Είναι γνωστό πως η Ρωσία δε σχεδιάζει μαζική παραγωγή του μαχητικού 5ης γενιάς Su-57, αλλά θα συνεχίσει να παραγγέλνει μικρές παρτίδες. Το Κρεμλίνο επιμένει πως η μαζική παραγωγή του αεροσκάφους είναι στους σχεδιασμούς του, ωστόσο όταν η ανάπτυξή του ολοκληρωθεί (κάποια στιγμή στα μέσα της επόμενης δεκαετίας), είναι αμφίβολο κατά πόσο θα είναι ικανό να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής.

Ο αναπληρωτής υπουργός εθνικής άμυνας της Ρωσίας Γιούρι Μπορίσοφ, δήλωσε στις αρχές Ιουλίου πως η πρώτη παραγγελία παραγωγής low rate για 12 αεροσκάφη, δόθηκε τον Ιούνιο. Δήλωσε επίσης πως τα υπάρχοντα MiG-29SMT Fulcrum και Su-35S Flanker-E, είναι ιδιαιτέρως ικανά για να ανταποκριθούν στις υπάρχουσες προκλήσεις.

Σύμφωνα με το thedrive.com, 2 από τα νέα μαχητικά ίσως παραδοθούν το 2019 και ο ρυθμός παραγωγής δε θα ξεπεράσει τα 2 αεροσκάφη το χρόνο, με ολοκλήρωση του προγράμματος το 2024. Το σοβαρότερο πρόβλημα με την ανάπτυξη και ένταξη σε πλήρη παραγωγή του Su-57, φαίνεται πως είναι ο νέος -υπό ανάπτυξη και δοκιμές- κινητήρας Izdeliye 30. Μέχρι τη πλήρη αξιοποίησή του (κάποια στιγμή στα μέσα της επόμενης δεκαετίας), τα αεροσκάφη θα πετούν με το παλιό AL-41F, ο οποίος δεν είναι αρκετά ισχυρός.

Το παρακάτω βίντεο είναι από δοκιμή του Su-57, εφοδιασμένου με ένα κινητήρα AL-41F και έναν Izdeliye 30.

Την ίδια στιγμή, φαίνεται πως υπάρχουν προβλήματα με τους νέους αισθητήρες του αεροσκάφους και το fusion των δεδομένων που συλλέγουν, προβλήματα λογισμικού, καθώς και ζητήματα με την ολοκλήρωση συστημάτων και στοιχείων χαμηλής παρατηρησιμότητας. Ανάλογα προβλήματα επηρέασαν την ανάπτυξη αεροσκαφών παρόμοιας τεχνολογίας σε κάθε χώρα που επιχείρησε να τα κατασκευάσει, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Πριν λοιπόν λυθούν όλα αυτά τα ζητήματα, είναι λογικό το Κρεμλίνο να μη θέλει να ρίξει περισσότερα χρήματα στη κατασκευή αεροσκαφών, η επιχειρησιακή αξία των οποίων δεν θα είναι δεδομένη.

Την ίδια στιγμή, η Μόσχα επιθυμεί την ανάπτυξη δυο ολοκαίνουργιων μαχητικών, ένα για την αντικατάσταση των Mig-31 και ένα για να χρησιμοποιηθεί από αεροπλανοφόρο/α. Είναι άγνωστο εάν αυτά τα σχέδια θα είναι καινούργια ή αν θα βασίζονται στο Su-57, ή σε κάποιο πιο εξελιγμένο υπάρχον αεροσκάφος 4ης γενιάς. Την ίδια στιγμή, πληροφορίες αναφέρουν πως το Κρεμλίνο ετοιμάζεται να μπει στο χώρο των UCAV’s, ως μια απόπειρα για ανάπτυξη (επανδρωμένων ή μη) αεροσκαφών 6ης γενιάς.

Το πρόγραμμα του Su-57 δεν έχει «πεθάνει» ακόμη, αλλά δε φαίνεται πως θα καταφέρει να μπει ποτέ σε μαζική παραγωγή, τουλάχιστον μέχρι να επιλυθούν τα τεχνικά προβλήματα που το μαστίζουν. Σίγουρα όμως η Ρωσία θα μάθει πολλά προσπαθώντας να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στο αεροσκάφος, δεδομένα που ίσως τελικά χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικά σχέδια.

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Την ίδια στιγμή, φαίνεται πως υπάρχουν προβλήματα με τους νέους αισθητήρες του αεροσκάφους και το fusion των δεδομένων που συλλέγουν, προβλήματα λογισμικού»

    Σταμάτησαν οι εξαγωγές IC από USA (Xilinx, Texas, Analog) κόλλησε και η ανάπτυξη του μαχητικού?? 🙂

  2. Μέχρι να το βγάλουν επιχειρησιακό οι Αμερικάνοι θα είναι στα 10ης γενιάς μαχητικά,μέχρι και οι κινέζοι θα τους ξεπεράσουν τους μποσελβίκους.

  3. Mαλλων πανε σε 6ης γεννιας, διοτι αν πανε σε 5ης, θα ειναι παντα πισω απο ΗΠΑ. Γιααυτο επιταχυνουν τις διαδικασιες, για χρηση των δεδομενων που εχουν απο τη χρηση απο τα υπαρχοντα λιγα της 5ης γεννιας (Su57) για να πανε παρακατω.

    Πιθανα ομως και με καποιες μετατροπες στο ιδιο το SU-57 , πχ προσθhκη λογισμικου στο συστημα ελεγχου πτησης, αφαιρεση των πισω [στον κεθετο αξονα] »υπο γνωνια κλισης » flaps πτερυγιων διευθυνσεως και αντικατασταση ολου του συστηματος των 2 κινητηρων, να δημιουργουσε μια νεα εικονα για το σκαφος. Ειδομεν.

  4. Η Ρωσία έχασε την δυνατότητα ανάπτυξης προηγμένου μαχητικού απο δικές τις δυνάμεις. Χωρίς τα 6 δίς που επένδυσε η Ινδία στο πρόγραμμα, δεν θα υπήρχε άλλωστε SU-57. Ενδέχεται στο άμεσο μέλλον να ξεπεραστεί απο την Κίνα που αναπτύσει δύο στέλθ μαχητικά (J-20, J-31)

  5. Αυτό το τελευταίο φαίνεται ότι έχει ήδη συμβεί καθώς τα πρώτα J-20A (αρχική έκδοση παραγωγής χαμηλού ρυθμού) έχουν ήδη παραδοθεί, ενώ και στο θέμα των κινητήρων φαίνεται πλέον ότι οι Ρώσοι αντιμετωπίζουν τα ίδια -αν όχι και χειρότερα- προβλήματα με τους Κινέζους οι οποίοι μέχρι πρότινος υπολείπονταν σημαντικά στο κομμάτι αυτό.

  6. Καλησπέρα

    «Την ίδια στιγμή, φαίνεται πως υπάρχουν προβλήματα με τους νέους αισθητήρες του αεροσκάφους και το fusion των δεδομένων που συλλέγουν, προβλήματα λογισμικού, καθώς και ζητήματα με την ολοκλήρωση συστημάτων και στοιχείων χαμηλής παρατηρησιμότητας.» -> Παίζει καμιά πηγή; Απο ενδιαφέρον γιατί κάτι τέτοιο χρήζει περεταίρω διαβάσματος 🙂

    Το ενδεχόμενο η Ρωσία να μην χρειάζεται άμεσα το SU-57 δεν υπάρχει; Αν π.χ. παραθερμανθούν λίγο τα πράγματα και το ΝΑΤΟ αρχίζει να αναπτύσσει αεροσκάφη κοντά στη Ρωσία πιο πιθανό είναι οτι θα βρέξει Iskander, Kalibr και λοιπά «καλούδια» στις βάσεις ανάπτυξης παρά αερομαχίες. Ας μην ξεχνάμε οτι ούτε τα αεροδρόμια ούτε τα αεροπλανοφόρα ούτε τα μέσα λογιστικής υποστίριξης είναι τεχνολογίας στελθ. Τι νόημα θα είχε αν έφτιαχναν καμιά 200αρια αεροσκάφη προπαραγωγής και μετά να τρέχουν να τα αναβαθμίζουν;

    Η Ρωσία σαν χώρα δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με ΗΠΑ (βλέπε επιχειρίσεις σε παγκόσμια κλίμακα για επιβολή πολιτικής) αλλά να προστατεύσει τα σύνορα της, πράγμα που έκρινε οτι μπορεί να το κάνει άνετα με το υπάρχον οπλοστάσιο. Όπως κάνει και η Γερμανία, που αξιολόγησε ότι δεν κινδυνεύει από κανένα και τα άφησε όλα στην τύχη τους, όπως κάνει και η Ελλάδα που έκρινε ότι πρέπει να αναβαθμιστεί ο στόλος των F-16 γιατί υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος.

    Ποιός έχει δίκαιο…το μέλλον θα δείξει 🙂

    • Δεδομένων των ημ/νιών ένταξης σε υπηρεσία που έδιναν, του κόστους τέτοιων εγχειρημάτων αλλά και αυτής ακριβώς της ανάγκης προστασίας των συνόρων της από πολύ εξελιγμένες απειλές, θα έλεγα πως το Su-57 είναι άμεσα απαραίτητο και το επιθυμούν διακαώς. Το Su-35 με βάση όσα είναι γνωστά είναι σχεδόν ισότιμο των Eurocanards. Δε το χωρίζει φυσικά και άβυσσος με το F-22A, αλλά η απόσταση δεν είναι μικρή, και μόνο ένα αντίστοιχο μαχητικό μπορεί να την καλύψει. Το βαλλιστικό πυροβολικό ποτέ δεν υπήρξε και μάλλον ούτε θα υπάρξει ποτέ πανάκεια δυνάμενη να αντικαταστήσει (ή ακόμα και υποκαταστήσει) τα αναχαιτιστικά/μαχητικά αεροπορικής υπεροχής, όπως έδειχνε και το σοβιετικό επιχειρησιακό δόγμα.

Comments are closed.