Ο δαιμόνιος Ντόναλντ Κένταλ, επικεφαλής του τμήματος διεθνούς εμπορίου της Pepsi Cola, πέτυχε να πείσει τον τότε Αντιπρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον, όχι μόνο να συμπεριλάβει το προϊόν της εταιρίας του στην Αμερικανική Έκθεση της Μόσχας που έλαβε χώρα το 1959, αλλά και να φωτογραφηθεί με τον ηγέτη της ΕΣΣΔ Νικίτα Χρουστσόφ να απολαμβάνουν μαζί το δημοφιλές αναψυκτικό.

Μπορεί να μεσολάβησε κάτι περισσότερο από μια δεκαετία, αλλά ο Κένταλ πέτυχε να εξάγει την Pepsi στην Σοβιετική Ένωση, με αντάλλαγμα την ίδια ποσότητα σε βότκα, μιας και η αξία του ρουβλιού εκτός ΕΣΣΔ, ήταν πρακτικά μηδαμινή. Λίγα χρόνια αργότερα, η δημοφιλία της Pepsi στην ΕΣΣΔ, εκτινάσσεται στα ύψη.

Επειδή όμως η πώληση βότκας στις ΗΠΑ ήταν πεπερασμένη, και με την ΕΣΣΔ κοντά στην κατάρρευση, ο Κένταλ σκέφτηκε το 1989, να δεχτεί ως πληρωμή 17 ντιζελοκίνητα σοβιετικά υποβρύχια, ένα καταδρομικό, μια φρεγάτα και ένα αντιτορπιλικό (!), για αναψυκτικά συνολικής αξίας $3 δισεκατομμυρίων.

Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, η Pepsi έγινε η 6η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη του πλανήτη (κατ’ άλλους 7η), μέχρι που τελικά πούλησε τα πρώην σοβιετικά σκάφη για σκραπ σε μια σουηδική εταιρία.

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καλησπέρα,

    Επίτελους, μια ενδιαφέρουσα είδηση για μια πρόταση που μπορούμε να υλοποιήσουμε άμεσα.

    Να προτείνουμε στους Αμερικανούς να ανταλλάξουμε Green Cola ύψους τριακοσίων εκατομμυρίων με τέσσερα Arleigh Burke, κατά προτίμηση τελευταίας εσοδείας.

  2. Πιθανότατα το σχόλιο μου δεν θα δημοσιευθεί πάλι από τον αγαπητό αρθρογράφο με την σταθερή θεματολογία του.

    Παρόλ’αυτά θα κάνω την προσπάθεια μου.

    Μερικές διευκρινίσεις για την ιστορία γιατί ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

    1. Τα πλοία δόθηκαν για σκραπ από τους σοβιετικούς εξ’αρχής. Δεν δώσανε οι σοβιετικοί ενεργά πλοία και οι αμερικάνοι αποφάσισαν να τα δώσουν σκραπ. Παλιοσίδερα δώσανε εξ’αρχής.

    2. Αυτό έγινε γιατί οι αμερικάνοι είχαν επιβάλει εμπορικό εμπάργκο στην Σ. Ενωση σε διάφορα είδη και στις μέγιστες επιτρεπτές ποσότητες διακίνησης, λόγω της επέμβασης στο Αφγανιστάν και δημιουργήθηκε ξαφνικά θέμα με την χρήση άλλων προϊόντων όπως η βότκα ως ανταλλακτικό μέσο.

    3. Γινόταν χρήση ανταλλακτικού προϊόντων όχι γιατί το ρούβλι δεν είχε εμπορική αξία (πως θα μπορούσε να μην έχει αξία το νόμισμα μιας υπερδύναμης;), αλλά γιατί αυτή δεν θα μπορούσε να καθοριστεί σε σχέση με τα δυτικά νομίσματα. Οι Σοβιετικοί ως κομμουνιστές δεν συμμετείχαν σε τέτοιους καπιταλιστικούς θεσμούς.

    4. Όπως δείχνει και το άρθρο εμπόριο μεταξύ δύσης και Σ.Ένωσης υπήρχε. Προϊόντα μύθοι της δυτικής κουλτούρας διακινούνταν στην ανατολή. Αντίστοιχα σοβιετικοί μύθοι όπως το Lada ή το ανατολικού μπλοκ επίσης Zastava γράφανε τον δικό τους μύθο στην χώρα μας. Γερό, φτηνό δε σπάει δε χαλάει λέγαμε. Κάνει για τη Σιβηρία κάνει και για την Ελλάδα. Οι παλιότεροι τα ξέρουμε αυτά, τα ζήσαμε. Το σιδηρούν παραπέτασμα είχε αρκετές τρύπες εκατέρωθεν.

    • -Δυτικά προιόντα στην ΕΣΣΔ είδαν μόνο μετά το 86 με την περεστροικα και τα περισσότερα λόγω μαύρης αγοράς, ελάχιστα και πανάκριβα. Pepsi μπορούσες να αγοράσεις μόνο στη Μόσχα, πουθενά αλλού.
      – Το ρούβλι δεν είχε καμία αξία εκτός εσσδ, απαγορευόταν η εξαγωγή του, υπάρχουν σοβιετικές ιστορίες από Αφρική με στρατιώτες να θέλουν να πληρώσουν με ρούβλια και να τους ζητάνε δολλάρια, ήταν εντελώς άχρηστα εκτός, μηδενικής αξίας. Μια χαρά καθοριζόταν η αξία του στο εσωτερικό της εσσδ, 1ρουβλι άξιζε 1 δολλαριο, η κατοχή δολλαρίων απαγορευόταν, πηγαινες φυλακή, υπήρχαν ειδικά μαγαζιά (beryozka) που δέχονταν ΜΟΝΟ δολλάρια, απλός πολίτης απαγορευόταν να αγοράσει το οτιδήποτε απο εκεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here