Το Bismarck ήταν το πιο φοβερό πολεμικό πλοίο στον κόσμο, ένας υπερόπλο των Ναζί που αποσκοπούσε στη διάσπαση της γραμμής εφοδίων από τις ΗΠΑ που κρατούσε τη Βρετανία ζωντανή στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα πυροβόλα του μπορούσαν να εκτοξεύουν βλήματα ενός τόνου σε απόσταση σχεδόν 40 χιλιομέτρων. Για αυτό το λόγο, το 1941 και ενώ το Bismark εκτελούσε τη πρώτη του πολεμική αποστολή, οι Βρετανοί απάντησαν με ό, τι είχαν. Ένα ερώτημα όμως βασάνιζε τους ιστορικούς για δεκαετίες. Ποιος βύθισε το Bismarck;

Αφού κυνηγήθηκε από ένα στόλο βρετανικών πλοίων και αεροσκαφών, και αφού δέχτηκε δεκάδες βλήματα και τορπίλες,  το Bismarck βυθίστηκε 600 μίλια από τις ακτές της Γαλλίας, στις 27 Μαΐου 1941 κατά την όγδοη ημέρα της πρώτης του αποστολής.

Υπήρχε ωστόσο ένα πρόβλημα. Μερίδα ιστορικών υποστήριζε πως το φόβητρο των Ναζί, δεν βυθίστηκε τελικά από τα πολλαπλά βρετανικά χτυπηματα, αλλά επειδή το πλήρωμά του, αποφάσισε εν τέλει να το βυθίσει μόνο του, για να μην πέσει σε εχθρικά χέρια.

Υπό τις διαταγές του καπετάνιου Ernst Lindemann, το Bismarck πραγματοποίησε μόνο μία επιθετική επιχείρηση, τον Μάιο του 1941, με την κωδική ονομασία Rheinübung. Το πλοίο, μαζί με το βαρύ καταδρομικό Prinz Eugen, επρόκειτο να εισέλθει στον Ατλαντικό Ωκεανό και να επιτεθεί στα συμμαχικά πλοία που μετέφεραν προμήθειες από τη Βόρεια Αμερική στη Μεγάλη Βρετανία. Τα δύο πλοία εντοπίστηκαν αρκετές φορές στη Σκανδιναβία και βρετανικές ναυτικές μονάδες αναπτύχθηκαν για να εμποδίσουν τη διαδρομή τους. Στη πρώτη εμπλοκή των 2 αντιπάλων, το θωρηκτό HMS Hood, το καμάρι του Βρετανικού Ναυτικού, αρχικά ενεπλάκη σε μάχη με τον Prinz Eugen, πιθανόν κατά λάθος, ενώ το HMS Prince of Wales επιτέθηκε στο Bismarck. Στην επακόλουθη μάχη το Hood καταστράφηκε από τα συνδυασμένα πυρά του Bismarck και του Prinz Eugen, που κατάφερε σοβαρές ζημιές και στο Prince of Wales, εξαναγκάζοντάς στο σε υποχώρηση. Ζημιές υπέστη και το Bismarck, αλλά πολύ μικρότερης έκτασης.

Δύο ημέρες αργότερα και ενώ το Bismarck βρισκόταν σε κατεύθυνση προς την κατεχόμενη Γαλλία για επισκευές,  δέχτηκε επίθεση από 16 απαρχαιωμένα τορπιλοπλάνα Fairey Swordfish από τον αεροπλανοφόρο HMS Ark Royal. Μία τορπίλη κατέστησε το σύστημα διεύθυνσης του θωρηκτού μη λειτουργικό. Στην τελευταία του μάχη το επόμενο πρωί, το Bismarck υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της μάχης με δύο βρετανικά θωρηκτά και δύο βαριά καταδρομικά.

Ωστόσο, το βαρύ θωρηκτό των Ναζί, δεν βυθίστηκε από τα δεκάδες εχθρικά χτυπήματα (περί τα 400 βλήματα), αλλά από το ίδιο το πλήρωμά του που πήρε αυτή την απόφαση για να μην πέσει το πλοίο σε εχθρικά χέρια. Από το πλήρωμα των 2.200 ανδρών, μόλις 110 διασώθηκαν.

Οι Γερμανοί ναυτικοί που περισυνελέγησαν από βρετανικά πλοία, ανέφεραν ότι τα εκρηκτικά -που όλα τα πολεμικά πλοία έφεραν- για την (αυτο)βύθιση του Bismarck, εξερράγησαν 30 λεπτά πριν το πλοίο τελικά βουλιάξει. Οι Βρετανοί όμως δεν ήθελαν (και ακόμη δε θέλουν) σε καμία περίπτωση να παραδεχτούν ότι τελικά δεν ήταν αυτοί που πέτυχαν τη βύθιση και οι σχετικές αναφορές δεν ελήφθησαν στα σοβαρά ή υποβαθμίστηκαν μαζί με νεότερες έρευνες που επιβεβαίωναν τον ισχυρισμό.

Θάνος Σ. Επαχτίτης

18 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ποιος βύθισε το Bismarck;
    Mεγαλο ερωτημα , η πραγματικη αιτια της βυθισης ηταν η αρνηση του πλοιαρχου να γεμισει τις δεξαμενες του με καυσιμο οταν ακομη ηταν κοντα στις γερμανικες ακτες(και τα συνοδα πλοια το εκαναν).Απο εκει και περα μεχρι την ναυμαχια με το Ηood εκαψε μια ποσοτητα ,μετα απο αυτην ειχε και απωλειες λογω πληγματος στις δεξαμενες (αν θυμαμαι καλα).Στην συνεχεια και στην προσπαθεια του να φτασει Γαλλια δεν μπορουσε να αναπτυξει μεγιστη ταχυτητα γιατι δεν του εφταναν τα καυσιμα ( με μεγιστη ταχυχητα παντα) , ετσι το προλαβαν τελευταια στιγμη τα Swordfish και του επεφεραν το μοιραιο πληγμα στο πηδαλιο και το οποιο το καταδικασε σε θανατο.Αν γεμιζε τις δεξαμενες του οταν επρεπε θα ειχε περισσεια καυσιμου και θα μπορουσε να αναπτυξει μεγιστη ταχυτητα και ουσιαστικα θα γλιτωνε απο τα swordfish, η ιστορια ομως δεν γραφεται με το αν.

  2. Σχεδόν όλα τα capital ships του RN άδειασαν πάνω του. Σε σημείο να ρίχνουν στα δικά τους αεροπλάνα για να τους αφήσουν να το αποτελείωσουν μόνα τους. Το χαν πάρει βαριά με το Hood.

  3. Το γερμανικό ήταν μικρότερο σε εκτόπισμα σε σχέση με τα γιαπωνέζικα «Yamato» και «Musashi».

    Στα υπόλοιπα, οι Γερμανοί «πρόλαβαν» εν μέρει τους Βρετανούς. Το πλοίο ήταν ούτως ή άλλως καταδικασμένο σε θάνατο. Ετσι, το ότι στις τελευταίες πράξεις έλαβε χώρα και η «αυτοκτονική κίνηση» από το ίδιο του το πλήρωμα, δεν αναιρεί διόλου το γεγονός ότι το βύθισαν οι Βρετανοί. Για την ακριβεια μάλιστα, οι Βρετανοί στο «Dorsetshire» εξαπέλυσαν τρεις τελευταίες τορπίλες, οι οποίες έπληξαν το πλοίο όπως αυτό ήδη ήταν στα τελευταία του. Οι Γερμανοί επιζώντες, ορισμένοι εξ αυτών, ανέφεραν αργότερα ότι λίγο νωρίτερα είχε δοθεί η εντολη της αυτοβύθισης με εκρητικά, η οποία εντολή (και για την περίπτωση που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα περί του «ψευτοκώδικα τιμής») το μόνο αποτελεσμα που είχε ήταν να βρουν τον θάνατο περισσότεροι Γερμανοί ναύτες.

    Αν δεν υπήρχαν τα εκρητικά για την αυτοβύθιση, οι Βρετανοί απλά θα είχαν καταναλωσει περισσότερες τορπίλες.

      • Σε ψιλαντίθεση με το «Bismark», το οποίο κατάφερε και έριξε μερικές κανονιές κατά των βρετανικών πλοίων, τα γιαπωνέζικα «υπερθωρηκτά» δεν κατάφεραν ποτέ να κάνουν αυτό για το οποίο είχαν σχεδιαστεί – να μονομαχήσουν με τα βαριά πυροβόλα τους με εχθρικό πλοίο, και κατέληξαν (και αυτα) ως θύματα των αεροσκαφών των Αμερικανών.

  4. 1 πολύ μεγάλο λάθος που συνέβη κατά την επιχείρηση Rheinübung ήταν η διαφωνία του κυβερνήτη Lindemann με τον αρχηγό στόλου Lütjens (που επέβαινε του Bismarck και ήταν αρχηγός της επιχείρησης) αμέσως μετά την βύθιση του HMS Hood. Ο κυβερνήτης πολύ σωστά πρότεινε να διακοπεί η επιχείρηση (που σκοπός της ήταν η επίθεση στις νηοπομπές του Ατλαντικού) και η επιστροφή στην Νορβηγία.
    Το Bismarck θα επέστρεφε στην Νορβηγία πριν το προλάβουν τα βρετανικά πολεμικά που είχαν ξεκινήσει για την καταδίωξη του…. Έχοντας βυθίσει σχεδόν αύτανδρο το καταδρομικό μάχης Hood και προξενήσει σοβαρές ζημιές στο θωρηκτό Prince of Wales, το Bismarck θα διέφευγε και θα είχε όλο το χρόνο να επισκευάσει την ζημιά που είχε πάθει σε μία δεξαμενή καυσίμου, και να επιχειρήσει έξοδο στον Ατλαντικό αργότερα υπό ευνοϊκότερες συνθήκες. Μάλιστα ο Κυβερνήτης πρότεινε ότι υπήρχε αρκετός χρόνος για να καταδιώξουν και να βυθίσουν και το Prince of Wales πριν διαφύγουν πίσω στην Νορβηγία.

    Ο αρχηγός στόλου διαφώνησε και ζήτησε να συνεχιστεί η επιχείρηση……. τελικά πολύ γρήγορα κατάλαβε ότι αυτό ήταν σχεδόν αδύνατο… με όλον το βρετανικό στόλο να καταδιώκει το Bismarck ……η ιστορία μετά είναι γνωστή….. το Bismarck προσπάθησε να διαφύγει στην ναυτική βάση της Βρέστης..

    Να πούμε επίσης ότι ο Χίτλερ άσκησε οξεία κριτική στην Luftwaffe ότι δεν υποστήριξε το Bismarck όταν αυτό είχε εισέλθει πρακτικά εντός της ακτίνας δράσης των βομβαρδιστικών που στάθμευαν στις αεροπορικές βάσεις στην Γαλλία.

    Το Bismarck όντως αυτοβυθίστηκε. Όταν ανακαλύφτηκε το ναυάγιο στον βυθό του Ατλαντικού, η εσωτερική γάστρα βρέθηκε άθικτη από τα μίνι υποβρύχια ρομπότ. Όπως θα έχετε ακούσει το Bismarck (όπως και άλλες σύγχρονες σχεδιάσεις της εποχής) είχαν εξωτερική θωράκιση για τις τορπίλες και εσωτερική κύρια.. κάτι σαν την θωράκιση διακένου που έχουν τα άρματα μάχης σήμερα.. Η εσωτερική του έχει βρεθεί άθικτη και έχει αναφερθεί ότι το σκάφος είναι σε τόσο καλή κατάσταση!! Που θα διατηρηθεί στον βυθό του Ατλαντικού για τουλάχιστον άλλα 300 χρόνια!!..

    • Εχεις δικιο. Ο Lütjens επρεπε να αντιληφθει οτι η βύθιση του HMS Hood θα κινητοποιουσε ολον τον αγγλικο στολο – οπως και εγινε. Εκτος εαν βεβαια το ειχε υποψιν αλλα μετρησαν αλλοι παραγοντες (πολιτικοι, ενδοκλαδικοι κλπ).

  5. Οι Γερμανοί έπαθαν αλλά δεν έμαθαν. Παρ’ όλο το προηγούμενο του Graaf von Spee που αναγκάστηκε να αυτοβυθιστεί κυνηγημένο στις εκβολές του Rio della Plata, εξακολούθησαν να στέλνουν τα θωρηκτά μόνα τους, δίκην λύκου στο κοπάδι. Όταν όμως τα τσοπανόσκυλα των Βρετανών μαζεύτηκαν γύρω του, ο λύκος δεν μπορούσε πια να κάνει τίποτα. Η βύθιση του Bismarck σφράγισε οριστικά την μοίρα των θωρηκτών ως αυτόνομων ναυτικών μονάδων και οδήγησε οριστικά το ναυτικό πόλεμο στην εποχή της αεροπορίας.

    • Κατα κανόνα στη βιβλιογραφία αρχη του τέλους του θωρηκτου ως capital ship θεωρείται η βύθιση των HMS Prince of Wales και HMS Repulse απο του Γιαπωνέζους μια μέρα μετα το Pearl Harbour.
      Άλλωστε το Bismarck ηταν ενα μοναχικο ασυνόδευτο θωρηκτό απέναντι σε ολοκληρο το Royal navy και εν κατακλειδι βυθιστηκε απο αυτο ανεξαρτητα του τι λενε οι Γερμανοι.

  6. Ντοκυμαντέρ(national geographic) αναφέρει ότι οι Γερμανοί πλέον στο έλεος των οβίδων των βρετανικών σκαφών αποφάσισαν την αυτοβύθιση αφού κόντευαν να τρελαθούν από τις απανωτές εκρήξεις…..Μια εκδοχή και αυτή

  7. Οτι και να εκαναν οι Γερμανοι , ηταν χαμενοι.
    Ξεκινησαν ενα πολεμο απεναντι σε μια Ναυτικη υπερδυναμη-Ηνωμενο Βασιλειο- χωρις να μπορουν εστω να το ζορισουν.
    Δεν ηταν ουτε ναυτικος λαός , ουτε ειχαν ποτε ναυτικο της προκοπης και ναυτικη αντιληψη. Με 1 η 2 υπερσυγχρονες μοναδες ,οπως το Bismark, δεν κερδιζεις πολεμο.
    Ποσο μαλλον οταν μετα εμπλεξες και με δευτερη ναυτικη υπερδυναμη -ΗΠΑ-

    • Ειναι αληθεια για τις ΗΠΑ. Μαλιστα ο Χιτλερ κυρηξε ο ιδιος τον πολεμο στους διστακτικους Αμερικανους αμεσως μετα το Περλ. Κι’ας μην τον ειχαν ειδοποιησει οι συμμαχοι του Ιαπωνες για την ημερα της επιθεσης. Οι Βρεταννοι ισως να μην τα εβγαζαν περα χωρις τους αμερικανους, μαλλον τα U-boats θα πετυγχαναν τον αποκλεισμο.

  8. Πολύ ενδιαφέροντα όσα αναφέρεται. Μερικές ακόμη επισημάνσεις.

    Το αν το Bismarck ήταν το ισχυρότερο θωρηκτό που κατασκευάστηκε ποτέ, ασφαλώς και αμφισβητείτε, αφού μεταγενέστερα Αμερικάνικα και Ιαπωνικά θωρηκτά είχαν ισχυρότερο οπλισμό και μεγαλύτερο εκτόπισμα.
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι 1941 το ήταν το πιο μοντέρνο θωρηκτό σε υπηρεσία στον κόσμο (και μάλλον σε αυτό αναφέρεται ο αρθογράφος).

    Επίσης εκείνο που προκαλεί φοβερή εντύπωση είναι ότι παρόλο που μεταγενέστερα τέθηκαν σε υπηρεσία μεγαλύτερα σκάφη, το Bismarck είχε την μεγαλύτερη αναλογία θωράκισης σε σχέση με το συνολικό εκτόπισμα του σκάφους (από οποιοδήποτε θωρηκτό που μπήκε ποτέ σε υπηρεσία) πράγμα που δείχνει ότι οι Γερμανοί ναυπηγοί ήταν πολύ μπροστά σε αυτό τον πολύ κρίσιμο τομέα.

    Επίσης τα πυροβόλα του Bismarck αν και 15 ιντσών, διαμέτρημα που ήταν διαθέσιμο από τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο, είχε μακρύτερες κάνες από τα αντίστοιχου διαμετρήματος πυροβόλα που είχαν μπει σε υπηρεσία με άλλα ναυτικά.

    Η ιστορία του Bismarck έγινε θρύλος γιατί πρακτικά ήταν η τελευταία αντιπαράθεση μεταξύ μεγάλων πλοίων γραμμής , πριν η αεροπορία κυριαρχήσει πλήρως, και λόγω της επεισοδιακής καταδίωξης του.

    Στην τελευταία μάχη, το πλήρωμα ήταν άγρυπνο για μέρες και με το κατεστραμμένο πηδάλιο δεν μπορούσε το Bismarck να αναπτύξει ταχύτητα πέρα από 7 κόμβους… έτσι έγινε εύκολος στόχος για τον Βρετανικό στόλο.

    Η ανακάλυψη του ναυαγίου του Bismarck, 48 χρόνια αργότερα, και η εξαιρετική κατάσταση που βρέθηκε το σκάφος σε 4500+ μέτρα βάθος!!!!, αναζωπύρωσε αυτή την επική ιστορία.

  9. Μην το ψάχνετε! Έμαθαν ότι θα γίνουν ταινία, είδαν την ηθοποιό Dana Wynter και εξόκειλε το πλοίο για να τη συναντήσει.
    το πλήγμα στο πηδάλιο ήταν μάλλον καθοριστικό και η απουσία της αεροπορίας καταδικαστική. Νομίζω ότι ήταν εσφαλμένη η απόφαση του αρχηγού να μην πάρουν καύσιμα. Μάλλον ήθελε να δείξει μαχητικότητα και πίστη στον Χίτλερ και αισθανόταν ίσως ντροπή να διακόψει την επιχείρηση έστω για λίγο. Εξάλλου το ναυτικό ζούσε στη σκια του Στρατού και ήθελε να δείξει χρησιμότητα και να πάρει λιγη δόξα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here