14.3 C
Athens
Σάββατο, 2 Ιανουαρίου, 2021
- Advertisement -

Μετατροπή παλιών αρμάτων σε ΤΟΜΠ για τον Ελληνικό Στρατό; Ναί και όχι!

- Advertisement -

Επί 20 περίπου χρόνια, η πρόταση αξιοποίησης παλιών αρμάτων για την αντικατάσταση κάποιων οχημάτων μεταφοράς πεζικού είναι στην ατζέντα των περιοδικών, ομάδων συζήτησης και ίσως της στρατιωτικής ηγεσίας.
Η είσοδος μεγάλου αριθμού αρμάτων μάχης στην υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού στις δεκαετίες του 1990 και 2000 και η απόσυρση πολλών από αυτών που παρατάχθηκαν σε προαύλια στρατοπέδων και Στρατιωτικών Εργοστασίων χωρίς σκοπό από τη μία και η τραγική κατάσταση στον τομέα του μηχανοκίνητου πεζικού που διαγωνίζεται στο ποιό ΤΟΜΠ έχει τη μικρότερη προστασία για τον πεζό από το άλλο (το Μ113 και το ΒΜΡ-1 πρέπει να είναι οι χειρότερες επιλογές στον τομέα της προστασίας παγκοσμίως), οδήγησε πολλούς στο ερώτημα, γιατί δεν αξιοποιούνται τα παλιά άρματα ως οχήματα μεταφοράς προσωπικού;
Ιστορική αναδρομή
Η ιδέα δεν είναι καινούρια, φυσικά. Ήδη από την αυγή της δημιουργίας του άρματος μάχης, οι Βρετανοί και Γάλλοι πειραματίστηκαν με επιμηκυμένες εκδόσεις των πρώτων τεθωρακισμένων τους στα 1917-18 που θα μετέφεραν εκτός του οπλισμού τους και μια ομάδα πεζικού 12-16 ατόμων (εκδόσεις Mark V* κ.ε.).

Βρετανικό άρμα μάχης Mark.V* για μεταφορά ομάδας πεζικού

Στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, η ευρεία χρήση του άρματος μάχης στις επιχειρήσεις κατέδειξε ότι οι ομάδες πεζικού δεν μπορούσαν να κινηθούν με την άνεση και ταχύτητα σε ανώμαλο έδαφος όπως τα άρματα και μετά από ώρες προέλασης άρματα και πεζοί απομακρύνονταν και γίνονταν εύκολη λεία σε ενέδρες του εχθρού. Φορτηγά οχήματα δοκιμάστηκαν για να επιλυθεί το ζήτημα αλλά καθώς συγκέντρωναν τα εχθρικά πυρά, οι απώλειες ήταν μεγάλες.

Πολλοί προέκριναν την τοποθέτηση ελαφράς θωράκισης σε φορτηγά και ημιερπυστριοφόρα αλλά οι Καναδοί πήγαν ένα βήμα πιο πέρα, μετατρέποντας άρματα Μ4 Sherman και M3 Grant καθώς και τα M7 Priest, που χρησιμοποιούσαν το σκάφος του Sherman με μια σταθερή υπερκατασκευή θώρακα φέροντας το οβιδοβόλο Μ101 των 105 mm. Με την αφαίρεση του πύργου του άρματος και των πυρομαχικών ή του λίκνου του οβιδοβόλου δημιουργούσαν αρκετό χώρο για μισή ή μία ομάδα μάχης πεζικού που ακολουθούσε τα άρματα μάχης με την ίδια ταχύτητα, στο ίδιο έδαφος και κυρίως με ανάλογη προστασία από πυρά. Τα οχήματα αποκλήθηκαν ‘Kangaroo’ και μετέφεραν εκτός από το διμελές πλήρωμα άλλα 6-8-10 άτομα ή και περισσότερα με λίγη “καλή θέληση”. Ατυχώς, κανένας δεν διδάχτηκε από το καναδικό παράδειγμα.
Δύο εκδόσεις του οχήματος ‘Kangaroo’

Σύγχρονα παραδείγματα
Στη δεκαετία του 1980, οι εμπλοκές του Ισραήλ σε συγκρούσεις χαμηλής έντασης εναντίον της οργάνωσης Χεσμπολά έφερε το ισραηλινό πεζικό αντιμέτωπο με το ίδιο δίλημμα που είχαν βρεθεί οι Γερμανοί και οι Σύμμαχοι στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα Μ113 και Μ2 που χρησιμοποιούσε αντιμετώπιζαν πλέον ένα πυκνό φράγμα πυρών από RPG και αντιαρματικούς πυραύλους και οι απώλειες ήταν μεγάλες ενώ το μικρότερο κοίλο γέμισμα που κουβαλούσε στον ώμο του ένας μαχητής τρυπούσε τη λεπτή αλουμινένια ή χαλύβδινη θωράκιση σα χαρτί.

Το Ισραήλ άνοιξε την αυλαία στο έργο της αξιοποίησης παλιών αρμάτων ως ΤΟΜΠ, δημιουργώντας το Nagmashot, ένα άρμα Sho’t (ισραηλινό Centurion) χωρίς πύργο, τύμπανο και πυρομαχικά, ενισχυμένο με πλάκες θωράκισης γύρω από τον χώρο που πλέον φιλοξενούσε τους 8 πεζούς και πολλά-πολλά πολυβόλα. Τα Nagmashot και στη συνέχεια οι εξειδικευμένοι τους αντικαταστάτες, Nagmachon και Nakpadon λειτούργησαν ως Βαρέα ΤΟΜΠ προστατεύοντας το πεζικό και αναλαμβάνοντας δράση σε “δύσκολα” εδάφη, ορεινά περάσματα και στενούς δρόμους εντός κατοικημένων περιοχών.

Το 1988 το Ισραήλ δημιούργησε το όχημα Achzarit, ένα Βαρύ ΤΟΜΠ βασισμένο σε ένα ιδιαίτερα τροποποιημένο σκάφος σοβιετικού άρματος Τ-54/55. Ο Στρατός του Ισραήλ είχε εκατοντάδες σοβιετικά άρματα κληρονομιά των Αραβο-Ισραηλινών πολέμων. Με την αφαίρεση του πύργο, των πυρομαχικών και του κινητήρα και την εγκατάσταση νέου κινητήρα μικρότερων διαστάσεων, δημιουργήθηκε χώρος για μια ομάδα 7 πεζών που πλέον δεν θα πηδούσαν από την οροφή του οχήματος, όπως με τα προηγούμενα μοντέλα του μικρότερου Centurion, αλλά θα αξιοποιούσαν έναν στενό διάδρομο που έβγαινε στο πίσω μέρος του οχήματος. Τα υπόλοιπα ήταν επιπλέον θωράκιση 14 τόνων για καλή προστασία και πολλά-πολλά πολυβόλα, ως συνήθως. Τα Achzarit έδειξαν την αξία τους στις μάχες του Λιβάνου κατά της Χεσμπολά και στις παλαιστινιακές περιοχές από το 1990 μέχρι το 2006 και παρά το ότι δεν διεκδικούν βραβείο κομψότητας και σχεδίου, απέδειξαν πως αντέχουν βαρέα βλήματα και πυρομαχικά κοίλου γεμίσματος που κανένα άλλο σύγχρονο ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ.
To ισραη Namer σε δοκιμές αξιολόγησης στις ΗΠΑ

Εξέλιξη του Achzarit ήταν το Namer, ένα όχημα κατασκευασμένο εξαρχής ως Βαρύ ΤΟΜΠ στο σχέδιο του ισραηλινού άρματος Merkava. To τελευταίο είναι το μοναδικό άρμα που διαθέτει τον κινητήρα του εμπρός και οι σχεδιαστές έχουν προβλέψει χώρο πεζών στο οπίσθιο τμήμα και υδραυλική ράμπα για να εξέρχονται, αν και κατά κανόνα ο χώρος φιλοξενεί επιπλέον βλήματα για το πυροβόλο. Το Νanmer μοιάζει με μια πυραμίδα θώρακα σε ερπύστριες και είναι το μοναδικό δείγμα οχήματος σε έναν στρατό που σέβεται το πεζικό του.
Άλλες προσπάθειες εντοπίζονται στη Ρωσία, που μετά τις φριχτές απώλειες του πεζικού της στους δρόμους του Γκρόζνι, προσπάθησε πιθανότατα να αντιγράψει τους Ισραηλινούς, παίρνοντας ένα παλιό άρμα Τ-55 και τοποθετώντας του πρόσθετη θωράκιση και υπερυψωμένη οροφή στη θέση του παλιού πύργου. Το όχημα που ονομάστηκε BTR-T μπορεί στον στενό χώρο του τυμπάνου του πύργου να φιλοξενήσει 5 πεζούς και τριμελές πλήρωμα που χειρίζεται ένα σταθμό οπλισμού με πολλές διαμορφώσεις (πολυβόλα, πολυβομβιδοβόλα, αντιαρματικούς πυραύλους, ελαφρά πυροβόλα υψηλής ανύψωσης). Η αποβίβαση των πεζών γίνεται από θυρίδες στην οροφή ενώ στη συνέχεια πηδούν από το όχημα στο έδαφος.
Παρόμοιας σύλληψης είναι μια σειρά από ουκρανικά δείγματα βασισμένα στο εγχώριας κατασκευής Τ-64. Οι Ουκρανοί παρουσίασαν πριν αρκετά χρόνια ένα “Όχημα Αστικής Μάχης”, στην ουσία ένα ελαφρά τροποποιημένο Τ-64 που χρησιμοποιούσε το πυροβόλο των 125 mm για καταστροφές εχθρικών θέσεων ενώ μια μικρή ομάδα πεζικού εξερχόταν από το εσωτερικό του οχήματος και πηδούσε για να εκκαθαρίσει εστίες αντίστασης. Αναγνωρίζοντας τα μειονεκτήματά του, οι Ουκρανοί σχεδιαστές αναδιαμόρφωσαν εντελώς το όχημα, οι ροπή των ταχυτήτων άλλαξε (εμπρός-όπισθεν) αλλάζοντας τον προσανατολισμό του οχήματος.

Ένα ευρύχωρο εσωτερικό μπορεί πλέον να φιλοξενήσει μια πλήρη ομάδα πεζικού που εξέρχεται από οπίσθια υδραυλική ράμπα και υποστηρίζεται από πύργο με πυροβόλο των 30 mm, πολυβόλα, πολυβομβιδοβόλα και αντιαρματικούς πυραύλους ‘Barrier”. Το όχημα προσφέρεται και σε έκδοση βαρέως ΤΟΜΠ με ένα πολυβόλο των 12.7 mm.
Τρεις τουλάχιστον εκδόσεις έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς και από τη Μέση Ανατολή. Η μία έχει να κάνει με τα OF-40 (ιταλικής κατασκευής Leopard-1) των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που μετέτρεψαν μερικά σε Βαρέα ΤΟΜΠ με τεχνογνωσία της βελγικής Sabiex όταν είδαν πως η προστασία των ΒΜΡ-3 που είχαν αποκτήσει ήταν ευφημισμός.

Οι άλλες δύο προτάσεις ήρθαν από το κρατικό εργοστάσιο του ιορδανικού “Σχεδιαστικού και Αναπτυξιακού Γραφείου ‘Βασιλεύς Αμπντουλά'”. Πρόκειται για μετατροπές επί σκαφών Centurion και πάλι, που υπηρέτησαν σε μεγάλους αριθμούς στον ιορδανικό στρατό και βγήκαν σε δύο εκδόσεις: το όχημα Temsah στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και το MAP 10 χρόνια περίπου αργότερα.

Στο Temsah έχει υποστεί αλλαγή στρέψης κίνησης των ταχυτήτων για να αλλάξει ο προσανατολισμός από εμπρός-πίσω, όπως και στο OF-40. Επιπλέον θωράκιση έχει προστεθεί και δοκιμάστηκε οπλισμός σε διάφορες εκδόσεις. Η ομάδα πεζικού εξέρχεται από ράμπα στο πίσω μέρος. Το όχημα MAP έχει δεχθεί κι αυτό μετατροπές που μεγέθυναν το ύψος και τον εσωτερικό χώρο αλλά αναγνωρίζοντας τις τεχνικές δυσκολίες και το κόστος αλλαγής του προσανατολισμού, παραμένει στην κλασσική διαμόρφωση του άρματος με τον κινητήρα πίσω. Η ομάδα πεζικού κάθεται στο κεντρικό και εμπρός μέρος του οχήματος και εξέρχεται από μια ράμπα στο εμπρός τμήμα του οχήματος σαν σε αποβατικό όχημα.
Αξιολόγηση
Με εξαίρεση τα ισραηλινά οχήματα, όλες οι άλλες προτάσεις και τουλάχιστον 6 ακόμα στις οποίες δεν αξίζει να αναφερθούμε μοιράζονται ένα κοινό: δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Για κάποιο λόγο, οι σύγχρονοι στρατοί δεν αναγνωρίζουν την αξία ενός Βαρέως ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ και δεν εμπιστεύονται την εθνική τους βιομηχανία για να το κατασκευάσει σε αριθμούς.

Μετατροπή Leopard 1 σε βαρέα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ – Το παράδειγμα των ΗΑΕ


Πού μπορεί να οφείλεται αυτό;
– Δεν σέβονται τη ζωή των στρατιωτών τους;
– Δεν μπορούν να τα εντάξουν στο δόγμα μάχης;
– Μήπως το κόστος είναι απαγορευτικό;
– Μήπως οι αλλαγές δεν αποδίδουν ικανοποιητικά;
Είπαμε πως με την εξαίρεση των ‘Kangaroo’ στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, που ήταν ούτως ή άλλως μια πρωτοβουλία του Καναδικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Ευρώπη, μόνον το Ισραήλ έχει εντάξει σε υπηρεσία τέτοια οχήματα. Και όπως έχουμε πει και αλλού, το Ισραήλ είναι μια κατηγορία από μόνο του.

Οι άλλοι λόγοι που είπαμε συνοψίζουν την αιτία που τα Βαρέα ΤΟΜΠ δεν αναπτύχθηκαν σε εθνικούς στρατούς και γιατί οι βιομηχανίες δεν πέτυχαν ποτέ εξαγωγές.
– Κόστος: Το κόστος συντήρησης και λειτουργίας ενός άρματος μάχης είναι μεγαλύτερο από οποιαδήποτε άλλο όχημα. Πρόκειται για ένα βαρύ όχημα 40-60 τόνων, με τεράστιες ανάγκες σε καύσιμο και λιπαντικά για να κινηθεί και μεγάλη τεχνική και υποστηρικτική βάση για να επιχειρήσει. Κάθε επιλαρχία ακολουθείται στο πεδίο της μάχης από φάλαγγες φορτηγών με καύσιμα, πυρομαχικά, λιπαντικά, ανταλλακτικά, κινητά συνεργεία, βαρέα οχήματα περισυλλογής και γεφυροποιίας ενώ δεν μπορούν να επιχειρήσουν σε σαθρά εδάφη και να περάσουν από ποτάμια ή ελαφρές γέφυρες. Αν μια ταξιαρχία έχει μία ή δύο επιλαρχίες με 40-90 τέτοια οχήματα, τί θα χρειαστεί αν τα αυξήσει σε 140-200; Πόσο θα είναι το αποτύπωμα της γραμμής υποστήριξης σε οχήματα και υλικά Διοικητικής Μέριμνας και πόσο θα κοστίζει ετησίως στο στράτευμα να συντηρεί 5-10 ή 15 τέτοιες ταξιαρχίες;
– Δόγμα μάχης: Η ένταξη των ‘Kangaroo’ στις καναδικές δυνάμεις ήταν μικρές ομάδες οχημάτων που προσκολλούνταν στις επιλαρχίες αρμάτων. Έτσι, τα άρματα είχαν πάντα ένα συγγενές τεχνικά όχημα που μετέφερε μια ξεκούραστη ομάδα πεζών για παροχή προστασίας και τίποτα άλλο. Στο Ισραήλ, η είσοδος των Nagmashot άνοιξε μια πόρτα αλλά γρήγορα κατάλαβαν πως δεν μπορούσε όλο το πεζικό να υποστηρίζεται από τέτοια οχήματα, ακόμα κι αν οι αποστάσεις επιχειρήσεων στο Ισραήλ είναι σχετικά μικρές. Η σειρά οχημάτων γρήγορα περιορίστηκε σε υποστήριξη ομάδων εφόδου επιπέδου διμοιρίας και ειδικών ομάδων μηχανικού που άνοιγαν το δρόμο σε επικίνδυνα σημεία και περάσματα για το κλασσικό μηχανοκίνητο πεζικό, που μέχρι πρόσφατα στηριζόταν σε αναβαθμισμένης θωράκισης Μ113.
Η έλευση του Achzarit δημιούργησε λόχους πεζικού αλλά και πάλι οι λόχοι αυτοί αναλάμβαναν να εκκαθαρίσουν γειτονιές “μολυσμένες” με ομάδες ανταρτών στις παλαιστινιακές περιοχές ή συγκροτήματα οχυρώσεων στον Νότιο Λίβανο. Το Namer πήρε τη σκυτάλη αλλά σε αντίθεση με όσους προδίκασαν το τέλος των ελαφρών ΤΟΜΠ και των ΤΟΜΑ, ο αριθμός τους παραμένει περιορισμένος. Τα Μ113 σε ισραηλινή υπηρεσία αντικαθίστανται από το πολύ φθηνότερο στην αγορά και συντήρηση τροχοφόρο Eitan 8×8. Τα Νamer παραμένουν ένα εργαλείο για δύσκολες δουλειές.
Θα περίμενε κανείς κάτι αντίστοιχο από τους Ρώσους, με πάνω από 8,000 άρματα σειράς ‘Τ’ να σκουριάζουν σε κάποιο παρατημένο υπόστεγο ή μέσα στα πυκνά δάση, ειδικά μετά τα παθήματα του Γκρόζνυ και το σχέδιο του BTR-T. Ωστόσο, το BTR-T δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Μετά από πολλές δοκιμές οι επιτελείς κατέληξαν πως το σχέδιο είναι καλό αλλά θα τηρηθεί “στο συρτάρι” σε περίπτωση που η Ρωσία εμπλακεί σε επιχειρήσεις που θα απαιτήσουν την ταχεία μετατροπή τους και είσοδο σε υπηρεσία. Χρόνια αργότερα, παρουσίασαν το Τ-15 ARMATA, βασισμένο στο γνωστό πρόγραμμα υπερ-άρματος Τ-14. Το όχημα που μοιάζει με “καταδρομικό ξηράς” και συνεχίζει να εκπλήσσει με το μέγεθος και τον οπλισμό του, δεν έχει κάνει ακόμα την εμφάνισή του σε κάποια στρατιωτική μονάδα. Επειδή είναι νωρίς για συμπεράσματα, θα περιμένουμε για το συγκεκριμένο και να δούμε. Πάντως, η παράλληλη ανάπτυξη των οχημάτων Kurganets, Typhoon και Boomerang, δηλώνει πως και εδώ, οι Ρώσοι προορίζουν το Τ-15 για όχημα ειδικών αποστολών.

Οι αραβικές προτάσεις επίσης ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Αν και έδειχναν πως βρίσκονταν σε καλό δρόμο, τα μεν ΗΑΕ στρέφονται μάλλον στο να αλλάξουν τον προσανατολισμό της κίνησης των ΒΜΡ-3 τους κι όχι να προχωρήσουν το OF-40 IFV (που έτσι κι αλλιώς διαθέτουν μόνο 36) ενώ οι Ιορδανοί οργανώνουν τον στρατό τους σε μια δύναμη ταχείας αντίδρασης για έλεγχο εσωτερικής και συνοριακής ασφάλειας περισσότερο παρά μια συμβατική δύναμη τεθωρακισμένων. Το Temsah αν και φαινομενικά πέτυχε στο δύσκολο έργο της αλλαγής προσανατολισμού, δεν έχει εντοπιστεί σε περιβάλλον εκτός του εργοστασίου, υπονοώντας προβλήματα απόδοσης ενώ το MAP είναι ένα όχημα για ειδικές αποστολές, αφού η αποβίβαση πεζών από το όχημα με μέτωπο τη γραμμή πυρός θα έχει πιθανότατα αποτελέσματα ανάλογα της εφόδου των ανδρών στη “Ματωμένη Όμαχα”.

Ελληνικό ΤΟΜΑ για το Πεζικό. Μετά τα BRADLEY τί;


Έχουν μέλλον τα Β-ΤΟΜΠ;
Ναί και Όχι, υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν ήδη. Τα βαριά ΤΟΜΠ είναι ό,τι καλύτερο για τον πεζό στρατιώτη εφόσον παραμένει εντός τους. Ατυχώς, η δουλειά του πεζού είναι εκτός του οχήματος. Ο μηχανοκίνητος πεζός ή γρεναδιέρος (γερμανική και ρωσική ορολογία) πρέπει να βγει και να καταστείλει την εχθρική παρουσία σε δύσκολες περιοχές (αστικό περιβάλλον, εχθρικές οχυρώσεις, ορεινά περάσματα, ενέδρες) και συνεπώς να εκτεθεί.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις οι προτάσεις παρουσιάζουν το εξής μειονέκτημα: είτε δεν επιβάλλουν τόση παρέμβαση στην κατασκευή του οχήματος που εξακολουθεί να μοιάζει με άρμα μάχης και τον αναγκάζουν να εκτεθεί στα πυρά κατά την αποβίβαση από την οροφή και σκάλες στο πλάι του οχήματος είτε έχουν κάνει δομικές αλλαγές στο όχημα που πλέον μοιάζει με ΤΟΜΠ αλλά το όχημα είναι πια πανάκριβο.
Τα Βαρέα ΤΟΜΠ έχουν αποδείξει την αξία τους σε ειδικές αποστολές παρεμβαίνοντας σε ‘θερμές” συμπλοκές αποβιβάζοντας πεζικό υπό ασυλία στα περισσότερα εχθρικά πυρά σώζοντας ζωές αλλά σε όλα τα άλλα σενάρια ένα απλό ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ είναι προτιμότερο. Η χαρακτηριστική αδιαφορία των Δυτικών για βαρέα ΤΟΜΠ μάλλον αποδεικνύει κάτι τέτοιο και όσο κι αν οι επαγγελματίες θαυμάζουν το Namer ή ακόμα και το BTR-T και T-15, μάλλον θα άλλαζαν γνώμη αν ήταν διοικητές σε μια μονάδα με τέτοια οχήματα και θα έβλεπαν τους περιορισμούς σε δρομολόγια που θα έπρεπε να ακολουθήσουν, την ανάγκη να βρίσκονται δίπλα στο ΤΥΠ για καύσιμα και στο μηχανικό για γεφυρώσεις.

Εκεί που τα Βαρέα ΤΟΜΠ θα μπορούσαν να προσφέρουν είναι στο Μηχανικό Μάχης. Οι πόλεμοι στην Τσετσενία και στη Μέση Ανατολή έχουν δείξει πως οι πόλεις εξελίσσονται σε κατεξοχήν πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ δύο αντιπάλων ανισόρροπης ισχύος. Μικρές ομάδες πεζικού με αντιαρματικά μπορούν να καθηλώσουν και να προκαλέσουν τεράστιες απώλειες σε τεθωρακισμένες δυνάμεις. Εκεί, οι τεθωρακισμένες μπουλντόζες και τα Βαριά ΤΟΜΠ θα δώσουν τη λύση μεταφέροντας μικρές, καλά εκπαιδευμένες ομάδες πεζικού με όπλα για την εκκαθάριση κτιρίων και δωματίων.
Στις συγκρούσεις της Φαλούτζα, ο Αμερικανικός Στρατός χρησιμοποίησε οχήματα μηχανικού βασισμένα σε σκάφη αρμάτων για να ανοίξει δρόμο μέσα από ναρκοπέδια και να δεχθεί βροχή πυρών κάθε διαμετρήματος όπου τα απλά Bradrley και Abrams δεν θα άντεχαν. Μετά από αυτό οργάνωσε δύο τάγματα μηχανικού μάχης ανά ταξιαρχία και όρισε ειδικούς λόχους εφόδου σε κάθε τάγμα.
Ίσως, ο Ελληνικός Στρατός θα όφειλε να ενδιαφερθεί για την απόκτηση ενός αριθμού Βαρέων ΤΟΜΠ, όχι για να αντικαταστήσει τα Μ113 (αυτό θα είναι το αντικείμενο άλλου άρθρου) αλλά για να οργανώσει λόχους μηχανικού για να ανοίγουν δρόμους και να αποβιβάζουν ομάδες καταστροφών μέσα σε ισχυρά οχυρωμένο από τον εχθρό περιβάλλον. Η γνωστή εταιρία EODH έχει παρουσιάσει μεταξύ άλλων ένα σχέδιο εργασίας για ένα όχημα βασισμένο στο σκάφος του Leopard-1.

Το όχημα δεν έχει πύργο, διαθέτει υπερυψωμένη οροφή και στρώματα πρόσθετης θωράκισης αλλά πάσχει σχεδιαστικά από τα προβλήματα των Nagmashot και BTR-T, με τους πεζούς να πρέπει να βγουν στην οροφή και να κατεβούν από το όχημα (διακρίνονται σκάλες στα πλαϊνά του οχήματος. Μια πρόταση για μελέτη και προβληματισμό που μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι καλύτερο.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ptisidiastima.com εκφράζουν απαραίτητα τους συντάκτες τους κι όχι υποχρεωτικά την ιστοσελίδα. Ο ιστότοπος δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συντακτών της και των άρθρων τους. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων μας χωρίς γραπτή έγκριση, αλλιώς το ptisidiastima.com θα λάβει όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα. Τα σχόλια των άρθρων που ακολουθούν, δεν εκφράζουν την ιστοσελίδα, παρά μόνο αυτούς τους ίδιους τους σχολιαστές. Η αρχισυνταξία έχει το δικαίωμα να λογοκρίνει σχόλιο ή να απαγορεύσει την δημοσίευσή του.

- Advertisement -
- Advertisement -
Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

Εγώ δεν βλέπω το λόγο γιατί το να βγαίνουν οι πεζκιάριοι από την οροφή του ΤΟΜΠ και να πηδούν στο έδαφος από περίπου ενάμισυ μέτρο ή και λιγότερο αποτελεί μειονέκτημα. Το να βγαίνουν από μια μικρή πορτούλα, σκυφτοί στο πίσω μέρος του οχήματος ένας-ένας είναι πολύ πιό ευβάλλωτοι και χρειάζονται περισσότερο χρόνο να εγκαταλείψουν το όχημα σε σύγκριση με τις πολλές “μπουκαπόρτες” της οροφής. Θεωρούμε οτι ο πεζικάριος έχει φυσική κατάσταση καναπέ ως δεδομένο και θέλουμε να βγαίνει από μια μικρή προβλέψιμη πόρτα από πίσω; Κάποιοι υπέρβαροι θα ήταν καλό να έμεναν μέσα ένας ή δύο και να υποστήριζαν την έφοδο των υπόλοιπων με ΗΚ-11Α1 ( ενώ οι εφοδεύοντες να έφεραν τυφέκια των 5.56 όπως τα Ισραηλινά Tavor ). Ακόμα το να υπάρχουν πολλές “μπουκαπόρτες” δίνει τη δυνατότητα οι πεζικάριοι να πολεμούν από μέσα απ’ το όχημα χωρίς να χρειάζεται να βγούν. ( θα πρέπει ο τηλεχειριζόμενος πύργος με το πυροβόλο – Artemis-30;- να είναι ελαφρά υπερυψωμένος.

Στο τάγμα που υπηρέτησες έδιναν το HK11 σε υπέρβαρους βραδυκίνητους;

Για να βγεις από την οροφή χρειάζεται διπλή προσπάθεια συν ότι με το που βγει το κεφάλι είσαι εκτεθειμένος από παντού.Μέχρι να κατέβει κάτω ο πεζικάριος μπορεί να έχει εξοντωθεί από πυρά, να καθυστερήσει την ομάδα του ακόμα και να πέσει άτσαλα και να τραυματιστεί.
Με την έξοδο από πίσω καλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος του τόξου από όπου μπορεί να δεχτείς πυρά και δεν ρισκάρεις τραυματισμούς. η ταχύτητα δε είναι σίγουρα μεγαλύτερη καθώς οι πεζικάριοι απομακρύνονται τάχιστα.
Άλλο θέμα που πολύ πιθανό να υφίσταται είναι πως αν η οροφή είναι “σφραγισμένη” είναι και λιγότερο ευάλωτη σε πυρά. Το πιο γνωστό τρωτό σημείο των αρμάτων είναι η οροφή οπότε φαντάσου να μειωθεί ακόμα περισσότερο η θωράκιση προκειμένου να μπουν θύρες εξόδου.

Εξαιρετικό άρθρο, με αρκετή δουλειά από πίσω και παρά πολύ καλό φωτο ρεπορτάζ, συγχαρητήρια Πτήση, συγχαρητήρια κύριε Βασιλείου…

Last edited 5 months ago by annavallejos

Το Νanmer μοιάζει με μια πυραμίδα θώρακα σε ερπύστριες και είναι το μοναδικό δείγμα οχήματος σε έναν στρατό που σέβεται το πεζικό του” ακριβώς αυτό

Ο ΣΞ σήμερα πάσχει σε επίπεδο δόγματος. Βλέπουμε πως ΔΕΝ έχει λάβει τα μηνύματα από τις συγκρούσεις κυρίως στην Συρία αλλά και την Λιβύη όπου το βασικό πλεονέκτημα στο έδαφος επιτυγχάνεται από τα πλήγματα στις δυνάμεις Π/Ζ και Τ/Θ μέσω του συνδυασμού ΜΕΑ, Η/Π και Π/Β.
Εμείς έχουμε μείνει στις συζητήσεις καφενείου περί ΤΟΜΠ όταν η πρώτη προτεραιότητα για τον ΣΞ σήμερα είναι η επιβιωσιμότητα των υφιστάμενων μονάδων στο νέο περιβάλλον μάχης!
Συνεπώς, για τους στόχους του άρθρου, τα παλιά άρματα που έχουμε θα πρέπει να μετατραπούν σε οχήματα Η/Π για την τύφλωση των συστημάτων και των επικοινωνιών του αντιπάλου καθώς και σε Α/Α προστασίας από ΜΕΑ και Ε/Π των μονάδων Τ/Θ και ΜΚ Π/Ζ.
Εάν θέλουμε να μετράμε απώλειες ακόμα και από ΜΕΑ του εμπορίου, τότε ας συνεχίσουμε την γνωστή κουβέντα περί ΤΟΜΠ και πόσους χοντρούς χωράει το όχημα.

Δυστυχώς στρατοί οι οποίοι πασχουν από λειψανδρία όπως ο ισραηλινός και ο δικός μας είναι υποχρεωμένοι να προστατεύουν τους στρατιώτες τους όσο πιο καλά μπορούν!
Ένα ανάλογο όχημα τυπου Namer είναι άκρως απαραίτητο στον ΕΣ έστω και σε μικρούς αριθμούς για τις δυσκολες “καυτές” αποστολές της πρώτης γραμμής.
Κοστίζει? Ναι! Αλλά τέτοιου είδους ποιοτικές διαφορές πλέον κερδίζουν πολέμους.
Στα δικά μας τώρα: Τα άρματα της σειράς M όπως είχε πει και ο αγαπητός Αχέροντας δεν μπορούν να τροποποιηθούν ενώ τα Leo1 όπως σωστά το AmynaGR περιγράφει δεν συμφέρει καθώς ως άρματα αξίζουν περισσότερο. Οπότε μια πρόταση για ένα καινουριο όχημα (αναβαθμίσεις M113, Λεωνίδας απέχουν πολυ απο το να θεωρηθούν βαριά ΤΟΜΠ) είναι αναγκαία…

Ποιος σας είπε πως χρειάζονται πανάκριβα βαρέα τομπα ή μετατροπές αρμάτων
σε βαρέα Τομπ;
Η θωράκιση είναι το παν αρκεί μια θωράκιση που να σταματά ΑΤ και μικρού
διαμετρήματος πυροβόλα.
Με συμπαγές θωρακίσεις δεν λύνουμε προβλήματα υπάρχουν λύσεις άλλα δεν θέλουμε
να της εφαρμόσουμε.
Σταματήστε επιτέλους να κοιτάτε τι κάνουν οι άλλοι το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς!
Κάλεσε ποτέ η ηγεσία ανθρώπους για να προτείνουν λύσεις; Όχι!
ΥΣ να ξέρετε και μια μεταλλική θωράκιση από χάλυβα υψηλής αντοχής
έχει την δυνατότητα να σταματήσει τα ΑΤ και τα διατρητικά βλήματα όχι αρμάτων όμως.
Όσο για το Τ-15 των Ρώσων μόνο η ανάλυση που έχω κάνει για την πρόσθια θωράκιση
φτάνει της 14 σελίδες, δεν έχω διαβάσει κανέναν ξένο να κάνει μια τέτοια ανάλυση.
Η μετατροπή στο τομπ Λεωνίδας τι είναι ξέρετε; Επιπλέον πλάκες θωράκισης εξωτερικά από πολυαιθυλαίνιο, δηλαδή ότι έχουν τα καινούργια κράνη και οι νέες πλάκες ατομικής θωράκισης.
Εσωτερικά βάζουν ότι έχουν τα γιλέκα των αρματιστών για προστασία από τα θραύσματα.
Ξέρει κανείς σας πότε ξεκίνησαν οι θωρακίσεις; Από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για
την RAF με 10 κιλά βάρος ο μεταλλικός θώρακας που πήγε σε 5 κιλά από πλαστικό για να πληρώματα εδάφους για προστασία από θραύσματα.
Ξέρετε πόσο έχουν βελτιωθεί τα πλαστικά από τότε;
Ξέρετε πως υπάρχουν πλαστικά με υψηλό βαθμό αντοχής σε θερμοκρασία-φωτιά;
Ξέρετε τι θωράκιση έχει το τομα της Νότιας Κορέας;
Για να μην γράφω ως αύριο μην σας κοροιδεύει κανείς λύσεις υπάρχουν,
μελέτες υπάρχουν, μυαλό δεν υπάρχει σε αυτή την χώρα που δεν θέλει να
αξιοποιήσει τίποτα και κανέναν.

Αντι να κανετε ερωτησεις, ισως θα ηταν καλυτερα να κανετε ολοκληρωμενες προτασεις, ειδικα εαν εχετε τοσες γνωσεις οπως αφηνετε να εννοηθει. Ειστε μηπως μεταλλουργος η εχετε σπουδασει επιστημη υλικων?

Last edited 5 months ago by tousername

Που με είδες να κάνω ερωτήσεις; Γνώσεις μπορείς να αποκτήσεις αρκεί να διαβάσεις.
Τα άρματα σειράς Μ δεν γίνονται τόμπ το έχουν δοκιμάσει οι εβραίοι.
Τα ΛΕΟ1 είναι λίγα και κανείς δεν έκανε κάτι για να αποκτηθούν περισσότερα,
Από Καναδά και Χιλή κλπ.
Σου εξηγώ με απλό τρόπο τι κάνει η εταιρία EODH τι μετατροπές κάνει.
Τι μετατροπές σου λένε οι εταιρίες.
Τι δουλειά έχει ένας μεταλουργός και ένας από επιστήμη υλικών σε αυτά που γράφω;


«Όσο για το Τ-15 των Ρώσων μόνο η ανάλυση που έχω κάνει για την πρόσθια θωράκιση
φτάνει της 14 σελίδες, δεν έχω διαβάσει κανέναν ξένο να κάνει μια τέτοια ανάλυση.»
Που είναι αυτή η ανάλυση να την διαβάσουμε και εμείς;

Last edited 5 months ago by Garthahi

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάρτηση, δημιουργεί επιθυμία για προσθήκη: υποστηρίζω, αιρετικώς, ότι το Achzarit είναι …Λιβανέζικης εμπνεύσεως. Όταν οι Ισραηλινοί εισέβαλαν στο Λίβανο αντιμετώπισαν ένα παράξενο όχημα, ένα αρχικώς υπάρξαν θύμα τους Τ-54 που είχε μετατραπεί σε ΤΟΜΠ. Το κατέλαβαν, το μελέτησαν, αντελήφθησαν την αξία του και σε ελάχιστο χρόνο το βελτίωσαν και …εγένετο Achzarit. Για του λόγου το αληθές παραθέτω δική μου φωτογραφία του παράξενου οχήματος-λαφύρου από τις επισκέψεις μου στο Γιαντ Λα Σιρυόν μαζί με δεύτερη φωτογραφία ιδίας προελεύσεως,ετέρου προϊόντος του Τ-54, του MTU-20, λαφύρου και αυτού όχι Λιβανέζικου φυσικά!
Μιά κατηγορία μόνοι τους οι IDF, ναι, αλλά δεν έχουν εφεύρει τα πάντα! Αντιθέτως είναι σπουδαίοι γιατί παίρνουν μαθήματα από παντού.

Επαναλαμβάνω την αποστολή γιατί δεν εμφανίζεται το λιβανέζικο

Διαβαζοντας το αρθρο προβληματιστικα και κατεληξα στο … Οχι!
Υπαρχουν παρα πολλοι παραγοντες που συνηγορουν σε αυτη την αποψη.
Περιληπτικα:
Πρωτος και καλυτερος η παλαιοτητα του υλικου που θα αποτελεσει την λεγομενη «μαγιά» για την μετατροπη. Θα πρεπει να παρατηρησω οτι οταν οι Ισραηλινοι τολμησαν το εγχειρημα, ειχαν στα χερια τους ΤΘ που ειχαν περιπου 10 ή 20 χρονια στην πλατη τους. εμεις πηγαινουμε και επαναλαμβανουμε σε ΤΘ οχηματα 60 ή και 70 ετων!!!!
Στο μεσοδιαστημα η εξελιξη της τεχνολογιας εχει κανει ενα γιγαντιο αλμα!
Οι ισραηλινοι αντιμετωπισαν βαρεα πολυβολα των 14,5χλς, λιγα ΒΜΡ-1 με πυροβολα των 73χλς, πολλα ΠΑΟ και ιδιαιτερα εναντια στην Αιγυπτο και στην Συρια τα ATGM της 1ης και της 2ης γενιας που μολις ειχαν δει το «φως» με διατριτικη δυνατοτητα ιση ή και χαμηλοτερη των 700χλς του αρχικου Tow. Τα σημερινα ΤΘ που θα «βγουν», θα εχουν να αντιμετωπισουν τουλαχιστον APDS των 25χλς ή και των 30χλς, χωρις να ξεχασω το «57χλς» που «ψηνεται» στην ρωσια ή το «50χλς» των ΗΠΑ, και ATGM με διατριτικη δυνατοτητα μεχρι και 1,5μ.! Μιλαμε για οχηματα που εχουν τεχνικες προδιαγραφες για τον παθητικο θωρακα που διαθετουν των αρχων της δεκαετιας του ’50!!!!
Το λεγομενο υπολοιπο της ωφελιμης ζωης αυτων των οχηματων για μια «νεα» χρηση και αφου γινει μια σημαντικη επενδυση χρηματων ποσο υπολογιζετε οτι θα ειναι; 10 ή 20 χρονια;! Αμφιβαλω εαν θα αντεξουν περισσοτερο. Θα τα «εκατοστησουν» σαν Β-ΤΟΜΠ, ή ΤΟΜΧ; Τοτε με την ιδια λογικη θα επρεπε ο ΕΣ να εχει στην δυναμη του μεχρι σημερα και τα FT-17(!) του Α’ ΠΠ. Πιστευω οτι γινεται αντιληπτο τι εννοω.
Απο την αλλη δεν μπορω να μην παρατηρησω οτι οι ισραηλινοι οτι απεχτησαν την δεκαετια του ’70 στην ουσια το απεχτησαν «τσαμπα» ελεω FMF απο τις ΗΠΑ (υποσυστηματα, κυριως κινητηρα και κιβωτιο ταχυτητων).
Θεωρω λοιπον πολυ ποιο αποδοτικο εαν και οταν αποφασηστει η επανεκινηση ενος προγραμματος με σκοπο την μελετη και την σχεδιαση ενος νεου ΤΟΜΑ, να ενσωματωθουν και προδιαγραφες ετσι ωστε να διευρυνθουν οι αποστολες που αυτο σαν πλατφορμα θα μπορει να επιτελεσει δημιουργοντας μιας ολοκληρη οικογενεια οχηματων. Η σχεση κοστους προς αποδοση ειναι σαφως και ανωτερη.
Μεχρι τοτε σε οτι αφορα το Μηχανικο ισως ειναι καλυτερα να αποκτηθουν με καποια χρηματα εκεινα τα 14 ΤΟΜΧ που απο το 2000 περιπου «περιμενουν» και μαζι με το Πεζικο τα Bradley ή/και τα «Λεωνιδας-300»!

Ωραίο αρθρο με λογικα επιχειρηματα

Πρώτα από όλα πρέπει το πεζικό να θέλει τέτοιου επίπεδου προστασίας οχήματα. Το ΠΖ το μόνο που το ενδιαφέρει, είναι να κινείται σχετικά γρήγορα στο πεδίο της μάχης. Με τα Μ113 & Λεωνίδας το έχει αυτό, σε οποιοδήποτε σχετικά έδαφος και τίποτα άλλο.
Γι αυτό μην περιμένετε περιμένετε να το κάνει αυτό ο ΕΣ. Αν ενδιαφέρονταν πραγματικά, τα σχεδόν 1000 Μ48-60 που έχουμε αποσύρει, δεν θα πηγαίναν για σκραπ αλλά θα χρησιμοποιούνταν ως πηγή πρώτων υλών για την κατασκευή βαρέων ΤΟΜΠ που θα εξόπλιζαν τις μονάδες του Έβρου αλλά και ως ειδικά οχήματα, όπως οχήματα μάχης μηχανικού, κάτι που έχουν ήδη κάνει οι φίλοι μας οι Τούρκοι.comment imagecomment image
Αλλά πες ότι το λύσαμε αυτό, το ΠΖ και ο ΕΣ ξαφνικά είδαν το φως, ποιος θα αναλάβει την μελέτη για την τροποποίηση άρματος ή την κατασκευή ενός σκάφους, χρησιμοποιώντας το πακέτο ισχύος και το σύστημα κύλισης ενός άρματος; ΑΕΙ, τα ΠΕΒ, ξένη/ελληνική εταιρία, συνδυασμός αυτών; Ποιος θα συντονίσει αυτήν την προσπάθεια με αποτελεσματικό τρόπο;
Πες ότι τους βρήκαμε αυτούς, λύσαμε και το τεράστιο πρόβλημα του συντονιστή, υπάρχει περίπτωση οι εθνικοί μας αντιπρόσωποι δυτικών συστημάτων αλλά και οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες αμυντικού υλικού, μέσω των πρεσβειών τους αλλά και μέσω των χρηματιζομένων Ελλήνων πολιτικών μας, να επιτρέψουν μια μπίζνα τέτοιου μεγέθους να προχωρήσει στην Ελλάδα;

εγω πιστευω οτι πρεπει να κρατησουμε και να αναβαθμησουμε τα παλια LEO μπορει να το κανει η EODH αψογα διοτι ο ΕΣ χρειαζεται μεγαλη δυναμη αρματων. Τωρα για ΤΟΜΑ η τροποποιηση των Μ113 και των Κενταυρος οπως προτεινε παλι η EODH ειναι η καλυτερη λυση. Με αυτον τον τροπο βοηθουνται και αξιολογες Ελληνικες εταιρειες οι οποιες εχουν αρχισει και ανθιζουν τα τελευταια χρονια με σημαντικες επιτυχιες στο εξωτερικο ακομα ειναι μονοδρομος εαν θελουμε να εξαρτομαστε οσο λιγοτερο γινεται αμυντικα απο το Εξωτερικο

Θα συμφωνήσω με τον ΜικρόΉρωα πιο πάνω.
Μην ξεχνάμε ότι τα άρματα αυτά, ακόμα και αν φαντάζουν άτρωτα, ο θώρακάς τους υπολοίπεται των σύγχρονων απειλών. Όπως και το ότι ο θώρακας των αρμάτων δεν είναι ομοιογενής, Συνήθως είναι το πρόσθιο τόξο που είναι βαρύτερα προστατευμένο ενώ το υπόλοιπο έχει λεπτότερη θωράκιση μιάς και στηρίζεται στην προστασία από τα διαμερίσματα.
Επίσης ένα άρμα, ειδικά παλαιότερης τεχνολογίας, υπολοίπεται άλλων τρόπων προστασίας όπως η ταχύτητα, η ευελιξία και η κίνηση σε δύσκολα εδάφη.
Μία τέτοια μετατοτροπή είναι ασύμφορη και δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτα ούτε στη χρήση του ΤΟΜΑ αλλά ούτε και στη μαχητική ικανότητα του ΜΚΠΖ.
Δεν είναι τυχαίο ότι για τους RPG οι περισότεροι στρατοί εξελίσουν συτήματα ενεργητικής προστασίας ακόμα και για τα οχήματα γενικης χρήσης και όχι επιπλέον θωρακισμένωνοχημάτων.
Θεωρώ ότι μία αναβάθμιση τουστόλου των Μ113 σε υβριδικό ηλεκτροκίνητο όχημα και με αναβάθμιση της θωράκισήση τους είναι πιο αποτελεσματική από μετατροπή των παλαιών αρμάτων μάχης.
Κάτι που συμφωνεί και η διεύθυνση μηχανοκίνητου πεζικού των ΗΠΑ ΄και του Ισραήλ που παρόλα τα Μ2 και LAV25 δεν έχει αποσύρει κανένα Μ113. Παραθέτω το τελευταίο slide της ομιλίας του διευθυντή εξοπλισμών πεζικού των ΗΠΑ όπου εν ολίγοις δηλώνει ότι ακόμα δεν υπάρχει αντικαταστάτης των Μ113.
[imgcomment image[/img]

Το πλεονέκτημα που προσφέρει η προτεινόμενη λύση είναι οτι ήδη υπάρχουν αποθηκευμένα άρματα. Η αφαίρεση του πύργου με τον οπλισμό σύν τον μηχανισμό περιστροφής του δίνει μιά σημαντική μείωση βάρους που μπορεί να ισοσταθμιστεί με μία πρόσθετη εξωτερική σύνθετη θωράκιση και μάλιστα εγχώριας παραγωγής. Προσωπικά δεν γνωρίζω αν υπάρχουν αποθηκευμένα π.χ. Μ-60 ή Leopard-1A4 αλλά αν υπήρχαν θα προτιμούσα να γίνονταν ένας εκσυγχρονισμός τους ως άρματα μάχης και όχι να μετατραπούν σε ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ. Υπάρχουν προτάσεις για την αναβάθμιση των Μ-60 με πυροβόλο των 120 χιλ..

Ας κάνουμε την επανάσταση του λογικού …. ας φέρουμε τα Μ2Α κάτι(έκδοση που ζητιανεύούμε) να τελείώνουμε. Κι αν παίζουν φράγκα για κόλπα με παλιά άρματα ας τα δώσουμε για περισσότερα Bradley.

Διαβάζοντας την πολύ καλή ανάλυση του άρθρου θα ταχθώ στο “όχι”. Το πρόβλημα είναι η θωράκιση. ‘Η αναβαθμίζουμε την θωράκιση στα υπάρχοντα δίνοντας εργασία στις εγχώριες βιομηχανίες (παρεμπιπτόντως, για τις πολεμικές βιομηχανίες που ειδικεύονται στα του ΣΞ δεν βλέπω και πολύ πρεμούρα στο επιχείρημα της προστιθέμενης αξίας που θα αποδώσουν οι εγχώριες αναθέσεις έργων. Μόνο για τα ναυπηγεία κοπτόμαστε) ή αγοράζουμε καινούργια.
Η EODH πχ στο παρακάτω άρθρο αναβαθμίζει σε υψηλό βαθμό τα Μ-113 και τα κάνει αγνώριστα προς το καλύτερο.
https://doureios.com/protasi-eksyghronismou-m113hel-parousiase-sto-ges-i-elliniki-eodh/

Η μετατροπή σε ΤΟΜΠ ενός λελογισμένου αριθμού σκαφών Leo-1V ή Α4Gr βάσει του σχεδίου για τα Εμιράτα θα προσέφερε πολλά στο μηχανοκίνητο πεζικό, και στο μηχανικό. Ωστόσο, για να θεωρείται σοβαρό, το εγχείρημα απαιτεί την τοποθέτηση και ενεργού συστήματος αυτοπροστασίας από πυραύλους, συστήματος που θα έπρεπε να υιοθετηθεί και για όλα τα άρματα πρώτης γραμμής.

Last edited 5 months ago by deannarennie0

Εδω δεν θελουνε να βαλουνε γρυλιες στα τομπ που εχουμε και μερικα φυλλα χαλυβα και εμεις συζηταμε για μετατροπές.

- Advertisement -

Το Σχόλιο της Ημέρας

«Σκάει μούρη» η πρώτη τουρκική φρεγάτα κλάσης-Ι;

ΑΝΑΝΕΩΣΗ Άλλη μια φωτογραφία της TCG İstanbul (F-515) (με κάθε επιφύλαξη)  Αν και οτιδήποτε έχει σχέση με την γείτονα και τα ΜΜΕ/Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης της πρέπει...

Το τεύχος μας που κυκλοφορεί

- Advertisement -

Κύριο Άρθρο

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (για δωράκι): MH-60R σε καταδρομικό Ticonderoga (έτσι, για να πάει...

19
 Πριν λίγες μέρες, είχαμε δημοσιεύσει φωτογραφίες από την επίσκεψή μας στο καταδρομικό Leyte Gulf πέρσι τον Δεκέμβρη. Το καταδρομικό κλάσης Ticonderoga, είχε βρεθεί στον...
- Advertisement -

January #008

Αγορά 4.49
- Advertisement -

ΠΤΗΣΗ 2015 July 2015 #350

Αγορά
- Advertisement -

ΠΤΗΣΗ 2017 May #372

Αγορά 2.29

Related News

Γιατί ορισμένα σοβιετικά αεροσκάφη είχαν διαφανές ρύγχος

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί αρκετά σοβιετικής σχεδίασης αεροσκάφη –βομβαρδιστικά, μεταφορικά και ορισμένα βαριά αναχαιτιστικά– διέθεταν «γυάλινο» ρύγχος; Το συγκεκριμένο σχεδιαστικό χαρακτηριστικό ανάγεται στην εποχή...

“Απασφάλισε” ο Πομπέο εναντίον Ερντογάν! Με λίγα λόγια, τον χαρακτήρισε δικτάτορα!

 Ένα από τα πλέον "περίεργα" tweet έκανε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, τώρα, στις τελευταίες μέρες που βρίσκεται στην καρέκλα του. Θέλοντας να...

Η καινούργια  «Πτήση» 08, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2021

Κυκλοφορεί την Τρίτη 05-01 και ηλεκτρονικά διαθέσιμη ΕΔΩ Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων: Στην ELBIT με Μ-346Πολλά γράφηκαν για την πρόταση της Elbit που επικράτησε...