.

Dimitris L.

Δεν είναι σοφό να εξαρτόμαστε μόνο απο μία χώρα.Να θέλω εγώ τον τάδε πύραυλο και να γκρινιάζει η τουρκία να μην μας τον δώσουν. Επίσης τα σημαντικά όπλα που έχουμε όπως τα scalp ΠΟΤΕ δεν θα τα έδινε η αμερική μόνο σε εμάς.και τώρα για νεο μαχητικό Rafale f4 πρέπει να είναι η επιλογή. .

Spyros

Μην αγχώνεστε, έχουμε ακόμα τα Φάντομ, θα τους βάλουμε F414 στη θέση των J79, ραντάρ AESA των E/F (το χωράει ο κώνος, αφου ‘πήρε’ το APG_65!)… και άμα λάχει βάζουμε και IRST απο το E/F στο φτερό, εκεί που είχε τον πωςτονλενε τον σένσορα ο Φαντομάς, έτσι να φάει τα λυσσακά του ο Τσιμούχας…
Σοβαρά πάντως, το άρθρο ξύνει παλιά μοντελιστικά απωθημένα, είχα ξεκινήσει κάποτε κάτι τέτοιο (με F/A-18D), και θα με βάλετε τώρα γέρο άνθρωπο να τρέχω να ψάχνω πάλι…
(Υ.Γ.: Κάποιοι σας κρατάμε ‘τρελά’ μούτρα που στο περιοδικό χρόνια τώρα δεν έχει ούτε μοντελιστικά ούτε flight-sim στήλη… έτσι να ξεσκάμε βρε αδερφέ)

sotbak

πολύ καλό άρθρο, αν και το Φ-16 λογικά μας πάει γάντι, με το Φ-18 θα είχαμε μέχρι το Φ-35 κυριαρχία εναέρια σίγουρα και με δυνατότητα στην Αν. Μεσόγειο, αντιλαμβάνομαι όμως με πολύ μεγαλύτερο οικονομικό κόστος συντήρησης-χρήσης……

KF

Από την ΠΤΗΣΗ περιμένουμε κατασταλαγμένη (κατά το δυνατόν) ενημέρωση και άποψη και όχι πολλαπλά what-if. Αν θέλαμε τέτοια, τα γράφαμε και μόνοι μας. 🙂 Εσείς έχετε καλύτερη ενημέρωση, γνώση, αρχείο, πηγές. Το δικό σας συμπέρασμα ποιο είναι;
Από μένα, μερικές επισημάνσεις μόνο:
-Το F-16 κέρδισε τον διαγωνισμό της USAF για το LWF με αντίπαλο το YF-17, το οποίο έγινε F-18 (και «φορτώθηκε» στο USN που έψαχνε αντικαταστάτη για τα A-7 και F-4 και ένα ελαφρύτερο συμπλήρωμα στα πανάκριβα F-14). Συνεπώς, κατά μία έννοια, την πρώτη «αερομαχία» την κέρδισε το F-16.
-Στο Αιγαίο δεν χρειάζεσαι δικινητήρια air supremacy fighters με BVR δυνατότητες καθώς σχεδόν όλες οι εμπλοκές είναι κλειστές αερομαχίες που ευνοούν τα ευέλικτα αναχαιτιστικά. Και σε αυτές το F-16 είναι ανώτερο από το F-18. Δεν λέω ότι είναι ανώτερο συνολικά. Λέω ότι είναι ανώτερο στις επιχειρήσεις του Αιγαίου όπου η δυνατότητα ελιγμών είναι πρώτη προτεραιότητα.
-Στην επιλογή F-16 ή F-18 το ελληνικό κράτος είχε να συνεκτιμήσει παράγοντες όπως το κόστος μονάδος, την πολυπλοκότητα ενός δικινητήριου έναντι ενός μονοκινητήριου με παρόμοιες επιδόσεις, το γεγονός ότι το 1985 το F-16 ήταν ήδη πολύ πιο εμπορικά επιτυχημένο από το F-18 κ.λπ. Και εδώ «κερδίζει» το F-16.
-Καταλαβαίνω ότι το άρθρο σας είναι καθαρά τεχνικό/επιχειρησιακό, αλλά θα έπρεπε να είχε λάβει υπόψη τις πολιτικές πραγματικότητες της εποχής που τελικά υπαγόρευσαν το «μοίρασμα» της προμήθειας ανάμεσα σε ΗΠΑ και Γαλλία. Κίνηση σοφή, κατά τη γνώμη μου, αφού η απόλυτη εξάρτηση από μία μόνο χώρα και μία μόνο εταιρεία για την αεράμυνα της Ελλάδας ήταν ένα σενάριο όχι και τόσο ελκυστικό.
-Η προμήθεια των F/A-18 θα σήμαινε ότι θα στερούμασταν τα Mirage 2000 και τα όπλα τους, κορυφαίες επιλογές από κάθε άποψη. Με αντάλλαγμα τι; Εκατοντάδες αεροσκάφη με κατώτερο maneuverability από τα τουρκικά F-16, δηλαδή χειρότερα αναχαιτιστικά.
-Συμπερασματικά, τυχόν επιλογή των F-18 θα ήταν λανθασμένη από όλες τις απόψεις: επιχειρησιακή, πολιτική, οικονομική. Η επιλογή F-16 και Mirage 2000 ήταν απόλυτα σωστή.

chikichiki

Μου ξύνετε πληγές τώρα…το Χόρνετ σα φυσιογνωμία (ο κατεξοχήν παράγοντας αξιολόγησης ενός μαχητικού, μη γελιόμαστε) ποτέ δε το συμπάθησα ιδιαίτερα. Ποτέ όμως δε μπόρεσα και να αμφισβητήσω τις δυνατότητές του. Αν η ΠΑ είχε προμηθευτεί αυτό που ΕΠΡΕΠΕ τότε να προμηθευτεί (L, A/B, το ίδιο κάνει) θα είχαμε δυνατότητες στην περιοχή που η τουρκική ΠΑ θα έπρεπε να περιμένει χρόνια για να αποκτήσει. Θα είχαμε επίσης έναν απίστευτα ομοιογενή στόλο, και όλη η σαβούρα (ναι το είπα αυτό μόλις τώρα) θα είχε εξαφανιστεί προ πολλού. Σήμερα θα είχαμε 2 μεν τύπους πάλι (τη διαφορά Bug-Superbug δε μπορώ να την πω 1.5 τύπο), αλλά και πάλι θα είχαμε μια ικανότατη ΠΑ για επιχειρήσεις πλήρους φάσματος, με περισσότερα α/φη και με καινοτομίες που απέναντι προς το παρόν δε βρίσκονται ούτε για δείγμα. Η ανάγκη για ΝΜΑ επίσης δε θα εμφανιζόταν τόσο σύντομα. Βέβαια δεν είμαι τόσο σίγουρος για τις εικασίες περί…Growler, ή γραμμών συναρμολόγησης και άλλα τέτοια εγγενώς παράλογα (παράλογα εντός του δικού μας παράλογου κόσμου φυσικά) όμως μικρή σημασία έχει αυτό μπροστά σε όλα τα άλλα πλεονεκτήματα. Όσο αγορά του αιώνα ήταν το δίδυμο F-16/M2k, άλλο τόσο απώλεια του αιώνα ήταν η μη αγορά του καλύτερου μικρού strike fighter της εποχής.

teo

Ένα από τα λάθη που δεν αποφύγαμε είναι ότι ενδεχομένως θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε συμπαρaγωγή ακόμα και με τα peace xenia 2,3,4 … Πολλά τα “λάθη” ουδείς υπεύθυνος…
7.5G εναντίον 9G πάνω από το Αιγαίο; Δεν είμαι ειδικός αλλά ισως είναι καλύτερα ότι το αποφύγαμε…

Demetrios Rammos

Για όσους θεωρούν ότι η αεροπορία με τα F-18 θα κόστιζε περισσότερο απλά να υπενθυμίσω ότι η τότε οικονομικοτεχνική μελέτη της αεροπορίας η οποία απλά… αγνοήθηκε το κόστος κύκλου ζωής για 100 F-18 σε βάθος 25 ετών υπολογιζόταν στα 4,044 δις δολλάρια σε τιμές 1981 και ήταν ελαφρά χαμηλότερη από αυτή τόσο από αυτή των F-16C όσο και των Mirage 2000. Αυτό πρωτού καν υπολογιστούν οι οικονομίες κλίμακας από την ανάγκη υποστήριξής ενος μόνο τύπου αεροσκαφων αντί δύο. Επιπλέον ο εκτιμώμενος ρυθμός απωλειών για τα δικινητήρια αεροσκάφη ήταν ο μισός αυτού των μονοκινητήριων.
Οπότε αν ξεκινήσουμε από 80-100 αεροσκάφη το 1986 θα εχουμε περίπου:
1986: 80-100 F/A-18C
1992: 40 F/A-18C
2000: 50-60 F/A-18E (24 Αυστραλιανά F/A-18E κόστισαν 2,2 δις, η Ελλάδα έδωσε 4,3 δις ενώ η fly-away price ειναι 71 εκατομμύρια ανά αεροσκάφος)
2006: 20-30 F/A-18E (2 δις προς 71 εκατομμύρια)

ΚΤ

Απο τα πρώτα εξώφυλλα, μάλλον το πρώτο μαζί με το MIG-25 του περιοδικού με F-18L. Ελπίζω να το ανακτήσω απο την βιβλιοθήκη μου.

Shadowfax

η Πτηση και Διαστημα λοιπον μολις εδωσε μια εικονα για το τι σημαινει μακροχρονιος σχεδιασμος…
πως δηλαδη θα επρεπε να λειτουργει η αμυντικη πολιτικη της χωρας…
φυσικα η χωρα χρεωκοπησε και με τα μονοκινητηρια αεροσκαφη…
θα ειχαμε χρεωκοπησει ακομα και ειχαμε επιλεξει f18 ή f15 ή φ58….
Ολα εγιναν ανευ προγραμματισμου-σχεδιου, αρπα κολα, μετα απο σοβαρα επεισοδια…
χωρις οραμα και αποφασεις για το τι θελουμε να κανουμε και πως θα το κανουμε…
με νομοθεσιες απο το 2001 για το 1% του προυπολογισμου για εξοπλιστικα προγραμματα να μην εφαρμοζεται ποτε… κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ
ετσι φτασαμε η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία (ΕΑΒΙ) να καλύπτει μόλις το 9% των εξοπλιστικών αναγκών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων…
καλα και στην τουρκια δεν υπηρξαν σκανδαλα, μιζες…
φυσικα και υπηρξαν αλλα ο SSM που δημιουργηθηκε κατευθύνθηκε επιθετικα και αναπτυξιακα με τεχνοκρατες χωρις παρεμβασεις απο πολιτικους, και εφτασε εδω που εφτασε…
το χειροτερο δε ειναι πως δυστυχως δεν βαζουμε μυαλο μετα απο τοσα λαθη…

Nidikos

Αν πέρναμε εμείς τα f18, θα έπαιρνε ο γείτονας τα ίδια και περισσότερα. Για να μην σκεφτώ το εφιαλτικό για μένα σενάριο να έπαιρναν τα f15 των οποίων είμαι μέγας φαν.
Το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο και χειρότερο, με εμάς να σηκώνουμε f18 για να αναχαιτίσουν bayraktar και τους Τούρκους χειριστές τους να γελάνε πιό πολύ από τώρα.

aris32

αρκετα υποθετικο το ερωτημα . αλλα στην περιπτωση που αγοραζαμε το φ18l τοτε σιγουρα θα παιρναμε τα 120 . για 6 μοιρες. δεν θα καναμε σιγουρα την δευτερη αγορα γιατι εχουμε δει πολλες φορεςνα γινεται ( βλεπε 30 φ16μπλοκ52Μ αντι για 40) σιγουρα θα παιρναμε μετα τα γεγονοτα των ιμιων 60 φ18Ε . τον εκσυχρονισμο των φ4 δεν θα γλιτωνε . βεβαια μια αεροπορια με 160 φ18 και 40 εκσυχρονισμενα φ4 θα ηταν πιο προσιτη οικονομικα. βεβαια να πουμε οτι θα ειχαμε μεγαλυτερα δεξαμενη για μεταχειρισμενα φ18 εστω και αν αυτα ηταν με λιγες ωρες . τουλαχιστον θα ειχαμε ανταλλακτικα . δευτερον οτι η αεροπορια συνεργαζεται καλυτερα με το ναυτικο της αμερικης τρια ειναι διθεσιο και αμεσως αμεσως μπορουμε να πουμε οτι θα ειχαμε 4-5 αεροπορικα ατυχηματα λιγοτερα ( μιας και ο δευτερος αρκει να γυρισει πισω το αεροπλανο σε αρκετες περιπτωσεις με ασφαλεια ) βεβαια θα χαναμε πολλα οπλα που δεν θα μπορουσαμε να εχουμε οπως antiship πυραυλους – υποστρατηγικα οπλα scalp οπλα αερος αερος που πραγματικα κανουν την διαφορα mica . !!!1 θεωρω οτι οικονομικα και σαν σχεδιασμος η αγορα των φ18 ηταν σωστοτερη . αλλα το σπασιμο της αγορας σε 2 αεροσκαφη μας εδωσε αργοτερα την δυνατοτητα να εχουμε οπλα που οι απεναντι δεν εχουν . ασε που στα ιμια τα αεροσκαφοι που σηκωθηκαν και επιχειρουσαν ηταν τα φ4 και μιραζ2000 .

Balance

Αν παρομοιάσουμε το χρήμα με το αίμα εξαιτίας της κοινής τους ιδιότητας να μεταφέρουν “πόρους” από το ένα σημείο στο άλλο τότε:
Η μεταφορά χρημάτων από ένα τομέα της εθνικής οικονομίας και του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ένα άλλο τομέα εντός της ίδιας οικονομίας και του ίδιου χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι φαινόμενο παρόμοιο με την μεταφορά αίματος από ένα όργανο του σώματος σε ένα άλλο. Πχ μετά το γεύμα το αίμα στο στομάχι είναι περισσότερο οπότε ο εγκέφαλος είναι σε έλλειμμα και υπολειτουργεί.
Από την άλλη μεταφορά χρημάτων εκτός εθνικής οικονομίας σε ένα άλλο χρηματοπιστωτικό σύστημα μιας άλλης χώρας, ισοδυναμεί με μετάγγιση αίματος.
Οι διαθέσιμες ποσότητες είναι πολύ περιορισμένες και μετά για μεγάλο διάστημα η οικονομία από χρηματοοικονομικής άποψης θα υπολειτουργεί βρισκόμενη σε ασταθή ισορροπία (ρίσκο και κόστη για να την κρατήσουν όρθια σας διαφεύγουν). Οπότε πρέπει να γίνει πολύ προσεκτική μελέτη του του τι, πόσο και πως προσφέρει το αντάλλαγμα.
Κόστη καυσίμων (είναι εισαγόμενο είδος) είναι χρήμα που φεύγει εκτός εθνικής οικονομίας , κόστη για αμοιβές τεχνικών είναι χρήμα που μένει εντός της εθνικής οικονομίας. Και τα δύο είναι χρήμα αλλά οι επιπτώσεις τους πολύ διαφορετικές.

George

Αν είχαμε πάρει το F-18 τότε, στα μέσα της δεκαετίας 90 θα αγοράζαμε επειγόντως F-16, γιατί στις παραβιάσεις στο Αιγαίο τα τουρκικά F-16 θα μας είχαν πάει μην πω πως…
Και κάτι που απορώ πώς κανείς δε δίνει σημασία, είναι πως εκείνη η περιβόητη επιλογή της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν για ένα F-18 που υπήρχε μόνο στα χαρτιά και που δεν παράχθηκε ποτέ. Σπουδαία επιλογή, τι να πω. Ευτυχώς που άλλη επιτροπή της Αεροπορίας ήταν σοφότερη, ευτυχώς.

dimitrov

Ονειρεμένο σενάριο για εμάς που αγαπάμε τρελά τη σφήκα. Ωστόσο τα μεταξωτά εσώρουχα απαιτούν κι επιδέξιους ποπους. Εν προκειμένω φράγκατους ποπους. 280 δικινητηρια μαχητικά δεν νομίζω πως θα παίζανε. Λόγω κόστους χρησης κυριως και κτήσης. Ωστόσο ένα σενάριο με 120 σφήκες κι 80 σούπερ σφήκες θεωρώ πως ήταν το δέον. Να πετάνε όλα και να είναι πλήρως αξιοποιημενα. Αναμένω και τα επόμενα what if. Με μονοκινητήρια. Ενός τύπου. Πχ 120 εφ 16 + 80 κι εφ 35. Με όλα τα εφ16 30/50Μ. Να δούμε και πόσα δις θα γλυτώναμε από το δημόσιο χρέος σε εξοπλιστικά και κόστος χρήσης.

Aris

Με βάσει την οικονομική μας κατάσταση τα F/A18 θα ήταν τώρα legacy και θα τα πουλούσαμε στο USN για να κρατήσει τα δικά του όρθια. Μετά θα επαναφέραμε τα Α7 F5 F4 και F104 για να μπορούμε να κάνουμε δουλειά…
Αυτά με αρκετή αίσθηση χιούμορ.
Όπως γράφεται και ατο άρθρο η ομοιοτυπία θα ήταν ωραία και καλή επένδυση.
Σκοντάφτει όμως σ´ένα σοβαρό θέμα. Αν σου πάθει κάτι ο στόλος και τα καθηλώσεις όλα τι κάνεις; Αν σου επιβάλλει εμπάργκο το ΟΥΣΑ;
Όπλα αν δεν αποδεσμευθούν;
Αυτά

desperadonik

η αεροπορια παντα ηξερε τι ηθελε. παντα εκανε τις μελετες της. ετσι και τοτε ζητησε τον ελβετικο σουγια F-18。 με εναν τυπο θα καλυπτε καθε αναγκη, θα πετυχαινε οικονομια κλιμακας λογω ομοιτυπιας και ολα τα σχετικα που αναφερονται στο αρθο, αλλα αλλοι αποφασιζουν και τωρα οπως και τοτε, και οι αρχηγοι των Ε.Δ σεβομενοι το χερι που τους ταισε δεν αντιδρουν ποτε παρα μονο μετα την αποστρατια τους. αν γινοταν μια μελετη βασισμενη στο κοστος χρησης των Hornet του US navy και το κοστος χρησης των τυπων β γενιας, τυπων, υποτυπων γ γενιας, εκσυγχρονισμων και κοστους εκπαιδευσης ιπταμενων – τεχνικων, σιγουρα ενας στολος αντιστοιχων αριθμων με ολο τον στολο μαχητικων της ΠΑ, αποτελουμενος απο F-18C/E θα ηταν οικονομικοτερος. παντως η ΠΑ καταφερε να παρει ενα υποκαταστατο του αεροπλανου που επιθυμουσε με τον εκσυγχρονισμο των phantom. ισως βεβαια να μας κερδιζαν στις κλειστες αερομαχιες οι πιο ευελικτοι τουρκοι με τα F-16 τους και τοτε τι θα ειχαμε να υπερηφανευομαστε?

Spirit

Αν και νομίζω ότι ειναι λάθος η εκτίμηση στο κόστος των F-18, εντούτοις δεν λαμβάνεται υπόψη ότι με F-18 μόνο μάλλον δεν βγαίνει ο καθημερινός “σκυλοκαυγάς” στο Αιγαίο. Τα 16 έχουν φθηνότερο κόστος λειτουργίας και είναι πιο ευέλικτα, οπότε μόνο με τα 18 δεν τσουλάει το σενάριο.
Επίσης μην ξεχνάμε όλοι τι κατα καιρούς εξοπλιστικά στραπάτσα έχουμε φάει από τους Αμερικάνους, οι Γάλλοι αποδεσμεύουν ευκολότερα όπλα και ποτέ δεν μας έκαναν ποτέ ιστορίες εμπάργκο με τα εξοπλιστικά, είναι ο στενότερος σύμμαχος της χώρας μας.

GK_

Πολύ καλη ιδεα το συγκεκρημενο κειμενο!
Σαν σχεδιαση το FA18L ισως ηταν το ποιο ολοκληρωμενο αεροσκαφος σαν συστημα και αποτελουσε τον αξιο συνεχιστή του F4E. Οι ομοιοτητες με αυτο το τελευταιο ειναι παρα πολλες με μια μεγαλη διαφορα: Το μονομελες πληρωμα! Προταθηκε οχι μονο στην Ελλαδα, αλλα και στην Ισπανια (υπαρχει φωτογραφια με το ιδιο αεροσκαφος με ισπανικα εθνοσημα καπου στο διαδυκτιο). και αλλου. Κριμα που το ελληνικο ενδιαφερον δεν συνδιαστηκε με το ισπανικο. Μετα τα F1C για δευτερη φορα οι δυο χωρες εκαναν την ιδια επιλογη! Οι «αλλοι» μετα την γνωστη ιστορια της Northrop με την MacDonnel Douglas, οσοι ειχαν τον «παρά» αγορασαν FA18Α/Β. Δυστυχως η Ελλαδα ακομη και τοτε, παρα τις δημοσιες «κορωνες» δεν ειχε την ιδια χρηματοοικονομικη ευκαιρια.
Δυστυχως το FA18Α-C-L ειχε ενα σημαντικο μειονεκτημα: το πολυ υψηλο κοστος αποκτησης. Εαν δεν απατωμαι σχεδον παντα η αξια των αεροσκαφων ηταν απο 2 εως 3 φορες υψηλοτερη των γνωστων M2000E & F16A-C. Αναλογως υψηλά ηταν και τα λειτουργικα εξοδα συντηρησης του στολου.
Για την ελληνικη περιπτωση η πολυ υψηλη τιμη “fly away” αποτελεσε μια πολυ σημαντικη τροχοπεδη καθως μια αγορα 40 FA18L θα ηταν περιπου ισοδυναμη σε αξια με μια αγορα 80 εως 120 αεροσκαφων των τυπων M2000E & F16A-C. Το 1981 η Κυβερνηση Ραλλη πηγε να παραγειλει τα πρωτα 20 FA18 με την χρηση τραπεζικου δανεισμου, αλλα… τους προλαβαν οι πολιτικες εκλογες του φθινοπωρου του 1981. ‘Αλλα 40 θα ηταν ο «μπουναμάς» το 1985-86. Αυτο ηταν και το εξοπλιστικο που ειχαν στον νου την περιοδο 1978-1980 και μαλλον διατηρουσε την ισχυ του μεχρι την γνωστη Τουρκικη αποφαση για 160 F16! Εκει ολα αλλαξαν ριζικα!!
… Η Κυβερνηση Μητσοτακη το 1992, μετα τα γνωστα πυροτεχνηματα της οικονομιας των προηγουμενων χρονων, σε πληρη αναλογια με τα οσα ανεφερα, μαλλον θα αποκτουσε το πολυ 20 FA18. Ο ελληνικος στολος λοιπον θα ηταν περιπου 60 αεροσκαφη συνολικά! Βεβαια στο «ραφι» μεχρι το 1988 περιπου υπηρχαν «ξεχασμενα» καποια κονδυλια FMS, νομιζω περιπου 850 εκ $ ΗΠΑ, Μαζι με εκεινα συν οσα διατεθηκαν με τις γνωστες διακρατικες και εμπορικες συμφωνιες ισως θα ηταν δυνατον να συγκροτηθει ενας στολος 70-72 αεροσκαφων σε βαθος 10 με 15 χρονων, δηλαδη περιπου οσα αγορασε η Ισπανια αρχικα!

Scalp_eg

50 mirage 2000-5 αναβαθμισμενα ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ (ολα διθεσια ομως, θα ειχαμε γλυτωσει και τα περισσοτερα ατυχηματα) και θα ριχναν τα στρατηγικα μας οπλα (σκαλπ, εξοσετ, μικα)
και αν η αναλογια κοστους αγορας ειναι 20% ακριβοτερο το F18 απο το F16
125 F 18 (αντι για 155 F 16 που εχουμε σημερα, μετα τις απωλειες)

Ellinokyprios

Ποτέ δεν είχαμε έλλειψη απο χαμένες ευκαιρίες…

Em.Ti

Πολύ όμορφο σενάριο, είναι κάτι που συζητούσαμε με ένα φίλο σαν νεοσύλλεκτοι κάποτε. Λέγαμε για F/A-18C/D φτιαγμένα στην ΕΑΒ, με μάλιστα την τελευταία να έχει τα δικαιώματα συντήρησης όλων εν την Ευρώπη Σφιγγών…
Η αλήθεια είναι ότι είναι το καλύτερο δυνατό εναλλακτικό σενάριο. Αλλά είναι τόσες οι “διασταυρώσεις” της ιστορίας, που μάλλον το “σήμερα” εκείνης της εναλλακτικής πραγματικότητας είναι κατά πολύ ωραιοποιημένο. Για πάμε λίγο:
α. Το F/A-18C/D είναι ακριβότερο από τα F-16/M2000. Κάνετε το σενάριο υποθέτοντας ότι θα αγοράζαμε τον μέγιστο δυνατό αριθμό α/φων, την στιγμή που τελικά αγοράσαμε λιγότερα απ’όσα είχε ζητήσει η Π.Α. Αν κινούμασταν με τα τελικά κονδύλια, ο αριθμός των F/A-18C/D θα ήταν μικρότερος από το μείγμα F-16/M2000.
β. Το κόστος πτήσης των F/A-18C/D είναι κατά πολύ μεγαλύτερο των F-16 ή Μ2000, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την οικονομία της χώρας
γ. Το F/A-18C/D δεν είναι το ίδιο ευέλικτο με τα F-16 ή M2000 ενώ έχει και μικρότερη εμβέλεια, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας
δ. Η απόφαση των επιτελών της Π.Α. αφορούσε το F-18L και όχι το F/A-18C/D. Δηλαδή, η Π.Α. θα έπαιρνε τελικά ένα α/φος που δεν είχε ουσιαστικά επιλέξει. Και αν κάνουμε αναγωγή σε τί συνεπάγεται αυτό σε αυτή την χώρα, μπορεί να λέμε και για καθυστέρηση της αποδοχής των α/φων, συζητήσεις επί συζητήσεων κλπ.
ε. Γράφετε για την μεγαλύτερη γκάμα όπλων του F/A-18C/D, που ισχύει εννοείται, αλλά είναι άγνωστο ποιά από τα όπλα αυτά θα αποδεσμεύονταν τελικά για εμάς. Π.χ., θεωρώ σίγουρο ότι θα ζητούσαμε από την πρώτη στιγμή Harpoon, αλλά θα αποδεσμεύονταν για εμάς, από τη στιγμή που η Τουρκία δεν είχε τέτοιο όπλο;
στ. Ο εκσυγχρονισμός των F-4E μάλλον θα ήταν επιβεβλημένος, προκειμένου να κρατηθούν οι ισορροπίες στο Αιγαίο, πόσο μάλλον αν θεωρήσουμε ότι το (α) ισχύει. Αν υποθέσουμε ότι θα υλοποιούνταν το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα με το πραγματικό, τότε θα ομογενοποιούνταν ακόμα περισσότερο ο στόλος της Π.Α., με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Το όφελος από κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από το να αποκτηθούν μεταχειρισμένα F/A-18A/B.
Εν κατακλείδι, το χειρότερο της ιστορίας δεν είναι ότι δεν αποκτήσαμε τα F/A-18, αλλά το ότι πήραμε λιγότερα από τα αιτηθέντα α/φη και όχι συναρμολογούμενα στην ΕΑΒ. Το πρώτο μας οδήγησε στις συμπληρωματικές παραγγελίες των επόμενων 15 ετών, που προσέθεσαν ουσιαστικά 3 τύπους στην Π.Α., λάθος που έρχεται να διορθωθεί πολλά χρόνια μετά με το πρόγραμμα F-16V. Επίσης, η ΕΑΒ είναι το κλάσμα της εταιρίας που θα μπορούσε να είναι.
Άσχετα με τα παραπάνω, θα ήθελα να είχαμε τα F/A-18C/D προσωπικά. Παρά τα μειονεκτήματά του, είναι ένα ικανότατο α/φος και σαν έφηβος, ένα μοντέλο F/A-18C με ελληνικά εθνόσημα και Ghost παραλλαγή, το είχα κάνει.

STRATOS

Το F-18L ήταν η χαμένη ευκαιρία τόσο της ΠΑ όσο και της ΕΑΒ.
Για το αεροσκάφος, απλός οι ελάχιστες πηγές που υπάρχουν μιλάν για 1 υπερμαχητικό, που αν αγοραζόταν το 1981, θα επικρατούσε (με ευκολία) πλήρως στην περιοχή (σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο).
Σαν ηλεκτρονικά ήταν το ίδιο με το ναυτικό F-18A/B, δηλαδή είχε πλήρη δυνατότητα BVR και το radar που συγκρινόταν μόνο με το radar του F-15A σε επιδόσεις..
Σαν σχεδίαση ήταν 3000+ κιλά ελαφρύτερο από το ναυτικό F-18A/B με αποτέλεσμα να έχει το καλύτερο Thrust/weight ratio (1.15) από κάθε μαχητικό (και από το F-15A!!!!) της εποχής εκείνης !! Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία είχε πετάξει υπερηχητικά χωρίς χρήση μετάκαυσης από το 1981!!!!! (άπιαστο όνειρο για όλα τα σημερινά μαχητικά 4ης και 5ης γενεάς πλην του απλησίαστου F-22 και του Eurofighter)….
Φόρτωνε κανονικά 9G (λόγω ισχυρότερης πτέρυγας…. δεν ήταν αναδιπλούμενη σαν του ναυτικού F-18..) και μετέφερε λιγότερα καύσιμα (πάλι σε σύγκριση με τα F-18A) χωρίς όμως να μειονεκτεί ιδιαίτερα σε ακτίνα δράσης (αφού ήταν ελαφρύτερο).
Φυσικά η επιβιωσιμότητα του ήταν ασύγκριτη (σε σχέση με τα F-16 & M2000) αφού ήταν δικινητήριο και θα αγοραζόταν εξαρχής με εγκατεστημένο σύστημα αυτοπροστασίας..
Πραγματικά αν αγοραζόταν τότε(1981) το F-18L, η ΠΑ θα γινόταν η ισχυρότερη αεροπορία στην περιοχή (μέχρι τις μέρες μας (!!!!) το F-18L θα παρέμενε ασυναγώνιστο σε ηλεκτρονικά, επιβιωσιμότητα και κινηματικές επιδόσεις), αφήνω έξω το παραπάνω πολύ ρεαλιστικό σενάριο του Αρθογράφου..
Ο μόνος ενδοιασμός είναι αυτός που έχουν αναφέρει παραπάνω κάποιοι συνομιλητές για την εξάρτηση από μία πηγή… αλλά με γραμμή παραγωγής στην ΕΑΒ και τόσες μικρές και μεγάλες Ελληνικές εταιρίες να έχουν εμπλακεί στην κατασκευή και υποστήριξη του αεροσκάφους… αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα..

4Horsemen

Ο Ανδρέας Παπανδρέου εκείνη την περίοδο ήταν “αλλού”. Όπως ο Τσίπρας του α’ εξαμήνου 2015, έτσι και ο Παπανδρέουν της πρώιμης εποχής έτρεφε τις δικές του ψευδιασθήσεις. Έκανε προσεγγίσεις στην Κίνηση Αδεσμεύτων, στον (καταπιεσμένο) Αραβικό κόσμο κλπ, προσπαθώντας να απεξατηθεί (;) από τις ΗΠΑ.
Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και η φιλία – σχέσεις με Μιτεράν – Γαλλία, που πιστεύω ήταν ο λόγος της παραγγελίας των Mirage. Από εκεί και πέρα, άπαξ και αποφασίστηκε το “σπάσιμο” της παραγγελίας, προτιμήθηκε ή λύση 40 Mirage + 40 F-16 (για διατήρηση ισορροπιών και με ΗΠΑ), έναντι της λύσης 40 Mirage + π.χ. 20 (λιγότερα) F-18.
Να θυμήσω δε ότι λίγους μήνες πριν την απόφαση της “αγοράς του αιώνα”, το Νοέμβριο του 1984 νομίζω, είχε γίνει και η μυστική συνάντηση Μιτεράν – Καντάφι στην Ελούντα, όπου με την διαμεσολάβηση Παπαναδρέου δυιευθετήθηκε (;) η κρίση στο Τσαντ. Στο τέλος της συνάντησης, ο Μιτεράν είχε αναφωνήσει στους δημοσιογράφους το “Ζήτω η Ελλάς!”.
Τώρα, στα περάπλευρα (έμμεσα) οφέλη αυτής της πολιτικής, ίσως να είναι η απουσία τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ελλάδα, καθώς και η γενικότερη στήριξη της Ελλάδας από την Γαλλία, ειδικά στην περίοδο που το Grexit ήταν στο τραπέζι (2015).

SpartanCrow (@SpartanCrow1978)

Προσωπικά πιστεύω ότι το μεγάλο λάθος της αγοράς του αιώνα ήταν η απώλεια της γραμμής παραγωγής του f-16 και όχι η μη επιλογή του f-18.Το ότι έσπασε η αγορά σε 2 τύπους μπορεί να αύξησε το κόστος κτήσης και χρήσης των μαχητικών αλλά έδωσε στην Π.Α. καίρια πλεονεκτήματα τα οποία σας παραθέτω :
Γνωρίζαμε τα πάντα για το κύριο μαχητικό (f-16)των απέναντι, κάτι που δε θα ίσχυε αν είχαμε επιλέξει το f-18.
Εισήγαμε το mirage 2000 στο αιγαίο ,κίνηση που εδραίωσε την κυριαρχία της Π.Α. σε αεροναυτικό επίπεδο με όπλα όπως magic2,s-530,mica,scalp,except
Το mirage αποτελούσε για πολλά χρόνια τον απρόβλεπτο παράγοντα για την Τ.Α
Το F-16 είναι το πιο επιτυχημένο μαχητικό πολλαπλών ρολών στην σύγχρονη αεροναυπηγική και είμαστε τυχεροί που το έχουμε στο οπλοστάσιο μας .Μόνο με mirage θα υστερούσαμε σε πολλές πτυχές που αφορούν την κρούση/εγγύς υποστήριξη/βομβαρδισμό.(για το φίλο που ανέφερε τα 100 δίαιτά)
Το F-16V είναι ένα μαχητικό που αν το συγκρίνεις με το F-16A ,δείχνει πόσο επιτυχημένο μπορεί να είναι ένα σχέδιο αν το υποστηρίξεις. Αειθαλές πραγματικά το γεγονός ότι το έχουν επιλέξει τόσες αεροπορίες γέρνει την πλάστιγγα υπέρ του f-16 έναντι του f-18 .
To F-16 είναι πιο όμορφο από το f-18 (στρατηγικής σημασίας επιχείρημα,lol)
Πέρα από τη πλάκα, δυστυχώς τα όποια πλεονεκτήματα της αγοράς 2 τύπων δεν προέκυψαν από μακροχρόνιο σχεδιασμό αλλά από συγκυρίες. Αποτέλεσμα της προχειρότητας των πολιτικών χειρισμών είναι τα mirage να απαξιωθούν, τα f-16 να σωθούν σε νεκρό χρόνο ,το τρένο f-35 να μην κάνει στάση στην Ελλάδα και η ΕΑΒ να παλεύει αντί να πρωταγωνιστεί.
Το δίδαγμα που έπρεπε να έχουμε εμπεδώσει από την αγορά του Αιώνα για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα στο άμεσο μέλλον είναι: Πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε μακροχρόνιο υπερκομματικό πλάνο στην αγορά ΝΜΑ (και σε όλους τους εξοπλισμούς όλων των κλάδων ).Επίσης η ΕΑΒ πρέπει να συμμετάσχει σε προγράμματα όπως το neuron- FCAS/SCAF από την αρχή καθώς και να αναλάβει να δημιουργήσει δικτυοκεντρικό σύστημα αεράμυνας.
Έχει απωλέσει και η ποιοτική και η ποσοτική υπεροχή οπότε χρειάζεται πλάνο ,σύμπνοια απόψεων και ριζοσπαστικές λύσεις με συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας και των αξιωματικών μας

George

Αυτά περί του ότι η ΠΑ ήθελε το F-18 είναι αστικός μύθος. Η επιλογή δύο τύπων έγινε με λογικό σκεπτικό. Υπάρχουν άρθρα του περιοδικού ΠΤΗΣΗ κ ΔΙΑΣΤΗΜΑ του 1989-1990, που το εξηγούσαν το σκεπτικό και που επιπλέον, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, η ιστορία δικαίωσε. Η ομοιοτυπία θυσιάστηκε στη λογική πως αν αγοράζαμε μόνο F-16, δε θα μπορούσαμε να έχουμε κανενός είδους πλεονέκτημα απέναντι στην ΤΗΚ, αφού θα είχαμε ους ίδιους τύπους μαχητικών και επιπλέον θα είχαμε αριθμητικό μειονέκτημα. Το Μ2000 προτιμήθηκε για δύο λόγους: πρώτον, η ΠΑ είχε πάρα πολύ καλή εμπειρία από το Μirage F1, οπότε ήταν απολύτως λογικό να καλοβλέπει το καινούριο αροπλάνο της Dassault. Επιπλέον, το Μ2000 στην κλειστή αερομαχία ήταν ανώτερο του F-16 (και το απέδειξε έμπρακτα τον Οκτώβριο του 1996). Με το Μ2000 η Πολεμική Αεροπορία είχε ένα μαχητικό που μπορούσε να κερδίσει την αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο. Δεν πήραμε το Μ2000 για πολιτικούς λόγους, το πήραμε επειδή η ΠΑ το ήθελε.
Αφού λοιπόν η επιλογή των δύο τύπων έγινε με λογικό σκεπτικό, που ο χρόνος απέδειξε σωστό, που η ΠΔ το εξηγούσε αναλυτικά σε πολλά άρθρα τότε, οπότε υποθέτω δεν τα κατέβασε από το κεφάλι της, από πού κι ως πού υπήρχε επιτροπή της ΠΑ που ήθελε άλλο αεροπλάνο;
Επιπλέον, αυτά τα φοβερά και τρομερά για τις δυνατότητες της ΤΗΚ στη δεκαετία του 1980 είναι απολύτως ανακριβή. Η ίδια η ΠΔ λοιδωρούσε τότε την επιλογή των Τούρκων να παραλάβουν αθρόα μεταχειρισμένα F-104, που ήταν απολύτως ξεπερασμένα – για αυτόν ακριβώς το λόγο η ΠΑ αποφάσισε να αντιμετωπίσει την κίνηση αυτή των Τούρκων με αδιαφορία. Θυμάμαι που η ΠΔ έγραφε συνέχεια τότε (και αργότερα) πως όλη τη δεκαετία του 80 η ΠΑ είχε σαφέστατο ποιοτικό πλεονέκτημα απέναντι στην ΤΗΚ.

ikaros

Υπεραισιόδοξο άρθρο για μια υπόθεση που λίγο πολύ έχουμε κάνει όλοι μας όλα αυτά τα χρόνια
1) Θα επιλέγονταν το πολύ 80 F/A-18 Hornet της έκδοσης Α/Β και με ραντάρ APG-65. Σε καμία περίπτωση με APG-73 το οποίο έγινε διαθέσιμο και παρέλαβε πρώτο το USN μετά το 1992 όταν εμείς είχαμε παραλάβει όλα τα F-16 και 28 Mirage 2000.
2) Σε καμία περίπτωση αντί για τα 40 F-16C/D Block 50D PXII να πηγαίναμε σε 40 F/A-18C/D. Εκείνη την εποχή παρά το γεγονός πως η Τουρκία είχε παραγγείλλει 160 F-16C/D Block 30-40 και ετοιμαζόταν για 80 F-16C/D Block 50D, υπήρχε πρόβλημα χρηματοδότησης και σκέψεις για μόνο 20 F-16C/D Block 50D, πόσο μάλλον δηλ. για τα ακριβότερα F/A-18C/D. To πιό πιθανό λοιπόν θα ήταν να παίρναμε 20 F/A-18D με ατρακτίδια Nighthawk για μια μοίρα κρούσης.
3) Μόνο στην περίπτωση της αγορά μαχητικών μετά τα γεγονότα των Ιμίων ίσως και να επιλέγονταν 60 F/A-18Ε/F και ίσως κα επιπλέον 20 το 2005 αντί των F-16C/D PXIV.
4) Δυνατότητα για μεταχειρισμένα εξαιρετικά δύσκολή την στιγμή που είναι είδος εν ανεπάρκεια σε USN-USMC και προσπαθούν ακόμα και τώρα με νύχια και δόντια να αναβαθμίσουν F/A-18Α/Β Hornet σε Α+ και να τα κρατήσουν σε υπηρεσία. Από όλους τους χρήστες F/A-18 Hornet μόνο η Ισπανία κατάφερε και πήρε μερικά (επιπέδου Μοίρας),τα οποία μεν αναβάθμισε αλλά όχι στο επίπεδο που αναβάθμισε τα δικά της Α/Β λόγω υψηλού κόστους. Τα συγκεκριμένα πλέον θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για απόσυρση.
5) Επιλογή της έκδοσης EF-18G υποθετικά θα εξεταζόταν το 2005. Αλλά θεωρώ για πολιτικούς λόγους πως δεν θα αποδευσμευόταν και επανέρχομαι στο προηγούμενο σενάριο για 20 επιπλέον F/A-18Ε/F.
Συνοψίζωντας το what if θα ήταν
80 F/A-18 Hornet Α/Β με APG-65 και κάποια στοιχεία C/D
20 F/A-18D
60-80 F/A-18Ε/F Super Hornet
Τα αρχικά F/A-18 Hornet Α/Β θα απαιτούσαν MLU την περίοδο 2005-2010 όπου η ΠΑ θα είχε παραλάβει 60-80 F/A-18Ε/F Super Hornet. Υποθετικά θα έβαζα το σενάριο ότι θα αναβαθμίζονταν πακέτο με την επιλογή των Super Hornet. Αλλιώς όπως συνέβη με τα αρχικά 3ης γενιάς το MLU θα κοβόταν λόγο κόστους. Είναι μεγάλη ιστορία το what if. Ενδεχομένως το 2005 να μην γινόταν επαναληπτική παραγγελία για Super Hornet αλλά να πηγαίναμε για πολιτικούς λόγους σε Ευρωπαϊκό τύπο. Δεν γίνετε η Ελλάδα της ΕΕ και της ΟΝΕ να είχε μείνει στην παραγγελία των Mirage F1 to 1974. Άρα θα μπορούσε στο what if να είχαμε
80 F/A-18 Hornet Α/Β με APG-65 και κάποια στοιχεία C/D
20 F/A-18D
60F/A-18Ε/F Super Hornet
30 Rafale ή Eurofighter

Spica

Καλά που το αποφύγαμε λέω εγώ, και καταθέτω μια σκέψη βάση απλής λογικής:
Το συντριπτικό ποσοστό από τις ώρες πτήσης που έχουν γράψει τα F16 & M2k όλα αυτά τα χρόνια, έχει καταναλωθεί σε αποστολές αναχαίτισης που πολύ συχνά καταλήγουν σε dogfight.
Το F18 θα απέδιδε καλύτερα σε αυτό το ρόλο; Κατά τη γνώμη μου όχι.
Λόγω κατώτερης ευελιξίας θα απέδιδε χειρότερα και με πολύ μεγαλύτερο κόστος ανά ώρα πτήσης λόγω υψηλότερης κατανάλωσης και κόστους συντήρησης των 2 κινητήρων.
Ένας λογικός κανόνας λέει: “Make it simple”.
Δηλαδή, αν καλύπτεσαι επιχειρησιακά από ένα μικρό κι ευέλικτο μονοκινητήριο γιατί να πάρεις ένα ακριβότερο, βαρύτερο, πιο περίπλοκο και με χειρότερη ευελιξία και επιδόσεις δικινητήριο μαχητικό, για να κάνεις το ίδιο πράγμα;
Είμαι σε μεγάλο ποσοστό βέβαιος ότι αν είχαμε επιλέξει τότε το F18, σήμερα θα κλαιγόμαστε για τη λάθος επιλογή και θα ζηλεύαμε όλες τις υπόλοιπες χώρες (μαζί και την Τουρκία) που επέλεξαν το μαχητικό που θα μας πήγαινε “γάντι”, το F16.
Επίσης, θεωρώ απίθανη την περίπτωση οι ΗΠΑ να αποδέσμευαν σε εμάς όπλα στρατηγικής σημασίας (Harpoon κλπ) που δεν θα διέθεταν οι απέναντι.
Τέλος, σε ότι αφορά την επιλογή και δεύτερου τύπου και μάλιστα γαλλικού, μπορεί να στάθηκε ασύμφορη οικονομικά αλλά όμως με τα τότε γεωπολιτικά δεδομένα ήταν επιβεβλημένη και είναι λίγο άδικο να την κρίνουμε γνωρίζοντας το σήμερα, δηλαδή το άγνωστο τότε μέλλον.

GDIKEOS

Αγαπητή πτήση και συντάκτες γράψτε και για την άλλη προσφορά που μας έκαναν για το F-20 αναφέρομαι με γραμμή (πλήρους) παραγωγής στην Ελλάδα και όχι απλά συναρμολόγησης.

chikichiki

Άσχετο αλλά μιλώντας για Super Hornet, μερικές ενδιαφέρουσες “αποκαλύψεις” για το IRST: http://nationalinterest.org/blog/the-buzz/how-the-navys-new-block-iii-super-hornet-could-crush-chinas-25964?page=1

phantomakis

80 F/A-18 Hornet Α/Β με APG-65 και κάποια στοιχεία C/D
20 F/A-18D
Θα ειχαμε και ανταλακτικα και για τα Aup

G.164g ag-cat

Το σπάσιμο σε 40+40 ήταν σοφή στρατηγική, παρόλα αυτά εφαρμόστηκε λάθος (όπως και πάρα πολλές σωστές πολιτικές πέρα από την άμυνα).
Αν είχαμε επιλέξει F18 θα υπέφερε η ΠΑ από πολυτυπία (όπως τώρα με τα 4 block F16) και δεν θα είχαμε τα στρατηγικά όπλα του Μ2000/-5. Χώρια που επουδενί δεν θα ήμασταν ικανοί να διατηρούμε μάχιμο στόλο 250 αεροσκαφών.
Αν δεν είχε γίνει το έγκλημα με τα Μ2000/-5 σήμερα θα ήμασταν σούπερ με την αναβάθμιση των 85 F16 σε V, αλλά λόγω λίγων Μ2000-5 τα πράγματα είναι ζόρικα.

Makis G

η ΠΑ έκανε χρήση των M F1για τα οποία δεν είχαν παραληφθεί ποτέ όπλα τους και έφεραν ένα ζευγάρι sidewinder στις αποστολές αναχαίτησεις και αυτό μετά από πατέντες των μηχανικών. ποτέ δεν πιστοποιήθηκαν στα εν λόγω αεροσκάφη και συνεπως ποτέ η ΠΑ δεν χρησιμοποίησε τις πλήρεις δυνατότητες αεροσκάφους και βλήματος. δεν αντιλαμβάνομαι τι εμπειρία αποκόμισε η ΠΑ για να πάει στο M2000.
Τα M2000 όταν παρελήφθησαν, το radar είχε απόδοση κατώτερες από τις τεχνικές προδιαγραφές της ΠΑ. όπως και πολλά άλλα προβλήματα.
όλες οι προμήθειες από την αγορά του αιώνα και μετά ήσαν προβληματικές και σκανδαλώδεις ( έλλειψη συστημάτων αυτοπροστασίας, διαφορετικοί κινητήρες κτλ όπως και οι αντίστοιχες συμβάσεις προμήθειας των συγκεκριμένων εξοπλισμών, σε όλες τις διαδικασίες παγκοσμίως η Ελλάδα προτωτυπούσε κι εμείς τα πληρώναμε).
συνέπεια όλων αυτών ? δαπανήθηκαν ταιράστια ποσά για αεροσκάφη που επιχειρούσαν με σοβαρές επιχειρησιακές ελλείψεις για δεκαετίες.
Σαφώς και αυτό που περιγράφει η πτήση έχει βάση και σε σχέση με τα ποσά που δαπανήθηκαν, υπάρχουν εκτιμήσεις που ανεβάσουν την δυνητική προμήθεια των F-18 σε 120.

georgosk

F/A-18L Cobra με ελληνικά εθνόσημα και διάκοσμο της 332 όπως το προσέγγισα μοντελιστικά, φυσικά και το απαραίτητο what if σενάριο.
http://pasyfimon.gr/viewtopic.php?f=7&t=21
Σύλλογος Φίλων Μοντελισμού Πάτρας

Chrisgk1

Δηλαδή για να καταλάβω ρε πατριώτες, οι περισσότεροι εδώ μέσα τα χώνετε στην τότε πολιτική ηγεσία επειδή δεν επέλεξε ένα αεροσκάφος που ήταν στα… χαρτιά, με 71%, μόνο, κοινή δομή και 90% κοινά ηλεκτρονικά με το πρωτότυπο FA/18A και που θα έπιανε και 9g αντί για 7,5 !!!! Εγώ να κάνω το συνήγορο του διαβόλου και να ρωτήσω ότι έστω και 1% να στράβωνε στη εξελεγκτική πορεία του HELLENIC FA-18L, ποιος θα πλήρωνε τη νύφη και θα είχαμε την υπομονή κ τη ψυχραιμία να τα αντιμετωπίσουμε ή μήπως θα είχαμε ψυχοδράματα Τύπου 214 και η αεροπορία μας θα πέταγε ακόμα με τα Starfighter????
Υ.Γ κάποιος άσχετος που θα διαβάσει το άρθρο θα νομίσει ότι ο Sparrow ήταν κάτι μεταξύ Phoenix και Meteor!!

Shadowfax

σε τι χωρα ζουμε…
το 1974 η ελλαδα προμηθευτηκε 40 μιραζ με ΑΠ’ΕΥΘΕΙΑΣ αναθεση σε αστρονομικό κόστος, και επειδη η κυβερνηση Καραμανλη τα ηθελε αμεσα λογω Κυπρου φτασαμε σε αστρονομικα νουμερα που μπορει να τα πληρωνουμε ακομα…
το 1981 λοιπον αποφασιστηκε για 120 (100 μετεπειτα) μαχητικά α/φη, ενός μόνον τύπου, διπλού ρόλου αναμεσα σε 4 τυπους. Η απόφαση της Ηγεσίας της Π.Α. (πτέραρχοι, ΑΑΣ) ήταν η προμήθεια ενός μόνο τύπου (F-18Α) για λόγους επιχειρησιακούς, τεχνικούς, οικονομικούς κλπ η κυβερνηση επεσε μαζι και το προγραμμα…
το 1984 Ιουνιο ο Α. Παπανδρεου αποφασιζει με συνοπτικες διαδικασιες την αγορα του αιωνα…
Διαμεσολαβητης για τους γαλλους ο λιβανεζος ο πρίγκιπας Κασόγκι και για την GD ο Ελληνοαμερικανός Κ. Νίκος Μουρκογιάννης (οποιος επιθυμει γκουγκλαρει)… οπως παντα εγινε το γνωστο αθλημα της χωρας η απ’ευθειας αναθεση και μαλιστα οχι μεσω FMS (για τα Φ16) ωστε να παρεις της τιμες που επερνε η USA αλλα με αναθεση στην LG και ΑΛΛΕΣ τιμες, με την δικαιολογια απο ελληνικης πλευρας οτι αν μας εκανε εμπαρκο η USA να μπορουσε να συνεχισει την τροφοδοσια… για να μην μιλησουμε για τα μιραζ , την Thomson-CSF και τα ρανταρ τους, τα οπλικα συστηματα και αφου τα χρυσοπληρωσε πρωτα τα 40+40, τις συμβασεις που αναγκαστηκε να υπογραψει η ελλαδα τα επομενα χρονια και με τους 2 …
Οποτε λοιπον δεν προεκυψαν απο “σχεδιασμο” οι 2 τυποι και ουτε απο “συγκυριες”…
Ποια ειναι λοιπον τα διδαγματα απο την αγορα του αιωνα για αγορα ΝΜΑ και το “υπερκομματικο πλανο”?
Βγαλαμε κανενα ή ισχυει παλι το “Κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει ένα λάθος. Μόνο ένας ηλίθιος συνεχίζει να κάνει το ίδιο λάθος”?
Η αγορα του αιώνα εγινε με “λογικο σκεπτικο”? Ψαξανε τεχνικα χαρακτηριστικα για πιο ειναι το καλυτερο?
τα πηραμε επειδη τα ηθελε η ΠΑ?
ή μηπως “είναι λίγο άδικο να την κρίνουμε γνωρίζοντας το σήμερα, δηλαδή το άγνωστο τότε μέλλον”…
Μα αν δεν κρινουμε τωρα το τοτε πως θα μαθουμε?
ΑΝ μαθουμε…

Shadowfax

και για να παμε και στο what if ,
τα ιδια θα ειχαμε σημερα με τα φ18 που εχουμε και με τα φ16 και μιραζ…
καμια 100στη παλια και καμια 80αρια που θα ψαχναμε 1,5 δις να τα αναβαθμισουμε και φυσικα καμια 30αρια να πουλησουμε γιατι θα ειναι παλια και να μας βγαινουν και τα νουμερα αλλιως…

Giorgos tsagaris

Shadowfax Shadowfax
Χαχαχαχαχχααα τα’πες ΟΛΑ….

Andreas

Πείτε ευχαριστώ που δεν πήραμε TORNADO.
Από ότι θυμάμαι για να πάρουμε F-16 υπογράψαμε συμφωνία μη διασποράς τεχνολογίας. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να τα πάρουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ 1

Θα ήταν απίθανο να είχαμε τόσο μεγάλο αριθμό δικινητήριων μαχητικών. Αυτό πέρα των ΗΠΑ και Ρωσίας μπορεί να το κάνει μόνο μια πολύ πλούσια χώρα όπως π.χ η Σαουδική Αραβία και η Ιαπωνία.
Αρχικά μπορεί να αγοράζαμε 80-100 F/A-18A/B και μετά να γινόταν μία ακόμη αγορά για άλλα 20-40.
Κατόπιν οι επόμενες αγορές θα αφορούσαν ένα μονοκινητήριο μαχητικό. (αναγκαστικά για οικονομικούς λόγους) Αυτό θα ήταν το F-16 ή το M-2000. Θα πηγαίναμε σε ένα συνδιασμό μαχητικών HI-LOW.
Έχοντας 100 ή και περισσότερα F/A-18, (συν τα σύγχρονα μονοκινητήρια μαχητικά) τα Φάντομ θα είχαν αποσυρθεί πριν χρόνια ενώ το ίδιο θα ίσχυε για τα Α-7.
Θα είχε μειωθεί η πολυτυπία..

STRATOS

Για την ιστορία και επειδή εχθές το Βράδυ κάθισα και βρήκα και ξαναδιάβασα το βιβλίο του Αντιπτέραρχου Π.Μπαλέ, αρχαιότερο μέλος της επιτροπής για την επιλογή του νέου μαχητικού της ΠΑ (αρχές 1980) – το εν λόγω βιβλίο απαγορεύτηκε προς πώληση από όλα τα πρατήρια της ΠΑ……………. – ο συγκεκριμένος αξιωματικός δυστυχώς δεν μπαίνει σε τεχνικές λεπτομέρειες στο βιβλίο του, πέρα από το ότι η επιτροπή (Ιαν.1981) επέλεξε ομόφωνα ως νικητή του διαγωνισμού το F-18 ( αναφέρει γενικά, πλήρη υπεροχή σε όλα τα σενάρια αερομαχίας έναντι των F-16/M2000 , ανώτερο και σε αποστολές αέρος-εδάφους, λόγω μεγαλύτερης ακρίβειας του συστήματος ελέγχου πυρός όσο και μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα οπλικού φορτίου).
Μπαίνει όμως σε πολλές λεπτομέρειες για τα οικονομικά θέματα, έτσι επειδή πολύ συνομιλητές αναφέρθηκαν στο κόστος του F-18 και αν μπορούσε να το αντέξει η Ελλάδα……………. το στοιχεία είναι ότι με τις τιμές Fly-away του Ιανουαρίου 1981, το F-18 ήταν ποιο φτηνό από το M2000, όσο και από το Tornado!! Ήταν λίγο ποιο ακριβό μόνο από το F-16 . Το ίδιο συνέβαινε και στην οικονομική ανάλυση για το κόστος κύκλου ζωής (25 χρόνια χρήσης)!!!!
Στα στοιχεία που παρατίθενται για τον Μάρτιο του 1985 (όταν πέσαν οι προκαταβολές για τα F-16/M2000) , το F-18 παρουσιάζεται ως το ακριβότερο από τα 4 υποψήφια μαχητικά!! (ο Πτέραρχος είναι πλέον απόστρατος, οπότε τα στοιχεία μάλλον τα πήρε από συναδέλφους).
Έτσι πάσης αμφιβολίας το 1981, Η ΠΑ είχε επιλέξει το ελαφρύ F-18L (υπερμαχητικό) ενώ το 1985 το πρόγραμμα ήταν νεκρό και πλέον οι τιμές αφορούσαν το βαρύτερο (και αδιάφορο πλέον για την ΠΑ) ναυτικό F/A-18A, για αυτό και η διαφορά στις τιμές.
Και πάλι τα ποσά που δαπανήθηκαν για την αγορά 2 τύπων μαχητικών τον Μαρτ.1985: 40 x F-16 και 40 x M2000 , έφταναν για αγορά 80 x F/A-18A ή 100 x M2000 ή 120 x F-16!!!!
Τα μαχητικά αγοράστηκαν σε υπερδιπλάσιες τιμές απότι αν γινόταν η παραγγελία το 1981 (λόγω προφανώς της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης λόγω του πολέμου στον περσικό που μαινόταν τότε) και αν λάβουμε υπόψη την υποτίμηση της δραχμής (λόγω της οικονομικής πολιτικής της κυβερνήσεως παπανδρέου) συμπληρώνεται το παζλ για το πώς πληρώσαμε χρυσό 80 μαχητικά (χωρίς συστήματα αυτοπροστασίας, με προβληματικά ραντάρ, χωρίς ικανότητα BVR) και στέλνοντας στα τάρταρα την αμυντική βιομηχανία και την ΕΑΒ εσαεί.

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ThinkOutOfTheBox: Ενδιάμεση Λύση, ας “ξεχάσουμε” τις Karel Doorman, ας ζητήσουμε 2 Holland Class OPV

Πριν λίγες μέρες, είχαμε εξηγήσει γιατί η ολλανδική πρόταση SIGMA 11515HN είναι μια σχετικά ώριμη λύση, με συστήματα που υπάρχουν σε λειτουργία ή πρόκειται...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

Προχωρά η αγορά των Rampage και των SPICE για τα ελληνικά...

100
Μετά το καλοκαίρι, ο ΥΕΘΑ θα πάει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής τους φακέλους κρίσιμων προμηθειών για την Πολεμική Αεροπορία, και για τα F-16...
- Advertisement -
Card image

August #15 ΠΤΗΣΗ 2021

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2014 September 2014 #340

Αγορά
- Advertisement -
Card image

ΠΤΗΣΗ 2019 March #394

Αγορά 4.49

Related News

ThinkOutOfTheBox: Ενδιάμεση Λύση, ας “ξεχάσουμε” τις Karel Doorman, ας ζητήσουμε 2 Holland Class OPV

Πριν λίγες μέρες, είχαμε εξηγήσει γιατί η ολλανδική πρόταση SIGMA 11515HN είναι μια σχετικά ώριμη λύση, με συστήματα που υπάρχουν σε λειτουργία ή πρόκειται...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 2 Αυγούστου 1903: Επανάσταση του Ίλιντεν, ο βουλγαρικός κίνδυνος αναδύεται

Οι δυνάμεις της μυστικής επαναστατικής «Ανώτατης Οργάνωσης Μακεδονίας-Αδριανούπολης» (Върховен македоно - одрински комитет, (ВМОК) καταλαμβάνουν την πόλη του Κρούσεβο ανακηρύσσοντάς την πρωτεύουσα και κέντρο...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 4 Αυγούστου 1936: Η Ελλάδα υπό το καθεστώς της 4ης Αυγούστου

Μέσα σε γενικότερο κλίμα πολιτικής αστάθειας και βίας, ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς ανακοινώνει την περιστολή άρθρων του Συντάγματος και με την σύμφωνη γνώμη του...