25.4 C
Athens
Τετάρτη, 25 Μαΐου, 2022
ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΙστορικά ΑεροσκάφηXF5F «Skyrocket»: Μια εντυπωσιακή πρόταση μαχητικού της Grumman, που δεν μπήκε...

XF5F «Skyrocket»: Μια εντυπωσιακή πρόταση μαχητικού της Grumman, που δεν μπήκε ποτέ στην παραγωγή

- Advertisement -

Η Grumman έφτιαξε βαρύγδουπο όνομα μέσω της διάσημης σειράς αεροσκαφών «Cat» στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της με τo μονοκινητήριο F8F «Bearcat» και το δικινητήριο F7F «Tigercat» για το οποίο έχουμε ήδη μιλήσει.

Grumman F7F «Tigercat»: Tο μαχητικό που ξεκίνησε τη δράση του μια μέρα πριν το τέλος του Β’ Παγκοσμίου

Στα τέλη της δεκαετίας του ’30, η εταιρεία έμελλε να δημιουργήσει έναν άλλο δικινητήριο θρύλο, το XF5F «Skyrocket», το οποίο όμως ποτέ δεν κατόρθωσε να περάσει τη φάση του πρωτοτύπου.

 

Γέννηση της ιδέας και δημιουργία του πρωτοτύπου

Το σχέδιο του καινούριου αυτού αεροπλάνου παρουσιάστηκε ως απόκριση στις προδιαγραφές που είχε εκδόσει το Γραφείο Αεροναυπηγικής (BuAer) το 1938. Η πρόταση της Grumman αφορούσε ένα ελαφρύ μονοθέσιο μαχητικό, τροφοδοτούμενο από δύο εννιακύλινδρους αερόψυκτους Wright XR-1820-40/42 των 1.200 ίππων, το οποίο θα έφερε έλικες αντιθέτου περιστροφής για καλύτερο χειρισμό επί του εδάφους και σταθερό ρυθμό ανόδου. Θα ήταν επίσης εξοπλισμένο με δύο εμπρόσθια πυροβόλα Madsen των 23 χιλ., ενώ θα μπορούσε να μεταφέρει και δύο βόμβες των 75 κιλών εκάστη. Οι πρώιμες εκτιμήσεις έδειχναν πως θα μπορούσε να φτάσει σε μέγιστη ταχύτητα τα 335 μίλια την ώρα.

Μετά από αρκετές συζητήσεις επάνω σε διάφορες παραλλαγές του επιμέρους σχεδιασμού, καθώς και επί θεμάτων σχετικών με το κέντρο βάρους του, δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 1938 ένα μοντέλο πλήρους κλίμακος για την αξιολόγηση των αεροδυναμικών του γραμμών. Κάποια προβλήματα σταθερότητας που προέκυψαν, οδήγησαν σε περαιτέρω τροποποιήσεις. Τον Φεβρουάριο του 1939, ομάδα αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ εξέτασε ενδελεχώς μια μακέτα του αεροσκάφους με αναδιπλούμενες πτέρυγες και εξήγαγε θετικά συμπεράσματα, κυρίως ως προς την άριστη εγκατάσταση του οπλισμού του.

Το πρωτότυπο ξεπερνούσε το προκαθορισμένο βάρος του κατά σχεδόν 320 κιλά. Η Grumman ήταν έτοιμη να πληρώσει σημαντικό πρόστιμο για αυτήν την σοβαρή παρέκλιση, αν και επεσήμανε ότι αυτό ωφείλετο σε αίτημα του Πολεμικού Ναυτικού. Η BuAer όμως υπελόγισε μόνο 90 κιλά υπέρβαρο και ως εκ τούτου δεν θεωρήθηκε πως η εταιρεία παραβίασε τους όρους.

Το αεροσκάφος έδειχνε πως το αυξημένο μέγεθός του θα καθιστούσε απαγορευτική τη μεταφορά του σε αεροπλανοφόρο. Η Grumman βρήκε τη λύση, κάνοντας την άτρακτο όσο το δυνατόν πιο λεπτή, μικραίνοντας έτσι και την απόσταση μεταξύ των κινητήρων. Αυτό όχι μόνο αντιστάθμισε το αρχικό μειονέκτημα, αλλά και βελτίωσε την ικανότητα πτήσης του με έναν μόνο κινητήρα, αν ο δεύτερος ετίθετο εκτός λειτουργίας. Κατά τη φάση κατασκευής του, προτάθηκαν και οι Pratt & Whitney, οι οποίοι τελικώς απερρίφθησαν υπέρ των Wright Cyclones.

Στη φάση κατασκευής του ως ως BuNo 1442. Διακρίνονται και οι κινητήρες Wright XR-1820

Πτητικά χαρακτηριστικά και προβλήματα

Τον Μάρτιο του 1940, το ολοκληρωμένο πρωτότυπο παρουσιάστηκε ως BuNo 1442. Η παρθενική του πτήση έλαβε χώρα την 1η Απριλίου του 1940. Η εμφάνισή του ήταν μοναδική, με το ρύγχος να βρίσκεται πίσω από την άκρη των πτερύγων. Ο αρχικός οπλισμός θα αντικαταθίστατο με τέσσερα πολυβόλα των 12,7 χιλ., για μείωση του βάρους του, ενώ η δυνατότητα μεταφοράς βομβών θα έμενε ως είχε. Το μήκος και το ύψος του ήταν 8,76 και 3,45 μέτρα αντίστοιχα, ενώ το άνοιγμα πτερύγων έφτανε τα 12,8 μέτρα. Υπήρξε όμως πρόβλημα με τις υψηλές θερμοκρασίες των κινητήρων το οποίο επέμενε καθ’ όλες τις είκοσι πρώτες πτήσεις, μέσου όρου 45 λεπτών εκάστη.

Λόγω αυτών των υπερθερμάνσεων, οι μηχανικοί προέβησαν σε μεταβολές του συστήματος ψύξης λαδιών πριν από την επομένη φάση των δοκιμών. Τον Ιανουάριο του 1941, ξεκίνησαν τα τεστ καταδυτικών εφορμήσεων, όπου το πρωτότυπο έφτασε σε ταχύτητα τα 505 μίλια την ώρα.  Ο πιλότος έκρινε ως αξιόλογες τις πτητικές ικανότητες, ενώ οι αντιθέτου περιστροφής έλικες βελτίωναν το χειρισμό κατά την απογείωση. Η απόδοση των κινητήρων άφησε γενικώς θετικές εντυπώσεις, ενώ οι μανούβρες εκτελούνταν με χαρακτηριστική ευκολία.

Κατά τη φάση δοκιμών και αξιολογήσεως

Λίγο μετά, το «Skyrocket» συμμετείχε σε νέες συγκριτικές δοκιμές με τα καλύτερα μαχητικά του 1941, όπως το Spitfire, το Hurricane, το Curtiss P-40, το F4F «Wildcat» και το Vought F4U «Corsair». Εντυπωσιακή ήταν η ευκολία με την οποία μπορούσε να ξεφύγει από το «Corsair», ενώ η απουσία ροπών στρέψης και η εξαιρετική όραση από το κόκπιτ δημιούργησαν ελπίδες πως το XF5F θα αποτελούσε μια εξαιρετική προσθήκη στο στόλο της αεροπορίας του ναυτικού.

Ο πίνακας ελέγχου του αεροσκάφους

Η αρχή του τέλους

Όταν άρχισαν να μειώνονται οι παραγγελίες για το F4F «Wildcat», η Grumman αντελήφθη πως η πτώση θα παρέσερνε και το τελευταίο της δημιούργημα, αφού γινόταν ολοένα και βαρύτερο, ενώ οι διαρκείς τροποποιήσεις το καθιστούσαν λιγότερο ελκυστικό. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες, σε συνδυασμό και με το κόστος κατασκευής, οδήγησαν στην απόφαση της οριστικής διακοπής του προγράμματος. Τον Μάρτιο του 1942, η εταιρεία ενημέρωσε σχετικώς το Γραφείο Αεροναυπηγικής, οπότε το Πολεμικό Ναυτικό ακύρωσε τη σύμβαση.

Να σημειώσουμε πως σε όλες τις φάσεις των δοκιμών, τόσο πριν όσο και μετά την παύση του project, δεν έλειψαν τα ατυχήματα του XF5F στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης μιας δισειλουργίας του συστήματος προσγείωσης, καθώς και μιας κατάρρευσής του, ενόσω ήταν σταθμευμένο. Αυτές οι περιπτώσεις δεν ήταν χρονοβόρες στη διόρθωσή τους. Κάποια άλλη όμως περιελάμβανε αποτυχία ανοίγματος του μηχανισμού κατά την προσγείωση, με αποτέλεσμα να υποστεί εκτενείς ζημιές στην άτρακτο. Η επισκευή του κρίθηκε πολυέξοδη και έτσι δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

Η αριστερή κονσόλα του θαλάμου διακυβερνήσεως

Συμπέρασμα

Όλη η «καριέρα» του ενός και μοναδικού πρωτοτύπου ήταν 211 δοκιμές, συνόλου 156 ωρών πτήσεως. Το «Skyrocket» ήταν γενικώς ένα αξιόλογο αεροπλάνο, άνετο στο χειρισμό του και εξαιρετικά οπλισμένο. Οι αλλαγές που επέβαλε το Γραφείο Αεροναυπηγικής, αυξάνοντας το βάρος του χωρίς την ταυτόχρονη αντικατάσταση των κινητήρων με ισχυροτέρους το καθιστούσαν επικίνδυνο, κυρίως κατά την προσγείωση και απογείωση. Αυτά τα προβλήματα μαζί με το αυξημένο κόστος του, οδήγησαν στην διαγραφή ενός φουτουριστικού σχεδίου. Ωστόσο, το όνομα «Skyrocket» δεν έσβησε μαζί με το συγκεκριμένο αεροσκάφος, αφού η εταιρεία θα το μετέφερε στο επόμενο project της, το XP-50.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν τους συντάκτες τους
κι όχι απαραίτητα τον ιστότοπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς γραπτή
έγκριση. Σε αντίθετη περίπτωση θα λαμβάνονται νομικά μέτρα. Ο ιστότοπος
διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου των σχολίων, τα οποία εκφράζουν μόνο το συγγραφέα
τους.

- Advertisement -
- Advertisement -

4 ΣΧΟΛΙΑ

Subscribe
Notify of
4 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

EKTAKTO: Οι Γάλλοι… ξανάρχονται, «χτυπούν» εκσυγχρονισμό ΜΕΚΟ200ΗΝ και προσφέρουν Gowind

H Naval Group, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, βρίσκεται σε προνομιακή θέση με τους άλλους διεκδικητές για το πρόγραμμα των φρεγατών/κορβετών του Πολεμικού μας...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

Πως προτείνει την “ελληνική” φρεγάτα ΑΗ140 η Babcock

58
Απεικόνιση της φρεγάτας ΑΗ140, δηλαδή της εξαγωγικής έκδοσης της βρετανικής Type 31, έδωσε στη δημοσιότητα η κατασκευάτρια εταιρία Babcock με ελληνικά χρώματα. Το σκάφος...
- Advertisement -
Card image

Μάιος #024 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -

Σαν σήμερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 12/24 Μαΐου 1821: Μάχη του Βαλτετσίου, η πρώτη...

0
Με την έναρξη της επανάστασης πολλές πόλεις του Μωριά τέθηκαν υπό πολιορκία από τους Έλληνες. Οι πολιορκημένοι Τούρκοι περίμεναν ενίσχυση από τον Χουρσίτ πασά,...
- Advertisement -
Card image

Απρίλιος #023 ΠΤΗΣΗ 2022

Αγορά 4.49
- Advertisement -
Card image

Μάρτιος 022 PTISI March 2022

Αγορά 4.49

Related News

Hütter Hü 211: μια φιλόδοξη διαφορετική επανέκδοση του He 219

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα δημιουργήματα του αεροναυπηγού και πιλότου ανεμοπλάνων Wolfgang Hütter φάνηκε να είναι το νυχτερινό αναγνωριστικό Hü 211που θα διέθετε πρακτική...

Το De Havilland D.H.95 στην πολιτική έκδοση Flamingo και τη στρατιωτική Hertfordshire

Το Flamingo ήταν το πρώτο εξ ολοκλήρου μεταλλικό αεροσκάφος της De Havilland, καθώς και το πρώτο σχέδιο του Ronald Eric Bishop, όταν ξεκίνησε να...

Lockheed Model 14 «Super Electra»: o πολιτικός πρόδρομος του στρατιωτικού Hudson

Στις αρχές του 1937 ξεκίνησαν οι εργασίες ενός επιβατικού, έως δεκατεσσάρων θέσεων, που είχε να ανταγωνιστεί τα καλύτερα του είδους της εποχής, το Douglas...